പെട്രോള് വിലവര്ധന വിലക്കയറ്റത്തിന്റെ എരിതീയില് എണ്ണ ഒഴിക്കുന്ന മന്മോഹന് സര്ക്കാര്
2010 ജൂണ്മാസത്തില് വിലനിര്ണ്ണയിക്കാനുള്ള അവകാശം എണ്ണക്കമ്പനികള്ക്ക് നല്കിയതിനുശേഷം ഇതുവരെയുള്ള പതിനൊന്നുമാസത്തിനിടയില് 11 തവണയാണ് പെട്രോളിന്റെ വിലകൂട്ടിയത്. അന്താരാഷ്ട്ര വിപണിയില് അസംസ്കൃത എണ്ണ വിലകൂടുന്നു എന്നതാണ് ഇവിടെ വില കയറ്റാനുള്ള ന്യായമായിപ്പറയുന്നത്. അന്താരാഷ്ട്രവിലയേക്കാള് ഒമ്പതര മുതല് പത്തുരൂപവരെകുറവാണ് ഇവിടെ പെട്രോളിന്റെ വില എന്ന് കമ്പനികള് വാദിക്കുന്നു. ആ നിരക്കില് വിലകൂട്ടാനാണ് കമ്പനികള് തീരുമാനിച്ചിരുന്നതെങ്കിലും ജനരോഷത്തെഭയന്ന് അഞ്ചുരൂപ കൂട്ടാനാണ് സര്ക്കാര് അനുമതിനല്കിയത്. അധികംവൈകാതെ പെട്രോളിന്റെ വില ഇനിയും കൂടുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കാം. അഞ്ചു സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞയുടനാണ് പെട്രോളിന്റെ വില ലിറ്ററിന് അഞ്ചരൂപവീതം എണ്ണക്കമ്പനികള് വര്ധിപ്പിച്ചത്. ഇതിനുപിന്നിലെ രാഷ്ട്രീയവും തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്.
1976ലാണ് സര്ക്കാര് നിയന്ത്രിത വിലനിര്ണ്ണയ സംവിധാനം പെട്രോളിയം ഉല്പ്പന്നങ്ങളുടെ കാര്യത്തില് ഏര്പ്പെടുത്തിയത്. 1990കളുടെ തുടക്കംമുതല് നടപ്പിലാക്കിയ ഉദാരവത്ക്കരണ നയങ്ങളുടെ ഫലമായി പെട്രോളിയം ഉത്പന്നങ്ങളുടെ വിപണനരംഗത്തേക്കും സ്വകാര്യകമ്പനികള് കടന്നുവന്നു. അന്നുമുതല്തന്നെ അക്കൂട്ടര് വിലനിയന്ത്രണ സംവിധാനം മാറ്റണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടുവന്നു. 2002ല് ബിജെപിയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള കേന്ദ്രസര്ക്കാര് , 1976നു മുന്പുള്ള ഇറക്കുമതി സന്തുലിത നിരക്ക് സംവിധാനം തിരികെകൊണ്ടുവന്നു. അന്താരാഷ്ട്ര വിലയ്ക്കു തുല്യമായ വില - യഥാര്ഥത്തിലുള്ള സംസക്കരണ, ശുദ്ധീകരണച്ചെലവുകള് കണക്കിലെടുക്കാതെ - ചുമത്തുന്നതാണീ സമ്പ്രദായം. അതിന്റെഫലമായി രാജ്യത്തിനകത്തുനിന്നും കുഴിച്ചെടുക്കുന്ന അസംസ്കൃത എണ്ണ സംസ്ക്കരിച്ച്, ശുദ്ധീകരിച്ച് വില്പ്പനക്കെത്തിയാലും അന്താരാഷ്ട്ര നിലവാരത്തിലുള്ള വില ഉപഭോക്താക്കള് നല്കണം.
ഒന്നാം യുപിഎ സര്ക്കാരിന്റെ കാലത്ത് പെട്രോളിന്റെ വിലനിയന്ത്രണം ഒഴിവാക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുപഠിക്കാന് പാര്ലമെണ്ട് സ്റ്റാന്ഡിംഗ് കമ്മിറ്റിയെ നിയോഗിച്ചിരുന്നു. വിലനിയന്ത്രണം എടുത്തുകളയരുതെന്നതായിരുന്നു അവരുടെ നിര്ദ്ദേശം. ഇതു അവഗണിച്ചിട്ട് കിരീത് പരീഖ് കമ്മീഷന് നല്കിയ, പെട്രോളിയം ഉത്പന്നങ്ങള്ക്ക് വിലകൂട്ടണമെന്നും വിലനിയന്ത്രണം മാറ്റണം എന്നുമുള്ള നിര്ദ്ദേശങ്ങള് കേന്ദ്ര സര്ക്കാര് അംഗീകരിച്ചു. ഈ കമ്മിറ്റി കണ്ടെത്തിയത് എണ്ണക്കമ്പനികള്ക്ക് ദിവസേന ഇരുന്നൂറുകോടി രൂപവീതം നഷ്ടമുണ്ടാകുന്നു എന്നാണ്. (പെട്രോളിയം മന്ത്രി മണിശങ്കര് അയ്യര് മാറി മുരളി ദേവ്റ വരുന്നതും അതിനുപിന്നിലെ അമേരിക്കന് താത്പര്യങ്ങളും വിക്കിലീക്ക്സ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത് ചേര്ത്തുവായിക്കണം.) ഇപ്പോള് സ്വകാര്യകമ്പനികള്ക്ക് ഈ രംഗത്ത് പിടിമുറുക്കുന്നതിനുവേണ്ടിയാണ് നിലവിലുള്ള എല്ലാനിയന്ത്രണങ്ങളും കേന്ദ്ര സര്ക്കാര് എടുത്തുമാറ്റിയത്. പൊതുമേഖലാ എണ്ണക്കമ്പനികളുടെ നഷ്ടത്തിന്റെ പേരുപറഞ്ഞ് വിലകൂട്ടുമ്പോള് സ്വകാര്യകമ്പനികളാണ് ലാഭം കൊയ്യുന്നത്. അതോടൊപ്പം പൊതുമേഖലാ എണ്ണക്കമ്പനികള് നഷ്ടത്തിലാണെന്ന വാദം അവയുടെ ബാലന്സ് ഷീറ്റ് നോക്കിയാല് വസ്തുതകള്ക്കു നിരക്കുന്നതല്ല എന്നു വ്യക്തമാവും.
അന്താരാഷ്ട്ര വിപണിയില്നിന്നും ഇറക്കുമതിചെയ്യുന്ന അസംസ്കൃതഎണ്ണ (മൊത്തം ആവശ്യത്തിന്റെ എണ്പതുശതമാനം, ഇരുപതുശതമാനം രാജ്യത്തുത്പാദിപ്പിക്കുന്നു) ശുദ്ധീകരിച്ചാണ് ഇവിടെ പെട്രോളും മറ്റ് ഉത്പന്നങ്ങളും വില്ക്കുന്നത്. ശുദ്ധീകരണപ്രവര്ത്തനങ്ങള്ക്കുള്ള ഉന്നതനിലവാരത്തിലുള്ള സാങ്കേതികവിദ്യ ഇന്ത്യക്കുണ്ട്. അതിനാല് സംസ്ക്കരണച്ചെലവ് കുറവായിരിക്കും. അത് കണക്കിലെടുക്കാതെ, അന്താരാഷ്ട്ര രംഗത്ത് നിലനില്ക്കുന്ന ഉയര്ന്ന സംസ്ക്കരണച്ചെലവ് പരിഗണിച്ചാണ് കമ്പനികള് വില നിശ്ചയിക്കുന്നത്, നഷ്ടത്തിലാണെന്ന് പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതും. വിദേശരാജ്യങ്ങളിലെ പെട്രോളിന്റെ വിലയും ഇവിടുത്തെ പെട്രോളിന്റെ വിലയും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസമാണ് അണ്ടര് റിക്കവറി എന്ന് പറഞ്ഞ് നഷ്ടക്കണക്കവതരിപ്പിക്കുന്നത്. യഥാര്ത്ഥത്തില് അത് നഷ്ടമല്ല.
സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ മികവുകൊണ്ട് ഉത്പാദനച്ചെലവുകുറയുന്നു, അത് ഉത്പ്പന്നത്തിന്റെ വിലയിലും കുറവുണ്ടാക്കുന്നു. അതേസമയംതന്നെ, സാങ്കേതികവിദ്യ ഉപയോഗിച്ച് എണ്ണശുദ്ധീകരിച്ച് കയറ്റുമതിചെയ്ത് വലിയ വരുമാനം എണ്ണക്കമ്പനികള് നേടുന്നു. 2009 - 10ല് മൂന്നുകോടി ടണ്ണോളം പെട്രോളിയം ഉത്പന്നങ്ങള് ഇന്ത്യ കയറ്റുമതി ചെയ്തെന്നാണ് കണക്ക്. പശ്ചിമേഷ്യയിലടക്കം എണ്ണയുത്പാദക രാജ്യങ്ങളിലാകെ സംഘര്ഷം പടര്ന്നപ്പോള് അന്താരാഷ്ട്ര വിപണിയില് എണ്ണവില ഉയര്ന്നിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ ഒരുവര്ഷത്തിനിടയില് 70 മുതല് 113 ഡോളര്വരെ വിലയില് കയറ്റിറക്കങ്ങള് ഉണ്ടായി. വില ഉയര്ന്ന സമയത്തെല്ലാം ഇവിടയും വിലകൂട്ടി, എന്നാല് വിലകുറഞ്ഞപ്പോള് ആഭ്യന്തര വിപണിയില് പക്ഷെ, വില കുറച്ചില്ല.
പെട്രോളിന്റെ വിലകൂട്ടുന്നകാര്യത്തില് സര്ക്കാരിന് യാതൊരുപങ്കുമില്ലെന്നാണ് ധനകാര്യമന്ത്രിയുടെ അഭിപ്രായം. എല്ലാകാര്യങ്ങളിലും സര്ക്കാര് നിയന്ത്രണം എടുത്തുകളയുക എന്ന നവലിബറല് തത്വമാണ് ഇവിടെയും നടപ്പിലാക്കുന്നത്. പ്ലാനിംഗ് കമ്മീഷന്റെ ഉപാധ്യക്ഷന് മൊണ്ടേക്സിംഗ് അലുവാലിയ പെട്രോളിന്റെ വിലകൂട്ടിയതിനുശേഷം നടത്തിയ പ്രസ്താവന സബ്സിഡികള് ഇല്ലാതാക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചായിരുന്നു. വിലക്കയറ്റംകൊണ്ട് ജനജീവിതം ദുസ്സഹമാക്കിയിരിക്കുന്ന കാലത്താണ് പെട്രോളിന്റെ വില വീണ്ടും വര്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഭക്ഷ്യ സാധനങ്ങളുടേതടക്കമുള്ള നാണയപ്പെരുപ്പം ഒരിക്കലുമില്ലാത്തവിധം ഉയരത്തിലാണ്. ഒന്നാം യുപിഎ സര്ക്കാരിന്റെ കാലത്ത് അസംസ്കൃതഎണ്ണ വില ഇപ്പോഴത്തേതിനെക്കാളും ഉയര്ന്നിരുന്നപ്പോള് (ബാരല് ഒന്നിന് 140 ഡോളര് വരെ ഉയര്ന്നിരുന്നു) പെട്രോളിയം ഉല്പ്പന്നങ്ങളുടെവില കൂട്ടാന് കേന്ദ്ര സര്ക്കാര് ശ്രമിച്ചിരുന്നു. ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ പാര്ലമെണ്ടിനകത്തും പുറത്തുമുള്ള ശക്തമായ സമ്മര്ദ്ദം കാരണം അതു നടപ്പിലാക്കിയില്ല. ഇപ്പോള് യാഥാര്ത്ഥ്യത്തിനു നിരക്കാത്ത കണക്കുകള് നിരത്തി ജനങ്ങളെ ദ്രോഹിക്കുകയാണ് കേന്ദ്ര സര്ക്കാര് .
പെട്രോളിന്റെ വിലവര്ധനവിലൂടെ നികുതിയിനത്തില് കേന്ദ്രസര്ക്കാരിനു വന്തുകനേടാനാവും. ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ നിരന്തരമായ ആവശ്യം നികുതിഘടനയില് മാറ്റംവരുത്തി വിലവര്ധവ് ഒഴിവാക്കണം എന്നതാണ്. പൊതുമേഖലാ എണ്ണക്കമ്പനികള് നഷ്ടത്തിലാണെന്നു പ്രചരിപ്പിച്ച് പെട്രോളിന് അടിക്കടി വിലകൂട്ടുന്നതിലൂടെ സ്വകാര്യകമ്പനികളെ പ്രീണിപ്പിക്കുകയാണ് കേന്ദ്രംചെയ്യുന്നത്. ശക്തമായ ജനകീയ പ്രക്ഷോഭം ഒന്നുകൊണ്ടുമാത്രമേ കേന്ദ്രസര്ക്കാരിന്റെ സ്വകാര്യ പ്രീണനം പ്രതിരോധിക്കാനാവു. തുടരെത്തുടരെ പെട്രോളിന്റെ വിലവര്ധിപ്പിക്കുന്നതിന് എണ്ണക്കമ്പനികളെ അനുവദിക്കുന്ന നവലിബറല് സാമ്പത്തികനയത്തില് നിന്നും കേന്ദ്രസര്ക്കാര് പിന്മാറുകയാണ് വേണ്ടത്. അതിനാവശ്യമായ ജനകീയ പ്രക്ഷോഭം ഉയരണം.
