ഇക്കഴിഞ്ഞ ദിവസം എന്റെ പഴയൊരു വിദ്യാര്ഥി കാണാന് വന്നു. കൂടെ എട്ടാംതരത്തില് പഠിക്കുന്ന മകളുമുണ്ട്. ഒരു ഇന്ത്യന് ഐ ടി കമ്പനിക്കുവേണ്ടി അമേരിക്കയിലെ കാലിഫോര്ണിയയില് പണിയെടുക്കുകയാണയാള്. മകള് അവിടത്തെ ഒരു സ്കൂളില് പഠിക്കുന്നു. സ്വാഭാവികമായും സംസാരം സ്കൂള് വിദ്യാഭ്യാസത്തിലേയ്ക്കു കടന്നു. വീടിനടുത്ത്, എന്നു വച്ചാല് രണ്ടു കിലോമീറ്ററിനകത്ത്, ആണു സ്കൂള്. പൊതുവിദ്യാലയം. കൗണ്ടി, എന്നു വച്ചാല് നമ്മുടെ പഞ്ചായത്ത്, ആണു സ്കൂള് നടത്തുന്നത്. വീട്ടിനടുത്തുള്ള പൊതുവിദ്യാലയത്തില് പഠനം സൗജന്യമാണ്. വേണമെങ്കില് സ്വകാര്യ-അണ് എയ്ഡഡ്-വിദ്യാലയത്തിലും ചേരാം. പക്ഷേ ഫീസ് വളരെ ഉയര്ന്നതാണ്. മാസം ആയിരം ഡോളറോളമാകും. ഇടത്തരക്കാര്ക്കൊന്നും താങ്ങാനാവില്ല.
ബഹുഭൂരിപക്ഷം കുട്ടികളും പൊതുവിദ്യാലയങ്ങളിലാണു കുട്ടികളെ അയയ്ക്കുന്നത്. അവയുടെ നിലവാരം മെച്ചപ്പെടുത്തുക എന്നതാണ് കൗണ്ടികളുടെ മുഖ്യ വെല്ലുവിളി. വീട്ടുകരമാണ് അതിനായി ഉപയോഗിക്കുക. നല്ല സ്കൂളുകളുള്ള കൗണ്ടികളില് വീട്ടുകരവും കൂടുതലായിരിക്കും. സ്ഥല വിലയും ഉയരും. പലരും താമസസ്ഥലം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതു തന്നെ അവിടത്തെ സ്കൂളിന്റെ നിലവാരം അന്വേഷിച്ചറിഞ്ഞിട്ടാണത്രെ. എന്തെന്നാല് അടുത്തുള്ള സ്കൂളില് കുട്ടിയെ ചേര്ക്കണം എന്നകാര്യത്തില് നിര്ബന്ധമാണ്. അല്ലെങ്കില് ചെലവുകൂടിയ സ്വകാര്യ സ്കൂളില് അയയ്ക്കണം.
ചെലവുകൂടുതല് ആണെന്നതു കൊണ്ട് നിലവാരം കൂടണമെന്നും ഇല്ല. നിലവാരം അളക്കാനും അറിയിക്കാനുമായി ഓരോ സ്കൂളിനെയും ''റേറ്റു''ചെയ്യുന്ന ഏര്പ്പാടുമുണ്ട്. ദേശീയ തലമാനകപ്പരീക്ഷകളില് ആ സ്കൂളിലെ കുട്ടികളുടെ പ്രകടനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലായിരിക്കും റേറ്റിംഗ്. ആകപ്പാടെ നോക്കിയാല്, വിപണിയുടെ രീതികളും സാമൂഹ്യ നീതിയുടെ തത്വങ്ങളും കൂടിച്ചേര്ന്നുള്ള ഒരു സങ്കരവ്യവസ്ഥ. പക്ഷേ സംഗതി സുതാര്യമാണ്. അഴിമതി ഇല്ല. അഡ്മിഷനോ അധ്യാപക നിയമനത്തിനോ കോഴ ഇല്ല. കുട്ടിയെ താമസസ്ഥലത്തിനടുത്തുള്ള പൊതുവിദ്യാലയത്തില് ചേര്ക്കണം എന്നു നിര്ബന്ധം; പക്ഷേ എവിടെയും താമസിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം; കാശും ആഗ്രഹവും ഉണ്ടെങ്കില് അണ് എയ്ഡഡ് സ്വകാര്യ സ്കൂളിലും ചേര്ക്കാം. പക്ഷേ പൊതുവിദ്യാലയങ്ങളുടെ മിനിമം ഗുണനിലവാരം ഉറപ്പാക്കാനുള്ള സംവിധാനം പ്രാദേശിക സ്വയം ഭരണസ്ഥാപനങ്ങളിലൂടെ ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നു.
