ഇ ന്ത്യന് ബാങ്കിങ്ങ് മേഖലയുടെ അഴിച്ചുപണിക്കുള്ള മാര്ഗനിര്ദേശങ്ങള് സമര്പ്പിക്കാനായി നിയുക്തമായ നരസിംഹം കമ്മിറ്റിയുടെ റിപ്പോര്ട്ട് 1991-ല് പുറത്തുവന്നപ്പോള് ഉയര്ന്ന പ്രധാന ആക്ഷേപം അത് ലോകബാങ്ക് രേഖയുടെ വെറും പകര്ത്തെഴുത്താണ് എന്നായിരുന്നു. അതില് മനംനൊന്ത് നരസിംഹം നടത്തിയ പ്രാസമധുരമായ ഒരു പ്രസ്താവനയുണ്ട്. തന്റെ കമ്മിറ്റിയംഗങ്ങളുടെ സത്യസന്ധതയ്ക്കും ബുദ്ധിശക്തിക്കും നേരെയുള്ള അധിക്ഷേപമാണ് അതെന്ന്.
എന്നാല്, പിന്നീട് പുരുഷോത്തംദാസ് ഠാക്കൂര്ദാസ് സ്മാരക പ്രഭാഷണം നടത്തിക്കൊണ്ട് അദ്ദേഹം ഒരു കുറ്റസമ്മതം തന്നെ നടത്തുകയുണ്ടായി. ഇന്ത്യയിലെ പൊതുമേഖലാ ബാങ്കിങ്ങ് സംവിധാനത്തെ വളര്ത്തിയെടുക്കുന്നതില് കാര്യമായ പങ്കുവഹിച്ച തന്റെ കൈകൊണ്ടുതന്നെ അതിന്റെ ഉദകക്രിയകൂടി നടത്തേണ്ടി വരുന്നുവല്ലോ എന്ന വേദന തന്നെ ഇടയ്ക്കൊക്കെ അലട്ടാറുണ്ടെന്നും ഒരു സ്വയംപ്രത്യയനം വഴിയാണ് താന് അതിനെ മറികടക്കുക എന്നും. കെട്ടിടം പണിയുമ്പോള് അതിനു ചുറ്റും കെട്ടിപ്പൊക്കുന്ന തട്ടുകള് പണികഴിഞ്ഞാല് പൊളിച്ചുകളയുന്നതുപോലുള്ള ഒരു തകര്ക്കല് മാത്രമാണ് താന് നിര്ദേശിച്ചതെന്ന് ! ഇന്ത്യന് ബാങ്കിങ്ങിന്റെ വിസ്മയകരമായ വളര്ച്ചയെയും വ്യാപനത്തെയും കുറിച്ച് ലോകബാങ്ക് രേഖ പ്രശംസാവചനങ്ങളുതിര്ക്കുന്നുണ്ട്. സ്വാഭാവികമായും നരസിംഹം കമ്മിറ്റിയും റിപ്പോര്ട്ടിന്റെ തുടക്കത്തില് അതെടുത്തു പറഞ്ഞിരുന്നു.
എന്നാല്, ധനമേഖലയ്ക്കാകെ ബാധകമായ പുതുതലമുറ പരിഷ്കാരങ്ങള് നിര്ദേശിക്കാനായി പ്ലാനിങ്ങ് കമ്മീഷന് നിയോഗിച്ച രഘുരാം രാജന് കമ്മിറ്റിയുടെ തലവന് നരസിംഹത്തെപ്പോലെ കുറ്റബോധമില്ലെന്നു മാത്രമല്ല, ഇന്ത്യന് ബാങ്കിങ്ങ് മേഖലയുടെ പിടിപ്പുകേടിലാണ് അദ്ദേഹം ഊന്നുന്നത്. ഇന്ത്യയിലെ ഭൂരിപക്ഷം മനുഷ്യരുടെ ബാങ്കിങ്ങ് ആവശ്യം നിറവേറ്റുന്നതില് പരാജയപ്പെട്ടു; അവര് ഇപ്പോഴും ഹുണ്ടികക്കാരുടെ പിടിയിലാണ്-അതേസമയം കോര്പ്പറേറ്റ് മേഖലയുടെ നൂതനാവശ്യങ്ങള് ഒരുക്കിക്കൊടുക്കുന്ന കാര്യത്തിലും അത് പരാജയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ടാണ് റിപ്പോര്ട്ട് തുടങ്ങുന്നതുതന്നെ.
ഇന്ത്യന് ധനമേഖലയെ മാത്രമല്ല, സമസ്ത മേഖലകളെയും ഒരുപോലെ സ്പര്ശിക്കുന്ന ദൂരവ്യാപകങ്ങളായ പ്രത്യാഘാതങ്ങള്ക്ക് ഇടവരുത്തുന്ന നിര്ദേശങ്ങളടങ്ങുന്ന രഘുരാം രാജന് കമ്മിറ്റിയുടെ റിപ്പോര്ട്ടിന്റെ കരട് വെബ്സൈറ്റില് ലഭ്യമാണ്. പൊതുജനങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങള് കൂടി സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട് ജൂണില് അവസാനരൂപം നല്കുമെന്നാണ് പ്രഖ്യാപനം. ശുപാര്ശകളുടെ മാരകഫലങ്ങളെക്കുറിച്ചും പ്രത്യാഘാതങ്ങളെക്കുറിച്ചും മനസ്സിലാക്കാന് ജനപ്രതിനിധികള്ക്കോ അക്കാദമിക് സമൂഹത്തിനോ ഇതുവരെ അവസരം ലഭിച്ചിട്ടില്ല. വിഷയത്തിന്റെ പ്രാധാന്യത്തിനൊത്ത ചര്ച്ചകള് നമ്മുടെ മുഖ്യധാരാ മാധ്യമങ്ങളില് വന്നിട്ടുമില്ല.
ധനകാര്യമേഖലയില് നടപ്പാക്കേണ്ട പുതുതലമുറ പരിഷ്കാരങ്ങളെക്കുറിച്ച് ശുപാര്ശകള് സമര്പ്പിക്കാനായാണ് കമ്മിറ്റി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടത്. ചെയര്മാന് ഐ.എം.എഫിന്റെ സാമ്പത്തിക ഉപദേഷ്ടാവും ചിക്കാഗോ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ പ്രൊഫസറുമായ രഘുരാം രാജന്. ഐ.സി.ഐ.സി.ഐ. ബാങ്ക് മേധാവി കെ.വി. കാമത്ത്, ബേസിക്സ് ചെയര്മാന് വിജയ്മഹാജന് എന്നിവര്ക്കൊപ്പം സ്റ്റേറ്റ്ബാങ്ക് ചെയര്മാന് ഒ.പി. ഭട്ടും ഉള്പ്പെടുന്ന പന്ത്രണ്ടു പേരാണ് കമ്മിറ്റിയില്. അവരോടാവശ്യപ്പെട്ടത് വരുന്ന ദശകത്തെ ഇന്ത്യന് സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയുടെ ധനപരമായ ആവശ്യങ്ങള് നിറവേറ്റുന്നതിലുള്ള വെല്ലുവിളികള് കണ്ടെത്താനും അതിനു പര്യാപ്തമാക്കത്തക്കവിധം ധനേതരമേഖലകളില് വരുത്തേണ്ട പരിഷ്കാരങ്ങള് നിര്ദേശിക്കാനുമാണ്.
കമ്മിറ്റിയുടെ ഘടനമാത്രം പരിശോധിച്ചാലറിയാം അതിന്റെ ഏകപക്ഷീയത. ടേംസ് ഓഫ് റഫറന്സും വളരെ വാചാലമാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ് നരസിംഹം അറച്ചറച്ചു പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങള് അടിവരയിട്ട് അമര്ത്തിപ്പറയുന്നതും ധനമേഖലയ്ക്കപ്പുറമുള്ള സമസ്തമേഖലകളിലും വരുത്തേണ്ട മാറ്റങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഔദ്ധത്യപൂര്വം നിര്ദേശങ്ങള് നല്കുന്നതും. 240-ഓളം പേജുകളില് പരന്നുകിടക്കുന്ന റിപ്പോര്ട്ടിലാകെ നിറഞ്ഞുനില്ക്കുന്നത് കമ്പോളമൗലികവാദമാണ്. ഒന്നാം അധ്യായത്തില്ത്തന്നെ തങ്ങളുടെ പക്ഷപാതിത്വം വളരെ പച്ചയ്ക്ക് വെളിപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. സ്വകാര്യമേഖലയ്ക്കു ന്യായമായും അവകാശപ്പെട്ട പ്രവര്ത്തനമേഖല കൈയടക്കുന്നത് സര്ക്കാറിന്റെ ധര്മമായിക്കൂടാ എന്നും പകരംവേണ്ടത് ശക്തമായ പശ്ചാത്തലസൗകര്യങ്ങള് ധനമേഖലയില് അവര്ക്ക് ഒരുക്കിക്കൊടുക്കുകയാണെന്നും അസന്ദിഗ്ധമായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നുണ്ട്.
പ്രഥമ നിര്ദേശംതന്നെ റിസര്വ് ബാങ്കിനെ നോക്കുത്തിയാക്കി മാറ്റണമെന്നാണ്. സ്വന്തം നാണയവില പിടിച്ചു നിര്ത്താനാവാത്ത വികസ്വര രാജ്യങ്ങള്ക്ക് എന്തിനാണ് കേന്ദ്ര ബാങ്കുകള് എന്ന ചോദ്യം സ്വതന്ത്രകമ്പോളവാദികള് ഉന്നയിക്കാന് തുടങ്ങിയിട്ട് കാലമേറെയായി. അമേരിക്കയിലായാലും ഇംഗ്ലണ്ടിലായാലും ഫ്രാന്സിലായാലും നിയന്ത്രണങ്ങള് കര്ക്കശമാക്കുകയല്ലാതെ നിവൃത്തിയില്ലെന്ന് അനുഭവം പഠിപ്പിക്കുമ്പോഴാണ്, റിസര്വ് ബാങ്കിനെ അതിന്റെ ചുമതലകളില് നിന്നെല്ലാം ഒഴിവാക്കി നാണയപ്പെരുപ്പം നിയന്ത്രിക്കുക എന്ന ഒറ്റക്കാര്യത്തിനായി ഒതുക്കണം എന്ന് പറയുന്നത്. ''ലോകത്ത് ഇതര രാഷ്ട്രങ്ങളില് വിജയകരമായി പ്രയോഗിച്ചു പോരുന്ന ധനോത്പന്നങ്ങള്പോലും ഇന്ത്യയില് വിപണനാനുമതി കിട്ടാന് കാലതാമസം നേരിടുന്നു'' എന്നാണ് ഒരു ആക്ഷേപം. അമേരിക്കയിലും യൂറോപ്പിലാകെയും ബാങ്ക് തകര്ച്ചകള്ക്ക് ഇടവരുത്തിയ ഊഹക്കച്ചവടാധിഷ്ഠിതമായ പുതിയ ഡെറിവേറ്റീവ് ഉത്പന്നങ്ങള്ക്ക് ഇന്ത്യയില് ഇടം കിട്ടാന് വൈകുന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ് ഈ വേവലാതി! കാര്യബോധമുള്ളവരാകെ ഇത്തരം വിസ്ഫോടക ധനോത്പന്നങ്ങളെ കരുതിയിരിക്കണം എന്ന് ആവര്ത്തിച്ചാവര്ത്തിച്ച് പറഞ്ഞതൊന്നും കണക്കിലെടുക്കുന്നില്ല.
രണ്ടാമത്തെ ശുപാര്ശ കോര്പ്പറേറ്റ് ബോണ്ടുകളിലും സര്ക്കാര് കടപ്പത്രങ്ങളിലും നിക്ഷേപിക്കാന് വിദേശനിക്ഷേപകര്ക്ക് അവസരം നല്കണമെന്നതാണ്. നമ്മുടെ ബോണ്ട് മാര്ക്കറ്റിന് ആഴം വളരെ കുറവാണ്. അനാവശ്യ നിയന്ത്രണങ്ങളാണ് അതിനു കാരണം എന്ന് തെളിയിക്കാന് ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത് സര്ക്കാര് കടപ്പത്രത്തില് വിദേശനിക്ഷേപകര്ക്ക് പരിമിതമായേ നിക്ഷേപിക്കാനാവൂ എന്നതാണ്. ഈ നിയന്ത്രണങ്ങളാകെ എടുത്തു കളഞ്ഞാല് ഉണ്ടാകുന്ന ഗുണഗണങ്ങളെപ്പറ്റി കമ്മിറ്റി വാഴ്ത്തിപ്പാടുന്നുണ്ട്. വിദേശ നിക്ഷേപകര്ക്കായി സര്ക്കാര് ബോണ്ടുകളുടെ വാതില് മലര്ക്കെത്തുറന്നിട്ടാല്, നാട്ടിലെ ധനകാര്യസ്ഥാപനങ്ങള് ഈ കടത്തിന്റെ ബാധ്യതയില്നിന്ന് ഒഴിവാകുമത്രേ. ആ കാശ് മറ്റു മാര്ഗങ്ങളില് ഉപയോഗിക്കാമത്രേ.
വിദേശനിക്ഷേപകരുടെ വന്തോതിലുള്ള കടന്നുവരവുപോലെതന്നെ പ്രധാനമാണത്രെ ഇന്ത്യന് നിക്ഷേപകര്ക്ക് പുറത്തേക്കുള്ള വാതില് തുറന്നുകിട്ടല്. മൂലധനത്തിന് രാജ്യസ്നേഹമില്ലല്ലോ. ലാഭം കൂടുതലുള്ളിടങ്ങളിലേക്ക് പരന്നൊഴുകാനാകത്തക്കവിധം അതിന് സര്വതന്ത്രസ്വതന്ത്രമായേ തീരൂ. ഈ ഒരു താത്പര്യത്തില് ഊന്നിക്കൊണ്ടാണ് മൂലധന അക്കൗണ്ടിന്റെ ഉദാരവത്കരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചര്ച്ച. ആഗോള മൂലധനനാഥന്മാരുടെ ഉല്ലാസകേന്ദ്രമായിത്തീരാനുള്ള പ്രലോഭനീയത കൈവരിക്കുന്നതിന്റെ വിശദാംശങ്ങളാണ് ആ കമ്മിറ്റിയുടെ ശുപാര്ശകളില്. ഒപ്പം രൂപയുടെ സ്വതന്ത്രവിനിമയം ഉറപ്പാക്കുന്ന കാര്യവും. അതിനെ അതേപടി അംഗീകരിച്ചു രഘുരാം രാജന് കമ്മിറ്റി.
ഈയിടെയായി പ്രചാരം നേടിയ ധനപരമായ ഉള്ച്ചേര്ക്കലി (Financial inclusion) നെ കൃത്യമായും തലതിരിച്ചിടാനാണ് ശ്രമം. വരുന്ന മൂന്നു വര്ഷത്തിനകം ഇന്ത്യയിലെ 90 ശതമാനം വീടുകളിലും ബാങ്കിങ്ങ് സൗകര്യം എത്തിക്കാനുള്ള ദേശീയലക്ഷ്യം പ്രഖ്യാപിക്കുമ്പോഴും ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങള്ക്കുള്ള ഊന്നല് മാറണമെന്നാണ് വാദം. ധനപരമായ ഉള്ച്ചേര്ക്കല് എന്നാല് വായ്പാ ലഭ്യത മാത്രമല്ലെന്നും മറ്റു ധനസേവനങ്ങളുടെ ലഭ്യത കൂടി ആണെന്നും വാദിക്കുന്നത് പാര്ശ്വവല്ക്കരിക്കപ്പെട്ടവരെ കൈപിടിച്ചുയര്ത്താനല്ല, അവരില് നിന്നുകൂടി സമ്പാദ്യം കുത്തിച്ചോര്ത്തി മൂലധന മാര്ക്കറ്റില് എത്തിക്കാനാണ്. അതിനുള്ള വ്യക്തമായ രൂപരേഖയും വരച്ചുചേര്ത്തിട്ടുണ്ട്.
ധനപരമായ ഉള്ച്ചേര്ക്കല് വേണ്ടും വിധം സാധിക്കാതെ പോയതിനു കാരണം ഉയര്ന്ന ശമ്പളം വാങ്ങുന്ന നഗരങ്ങളില് നിന്നുവരുന്ന ജീവനക്കാരാണത്രെ. ഹുണ്ടികക്കാരനെ സ്തുതിവചനങ്ങള്കൊണ്ട് മൂടുന്നുണ്ട് കമ്മിറ്റി. ''അയാള് അയവുള്ളവനാണ്, പ്രമാണങ്ങള് അവശ്യപ്പെടില്ല, കൃത്യത പാലിക്കും, കക്ഷികളുടെ അത്യാവശ്യകാര്യങ്ങളോട് കൃത്യമായി പ്രതികരിക്കും'' ഇങ്ങനെ കൃത്യതയും ഗമ്യതയുമുള്ള ഹുണ്ടികക്കാരനെക്കൂടി ഗ്രാമീണ ബാങ്കിങ്ങിലേക്ക് കണ്ണി ചേര്ക്കാം എന്നാണ് നിര്ദേശം. അതു കൃത്യമായി പറഞ്ഞു വെക്കുന്നുമുണ്ട്. ''ഹുണ്ടികക്കാരും ബാങ്കുകളും ഒന്നിച്ച് പ്രവര്ത്തിക്കാവുന്ന തരത്തിലുള്ള സാധ്യതകള് കണ്ടെത്തുന്നത് വിവേകമായിരിക്കു''മെന്ന് !
വന്കിട പൊതുമേഖലാ ബാങ്കുകള്ക്ക് പകരം ചെറു ചെറു ബാങ്കുകളെ കെട്ടഴിച്ചുവിടാനാണ് ശുപാര്ശ. ലോക്കല് ഏരിയാ ബാങ്കുകള് എന്ന പേരില് മുമ്പ് അവതരിപ്പിച്ചതും നടക്കാതെ പോയതുമായ ഒരു സംവിധാനത്തിന്റെ തിരിച്ചുവരവാണ് കമ്മിറ്റി നിര്ദേശിക്കുന്നത്. ചെലവ് ചുരുങ്ങിയ ഒരു ബാങ്കിങ്ങ് സംവിധാനമാണത്രെ അഭികാമ്യം. ചെറു ചെറു ബാങ്കുകള് ഒരുഭാഗത്ത് മുളച്ചുവരുമ്പോള് ബാങ്കിങ്ങ് കറസ്പോണ്ടന്റുകള് എന്ന സംവിധാനത്തെ ശക്തപ്പെടുത്താനായി വളരെ ഉദാരപൂര്വമായ സമീപനം കൈക്കൊള്ളണമത്രെ. ബാങ്കുകള് ചെയ്യുന്ന പണി വളണ്ടറി ഏജന്സികളെക്കൊണ്ടും സാമുദായിക സംഘടനകളെക്കൊണ്ടുമൊക്കെ ചെയ്യിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ഏര്പ്പാടാണിത്.
സഹകരണ ബാങ്കുകളുടെ കാര്യത്തില് വൈദ്യനാഥന് കമ്മിറ്റി നടത്തിയ ശുപാര്ശകളോട് യോജിക്കുമ്പോള്തന്നെ അവയുടെ ഘടനയാകെ പൊളിച്ചെഴുതണമെന്നാണ് ശുപാര്ശ. ഇപ്പോഴത്തെ സംവിധാനത്തിന്റെ പ്രധാന കുഴപ്പമായി ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത് രാഷ്ടീയസ്വാധീനവും അധമര്ണനുള്ള അമിതാധികാരവുമാണത്രേ. ലാഭകരമല്ലാത്ത സഹകരണബാങ്കുകള് അടച്ചുപൂട്ടുകയും ലാഭത്തിലോടുന്നവയെ കമ്പനികളാക്കി മാറ്റുകയും വേണം. നമ്മുടെ സഹകരണസ്ഥാപനങ്ങളെയാകെ അതിന്റെ ജനാധിപത്യസ്വഭാവം കുത്തിച്ചോര്ത്തി ലാഭം കറക്കുന്ന കമ്പനികളാക്കി കമ്പോളത്തില് മത്സരിപ്പിച്ചുകൊള്ളാനാണ് നിര്ദേശം.