*****
രഘു, കടപ്പാട്:ചിന്ത വാരിക
Sunday, May 29, 2011
Saturday, May 28, 2011
വിശപ്പിനുമേല് ധാന്യക്കൂമ്പാരം
തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞു. എല്ലാം ഒരു വക ഒതുങ്ങി എന്നു കരുതാം. ഇനി നമുക്ക് ജനങ്ങളുടെ അത്യാവശ്യ ജീവിത പ്രശ്നങ്ങളിലേയ്ക്കു കടക്കാനുള്ള സമയമായി. കേന്ദ്രത്തിലാണെങ്കില് ഇപ്പോഴും ചക്കളത്തി പോര് തന്നെയാണ്. ഒരു ഭാഗത്ത് യു പിയിലെ ഭൂമി പിടിച്ചെടുക്കലും, എതിര്സമരവും. സമരം നടത്തുന്ന നോയ്ഡ കര്ഷകരുടെ പിന്തുണകിട്ടാന്, ജനജീവിതവുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലാത്ത രാഹുല് ആകാശത്തുനിന്ന് പൊട്ടിവീണ്, കുറച്ചുനേരം വെയിലുകൊണ്ട് കുറെ കോലാഹലമുണ്ടാക്കി തിരിച്ചുപോയി. പിന്നെ വന്നത് സച്ചിന് പൈലറ്റ്. അതൊരു നാടകം. ഇങ്ങനെ പലതരം നാടകങ്ങള്കളിച്ച് ഭരണം അസംബന്ധമാക്കുന്നവര്ക്ക് ജനകീയ പ്രശ്നങ്ങള് നേരിടാന് എവിടെ സമയം.
ഭക്ഷ്യസുരക്ഷയെക്കുറിച്ച് തന്നെയാണിപ്പോള് ചിന്തിക്കേണ്ടത്. വലിയൊരു ഭാഗം ജനങ്ങളും സകല പുരോഗതി കണക്കുകള്ക്കിടയിലും വിശന്നുകഴിയുന്നരാജ്യമാണിന്ത്യ. സമൃദ്ധിക്കിടയില് പട്ടിണി എന്ന പഴയ പ്രയോഗം, അക്ഷരാര്ഥത്തില് അനുഭവമാകുന്ന കാര്യങ്ങളാണ് ഈയിടെ പഞ്ചാബില് നിന്നറിയുന്നത്. അതാകട്ടെ തീര്ത്തും കെടുകാര്യസ്ഥതയും കഴിവുകേടുംകാരണം തന്നെ. പഞ്ചാബിലെ ചന്തകളില് ഗോതമ്പ് കുമിയുന്നു. ഗോതമ്പുല്പ്പാദനം കഴിഞ്ഞ വര്ഷത്തെ 12 ദശലക്ഷം ടണ്ണില് നിന്ന് 17 ദശലക്ഷം ടണ് ആയി ഉയര്ന്നു. ഇതൊരു വന് നേട്ടമാണ്. ഉല്പ്പാദനവും ഉല്പ്പാദനക്ഷമതയും കൂട്ടി ഇന്ത്യന് കര്ഷകന് അവന്റെ മഹത്തായ കടമ നിറവേറ്റുന്നു. ഈ വര്ഷം ഉല്പ്പാദനം 85 ദശലക്ഷം ടണ് ആവുമെന്നാണ് സൂചന. ഉല്പ്പാദനരംഗത്തെ വന്കുതിച്ചുചാട്ടമെന്നോ, ഗോതമ്പ് വിപ്ലവമെന്നോ പറയാം.
നമ്മുടെ കര്ഷകര് ചെയ്ത തീഷ്ണമായ ജോലിക്ക് നന്ദി പറയാം. പക്ഷെ പഞ്ചാബില് ഡോ. സ്വാമിനാഥന് നടത്തിയ ഒരു പഠനത്തില് അറിഞ്ഞത് നിരാശാജനകമായ കാര്യമായിരുന്നു. കര്ഷകരുടെ കഠിനപ്രയത്നം ഉല്പ്പാദിപ്പിച്ച ഗോതമ്പ്, സൂക്ഷിക്കാന് വേണ്ടത്ര സൗകര്യമില്ലാതെ നശിക്കുന്നു. കഴിഞ്ഞ വര്ഷത്തെ ഗോതമ്പു ചാക്കുകള് മിക്ക സ്റ്റോറുകളും നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു. ഈ വര്ഷത്തെത് സൂക്ഷിക്കാന് സ്ഥലമില്ല. അമിതമായി മാലത്തിയോണ് തളിച്ചാണ് ഗോതമ്പ് നശിക്കുന്നത് തടയാന് ശ്രമിക്കുന്നത്. പഞ്ചാബ്, ഹരിയാന, യു പി പ്രദേശങ്ങളില് നിന്ന് ഇനിയും വന്തോതില് ധാന്യം വരും. സീസണ് ആവുന്നതോടെ ഇതിന്റെ സംഭരണം ശരിയായില്ലെങ്കില് വന് നഷ്ടമാണുണ്ടാവുക. ഒരു ഭാഗത്ത് കര്ഷകര് പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥകളിലും കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യുന്നു. മറുഭാഗത്ത് വിശക്കുന്ന കോടികള്ക്ക് ഉപകാരപ്പെടുന്ന ധാന്യക്കൂമ്പാരങ്ങള് സൂക്ഷിപ്പില്ലാതെ ചീഞ്ഞളിയുന്നു. കര്ഷകരോടു ചെയ്യുന്ന ക്രൂരതയാണിത്.
നന്ദികേട് കാണിക്കുന്നത് പൊതുവിതരണത്തിനുവേണ്ട ഗോതമ്പിന്റെ 60 ശതമാനവും അരിയുടെ 40 ശതമാനവും ഉല്പ്പാദിപ്പിക്കുന്ന പഞ്ചാബി കര്ഷകരോടാണ്. ദേശീയ ഭക്ഷ്യസുരക്ഷാപദ്ധതി സാധ്യമാക്കുന്നത് ഇവരാണ്. അവര്ക്കാണ് സകലദുരിതങ്ങളും. ഉണ്ടാക്കിയ ധാന്യം സൂക്ഷിക്കാന് അധികൃതര്ക്കാവുന്നില്ല. കൊയ്ത്തിനുശേഷം ആവശ്യമായ ചെലവിനു പണമില്ലാത്തവര്ക്ക് ഒരുതരം സഹായസംവിധാനവുമില്ല. കാലവര്ഷക്കെടുതി വന്നാല് ഉടന് നടപടികളില്ല. ഉല്പ്പാദന പ്രക്രിയ കാലാവസ്ഥ സുസ്ഥിരമാക്കാനും സംഭരണ ആഭ്യന്തരഘടന ശക്തമാക്കാനും ഇന്ത്യയില് ഒരു ശ്രമം നടത്താത്തത് ദയനീയമാണ്. ഇതൊക്കെ നടക്കുന്നത് കൃഷിമന്ത്രാലയത്തിന്റെ മൂക്കിനു താഴെയാണ്.
ജലവിതാനവും ജലസേചനവും അത്യന്താപേക്ഷിതമേഖലകളാണ്. ഏറ്റവും അവഗണന കാണിക്കുന്നതും ഇവയോട് തന്നെ. കണ്ടമാനം കീടനാശിനികളും മിനറല് വളങ്ങളും ഉപയോഗിക്കുന്നതു കാരണം കൃഷിക്കുപയോഗിക്കുന്ന ജലവും മോശമാണ്. പഞ്ചാബിലെ ഏതാണ്ട് 50000 ഹെക്ടര് കൃഷിയിടങ്ങള് മലിനജലപ്രയോഗം കാരണം മോശം ഉല്പ്പാദനത്തിലാണ്. ഉല്പ്പാദനക്ഷമത ഇതു കാരണം തീരെ കുറഞ്ഞുവരുന്നതായി ഡോ സ്വാമിനാഥന്റെ പഠനം പറയുന്നു. അത്യാവശ്യ വളങ്ങള് ഉറപ്പുവരുത്താനും കാര്യമായ ശ്രമങ്ങളൊന്നും നടക്കുന്നില്ല.
പഞ്ചാബിലെ എല്ലാ കുടുംബങ്ങളിലും ഒരു പട്ടാളക്കാരനും ഒന്നോ രണ്ടോ കൃഷിക്കാരുമുണ്ടാവും. പഞ്ചാബിലൂടെയും ഹരിയാനയിലൂടെയും യാത്ര ചെയ്യുമ്പോള് ഹൃദയഹാരിയായ കാഴ്ചയാണ് നീണ്ട വയലുകളില് കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യുന്ന കര്ഷകര്. വല്ലാത്തൊരു ഐശ്വര്യമാണ് ആ കാഴ്ച. അങ്ങേ അറ്റത്തെ അര്പ്പണ മനോഭാവമാണ് അവരുടെ മുഖങ്ങളില്. ഏതോ ഒരു മഹത്തായ കാര്യം ചെയ്യുന്ന സംതൃപ്തി. ആ കര്ഷകരോടാണ് നാമീ കൊടും ക്രൂരത കാണിക്കുന്നത്. അതുകാരണം മനം മടുത്ത ഹരിയാന, പഞ്ചാബ് പ്രദേശങ്ങളിലെ കര്ഷകുടുംബങ്ങളിലെ രണ്ടാം തലമുറ കൃഷിയില് നിന്നു മെല്ലെ മാറുകയാണ്. അവര്ക്കും ഓഫീസ് ജോലികളോട് താല്പര്യം കൂടിവരുന്നു.
ചെറുപ്പക്കാരെ കൃഷിയിലേയ്ക്ക് ചേര്ത്തുപിടിക്കാന് ദേശീയതലത്തില് തന്നെ നടപടികള് വേണം. പക്ഷെ അതു ചെയ്യേണ്ടവര് ഉദാസീനതയിലാണ്. അടുത്തകാലത്തായി നടന്ന ഒരു പഠനത്തില് ചെറുപ്പക്കാര് കാര്ഷികവൃത്തികളില് വിമുഖരായതിനാല് പല കുടുംബങ്ങളും കൃഷിയിടങ്ങള് ഭൂമാഫിയകള്ക്ക് കൈമാറുകയാണ്. അവിടെ ഇതുവരെ കൃഷിഭൂമി വ്യാപകമായി വില്ക്കല് ആരംഭിച്ചിരുന്നില്ല. ഇപ്പോള് അതും തുടങ്ങുന്നുവത്രെ. ഗതികെട്ടവരുടെ വില്പനയാണത്. ഏതാണ്ട് 120 കോടി ജനങ്ങളാണ് ഇന്ത്യ. ഇത്രയും പേര്ക്ക് ഭക്ഷണം ഇറക്കുമതി ചെയ്യാനാവില്ല. അപ്പോള് ഏകവഴി ഇവിടെ തന്നെ ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കുക എന്നതാണ്. ആരാന്റെ ചോറ് എത്രകാലമുണ്ടാവും. അധികാരികളുടെ ഈ ഉത്തരവാദിത്തമില്ലായ്മ നമ്മെ എവിടെ എത്തിക്കും. ഗതികെട്ട കര്ഷകര് കൃഷിനിര്ത്തി മറ്റു പണിക്കുപോയാല്, അന്നാണ് എല്ലാവരും ശരിക്കും വിശപ്പ് അറിയുക.
ഈ അവസ്ഥ തടയാന് ദേശീയതലത്തില് ഉടന് ചില നടപടികള് വേണം. ഏറ്റവും പ്രധാനം 'മിഷന് ഫോര് സസ്റ്റെയ്നബിള് അഗ്രികള്ച്ചര്' എന്നൊരു സംവിധാനമുണ്ടാക്കലാണെന്ന സ്വാമിനാഥന്റെ നിര്ദേശം ശ്രദ്ധേയമാണ്. അതിന്റെ കീഴില് ഒരു 'വാട്ടര് ഏന്റ്ലാന്റ് കെയര്' മിഷന് തുടങ്ങണം. ഭൂവിനിയോഗക്രമത്തിലും രീതിയിലും സാങ്കേതികജ്ഞാനം ഉള്പ്പെടുത്തി മാറ്റം വരുത്തണം. ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിന് സര്ക്കാര് നേതൃത്വം നല്കുമ്പോള് തന്നെ കാര്ഷിക സമൂഹത്തിന്റെ പൂര്ണ പങ്കാളിത്തം ഉറപ്പുവരുത്തണം.
സംഭരണത്തിലും ശ്രദ്ധവേണം. ഈ സീസണിലുണ്ടാവുന്ന 26 ദശലക്ഷം ടണ് ഗോതമ്പ് എവിടെ സംഭരിക്കണം എന്ന് വ്യക്തമായ ധാരണവേണം. ഉല്പ്പാദന സ്ഥലത്തുനിന്ന് ധാന്യം വൈകാതെ സംഭരണശാലയിലെത്തിക്കാന് റയില്വെയുടെ വ്യാപകമായ സജ്ജീകരണം ഉറപ്പുവരുത്തണം. ഭക്ഷ്യ-റയില് മന്ത്രാലയം സീസണുമുമ്പു തന്നെ ആവശ്യമായ ഗൃഹപാഠം ചെയ്തിരിക്കണം. ഒരു ദിവസത്തില് ഒരു ദശലക്ഷം ടണ് എങ്കിലും കടത്താന് കഴിയണം. ഇപ്പോഴത് ഏതാണ്ട് 30000 ടണ് മാത്രമാണ്.