പല നല്ല വശങ്ങളും ഈ സംവിധാനത്തിലുണ്ട് എന്നു സമ്മതിച്ചേ തീരൂ. ഒരു കുഴപ്പം പറയാവുന്നത്, സാമ്പത്തിക ശേഷികുറഞ്ഞ സമൂഹങ്ങളിലെ സ്കൂളുകള്ക്ക് വിഭവദാരിദ്ര്യവും തന്മൂലമുള്ള ഗുണമേന്മാ പ്രശ്നങ്ങളും ഉണ്ടാകും എന്നതാണ്. ഇവിടെയും സ്കൂള് ഭരണം പഞ്ചായത്തുകളെ ഏല്പ്പിക്കാനുള്ള നീക്കം വന്നപ്പോള് അതിനെതിരായി ഉയര്ന്ന ഒരു ആശങ്ക അതായിരുന്നുവല്ലോ. പക്ഷേ നമ്മുടെ അധികാര വികേന്ദ്രീകരണ വ്യവസ്ഥയില് അത് അസ്ഥാനത്താണ്. എന്തെന്നാല് ഇവിടെ അധികാരം താഴോട്ടു കൊടുക്കുന്നു എങ്കിലും സ്കൂള് ഭരണത്തിനുള്ള ചെലവു മുഴുവനും സംസ്ഥാനം തന്നെയാണല്ലൊ വഹിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് എല്ലാ സ്കൂളുകള്ക്കും അത്യാവശ്യം വേണ്ട വിഭവം ലഭ്യമാക്കാനും കെട്ടിടങ്ങളുടെയും മറ്റും കാര്യങ്ങളില് പിന്നോക്കം നില്ക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങള്ക്ക് കൂടുതല് ഫണ്ടു ലഭ്യമാക്കാനും സ്റ്റേറ്റിനുകഴിയും.
പക്ഷേ ഗുണമേന്മ ഉറപ്പു വരുത്താന് കെട്ടിടവും കമ്പ്യൂട്ടറും മാത്രം പോരല്ലോ. അധ്യാപകരുടെ യോഗ്യതയും മികവും തീര്ച്ചയായും പ്രധാനമാണ്. സര്ക്കാര് സ്കൂളുകളില് പി എസ് സി മുഖേനയാണു നിയമനം എന്നുള്ളതുകൊണ്ട് കിട്ടാവുന്ന ഏറ്റവും മികച്ചവരാണ് ടീച്ചര്മാരായി വരുന്നത് എന്ന് ന്യായമായും ഉറപ്പിക്കാം. പക്ഷേ എയ്ഡഡ് സ്കൂളുകളിലോ? മിനിമം വിദ്യാഭ്യാസ യോഗ്യത ഉണ്ടാകും എന്നല്ലാതെ കിട്ടാവുന്ന ഏറ്റവും മികച്ചവരെയാണ് അവര് നിയമിക്കുക എന്നതിന് ഉറപ്പില്ല. അതുറപ്പാക്കാന് സമൂഹത്തിന് ബാധ്യതയും അധികാരവും സാവകാശവും ഇല്ലേ?
ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസത്തിനായി ഡിഗ്രിക്കു പുറമേ, നെറ്റ്, സെറ്റ് മുതലായ പരീക്ഷകള് കൂടി പാസ്സാകണം എന്നു നിര്ബന്ധിക്കുന്നതുപോലെ സ്കൂള് അധ്യാപകജോലിക്കും ഒരു എലിജിബിലിറ്റി പരീക്ഷ നടത്തുകയും ഓരോ വര്ഷത്തെയും ഒഴിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തില് ഒരു നിശ്ചിത എണ്ണം പേരെ മാത്രം യോഗ്യരായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കാര്യം ആലോചിക്കാമോ? ചര്ച്ച ചെയ്യേണ്ട വിഷയമാണ്. പക്ഷേ യോഗ്യത കുറഞ്ഞവരെ കോഴവാങ്ങി നിയമിക്കുന്ന സമ്പ്രദായം എങ്ങനെയെങ്കിലും അവസാനിപ്പിച്ചേ മതിയാകൂ. 'മാനേജര് നിയമിക്കാനും സര്ക്കാര് ശമ്പളം കൊടുക്കാനും' എന്നുള്ള അവസ്ഥ അഴിമതിക്കുള്ള വേദിയൊരുക്കല് തന്നെയാണ്.
നെറ്റും സെറ്റും ഒക്കെ ഉണ്ടായിട്ടും ഹയര് സെക്കന്ഡറി അധ്യാപക നിയമനത്തിന് വന്തോതില് കോഴവാങ്ങുന്നു എന്നാണ് കമ്പോളവര്ത്തമാനം. സെറ്റിനെ ജയിപ്പിക്കുന്നതും തോല്പ്പിക്കുന്നതുമായ ഒരു പരീക്ഷ എന്നതിനു പകരം ഒഴിവുകളുടെ എണ്ണം അനുസരിച്ച് ഒരു നിശ്ചിത എണ്ണം പേരെ മാത്രം റാങ്കുചെയ്യുന്ന പരീക്ഷ ആക്കി മാറ്റുക എന്നതാണ് ഒരു പോംവഴി. അതിനു നിയമപരമായ പരിരക്ഷയും കൊടുക്കേണ്ടിവരും.