മുന്ഗണനാ വായ്പകള് പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാന് എന്ന പേരില് പ്രയോറിറ്റി സെക്ടര് ലെന്റിങ്ങ് സര്ട്ടിഫിക്കറ്റ് എന്നൊരാശയം മുന്നോട്ടുവെക്കുന്നുണ്ട്. രജിസ്റ്റര് ചെയ്ത ഏതു വായ്പാ സ്ഥാപനവുമാകട്ടെ, (ഹുണ്ടികക്കാരനാകാം, സഹകരണ സ്ഥാപനമാകാം, ലഘുവായ്പാ സ്ഥാപനമാകാം, ബാങ്കിങ്ങ് കറസ്പോണ്ടന്റാവാം) മുന്ഗണനാ വിഭാഗങ്ങള്ക്ക് വായ്പ കൊടുക്കുന്നുവെങ്കില് ഒരു സര്ട്ടിഫിക്കറ്റിന് അര്ഹത നേടുന്നു. മുന്ഗണനാവായ്പ തീരെ നല്കാത്തതോ ലക്ഷ്യത്തിലെത്താത്തതോ ആയ ഒരു ബാങ്കിന് ഇങ്ങനെയുള്ള സര്ട്ടിഫിക്കറ്റുകള് വാങ്ങി തങ്ങള്ക്ക് നല്കിയ ടാര്ജറ്റ് കൈവരിക്കാം. എന്നുവെച്ചാല് ബാങ്കുകള് മുന്ഗണനാവായ്പ നല്കേണ്ടതില്ല. അത് ബ്ലെയ്ഡ് കമ്പനിക്കാര് ആയിക്കൊള്ളും എന്നര്ഥം.
മുന്ഗണനാ വിഭാഗങ്ങളുടെ വായ്പാലഭ്യതയ്ക്കു തടസ്സമായി നില്ക്കുന്നത് പലിശനിയന്ത്രണമാണത്രെ. അതുകൊണ്ട് പലിശനിരക്കിനെ നിയന്ത്രണവിമുക്തമാക്കി ഉദാരവത്കരിക്കണമെന്നാണ് നിര്ദേശം.
നാലാമധ്യായത്തിന്റെ തലക്കെട്ടുതന്നെ കളിസ്ഥലം നിരപ്പാക്കല് എന്നാണ്. ബാങ്കിങ്ങ് മേഖലയില് ഇപ്പോള് പലതരം ടീമുകളുണ്ടെങ്കിലും നിരപ്പല്ലത്രെ കളിസ്ഥലം. പൊതുമേഖലാബാങ്കുകള്ക്ക് പ്രത്യേക പരിഗണനയും പരിലാളനവും കിട്ടുന്നുണ്ട്. ഇതു മത്സരശേഷി കുറയ്ക്കും. അതു പരിഹരിക്കാനുള്ള ആലോചനകള് കമ്മിറ്റിയെ കൊണ്ടുചെന്നെത്തിക്കുന്നത്, ''സര്ക്കാര് ഉടമസ്ഥത തുടരുന്നതിനു നിര്ബന്ധിതമാക്കുന്ന യാതൊരു കാരണവും കമ്മിറ്റിയില് ഭൂരിപക്ഷവും കാണുന്നില്ല'' എന്ന നിഗമനത്തിലാണ്. സ്വകാര്യവത്കരണത്തെക്കുറിച്ച് രാജ്യത്തെ പൊതുജനാഭിപ്രായം വ്യത്യസ്തമാണെന്നു കമ്മിറ്റി തിരിച്ചറിയുന്നു. നരസിംഹം കമ്മിറ്റി നേരത്തേ നിര്ദേശിച്ചപോലെ സര്ക്കാര് ഉടമസ്ഥത 50 ശതമാനത്തില് താഴെയാക്കിക്കൊണ്ട് അതിന്റെ നിയന്ത്രണം ഉറപ്പുവരുത്താനേ തത്കാലം കഴിയൂ. ഇപ്പോള് പ്രായോഗികസമീപനം കാര്യക്ഷമമല്ലാത്ത കുറച്ചു പൊതുമേഖലാസ്ഥാപനങ്ങളെ തൂക്കിവില്ക്കുകയാണത്രെ. വില്പനപ്രക്രിയയില് അനുഭവമാര്ജിച്ചശേഷം അതു വ്യാപകമാക്കാം എന്നാണ് നിര്ദേശം. സ്വകാര്യവത്കരണം വളഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ നടപ്പാക്കാനുള്ള ഒരുക്കങ്ങള് നടത്തുമ്പോള്ത്തന്നെ നിലവിലുള്ള വലിയ പൊതുമേഖലാബാങ്കുകളുടെ ഭരണസമിതി 'ശക്തിപ്പെടുത്താ'നാണ് ശുപാര്ശ.
കൂടുതല് അധികാരങ്ങളും ശക്തിയുമുള്ള ഡയറക്ടര് ബോര്ഡുകള് എന്നതിനര്ഥം സ്വകാര്യ ഷെയര് ഉടമകള്ക്കു പ്രാതിനിധ്യമുള്ള ഭരണസമിതി എന്നതുതന്നെ. ഇങ്ങനെ ബോര്ഡുകള് 'ശക്തിപ്പെടുത്തിയ'ശേഷം സെന്ട്രല് വിജിലന്സ് കമ്മീഷന്റെയും പാര്ലമെന്റിന്റെയും ഇടപെടലുകളില്നിന്ന് വിമുക്തമാക്കണം. സര്ക്കാര് നിയന്ത്രണമുള്ള ബോര്ഡാണെന്നിരിക്കെ പിന്നെന്തിനു രണ്ടാമതൊരു സര്ക്കാര് മേല്നോട്ടം എന്നാണ് യുക്തി. കോടതികളുടെ ഇടപെടല്കൂടി ഒഴിവാക്കണമെന്ന് പറയാഞ്ഞത് ഭാഗ്യം!
ബാങ്കിങ്ങ് മേഖലയിലാകെ സംയോജനത്തിനും ലയനത്തിനും അവസരമൊരുക്കിയാല് മത്സരക്ഷമത വര്ധിക്കുമത്രെ. അങ്ങനെ എല്ലാ കടമ്പകളും തട്ടിമാറ്റിയാല് പിന്നെ അവശേഷിക്കുന്നത് ശാഖാലൈസന്സിങ്ങാണ്. അതും വേണ്ടെന്നുവെക്കണം. ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളില് ശാഖ തുറക്കാന് വിസമ്മതിക്കുന്ന കുലീന ബാങ്കുകളെ രക്ഷിക്കാനായി ഒരു പുതിയ നിര്ദേശം മുന്നോട്ടുവെക്കുന്നുണ്ട്.
സ്വകാര്യവത്കരണം വളഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ നടപ്പാക്കാനായി ഒരു പുതിയ നിര്ദേശംകൂടി-വിവിധ ധനസേവനങ്ങള് നല്കുന്ന നാനാമേഖലകളില് പ്രവര്ത്തിക്കുന്ന ബാങ്കുകള്ക്ക് ഒരു ഹോള്ഡിങ്ങ് കമ്പനി. അവയുടെ മേല്നോട്ടത്തിനായി ഫിനാന്ഷ്യല് സെക്ടര് ഓവര്സൈറ്റ് ഏജന്സി!
ഇത്തരമൊരവസ്ഥയില് അതിനു കണക്കായി മാര്ക്കറ്റ് വൈവിധ്യവും വൈപുല്യവും ഉറപ്പുവരുത്തണം. പലിശയെയും വിദേശനാണ്യത്തെയും ആസ്പദമാക്കിയുള്ള ഡെറിവേറ്റീവുകളുടെ മാര്ക്കറ്റ് ഒരുക്കണം. ഒരുതരത്തിലുള്ള ധനോത്പന്നത്തിനും മാര്ക്കറ്റ് നിഷേധിച്ചുകൂടാ. അവിടെയൊക്കെ വിദേശനിക്ഷേപകര്ക്കു നിര്ബാധം കടന്നുവരാനാവണം. പേഴ്സി മേസ്ത്രി കമ്മിറ്റി മുംബൈയെ അന്താരാഷ്ട്ര ധനകേന്ദ്രമാക്കാനായി നിര്ദേശിച്ച ശുപാര്ശകള് രഘുരാം രാജനും ആവര്ത്തിക്കുന്നു-ധനമേഖലാനിയന്ത്രണങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള എല്ലാ നിയമങ്ങളും അടിസ്ഥാനപരമായി മാറ്റിയെഴുതണം.
അത്തരം ഒരഴിച്ചുപണിയാണ്, പൊളിച്ചെഴുത്താണ് രഘുരാം രാജന് കമ്മിറ്റി മുന്നോട്ടുവെക്കുന്ന നിര്ദേശങ്ങള്. ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാല് ഇന്ത്യന് ബാങ്കിങ്ങ് സംവിധാനത്തെ, ധനമേഖലയെ, നിയമവ്യവസ്ഥയെ, വിദ്യാഭ്യാസ സമ്പ്രദായത്തെ ആകെത്തന്നെ മാറ്റിമറിക്കാന് ആവശ്യപ്പെടുന്ന അത്യന്തം അപകടകരങ്ങളായ നിര്ദേശങ്ങളാണ് ഈ റിപ്പോര്ട്ടില്. ഇവിടെ പൊളിച്ചെറിയുന്നത് കെട്ടിടം പണിക്കുള്ള തട്ടുകളല്ല, ഇന്ത്യന് ധനമേഖലയുടെ മൂലക്കല്ലുകളാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഈ റിപ്പോര്ട്ടിനെ തള്ളിക്കളയണമെന്ന ആവശ്യം ശക്തമായി ഉയര്ന്നുവരേണ്ടതുണ്ട്.
എ.കെ. രമേശ് , കടപ്പാട്: മാതൃഭൂമി
(ബാങ്ക് എംപ്ലോയീസ് ഫെഡറേഷന് ഓഫ് ഇന്ത്യ അഖിലേന്ത്യാ ജോയന്റ് സെക്രട്ടറിയാണ് ലേഖകന്)
Thursday, June 26, 2008
Wednesday, June 25, 2008
ലളിത ഭവനങ്ങള്
ടെലിവിഷന് പരിപാടികളില് ലേഖകന്റെ ഹൃദയത്തെ പിടിച്ചുലയ്ക്കുന്ന പരിപാടികളിലൊന്ന് വീടുകളെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന പ്രോഗ്രാമാണ്. എല്ലാ ചാനലിലും അത്തരം ഒരെണ്ണം അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്. സ്വപ്നഭവനം, എന്റെ വീട്, വീട്ടുവിശേഷം, വാസ്തുവിശേഷം...തുടങ്ങിയ മട്ടിലുള്ള ഒരു പേരോടുകൂടിയാണ് ടി പ്രോഗ്രാം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുക. നമുക്ക് എളുപ്പത്തില് നിര്മ്മിക്കാന് സാധിയ്ക്കുന്ന ഭവനങ്ങള് എങ്ങനെ സാക്ഷാത്കരിക്കാം എന്നുള്ളതിന്റെ സോദാഹരണ ക്ലാസാണ് അത്തരം പരിപാടികള്.
അവതാരകന്, ഗൃഹനാഥന് (ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഗൃഹനാഥയും), എഞ്ചിനീയര് അല്ലെങ്കില് ആര്ക്കിടെക്ട് ഇവരാണ് ഇതിലെ പ്രധാനകഥാപാത്രങ്ങള്. "ലളിതഭവനം
പരിപാടിയിലേക്ക് സ്വാഗതം. ഇന്ന് നമുക്ക്.....ഇന്നാരുടെ വീട്ടിലേക്ക് കടന്നുചെല്ലാം എന്ന മട്ടിലൊരു ആമുഖത്തോടെ അവതാരകന് നമ്മെ മാതൃകാഭവനത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. ഗേറ്റ് തുറക്കപ്പെടുന്നു. അഞ്ചുലക്ഷത്തോളം രൂപ വില മതിക്കാവുന്ന ലളിതമായൊരു ഗേറ്റ് നമുക്കിപ്പോള് കാണാം. രണ്ടേക്കര് വരുന്ന വിശാലമായ ചുറ്റളവോടു കൂടിയ മുറ്റത്ത് പുല്ത്തകിടിയല്ല, പുല്മേടുതന്നെ വെട്ടിയൊരുക്കി ഇട്ടേയ്ക്കുകയാണ്. നീന്തല്ക്കുളം രണ്ട്. ഗൃഹനാഥന് ആന്ഡ് സണ്സിന് ഒരെണ്ണം സര്വന്റ്സിന് മറ്റൊന്ന്......എല്ലാം ലളിതം. നമുക്ക് എളുപ്പത്തില് പണിതെടുക്കാന് സാധിക്കുന്നവ....
ആര്ക്കിടെക്ട് പറയുന്നു: "കെ കെ സാര് എന്നോട് പറഞ്ഞു. എല്ലാ സൌകര്യങ്ങളും വേണം. എന്നാല് ലളിതമായൊരു വീടായിരിക്കണം. എന്നാല് പ്രകൃതിയോട് ഇണങ്ങിയതായിരിക്കണം. എന്നാല് പ്രത്യക്ഷത്തില് പഴഞ്ചനെന്ന് തോന്നാനും പാടില്ല.....അങ്ങനെയാണ് ഞാന് ഇത്തരം ഒരു ഡിസൈന് തീരുമാനിച്ചത്. വളരെ സിംപിളും ലളിതവുമായ ഡിസൈനാണിത്. (അതെ വളരെ സിംപിളായി ഒരു ആറുകോടി രൂപ. ഒന്നു ശ്രമിച്ചുനോക്കൂ സാര്...നിങ്ങള്ക്കും പണിയാം) ദാ.....ഈ പൂമുഖം...ഇതിന്റെ പ്രത്യേകത...ഇവിടെയിരുന്നാല് തെക്കുപടിഞ്ഞാറന് കാറ്റ് ദാ.. മുകളിലെ ബാല്ക്കണി വഴി അകത്തുപ്രവേശിച്ച് നേരെ ഗോള്മുറിയിലേക്ക് വന്ന് ഒന്നു വിശ്രമിച്ച് നേരെ ഇങ്ങോട്ടേയ്ക്കെത്തുമെന്നതാണ്. അങ്ങിനെയാണ് ഇതിന്റെ നിര്മ്മിതി. ഗോഥിക് ശൈലിയാണ് വാതില്. ജര്മ്മനിയില് നിന്നാണ് ഫിറ്റിംഗ്സ്. വളരെ ലളിതം. വാതില് ഫിറ്റിംഗ്സിന് പന്ത്രണ്ടുലക്ഷം രൂപയായി. ലളിതം വളരെ ലളിതം'' (എന്താ നാണയപ്പെരുപ്പം 11.05 ശതമാനത്തിലെത്തി അന്തം വിട്ടിരിക്കുകയാണെന്നോ? കെ കെ സാറും നാണയം പെരുകി ഇനി ഇതെവിടെകൊണ്ട് വയ്ക്കുമെന്ന് പിടികിട്ടാതെയാണ് ലളിതഭവനം നിര്മ്മിച്ചത്)
ഇതിനിടെ ഗൃഹനാഥനും തന്റെ സ്വപ്നഭവനത്തെക്കുറിച്ച് ചിലതൊക്കെ പറയും. "ദാ ഈ ആറുതൂണുകളും നല്ല വൈറ്റ് മാര്ബിള് കൊണ്ടുള്ളതാകണമെന്നാണ് ഞാന് ആദ്യം പ്ലാന് ചെയ്തത്. പക്ഷെ വൈറ്റ് മാര്ബിള് കിട്ടാഞ്ഞിട്ട് അല്പം യെല്ലോയിഷ് വൈറ്റുള്ള മാര്ബിള് കൊണ്ടാണ് മേസ്തിരിമാര് തൂണുകെട്ടിയത്. പക്ഷെ അതിന് ലാളിത്യം പോരായിരുന്നു. ആര്ഭാടം തോന്നിക്കും. ഞാന് ആ നാലുതൂണും ഇടിപ്പിച്ചു. പന്ത്രണ്ടുലക്ഷം രൂപയുടെ മാര്ബിളാണ് പൊട്ടിച്ചത്. പക്ഷെ എന്നാലെന്താ ദാ ലളിതമായി ഇപ്പോഴത്തെ രീതിയില് വൈറ്റ് മാര്ബിള് തന്നെ സ്ഥാപിക്കാന് സാധിച്ചല്ലോ...''
പ്രേക്ഷകനെ അവതാരകരും ആര്ക്കിടെക്ടുമൊക്കെ ഓരോ മുക്കിലും മൂലയിലും മുറിയിലും കൊണ്ടുചെല്ലും-ദാ കണ്ടില്ലേ കേരളീയ വാസ്തുമാതൃകയില് അസ്സല് തേക്കു കൊണ്ടുള്ള മച്ച്. അതാ ഡൈനിംഗ്റൂമിലെ ആ കസേരകള്. ആ കസേരകള് ആ വിധത്തില് ക്രമീകരിച്ചത് chair specialist കളാണ്. ആ പൂച്ചട്ടികള് അവിടെ വെച്ചത് പ്രകാശസംതുലിതത്വത്തിനും കൂടി വേണ്ടീട്ടാണ്.-''
ചുരുക്കത്തില് സാറെ ഈ മട്ടില് കുറെ പ്രോഗ്രാം കണ്ടുകണ്ടാണ് അവസാനം എന്റെ വീടിനെക്കുറിച്ച് ഒരു പ്രോഗ്രാം എടുക്കണമെന്ന് ലേഖകനും തീരുമാനിച്ചത്. നമുക്കും ഇല്ലേ സാര് ഓരോ ആശയും മോഹവുമൊക്കെ. കാക്കയ്ക്കും തന് കുഞ്ഞ് പൊന്കുഞ്ഞ്. ഒരു ക്യാമറക്കാരനെ സംഘടിപ്പിച്ച് എന്റെ വീടിനെക്കുറിച്ച് ഞാനും ഷൂട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. എന്റെ എഞ്ചിനീയര്, ആര്ക്കിടെക്ട്...മേസ്തിരി...തുടങ്ങിയവരൊക്കെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നുമുണ്ട്.
ഗേറ്റു തുറന്നുകൊണ്ടാണ് ചാനലുകളില് വീട്ടിലേക്ക് കയറുന്നതെങ്കില് ലേഖകന്റെ ഗൃഹത്തിലേക്ക് ലേഖകന് നിയമിച്ച അവതാരകന് നേരെ അങ്ങ് കയറുകയാണ് (കാരണം ഗേറ്റ് ഇട്ടിട്ടില്ല. ലോണെടുത്ത തുക പാലുകാച്ചിനും ഒരു മാസം മുമ്പേ തീര്ന്നു)
അവതാരകന്: പ്രിയപ്പെട്ടവരെ. ലളിതഭവനം പരിപാടിയിലേക്ക് സ്വാഗതം. ഇതാ നമ്മളിപ്പോള് നില്ക്കുന്നത് ഇന്നാരുടെ വീടിനു മുന്നിലാണ്. മനോഹരമായ കേരളീയ ശില്പ്പശൈലിയില് ചെയ്ത വീട്ടിലേക്ക് നമുക്കു കടന്നുചെല്ലാം- സാര്, സാധാരണ ഇത്തരം പ്രോഗ്രാമുകളില് ആദ്യം മുറ്റമാണ് കാണിക്കുന്നത്. പുല്ത്തകിടി അഥവാ Lawn (അതില് നിന്നാകും തുടക്കം)
ഞാന്: ഞാനും ലോണില് നിന്നു തന്നെ തുടങ്ങിയത്. ന്യൂജനറേഷന് ബാങ്കീന്നാണ് ലോണെടുത്തത്. നീ പെട്ടെന്ന് ഷൂട്ട് ചെയ്യ്. ഇത്തവണത്തെ ഗഡു മുടങ്ങിയതുകൊണ്ട് ബാങ്കിന്റെ ആള്ക്കാര് ഇപ്പോള് വരും.