ഈ ധാന്യം നേരെ പൊതുവിതരണത്തിനായി സ്റ്റേറ്റുകളിലെത്തിച്ചാല് കേന്ദ്രീകൃത സംഭരണവും അതുമൂലമുണ്ടാവുന്ന നഷ്ടവും ഒഴിവാക്കാം. സംഭരണരംഗത്തെ ഇന്നത്തെ അപര്യാപ്തതകള് ഒഴിവാക്കാന് ഒട്ടേറെ നിര്ദേശങ്ങള് ഡോ സ്വാമിനാഥന് പഠനം മുന്നോട്ടുവെയ്ക്കുന്നുണ്ട്. ഏതാണ്ട് 10000 കോടി രൂപ കൊണ്ട് സാധിക്കാവുന്ന കാര്യമേയുള്ളൂ. ഒരു 'നാഷണല് ഗ്രിഡ് ഓഫ് ഗ്രെയ്ന് സ്റ്റോറേജ്' ആണദ്ദേഹം വിഭാവനം ചെയ്യുന്നത്.
ഇതൊന്നും ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കില് ഉല്പ്പാദകനും ഉപഭോക്താവും കഷ്ടത്തിലാവും. ദേശീയ ഭക്ഷ്യസുരക്ഷ ഒരു മുദ്രാവാക്യമല്ല. നാം നേടേണ്ട ഒരു ലക്ഷ്യമാണ്.
*
പി എ വാസുദേവന് ജനയുഗം 28 മേയ് 2011
ഭക്ഷ്യസുരക്ഷയെക്കുറിച്ച് തന്നെയാണിപ്പോള് ചിന്തിക്കേണ്ടത്. വലിയൊരു ഭാഗം ജനങ്ങളും സകല പുരോഗതി കണക്കുകള്ക്കിടയിലും വിശന്നുകഴിയുന്നരാജ്യമാണിന്ത്യ. സമൃദ്ധിക്കിടയില് പട്ടിണി എന്ന പഴയ പ്രയോഗം, അക്ഷരാര്ഥത്തില് അനുഭവമാകുന്ന കാര്യങ്ങളാണ് ഈയിടെ പഞ്ചാബില് നിന്നറിയുന്നത്. അതാകട്ടെ തീര്ത്തും കെടുകാര്യസ്ഥതയും കഴിവുകേടുംകാരണം തന്നെ. പഞ്ചാബിലെ ചന്തകളില് ഗോതമ്പ് കുമിയുന്നു. ഗോതമ്പുല്പ്പാദനം കഴിഞ്ഞ വര്ഷത്തെ 12 ദശലക്ഷം ടണ്ണില് നിന്ന് 17 ദശലക്ഷം ടണ് ആയി ഉയര്ന്നു. ഇതൊരു വന് നേട്ടമാണ്. ഉല്പ്പാദനവും ഉല്പ്പാദനക്ഷമതയും കൂട്ടി ഇന്ത്യന് കര്ഷകന് അവന്റെ മഹത്തായ കടമ നിറവേറ്റുന്നു. ഈ വര്ഷം ഉല്പ്പാദനം 85 ദശലക്ഷം ടണ് ആവുമെന്നാണ് സൂചന. ഉല്പ്പാദനരംഗത്തെ വന്കുതിച്ചുചാട്ടമെന്നോ, ഗോതമ്പ് വിപ്ലവമെന്നോ പറയാം.
നമ്മുടെ കര്ഷകര് ചെയ്ത തീഷ്ണമായ ജോലിക്ക് നന്ദി പറയാം. പക്ഷെ പഞ്ചാബില് ഡോ. സ്വാമിനാഥന് നടത്തിയ ഒരു പഠനത്തില് അറിഞ്ഞത് നിരാശാജനകമായ കാര്യമായിരുന്നു. കര്ഷകരുടെ കഠിനപ്രയത്നം ഉല്പ്പാദിപ്പിച്ച ഗോതമ്പ്, സൂക്ഷിക്കാന് വേണ്ടത്ര സൗകര്യമില്ലാതെ നശിക്കുന്നു. കഴിഞ്ഞ വര്ഷത്തെ ഗോതമ്പു ചാക്കുകള് മിക്ക സ്റ്റോറുകളും നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു. ഈ വര്ഷത്തെത് സൂക്ഷിക്കാന് സ്ഥലമില്ല. അമിതമായി മാലത്തിയോണ് തളിച്ചാണ് ഗോതമ്പ് നശിക്കുന്നത് തടയാന് ശ്രമിക്കുന്നത്. പഞ്ചാബ്, ഹരിയാന, യു പി പ്രദേശങ്ങളില് നിന്ന് ഇനിയും വന്തോതില് ധാന്യം വരും. സീസണ് ആവുന്നതോടെ ഇതിന്റെ സംഭരണം ശരിയായില്ലെങ്കില് വന് നഷ്ടമാണുണ്ടാവുക. ഒരു ഭാഗത്ത് കര്ഷകര് പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥകളിലും കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യുന്നു. മറുഭാഗത്ത് വിശക്കുന്ന കോടികള്ക്ക് ഉപകാരപ്പെടുന്ന ധാന്യക്കൂമ്പാരങ്ങള് സൂക്ഷിപ്പില്ലാതെ ചീഞ്ഞളിയുന്നു. കര്ഷകരോടു ചെയ്യുന്ന ക്രൂരതയാണിത്.
നന്ദികേട് കാണിക്കുന്നത് പൊതുവിതരണത്തിനുവേണ്ട ഗോതമ്പിന്റെ 60 ശതമാനവും അരിയുടെ 40 ശതമാനവും ഉല്പ്പാദിപ്പിക്കുന്ന പഞ്ചാബി കര്ഷകരോടാണ്. ദേശീയ ഭക്ഷ്യസുരക്ഷാപദ്ധതി സാധ്യമാക്കുന്നത് ഇവരാണ്. അവര്ക്കാണ് സകലദുരിതങ്ങളും. ഉണ്ടാക്കിയ ധാന്യം സൂക്ഷിക്കാന് അധികൃതര്ക്കാവുന്നില്ല. കൊയ്ത്തിനുശേഷം ആവശ്യമായ ചെലവിനു പണമില്ലാത്തവര്ക്ക് ഒരുതരം സഹായസംവിധാനവുമില്ല. കാലവര്ഷക്കെടുതി വന്നാല് ഉടന് നടപടികളില്ല. ഉല്പ്പാദന പ്രക്രിയ കാലാവസ്ഥ സുസ്ഥിരമാക്കാനും സംഭരണ ആഭ്യന്തരഘടന ശക്തമാക്കാനും ഇന്ത്യയില് ഒരു ശ്രമം നടത്താത്തത് ദയനീയമാണ്. ഇതൊക്കെ നടക്കുന്നത് കൃഷിമന്ത്രാലയത്തിന്റെ മൂക്കിനു താഴെയാണ്.
ജലവിതാനവും ജലസേചനവും അത്യന്താപേക്ഷിതമേഖലകളാണ്. ഏറ്റവും അവഗണന കാണിക്കുന്നതും ഇവയോട് തന്നെ. കണ്ടമാനം കീടനാശിനികളും മിനറല് വളങ്ങളും ഉപയോഗിക്കുന്നതു കാരണം കൃഷിക്കുപയോഗിക്കുന്ന ജലവും മോശമാണ്. പഞ്ചാബിലെ ഏതാണ്ട് 50000 ഹെക്ടര് കൃഷിയിടങ്ങള് മലിനജലപ്രയോഗം കാരണം മോശം ഉല്പ്പാദനത്തിലാണ്. ഉല്പ്പാദനക്ഷമത ഇതു കാരണം തീരെ കുറഞ്ഞുവരുന്നതായി ഡോ സ്വാമിനാഥന്റെ പഠനം പറയുന്നു. അത്യാവശ്യ വളങ്ങള് ഉറപ്പുവരുത്താനും കാര്യമായ ശ്രമങ്ങളൊന്നും നടക്കുന്നില്ല.
പഞ്ചാബിലെ എല്ലാ കുടുംബങ്ങളിലും ഒരു പട്ടാളക്കാരനും ഒന്നോ രണ്ടോ കൃഷിക്കാരുമുണ്ടാവും. പഞ്ചാബിലൂടെയും ഹരിയാനയിലൂടെയും യാത്ര ചെയ്യുമ്പോള് ഹൃദയഹാരിയായ കാഴ്ചയാണ് നീണ്ട വയലുകളില് കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യുന്ന കര്ഷകര്. വല്ലാത്തൊരു ഐശ്വര്യമാണ് ആ കാഴ്ച. അങ്ങേ അറ്റത്തെ അര്പ്പണ മനോഭാവമാണ് അവരുടെ മുഖങ്ങളില്. ഏതോ ഒരു മഹത്തായ കാര്യം ചെയ്യുന്ന സംതൃപ്തി. ആ കര്ഷകരോടാണ് നാമീ കൊടും ക്രൂരത കാണിക്കുന്നത്. അതുകാരണം മനം മടുത്ത ഹരിയാന, പഞ്ചാബ് പ്രദേശങ്ങളിലെ കര്ഷകുടുംബങ്ങളിലെ രണ്ടാം തലമുറ കൃഷിയില് നിന്നു മെല്ലെ മാറുകയാണ്. അവര്ക്കും ഓഫീസ് ജോലികളോട് താല്പര്യം കൂടിവരുന്നു.
ചെറുപ്പക്കാരെ കൃഷിയിലേയ്ക്ക് ചേര്ത്തുപിടിക്കാന് ദേശീയതലത്തില് തന്നെ നടപടികള് വേണം. പക്ഷെ അതു ചെയ്യേണ്ടവര് ഉദാസീനതയിലാണ്. അടുത്തകാലത്തായി നടന്ന ഒരു പഠനത്തില് ചെറുപ്പക്കാര് കാര്ഷികവൃത്തികളില് വിമുഖരായതിനാല് പല കുടുംബങ്ങളും കൃഷിയിടങ്ങള് ഭൂമാഫിയകള്ക്ക് കൈമാറുകയാണ്. അവിടെ ഇതുവരെ കൃഷിഭൂമി വ്യാപകമായി വില്ക്കല് ആരംഭിച്ചിരുന്നില്ല. ഇപ്പോള് അതും തുടങ്ങുന്നുവത്രെ. ഗതികെട്ടവരുടെ വില്പനയാണത്. ഏതാണ്ട് 120 കോടി ജനങ്ങളാണ് ഇന്ത്യ. ഇത്രയും പേര്ക്ക് ഭക്ഷണം ഇറക്കുമതി ചെയ്യാനാവില്ല. അപ്പോള് ഏകവഴി ഇവിടെ തന്നെ ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കുക എന്നതാണ്. ആരാന്റെ ചോറ് എത്രകാലമുണ്ടാവും. അധികാരികളുടെ ഈ ഉത്തരവാദിത്തമില്ലായ്മ നമ്മെ എവിടെ എത്തിക്കും. ഗതികെട്ട കര്ഷകര് കൃഷിനിര്ത്തി മറ്റു പണിക്കുപോയാല്, അന്നാണ് എല്ലാവരും ശരിക്കും വിശപ്പ് അറിയുക.
ഈ അവസ്ഥ തടയാന് ദേശീയതലത്തില് ഉടന് ചില നടപടികള് വേണം. ഏറ്റവും പ്രധാനം 'മിഷന് ഫോര് സസ്റ്റെയ്നബിള് അഗ്രികള്ച്ചര്' എന്നൊരു സംവിധാനമുണ്ടാക്കലാണെന്ന സ്വാമിനാഥന്റെ നിര്ദേശം ശ്രദ്ധേയമാണ്. അതിന്റെ കീഴില് ഒരു 'വാട്ടര് ഏന്റ്ലാന്റ് കെയര്' മിഷന് തുടങ്ങണം. ഭൂവിനിയോഗക്രമത്തിലും രീതിയിലും സാങ്കേതികജ്ഞാനം ഉള്പ്പെടുത്തി മാറ്റം വരുത്തണം. ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിന് സര്ക്കാര് നേതൃത്വം നല്കുമ്പോള് തന്നെ കാര്ഷിക സമൂഹത്തിന്റെ പൂര്ണ പങ്കാളിത്തം ഉറപ്പുവരുത്തണം.
സംഭരണത്തിലും ശ്രദ്ധവേണം. ഈ സീസണിലുണ്ടാവുന്ന 26 ദശലക്ഷം ടണ് ഗോതമ്പ് എവിടെ സംഭരിക്കണം എന്ന് വ്യക്തമായ ധാരണവേണം. ഉല്പ്പാദന സ്ഥലത്തുനിന്ന് ധാന്യം വൈകാതെ സംഭരണശാലയിലെത്തിക്കാന് റയില്വെയുടെ വ്യാപകമായ സജ്ജീകരണം ഉറപ്പുവരുത്തണം. ഭക്ഷ്യ-റയില് മന്ത്രാലയം സീസണുമുമ്പു തന്നെ ആവശ്യമായ ഗൃഹപാഠം ചെയ്തിരിക്കണം. ഒരു ദിവസത്തില് ഒരു ദശലക്ഷം ടണ് എങ്കിലും കടത്താന് കഴിയണം. ഇപ്പോഴത് ഏതാണ്ട് 30000 ടണ് മാത്രമാണ്.