ഇതൊക്കെയാണെങ്കിലും ഗുണമേന്മ ഉറപ്പാകുമോ? ക്ലാസുകള് 'മര്യാദയ്ക്കു' നടക്കണ്ടേ? സെക്കന്ഡറി തലത്തില് 220 ദിവസം അധ്യയനം നടക്കണം എന്നാണ് വിദ്യാഭ്യാസ അവകാശ നിയമം പറയുന്നത്. അധ്യാപകര് ഹാജര് വയ്ക്കുന്ന ദിവസം 220 ആയാല് പോരാ, പഠനം നടക്കുന്ന ദിവസങ്ങളാകണം അവ. വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ഗുണമേന്മ വര്ധിപ്പിക്കാനായി പാഠപുസ്തക പഠനത്തിനു പുറമേ മറ്റു പല പ്രവര്ത്തനങ്ങളും നാം ആവിഷ്ക്കരിച്ചിട്ടുണ്ട്; പാഠ്യപദ്ധതിയില് പരാമര്ശിക്കുന്നുമുണ്ട്. അവയെല്ലാം വേണ്ടതുമാണ്, തര്ക്കമില്ല. പക്ഷേ അവയ്ക്കുവേണ്ടി, അല്ലെങ്കില് അവയുടെ പേരില്, ക്ലാസ് പഠനം മുടങ്ങിയാലോ? അപ്പോള് പാഠ്യപദ്ധതി വിഭാവനം ചെയ്ത പഠന-ബോധന പ്രവര്ത്തനം വേണ്ട വിധത്തില് നടക്കാതെ പോവില്ലേ?
ഒഴിച്ചു കൂടാനാവാത്ത കാരണങ്ങളാലല്ലാതെ പഠനം മുടങ്ങുന്നില്ല എന്നുറപ്പു വരുത്തുക മാത്രമേ വഴിയുള്ളൂ. സെന്സസിനും തിരഞ്ഞെടുപ്പിനുമല്ലാതെ അധ്യാപകരെ മറ്റു പ്രവര്ത്തനങ്ങള്ക്കു വിളിക്കരുത് എന്നും വിദ്യാഭ്യാസ അവകാശ നിയമം നിഷ്കര്ഷിക്കുന്നു. ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യമാണിത്. അതുപോലെ, നാനാവിധ മേളകള്ക്കും ആഘോഷങ്ങള്ക്കും മറ്റുമായി പൊതുവിദ്യാലയങ്ങള്ക്ക് അവധികൊടുക്കുന്നതും ഉയര്ന്ന ക്ലാസുകളിലെ പരീക്ഷകള്ക്കായി താഴ്ന്ന ക്ലാസുകള് മുടക്കുന്നതും ഒഴിവാക്കിയേ തീരൂ. പിന്നൊന്ന് അധ്യാപകരുടെ അവധിമൂലം ക്ലാസു നഷ്ടപ്പെടുന്നതാണ്. പല പഞ്ചായത്തുകളും ഇതിനു പരിഹാരമായി 'ടീച്ചേഴ്സ് ബാങ്ക്' നടപ്പാക്കിയിട്ടുണ്ട്. യോഗ്യതയുള്ളവരുടെ ഒരു പാനല് പഞ്ചായത്ത് അംഗീകരിച്ച് മുഖ്യ അധ്യാപികയെ ഏല്പ്പിച്ചിരിക്കും. ഏതെങ്കിലും കാരണവശാല് ഒരധ്യാപിക അവധിയിലാകുകയോ പരിശീലനത്തിനു പോകുകയോ ചെയ്താല് ഈ പാനലില് നിന്നൊരാളെ പകരം വിളിക്കാം. കുട്ടികളുടെ ക്ലാസുമുടങ്ങില്ല. വരാത്ത അധ്യാപിക ചെയ്യുമായിരുന്ന ജോലി ചെയ്യാന് ഒരു പക്ഷേ കഴിയില്ലെങ്കിലും ആ സമയം ഫലപ്രദമായി വിനിയോഗിക്കാന് കഴിയുമല്ലോ; അത്രയും നന്ന്.