(അവതാരകന്, ഞാന്, ആര്ക്കിടെക്ട് തുടങ്ങിയവര് വീടിനുള്ളിലേക്ക്)
അവതാരകന്: ഈ ചുവരുകളില് ചെറിയ ദ്വാരങ്ങള് കാണുന്നുണ്ടല്ലോ. അത് ഏതു ശൈലിയാണ്.
ആര്ക്കിടെക്ട്: ഗോഥിക് ശൈലിയെന്നോ ക്ലാസിക് ശൈലിയെന്നോ പറയാം. പക്ഷെ സത്യസന്ധമായി പറയുകയാണെങ്കില്, വീട് വെയ്ക്കാന് സാറ് ഒരുപാട് പേരില് നിന്നും കടം വാങ്ങിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഏതു മുറിയിലിരുന്ന് നോക്കിയാലും പുറത്തു കടക്കാര് വരുന്നുണ്ടോ എന്നു കാണാന് സാധിക്കണം. അതിനു വേണ്ടിയാണ്.
മേസ്തിരി ഇടയ്ക്കുകയറി: ദാ. എനിക്കു തന്നെ പറഞ്ഞ തുക മുഴുവനും തന്നിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാനും ആര്ക്കിടെക്ട് സാറുമൊക്കെ ഈ സാറിനെച്ചുറ്റിപ്പറ്റിത്തന്നെ നില്ക്കുന്നത്.
അവതാരകന്: അടുക്കളഭാഗത്തെ ആ ഓപ്പണ്സ്പേസ്....?
ഞാന്: കടക്കാര് പെട്ടെന്ന് കടന്നുവന്നാല് ഓടി രക്ഷപ്പെടാന് വേണ്ടീട്ടാണ്.
(ക്യാമറ ഓപ്പണ്സ്പേസിനെ ഒപ്പിയെടുക്കുന്നു)
അവതാരകന്: ചാനലുകളിലെ ഭവനപരിപാടികളിലെ ഭവനങ്ങളില് പുറത്തുനിന്നുള്ള വെളിച്ചം കടന്നുവരാന് ചില ക്രമീകരണങ്ങളൊക്കെ ഉണ്ടാകും...ഇവിടെ അത് ഏതു തരത്തിലാണ്?
ആര്ക്കിടെക്ട്: കോര്പ്പറേഷന്റെ അനുവാദമില്ലാതെ ആ ഭാഗത്ത് ഒരു ജനല് വെച്ചു. അവര് വന്നു ഇടിച്ചുകളഞ്ഞു. ഇപ്പോള് ഫുള് വെളിച്ചവും അകത്തു കിട്ടും....
ഈ മട്ടിലാണ് ഞാന് എന്റെ സ്വപ്നഭവനപ്രോഗ്രാം തയ്യാറാക്കുന്നത്. ആറുകോടിയുടെ ലാളിത്യമാണോ, അത്തപ്പാടിയുടെ ലാളിത്യമാണോ മനോഹരമെന്നറിയണമല്ലോ. എങ്കിലും സാറേ , ചാനലിലെ ചില സ്വപ്നഭവനങ്ങള് എന്നെപ്പോലുള്ള ശരാശരിക്കാരനും അരപ്പട്ടിണിക്കാരനുമൊക്കെ പേടിസ്വപ്നഭവനങ്ങളാണ്.
*
ശ്രീ കൃഷ്ണപൂജപ്പുര, കടപ്പാട്: ദേശാഭിമാനി സ്ത്രീ സപ്ലിമെന്റ്
അവതാരകന്, ഗൃഹനാഥന് (ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഗൃഹനാഥയും), എഞ്ചിനീയര് അല്ലെങ്കില് ആര്ക്കിടെക്ട് ഇവരാണ് ഇതിലെ പ്രധാനകഥാപാത്രങ്ങള്. "ലളിതഭവനം
പരിപാടിയിലേക്ക് സ്വാഗതം. ഇന്ന് നമുക്ക്.....ഇന്നാരുടെ വീട്ടിലേക്ക് കടന്നുചെല്ലാം എന്ന മട്ടിലൊരു ആമുഖത്തോടെ അവതാരകന് നമ്മെ മാതൃകാഭവനത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. ഗേറ്റ് തുറക്കപ്പെടുന്നു. അഞ്ചുലക്ഷത്തോളം രൂപ വില മതിക്കാവുന്ന ലളിതമായൊരു ഗേറ്റ് നമുക്കിപ്പോള് കാണാം. രണ്ടേക്കര് വരുന്ന വിശാലമായ ചുറ്റളവോടു കൂടിയ മുറ്റത്ത് പുല്ത്തകിടിയല്ല, പുല്മേടുതന്നെ വെട്ടിയൊരുക്കി ഇട്ടേയ്ക്കുകയാണ്. നീന്തല്ക്കുളം രണ്ട്. ഗൃഹനാഥന് ആന്ഡ് സണ്സിന് ഒരെണ്ണം സര്വന്റ്സിന് മറ്റൊന്ന്......എല്ലാം ലളിതം. നമുക്ക് എളുപ്പത്തില് പണിതെടുക്കാന് സാധിക്കുന്നവ....ആര്ക്കിടെക്ട് പറയുന്നു: "കെ കെ സാര് എന്നോട് പറഞ്ഞു. എല്ലാ സൌകര്യങ്ങളും വേണം. എന്നാല് ലളിതമായൊരു വീടായിരിക്കണം. എന്നാല് പ്രകൃതിയോട് ഇണങ്ങിയതായിരിക്കണം. എന്നാല് പ്രത്യക്ഷത്തില് പഴഞ്ചനെന്ന് തോന്നാനും പാടില്ല.....അങ്ങനെയാണ് ഞാന് ഇത്തരം ഒരു ഡിസൈന് തീരുമാനിച്ചത്. വളരെ സിംപിളും ലളിതവുമായ ഡിസൈനാണിത്. (അതെ വളരെ സിംപിളായി ഒരു ആറുകോടി രൂപ. ഒന്നു ശ്രമിച്ചുനോക്കൂ സാര്...നിങ്ങള്ക്കും പണിയാം) ദാ.....ഈ പൂമുഖം...ഇതിന്റെ പ്രത്യേകത...ഇവിടെയിരുന്നാല് തെക്കുപടിഞ്ഞാറന് കാറ്റ് ദാ.. മുകളിലെ ബാല്ക്കണി വഴി അകത്തുപ്രവേശിച്ച് നേരെ ഗോള്മുറിയിലേക്ക് വന്ന് ഒന്നു വിശ്രമിച്ച് നേരെ ഇങ്ങോട്ടേയ്ക്കെത്തുമെന്നതാണ്. അങ്ങിനെയാണ് ഇതിന്റെ നിര്മ്മിതി. ഗോഥിക് ശൈലിയാണ് വാതില്. ജര്മ്മനിയില് നിന്നാണ് ഫിറ്റിംഗ്സ്. വളരെ ലളിതം. വാതില് ഫിറ്റിംഗ്സിന് പന്ത്രണ്ടുലക്ഷം രൂപയായി. ലളിതം വളരെ ലളിതം'' (എന്താ നാണയപ്പെരുപ്പം 11.05 ശതമാനത്തിലെത്തി അന്തം വിട്ടിരിക്കുകയാണെന്നോ? കെ കെ സാറും നാണയം പെരുകി ഇനി ഇതെവിടെകൊണ്ട് വയ്ക്കുമെന്ന് പിടികിട്ടാതെയാണ് ലളിതഭവനം നിര്മ്മിച്ചത്)
ഇതിനിടെ ഗൃഹനാഥനും തന്റെ സ്വപ്നഭവനത്തെക്കുറിച്ച് ചിലതൊക്കെ പറയും. "ദാ ഈ ആറുതൂണുകളും നല്ല വൈറ്റ് മാര്ബിള് കൊണ്ടുള്ളതാകണമെന്നാണ് ഞാന് ആദ്യം പ്ലാന് ചെയ്തത്. പക്ഷെ വൈറ്റ് മാര്ബിള് കിട്ടാഞ്ഞിട്ട് അല്പം യെല്ലോയിഷ് വൈറ്റുള്ള മാര്ബിള് കൊണ്ടാണ് മേസ്തിരിമാര് തൂണുകെട്ടിയത്. പക്ഷെ അതിന് ലാളിത്യം പോരായിരുന്നു. ആര്ഭാടം തോന്നിക്കും. ഞാന് ആ നാലുതൂണും ഇടിപ്പിച്ചു. പന്ത്രണ്ടുലക്ഷം രൂപയുടെ മാര്ബിളാണ് പൊട്ടിച്ചത്. പക്ഷെ എന്നാലെന്താ ദാ ലളിതമായി ഇപ്പോഴത്തെ രീതിയില് വൈറ്റ് മാര്ബിള് തന്നെ സ്ഥാപിക്കാന് സാധിച്ചല്ലോ...''
പ്രേക്ഷകനെ അവതാരകരും ആര്ക്കിടെക്ടുമൊക്കെ ഓരോ മുക്കിലും മൂലയിലും മുറിയിലും കൊണ്ടുചെല്ലും-ദാ കണ്ടില്ലേ കേരളീയ വാസ്തുമാതൃകയില് അസ്സല് തേക്കു കൊണ്ടുള്ള മച്ച്. അതാ ഡൈനിംഗ്റൂമിലെ ആ കസേരകള്. ആ കസേരകള് ആ വിധത്തില് ക്രമീകരിച്ചത് chair specialist കളാണ്. ആ പൂച്ചട്ടികള് അവിടെ വെച്ചത് പ്രകാശസംതുലിതത്വത്തിനും കൂടി വേണ്ടീട്ടാണ്.-''
ചുരുക്കത്തില് സാറെ ഈ മട്ടില് കുറെ പ്രോഗ്രാം കണ്ടുകണ്ടാണ് അവസാനം എന്റെ വീടിനെക്കുറിച്ച് ഒരു പ്രോഗ്രാം എടുക്കണമെന്ന് ലേഖകനും തീരുമാനിച്ചത്. നമുക്കും ഇല്ലേ സാര് ഓരോ ആശയും മോഹവുമൊക്കെ. കാക്കയ്ക്കും തന് കുഞ്ഞ് പൊന്കുഞ്ഞ്. ഒരു ക്യാമറക്കാരനെ സംഘടിപ്പിച്ച് എന്റെ വീടിനെക്കുറിച്ച് ഞാനും ഷൂട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. എന്റെ എഞ്ചിനീയര്, ആര്ക്കിടെക്ട്...മേസ്തിരി...തുടങ്ങിയവരൊക്കെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നുമുണ്ട്.
ഗേറ്റു തുറന്നുകൊണ്ടാണ് ചാനലുകളില് വീട്ടിലേക്ക് കയറുന്നതെങ്കില് ലേഖകന്റെ ഗൃഹത്തിലേക്ക് ലേഖകന് നിയമിച്ച അവതാരകന് നേരെ അങ്ങ് കയറുകയാണ് (കാരണം ഗേറ്റ് ഇട്ടിട്ടില്ല. ലോണെടുത്ത തുക പാലുകാച്ചിനും ഒരു മാസം മുമ്പേ തീര്ന്നു)
അവതാരകന്: പ്രിയപ്പെട്ടവരെ. ലളിതഭവനം പരിപാടിയിലേക്ക് സ്വാഗതം. ഇതാ നമ്മളിപ്പോള് നില്ക്കുന്നത് ഇന്നാരുടെ വീടിനു മുന്നിലാണ്. മനോഹരമായ കേരളീയ ശില്പ്പശൈലിയില് ചെയ്ത വീട്ടിലേക്ക് നമുക്കു കടന്നുചെല്ലാം- സാര്, സാധാരണ ഇത്തരം പ്രോഗ്രാമുകളില് ആദ്യം മുറ്റമാണ് കാണിക്കുന്നത്. പുല്ത്തകിടി അഥവാ Lawn (അതില് നിന്നാകും തുടക്കം)
ഞാന്: ഞാനും ലോണില് നിന്നു തന്നെ തുടങ്ങിയത്. ന്യൂജനറേഷന് ബാങ്കീന്നാണ് ലോണെടുത്തത്. നീ പെട്ടെന്ന് ഷൂട്ട് ചെയ്യ്. ഇത്തവണത്തെ ഗഡു മുടങ്ങിയതുകൊണ്ട് ബാങ്കിന്റെ ആള്ക്കാര് ഇപ്പോള് വരും.
(അവതാരകന്, ഞാന്, ആര്ക്കിടെക്ട് തുടങ്ങിയവര് വീടിനുള്ളിലേക്ക്)
അവതാരകന്: ഈ ചുവരുകളില് ചെറിയ ദ്വാരങ്ങള് കാണുന്നുണ്ടല്ലോ. അത് ഏതു ശൈലിയാണ്.
ആര്ക്കിടെക്ട്: ഗോഥിക് ശൈലിയെന്നോ ക്ലാസിക് ശൈലിയെന്നോ പറയാം. പക്ഷെ സത്യസന്ധമായി പറയുകയാണെങ്കില്, വീട് വെയ്ക്കാന് സാറ് ഒരുപാട് പേരില് നിന്നും കടം വാങ്ങിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഏതു മുറിയിലിരുന്ന് നോക്കിയാലും പുറത്തു കടക്കാര് വരുന്നുണ്ടോ എന്നു കാണാന് സാധിക്കണം. അതിനു വേണ്ടിയാണ്.
മേസ്തിരി ഇടയ്ക്കുകയറി: ദാ. എനിക്കു തന്നെ പറഞ്ഞ തുക മുഴുവനും തന്നിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാനും ആര്ക്കിടെക്ട് സാറുമൊക്കെ ഈ സാറിനെച്ചുറ്റിപ്പറ്റിത്തന്നെ നില്ക്കുന്നത്.
അവതാരകന്: അടുക്കളഭാഗത്തെ ആ ഓപ്പണ്സ്പേസ്....?
ഞാന്: കടക്കാര് പെട്ടെന്ന് കടന്നുവന്നാല് ഓടി രക്ഷപ്പെടാന് വേണ്ടീട്ടാണ്.
(ക്യാമറ ഓപ്പണ്സ്പേസിനെ ഒപ്പിയെടുക്കുന്നു)
അവതാരകന്: ചാനലുകളിലെ ഭവനപരിപാടികളിലെ ഭവനങ്ങളില് പുറത്തുനിന്നുള്ള വെളിച്ചം കടന്നുവരാന് ചില ക്രമീകരണങ്ങളൊക്കെ ഉണ്ടാകും...ഇവിടെ അത് ഏതു തരത്തിലാണ്?
ആര്ക്കിടെക്ട്: കോര്പ്പറേഷന്റെ അനുവാദമില്ലാതെ ആ ഭാഗത്ത് ഒരു ജനല് വെച്ചു. അവര് വന്നു ഇടിച്ചുകളഞ്ഞു. ഇപ്പോള് ഫുള് വെളിച്ചവും അകത്തു കിട്ടും....
ഈ മട്ടിലാണ് ഞാന് എന്റെ സ്വപ്നഭവനപ്രോഗ്രാം തയ്യാറാക്കുന്നത്. ആറുകോടിയുടെ ലാളിത്യമാണോ, അത്തപ്പാടിയുടെ ലാളിത്യമാണോ മനോഹരമെന്നറിയണമല്ലോ. എങ്കിലും സാറേ , ചാനലിലെ ചില സ്വപ്നഭവനങ്ങള് എന്നെപ്പോലുള്ള ശരാശരിക്കാരനും അരപ്പട്ടിണിക്കാരനുമൊക്കെ പേടിസ്വപ്നഭവനങ്ങളാണ്.
*
ശ്രീ കൃഷ്ണപൂജപ്പുര, കടപ്പാട്: ദേശാഭിമാനി സ്ത്രീ സപ്ലിമെന്റ്
Tuesday, June 24, 2008
അമര്ഷത്തിന്റെ കാവ്യകാലം
ഇന്ത്യയിലെ കവികള് അടിയന്തിരാവസ്ഥയോട് പ്രതികരിച്ച രീതി സവിശേഷമായ പഠനം അര്ഹിക്കുന്ന ഒന്നാണ്. ദേശീയതലത്തില് നോക്കിയാല് മൂന്നു വിധത്തില് പ്രതികരിച്ചവരെ കാണാം. ഒന്ന് : സ്വേച്ഛാധിപത്യ വാഴ്ചക്കെതിരെ പൊട്ടിത്തെറിച്ചവര്. രണ്ട്: ആ ജനാധിപത്യവിരുദ്ധ വാഴ്ച്ചയെ പരസ്യമായിത്തന്നെ വാഴ്ത്തിപ്പാടിയവര്. മൂന്ന്: അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും വ്യാഖ്യാനിക്കാന് പാകത്തില് മെയ് വഴക്കത്തോടെ എഴുതിയവര്.
ദേശീയതലത്തില് കവിതയില് പ്രകടമായ മൂന്നു പ്രവണതകളും അന്നു കേരളത്തിലും കണ്ടു. 'ഇരുപതു തിരിയിട്ട മണിവിളക്കും നീട്ടി ഇതിഹാസ രൂപിണി വന്നു' എന്ന് ഇരുപതിനപരിപാടിയെയും അതിന്റെ ആവിഷ്കാരകയായ ഇന്ദിരാഗാന്ധിയെയും വാഴ്ത്തിപ്പാടിക്കൊണ്ട് ഇവിടെയും പ്രമുഖരായ ചില കവികള് പോലും കവിതയെഴുതി. അതേസമയം തന്നെ 'ഇരുപതു കഴുതകള് കെട്ടിവലിക്കുന്നു പെരുമന്തുകാലിനെ' എന്ന് അതിനിശിതമായി ആക്രമിക്കുന്ന കവിതകളും ഇവിടെയുണ്ടായി.
ഏതായാലും കവിതയില് അടിയന്തിരാവസ്ഥയുടേതായ നീക്കിയിരിപ്പ് അമര്ഷത്തിന്റെ കനലുപാറുന്ന ഒരുപിടി കവിതകള് തന്നെയാണ്. ഇവയില് ഏറിയകൂറും രചിച്ചതാവട്ടെ, അന്നത്തെ പുതുമുറക്കവികളാണ്. എന്.വി.കൃഷ്ണവാരിയര്, പി.ഭാസ്കരന് എന്നിങ്ങനെ ചില വളരെ പ്രമുഖരായ കവികള്, ഒരു പക്ഷെ, തെറ്റിദ്ധരിച്ചാവാം, അടിയന്തിരാവസ്ഥയെ വാഴ്ത്തി. എന്നാല്, അതേ തലമുറയില്പ്പെട്ട മഹാകവി വൈലോപ്പിള്ളി പച്ചയായിത്തന്നെ അടിയന്തിരാവസ്ഥയെ എതിര്ത്ത് എഴുതി.
അന്നത്തെ ജനാധിപത്യധ്വംസനത്തിന്റെ അവസ്ഥ എന്തായിരുന്നു എന്നറിയാന് വൈലോപ്പിള്ളിയുടെ കവിതകളിലൂടെ കടന്ന് പോയാല് മതി.
തിരുവായ്ക്കെതിര്വായ
മിണ്ടുകില് കേള്ക്കാം രാവില്
പുരവാതിലില് അങ്ങേ-
ക്കിങ്കരര് മുട്ടും ശബ്ദം !
യാത്ര ചോദിക്കാന് പോലുമാവാതെ
അവരെത്തും
കാത്തുനിന്നിടും; കഴു-
വിങ്കലോ തുറുങ്കിലോ ?
അടിയന്തിരാവസ്ഥയിലെ മനുഷ്യത്വരഹിതമായ, കിരാതമായ ഭേദ്യം ചെയ്യലുകള് പുറത്തുവരുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ വൈലോപ്പിള്ളി അതു കണ്ടു; കവിതയിലേക്കു പകര്ന്നുവെച്ചു. തിരുവായ്ക്ക് എതിര്വായ മിണ്ടിക്കൂടാത്ത ഏകശാസനത്തിന്റെ കാലമായിരുന്നു അത്. പുരവാതിലില് അര്ദ്ധരാത്രികളില് അധികാരത്തിന്റെ കിങ്കരന്മാര് മുട്ടുന്ന കാലം. യുവാക്കളെ തുറുങ്കിലേക്കും കഴുവിലേക്കും കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോവുന്ന കാലം. വൈലോപ്പിള്ളി വരച്ചുവെച്ച കാലംതന്നെയായിരുന്നു കൃത്യമായും അത് എന്നു കേരളം അറിഞ്ഞത് പിന്നീടാണ്. വരാന് പോവുന്നതു മുന്കൂട്ടി പറഞ്ഞു കവി.