ഈ ധാന്യം നേരെ പൊതുവിതരണത്തിനായി സ്റ്റേറ്റുകളിലെത്തിച്ചാല് കേന്ദ്രീകൃത സംഭരണവും അതുമൂലമുണ്ടാവുന്ന നഷ്ടവും ഒഴിവാക്കാം. സംഭരണരംഗത്തെ ഇന്നത്തെ അപര്യാപ്തതകള് ഒഴിവാക്കാന് ഒട്ടേറെ നിര്ദേശങ്ങള് ഡോ സ്വാമിനാഥന് പഠനം മുന്നോട്ടുവെയ്ക്കുന്നുണ്ട്. ഏതാണ്ട് 10000 കോടി രൂപ കൊണ്ട് സാധിക്കാവുന്ന കാര്യമേയുള്ളൂ. ഒരു 'നാഷണല് ഗ്രിഡ് ഓഫ് ഗ്രെയ്ന് സ്റ്റോറേജ്' ആണദ്ദേഹം വിഭാവനം ചെയ്യുന്നത്.
ഇതൊന്നും ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കില് ഉല്പ്പാദകനും ഉപഭോക്താവും കഷ്ടത്തിലാവും. ദേശീയ ഭക്ഷ്യസുരക്ഷ ഒരു മുദ്രാവാക്യമല്ല. നാം നേടേണ്ട ഒരു ലക്ഷ്യമാണ്.
*
പി എ വാസുദേവന് ജനയുഗം 28 മേയ് 2011
ചരിത്രത്തെ ഭയക്കുന്നവര്
ദേശീയ കരിക്കുലം നിര്ദേശങ്ങളുടെ ഭാഗമായി കേരളത്തില് ഒന്നാം ക്ലാസ് മുതല് പത്താം ക്ലാസ് വരെയുള്ള പാഠ്യപദ്ധതി പരിഷ്ക്കരണം ഈ വര്ഷം പൂര്ത്തിയായിരിക്കുകയാണ്. ദേശീയ കാഴ്ചപ്പാടുകള് ഉള്ക്കൊള്ളുകയും കേരളത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലം പരിഗണിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് തയ്യാറാക്കിയ പാഠ്യപദ്ധതി ദേശീയതലത്തില് തന്നെ ഇതിനകം ഖ്യാതി നേടിക്കഴിഞ്ഞു. ഇതനുസരിച്ച് സംസ്ഥാനത്ത് തയ്യാറാക്കിയ പാഠപുസ്തകങ്ങള് കുട്ടികളും അധ്യാപകരും രക്ഷിതാക്കളുമടങ്ങുന്ന സമൂഹം സ്വാഗതം ചെയ്തതായും കാണാം. വിഭിന്ന നിലവാരത്തിലുള്ള കുട്ടികളെ മികവിന്റെ തലങ്ങളിലേയ്ക്കുയര്ത്തുവാന് ലക്ഷ്യമിടുന്ന വിദ്യാഭ്യാസ പരിഷ്ക്കാരങ്ങള്ക്ക് ചില വിമര്ശനങ്ങളുണ്ടായെങ്കിലും വിദ്യാഭ്യാസ പ്രക്രിയയില് ഗുണപരമായ മാറ്റങ്ങള് ഉണ്ടാക്കി എന്നതിന് എതിരുകളുണ്ടാവില്ല.
പാഠ്യപദ്ധതി പരിഷ്ക്കാരങ്ങളുടെ ഭാഗമായുള്ള പാഠപുസ്തക പരിഷ്ക്കരണം കേരളത്തില് ഏറെ ചര്ച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതാണ്. ഈ ചര്ച്ചകള് നമ്മുടെ പാഠപുസ്തകങ്ങള് എന്തായിരിക്കണം എന്നതിനെക്കുറിച്ച് വിശദമായ അവലോകനത്തിന് വഴിയൊരുക്കി. പരിഷ്ക്കരണഘട്ടത്തില് പ്രൈമറി ക്ലാസിലെ പാഠപുസ്തകത്തില് വന്ന പരാമര്ശങ്ങള് വിവാദമാക്കിയപ്പോള് പാഠപുസ്തകങ്ങളുടെ നിര്മാണത്തിനും പരിശോധനയ്ക്കും മേല്നോട്ടം വഹിക്കാന് കരിക്കുലം കമ്മിറ്റിക്ക് പുറമെ ഒരു സ്ഥിരം വിദഗ്ദ്ധസമിതിയെയും സര്ക്കാര് നിയോഗിക്കുകയുണ്ടായി. അതിനായി കേരള ഹൈക്കോടതിയുടെ നിര്ദേശങ്ങളും മാര്ഗരേഖയായി. ഇതനുസരിച്ച് ഡോ കെ എന് പണിക്കര് അധ്യക്ഷനായ സമിതിയുടെ പരിശോധനയ്ക്ക് വിധേയമായാണ് പാഠപുസ്തകങ്ങള് പ്രത്യേകിച്ചും സാമൂഹ്യശാസ്ത്ര പുസ്തകങ്ങള്ക്ക് രൂപകല്പന നല്കിയിട്ടുള്ളത്.
പരിഷ്ക്കരണം പൂര്ത്തിയായ പത്താം തരത്തിലെ പുതിയ സാമൂഹ്യശാസ്ത്ര പാഠപുസ്തകത്തിലെ ചില ഭാഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചിലര് വിവാദങ്ങളുയര്ത്തുന്നതായി കണ്ടു. പാഠപുസ്തകങ്ങള് പൊതുസമൂഹം എന്നും ശ്രദ്ധിക്കുകയും ചര്ച്ച ചെയ്യപ്പെടുകയും വേണം. അതതിന്റെ നിര്മിതിയും സൂക്ഷ്മതയും കൃത്യതപ്പെടുത്തും, നിലവാരമുയര്ത്തും. നിര്ഭാഗ്യവശാല് കേരളത്തില് കുറെ വര്ഷങ്ങളായി പാഠപുസ്തകങ്ങള് ചര്ച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്നത് അക്കാദമിക് താല്പര്യങ്ങളോടെയല്ല മറിച്ച് വിവാദങ്ങള്ക്കായി മാത്രമാണ്. ചര്ച്ചകളും വിവാദങ്ങളുമെല്ലാം ഒടുങ്ങുമ്പോള് ബാക്കിയായതെന്തന്നറിയാന് വിവാദങ്ങളുയര്ത്തിയവരോ മാധ്യമങ്ങളോ മെനക്കെടാറില്ല. ഫലം വിവാദങ്ങളെ ഭയന്ന് അപൂര്ണമോ അവ്യക്തമോ ആയ കാര്യങ്ങള് പുസ്തകങ്ങളില് നല്കുന്നു. ഇത് സ്വതന്ത്രചിന്തയും ശേഷിയുമുള്ള കുട്ടികളെയാണ് ബാധിക്കുന്നത്.
പത്താം ക്ലാസിലെ കുട്ടികള്ക്കായി എസ് സി ആര് ടി തയ്യാറാക്കിയിട്ടുള്ള സാമൂഹ്യശാസ്ത്രം ഒന്നാം ഭാഗത്തിലെ ഒന്നാം അധ്യായമായ ''ആധുനിക യുഗത്തിലേയ്ക്ക്'' എന്ന പാഠത്തില് നവോഥാനവും മതനവീകരണവും വിശദീകരിക്കുന്നിടത്തെ ചില പരാമര്ശങ്ങള് കേരളത്തിലെ ക്രൈസ്തവസഭാധികാരികളെ അസ്വസ്ഥരാക്കിയെന്നു വേണം കരുതാന്. കാരണം അവര് ഒറ്റയായും കൂട്ടായും ആ ചരിത്രപാഠഭാഗം പിന്വലിക്കാന് ആവശ്യപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്. ചരിത്രം വസ്തുതകളുടെയും തെളിവുകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് രേഖപ്പെടുത്തുന്നത്. വസ്തുതകളെ വളച്ചൊടിക്കുമ്പോള് സത്യം തമസ്ക്കരിക്കപ്പെടുകയും അസത്യങ്ങള് പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. വ്യത്യസ്ത വീക്ഷണകോണില് നിന്നുകൊണ്ട് ചരിത്രത്തെ തങ്ങള്ക്കനുകൂലമായി വ്യാഖ്യാനിക്കാന് എക്കാലത്തും ശ്രമം നടക്കാറുണ്ട്. വ്യാഖ്യാനങ്ങളും രീതിശാസ്ത്രങ്ങളും എന്തൊക്കെയായാലും ചരിത്രം സത്യമായിതന്നെ തുടരുന്നു.
മുമ്പ് നടന്ന സംഭവങ്ങളോ ചെയ്തികളോ ഇന്നത്തെ സാഹചര്യത്തില് അനഭിമതമോ അഹിതങ്ങളോ ആകുമ്പോള് ഓര്ക്കാനും ഓര്മപ്പെടുത്താനും ആരും ഇഷ്ടപ്പെടില്ല. വ്യക്തികളുടെയും സംഘടനകളുടെയും മതങ്ങളുടെയുമെല്ലാം കാര്യത്തില് ഇതൊന്നുതന്നെ. മുഖം വികൃതമായാല് കണ്ണാടിയില് കുറ്റം കാണുന്നവരാണ് ഭൂരിഭാഗവും. പാഠപുസ്തകത്തില് മതനവീകരണം വിശദീകരിക്കുന്നിടത്ത് പുതിയ കണ്ടെത്തലുകളെന്തെങ്കിലും ചേര്ത്തിരിക്കുന്നതായി പറയാന് ആര്ക്കും കഴിയില്ല. കാലാകാലമായി ഹൈസ്കൂള് തലത്തിലെ പുസ്തകത്തില് പറഞ്ഞതിലും പഠിപ്പിച്ചതിലും അധികമായി ഒന്നും അതിലില്ല. മാത്രമല്ല മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന ഒമ്പതാം ക്ലാസിലെ സാമൂഹ്യശാസ്ത്ര പുസ്തകത്തില് നവോത്ഥാനകാലത്ത് യൂറോപ്പിലെ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ അഴിമതിയെയും പാപവിമോചന പത്രികയുടെ വില്പനയെയും എങ്ങനെയാണ് വിവരിച്ചിരുന്നതെന്ന് സഭാ നേതൃത്വം കണ്ടിരുന്നില്ലേ? കത്തോലിക്കാ സഭയെ ശുദ്ധീകരിച്ച് ജനകീയമാക്കിയ സുവര്ണസന്ദര്ഭമായിട്ടാണ് മതനവീകരണ പ്രസ്ഥാനത്തെ ചില സഭാ ചരിത്രകാരന്മാര്പോലും വിശേഷിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്.
നവോഥാനകാലത്ത് യൂറോപ്പിലെ സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക രംഗത്തുണ്ടായ മാറ്റം മതജീവിതത്തില് എങ്ങനെ പ്രതിഫലിച്ചു എന്നതാണ് ഈ പാഠഭാഗത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം. കത്തോലിക്കാസഭയിലെ അഴിമതികളെയും പാപമുക്തിപത്രത്തിന്റെ വില്പനയെയും അക്കാലത്ത് ജോണ് വൈക്ലിഫ്, ജോണ് ഹസ്, മാര്ട്ടിന് ലൂതര്, സ്വിഗ്ലി തുടങ്ങിയവര് ചോദ്യം ചെയ്തതും തുടര്ന്ന് അവര് ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടതും ഇതില് ലളിതമായി വിശദമാക്കിയതായി കാണാം. ഈ ചരിത്രം മതവിരുദ്ധവും അപകീര്ത്തികരവുമാകുന്നതെങ്ങനെയെന്നാണ് നിഷ്പക്ഷമായി ചിന്തിക്കുന്നവര് ഉന്നയിക്കുന്ന ചോദ്യം. ഇത് സഭയുടെയും മതത്തിന്റെയും കണ്ണിലൂടെ വ്യാഖ്യാനിച്ച് പൂര്വകാല ചെയ്തികളെല്ലാം താമസ്കരിച്ചുകൊണ്ടവതരിപ്പിക്കാന് പാഠപുസ്തകങ്ങള്ക്ക് കഴിയില്ല. അത് മതചരിത്രകാരന്മാര് മതപാഠശാലകള്ക്ക് വേണ്ടി രചിക്കുന്നതാകും. ചരിത്രത്തെ മതചരിത്രമാക്കി പാഠപുസ്തകങ്ങളിലൂടെ പ്രചരിപ്പിക്കാന് സഭ ശാഠ്യം പിടിക്കുന്നത് കേരളത്തെപ്പോലെയുള്ള മതനിരപേക്ഷ സമൂഹത്തിലുണ്ടാക്കുന്ന പ്രത്യാഘാതം പറഞ്ഞറിയിക്കേണ്ടതില്ലല്ലോ.