പിന്നീടുള്ളത് അധ്യാപക പരിശീലനവും മേല്നോട്ടവും ആണ്. അധ്യാപക പരിശീലനത്തിന് എസ് സി ഇ ആര് ടി യും ഡയറ്റും ചേര്ന്ന് വളരെയേറെ സംരംഭങ്ങള് ഒരുക്കുന്നുണ്ട്. അവയുടെ ഫലപ്രാപ്തി വിലയിരുത്തി ഇനിയും മെച്ചപ്പെടുത്താനുള്ള പരിഷ്ക്കാരങ്ങള് വരുത്താവുന്നതുമാണ്. പക്ഷേ മേല്നോട്ടം (supervision) ആണ് നമ്മുടെ വിദ്യാഭ്യാസ സംവിധാനത്തിനു വന്നുപോയിട്ടുള്ള ഒരു വലിയ വീഴ്ചഎന്നു സമ്മതിക്കാതെ തരമില്ല. പണ്ടൊക്കെ എ ഇ ഒ യുടെ ഇന്സ്പെക്ഷന് എന്നത് അത്യന്തം ഗൗരവമേറിയ ഒരു സംഭവമായിരുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ അക്കാലമൊക്കെ പോയി. ഇപ്പോഴത്തെ എ ഇ ഒ മാര്ക്ക് അതുപോലുള്ള ആദരവ് ആര്ജിക്കാന് കഴിയുന്നില്ല എന്നതു മാത്രമല്ല പ്രശ്നം, അവര്ക്ക് പതിവ് ഓഫീസു ജോലികള് കഴിഞ്ഞ് സ്കൂള് ഇന്സ്പെക്ഷനു വേണ്ടത്ര സമയം കിട്ടുന്നില്ല എന്ന പരാതിയും ഉണ്ട്. അതിനും പുറമേ, എസ് സി ഇ ആര് ടി, ഡയറ്റ് തുടങ്ങിയ സംവിധാനങ്ങള് വന്നതോടെ അക്കാദമിക മേല്നോട്ട ചുമതലയില് നിന്ന് എ ഇ ഒ പുറത്തായോ എന്ന സംശയവുമുണ്ട്. ഏതായാലും ഏതൊരു സംവിധാനവും കുറ്റമറ്റ രീതിയില് നടക്കണമെങ്കില് പരിശോധനയും തിരുത്തലും കൂടിയേ തീരു. ഹെഡ്മാസ്റ്റര്മാരുടെയും എ ഇ ഒ മാരുടെയും അധികാരത്തിലും ചുമതലയിലും യാതൊരു വിട്ടുവീഴ്ചയും പാടില്ല. അതോടൊപ്പം തങ്ങളുടെ സ്കൂള് ആ ദേശത്തെ ഏറ്റവും മികച്ച സ്കൂളുകളിലൊന്നാക്കാന് ബദ്ധശ്രദ്ധരായ പഞ്ചായത്തുകളും കൂടി ഉണ്ടെങ്കില് നമ്മുടെ സ്കൂള് വിദ്യാഭ്യാസം ഒന്നാം തരമാകും എന്നതില് സംശയമില്ല.
ഇത്തരമൊരു പൊതുവിദ്യാഭ്യാസ സംവിധാനം നിലവില് വരുത്തുക എന്നതാണ്, ആയിരിക്കണം, ഭരണത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. ആരുഭരിച്ചാലും ഇതു ബാധകമാണ്. മുതലാളിത്ത - കമ്പോള വ്യവസ്ഥിതിയില്പോലും ഇതാണു വ്യവസ്ഥ എന്നു നാം കണ്ടു. പിന്നെന്തിനാണ് വിദ്യാഭ്യാസ പിന്നോക്കാവസ്ഥ പരിഹരിക്കാനെന്ന പേരില് ഇടതുപക്ഷ ജനാധിപത്യ മുന്നണി സര്ക്കാര് പിന്നോക്ക പ്രദേശങ്ങളില് അണ് എയ്ഡഡ് ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയം സ്കൂളുകള് അനുവദിക്കുന്നത് ? അവ വന്നാല് പാവപ്പെട്ട പിന്നോക്കക്കാര് തങ്ങളുടെ കുട്ടികളെ കനത്ത ഫീസും കോഴയും കൊടുത്ത് അങ്ങനത്തെ സ്കൂളുകളില് അയയ്ക്കുമോ? പത്തിലെത്തും മുന്നേ കൊഴിഞ്ഞുപോകുന്നത് ഒഴിവാകുമോ? പെണ്കുട്ടികള് പ്രായമായാല് പഠിത്തം നിര്ത്തുന്നത് അവസാനിക്കുമോ? എങ്ങനെയെങ്കിലും പത്തു കടന്നു കിട്ടിയാല് മതി; പാസ്പോര്ട്ടും നേടി അക്കരെ കടക്കാം എന്ന കാഴ്ചപ്പാടു മാറുമോ?