അങ്ങുതാന് നീതിന്യായം
അങ്ങുതാന് വാര്ത്താകേന്ദ്രം
അങ്ങുതാന് രാജ്യം
അങ്ങുതാന് സമസ്തവും
എന്നു വൈലോപ്പിള്ളി എഴുതിയപ്പോള് അധികാരമെല്ലാം ജനാധിപത്യവിരുദ്ധമായി ഇന്ദിരാഗാന്ധി എന്ന ഒരു വ്യക്തിയില് കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നതിന്റെ, സമസ്തസ്വഭാവവും ആ വാക്കുകളില് പ്രതിഫലിക്കുകയായിരുന്നു.
ഭാരതം ഒരു രോഗാലയമാവുന്നതിന്റെ സങ്കടവും അമര്ഷവും അന്നു തന്നെ പകര്ന്നുവെച്ച കവിയാണ് ഒ.എന്.വി.
ജാലകമിതു വലിച്ചടയ്കായ്ക, ഈ ആതു-
രാലയത്തിലേയ്ക്കല്പം കാറ്റു വന്നോട്ടെ
എന്ന് ഒ.എന്.വി എഴുതിയപ്പോള് രാഷ്ട്രഗോത്രത്തിലെ രോഗാണുസഞ്ചാരമാണ് ആ കവിതയില് നിഴലിച്ചു നിന്നത്. അവസാനത്തെ ജാലകവും അടച്ച് ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്നതിന്റെ, മനുഷ്യധ്വംസനത്തിന്റെ ചിത്രമാണ് ആ വരികളില് വന്നു തെളിഞ്ഞത്.
ഒരു ജനതയെയാകെ ബൗദ്ധികമായും സാംസ്കാരികമായും വന്ധീകരിക്കുന്നതിനെതിരായ പ്രതിഷേധമായിരുന്നു അയ്യപ്പപ്പണിക്കര് 'കടുക്ക' എന്ന കവിതയിലൂടെ പങ്കുവെച്ചത്.
അടിച്ചല്ലേ, പിടിച്ചല്ലേ, കടുപ്പം കാട്ടല്ലേ- ഈ
കടുക്കാ ഞാന് കുടിച്ചേക്കാം
കയിപ്പെന്നും പറേത്തില്ല - ഈ
കടുക്കാ ഞാന് കുടിച്ചേക്കാം
എന്ന് അയ്യപ്പപ്പണിക്കര് കുറിച്ചുവെച്ചപ്പോള് ഒരു ജനതയെയാകെ കടുക്കാനീര് കുടിപ്പിക്കുന്ന സ്വേച്ഛാചാരിണിയുടെ ചിത്രമാണ് തെളിഞ്ഞുവന്നത്. ഒപ്പം അകര്മ്മണ്യതയിലാണ്ടുപോവുന്ന, പ്രതികരിക്കാന് മടിക്കുന്ന ഒരു ജനതയുടെ നിര്വികാരതയും അതില് നിഴലിച്ചുനിന്നു.
കടമ്മനിട്ടയുടെ 'കണ്ണൂര്ക്കോട്ട'യും സച്ചിദാനന്ദന്റെ നാവുമരവും ആ കാലത്തിന്റെ ഇടിമുഴക്കങ്ങളാണ്.
'എല്ലാ കോട്ടകൊത്തളങ്ങളും പുരാവസ്തുവാകും
എല്ലാ പീരങ്കികളും നിശബ്ദമായി തുരുമ്പിക്കും
എല്ലാ സുല്ത്താന്മാരും വെളിച്ചം കടക്കാത്ത
ഗുഹയിലൂടെ ഒളിച്ചോടും'
എന്ന് കണ്ണൂര്ക്കോട്ടയില് കടമ്മനിട്ട എഴുതി. അടിയന്തരാവസ്ഥയുടെ കറുത്ത നാളുകള്ക്കുശേഷം രാജ്യം കണ്ടത് കടമ്മനിട്ട പകര്ന്നുവെച്ച പ്രത്യാശ സത്യമാവുന്നതാണ്.
നാവുമരത്തില് സച്ചിദാനന്ദന് അടിയന്തരാവസ്ഥയെ നടപ്പുദീനമായാണ് ചിത്രീകരിച്ചത്. ആ കവിതയിലെ നാട്ടമ്മയായ നല്ലതേവി ഇന്ദിരാഗാന്ധിയാണ്.
നടവഴിയില്, നാലുകെട്ടില്
നാട്ടിലെല്ലാം നടപ്പുദീനം.
നാട്ടമ്മ, നല്ലതേവി
കോട്ടയില് നിന്നരുള് ചെയ്തു
തട്ടകത്തെ നാവെല്ലാം
കെട്ടിയിട്ടു കുരുതി ചെയ്യാന്.
സത്യം പറയാന് ഒരുങ്ങുന്ന നാവുകളെല്ലാം അറുത്തെടുത്തു കുരുതി ചെയ്യാന് കല്പിക്കുന്ന ആ നല്ലതേവി അടിയന്തരാവസ്ഥയിലെ ഇന്ദിരാഗാന്ധിയുടെ സര്വ്വ നൃശംസതകളും ഉള്ച്ചേരുന്ന നല്ല പ്രതിരൂപമാവുന്നുണ്ട്. കവിത പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിന്റെ ആയുധമാവുന്നതിന്റെ നല്ല ഉദാഹരണമായി നാവുമരം.
അടിയന്തരാവസ്ഥക്കവിതകളെക്കുറിച്ച് എഴുതുമ്പോള് ആദ്യം പറയേണ്ടത്, പക്ഷെ, ഇവരുടെയൊന്നും പേരുകളല്ല. വൈലോപ്പിള്ളിയുടെ പേരു പോലുമല്ല. പിന്നെയോ, എം.കൃഷ്ണന്കുട്ടിയുടെ പേരാണ്. കവിത എഴുതിയതിന്റെ പേരില് അടിയന്തരാവസ്ഥക്കാലത്തു മുഴുവന് വിചാരണ പോലുമില്ലാതെ തടങ്കലിലടയ്ക്കപ്പെട്ട എം.കൃഷ്ണന്കുട്ടി.
അടിയന്തരാവസ്ഥയുടെ ആദ്യനാളുകളില്ത്തന്നെ ചിതറിത്തെറിക്കുന്ന കനല്ച്ചീളുകള് പോലുള്ള വാക്കുകള് കൊണ്ട് അതിനെതിരായി പ്രതികരിച്ച കവിയാണ് എം.കൃഷ്ണന്കുട്ടി. ഡിഫന്സ് ഓഫ് ഇന്ത്യാ റൂള്സ് പ്രകാരം കൃഷ്ണന്കുട്ടി അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടു. വ്യവസ്ഥാപിതമായ നിയമസംവിധാനങ്ങള് ഉള്ക്കൊള്ളുന്ന കേന്ദ്രഗവണ്മെന്റിന്റെ ഭരണനടത്തിപ്പിനെതിരെ ജനരോഷം വളര്ത്തി എന്നതായിരുന്നു പോലീസ് ഭാഷയില് കൃഷ്ണന്കുട്ടി ചെയ്ത കുറ്റം. ഗവണ്മെന്റിന്റെ ആഭ്യന്തരസുരക്ഷിതത്വത്തിനു ഹാനി സംഭവിപ്പിക്കാനുള്ള ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ കവിത എഴുതി എന്നും കുറ്റപത്രത്തില് പറഞ്ഞിരുന്നു.
ആത്മഗാഥ എന്ന കവിത എഴുതി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതിനാണ് കൃഷ്ണന്കുട്ടിയെ തടങ്കലിലാക്കിയത്. കൃഷ്ണന്കുട്ടിക്കെതിരായ കുറ്റപത്രത്തില് ഉദ്ധരിച്ചു ചേര്ത്ത, കൃഷ്ണന്കുട്ടിയുടെ കവിതാഭാഗം ഇതാണ്.
അധികാരിവര്ഗമേ നീ ചരിത്രത്തിന്റെ
ഇതളുകളൊന്നു മറിച്ചു നോക്കൂ.
അതിരറ്റ മര്ദ്ദകാഹന്തകള് ചാമ്പലായ്
പുകയുന്ന ചിതകള് ചികഞ്ഞുനോക്കൂ.
അതു കാണ്കിലെങ്കിലും നിന്റെ നെറികെട്ട
കുടിലതന്ത്രങ്ങള് നിറുത്തിയെങ്കില്
ലഹരി പിടിച്ചു സമനില തെറ്റിയ
തലയില് കൊടുങ്കാറ്റടങ്ങിയെങ്കില്...
ഇതു വായിച്ചപ്പോള് സ്വാഭാവികമായും അധികാരികള്ക്ക് തോന്നി ഇത് ഇന്ദിരാഗാന്ധിയെക്കുറിച്ചല്ലാതെ വരാന് തരമില്ല എന്ന്. കൃഷ്ണന്കുട്ടിയോട് ചോദിച്ചപ്പോള് കൃഷ്ണന്കുട്ടി നിഷേധിച്ചുമില്ല. അറസ്റ്റു ഭയന്ന് വാക്കു മാറ്റാന് കവിക്കു കഴിയില്ല.
അടിമുടി ആയുധം ചാര്ത്തിയാലും നിന-
ക്കൊരു നാളുമില്ല വിജയപീഠം
വെടിയുണ്ടകള്ക്കീ വിമോചനപ്പട്ടാള
നിരകള് പിളര്ക്കുവാനാവുകില്ല.
..........................................
..........................................
ഇടിമുഴങ്ങീടുന്ന ചക്രവാളത്തില് നി-
ന്നൊരു വെള്ളിടിവാള് പിറന്നുവീഴും
മദകുരു പൊട്ടിയ നിന്റെ തലക്കുമേല്
അതുവന്നു വീണു പിളര്ന്നു വാഴും.
എന്നിങ്ങനെ പൊള്ളിക്കുന്നതും മുറിവേല്പ്പിക്കുന്നതുമായ വാക്കുകള് വീശിയുള്ള കടുത്ത ആക്രമണം തന്നെയാണ് കൃഷ്ണന്കുട്ടി കവിതകൊണ്ടും നടത്തിയത്. അത് കൊള്ളേണ്ടിടത്ത് കൊണ്ടു എന്നതിന്റെ സ്ഥിരീകരണമായിരുന്നു അറസ്റ്റും തടങ്കല് പാര്പ്പും. കവിത സമൂഹത്തില് സഫലമാവുന്നതിന്റെ വഴി തുറന്നുകാട്ടിയ രചനയായിരുന്നു കൃഷ്ണന്കുട്ടിയുടെ ആത്മഗാഥ. ഇന്നത്തെ മുഖ്യമന്ത്രി വി.എസ്.അച്ച്യുതാനന്ദന് പത്രാധിപരായ കര്ഷകത്തൊഴിലാളി മാസികയിലാണ് ആ കവിത വന്നത്. വി.എസ്. മിസ പ്രകാരം നേരത്തെത്തന്നെ തടങ്കലിലായിരുന്നു. പ്രിന്ററായിരുന്ന പി.കെ.കുഞ്ഞച്ചന് ഒളിവിലും. അതുകൊണ്ട് കവിത മുന്നിര്ത്തി മൂന്നു പേര്ക്ക് അറസ്റ്റുവാറന്റുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും അറസ്റ്റ് കൃഷ്ണന്കുട്ടിയിലൊതുങ്ങി.
അടിയന്തരാവസ്ഥയുടെ വന്യവും കിരാതവുമായ ന്യായപ്രമാണങ്ങള്ക്കെതിരെ വാക്കുകള് കൊണ്ട് അഗ്നി പടര്ത്തിയ കവിയാണ് ഏഴാച്ചേരി രാമചന്ദ്രന്.
ശിലകളിലഗ്നി വിടര്ത്തിയും
പൂക്കളില് കുരുതിക്കളനിറം തൂകിയും
പര്വ്വതമുടികള് കുലുക്കിയും
ഇടിമുഴക്കത്തോടൊത്തുള്ള ഒരു വരവിനെ ഏഴാച്ചേരി രാമചന്ദ്രന് തന്റെ കവിതയില് ചിത്രീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. നിസ്സംസതയും നിര്വ്വികാരതയും നാട്ടുനടപ്പായ ഒരു കാലത്ത് ആ അകര്മ്മണ്യതയുടെ നെഞ്ചുപിളര്ക്കുന്ന കര്മ്മധീരതയുടെ വാഴ്ത്തുപാട്ടാണ് ഏഴാച്ചേരി പാടിയത്.
ഈ നാടിന്റെ പൂര്വ്വരാഷ്ട്രീയത്തെയും സംസ്കൃതിയെയും കുറിച്ചു പറഞ്ഞാല് അതുപോലും അടിയന്തരാവസ്ഥക്കെതിരാണെന്നു വ്യാഖ്യാനിച്ചിരുന്ന കാലമായിരുന്നു അത്. ആ കാലത്തെ അതിന്റെ സകല ഭാവതീഷ്ണതയോടെയും പകര്ന്നുവെയ്ക്കുകയാണ് അന്നു പഴവിള രമേശന് ചെയ്തത്.
പഴയ കഥയിതു കേള്ക്കരുത്
ചെവിയോര്ക്കരുത്
ഇമ ചിമ്മരുത്
ഇനി നോക്കരുത്
'ഉരിയാടരുതൊരു വാക്കും' എന്ന പഴവിളയുടെ കവിതയില് അതിന്റെ ശീര്ഷകത്തില് പറയുന്ന അമര്ഷമാകെ വിസ്ഫോടനശേഷിയോടെ ത്രസിച്ചുനിന്നു.
എന്തിനെക്കുറിച്ചു പാടിയാലും അത് അടിയന്തരാവസ്ഥക്കെതിരെയാണ് എന്ന് വ്യാഖ്യാനിച്ചിരുന്ന ഒരു കാലം. അപ്പോള് എന്തിനെക്കുറിച്ചു പാടും ? അത്തരമൊരു ചോദ്യത്തിന്റെ മുന്നില് നിന്നുകൊണ്ടാണ് പുനലൂര് ബാലന് ശീമക്കൊന്നയെക്കുറിച്ച് പാടിയത്.
മറ്റൊന്നും പാടാനില്ല, പാടട്ടെ
നിന്നെപ്പറ്റി നിന് മഹത്വത്തെപ്പറ്റി
എന്നാണ് ആ കവിത തുടങ്ങുന്നത്. ഒന്നിനും കൊള്ളായ്കയുടെ പ്രതീകമായ ശീമക്കൊന്നയെ മുന്നിര്ത്തി എല്ലാം പറഞ്ഞുവെയ്ക്കുന്ന ഒരു രീതി പുനലൂര് ബാലന് അടിയന്തരാവസ്ഥയില് പരീക്ഷിച്ചു.
പറയേണ്ടത് പറയേണ്ടപോലെ പറയാന് കഴിയാതാവുമ്പോള് കവിത പറച്ചിലിന്റെ പുതുരൂപം തേടും. അങ്ങനെയാണ് അടിയന്തരാവസ്ഥയില് കാര്ട്ടൂണ് കവിത വ്യാപകമായി പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടത്. ആധുനികനായ അയ്യപ്പപ്പണിക്കരും ആധുനികനല്ലാത്ത വൈലോപ്പിള്ളിയും കാര്ട്ടൂണ് രൂപകങ്ങള് സൃഷ്ടിച്ച് കവിതകളുണ്ടാക്കി. എല്ലാം കുറിക്കു കൊണ്ടു. വൈലോപ്പിള്ളിയുടെ പശുവും കിടാവും ഈ രംഗത്ത് സവിശേഷ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റി. അന്നത്തെ കോണ്ഗ്രസ് രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ പൊതുവിലും ഇന്ദിരാ-സഞ്ജയരുടെ വിശേഷിച്ചും ചിത്രം അതില് തെളിഞ്ഞുവന്നു. കവിത ആവിഷ്കാരത്തിന്റെ പുതുരൂപങ്ങള് തേടാന് നിര്ബന്ധിക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു അന്ന്. അങ്ങനെയാണ് അയ്യപ്പപ്പണിക്കരുടെ സമാചാരം പോലുള്ളവയുമുണ്ടായത്.
എന്തൊക്കെ സമാചാരം
എല്ലാം നമുക്കു ചാരം ?
എന്ന് അയ്യപ്പപ്പണിക്കര് പറഞ്ഞപ്പോള് വാര്ത്ത ഭസ്മമാവുന്ന സെന്സര്ഷിപ്പിന്റെ കാലത്തെ അതു മൂര്ച്ചയോടെ ചിത്രീകരിക്കുന്നതായി അനുവാചകര്ക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു.
എം.ഗോവിന്ദന് ചോദിച്ചതുപോലെ 'എഴുത്തോ നിന്റെ കഴുത്തോ ഏറെക്കൂറ് ഏതിനോട് ' എന്ന് അധികാരികള് കവികളോട് ചോദിച്ച കാലമായിരുന്നു അത്. എഴുത്തിനോടു കൂറു പ്രഖ്യാപിച്ചു ജയിലിലേക്കു പോയവരും കഴുത്തിനോടു കൂറു പ്രഖ്യാപിച്ചു വൈതാളികവൃന്ദത്തില് ചേര്ന്നവരുമുണ്ട് എഴുത്തുകാര്ക്കിടയില്.
ശിവരാമകാരന്ത്, ദുര്ഗാഭഗവത്, ദാണ്ഡേക്കര്, ഉമാശങ്കര് ദീക്ഷിത് എന്നിങ്ങനെ എത്രയോ പ്രമുഖന്മാര് എഴുത്തിനോടു കൂറു പ്രഖ്യാപിച്ച കാലമാണത്.
ലങ്കേഷ് (കന്നഡ), സുനില് ഗംഗോപാധ്യായ, ദേവപ്രസാദ് മുഖോപാധ്യായ, മണിക് ചക്രവര്ത്തി (ബംഗാളി), ഓം പ്രകാശ് നിര്മല്, സുരേന്ദ്ര ചതുര്വേദി(ഹിന്ദി), എസ്.ഗണേശന്, അറിവന് (തമിഴ്), എസ്.മനോഹരന്, അശോക് (തെലുങ്ക്), അക്തറുള് ഇമാം (ഉര്ദു), വിഷ്ണു ശ്രീറാം കലാല് (ഗുജറാത്തി) എന്നിങ്ങനെ ഇന്ത്യയുടെ പലഭാഗത്തായി അടിയന്തരാവസ്ഥയെ വെല്ലുവിളിച്ച് സാഹിത്യരചന നടത്തിയ നിരവധിപ്പേരുണ്ട്.
ആ പേരുകളോട് ചേര്ത്തുവെയ്ക്കാന് നമുക്ക് മലയാളക്കരയിലും കുറേ കവികളുണ്ടായി എന്നത് അഭിമാനകരമാണ്. വിഷ്ണുനാരായണന് നമ്പൂതിരി, കക്കാട്, സി.പി.അബൂബക്കര്, മുല്ലനേഴി, കുഞ്ഞപ്പ പട്ടാനൂര്, പി.നാരായണക്കുറുപ്പ്, പി.ഉദയഭാനു തുടങ്ങിയവരൊക്കെയുണ്ട് ആ നിരയില്.
അന്ന് എഴുത്തിന്റെ പ്രാരംഭഘട്ടത്തില് നിന്നിരുന്നവരും എഴുത്തിലൂടെ അടിയന്തരാവസ്ഥക്കെതിരെ പ്രതികരിച്ചു. കരിവെള്ളൂര് മുരളി, കവിയൂര് രാജഗോപാലന്, ഉമേഷ് ബാബു കെ.സി, ഹിരണ്യന്, എന്നിവരൊക്കെ അതില്പെടും.