കര്ശനമായചട്ടങ്ങളും നിയന്ത്രണങ്ങളും മതബോധനവും നടത്തിയുറപ്പിക്കുന്ന മതവിശ്വാസം കേവലം ഒരു ഖണ്ഡിക വിവരണം കൊണ്ട് തകര്ക്കുകയോ അപകീര്ത്തികരമാക്കുകയോ ചെയ്യാമെന്ന് ഏതെങ്കിലും വിശ്വാസിയോ വിവേകമുള്ളവരോ ചിന്തിക്കുമെന്ന് കരുതാനാവില്ല. പിന്നെ പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിലെ സഭയുടെ കൊള്ളരുതായ്മയും അഴിമതിയും വായിക്കുന്ന കുട്ടി വിമര്ശനബുദ്ധ്യാ അവന്റെ പ്രദേശത്തെ സഭയെയും പ്രവര്ത്തനങ്ങളെയും ഇന്നത്തെ സാഹചര്യത്തില് ഉരച്ചുനോക്കുമോ എന്ന ഭയമാകാം കേരളത്തിലെ സഭയ്ക്ക്. നവീകരണത്തിനും കാലാനുസൃതമായ പരിഷ്ക്കരണങ്ങള്ക്കും വേണ്ടി നിലകൊള്ളുന്നു എന്ന് പറയുന്ന സഭയുടെ ഔന്നത്യത്തിന് ഇത് സഹായകരമാവുകയേയുള്ളൂ. അല്ലാതെ ചരിത്രസത്യങ്ങളെ ഒഴിവാക്കാനും മൂടിവെയ്ക്കാനും ശ്രമിച്ചാല് ഭാവിയില് അവ കൂടുതല് ശോഭയോടെ പുറത്തുവരും; തമസ്കരിച്ചവരെ വേട്ടയാടും. സത്യം വിളിച്ചുപറഞ്ഞ സോക്രട്ടീസിനു നല്കിയ ശിക്ഷ തെറ്റായിപ്പോയിയെന്ന് പശ്ചാത്തപിക്കേണ്ടിവന്ന ചരിത്രം സഭയുടെ മുന്നില് തുറന്ന പുസ്തകമായി കിടപ്പുണ്ടല്ലോ.
പാഠപുസ്തകങ്ങളെയും വിദ്യാഭ്യാസ പരിഷ്കാരങ്ങളെയും ചൊല്ലി എന്തുകൊണ്ട് ഇത്തരം വിവാദങ്ങള് നിരന്തരമുണ്ടാകുന്നു എന്ന് പരിശോധിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. പുസ്തകങ്ങളിലെ ആശയപരമായ തെറ്റുകളോ വസ്തുതവിരുധമായ ഉള്ളടക്കമോ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചുകൊണ്ടുള്ളതാണിവയെങ്കില് അവ തിരുത്തേണ്ടതും പരിഹരിക്കപ്പെടേണ്ടതുമാണ്. അത്തരം ചര്ച്ചകള് ആരോഗ്യകരവുമാണ്. എന്നാല് കേരളത്തിലെ പാഠ്യപദ്ധതിയെക്കുറിച്ച് നിരന്തരം വിവാദങ്ങള് സൃഷ്ടിക്കുന്നവരെ അന്വേഷിച്ചാല് പദ്ധതി വിനിമയം ചെയ്യുന്ന അധ്യാപക സമൂഹത്തിനോ പ്രയോക്താക്കളായ വിദ്യാര്ഥി-രക്ഷാകര്ത്തൃ സമൂഹത്തിനോ ഇതുമായി ബന്ധമില്ലെന്നു കാണാം. കേരളീയ പൊതുവിദ്യാഭ്യാസത്തെ എന്നും പെരുവഴിയില് നിര്ത്താനും ഇത് വിവാദങ്ങളുടെ കൂടാരമാണെന്ന് വരുത്തിതീര്ക്കാനും ശ്രമിക്കുന്ന ചിലരുണ്ട്. ഈ മേഖല അനാകര്ഷകമാക്കി തങ്ങളുടെ സമാന്തര സംവിധാനത്തിലേയ്ക്ക് കുട്ടികളെ ആകര്ഷിക്കാനുള്ള കച്ചവടശക്തികളുടെ ശ്രമം ഇതില് നിഴലിച്ച് കാണാം. അത്തരം സ്ഥാപനങ്ങളില് ഭൂരിഭാഗവും ആരുടെ ഉടമസ്ഥതയിലാണെന്നതും വ്യക്തമാണ്. പാഠ്യപദ്ധതി പരിഷ്ക്കരണത്തോടൊപ്പം എന്ട്രന്സ് പരിഷ്ക്കരണവും ഏകജാലകവും ഫലപ്രദമായപ്പോള് സാമാന്തര (സി ബി എസ് ഇ) വിദ്യാലയങ്ങളെ കൈയൊഴിയാനും പൊതുവിദ്യാലയങ്ങളിലേയ്ക്ക് ചേക്കേറാനും കുട്ടികളും രക്ഷിതാക്കളും തയ്യാറാകുന്നത് സമീപകാല വിദ്യാലയപ്രവേശനം പരിശോധിക്കുന്നവര്ക്ക് നേരിട്ട് ബോധ്യമാകും.
*
ഒ കെ ജയകൃഷ്ണന് ജനയുഗം 28 മേയ് 2011
പാഠ്യപദ്ധതി പരിഷ്ക്കാരങ്ങളുടെ ഭാഗമായുള്ള പാഠപുസ്തക പരിഷ്ക്കരണം കേരളത്തില് ഏറെ ചര്ച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതാണ്. ഈ ചര്ച്ചകള് നമ്മുടെ പാഠപുസ്തകങ്ങള് എന്തായിരിക്കണം എന്നതിനെക്കുറിച്ച് വിശദമായ അവലോകനത്തിന് വഴിയൊരുക്കി. പരിഷ്ക്കരണഘട്ടത്തില് പ്രൈമറി ക്ലാസിലെ പാഠപുസ്തകത്തില് വന്ന പരാമര്ശങ്ങള് വിവാദമാക്കിയപ്പോള് പാഠപുസ്തകങ്ങളുടെ നിര്മാണത്തിനും പരിശോധനയ്ക്കും മേല്നോട്ടം വഹിക്കാന് കരിക്കുലം കമ്മിറ്റിക്ക് പുറമെ ഒരു സ്ഥിരം വിദഗ്ദ്ധസമിതിയെയും സര്ക്കാര് നിയോഗിക്കുകയുണ്ടായി. അതിനായി കേരള ഹൈക്കോടതിയുടെ നിര്ദേശങ്ങളും മാര്ഗരേഖയായി. ഇതനുസരിച്ച് ഡോ കെ എന് പണിക്കര് അധ്യക്ഷനായ സമിതിയുടെ പരിശോധനയ്ക്ക് വിധേയമായാണ് പാഠപുസ്തകങ്ങള് പ്രത്യേകിച്ചും സാമൂഹ്യശാസ്ത്ര പുസ്തകങ്ങള്ക്ക് രൂപകല്പന നല്കിയിട്ടുള്ളത്.
പരിഷ്ക്കരണം പൂര്ത്തിയായ പത്താം തരത്തിലെ പുതിയ സാമൂഹ്യശാസ്ത്ര പാഠപുസ്തകത്തിലെ ചില ഭാഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചിലര് വിവാദങ്ങളുയര്ത്തുന്നതായി കണ്ടു. പാഠപുസ്തകങ്ങള് പൊതുസമൂഹം എന്നും ശ്രദ്ധിക്കുകയും ചര്ച്ച ചെയ്യപ്പെടുകയും വേണം. അതതിന്റെ നിര്മിതിയും സൂക്ഷ്മതയും കൃത്യതപ്പെടുത്തും, നിലവാരമുയര്ത്തും. നിര്ഭാഗ്യവശാല് കേരളത്തില് കുറെ വര്ഷങ്ങളായി പാഠപുസ്തകങ്ങള് ചര്ച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്നത് അക്കാദമിക് താല്പര്യങ്ങളോടെയല്ല മറിച്ച് വിവാദങ്ങള്ക്കായി മാത്രമാണ്. ചര്ച്ചകളും വിവാദങ്ങളുമെല്ലാം ഒടുങ്ങുമ്പോള് ബാക്കിയായതെന്തന്നറിയാന് വിവാദങ്ങളുയര്ത്തിയവരോ മാധ്യമങ്ങളോ മെനക്കെടാറില്ല. ഫലം വിവാദങ്ങളെ ഭയന്ന് അപൂര്ണമോ അവ്യക്തമോ ആയ കാര്യങ്ങള് പുസ്തകങ്ങളില് നല്കുന്നു. ഇത് സ്വതന്ത്രചിന്തയും ശേഷിയുമുള്ള കുട്ടികളെയാണ് ബാധിക്കുന്നത്.
പത്താം ക്ലാസിലെ കുട്ടികള്ക്കായി എസ് സി ആര് ടി തയ്യാറാക്കിയിട്ടുള്ള സാമൂഹ്യശാസ്ത്രം ഒന്നാം ഭാഗത്തിലെ ഒന്നാം അധ്യായമായ ''ആധുനിക യുഗത്തിലേയ്ക്ക്'' എന്ന പാഠത്തില് നവോഥാനവും മതനവീകരണവും വിശദീകരിക്കുന്നിടത്തെ ചില പരാമര്ശങ്ങള് കേരളത്തിലെ ക്രൈസ്തവസഭാധികാരികളെ അസ്വസ്ഥരാക്കിയെന്നു വേണം കരുതാന്. കാരണം അവര് ഒറ്റയായും കൂട്ടായും ആ ചരിത്രപാഠഭാഗം പിന്വലിക്കാന് ആവശ്യപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്. ചരിത്രം വസ്തുതകളുടെയും തെളിവുകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് രേഖപ്പെടുത്തുന്നത്. വസ്തുതകളെ വളച്ചൊടിക്കുമ്പോള് സത്യം തമസ്ക്കരിക്കപ്പെടുകയും അസത്യങ്ങള് പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. വ്യത്യസ്ത വീക്ഷണകോണില് നിന്നുകൊണ്ട് ചരിത്രത്തെ തങ്ങള്ക്കനുകൂലമായി വ്യാഖ്യാനിക്കാന് എക്കാലത്തും ശ്രമം നടക്കാറുണ്ട്. വ്യാഖ്യാനങ്ങളും രീതിശാസ്ത്രങ്ങളും എന്തൊക്കെയായാലും ചരിത്രം സത്യമായിതന്നെ തുടരുന്നു.
മുമ്പ് നടന്ന സംഭവങ്ങളോ ചെയ്തികളോ ഇന്നത്തെ സാഹചര്യത്തില് അനഭിമതമോ അഹിതങ്ങളോ ആകുമ്പോള് ഓര്ക്കാനും ഓര്മപ്പെടുത്താനും ആരും ഇഷ്ടപ്പെടില്ല. വ്യക്തികളുടെയും സംഘടനകളുടെയും മതങ്ങളുടെയുമെല്ലാം കാര്യത്തില് ഇതൊന്നുതന്നെ. മുഖം വികൃതമായാല് കണ്ണാടിയില് കുറ്റം കാണുന്നവരാണ് ഭൂരിഭാഗവും. പാഠപുസ്തകത്തില് മതനവീകരണം വിശദീകരിക്കുന്നിടത്ത് പുതിയ കണ്ടെത്തലുകളെന്തെങ്കിലും ചേര്ത്തിരിക്കുന്നതായി പറയാന് ആര്ക്കും കഴിയില്ല. കാലാകാലമായി ഹൈസ്കൂള് തലത്തിലെ പുസ്തകത്തില് പറഞ്ഞതിലും പഠിപ്പിച്ചതിലും അധികമായി ഒന്നും അതിലില്ല. മാത്രമല്ല മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന ഒമ്പതാം ക്ലാസിലെ സാമൂഹ്യശാസ്ത്ര പുസ്തകത്തില് നവോത്ഥാനകാലത്ത് യൂറോപ്പിലെ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ അഴിമതിയെയും പാപവിമോചന പത്രികയുടെ വില്പനയെയും എങ്ങനെയാണ് വിവരിച്ചിരുന്നതെന്ന് സഭാ നേതൃത്വം കണ്ടിരുന്നില്ലേ? കത്തോലിക്കാ സഭയെ ശുദ്ധീകരിച്ച് ജനകീയമാക്കിയ സുവര്ണസന്ദര്ഭമായിട്ടാണ് മതനവീകരണ പ്രസ്ഥാനത്തെ ചില സഭാ ചരിത്രകാരന്മാര്പോലും വിശേഷിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്.