*****
ആർ വി ജി മേനോന്, കടപ്പാട് : ജനയുഗം
അധിക വായനയ്ക്ക് :
വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരവും എയിഡഡ് സ്കൂള് അദ്ധ്യാപക നിയമനവും
Wednesday, August 4, 2010
Tuesday, August 3, 2010
ഹിന്ദുത്വത്തിന്റെ ഭീകരവഴികള്
ഭീകരവാദം എന്ന പദപ്രയോഗം ദീര്ഘകാലമായി ഒരു പ്രത്യേക മതവുമായാണ് തിരിച്ചറിയുന്നത്. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ഉദയം മുതല് തന്നെ ന്യൂനപക്ഷത്തോട് പ്രത്യേകിച്ചും മുസ്ളിങ്ങളോട് മുന്വിധിയോടെയുള്ള സമീപനമാണ് സര്ക്കാരുകളും പൊലീസും കാട്ടിയത്. എവിടെ ബോംബ് സ്ഫോടനമുണ്ടായാലും ആ വാര്ത്ത പരക്കുന്നതോടൊപ്പം മുസ്ളിം സംഘടനകളുടെ പേരും പ്രചരിക്കും. 2001 ല് അമേരിക്കയിലെ വേള്ഡ് ട്രേഡ് സെന്ററിനുനേരേ ആക്രമണമുണ്ടായതോടെ ഈ സമീപനം ശക്തിപ്പെട്ടു. അമേരിക്ക ആരംഭിച്ച ഭീകരവാദത്തിനെതിരായ യുദ്ധം ഇസ്ളാമിനെതിരായ യുദ്ധമായി മാറി.
ഹിന്ദുത്വവാദികളും അവരുടെ രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനമായ ബിജെപിയുമാണ് ഇന്ത്യയില് പ്രധാനമായും ഈ പ്രചാരണം നടത്തുന്നത്. എല്ലാ മുസ്ളിങ്ങളും ഭീകരവാദികളല്ലെങ്കിലും എല്ലാ ഭീകരവാദികളും മുസ്ളിങ്ങളാണെന്ന സിദ്ധാന്തമാണ് സംഘപരിവാര് മുന്നോട്ട് വെച്ചിരുന്നത്. മദ്രസകള് ഭീകരവാദത്തിന്റെ റിക്രൂട്ടിങ് കേന്ദ്രങ്ങളാണെന്നും ന്യൂനപക്ഷത്തിന് നല്കുന്ന എല്ലാ സഹായങ്ങളും ഭീകരവാദികള്ക്കുള്ള പ്രീണനമാണെന്നും ഇവര് പ്രചരിപ്പിച്ചു. ഭീകരവാദിക്ക് മതമില്ലെന്നും ഭീകരവാദി ഭീകരവാദി മാത്രമാണെന്നും ലിബറലുകളും പുരോഗമന ചിന്താഗതിക്കാരും പറഞ്ഞപ്പോള് സംഘപരിവാര് ആ വാദത്തെ പുച്ഛിച്ചുതള്ളി. എന്നാല് സംഘപരിവാറിന്റെ ഈ പ്രചാരണം സ്വന്തം ഭീകരവാദ മുഖം മറച്ചുവെക്കാനുള്ള തന്ത്രം മാത്രമായിരുന്നു എന്ന് ഇനിയെങ്കിലും തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്. ഹിന്ദുത്വ ഭീകരവാദം ഇന്ന് പൊതുസമൂഹത്തിലെ പ്രധാന ചര്ച്ചാവിഷയമായി പതുക്കെയാണെങ്കിലും മാറുകയാണ്. അതായത് ഹിന്ദുക്കള് സമാധാനപ്രേമികളും അഹിംസാവാദികളും ആണെന്ന വാര്പ്പ് മാതൃകകള് ഉടയുകയാണ്.
രാഷ്ട്രപിതാവ് മഹാത്മാഗാന്ധിയെ ഹിന്ദുത്വ ഭീകരവാദികള് വധിച്ചിട്ടു പോലും ഇത്തരമൊരു പൊതുബോധം എങ്ങനെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന ചോദ്യം പ്രസക്തമാണ്. കാരണം ഗാന്ധിജിയുടെ വധത്തിന് ശേഷം 1948 ഫെബ്രുവരി 4 ന് ആര്എസ്എസിനെ നിരോധിച്ചുകൊണ്ട് കേന്ദ്ര സര്ക്കാര് പുറത്തിറക്കിയ വിജ്ഞാപനത്തില് തന്നെ ഹിന്ദുത്വ ഭീകരവാദത്തെക്കുറിച്ച് പറയുന്നുണ്ട്. ഈ സംഘടനകളുടെ അംഗങ്ങള് 'ജനങ്ങളെ ഭീകരവാദ പ്രവര്ത്തനത്തില് ഏര്പ്പെടാന് പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ലഘുലേഖകള് വിതരണം ചെയ്യാനും ആയുധങ്ങള് കൈവശപ്പെടുത്താനും അതീവ രഹസ്യമായി ശ്രമിക്കുന്നതായി' പറയുന്നുണ്ട്. 'സംഘപരിവാറിന്റെ ഈ ആക്രമണസ്വഭാവം പല ജീവിതങ്ങളും കവര്ന്നുവെന്നും അതില് ഏറ്റവും വിലപ്പെട്ട ജീവിതം മഹാത്മാ ഗാന്ധിയുടേതാണെന്നും' സര്ക്കാര് വ്യക്തമാക്കുകയുണ്ടായി. ഹിന്ദുത്വത്തെക്കുറിച്ച് രണ്ട് പുസ്തകം സമീപകാലത്ത് എഴുതിയ ജ്യേതിര്മയ ശര്മ ഹിന്ദുക്കള് സമാധാനപ്രിയരും അഹിംസാവാദികളുമാണെന്ന 'കെട്ടുകഥയുടെ പ്രചാരണത്തില് നിങ്ങള് പങ്കാളിയാണെങ്കില് നിങ്ങളും ഒരു ഗൂഢാലോചനയില് പങ്കെടുക്കുകയാണെ'ന്ന മുന്നറിയിപ്പ് നല്കുന്നുണ്ട്.