പൊതുവെ മലയാള കാവ്യരംഗം ധീരവും ആദര്ശോജ്ജ്വലവുമായ രീതിയിലാണ് അടിയന്തരാവസ്ഥയോടു പ്രതികരിച്ചത്. എന്.വി.യെയും പി.ഭാസ്കരനെയും പോലെ അത്യപൂര്വ്വം ചിലര് ആ പൊതുരീതിക്ക് അപവാദമായി എന്നത് സത്യമാണ്. ട്രെയിന് സമയത്ത് ഓടുന്നുവെന്നും ജീവനക്കാര് സമയത്ത് ഓഫീസിലെത്തുന്നുവെന്നും ഒക്കെ പ്രചരിപ്പിച്ച് അടിയന്തരാവസ്ഥ ശ്രേഷ്ഠമാണെന്ന് വരുത്തിത്തീര്ക്കാന് ഭരണാധികാരികള് നടത്തിയ പ്രചാരണത്തില് അവര് ഒരു പക്ഷെ ഒഴുകിപ്പോയതാവാം.
എന്നാല് ഈ പ്രചാരണത്തിന്റെ മറയിട്ടുകൊണ്ട് പൗരസ്വാതന്ത്ര്യവും ജനാധിപത്യസ്വാതന്ത്ര്യവുമെല്ലാം നിശ്ശേഷം ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുകയായിരുന്നു അടിയന്തരാവസ്ഥയില് ഇന്ദിരാഗാന്ധി. നൂറുകണക്കിനു യുവാക്കളാണ് കേരളത്തിലെ വിവിധ ഭേദ്യ അറകളില് നിഷ്ഠൂരമായി പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്. എത്രയോ പേര് കൊല്ലപ്പെട്ടു. അതെല്ലാം പതിയെപ്പതിയയാണ് പുറത്ത് വന്നത്.
മഴ കഴിഞ്ഞിട്ടും മരം പെയ്യുന്നുണ്ടല്ലോ. അതുപോലെ, അടിയന്തരാവസ്ഥ പിന്വലിക്കപ്പെട്ട ശേഷവും അന്നത്തെ ദുരനുഭവങ്ങള് മുന്നിര്ത്തിയുള്ള കവിതകള് വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
എല്ലാത്തിനും മൂകസാക്ഷിയായി മുഖ്യമന്ത്രിക്കസേരയില് അക്കാലത്ത് ഇരുന്ന സി. അച്ച്യുതമേനോനോട് 'മിണ്ടുക മഹാമുനേ....' എന്ന് വൈലോപ്പിള്ളി കവിതയിലൂടെ പറഞ്ഞു.
അരിയവെള്ളരി കണികാണേണ്ടുന്നിടത്ത്
ഒരു കിശോരന്റെ മൃതദേഹം
എന്ന് വിഷുക്കണി എന്ന കവിതയില് വൈലോപ്പിള്ളി എഴുതി. തീവ്രമായ അനുഭവങ്ങള് വാറ്റി കവിതയുണ്ടാക്കുന്നത് എങ്ങനെ എന്നതിന് ഉദാഹരണമായി അവ.
*
ശ്രീ പ്രഭാവര്മ്മ. കടപ്പാട് : സ്റ്റുഡന്റ് മാഗസിന്
(അടിയന്തരാവസ്ഥക്കാലത്ത് എസ്.എഫ്.ഐയുടെ ചെങ്ങന്നൂര് താലൂക്ക് സെക്രട്ടറിയായിരുന്നു പ്രഭാവര്മ്മ)
അധിക വായനയ്ക്ക്
Memories Of a Father - ടി വി ഈച്ചരവാരിയര്
ദേശീയതലത്തില് കവിതയില് പ്രകടമായ മൂന്നു പ്രവണതകളും അന്നു കേരളത്തിലും കണ്ടു. 'ഇരുപതു തിരിയിട്ട മണിവിളക്കും നീട്ടി ഇതിഹാസ രൂപിണി വന്നു' എന്ന് ഇരുപതിനപരിപാടിയെയും അതിന്റെ ആവിഷ്കാരകയായ ഇന്ദിരാഗാന്ധിയെയും വാഴ്ത്തിപ്പാടിക്കൊണ്ട് ഇവിടെയും പ്രമുഖരായ ചില കവികള് പോലും കവിതയെഴുതി. അതേസമയം തന്നെ 'ഇരുപതു കഴുതകള് കെട്ടിവലിക്കുന്നു പെരുമന്തുകാലിനെ' എന്ന് അതിനിശിതമായി ആക്രമിക്കുന്ന കവിതകളും ഇവിടെയുണ്ടായി.ഏതായാലും കവിതയില് അടിയന്തിരാവസ്ഥയുടേതായ നീക്കിയിരിപ്പ് അമര്ഷത്തിന്റെ കനലുപാറുന്ന ഒരുപിടി കവിതകള് തന്നെയാണ്. ഇവയില് ഏറിയകൂറും രചിച്ചതാവട്ടെ, അന്നത്തെ പുതുമുറക്കവികളാണ്. എന്.വി.കൃഷ്ണവാരിയര്, പി.ഭാസ്കരന് എന്നിങ്ങനെ ചില വളരെ പ്രമുഖരായ കവികള്, ഒരു പക്ഷെ, തെറ്റിദ്ധരിച്ചാവാം, അടിയന്തിരാവസ്ഥയെ വാഴ്ത്തി. എന്നാല്, അതേ തലമുറയില്പ്പെട്ട മഹാകവി വൈലോപ്പിള്ളി പച്ചയായിത്തന്നെ അടിയന്തിരാവസ്ഥയെ എതിര്ത്ത് എഴുതി.
അന്നത്തെ ജനാധിപത്യധ്വംസനത്തിന്റെ അവസ്ഥ എന്തായിരുന്നു എന്നറിയാന് വൈലോപ്പിള്ളിയുടെ കവിതകളിലൂടെ കടന്ന് പോയാല് മതി.
തിരുവായ്ക്കെതിര്വായ
മിണ്ടുകില് കേള്ക്കാം രാവില്
പുരവാതിലില് അങ്ങേ-
ക്കിങ്കരര് മുട്ടും ശബ്ദം !
യാത്ര ചോദിക്കാന് പോലുമാവാതെ
അവരെത്തും
കാത്തുനിന്നിടും; കഴു-
വിങ്കലോ തുറുങ്കിലോ ?
അടിയന്തിരാവസ്ഥയിലെ മനുഷ്യത്വരഹിതമായ, കിരാതമായ ഭേദ്യം ചെയ്യലുകള് പുറത്തുവരുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ വൈലോപ്പിള്ളി അതു കണ്ടു; കവിതയിലേക്കു പകര്ന്നുവെച്ചു. തിരുവായ്ക്ക് എതിര്വായ മിണ്ടിക്കൂടാത്ത ഏകശാസനത്തിന്റെ കാലമായിരുന്നു അത്. പുരവാതിലില് അര്ദ്ധരാത്രികളില് അധികാരത്തിന്റെ കിങ്കരന്മാര് മുട്ടുന്ന കാലം. യുവാക്കളെ തുറുങ്കിലേക്കും കഴുവിലേക്കും കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോവുന്ന കാലം. വൈലോപ്പിള്ളി വരച്ചുവെച്ച കാലംതന്നെയായിരുന്നു കൃത്യമായും അത് എന്നു കേരളം അറിഞ്ഞത് പിന്നീടാണ്. വരാന് പോവുന്നതു മുന്കൂട്ടി പറഞ്ഞു കവി.
അങ്ങുതാന് നീതിന്യായം
അങ്ങുതാന് വാര്ത്താകേന്ദ്രം
അങ്ങുതാന് രാജ്യം
അങ്ങുതാന് സമസ്തവും
എന്നു വൈലോപ്പിള്ളി എഴുതിയപ്പോള് അധികാരമെല്ലാം ജനാധിപത്യവിരുദ്ധമായി ഇന്ദിരാഗാന്ധി എന്ന ഒരു വ്യക്തിയില് കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നതിന്റെ, സമസ്തസ്വഭാവവും ആ വാക്കുകളില് പ്രതിഫലിക്കുകയായിരുന്നു.
ഭാരതം ഒരു രോഗാലയമാവുന്നതിന്റെ സങ്കടവും അമര്ഷവും അന്നു തന്നെ പകര്ന്നുവെച്ച കവിയാണ് ഒ.എന്.വി.
ജാലകമിതു വലിച്ചടയ്കായ്ക, ഈ ആതു-
രാലയത്തിലേയ്ക്കല്പം കാറ്റു വന്നോട്ടെ
എന്ന് ഒ.എന്.വി എഴുതിയപ്പോള് രാഷ്ട്രഗോത്രത്തിലെ രോഗാണുസഞ്ചാരമാണ് ആ കവിതയില് നിഴലിച്ചു നിന്നത്. അവസാനത്തെ ജാലകവും അടച്ച് ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്നതിന്റെ, മനുഷ്യധ്വംസനത്തിന്റെ ചിത്രമാണ് ആ വരികളില് വന്നു തെളിഞ്ഞത്.
ഒരു ജനതയെയാകെ ബൗദ്ധികമായും സാംസ്കാരികമായും വന്ധീകരിക്കുന്നതിനെതിരായ പ്രതിഷേധമായിരുന്നു അയ്യപ്പപ്പണിക്കര് 'കടുക്ക' എന്ന കവിതയിലൂടെ പങ്കുവെച്ചത്.
അടിച്ചല്ലേ, പിടിച്ചല്ലേ, കടുപ്പം കാട്ടല്ലേ- ഈ
കടുക്കാ ഞാന് കുടിച്ചേക്കാം
കയിപ്പെന്നും പറേത്തില്ല - ഈ
കടുക്കാ ഞാന് കുടിച്ചേക്കാം
എന്ന് അയ്യപ്പപ്പണിക്കര് കുറിച്ചുവെച്ചപ്പോള് ഒരു ജനതയെയാകെ കടുക്കാനീര് കുടിപ്പിക്കുന്ന സ്വേച്ഛാചാരിണിയുടെ ചിത്രമാണ് തെളിഞ്ഞുവന്നത്. ഒപ്പം അകര്മ്മണ്യതയിലാണ്ടുപോവുന്ന, പ്രതികരിക്കാന് മടിക്കുന്ന ഒരു ജനതയുടെ നിര്വികാരതയും അതില് നിഴലിച്ചുനിന്നു.
കടമ്മനിട്ടയുടെ 'കണ്ണൂര്ക്കോട്ട'യും സച്ചിദാനന്ദന്റെ നാവുമരവും ആ കാലത്തിന്റെ ഇടിമുഴക്കങ്ങളാണ്.
'എല്ലാ കോട്ടകൊത്തളങ്ങളും പുരാവസ്തുവാകും
എല്ലാ പീരങ്കികളും നിശബ്ദമായി തുരുമ്പിക്കും
എല്ലാ സുല്ത്താന്മാരും വെളിച്ചം കടക്കാത്ത
ഗുഹയിലൂടെ ഒളിച്ചോടും'
എന്ന് കണ്ണൂര്ക്കോട്ടയില് കടമ്മനിട്ട എഴുതി. അടിയന്തരാവസ്ഥയുടെ കറുത്ത നാളുകള്ക്കുശേഷം രാജ്യം കണ്ടത് കടമ്മനിട്ട പകര്ന്നുവെച്ച പ്രത്യാശ സത്യമാവുന്നതാണ്.
നാവുമരത്തില് സച്ചിദാനന്ദന് അടിയന്തരാവസ്ഥയെ നടപ്പുദീനമായാണ് ചിത്രീകരിച്ചത്. ആ കവിതയിലെ നാട്ടമ്മയായ നല്ലതേവി ഇന്ദിരാഗാന്ധിയാണ്.
നടവഴിയില്, നാലുകെട്ടില്
നാട്ടിലെല്ലാം നടപ്പുദീനം.
നാട്ടമ്മ, നല്ലതേവി
കോട്ടയില് നിന്നരുള് ചെയ്തു
തട്ടകത്തെ നാവെല്ലാം
കെട്ടിയിട്ടു കുരുതി ചെയ്യാന്.
സത്യം പറയാന് ഒരുങ്ങുന്ന നാവുകളെല്ലാം അറുത്തെടുത്തു കുരുതി ചെയ്യാന് കല്പിക്കുന്ന ആ നല്ലതേവി അടിയന്തരാവസ്ഥയിലെ ഇന്ദിരാഗാന്ധിയുടെ സര്വ്വ നൃശംസതകളും ഉള്ച്ചേരുന്ന നല്ല പ്രതിരൂപമാവുന്നുണ്ട്. കവിത പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിന്റെ ആയുധമാവുന്നതിന്റെ നല്ല ഉദാഹരണമായി നാവുമരം.
അടിയന്തരാവസ്ഥക്കവിതകളെക്കുറിച്ച് എഴുതുമ്പോള് ആദ്യം പറയേണ്ടത്, പക്ഷെ, ഇവരുടെയൊന്നും പേരുകളല്ല. വൈലോപ്പിള്ളിയുടെ പേരു പോലുമല്ല. പിന്നെയോ, എം.കൃഷ്ണന്കുട്ടിയുടെ പേരാണ്. കവിത എഴുതിയതിന്റെ പേരില് അടിയന്തരാവസ്ഥക്കാലത്തു മുഴുവന് വിചാരണ പോലുമില്ലാതെ തടങ്കലിലടയ്ക്കപ്പെട്ട എം.കൃഷ്ണന്കുട്ടി.
അടിയന്തരാവസ്ഥയുടെ ആദ്യനാളുകളില്ത്തന്നെ ചിതറിത്തെറിക്കുന്ന കനല്ച്ചീളുകള് പോലുള്ള വാക്കുകള് കൊണ്ട് അതിനെതിരായി പ്രതികരിച്ച കവിയാണ് എം.കൃഷ്ണന്കുട്ടി. ഡിഫന്സ് ഓഫ് ഇന്ത്യാ റൂള്സ് പ്രകാരം കൃഷ്ണന്കുട്ടി അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടു. വ്യവസ്ഥാപിതമായ നിയമസംവിധാനങ്ങള് ഉള്ക്കൊള്ളുന്ന കേന്ദ്രഗവണ്മെന്റിന്റെ ഭരണനടത്തിപ്പിനെതിരെ ജനരോഷം വളര്ത്തി എന്നതായിരുന്നു പോലീസ് ഭാഷയില് കൃഷ്ണന്കുട്ടി ചെയ്ത കുറ്റം. ഗവണ്മെന്റിന്റെ ആഭ്യന്തരസുരക്ഷിതത്വത്തിനു ഹാനി സംഭവിപ്പിക്കാനുള്ള ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ കവിത എഴുതി എന്നും കുറ്റപത്രത്തില് പറഞ്ഞിരുന്നു.
ആത്മഗാഥ എന്ന കവിത എഴുതി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതിനാണ് കൃഷ്ണന്കുട്ടിയെ തടങ്കലിലാക്കിയത്. കൃഷ്ണന്കുട്ടിക്കെതിരായ കുറ്റപത്രത്തില് ഉദ്ധരിച്ചു ചേര്ത്ത, കൃഷ്ണന്കുട്ടിയുടെ കവിതാഭാഗം ഇതാണ്.
അധികാരിവര്ഗമേ നീ ചരിത്രത്തിന്റെ
ഇതളുകളൊന്നു മറിച്ചു നോക്കൂ.
അതിരറ്റ മര്ദ്ദകാഹന്തകള് ചാമ്പലായ്
പുകയുന്ന ചിതകള് ചികഞ്ഞുനോക്കൂ.
അതു കാണ്കിലെങ്കിലും നിന്റെ നെറികെട്ട
കുടിലതന്ത്രങ്ങള് നിറുത്തിയെങ്കില്
ലഹരി പിടിച്ചു സമനില തെറ്റിയ
തലയില് കൊടുങ്കാറ്റടങ്ങിയെങ്കില്...
ഇതു വായിച്ചപ്പോള് സ്വാഭാവികമായും അധികാരികള്ക്ക് തോന്നി ഇത് ഇന്ദിരാഗാന്ധിയെക്കുറിച്ചല്ലാതെ വരാന് തരമില്ല എന്ന്. കൃഷ്ണന്കുട്ടിയോട് ചോദിച്ചപ്പോള് കൃഷ്ണന്കുട്ടി നിഷേധിച്ചുമില്ല. അറസ്റ്റു ഭയന്ന് വാക്കു മാറ്റാന് കവിക്കു കഴിയില്ല.
അടിമുടി ആയുധം ചാര്ത്തിയാലും നിന-
ക്കൊരു നാളുമില്ല വിജയപീഠം
വെടിയുണ്ടകള്ക്കീ വിമോചനപ്പട്ടാള
നിരകള് പിളര്ക്കുവാനാവുകില്ല.
..........................................
..........................................
ഇടിമുഴങ്ങീടുന്ന ചക്രവാളത്തില് നി-
ന്നൊരു വെള്ളിടിവാള് പിറന്നുവീഴും
മദകുരു പൊട്ടിയ നിന്റെ തലക്കുമേല്
അതുവന്നു വീണു പിളര്ന്നു വാഴും.
എന്നിങ്ങനെ പൊള്ളിക്കുന്നതും മുറിവേല്പ്പിക്കുന്നതുമായ വാക്കുകള് വീശിയുള്ള കടുത്ത ആക്രമണം തന്നെയാണ് കൃഷ്ണന്കുട്ടി കവിതകൊണ്ടും നടത്തിയത്. അത് കൊള്ളേണ്ടിടത്ത് കൊണ്ടു എന്നതിന്റെ സ്ഥിരീകരണമായിരുന്നു അറസ്റ്റും തടങ്കല് പാര്പ്പും. കവിത സമൂഹത്തില് സഫലമാവുന്നതിന്റെ വഴി തുറന്നുകാട്ടിയ രചനയായിരുന്നു കൃഷ്ണന്കുട്ടിയുടെ ആത്മഗാഥ. ഇന്നത്തെ മുഖ്യമന്ത്രി വി.എസ്.അച്ച്യുതാനന്ദന് പത്രാധിപരായ കര്ഷകത്തൊഴിലാളി മാസികയിലാണ് ആ കവിത വന്നത്. വി.എസ്. മിസ പ്രകാരം നേരത്തെത്തന്നെ തടങ്കലിലായിരുന്നു. പ്രിന്ററായിരുന്ന പി.കെ.കുഞ്ഞച്ചന് ഒളിവിലും. അതുകൊണ്ട് കവിത മുന്നിര്ത്തി മൂന്നു പേര്ക്ക് അറസ്റ്റുവാറന്റുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും അറസ്റ്റ് കൃഷ്ണന്കുട്ടിയിലൊതുങ്ങി.
അടിയന്തരാവസ്ഥയുടെ വന്യവും കിരാതവുമായ ന്യായപ്രമാണങ്ങള്ക്കെതിരെ വാക്കുകള് കൊണ്ട് അഗ്നി പടര്ത്തിയ കവിയാണ് ഏഴാച്ചേരി രാമചന്ദ്രന്.
ശിലകളിലഗ്നി വിടര്ത്തിയും
പൂക്കളില് കുരുതിക്കളനിറം തൂകിയും
പര്വ്വതമുടികള് കുലുക്കിയും
ഇടിമുഴക്കത്തോടൊത്തുള്ള ഒരു വരവിനെ ഏഴാച്ചേരി രാമചന്ദ്രന് തന്റെ കവിതയില് ചിത്രീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. നിസ്സംസതയും നിര്വ്വികാരതയും നാട്ടുനടപ്പായ ഒരു കാലത്ത് ആ അകര്മ്മണ്യതയുടെ നെഞ്ചുപിളര്ക്കുന്ന കര്മ്മധീരതയുടെ വാഴ്ത്തുപാട്ടാണ് ഏഴാച്ചേരി പാടിയത്.
ഈ നാടിന്റെ പൂര്വ്വരാഷ്ട്രീയത്തെയും സംസ്കൃതിയെയും കുറിച്ചു പറഞ്ഞാല് അതുപോലും അടിയന്തരാവസ്ഥക്കെതിരാണെന്നു വ്യാഖ്യാനിച്ചിരുന്ന കാലമായിരുന്നു അത്. ആ കാലത്തെ അതിന്റെ സകല ഭാവതീഷ്ണതയോടെയും പകര്ന്നുവെയ്ക്കുകയാണ് അന്നു പഴവിള രമേശന് ചെയ്തത്.