നവോഥാനകാലത്ത് യൂറോപ്പിലെ സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക രംഗത്തുണ്ടായ മാറ്റം മതജീവിതത്തില് എങ്ങനെ പ്രതിഫലിച്ചു എന്നതാണ് ഈ പാഠഭാഗത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം. കത്തോലിക്കാസഭയിലെ അഴിമതികളെയും പാപമുക്തിപത്രത്തിന്റെ വില്പനയെയും അക്കാലത്ത് ജോണ് വൈക്ലിഫ്, ജോണ് ഹസ്, മാര്ട്ടിന് ലൂതര്, സ്വിഗ്ലി തുടങ്ങിയവര് ചോദ്യം ചെയ്തതും തുടര്ന്ന് അവര് ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടതും ഇതില് ലളിതമായി വിശദമാക്കിയതായി കാണാം. ഈ ചരിത്രം മതവിരുദ്ധവും അപകീര്ത്തികരവുമാകുന്നതെങ്ങനെയെന്നാണ് നിഷ്പക്ഷമായി ചിന്തിക്കുന്നവര് ഉന്നയിക്കുന്ന ചോദ്യം. ഇത് സഭയുടെയും മതത്തിന്റെയും കണ്ണിലൂടെ വ്യാഖ്യാനിച്ച് പൂര്വകാല ചെയ്തികളെല്ലാം താമസ്കരിച്ചുകൊണ്ടവതരിപ്പിക്കാന് പാഠപുസ്തകങ്ങള്ക്ക് കഴിയില്ല. അത് മതചരിത്രകാരന്മാര് മതപാഠശാലകള്ക്ക് വേണ്ടി രചിക്കുന്നതാകും. ചരിത്രത്തെ മതചരിത്രമാക്കി പാഠപുസ്തകങ്ങളിലൂടെ പ്രചരിപ്പിക്കാന് സഭ ശാഠ്യം പിടിക്കുന്നത് കേരളത്തെപ്പോലെയുള്ള മതനിരപേക്ഷ സമൂഹത്തിലുണ്ടാക്കുന്ന പ്രത്യാഘാതം പറഞ്ഞറിയിക്കേണ്ടതില്ലല്ലോ.
കര്ശനമായചട്ടങ്ങളും നിയന്ത്രണങ്ങളും മതബോധനവും നടത്തിയുറപ്പിക്കുന്ന മതവിശ്വാസം കേവലം ഒരു ഖണ്ഡിക വിവരണം കൊണ്ട് തകര്ക്കുകയോ അപകീര്ത്തികരമാക്കുകയോ ചെയ്യാമെന്ന് ഏതെങ്കിലും വിശ്വാസിയോ വിവേകമുള്ളവരോ ചിന്തിക്കുമെന്ന് കരുതാനാവില്ല. പിന്നെ പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിലെ സഭയുടെ കൊള്ളരുതായ്മയും അഴിമതിയും വായിക്കുന്ന കുട്ടി വിമര്ശനബുദ്ധ്യാ അവന്റെ പ്രദേശത്തെ സഭയെയും പ്രവര്ത്തനങ്ങളെയും ഇന്നത്തെ സാഹചര്യത്തില് ഉരച്ചുനോക്കുമോ എന്ന ഭയമാകാം കേരളത്തിലെ സഭയ്ക്ക്. നവീകരണത്തിനും കാലാനുസൃതമായ പരിഷ്ക്കരണങ്ങള്ക്കും വേണ്ടി നിലകൊള്ളുന്നു എന്ന് പറയുന്ന സഭയുടെ ഔന്നത്യത്തിന് ഇത് സഹായകരമാവുകയേയുള്ളൂ. അല്ലാതെ ചരിത്രസത്യങ്ങളെ ഒഴിവാക്കാനും മൂടിവെയ്ക്കാനും ശ്രമിച്ചാല് ഭാവിയില് അവ കൂടുതല് ശോഭയോടെ പുറത്തുവരും; തമസ്കരിച്ചവരെ വേട്ടയാടും. സത്യം വിളിച്ചുപറഞ്ഞ സോക്രട്ടീസിനു നല്കിയ ശിക്ഷ തെറ്റായിപ്പോയിയെന്ന് പശ്ചാത്തപിക്കേണ്ടിവന്ന ചരിത്രം സഭയുടെ മുന്നില് തുറന്ന പുസ്തകമായി കിടപ്പുണ്ടല്ലോ.
പാഠപുസ്തകങ്ങളെയും വിദ്യാഭ്യാസ പരിഷ്കാരങ്ങളെയും ചൊല്ലി എന്തുകൊണ്ട് ഇത്തരം വിവാദങ്ങള് നിരന്തരമുണ്ടാകുന്നു എന്ന് പരിശോധിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. പുസ്തകങ്ങളിലെ ആശയപരമായ തെറ്റുകളോ വസ്തുതവിരുധമായ ഉള്ളടക്കമോ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചുകൊണ്ടുള്ളതാണിവയെങ്കില് അവ തിരുത്തേണ്ടതും പരിഹരിക്കപ്പെടേണ്ടതുമാണ്. അത്തരം ചര്ച്ചകള് ആരോഗ്യകരവുമാണ്. എന്നാല് കേരളത്തിലെ പാഠ്യപദ്ധതിയെക്കുറിച്ച് നിരന്തരം വിവാദങ്ങള് സൃഷ്ടിക്കുന്നവരെ അന്വേഷിച്ചാല് പദ്ധതി വിനിമയം ചെയ്യുന്ന അധ്യാപക സമൂഹത്തിനോ പ്രയോക്താക്കളായ വിദ്യാര്ഥി-രക്ഷാകര്ത്തൃ സമൂഹത്തിനോ ഇതുമായി ബന്ധമില്ലെന്നു കാണാം. കേരളീയ പൊതുവിദ്യാഭ്യാസത്തെ എന്നും പെരുവഴിയില് നിര്ത്താനും ഇത് വിവാദങ്ങളുടെ കൂടാരമാണെന്ന് വരുത്തിതീര്ക്കാനും ശ്രമിക്കുന്ന ചിലരുണ്ട്. ഈ മേഖല അനാകര്ഷകമാക്കി തങ്ങളുടെ സമാന്തര സംവിധാനത്തിലേയ്ക്ക് കുട്ടികളെ ആകര്ഷിക്കാനുള്ള കച്ചവടശക്തികളുടെ ശ്രമം ഇതില് നിഴലിച്ച് കാണാം. അത്തരം സ്ഥാപനങ്ങളില് ഭൂരിഭാഗവും ആരുടെ ഉടമസ്ഥതയിലാണെന്നതും വ്യക്തമാണ്. പാഠ്യപദ്ധതി പരിഷ്ക്കരണത്തോടൊപ്പം എന്ട്രന്സ് പരിഷ്ക്കരണവും ഏകജാലകവും ഫലപ്രദമായപ്പോള് സാമാന്തര (സി ബി എസ് ഇ) വിദ്യാലയങ്ങളെ കൈയൊഴിയാനും പൊതുവിദ്യാലയങ്ങളിലേയ്ക്ക് ചേക്കേറാനും കുട്ടികളും രക്ഷിതാക്കളും തയ്യാറാകുന്നത് സമീപകാല വിദ്യാലയപ്രവേശനം പരിശോധിക്കുന്നവര്ക്ക് നേരിട്ട് ബോധ്യമാകും.
*
ഒ കെ ജയകൃഷ്ണന് ജനയുഗം 28 മേയ് 2011
Friday, May 27, 2011
പള്ളി വേറെ പള്ളിക്കൂടം വേറെ
ഓരോ അധ്യയനവര്ഷത്തിന്റെ തുടക്കത്തിലും പാഠപുസ്തകങ്ങളെ കേന്ദ്രീകരിച്ച് ബാലിശമായ എന്തെങ്കിലും ആരോപണങ്ങള് ഉന്നയിച്ച് ഊതിവീര്പ്പിച്ചു വലുതാക്കുക എന്നത് കേരളത്തില് ഒരു പതിവുപരിപാടിയായിട്ടുണ്ട്. പോയവര്ഷം മതമില്ലാത്ത ജീവന്റെ പേരിലായിരുന്നെങ്കില് ഈ വര്ഷം ആധുനിക ലോകത്തിന്റെ ഉദയം എന്ന പത്താം ക്ലാസിലെ സോഷ്യല് സയന്സ് പാഠത്തിനെതിരെയാണ്. ഇത്തരം വിവാദങ്ങള്ക്കു തീ കൊളുത്തുന്നവര് ലക്ഷ്യമാക്കുന്നതാകട്ടെ, ഇടതു പുരോഗമന ശക്തികളെയുമാണ്. കേശവദേവിന്റെ ഓടയില്നിന്ന് തുടങ്ങി കസാന്ദ്സാക്കീസിന്റെ യേശുവിന്റെ അന്ത്യപ്രലോഭനം എന്ന നോവലിനെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന ലേഖനത്തിനെതിരെയും പിന്നീട് വിഷ്ണു നാരായണന് നമ്പൂതിരിയുടെ ആദാമും ദൈവവും എന്ന കവിതയ്ക്കെതിരെയും എല്ലാം ഈ പ്രതിലോമശക്തികള് ഒച്ചപ്പാടുമായി രംഗത്തു വരികയുണ്ടായി. ശുദ്ധ മാനവികമൂല്യങ്ങളുമായി പുതിയ തലമുറയെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന ഇത്തരം പാഠഭാഗങ്ങള് ഒഴിവാക്കി ഒരു പരിഷ്കൃതപാഠപദ്ധതി എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുത്തണമെന്നതിനെക്കുറിച്ച് അടിസ്ഥാനരഹിതമായ എതിര്പ്പുകള് ഉന്നയിക്കുന്ന ഈ കൂട്ടര്ക്ക് ഒരു നിര്ദേശവും മുന്നോട്ടുവയ്ക്കാനില്ലെന്നതാണ് മറ്റൊരു തമാശ.
ഹൈസ്കൂള് കോളേജ് ലെവല് വിദ്യാഭ്യാസം കേവലം കാറ്റക്കിസം (മത-വേദപാഠം) ക്ലാസിന്റെ നിലവാരത്തില് നിന്നുയരുന്നതിനെ ഇവര് ഭയപ്പെടുന്നു. മേല് പരാമര്ശിച്ച പാഠപുസ്തകങ്ങളില് ഉണ്ടെന്നാരോപിക്കപ്പെടുന്ന മതവിരുദ്ധ പരാമര്ശങ്ങള് ആദ്യമായി ഉയര്ന്നത് ഏതെങ്കിലും മതവിരുദ്ധശക്തികളില് നിന്നല്ല. പുരോഹിത പണ്ഡിതന്മാരില് നിന്നുതന്നെയാണ് എന്ന കാര്യവും ചരിത്രം ശ്രദ്ധിച്ചു പഠിക്കുന്നവര്ക്കറിയാം. പത്താം ക്ലാസിലെ സാമൂഹ്യശാസ്ത്ര പഠനത്തിനായി എസ്സി ഇആര്ടി തയ്യാറാക്കിയ പാഠപുസ്തകത്തിലെ ആദ്യ അധ്യായമായ ആധുനിക ലോകത്തിന്റെ ഉദയം എന്ന പാഠത്തിലെ പരാമര്ശങ്ങളൊന്നും പാഠപുസ്തക രചയിതാക്കളുടെ സങ്കല്പ്പ സൃഷ്ടികളല്ല. ലോകചരിത്രത്തിന്റെ ഭാഗമെന്ന നിലയില് , എച്ച് ജി വെല്സും, പണ്ഡിറ്റ് ജവാഹര്ലാല് നെഹ്റുവും ഒക്കെ അവരുടെ വിശ്രുതമായ ചരിത്രരചനകളില് തെളിവുകള് സഹിതം ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച കാര്യങ്ങളുടെ സംഗ്രഹമാണ്. ഇതൊക്കെ ഒഴിവാക്കി കുട്ടികളെ സാമൂഹ്യശാസ്ത്രത്തിന്റെ ആദ്യപാഠങ്ങള് പഠിപ്പിച്ചാല് അതെന്തുതരം സാമൂഹ്യശാസ്ത്രം ആയിരിക്കും? ഈവക കാര്യങ്ങളില്കൂടി പാഠപുസ്തകവിരോധവുമായി രംഗത്തു വന്നിരിക്കുന്ന കാത്തലിക്ക് ബിഷപ് കോണ്ഫറന്സും അവരുടെ വക്താവായ ഫാദര് സ്റ്റീഫന് ആലത്തറയും കേരളീയ സമൂഹത്തോട് വിശദീകരിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
വിവാദ വിഷയമായ പാഠഭാഗത്തിന് ചിത്രങ്ങളടക്കം 23 പേജാണുള്ളത്. ഇതില് നവോത്ഥാനം (Renaissance) എന്ന ഉപശീര്ഷകത്തിനു താഴെ കത്തോലിക്കാ സഭയെ പരോക്ഷമായി പരാമര്ശിക്കുന്ന ഏഴു ഭാഗമാണുള്ളത്. അവ അക്കമിട്ട് താഴെ ഉദ്ധരിക്കുന്നു. ഇതില് ഫാദര് സ്റ്റീഫന് ആലത്തറയും അനുചരന്മാരും ആരോപിക്കുന്നതുപോലെ മതവികാരം വ്രണപ്പെടുത്തുന്നതോ ദൈവനിന്ദ നടത്തുന്നതോ രാജ്യദ്രോഹപരമോ ആയ എന്തു പരാമര്ശമാണുള്ളതെന്നു വായനക്കാര്ക്കു സ്വയം പരിശോധിച്ചു തീരുമാനിക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ.