ഇന്ത്യയിലെ മധ്യവര്ഗമാണ് ഇത്തരമൊരു ഹിന്ദുഷോവനിസ്റ്റ് ആശയത്തെ ഏറ്റവും കൂടുതല് പുല്കുന്നത്. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യഘട്ടത്തില് തന്നെ ഹിന്ദുത്വവാദികള് പ്രത്യാക്രമണ തത്വശാസ്ത്രത്തില് വിശ്വസിക്കുകയും അത് പ്രചരിപ്പിക്കുയും ചെയ്തിരുന്നു വെന്നത് ചരിത്രം. പുരാണങ്ങളില്നിന്നും മറ്റുമാണ് ഇത്തരമൊരു തത്വശാസ്ത്രത്തിന് ഈ ശക്തികള് രൂപം നല്കിയത്. ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും തമ്മിലുള്ള സംഘര്ഷത്തില് അസുരന്മാരെ നിഷ്ക്കാസനം ചെയ്ത ദേവന്മാര് നേടുന്ന വിജയം ഇവര്ക്ക് പ്രേരണയായി. ഇന്ത്യയിലെ ഹിന്ദുത്വവാദികള് ശത്രുക്കളെ അസുരന്മാരായി കരുതി അവരെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യുന്നതില് തെറ്റില്ലെന്ന തത്വശാസ്ത്രത്തില് പലപ്പോഴും എത്തി. തിരിച്ചടിക്കുന്നത് ആക്രമാസക്തമായിരിക്കണമെന്നും അത് ക്ഷാത്രവീര്യത്തിന്റെ ഉജ്വല പ്രകടനമാണെന്നും വിലയിരുത്തപ്പെട്ടു. തങ്ങള് ആക്രമിക്കപ്പെട്ടാല് മാത്രമേ തിരിച്ചടിക്കുകയുള്ളൂവെന്ന് ഹിന്ദുത്വവാദികള് വാദിക്കുമ്പോഴും എപ്പോഴാണ് ഹിന്ദുത്വം അക്രമിക്കപ്പെടുന്നത് എന്ന് നിശ്ചയിക്കുന്നതും തങ്ങളുടെ ശത്രുക്കള് ആരാണെന്ന് നിശ്ചയിക്കുന്നതും അവര് ഏകപക്ഷീയമാണെന്ന വസ്തുതയും നിലനില്ക്കുന്നു.
വി ഡി സവര്ക്കറും നാഥുറാം വിനായക് ഗോഡ്സെയും മറ്റും തിരിച്ചടിക്കാനായി അക്രമമാര്ഗം തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നതില് തെറ്റില്ലെന്ന പക്ഷക്കാരായിരുന്നു. അതിന് നിയമസാധുതയുണ്ടെന്നും അവര് വിശ്വസിച്ചു. ഹിന്ദു മഹാസഭയും ആര്എസ്എസ്സും ഈ വിചാരധാരയിലൂടെയാണ് മുന്നോട്ട് പോയത്. ഇതുകൊണ്ടാണ് മഹാത്മജിയെ പോലും വധിക്കാന് ഹിന്ദുത്വ ആശയഗതിക്കാര്ക്ക് കഴിഞ്ഞതും അതില് മനഃസ്ഥാപമില്ലെന്ന് കൊലയാളികള്ക്ക് പറയാന് മനക്കരുത്ത് ലഭിച്ചതും. ഈ മനോഭാവത്തില് നിന്നാണ് സവര്ക്കറുടെ ചിത്രം ഇന്ത്യന് പാര്ലമെന്റിന്റെ സെന്ട്രല് ഹാളില് വെക്കാന് ബിജെപി നേതൃത്വത്തിലുള്ള എന്ഡിഎ സര്ക്കാര് തയ്യാറായത്. സെന്ട്രല് ഹാളില് ഗാന്ധിജിക്ക് നേരേ അഭിമുഖമായ സ്ഥലത്തു തന്നെയാണ് സവര്ക്കറുടെ ചിത്രം സ്ഥാപിച്ചത് എന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണ്. എന്നിട്ട് ഇപ്പോഴും ആര്എസ്എസ് നേതൃത്വം പറയുന്നത് ഹിന്ദുക്കള്ക്ക് ഭീകരവാദിയാകാന് കഴിയില്ലെന്നും ഇനി ആരെങ്കിലും അങ്ങനെ ആയിട്ടുണ്ടെങ്കില് ഇസ്ളാമിക ഭീകരവാദികളുടെ സമ്മര്ദം കൊണ്ട് മാത്രം ആയവരാണെന്നുമാണ്. ഓര്ഗനൈസറിന്റെ മുന് എഡിറ്ററായ ശേഷാദ്രിചാരിയാണ് ഈ വാദം മുന്നോട്ട് വെക്കുന്നത്. വര്ഗീയ ശക്തികള് പരസ്പരം ശക്തിപകരുന്നുവെന്ന സിദ്ധാന്തം തന്നെയാണ് വളച്ചുകെട്ടില്ലാതെ ശേഷാദ്രിചാരിയും പറയുന്നത്. ഇസ്ളാമിക ഭീകരതയെ ചെറുക്കാന് ഹിന്ദുക്കള്ക്ക് ഭീകരവാദിയാകുന്നതില് തെറ്റില്ലെന്നാണ് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞുവെക്കുന്നത്. അതായത് ആര്എസ്എസിന്റെ ആത്യന്തികമായ എതിര്പ്പ് ഭീകരവാദത്തോടല്ല; മറിച്ച് ഇസ്ളാമിക ഭീകരതയോട് മാത്രമാണെന്നാണ്.