പഴയ കഥയിതു കേള്ക്കരുത്
ചെവിയോര്ക്കരുത്
ഇമ ചിമ്മരുത്
ഇനി നോക്കരുത്
'ഉരിയാടരുതൊരു വാക്കും' എന്ന പഴവിളയുടെ കവിതയില് അതിന്റെ ശീര്ഷകത്തില് പറയുന്ന അമര്ഷമാകെ വിസ്ഫോടനശേഷിയോടെ ത്രസിച്ചുനിന്നു.
എന്തിനെക്കുറിച്ചു പാടിയാലും അത് അടിയന്തരാവസ്ഥക്കെതിരെയാണ് എന്ന് വ്യാഖ്യാനിച്ചിരുന്ന ഒരു കാലം. അപ്പോള് എന്തിനെക്കുറിച്ചു പാടും ? അത്തരമൊരു ചോദ്യത്തിന്റെ മുന്നില് നിന്നുകൊണ്ടാണ് പുനലൂര് ബാലന് ശീമക്കൊന്നയെക്കുറിച്ച് പാടിയത്.
മറ്റൊന്നും പാടാനില്ല, പാടട്ടെ
നിന്നെപ്പറ്റി നിന് മഹത്വത്തെപ്പറ്റി
എന്നാണ് ആ കവിത തുടങ്ങുന്നത്. ഒന്നിനും കൊള്ളായ്കയുടെ പ്രതീകമായ ശീമക്കൊന്നയെ മുന്നിര്ത്തി എല്ലാം പറഞ്ഞുവെയ്ക്കുന്ന ഒരു രീതി പുനലൂര് ബാലന് അടിയന്തരാവസ്ഥയില് പരീക്ഷിച്ചു.
പറയേണ്ടത് പറയേണ്ടപോലെ പറയാന് കഴിയാതാവുമ്പോള് കവിത പറച്ചിലിന്റെ പുതുരൂപം തേടും. അങ്ങനെയാണ് അടിയന്തരാവസ്ഥയില് കാര്ട്ടൂണ് കവിത വ്യാപകമായി പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടത്. ആധുനികനായ അയ്യപ്പപ്പണിക്കരും ആധുനികനല്ലാത്ത വൈലോപ്പിള്ളിയും കാര്ട്ടൂണ് രൂപകങ്ങള് സൃഷ്ടിച്ച് കവിതകളുണ്ടാക്കി. എല്ലാം കുറിക്കു കൊണ്ടു. വൈലോപ്പിള്ളിയുടെ പശുവും കിടാവും ഈ രംഗത്ത് സവിശേഷ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റി. അന്നത്തെ കോണ്ഗ്രസ് രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ പൊതുവിലും ഇന്ദിരാ-സഞ്ജയരുടെ വിശേഷിച്ചും ചിത്രം അതില് തെളിഞ്ഞുവന്നു. കവിത ആവിഷ്കാരത്തിന്റെ പുതുരൂപങ്ങള് തേടാന് നിര്ബന്ധിക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു അന്ന്. അങ്ങനെയാണ് അയ്യപ്പപ്പണിക്കരുടെ സമാചാരം പോലുള്ളവയുമുണ്ടായത്.
എന്തൊക്കെ സമാചാരം
എല്ലാം നമുക്കു ചാരം ?
എന്ന് അയ്യപ്പപ്പണിക്കര് പറഞ്ഞപ്പോള് വാര്ത്ത ഭസ്മമാവുന്ന സെന്സര്ഷിപ്പിന്റെ കാലത്തെ അതു മൂര്ച്ചയോടെ ചിത്രീകരിക്കുന്നതായി അനുവാചകര്ക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു.
എം.ഗോവിന്ദന് ചോദിച്ചതുപോലെ 'എഴുത്തോ നിന്റെ കഴുത്തോ ഏറെക്കൂറ് ഏതിനോട് ' എന്ന് അധികാരികള് കവികളോട് ചോദിച്ച കാലമായിരുന്നു അത്. എഴുത്തിനോടു കൂറു പ്രഖ്യാപിച്ചു ജയിലിലേക്കു പോയവരും കഴുത്തിനോടു കൂറു പ്രഖ്യാപിച്ചു വൈതാളികവൃന്ദത്തില് ചേര്ന്നവരുമുണ്ട് എഴുത്തുകാര്ക്കിടയില്.
ശിവരാമകാരന്ത്, ദുര്ഗാഭഗവത്, ദാണ്ഡേക്കര്, ഉമാശങ്കര് ദീക്ഷിത് എന്നിങ്ങനെ എത്രയോ പ്രമുഖന്മാര് എഴുത്തിനോടു കൂറു പ്രഖ്യാപിച്ച കാലമാണത്.
ലങ്കേഷ് (കന്നഡ), സുനില് ഗംഗോപാധ്യായ, ദേവപ്രസാദ് മുഖോപാധ്യായ, മണിക് ചക്രവര്ത്തി (ബംഗാളി), ഓം പ്രകാശ് നിര്മല്, സുരേന്ദ്ര ചതുര്വേദി(ഹിന്ദി), എസ്.ഗണേശന്, അറിവന് (തമിഴ്), എസ്.മനോഹരന്, അശോക് (തെലുങ്ക്), അക്തറുള് ഇമാം (ഉര്ദു), വിഷ്ണു ശ്രീറാം കലാല് (ഗുജറാത്തി) എന്നിങ്ങനെ ഇന്ത്യയുടെ പലഭാഗത്തായി അടിയന്തരാവസ്ഥയെ വെല്ലുവിളിച്ച് സാഹിത്യരചന നടത്തിയ നിരവധിപ്പേരുണ്ട്.
ആ പേരുകളോട് ചേര്ത്തുവെയ്ക്കാന് നമുക്ക് മലയാളക്കരയിലും കുറേ കവികളുണ്ടായി എന്നത് അഭിമാനകരമാണ്. വിഷ്ണുനാരായണന് നമ്പൂതിരി, കക്കാട്, സി.പി.അബൂബക്കര്, മുല്ലനേഴി, കുഞ്ഞപ്പ പട്ടാനൂര്, പി.നാരായണക്കുറുപ്പ്, പി.ഉദയഭാനു തുടങ്ങിയവരൊക്കെയുണ്ട് ആ നിരയില്.
അന്ന് എഴുത്തിന്റെ പ്രാരംഭഘട്ടത്തില് നിന്നിരുന്നവരും എഴുത്തിലൂടെ അടിയന്തരാവസ്ഥക്കെതിരെ പ്രതികരിച്ചു. കരിവെള്ളൂര് മുരളി, കവിയൂര് രാജഗോപാലന്, ഉമേഷ് ബാബു കെ.സി, ഹിരണ്യന്, എന്നിവരൊക്കെ അതില്പെടും.
പൊതുവെ മലയാള കാവ്യരംഗം ധീരവും ആദര്ശോജ്ജ്വലവുമായ രീതിയിലാണ് അടിയന്തരാവസ്ഥയോടു പ്രതികരിച്ചത്. എന്.വി.യെയും പി.ഭാസ്കരനെയും പോലെ അത്യപൂര്വ്വം ചിലര് ആ പൊതുരീതിക്ക് അപവാദമായി എന്നത് സത്യമാണ്. ട്രെയിന് സമയത്ത് ഓടുന്നുവെന്നും ജീവനക്കാര് സമയത്ത് ഓഫീസിലെത്തുന്നുവെന്നും ഒക്കെ പ്രചരിപ്പിച്ച് അടിയന്തരാവസ്ഥ ശ്രേഷ്ഠമാണെന്ന് വരുത്തിത്തീര്ക്കാന് ഭരണാധികാരികള് നടത്തിയ പ്രചാരണത്തില് അവര് ഒരു പക്ഷെ ഒഴുകിപ്പോയതാവാം.
എന്നാല് ഈ പ്രചാരണത്തിന്റെ മറയിട്ടുകൊണ്ട് പൗരസ്വാതന്ത്ര്യവും ജനാധിപത്യസ്വാതന്ത്ര്യവുമെല്ലാം നിശ്ശേഷം ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുകയായിരുന്നു അടിയന്തരാവസ്ഥയില് ഇന്ദിരാഗാന്ധി. നൂറുകണക്കിനു യുവാക്കളാണ് കേരളത്തിലെ വിവിധ ഭേദ്യ അറകളില് നിഷ്ഠൂരമായി പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്. എത്രയോ പേര് കൊല്ലപ്പെട്ടു. അതെല്ലാം പതിയെപ്പതിയയാണ് പുറത്ത് വന്നത്.മഴ കഴിഞ്ഞിട്ടും മരം പെയ്യുന്നുണ്ടല്ലോ. അതുപോലെ, അടിയന്തരാവസ്ഥ പിന്വലിക്കപ്പെട്ട ശേഷവും അന്നത്തെ ദുരനുഭവങ്ങള് മുന്നിര്ത്തിയുള്ള കവിതകള് വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
എല്ലാത്തിനും മൂകസാക്ഷിയായി മുഖ്യമന്ത്രിക്കസേരയില് അക്കാലത്ത് ഇരുന്ന സി. അച്ച്യുതമേനോനോട് 'മിണ്ടുക മഹാമുനേ....' എന്ന് വൈലോപ്പിള്ളി കവിതയിലൂടെ പറഞ്ഞു.
അരിയവെള്ളരി കണികാണേണ്ടുന്നിടത്ത്
ഒരു കിശോരന്റെ മൃതദേഹം
എന്ന് വിഷുക്കണി എന്ന കവിതയില് വൈലോപ്പിള്ളി എഴുതി. തീവ്രമായ അനുഭവങ്ങള് വാറ്റി കവിതയുണ്ടാക്കുന്നത് എങ്ങനെ എന്നതിന് ഉദാഹരണമായി അവ.
*
ശ്രീ പ്രഭാവര്മ്മ. കടപ്പാട് : സ്റ്റുഡന്റ് മാഗസിന്
(അടിയന്തരാവസ്ഥക്കാലത്ത് എസ്.എഫ്.ഐയുടെ ചെങ്ങന്നൂര് താലൂക്ക് സെക്രട്ടറിയായിരുന്നു പ്രഭാവര്മ്മ)
അധിക വായനയ്ക്ക്
Memories Of a Father - ടി വി ഈച്ചരവാരിയര്
Monday, June 23, 2008
കാനോന് നിയമവും കന്യാസ്ത്രീ വിവാദവും
നെപ്പോളിയന് ഫ്രാന്സില് അധികാരത്തില് വന്നപ്പോള് ഫ്രാന്സിലെ പഴകി ജീര്ണിച്ച കത്തോലിക്കാ സഭയെ കാലോചിതമായി ഒന്ന് നവീകരിക്കുവാന് ശ്രമിച്ചു. കര്ദ്ദിനാളന്മാരും മെത്രാന്മാരുമുണ്ടോ അതിനു സമ്മതിക്കുന്നു. ഒച്ചപ്പാടും ബഹളവും ആയി. ഒടുവില് സന്ധിസംഭാഷണത്തിനു ചില സഭാദ്ധ്യക്ഷന്മാരെ നെപ്പോളിയന് വിളിച്ചുകൂട്ടി. ഒരു കര്ദ്ദിനാളിന്റെ അതിരുവിട്ട അവകാശവാദങ്ങളും പദപ്രയോഗങ്ങളും നെപ്പോളിയനെ ക്ഷുഭിതനാക്കി. അദ്ദേഹം കര്ദ്ദിനാളിനെ നോക്കിപ്പറഞ്ഞു. വേണ്ടിവന്നാല് ഫ്രാന്സിലെ കത്തോലിക്കാ സഭയെ ഒന്നാകെ നശിപ്പിക്കാന് എനിക്കു കഴിയുമെന്നും തിരുമേനിക്കറിയില്ലേ? കര്ദ്ദിനാള് പെട്ടന്നു ശാന്തനായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: 'കഴിഞ്ഞ ആയിരത്തി എണ്ണൂറു വര്ഷങ്ങളായി ഞങ്ങള് കര്ദ്ദിനാളന്മാരും മെത്രാന്മാരും രാപകലില്ലാതെ പരിശ്രമിച്ചിട്ടും നടക്കാത്ത കാര്യമാണോ അങ്ങ് ഒറ്റയ്ക്കു നടത്താന് പോകുന്നത്. നടക്കില്ല സര്! നമ്മുടെ കേരളത്തിലെ ചില മെത്രാന്മാരുടെ പോക്കുകാണുമ്പോള് തോന്നുന്നത്, ഇവര് ഇവിടുത്തെ കത്തോലിക്കാ സഭയെ ഒന്നാകെ നശിപ്പിച്ചേ അടങ്ങൂ എന്നാണ്.
ജസ്റ്റിസ് ശ്രീദേവി അധ്യക്ഷയായുള്ള വനിതാക്കമ്മീഷന് അവരില് നിക്ഷിപ്തമായിരിക്കുന്ന ജുഡീഷ്യല് അധികാരം ഉപയോഗിച്ച് കണ്ടെത്തിയതാണ് കേരളത്തില് കന്യാസ്ത്രീമഠങ്ങളോട് അനുബന്ധിച്ചു നടന്നു വരുന്ന നഗ്നമായ മനുഷ്യാവകാശ ലംഘനങ്ങള് . തൊടുപുഴയിലെ അഗസ്റ്റിന് എന്ന ഒരു സത്യക്രിസ്ത്യാനി നല്കിയ പരാതിയാണ് തങ്ങളുടെ അന്വേഷണത്തിനു പ്രേരകമായതെന്ന കാര്യവും കമ്മീഷന് അംഗങ്ങള് ഇതിനകം വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസികളെ ഒന്നാകെ സന്തോഷിപ്പിച്ച ഒരു ശിപാര്ശയായിരുന്നു പെണ്കുട്ടികളെ പതിനെട്ടു വയസ്സിനു മുമ്പ് കന്യാസ്ത്രീമഠത്തിലയക്കരുതെന്നും അതിനു നിര്ബന്ധിക്കുന്ന മാതാപിതാക്കളുടെ പേരില് നടപടിയെടുക്കണമെന്നതും. ഇതിന്റെ പേരില് എന്തിനാണിത്രമാത്രം വിവാദം ഉണ്ടാക്കാന് മെത്രാന്മാര് തുനിയുന്നതെന്ന് ഓര്ത്തു സാധാരണ വിശ്വാസികള് ആശ്ചര്യപ്പെടുകയാണ്.
അങ്ങാടിയില് തോറ്റതിനു അമ്മയോട് എന്ന മട്ടിലാണ് ഇതിന്റെ പേരില് ഇടതുപക്ഷ ഗവണ്മെന്റിനെതിരെയുള്ള പടപ്പുറപ്പാട്. ദ്വീപിക പത്രത്തിന്റെ എഡിറ്റോറിയല് പേജുകളാണ് ഇതില് കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള സര്ക്കാര് വിരുദ്ധ സമരത്തിന്റെ അരങ്ങാക്കിയിരിക്കുന്നത്. ആരൊക്കെയാണ് വാളും കുന്തവും എടുത്ത് അങ്കപ്പുറപ്പാടു നടത്തിയിരിക്കുന്നത്. ദൈവശാസ്ത്രം, ബൈബിള് ദര്ശനം ഇവയെക്കാളൊക്കെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ് കാനോന് നിയമം എന്ന് കണ്ടെത്തിയ ചില വലിയ ഇടയന്മാര്! മാര്ജോസഫ് പവ്വത്തില്, മാര് പെരുന്തോട്ടം, മാര് ക്ലെമ്മീസ് , മാര് വലിയമറ്റം, മാര് കല്ലറങ്ങാട്, ഫാദര് ചന്ദ്രന് കുന്നേല്. ഇത് കൂടാതെ കേരളത്തിലെ മുഴുവന് കത്തോലിക്കാ സ്ത്രീകളുടെയും പ്രാതിനിധ്യം അവകാശപ്പെട്ടുകൊണ്ട് ഒരു സിസ്റ്റര് ജെസ്സി കുര്യന്.
സ്വാശ്രയകോളേജ് നിയമമാകട്ടെ, ഏകജാലകസംവിധാനമാകട്ടെ, പാഠപുസ്തക വിവാദമാകട്ടെ, കന്യാസ്ത്രീപ്രശ്നമാകട്ടെ, പൊതുനന്മ ലാക്കാക്കി ഇടതുപക്ഷസര്ക്കാര് നടപ്പാക്കുന്ന ഏതു നയപരിപാടികളെയും വിമര്ശിക്കാന് മാധ്യമങ്ങളില് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത് സ്ഥിരം എതിര്പ്പുകാരായ മേല്പ്പറഞ്ഞ ചില വൈദിക നാമധാരികള് മാത്രമായത് എന്തുകൊണ്ടെന്ന കാര്യം പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. രമേശ് ചെന്നിത്തലയും വയലാര്രവിയും ഒക്കെ ഇലത്താളവും മദ്ദളവും ഒക്കെ കൊട്ടി വിശ്വാസികളുടെ വികാരം ഗവണ്മെന്റിനെതിരെ തിരിച്ചുവിടാന് അരക്കൈ നോക്കുന്നുണ്ട്.
കത്തോലിക്കാസഭയില് അല്മായരുടെ (സാധാരണ വിശ്വാസികള്) വംശം കുറ്റിയറ്റുപോയിട്ടൊന്നുമില്ലല്ലോ. സഭയെന്നാല് വൈദികരുടെയും കന്യാസ്ത്രീകളുടെയും സ്വകാര്യസ്വത്താണോ? ആണെന്ന തരത്തിലാണിവരുടെ മുന്നേറ്റം. യൂറോപ്പിലെ കത്തോലിക്കാസഭയെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥയിലെത്തിച്ചതും ഈ വൈദിക-അല്മായ വേര്തിരിവായിരുന്നു. മെത്രാന്മാര്, വൈദികര്, കന്യാസ്ത്രീകള് - ഇവര് സഭാ സാമ്രാജ്യത്തിലെ പൂര്ണപൌരാവകാശമുള്ളവര്. കേരള കത്തോലിക്കാ സഭയിലും ഈ അവസ്ഥ സംജാതമായിരിക്കുന്നു. ഭൂരിപക്ഷം വിശ്വാസികളും നല്ല ഒരു ഭാഗം അഭ്യസ്ഥവിദ്യരായ വൈദികരും ഈ അവസ്ഥയില് അമര്ഷം ഉള്ളില് അമര്ത്തുന്നവരാണ്.
കന്യാസ്ത്രീകളാകാനും പുരോഹിതരാകാനും പതിനെട്ടു വയസ്സിനുമേല് പ്രായമെത്തിയവര്ക്കു മാത്രം കഴിയത്തക്ക വിധം കാനോന്നിയമം അനുശാസിക്കുന്നുണ്ടെന്നും അതു പഠിക്കാതെയാണ് വനിതാക്കമ്മീഷന് ഇല്ലാത്ത ഒരാരോപണം ഉന്നയിച്ചിരിക്കുന്നതെന്നുമാണ് സിസ്റ്റര് ജെസ്സി കുര്യനെപ്പോലുള്ളവരുടെ പ്രചരണം. കേരളത്തിലുടനീളം പത്താം ക്ലാസ്സ് പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞാലുടന് വിവിധ കന്യാസ്ത്രീസമൂഹങ്ങള് തങ്ങളുടെ മഠത്തിലേക്ക് ആളെ ചേര്ക്കാനായി ഗ്രാമഗ്രാമാന്തരങ്ങളില് ദൈവവിളിക്യാമ്പുകള് സംഘടിപ്പിക്കുന്നു. ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മിക്ക കോണ്ഗ്രിഗേഷനുകളും പത്രപരസ്യവും നല്കാറുണ്ട് എന്നതാണ് വസ്തുത.
ഏതു പ്രായത്തില് സഭാവസ്ത്രം ധരിക്കുന്നു എന്നതല്ല ഇവിടെ പരിശോധിക്കപ്പെടേണ്ടത്. ഏതു പ്രായത്തില് വൈദികനാകാനുള്ള അഥവാ കന്യാസ്ത്രീയാകാനുള്ള പരിശീലനം ആരംഭിക്കുന്നു എന്നതാണ്. ഇതു പതിനഞ്ചുവയസ്സില് തുടങ്ങുന്നു എന്ന പരമാര്ത്ഥത്തെ എന്തിനാണ് മറച്ചുപിടിക്കുന്നത്. ഇന്ത്യയില് മാത്രമല്ല യൂറോപ്പിലും ഈ രീതി തന്നെയാണ്.