1. ഫ്യൂഡല് കാലഘട്ടത്തില് യൂറോപ്പില് വിജ്ഞാനതൃഷ്ണയുടെയും യുക്തിചിന്തയുടെയുംമേല് കത്തോലിക്കാ സഭ കര്ശന നിയന്ത്രണം ഏര്പ്പെടുത്തിയിരുന്നു. (പേജ്- 10)
2. പതിനാലും പതിനഞ്ചും നൂറ്റാണ്ടുകളില് ഇറ്റാലിയന് നഗരങ്ങളിലും തുടര്ന്ന് ഇതര യൂറോപ്യന് രാജ്യങ്ങളിലും ഉണ്ടായ വൈജ്ഞാനിക തരംഗങ്ങളിലെ പുത്തന് ഉണര്വിനെയാണ് നവോത്ഥാനം കുറിക്കുന്നത്. ഫ്യൂഡല് പ്രഭുക്കന്മാരും കത്തോലിക്കാ സഭയും വിലക്കേര്പ്പെടുത്തിയിരുന്ന പ്രാചീന ഗ്രീക്ക് റോമന് സംസ്കാരങ്ങളുടെ പുനര്ജന്മമാണിത്. കത്തോലിക്കാ സഭ അടിച്ചേല്പ്പിച്ച യുക്തിരഹിതമായ വിശ്വാസത്തെ നിരാകരിക്കാനുള്ള അന്വേഷണ ത്വരയുടെയും വിമര്ശബുദ്ധിയുടെയും ഫലം. ഇത് പെട്ടെന്ന് ഒരു ദിവസം കൊണ്ടുണ്ടായതല്ല. (പേജ് 12)
3. മധ്യകാല ജീവിതത്തില്നിന്ന് ആധുനിക ജീവിതത്തെ വേര്തിരിക്കുന്ന ചില പ്രതിഭാസങ്ങള് നവോത്ഥാനകാലത്ത് രൂപപ്പെട്ടുവന്നു. എന്തൊക്കെയാണവ? (പേജ് 13) 1. അന്വേഷണകൗതുകം, 2. വിമര്ശനബുദ്ധി, 3. യുക്തിചിന്ത, 4. പ്രാദേശിക ഭാഷകളുടെ വളര്ച്ച, 5. മാനവികത (ഔാമിശൊ) മനുഷ്യനാണ് എല്ലാത്തിന്റെയും മാനദണ്ഡം എന്ന സങ്കല്പ്പം (പേജ് 13)
4. കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ കാലഹരണപ്പെട്ട വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളെ കളിയാക്കുന്നതാണ് ഡച്ചുഭാഷയില് ഇറാസ് മസ് രചിച്ച വിഡ്ഢിത്തത്തെ വാഴ്ത്തല് (In praise of Folly) എന്ന കൃതി (പേജ് 14)
5. പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടില് യൂറോപ്പിലെ കത്തോലിക്കാ സഭയിലുണ്ടായ നവീകരണ ശ്രമങ്ങള് മതനവീകരണം അഥവാ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് നവീകരണം എന്നറിയപ്പെട്ടു. ഇതിന് മുമ്പുതന്നെ സഭയ്ക്കുനേരെ എതിര്പ്പുകള് ഉയര്ന്നുവന്നിരുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന് ഓക്സ്ഫഡിലെ ജോണ് വൈക്ലിഫ് (1324-1384) പ്രാഹയിലെ ജോണ് ഹസ്സ് (1369-1415) എന്നിവര് സഭയില് നിലനിന്ന അഴിമതിയെയും ഐഹികതയെയും ചോദ്യംചെയ്തു. അവരെല്ലാം ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടു അവരുടെ ഉദ്യമങ്ങള്ക്കൊന്നുംതന്നെ കാര്യമായ ചലനങ്ങള് ഉണ്ടാക്കുവാന് സാധിച്ചില്ല. (പേജ് 15)
6. പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടില് കത്തോലിക്കാ സഭ ഒരു സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയെ നേരിട്ടു. സെന്റ് പീറ്റേഴ്സ് ദേവാലയത്തിന്റെ പുനര് നിര്മാണംപോലുള്ള നിരവധി പദ്ധതികള് വന് സാമ്പത്തിക ബാധ്യത ഉള്ളതായിരുന്നു. ഇതു മറികടക്കാന് കത്തോലിക്കാ സഭയില് മാര്പ്പാപ്പ ധാരാളം പദവികള് സൃഷ്ടിച്ച് വില്പ്പന നടത്തി. ഏറെ അപകീര്ത്തികരമായ മറ്റൊരു നടപടിയായിരുന്നു പാപപരിഹാര വില്പ്പന. പാപപരിഹാരത്തിനുള്ള ഉപാധിയായി സാധാരണക്കാര്ക്ക് പാപമുക്തി പത്രം (Indulgences) വിറ്റ് സഭ പണമുണ്ടാക്കി. അധികാര ദുര്വിനിയോഗം വളരെയധികം വര്ധിച്ചു. (പേജ് 16)
7. ഇങ്ങനെ പാപമുക്തിപത്രം വില്ക്കുന്നതിലെ അധാര്മികതയെ ചോദ്യംചെയ്ത മതപണ്ഡിതനായിരുന്നു മാര്ട്ടിന് ലൂഥര് . ജര്മനിയിലെ വിറ്റിന്ബര്ഗ് സര്വകലാശാലയില് ദൈവശാസ്ത്ര പ്രൊഫസറായിരുന്ന അദ്ദേഹം തന്റെ വാദഗതികള് വിശദമാക്കുന്ന 95 സിദ്ധാന്തങ്ങള് (Ninety five Thesus) തയ്യാറാക്കി. ഇതു വിറ്റന്ബര്ഗ് ദേവാലയത്തിന്റെ വാതിലില് ആണി അടിച്ചുതൂക്കി. സഭയില്നിന്ന് പോപ്പ് മാര്ട്ടിന് ലൂഥറെ പുറത്താക്കി. ഇതിനെതിരെ പ്രതിഷേധിച്ചവരാണ് പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകള് . (പേജ് 17)
നവോത്ഥാന സംബന്ധിയായ ഈ വക പരാമര്ശങ്ങളെത്തുടര്ന്ന് പ്രതിനവീകരണം (Counter Reformation), കാതലിക്ക്- പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ചേരികളായി തിരിഞ്ഞ് യൂറോപ്പിലെ നാടുവാഴികള് നടത്തിയ നിരന്തര യുദ്ധങ്ങള് , ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ കണ്ടുപിടിത്തങ്ങള് , അവയുടെ ഫലമായി ഉണ്ടായ ശാസ്ത്രപുരോഗതി, ജ്ഞാനോദയം (Enlightenment) എന്നീ ഉപശീര്ഷകങ്ങളുമായി ആധുനിക ലോകത്തിന്റെ ആവിര്ഭാവത്തെ 10-ാം ക്ലാസ് വിദ്യാര്ഥികള്ക്ക് സമഗ്രമായി പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന ഈ പാഠഭാഗം പോയവര്ഷം 9-ാം ക്ലാസ് വിദ്യാര്ഥികള് പഠിച്ചുവന്ന സാമൂഹ്യശാസ്ത്രപഠനത്തിന്റെ സ്വാഭാവികമായ തുടര്ച്ചമാത്രമാണ്. ലോകചരിത്രം പാഠപുസ്തകനിര്മാതാക്കളുടെ ഇച്ഛയ്ക്കനുസരിച്ചു തിരുത്തി എഴുതാവുന്നതല്ലല്ലോ. തികച്ചും ശാസ്ത്രീയവും കുറ്റമറ്റതുമായ ഈ പാഠ്യപദ്ധതിയെ കാര്യമില്ലാതെ എതിര്ക്കുന്നവര് , നമ്മുടെ സമൂഹത്തെ മധ്യകാലത്തെ ഇരുണ്ടയുഗങ്ങളിലേക്കു നയിക്കാന് ശ്രമിക്കുകയാണ്. ലോകത്തിലെ എല്ലാ ക്രൈസ്തവ രാജ്യങ്ങളിലെയും സ്കൂള് കുട്ടികള് പഠിക്കുന്ന ചരിത്രപാഠംമാത്രമാണ് കേരളത്തിലെ വിദ്യാര്ഥികള്ക്കായി തയ്യാറാക്കിയ ഈ പാഠപുസ്തകത്തിന്റെയും ഉള്ളടക്കം.
അടുത്തകാലത്ത് മാര്പ്പാപ്പ തന്നെ കുറ്റമേറ്റു പറഞ്ഞു ലോകത്തോടു മാപ്പുപറഞ്ഞ എന്തെന്തു കുറ്റകൃത്യങ്ങളാണ് ഇരുണ്ടയുഗങ്ങളിലും തുടര്ന്നിങ്ങോട്ടുള്ള കാലയളവിലും കത്തോലിക്കാസഭയുടെ ഔദ്യോഗിക വിഭാഗം ചെയ്തുകൂട്ടിയിട്ടുള്ളത്. എന്റെ പിഴ, എന്റെ പിഴ, എന്റെ വലിയ പിഴ എന്ന ഏറ്റുപറയലുകൊണ്ടു തൂത്തുമായ്ച്ചു കളയാവുന്നതിനപ്പുറമാണ് സഭയുടെ ചരിത്രത്തിലെ കറുത്തപാടുകള് . ഒരര്ഥത്തില് ഇത്തരം വിവാദങ്ങളുയര്ത്തുന്നവര് ലക്ഷ്യമാക്കുന്നതിനു വിപരീതമായ ചില സദ്ഫലങ്ങള് ഇത് ഉളവാക്കുന്നുണ്ട്. പൊതുസമൂഹത്തിനുകൂടി ഈ സദ്ഫലങ്ങള് പങ്കുവയ്ക്കാന് സഹായകമായ രീതിയില് ഇത്തരം പാഠപുസ്തകവിവാദങ്ങളെ പരിവര്ത്തനപ്പെടുത്തുകയാണ് വേണ്ടത്.
ഭരണകക്ഷിയില് ഉറപ്പിച്ചെടുത്ത സ്വാധീനത്തിന്റെ മറവില് പാഠപുസ്തകഭാഗം പിന്വലിക്കാനോ പഠിപ്പിക്കേണ്ടെന്ന പതിവു നിര്ദേശം നല്കി വിമര്ശകരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താനുമാണ് പുതിയ സര്ക്കാര് തുനിയുന്നതെങ്കില് ഹാ കഷ്ടം! എന്നല്ലാതെ മറ്റൊന്നും പറയാനില്ല. തുടക്കത്തില്തന്നെ അനര്ഹവും അന്യായവും ആയ തരത്തില് ന്യൂനപക്ഷ പ്രീണനം നടത്തി മന്ത്രിസ്ഥാനങ്ങള്വരെ പങ്കിട്ടു നല്കി സ്വന്തം പ്രതിച്ഛായക്കു മങ്ങലേല്പ്പിച്ച ഒരു സര്ക്കാര് കുട്ടികള് എന്തു പഠിക്കണം, എങ്ങനെ പഠിക്കണം, ആരു പഠിപ്പിക്കണം എന്നിങ്ങനെയുള്ള കാര്യങ്ങളിലെല്ലാം കത്തോലിക്കാ മെത്രാന്മാരുടെ അരമനകളില്നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന നിര്ദേശങ്ങള് അനുസരിച്ച് നടപ്പാക്കാനാണ് ഭാവമെങ്കില് അതു കേരളത്തിന്റെ പൊതുസമൂഹത്തെയും മതേതര മനഃസാക്ഷിയെയും അവഹേളിക്കലാകും.
*****
കെ സി വര്ഗീസ്, കടപ്പാട് :ദേശാഭിമാനി 27052011
ഹൈസ്കൂള് കോളേജ് ലെവല് വിദ്യാഭ്യാസം കേവലം കാറ്റക്കിസം (മത-വേദപാഠം) ക്ലാസിന്റെ നിലവാരത്തില് നിന്നുയരുന്നതിനെ ഇവര് ഭയപ്പെടുന്നു. മേല് പരാമര്ശിച്ച പാഠപുസ്തകങ്ങളില് ഉണ്ടെന്നാരോപിക്കപ്പെടുന്ന മതവിരുദ്ധ പരാമര്ശങ്ങള് ആദ്യമായി ഉയര്ന്നത് ഏതെങ്കിലും മതവിരുദ്ധശക്തികളില് നിന്നല്ല. പുരോഹിത പണ്ഡിതന്മാരില് നിന്നുതന്നെയാണ് എന്ന കാര്യവും ചരിത്രം ശ്രദ്ധിച്ചു പഠിക്കുന്നവര്ക്കറിയാം. പത്താം ക്ലാസിലെ സാമൂഹ്യശാസ്ത്ര പഠനത്തിനായി എസ്സി ഇആര്ടി തയ്യാറാക്കിയ പാഠപുസ്തകത്തിലെ ആദ്യ അധ്യായമായ ആധുനിക ലോകത്തിന്റെ ഉദയം എന്ന പാഠത്തിലെ പരാമര്ശങ്ങളൊന്നും പാഠപുസ്തക രചയിതാക്കളുടെ സങ്കല്പ്പ സൃഷ്ടികളല്ല. ലോകചരിത്രത്തിന്റെ ഭാഗമെന്ന നിലയില് , എച്ച് ജി വെല്സും, പണ്ഡിറ്റ് ജവാഹര്ലാല് നെഹ്റുവും ഒക്കെ അവരുടെ വിശ്രുതമായ ചരിത്രരചനകളില് തെളിവുകള് സഹിതം ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച കാര്യങ്ങളുടെ സംഗ്രഹമാണ്. ഇതൊക്കെ ഒഴിവാക്കി കുട്ടികളെ സാമൂഹ്യശാസ്ത്രത്തിന്റെ ആദ്യപാഠങ്ങള് പഠിപ്പിച്ചാല് അതെന്തുതരം സാമൂഹ്യശാസ്ത്രം ആയിരിക്കും? ഈവക കാര്യങ്ങളില്കൂടി പാഠപുസ്തകവിരോധവുമായി രംഗത്തു വന്നിരിക്കുന്ന കാത്തലിക്ക് ബിഷപ് കോണ്ഫറന്സും അവരുടെ വക്താവായ ഫാദര് സ്റ്റീഫന് ആലത്തറയും കേരളീയ സമൂഹത്തോട് വിശദീകരിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
വിവാദ വിഷയമായ പാഠഭാഗത്തിന് ചിത്രങ്ങളടക്കം 23 പേജാണുള്ളത്. ഇതില് നവോത്ഥാനം (Renaissance) എന്ന ഉപശീര്ഷകത്തിനു താഴെ കത്തോലിക്കാ സഭയെ പരോക്ഷമായി പരാമര്ശിക്കുന്ന ഏഴു ഭാഗമാണുള്ളത്. അവ അക്കമിട്ട് താഴെ ഉദ്ധരിക്കുന്നു. ഇതില് ഫാദര് സ്റ്റീഫന് ആലത്തറയും അനുചരന്മാരും ആരോപിക്കുന്നതുപോലെ മതവികാരം വ്രണപ്പെടുത്തുന്നതോ ദൈവനിന്ദ നടത്തുന്നതോ രാജ്യദ്രോഹപരമോ ആയ എന്തു പരാമര്ശമാണുള്ളതെന്നു വായനക്കാര്ക്കു സ്വയം പരിശോധിച്ചു തീരുമാനിക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ.