ഗാന്ധിജിയുടെ വധത്തിന് ശേഷം നിരോധിക്കപ്പെടുകയും പൊതുസമൂഹത്തില് ഒറ്റപ്പെടുകയും ചെയ്തുവെങ്കിലും വര്ഗീയ അജന്ഡ അവര് ഉപേക്ഷിച്ചില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല അതിന് മൂര്ച്ച കൂട്ടുകയും ചെയ്തു. ഇതിന്റെ ഫലമായിരുന്നു 1992 ഡിസംബര് 6 ന് ബാബ്റി മസ്ജിദ് തകര്ക്കപ്പെട്ടത്. നാലു പതിറ്റാണ്ട് കാലം സംഘപരിവാര് വിവിധ ബാനറില് നടത്തിയ വര്ഗീയ പ്രചാരണത്തിന്റെയും ആയുധ പരിശീലനത്തിന്റെയും ഫലമായിരുന്നു പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടില് നിര്മിക്കപ്പെട്ട ബാബ്റി മസ്ജിദ് തകര്ക്കപ്പെട്ടത്. അയോധ്യയിലെ 'വിജയത്തിന്' ശേഷമാണ് ഹിന്ദുത്വ ഭീകരത ഇന്ത്യയില് ആഴത്തില് വേരുറപ്പിക്കുന്നത്. 2002 ഫെബ്രുവരിയില് മോഡിയുടെ നേതൃത്വത്തില് ഗുജറാത്തില് നടന്ന വംശഹത്യ ഇത്തരം ശക്തികള്ക്ക് ആക്കം കൂട്ടുകയും ചെയ്തു. ഹിന്ദുത്വ ഭീകരതയുടെ മികച്ച ഉദാഹരണമാണ് ഗോധ്ര സംഭവവും അത് ഉപകരണമാക്കി ഗുജറാത്ത് സംസ്ഥാന ഭരണത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ നടന്ന വംശഹത്യയും. ഇതോടെ ഉത്തരേന്ത്യയിലെമ്പാടും ചെറുതും വലുതുമായ ഹിന്ദുത്വ ഭീകരസംഘടനകള് തലപൊക്കി.
ഇതിനുശേഷം ഉണ്ടാകുന്ന പ്രധാന ഹിന്ദുത്വ ഭീകരപ്രവര്ത്തനമാണ് ഒറീസയില് നടന്ന ക്രിസ്ത്യന് വേട്ട. 2007 നവംബറില് കര്ണാടകയിലെ ധാര്വാഡില് ചേര്ന്ന ആര്എസ്എസ് ദേശീയ നിര്വാഹകസമിതി യോഗത്തില് രണ്ട് പ്രധാന തീരുമാനങ്ങള് കൈക്കൊള്ളുകയുണ്ടായി. മുസ്ളിങ്ങളുടെ പിന്നോക്കാവസ്ഥ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്ന സച്ചാര് സമിതി റിപ്പോര്ട്ടും ദളിത് ക്രിസ്ത്യാനികള്ക്കും മുസ്ളിങ്ങള്ക്കും സംവരണാനുകൂല്യം ശുപാര്ശ ചെയ്യുന്ന രംഗനാഥ മിശ്ര കമ്മീഷന് റിപ്പോര്ടും നടപ്പിലാക്കാനുള്ള നീക്കം തടയുക എന്നതായിരുന്നു അത്. ഭരണഘടനയുടെ ആമുഖത്തിലുള്ള മതേതരം എന്ന പദപ്രയോഗം മാറ്റണമെന്നും മതാധിഷ്ഠിത രാഷ്ട്രമാണ് ഇന്ത്യയെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കണമെന്നും ഡല്ഹിയില് ചേര്ന്ന ബിജെപി ദേശീയ കൌണ്സില് യോഗത്തില് പാര്ടിയുടെ പ്രധാനമന്ത്രി സ്ഥാനാര്ഥി അദ്വാനി ആവശ്യപ്പെട്ടു. മുസ്ളിങ്ങള് മാത്രമല്ല ക്രിസ്ത്യാനികളും ഭീകരവാദികളാണെന്ന് ആരോപിച്ചാണ് ഒറീസയിലെ കന്ദമല് ജില്ലയില് സംഘപരിവാര് വന് ആക്രമണങ്ങള് നടത്തിയത്. 2007 ഡിസംബറിലായിരുന്നു ആദ്യ ആക്രമണം. 2007ലെ ക്രിസ്തുമസ് വേളയിലുണ്ടായിരുന്നത് പോലെ 2008 ലെ ക്രിസ്തുമസ് വേളയിലും ക്രിസ്ത്യാനികള്ക്കെതിരെ ആക്രമണം നടത്താന് സംഘപരിവാര് ആസൂത്രണം ചെയ്തിരുന്നുവെന്ന് വ്യാപകവും ഒരേ രീതിയിലുമുള്ള ആക്രമണ രീതി വ്യക്തമാക്കുന്നു.