കന്യാസ്ത്രീകളുടെ കാര്യത്തില് മാത്രമല്ല വൈദികരുടെ കാര്യത്തിലും പരിശീലനാരംഭം 21 വയസ്സ് പൂര്ത്തിയായതിനു മേലായിരിക്കണം എന്ന ആവശ്യം ജോസഫ് പുലിക്കുന്നേലിനെപ്പോലുള്ള പരിഷ്ക്കരണവാദികള് എത്രയോ കാലമായി ഉന്നയിക്കുന്നതാണ്. 16-ാംനൂറ്റാണ്ടിലെ പോര്ട്ടുഗീസാഗമനത്തിനു മുമ്പ് കേരളത്തില് കന്യാസ്ത്രീകള് എന്നൊരേര്പ്പാടേ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇന്നു നിലവിലുള്ള കന്യാസ്ത്രീ മഠങ്ങളും വൈദിക സെമിനാരികളും പൂര്ണമായും പാശ്ചാത്യ ഇറക്കുമതിയാണ്. പോര്ട്ടുഗീസുകാര് വരുമ്പോള് ഇവിടെ നിലനിന്നിരുന്ന വൈദിക പരിശീലനം ഗുരുകുല മാതൃകയിലുള്ളതായിരുന്നു. ഈ ഗുരുകുലങ്ങളെ തകര്ത്തുകൊണ്ടാണ് സെമിനാരികള് ആവിര്ഭവിച്ചത്; വൈദീക ജീവിതത്തില് ഇന്നു കാണുന്ന ആര്ഭാടവും പൊങ്ങച്ചപ്രകടനവും സമാന്യജനങ്ങളില് നിന്നുള്ള അന്യവത്കരണവും നിര്ബന്ധിത വിവാഹവിലക്കും ഒക്കെ നടപ്പിലായത്. ഇതെല്ലാം കേരളത്തിലെ പുരാതന സഭാപാരമ്പര്യങ്ങള്ക്കന്യമായിരുന്നു. കേരളസഭയുടെ ഭാരതവത്കരണത്തെക്കുറിച്ചു വായ്ത്താരി മുഴക്കുന്നവര് പോര്ട്ടുഗീസാഗമനത്തിനു മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന സഭാപാരമ്പര്യങ്ങളുടെ വീണ്ടെടുക്കലില് യാതൊരു താത്പര്യവും കാണിക്കുന്നില്ല.
വൈദിക പരിശീലനത്തില് കത്തോലിക്കേതര ക്രൈസ്തവസഭകള് പിന്തുടരുന്ന മാതൃക കുടുതല് ആശാസ്യമാണെന്നു നിരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. 10-ാംക്ലാസ്സിനു ശേഷം 5 വര്ഷത്തെ കലാശാലാ വിദ്യാഭ്യാസം പൂര്ത്തിയാക്കിയവരെ മാത്രമെ ഈ സഭകള് വൈദിക പഠനത്തിനായുള്ള സെമിനാരികളില് പ്രവേശിപ്പിക്കാറുള്ളൂ. സ്വാഭാവികമായും 25 വയസ്സിനു താഴെ ആര്ക്കും പൌരോഹിത്യ പദവിയില് പ്രവേശിക്കേണ്ടി വരുന്നില്ല. ഓര്ത്തഡോക്സ് സഭകളില് പട്ടമേറ്റതിനുശേഷം വിവാഹം അനുവദിക്കാറില്ല. എന്നാല് വിവാഹിതരായവര്ക്കു പട്ടം ഏല്ക്കാന് തടസ്സവും ഇല്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ വൈദികസെമിനാരികളിലെ പരിശീലനം പൂര്ത്തിയായാല് തന്നെ വിവാഹം തരപ്പെടുന്നതുവരെയും പൌരോഹിത്യ സ്ഥാനത്തേക്കു പ്രവേശനം വിലക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പ്രായവും പക്വതയും ഭാവിയെക്കുറിച്ചു വ്യക്തമായ കാഴ്ചപ്പാടും സ്വരൂപിച്ചതിനുശേഷം വൈദികവൃത്തി ഏറ്റെടുക്കുവാന് ഈ സഭകളിലെ യുവാക്കന്മാര്ക്കു കഴിയുമ്പോള് കത്തോലിക്കാസഭയിലാകട്ടെ ഇത്തരം വ്യക്തിപരമായ ഇഷ്ടാനിഷ്ടങ്ങളെല്ലാം അവഗണിക്കപ്പെടുന്നു. ഏതാണ്ട് ഒരു ദശകം നീണ്ടുനില്ക്കുന്ന പരിശീലനം ഏതൊരു മനുഷ്യനെയും അച്ചിലിട്ട് വാര്ക്കപ്പെട്ട ഒരു കൃത്രിമ വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥനായി മാറ്റുന്നു. ഇത്തരം വികലവ്യക്തിത്വങ്ങള്ക്കെങ്ങനെയാണ് ഒരു സമൂഹത്തെ നയിക്കാന് കഴിയുക?
കാനോന് നിയമത്തിന്റെ ചുവടുപിടിച്ച് പതിനഞ്ചുവയസ്സിലെ കന്യാസ്ത്രീമഠ പരിശീലനത്തെ ന്യായീകരിക്കുവാന് ശ്രമിക്കുന്നത് പാഴ്വേലയാണ്. എന്താണീ കാനോന്നിയമം? ഇതു ദൈവം സ്വര്ഗ്ഗത്തില് നിന്നും നൂലില് കെട്ടിത്താഴ്ത്തി വിശ്വാസികള്ക്കു നല്കിയ വിശുദ്ധ ലിഖിതങ്ങളൊന്നും അല്ല. കാലാ കാലങ്ങളില് ആവശ്യാനുസൃതം മാറ്റങ്ങള്ക്കു വിധേയമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന താത്ക്കാലിക സഭാ നിയമങ്ങള് മാത്രമാണ് . അളവുകോല് എന്നര്ത്ഥമുള്ള ഗ്രീക്ക് വാക്കാണ് ‘കാനോന്’. സഭയുടെ സംഘടനാരൂപം ദുര്ബലമായി പോകാതിരിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ അതാത് കാലത്തെ സഭാധികാരികള് ക്രമീകരിച്ച നിയമാവലിയാണിത്. ഇതിനു യാതൊരു വിധ ദൈവിക പരിവേഷവും അവകാശപ്പെടാനാവുകയില്ല. ആദിമനൂറ്റാണ്ടുകള് മുതല് തന്നെ വിവിധ സുന്നഹദോസുകള് (പ്രാദേശിക മെത്രാന്മാരുടെ സമ്മേളനം) അതതുകാലത്തിന് ആവശ്യമായ കാനോനുകള് ക്രോഡീകരിച്ചിരുന്നു. ഇതിനു പുറമെ പല സഭാ പിതാക്കന്മാരും ഓരോരോ പ്രാദേശികാവശ്യങ്ങള്ക്കായി കാനോനുകള് ക്രോഡീകരിച്ചിരുന്നു. അവയ്ക്കു പിന്നീട് വ്യാപകമായ അംഗീകാരം ലഭിക്കുകയുണ്ടായി. ബൈബിളില് ഏതൊക്കെ പുസ്തകങ്ങള് ഉള്പ്പെടുത്തണം, ഏതൊക്കെ ഒഴിവാക്കപ്പെടണം എന്ന കാര്യത്തില് സഭാപിതാക്കന്മാര് യോജിച്ചു കൈക്കൊണ്ട് ‘ഓള്ഡ് ടെസ്റ്റ്മെന്റ് കാനോന്’, ‘ന്യൂ ടെസ്റ്റ്മെന്റ് കാനോന്’ എന്നീ കാനോനുകള്ക്ക് മാത്രമാണ് ക്രൈസ്തവ ലോകത്ത് സാര്വത്രികമായ അംഗീകാരം ഉള്ളത്.
സന്യാസ സ്വീകരണം പതിനെട്ടു വയസ്സിനു താഴെ നടത്തരുതെന്ന് കാനോന് ചട്ടം അനുശാസിക്കുന്നതിന്റെ അര്ത്ഥം അതിലുംകൂടിയ പ്രായത്തില് നടത്തിക്കൂടെന്നല്ല. പതിനഞ്ചുവയസ്സില് തന്നെ കന്യാസ്ത്രീ പരിശീലനവും പുരോഹിത പരിശീലനവും ആരംഭിക്കുന്നതുകൊണ്ട് എന്തെങ്കിലും നേട്ടം കത്തോലിക്കാ സഭയ്ക്കുണ്ടായിട്ടുള്ളതായി ആര്ക്കും അവകാശപ്പെടാന് കഴിയില്ല. മഠങ്ങളും ആശ്രമങ്ങളും കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള ആത്മഹത്യകളും കൊലപാതകങ്ങളും മറ്റു മാനസിക വിഭ്രാന്തികളും വര്ദ്ധിച്ചു വരുന്ന സാഹചര്യത്തില് പരിശീലനം ആരംഭിക്കുന്ന പ്രായത്തെ സംബന്ധിച്ച് കാലോചിതമായ ഒരു പൊളിച്ചെഴുത്ത് ഒരു പരിഷ്കൃത സമൂഹത്തിന്റെ അനിവാര്യതയാണ്. ഒരു മതേതര രാജ്യത്തിലെ നീതിന്യായവ്യവസ്ഥ അനുശാസിക്കുന്ന പരിഷ്കൃത നിര്ദേശങ്ങളോട് മറുത്തു നില്ക്കും എന്ന ശാഠ്യം എല്ലാ മതങ്ങളുടെയും പുരോഹിത വൃന്ദം അവസാനിപ്പിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.
കാനോന് നിയമത്തെക്കുറിച്ച് മുറവിളികൂട്ടുന്നവര് നമ്മുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ ഏറ്റവും മഹാനായ മാര്പാപ്പായെന്ന് സര്വ്വരാലും പ്രകീര്ത്തിക്കപ്പെട്ട ജോണ് 23-ാമന് മാര്പാപ്പായുടെ നേതൃത്വത്തില് നടന്ന രണ്ടാം വത്തിക്കാന് കൌണ്സിലിന്റെ കാനോനുകളെ അവ അച്ചടിച്ച കടലാസിന്റെ വിലപോലും കല്പ്പിക്കാതെ അവഗണിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട് എന്ന് വിശദീകരിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഒരുദാഹരണം മാത്രം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കട്ടെ. അല്മായരുടെ അപ്പോസ്തോലിക ദൌത്യത്തെക്കുറിച്ച് പറയുന്ന ഭാഗത്ത് രണ്ടാം വത്തിക്കാന് കൌണ്സിലിന്റെ കാനോനുകള് ആര്ട്ടിക്കിള് ഏഴ് ഇങ്ങനെപറയുന്നു. ‘സാമൂഹ്യപുനര്നിര്മ്മാണത്തില് അടിസ്ഥാന മാനുഷികമൂല്യങ്ങള് ആയ നീതി, സമത്വം, സ്നേഹം, സാഹോദര്യം മുതലായവയെ അംഗീകരിക്കുന്നവരോട് മത,വര്ഗ്ഗ, വര്ണ്ണ, നാസ്തിക, ആസ്തിക്യ, ഭേദംകൂടാതെ സഹകരിച്ച് പ്രവര്ത്തിക്കുവാന് എല്ലാ കത്തോലിക്കരും ബാധ്യസ്ഥരാണ്.’ (വിവര്ത്തനം-ഫാദര്: എസ്.കാപ്പന്, എസ്.ജെ - വിശ്വാസത്തില് നിന്ന് വിപ്ലവത്തിലേക്ക്, കറന്റ് ബുക്ക്സ് കോട്ടയം 1995 പേജ് 85)
ചെറിയ കുട്ടികളെ പരിചരിക്കുക, വിദ്യാലയങ്ങളുടെ നടത്തിപ്പ്, ആതുരശുശ്രൂഷാരംഗങ്ങള് തുടങ്ങിയ മേഖലകളില് പൊതുസമൂഹത്തിനു ക്രൈസ്തവകന്യാസ്ത്രീകളില് നിന്നു ലഭിച്ചിട്ടുള്ളതും ഇപ്പോഴും ലഭിക്കുന്നതുമായ സേവനങ്ങള് തീര്ച്ചയായും പ്രശംസാര്ഹം തന്നെ. പക്ഷേ കത്തോലിക്കാ സഭയ്ക്കുള്ളിലെ നിശ്ശബ്ദരാക്കപ്പെട്ട, മനുഷ്യാവകാശങ്ങള് നിഷേധിക്കപ്പെട്ട, ശ്രദ്ധയര്ഹിക്കുന്ന ഒരു വിഭാഗമാണിവര് എന്നകാര്യം ആരും വേണ്ടത്ര ഗൌരവത്തോടെ കണക്കിലെടുക്കുന്നില്ല. സീനിയര് കന്യാസ്ത്രീകളില് നിന്നും ജൂനിയേഴ്സായ സിസ്റ്ററന്മാര്ക്കനുഭവിക്കേണ്ടി വരുന്ന മാനസിക പീഡനത്തിന്റെ ചെറിയ ഒരംശമേ പുറംലോകം അറിയാറുള്ളൂ. അഭ്യസ്ഥവിദ്യരായ കന്യാസ്ത്രീകള്ക്കുപോലും പുറംലോകവും ആയി ഇടപെടാന് അനുവാദമില്ല. തങ്ങളുടെ ചുറ്റുപാടും എന്തു സംഭവിക്കുന്നു എന്നവര് അറിയുന്നില്ല. വായിക്കുന്നതിനും എഴുതുന്നതിനും ഒക്കെ വിലക്കുകള്. എപ്പോഴും അധികാരികളുടെ കണ്ണുകള് അവര്ക്കുമേല് പതിഞ്ഞിരിക്കും.
ഒരിക്കല് സന്യാസവ്രതം സ്വീകരിച്ചവര്ക്ക് എപ്പോള് വേണമെങ്കിലും ലോകജീവിതത്തിലേക്കു മടങ്ങിപ്പോകാം എന്നു പറയുന്നത് അന്തസ്സാരശൂന്യമായ വാദഗതിയാണ്. ഇങ്ങനെ വരുന്നവരുടെ പുനരധിവാസം അത്രയൊന്നും എളുപ്പമല്ല. പുരുഷന്മാര്ക്ക് എങ്ങനെയും പിടിച്ചു നില്ക്കാന് പറ്റും. മഠം ചാടിയവര് എന്ന ആക്ഷേപപ്പേരും പേറി സ്ത്രീകള്ക്ക് നിലനില്ക്കണമെങ്കില് മറ്റേതെങ്കിലും ഒരു പുരുഷനു കൂടുതല് വിധേയപ്പെട്ടുകൊണ്ടേ സാധ്യമാകൂ. വറചട്ടിയില് നിന്നും എരിതീയിലേക്കെന്ന തരത്തിലുള്ള ഇത്തരം ഒരു പതനത്തെ അധികം ആരും ഇഷ്ടപ്പെടാനിടയില്ല. ഇവര്ക്കവകാശപ്പെട്ട സ്വത്തുക്കള് പുറത്തു പോകുമ്പോള് തിരികെ കിട്ടുമെന്നോ ഇവര് തങ്ങളുടെ സന്യാസ സമൂഹത്തില് ചെലവഴിച്ച വര്ഷങ്ങളുടെയും ചെയ്ത ജോലികളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തില് ജീവനാംശം കിട്ടുമെന്നൊ വന്നാല് ക്രൈസ്തവ സന്യാസാശ്രമങ്ങളില് നിന്നു പുറത്തേക്കുള്ള ഒഴുക്ക് ഇതേതുടര്ന്ന് വളരെ കൂടുതലാകും. സ്വയം പുറത്തുപോകുന്നവര്ക്കു മാത്രമല്ല നടപടികളെടുത്തു പുറത്താക്കപ്പെടുന്നവര്ക്കും അവരര്ഹിക്കുന്ന ജീവനാംശം ധനാഠ്യരായ ആശ്രമ മേധാവികള് നല്കാറില്ല.
കെ.സി.വര്ഗീസ്, ചിന്ത വാരിക
ജസ്റ്റിസ് ശ്രീദേവി അധ്യക്ഷയായുള്ള വനിതാക്കമ്മീഷന് അവരില് നിക്ഷിപ്തമായിരിക്കുന്ന ജുഡീഷ്യല് അധികാരം ഉപയോഗിച്ച് കണ്ടെത്തിയതാണ് കേരളത്തില് കന്യാസ്ത്രീമഠങ്ങളോട് അനുബന്ധിച്ചു നടന്നു വരുന്ന നഗ്നമായ മനുഷ്യാവകാശ ലംഘനങ്ങള് . തൊടുപുഴയിലെ അഗസ്റ്റിന് എന്ന ഒരു സത്യക്രിസ്ത്യാനി നല്കിയ പരാതിയാണ് തങ്ങളുടെ അന്വേഷണത്തിനു പ്രേരകമായതെന്ന കാര്യവും കമ്മീഷന് അംഗങ്ങള് ഇതിനകം വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസികളെ ഒന്നാകെ സന്തോഷിപ്പിച്ച ഒരു ശിപാര്ശയായിരുന്നു പെണ്കുട്ടികളെ പതിനെട്ടു വയസ്സിനു മുമ്പ് കന്യാസ്ത്രീമഠത്തിലയക്കരുതെന്നും അതിനു നിര്ബന്ധിക്കുന്ന മാതാപിതാക്കളുടെ പേരില് നടപടിയെടുക്കണമെന്നതും. ഇതിന്റെ പേരില് എന്തിനാണിത്രമാത്രം വിവാദം ഉണ്ടാക്കാന് മെത്രാന്മാര് തുനിയുന്നതെന്ന് ഓര്ത്തു സാധാരണ വിശ്വാസികള് ആശ്ചര്യപ്പെടുകയാണ്.
അങ്ങാടിയില് തോറ്റതിനു അമ്മയോട് എന്ന മട്ടിലാണ് ഇതിന്റെ പേരില് ഇടതുപക്ഷ ഗവണ്മെന്റിനെതിരെയുള്ള പടപ്പുറപ്പാട്. ദ്വീപിക പത്രത്തിന്റെ എഡിറ്റോറിയല് പേജുകളാണ് ഇതില് കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള സര്ക്കാര് വിരുദ്ധ സമരത്തിന്റെ അരങ്ങാക്കിയിരിക്കുന്നത്. ആരൊക്കെയാണ് വാളും കുന്തവും എടുത്ത് അങ്കപ്പുറപ്പാടു നടത്തിയിരിക്കുന്നത്. ദൈവശാസ്ത്രം, ബൈബിള് ദര്ശനം ഇവയെക്കാളൊക്കെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ് കാനോന് നിയമം എന്ന് കണ്ടെത്തിയ ചില വലിയ ഇടയന്മാര്! മാര്ജോസഫ് പവ്വത്തില്, മാര് പെരുന്തോട്ടം, മാര് ക്ലെമ്മീസ് , മാര് വലിയമറ്റം, മാര് കല്ലറങ്ങാട്, ഫാദര് ചന്ദ്രന് കുന്നേല്. ഇത് കൂടാതെ കേരളത്തിലെ മുഴുവന് കത്തോലിക്കാ സ്ത്രീകളുടെയും പ്രാതിനിധ്യം അവകാശപ്പെട്ടുകൊണ്ട് ഒരു സിസ്റ്റര് ജെസ്സി കുര്യന്.