1. ഫ്യൂഡല് കാലഘട്ടത്തില് യൂറോപ്പില് വിജ്ഞാനതൃഷ്ണയുടെയും യുക്തിചിന്തയുടെയുംമേല് കത്തോലിക്കാ സഭ കര്ശന നിയന്ത്രണം ഏര്പ്പെടുത്തിയിരുന്നു. (പേജ്- 10)
2. പതിനാലും പതിനഞ്ചും നൂറ്റാണ്ടുകളില് ഇറ്റാലിയന് നഗരങ്ങളിലും തുടര്ന്ന് ഇതര യൂറോപ്യന് രാജ്യങ്ങളിലും ഉണ്ടായ വൈജ്ഞാനിക തരംഗങ്ങളിലെ പുത്തന് ഉണര്വിനെയാണ് നവോത്ഥാനം കുറിക്കുന്നത്. ഫ്യൂഡല് പ്രഭുക്കന്മാരും കത്തോലിക്കാ സഭയും വിലക്കേര്പ്പെടുത്തിയിരുന്ന പ്രാചീന ഗ്രീക്ക് റോമന് സംസ്കാരങ്ങളുടെ പുനര്ജന്മമാണിത്. കത്തോലിക്കാ സഭ അടിച്ചേല്പ്പിച്ച യുക്തിരഹിതമായ വിശ്വാസത്തെ നിരാകരിക്കാനുള്ള അന്വേഷണ ത്വരയുടെയും വിമര്ശബുദ്ധിയുടെയും ഫലം. ഇത് പെട്ടെന്ന് ഒരു ദിവസം കൊണ്ടുണ്ടായതല്ല. (പേജ് 12)
3. മധ്യകാല ജീവിതത്തില്നിന്ന് ആധുനിക ജീവിതത്തെ വേര്തിരിക്കുന്ന ചില പ്രതിഭാസങ്ങള് നവോത്ഥാനകാലത്ത് രൂപപ്പെട്ടുവന്നു. എന്തൊക്കെയാണവ? (പേജ് 13) 1. അന്വേഷണകൗതുകം, 2. വിമര്ശനബുദ്ധി, 3. യുക്തിചിന്ത, 4. പ്രാദേശിക ഭാഷകളുടെ വളര്ച്ച, 5. മാനവികത (ഔാമിശൊ) മനുഷ്യനാണ് എല്ലാത്തിന്റെയും മാനദണ്ഡം എന്ന സങ്കല്പ്പം (പേജ് 13)
4. കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ കാലഹരണപ്പെട്ട വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളെ കളിയാക്കുന്നതാണ് ഡച്ചുഭാഷയില് ഇറാസ് മസ് രചിച്ച വിഡ്ഢിത്തത്തെ വാഴ്ത്തല് (In praise of Folly) എന്ന കൃതി (പേജ് 14)
5. പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടില് യൂറോപ്പിലെ കത്തോലിക്കാ സഭയിലുണ്ടായ നവീകരണ ശ്രമങ്ങള് മതനവീകരണം അഥവാ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് നവീകരണം എന്നറിയപ്പെട്ടു. ഇതിന് മുമ്പുതന്നെ സഭയ്ക്കുനേരെ എതിര്പ്പുകള് ഉയര്ന്നുവന്നിരുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന് ഓക്സ്ഫഡിലെ ജോണ് വൈക്ലിഫ് (1324-1384) പ്രാഹയിലെ ജോണ് ഹസ്സ് (1369-1415) എന്നിവര് സഭയില് നിലനിന്ന അഴിമതിയെയും ഐഹികതയെയും ചോദ്യംചെയ്തു. അവരെല്ലാം ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടു അവരുടെ ഉദ്യമങ്ങള്ക്കൊന്നുംതന്നെ കാര്യമായ ചലനങ്ങള് ഉണ്ടാക്കുവാന് സാധിച്ചില്ല. (പേജ് 15)
6. പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടില് കത്തോലിക്കാ സഭ ഒരു സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയെ നേരിട്ടു. സെന്റ് പീറ്റേഴ്സ് ദേവാലയത്തിന്റെ പുനര് നിര്മാണംപോലുള്ള നിരവധി പദ്ധതികള് വന് സാമ്പത്തിക ബാധ്യത ഉള്ളതായിരുന്നു. ഇതു മറികടക്കാന് കത്തോലിക്കാ സഭയില് മാര്പ്പാപ്പ ധാരാളം പദവികള് സൃഷ്ടിച്ച് വില്പ്പന നടത്തി. ഏറെ അപകീര്ത്തികരമായ മറ്റൊരു നടപടിയായിരുന്നു പാപപരിഹാര വില്പ്പന. പാപപരിഹാരത്തിനുള്ള ഉപാധിയായി സാധാരണക്കാര്ക്ക് പാപമുക്തി പത്രം (Indulgences) വിറ്റ് സഭ പണമുണ്ടാക്കി. അധികാര ദുര്വിനിയോഗം വളരെയധികം വര്ധിച്ചു. (പേജ് 16)
7. ഇങ്ങനെ പാപമുക്തിപത്രം വില്ക്കുന്നതിലെ അധാര്മികതയെ ചോദ്യംചെയ്ത മതപണ്ഡിതനായിരുന്നു മാര്ട്ടിന് ലൂഥര് . ജര്മനിയിലെ വിറ്റിന്ബര്ഗ് സര്വകലാശാലയില് ദൈവശാസ്ത്ര പ്രൊഫസറായിരുന്ന അദ്ദേഹം തന്റെ വാദഗതികള് വിശദമാക്കുന്ന 95 സിദ്ധാന്തങ്ങള് (Ninety five Thesus) തയ്യാറാക്കി. ഇതു വിറ്റന്ബര്ഗ് ദേവാലയത്തിന്റെ വാതിലില് ആണി അടിച്ചുതൂക്കി. സഭയില്നിന്ന് പോപ്പ് മാര്ട്ടിന് ലൂഥറെ പുറത്താക്കി. ഇതിനെതിരെ പ്രതിഷേധിച്ചവരാണ് പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകള് . (പേജ് 17)
നവോത്ഥാന സംബന്ധിയായ ഈ വക പരാമര്ശങ്ങളെത്തുടര്ന്ന് പ്രതിനവീകരണം (Counter Reformation), കാതലിക്ക്- പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ചേരികളായി തിരിഞ്ഞ് യൂറോപ്പിലെ നാടുവാഴികള് നടത്തിയ നിരന്തര യുദ്ധങ്ങള് , ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ കണ്ടുപിടിത്തങ്ങള് , അവയുടെ ഫലമായി ഉണ്ടായ ശാസ്ത്രപുരോഗതി, ജ്ഞാനോദയം (Enlightenment) എന്നീ ഉപശീര്ഷകങ്ങളുമായി ആധുനിക ലോകത്തിന്റെ ആവിര്ഭാവത്തെ 10-ാം ക്ലാസ് വിദ്യാര്ഥികള്ക്ക് സമഗ്രമായി പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന ഈ പാഠഭാഗം പോയവര്ഷം 9-ാം ക്ലാസ് വിദ്യാര്ഥികള് പഠിച്ചുവന്ന സാമൂഹ്യശാസ്ത്രപഠനത്തിന്റെ സ്വാഭാവികമായ തുടര്ച്ചമാത്രമാണ്. ലോകചരിത്രം പാഠപുസ്തകനിര്മാതാക്കളുടെ ഇച്ഛയ്ക്കനുസരിച്ചു തിരുത്തി എഴുതാവുന്നതല്ലല്ലോ. തികച്ചും ശാസ്ത്രീയവും കുറ്റമറ്റതുമായ ഈ പാഠ്യപദ്ധതിയെ കാര്യമില്ലാതെ എതിര്ക്കുന്നവര് , നമ്മുടെ സമൂഹത്തെ മധ്യകാലത്തെ ഇരുണ്ടയുഗങ്ങളിലേക്കു നയിക്കാന് ശ്രമിക്കുകയാണ്. ലോകത്തിലെ എല്ലാ ക്രൈസ്തവ രാജ്യങ്ങളിലെയും സ്കൂള് കുട്ടികള് പഠിക്കുന്ന ചരിത്രപാഠംമാത്രമാണ് കേരളത്തിലെ വിദ്യാര്ഥികള്ക്കായി തയ്യാറാക്കിയ ഈ പാഠപുസ്തകത്തിന്റെയും ഉള്ളടക്കം.
അടുത്തകാലത്ത് മാര്പ്പാപ്പ തന്നെ കുറ്റമേറ്റു പറഞ്ഞു ലോകത്തോടു മാപ്പുപറഞ്ഞ എന്തെന്തു കുറ്റകൃത്യങ്ങളാണ് ഇരുണ്ടയുഗങ്ങളിലും തുടര്ന്നിങ്ങോട്ടുള്ള കാലയളവിലും കത്തോലിക്കാസഭയുടെ ഔദ്യോഗിക വിഭാഗം ചെയ്തുകൂട്ടിയിട്ടുള്ളത്. എന്റെ പിഴ, എന്റെ പിഴ, എന്റെ വലിയ പിഴ എന്ന ഏറ്റുപറയലുകൊണ്ടു തൂത്തുമായ്ച്ചു കളയാവുന്നതിനപ്പുറമാണ് സഭയുടെ ചരിത്രത്തിലെ കറുത്തപാടുകള് . ഒരര്ഥത്തില് ഇത്തരം വിവാദങ്ങളുയര്ത്തുന്നവര് ലക്ഷ്യമാക്കുന്നതിനു വിപരീതമായ ചില സദ്ഫലങ്ങള് ഇത് ഉളവാക്കുന്നുണ്ട്. പൊതുസമൂഹത്തിനുകൂടി ഈ സദ്ഫലങ്ങള് പങ്കുവയ്ക്കാന് സഹായകമായ രീതിയില് ഇത്തരം പാഠപുസ്തകവിവാദങ്ങളെ പരിവര്ത്തനപ്പെടുത്തുകയാണ് വേണ്ടത്.
ഭരണകക്ഷിയില് ഉറപ്പിച്ചെടുത്ത സ്വാധീനത്തിന്റെ മറവില് പാഠപുസ്തകഭാഗം പിന്വലിക്കാനോ പഠിപ്പിക്കേണ്ടെന്ന പതിവു നിര്ദേശം നല്കി വിമര്ശകരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താനുമാണ് പുതിയ സര്ക്കാര് തുനിയുന്നതെങ്കില് ഹാ കഷ്ടം! എന്നല്ലാതെ മറ്റൊന്നും പറയാനില്ല. തുടക്കത്തില്തന്നെ അനര്ഹവും അന്യായവും ആയ തരത്തില് ന്യൂനപക്ഷ പ്രീണനം നടത്തി മന്ത്രിസ്ഥാനങ്ങള്വരെ പങ്കിട്ടു നല്കി സ്വന്തം പ്രതിച്ഛായക്കു മങ്ങലേല്പ്പിച്ച ഒരു സര്ക്കാര് കുട്ടികള് എന്തു പഠിക്കണം, എങ്ങനെ പഠിക്കണം, ആരു പഠിപ്പിക്കണം എന്നിങ്ങനെയുള്ള കാര്യങ്ങളിലെല്ലാം കത്തോലിക്കാ മെത്രാന്മാരുടെ അരമനകളില്നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന നിര്ദേശങ്ങള് അനുസരിച്ച് നടപ്പാക്കാനാണ് ഭാവമെങ്കില് അതു കേരളത്തിന്റെ പൊതുസമൂഹത്തെയും മതേതര മനഃസാക്ഷിയെയും അവഹേളിക്കലാകും.
*****
കെ സി വര്ഗീസ്, കടപ്പാട് :ദേശാഭിമാനി 27052011
Subscribe to:
Posts (Atom)
Posts