സ്വാശ്രയകോളേജ് നിയമമാകട്ടെ, ഏകജാലകസംവിധാനമാകട്ടെ, പാഠപുസ്തക വിവാദമാകട്ടെ, കന്യാസ്ത്രീപ്രശ്നമാകട്ടെ, പൊതുനന്മ ലാക്കാക്കി ഇടതുപക്ഷസര്ക്കാര് നടപ്പാക്കുന്ന ഏതു നയപരിപാടികളെയും വിമര്ശിക്കാന് മാധ്യമങ്ങളില് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത് സ്ഥിരം എതിര്പ്പുകാരായ മേല്പ്പറഞ്ഞ ചില വൈദിക നാമധാരികള് മാത്രമായത് എന്തുകൊണ്ടെന്ന കാര്യം പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. രമേശ് ചെന്നിത്തലയും വയലാര്രവിയും ഒക്കെ ഇലത്താളവും മദ്ദളവും ഒക്കെ കൊട്ടി വിശ്വാസികളുടെ വികാരം ഗവണ്മെന്റിനെതിരെ തിരിച്ചുവിടാന് അരക്കൈ നോക്കുന്നുണ്ട്.
കത്തോലിക്കാസഭയില് അല്മായരുടെ (സാധാരണ വിശ്വാസികള്) വംശം കുറ്റിയറ്റുപോയിട്ടൊന്നുമില്ലല്ലോ. സഭയെന്നാല് വൈദികരുടെയും കന്യാസ്ത്രീകളുടെയും സ്വകാര്യസ്വത്താണോ? ആണെന്ന തരത്തിലാണിവരുടെ മുന്നേറ്റം. യൂറോപ്പിലെ കത്തോലിക്കാസഭയെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥയിലെത്തിച്ചതും ഈ വൈദിക-അല്മായ വേര്തിരിവായിരുന്നു. മെത്രാന്മാര്, വൈദികര്, കന്യാസ്ത്രീകള് - ഇവര് സഭാ സാമ്രാജ്യത്തിലെ പൂര്ണപൌരാവകാശമുള്ളവര്. കേരള കത്തോലിക്കാ സഭയിലും ഈ അവസ്ഥ സംജാതമായിരിക്കുന്നു. ഭൂരിപക്ഷം വിശ്വാസികളും നല്ല ഒരു ഭാഗം അഭ്യസ്ഥവിദ്യരായ വൈദികരും ഈ അവസ്ഥയില് അമര്ഷം ഉള്ളില് അമര്ത്തുന്നവരാണ്.
കന്യാസ്ത്രീകളാകാനും പുരോഹിതരാകാനും പതിനെട്ടു വയസ്സിനുമേല് പ്രായമെത്തിയവര്ക്കു മാത്രം കഴിയത്തക്ക വിധം കാനോന്നിയമം അനുശാസിക്കുന്നുണ്ടെന്നും അതു പഠിക്കാതെയാണ് വനിതാക്കമ്മീഷന് ഇല്ലാത്ത ഒരാരോപണം ഉന്നയിച്ചിരിക്കുന്നതെന്നുമാണ് സിസ്റ്റര് ജെസ്സി കുര്യനെപ്പോലുള്ളവരുടെ പ്രചരണം. കേരളത്തിലുടനീളം പത്താം ക്ലാസ്സ് പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞാലുടന് വിവിധ കന്യാസ്ത്രീസമൂഹങ്ങള് തങ്ങളുടെ മഠത്തിലേക്ക് ആളെ ചേര്ക്കാനായി ഗ്രാമഗ്രാമാന്തരങ്ങളില് ദൈവവിളിക്യാമ്പുകള് സംഘടിപ്പിക്കുന്നു. ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മിക്ക കോണ്ഗ്രിഗേഷനുകളും പത്രപരസ്യവും നല്കാറുണ്ട് എന്നതാണ് വസ്തുത.
ഏതു പ്രായത്തില് സഭാവസ്ത്രം ധരിക്കുന്നു എന്നതല്ല ഇവിടെ പരിശോധിക്കപ്പെടേണ്ടത്. ഏതു പ്രായത്തില് വൈദികനാകാനുള്ള അഥവാ കന്യാസ്ത്രീയാകാനുള്ള പരിശീലനം ആരംഭിക്കുന്നു എന്നതാണ്. ഇതു പതിനഞ്ചുവയസ്സില് തുടങ്ങുന്നു എന്ന പരമാര്ത്ഥത്തെ എന്തിനാണ് മറച്ചുപിടിക്കുന്നത്. ഇന്ത്യയില് മാത്രമല്ല യൂറോപ്പിലും ഈ രീതി തന്നെയാണ്.
കന്യാസ്ത്രീകളുടെ കാര്യത്തില് മാത്രമല്ല വൈദികരുടെ കാര്യത്തിലും പരിശീലനാരംഭം 21 വയസ്സ് പൂര്ത്തിയായതിനു മേലായിരിക്കണം എന്ന ആവശ്യം ജോസഫ് പുലിക്കുന്നേലിനെപ്പോലുള്ള പരിഷ്ക്കരണവാദികള് എത്രയോ കാലമായി ഉന്നയിക്കുന്നതാണ്. 16-ാംനൂറ്റാണ്ടിലെ പോര്ട്ടുഗീസാഗമനത്തിനു മുമ്പ് കേരളത്തില് കന്യാസ്ത്രീകള് എന്നൊരേര്പ്പാടേ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇന്നു നിലവിലുള്ള കന്യാസ്ത്രീ മഠങ്ങളും വൈദിക സെമിനാരികളും പൂര്ണമായും പാശ്ചാത്യ ഇറക്കുമതിയാണ്. പോര്ട്ടുഗീസുകാര് വരുമ്പോള് ഇവിടെ നിലനിന്നിരുന്ന വൈദിക പരിശീലനം ഗുരുകുല മാതൃകയിലുള്ളതായിരുന്നു. ഈ ഗുരുകുലങ്ങളെ തകര്ത്തുകൊണ്ടാണ് സെമിനാരികള് ആവിര്ഭവിച്ചത്; വൈദീക ജീവിതത്തില് ഇന്നു കാണുന്ന ആര്ഭാടവും പൊങ്ങച്ചപ്രകടനവും സമാന്യജനങ്ങളില് നിന്നുള്ള അന്യവത്കരണവും നിര്ബന്ധിത വിവാഹവിലക്കും ഒക്കെ നടപ്പിലായത്. ഇതെല്ലാം കേരളത്തിലെ പുരാതന സഭാപാരമ്പര്യങ്ങള്ക്കന്യമായിരുന്നു. കേരളസഭയുടെ ഭാരതവത്കരണത്തെക്കുറിച്ചു വായ്ത്താരി മുഴക്കുന്നവര് പോര്ട്ടുഗീസാഗമനത്തിനു മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന സഭാപാരമ്പര്യങ്ങളുടെ വീണ്ടെടുക്കലില് യാതൊരു താത്പര്യവും കാണിക്കുന്നില്ല.
വൈദിക പരിശീലനത്തില് കത്തോലിക്കേതര ക്രൈസ്തവസഭകള് പിന്തുടരുന്ന മാതൃക കുടുതല് ആശാസ്യമാണെന്നു നിരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. 10-ാംക്ലാസ്സിനു ശേഷം 5 വര്ഷത്തെ കലാശാലാ വിദ്യാഭ്യാസം പൂര്ത്തിയാക്കിയവരെ മാത്രമെ ഈ സഭകള് വൈദിക പഠനത്തിനായുള്ള സെമിനാരികളില് പ്രവേശിപ്പിക്കാറുള്ളൂ. സ്വാഭാവികമായും 25 വയസ്സിനു താഴെ ആര്ക്കും പൌരോഹിത്യ പദവിയില് പ്രവേശിക്കേണ്ടി വരുന്നില്ല. ഓര്ത്തഡോക്സ് സഭകളില് പട്ടമേറ്റതിനുശേഷം വിവാഹം അനുവദിക്കാറില്ല. എന്നാല് വിവാഹിതരായവര്ക്കു പട്ടം ഏല്ക്കാന് തടസ്സവും ഇല്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ വൈദികസെമിനാരികളിലെ പരിശീലനം പൂര്ത്തിയായാല് തന്നെ വിവാഹം തരപ്പെടുന്നതുവരെയും പൌരോഹിത്യ സ്ഥാനത്തേക്കു പ്രവേശനം വിലക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പ്രായവും പക്വതയും ഭാവിയെക്കുറിച്ചു വ്യക്തമായ കാഴ്ചപ്പാടും സ്വരൂപിച്ചതിനുശേഷം വൈദികവൃത്തി ഏറ്റെടുക്കുവാന് ഈ സഭകളിലെ യുവാക്കന്മാര്ക്കു കഴിയുമ്പോള് കത്തോലിക്കാസഭയിലാകട്ടെ ഇത്തരം വ്യക്തിപരമായ ഇഷ്ടാനിഷ്ടങ്ങളെല്ലാം അവഗണിക്കപ്പെടുന്നു. ഏതാണ്ട് ഒരു ദശകം നീണ്ടുനില്ക്കുന്ന പരിശീലനം ഏതൊരു മനുഷ്യനെയും അച്ചിലിട്ട് വാര്ക്കപ്പെട്ട ഒരു കൃത്രിമ വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥനായി മാറ്റുന്നു. ഇത്തരം വികലവ്യക്തിത്വങ്ങള്ക്കെങ്ങനെയാണ് ഒരു സമൂഹത്തെ നയിക്കാന് കഴിയുക?
കാനോന് നിയമത്തിന്റെ ചുവടുപിടിച്ച് പതിനഞ്ചുവയസ്സിലെ കന്യാസ്ത്രീമഠ പരിശീലനത്തെ ന്യായീകരിക്കുവാന് ശ്രമിക്കുന്നത് പാഴ്വേലയാണ്. എന്താണീ കാനോന്നിയമം? ഇതു ദൈവം സ്വര്ഗ്ഗത്തില് നിന്നും നൂലില് കെട്ടിത്താഴ്ത്തി വിശ്വാസികള്ക്കു നല്കിയ വിശുദ്ധ ലിഖിതങ്ങളൊന്നും അല്ല. കാലാ കാലങ്ങളില് ആവശ്യാനുസൃതം മാറ്റങ്ങള്ക്കു വിധേയമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന താത്ക്കാലിക സഭാ നിയമങ്ങള് മാത്രമാണ് . അളവുകോല് എന്നര്ത്ഥമുള്ള ഗ്രീക്ക് വാക്കാണ് ‘കാനോന്’. സഭയുടെ സംഘടനാരൂപം ദുര്ബലമായി പോകാതിരിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ അതാത് കാലത്തെ സഭാധികാരികള് ക്രമീകരിച്ച നിയമാവലിയാണിത്. ഇതിനു യാതൊരു വിധ ദൈവിക പരിവേഷവും അവകാശപ്പെടാനാവുകയില്ല. ആദിമനൂറ്റാണ്ടുകള് മുതല് തന്നെ വിവിധ സുന്നഹദോസുകള് (പ്രാദേശിക മെത്രാന്മാരുടെ സമ്മേളനം) അതതുകാലത്തിന് ആവശ്യമായ കാനോനുകള് ക്രോഡീകരിച്ചിരുന്നു. ഇതിനു പുറമെ പല സഭാ പിതാക്കന്മാരും ഓരോരോ പ്രാദേശികാവശ്യങ്ങള്ക്കായി കാനോനുകള് ക്രോഡീകരിച്ചിരുന്നു. അവയ്ക്കു പിന്നീട് വ്യാപകമായ അംഗീകാരം ലഭിക്കുകയുണ്ടായി. ബൈബിളില് ഏതൊക്കെ പുസ്തകങ്ങള് ഉള്പ്പെടുത്തണം, ഏതൊക്കെ ഒഴിവാക്കപ്പെടണം എന്ന കാര്യത്തില് സഭാപിതാക്കന്മാര് യോജിച്ചു കൈക്കൊണ്ട് ‘ഓള്ഡ് ടെസ്റ്റ്മെന്റ് കാനോന്’, ‘ന്യൂ ടെസ്റ്റ്മെന്റ് കാനോന്’ എന്നീ കാനോനുകള്ക്ക് മാത്രമാണ് ക്രൈസ്തവ ലോകത്ത് സാര്വത്രികമായ അംഗീകാരം ഉള്ളത്.
സന്യാസ സ്വീകരണം പതിനെട്ടു വയസ്സിനു താഴെ നടത്തരുതെന്ന് കാനോന് ചട്ടം അനുശാസിക്കുന്നതിന്റെ അര്ത്ഥം അതിലുംകൂടിയ പ്രായത്തില് നടത്തിക്കൂടെന്നല്ല. പതിനഞ്ചുവയസ്സില് തന്നെ കന്യാസ്ത്രീ പരിശീലനവും പുരോഹിത പരിശീലനവും ആരംഭിക്കുന്നതുകൊണ്ട് എന്തെങ്കിലും നേട്ടം കത്തോലിക്കാ സഭയ്ക്കുണ്ടായിട്ടുള്ളതായി ആര്ക്കും അവകാശപ്പെടാന് കഴിയില്ല. മഠങ്ങളും ആശ്രമങ്ങളും കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള ആത്മഹത്യകളും കൊലപാതകങ്ങളും മറ്റു മാനസിക വിഭ്രാന്തികളും വര്ദ്ധിച്ചു വരുന്ന സാഹചര്യത്തില് പരിശീലനം ആരംഭിക്കുന്ന പ്രായത്തെ സംബന്ധിച്ച് കാലോചിതമായ ഒരു പൊളിച്ചെഴുത്ത് ഒരു പരിഷ്കൃത സമൂഹത്തിന്റെ അനിവാര്യതയാണ്. ഒരു മതേതര രാജ്യത്തിലെ നീതിന്യായവ്യവസ്ഥ അനുശാസിക്കുന്ന പരിഷ്കൃത നിര്ദേശങ്ങളോട് മറുത്തു നില്ക്കും എന്ന ശാഠ്യം എല്ലാ മതങ്ങളുടെയും പുരോഹിത വൃന്ദം അവസാനിപ്പിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.
കാനോന് നിയമത്തെക്കുറിച്ച് മുറവിളികൂട്ടുന്നവര് നമ്മുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ ഏറ്റവും മഹാനായ മാര്പാപ്പായെന്ന് സര്വ്വരാലും പ്രകീര്ത്തിക്കപ്പെട്ട ജോണ് 23-ാമന് മാര്പാപ്പായുടെ നേതൃത്വത്തില് നടന്ന രണ്ടാം വത്തിക്കാന് കൌണ്സിലിന്റെ കാനോനുകളെ അവ അച്ചടിച്ച കടലാസിന്റെ വിലപോലും കല്പ്പിക്കാതെ അവഗണിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട് എന്ന് വിശദീകരിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഒരുദാഹരണം മാത്രം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കട്ടെ. അല്മായരുടെ അപ്പോസ്തോലിക ദൌത്യത്തെക്കുറിച്ച് പറയുന്ന ഭാഗത്ത് രണ്ടാം വത്തിക്കാന് കൌണ്സിലിന്റെ കാനോനുകള് ആര്ട്ടിക്കിള് ഏഴ് ഇങ്ങനെപറയുന്നു. ‘സാമൂഹ്യപുനര്നിര്മ്മാണത്തില് അടിസ്ഥാന മാനുഷികമൂല്യങ്ങള് ആയ നീതി, സമത്വം, സ്നേഹം, സാഹോദര്യം മുതലായവയെ അംഗീകരിക്കുന്നവരോട് മത,വര്ഗ്ഗ, വര്ണ്ണ, നാസ്തിക, ആസ്തിക്യ, ഭേദംകൂടാതെ സഹകരിച്ച് പ്രവര്ത്തിക്കുവാന് എല്ലാ കത്തോലിക്കരും ബാധ്യസ്ഥരാണ്.’ (വിവര്ത്തനം-ഫാദര്: എസ്.കാപ്പന്, എസ്.ജെ - വിശ്വാസത്തില് നിന്ന് വിപ്ലവത്തിലേക്ക്, കറന്റ് ബുക്ക്സ് കോട്ടയം 1995 പേജ് 85)
ചെറിയ കുട്ടികളെ പരിചരിക്കുക, വിദ്യാലയങ്ങളുടെ നടത്തിപ്പ്, ആതുരശുശ്രൂഷാരംഗങ്ങള് തുടങ്ങിയ മേഖലകളില് പൊതുസമൂഹത്തിനു ക്രൈസ്തവകന്യാസ്ത്രീകളില് നിന്നു ലഭിച്ചിട്ടുള്ളതും ഇപ്പോഴും ലഭിക്കുന്നതുമായ സേവനങ്ങള് തീര്ച്ചയായും പ്രശംസാര്ഹം തന്നെ. പക്ഷേ കത്തോലിക്കാ സഭയ്ക്കുള്ളിലെ നിശ്ശബ്ദരാക്കപ്പെട്ട, മനുഷ്യാവകാശങ്ങള് നിഷേധിക്കപ്പെട്ട, ശ്രദ്ധയര്ഹിക്കുന്ന ഒരു വിഭാഗമാണിവര് എന്നകാര്യം ആരും വേണ്ടത്ര ഗൌരവത്തോടെ കണക്കിലെടുക്കുന്നില്ല. സീനിയര് കന്യാസ്ത്രീകളില് നിന്നും ജൂനിയേഴ്സായ സിസ്റ്ററന്മാര്ക്കനുഭവിക്കേണ്ടി വരുന്ന മാനസിക പീഡനത്തിന്റെ ചെറിയ ഒരംശമേ പുറംലോകം അറിയാറുള്ളൂ. അഭ്യസ്ഥവിദ്യരായ കന്യാസ്ത്രീകള്ക്കുപോലും പുറംലോകവും ആയി ഇടപെടാന് അനുവാദമില്ല. തങ്ങളുടെ ചുറ്റുപാടും എന്തു സംഭവിക്കുന്നു എന്നവര് അറിയുന്നില്ല. വായിക്കുന്നതിനും എഴുതുന്നതിനും ഒക്കെ വിലക്കുകള്. എപ്പോഴും അധികാരികളുടെ കണ്ണുകള് അവര്ക്കുമേല് പതിഞ്ഞിരിക്കും.
ഒരിക്കല് സന്യാസവ്രതം സ്വീകരിച്ചവര്ക്ക് എപ്പോള് വേണമെങ്കിലും ലോകജീവിതത്തിലേക്കു മടങ്ങിപ്പോകാം എന്നു പറയുന്നത് അന്തസ്സാരശൂന്യമായ വാദഗതിയാണ്. ഇങ്ങനെ വരുന്നവരുടെ പുനരധിവാസം അത്രയൊന്നും എളുപ്പമല്ല. പുരുഷന്മാര്ക്ക് എങ്ങനെയും പിടിച്ചു നില്ക്കാന് പറ്റും. മഠം ചാടിയവര് എന്ന ആക്ഷേപപ്പേരും പേറി സ്ത്രീകള്ക്ക് നിലനില്ക്കണമെങ്കില് മറ്റേതെങ്കിലും ഒരു പുരുഷനു കൂടുതല് വിധേയപ്പെട്ടുകൊണ്ടേ സാധ്യമാകൂ. വറചട്ടിയില് നിന്നും എരിതീയിലേക്കെന്ന തരത്തിലുള്ള ഇത്തരം ഒരു പതനത്തെ അധികം ആരും ഇഷ്ടപ്പെടാനിടയില്ല. ഇവര്ക്കവകാശപ്പെട്ട സ്വത്തുക്കള് പുറത്തു പോകുമ്പോള് തിരികെ കിട്ടുമെന്നോ ഇവര് തങ്ങളുടെ സന്യാസ സമൂഹത്തില് ചെലവഴിച്ച വര്ഷങ്ങളുടെയും ചെയ്ത ജോലികളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തില് ജീവനാംശം കിട്ടുമെന്നൊ വന്നാല് ക്രൈസ്തവ സന്യാസാശ്രമങ്ങളില് നിന്നു പുറത്തേക്കുള്ള ഒഴുക്ക് ഇതേതുടര്ന്ന് വളരെ കൂടുതലാകും. സ്വയം പുറത്തുപോകുന്നവര്ക്കു മാത്രമല്ല നടപടികളെടുത്തു പുറത്താക്കപ്പെടുന്നവര്ക്കും അവരര്ഹിക്കുന്ന ജീവനാംശം ധനാഠ്യരായ ആശ്രമ മേധാവികള് നല്കാറില്ല.
കെ.സി.വര്ഗീസ്, ചിന്ത വാരിക
Subscribe to:
Posts (Atom)
Posts