പലസ്തീന് പ്രദേശങ്ങളില് ജൂത കുടിയേറ്റം നടത്തി അറബികളെ ആട്ടിയോടിക്കുക എന്ന സമീപനമാണ് ഇസ്രയേല് സ്വീകരിച്ചതെങ്കില് അവരില് നിന്ന് ആവേശം ഉള്ക്കൊണ്ട് സംഘപരിവാര് സ്വീകരിച്ച തന്ത്രം ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ വീട്, ആരാധനാലയം ഉള്പ്പെടെയുള്ള എല്ലാ സൌകര്യങ്ങളും ആവര്ത്തിച്ച് നശിപ്പിച്ച് അവരെ ആട്ടിയോടിക്കുക എന്നതാണ്. 'ഹിന്ദുവാണെങ്കില് ജീവിക്കാം അല്ലെങ്കില് പുറത്തുപോകാം' എന്ന ഫാസിസ്റ്റ് മുദ്രാവാക്യം യഥാര്ഥത്തില് നടപ്പിലാക്കുകയായിരുന്നു ഒറീസയില് സംഘപരിവാര്.
ത്രിശൂലത്തില്നിന്ന് ബോംബിലേക്ക്
ഗാന്ധിജിയെ വധിച്ച് ഇന്ത്യയില് ഭീകരവാദത്തിന് തുടക്കമിടുകയും അയോധ്യയിലെ ബാബ്റി മസ്ജിദ് തകര്ത്ത് അതിന് ആക്കം കൂട്ടുകയും ചെയ്ത് ആര്എസ്എസ് നടത്തുന്ന ഭീകരവാദ പ്രവര്ത്തനത്തെ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കുന്ന സമീപനമായിരുന്നു പൊതുവെ ഇന്ത്യന് ഭരണാധികാരികള്ക്കും പൊലീസിനും മാധ്യമങ്ങള്ക്കും. ബാബ്റിമസ്ജിദ് തകര്ക്കപ്പെട്ട വേളയില് തന്നെ മധ്യേന്ത്യയുടെ പലഭാഗത്തും ഹിന്ദുത്വഭീകരവാദം പലരൂപത്തിലും തലപൊക്കി. മധ്യപ്രദേശിലെ നീമച്ചിലും ഭോപ്പാലിലുമാണ് ആദ്യമായി ഇത്തരം സംഘടനകള് ചില സ്ഫോടനങ്ങള് നടത്തുന്നത്. ബാബ്റിമസ്ജിദ് തകര്ത്തതിന് തൊട്ടു മുമ്പാണ് ഈ രണ്ടിടത്തും തീവ്രത കുറഞ്ഞ ബോംബ് സ്ഫോടനമുണ്ടായത്. 2003 മുതല് തുടര്ച്ചയായി മഹാരാഷ്ട്രയില് പലയിടത്തും ചെറുതും വലുതുമായ സ്ഫോടനങ്ങള് ഉണ്ടായി. 2003 നവംബര് 21 ന് പര്ബാനിയിലെ റഹ്മത് നഗറിലെ മുഹമ്മദീയ പള്ളിയില് ബോംബ് സ്ഫോടനമുണ്ടായി. 2004 ആഗസ്ത് 27 ന് പര്ബാനി ജില്ലയിലെ തന്നെ പര്ണയിലെ സിദ്ധാര്ഥ് നഗറിലുള്ള മിറാജ് ഉല് ഉലൂം മദ്രസയില് ബോംബ് സ്ഫോടനമുണ്ടായി. ഇതേദിവസം തന്നെ ജല്നയിലെ ഖാദിസിയ പള്ളിയിലും സ്ഫോടനമുണ്ടായി. ഈ സ്ഫോടനങ്ങളെല്ലാം വെള്ളിയാഴ്ചയായിരുന്നു. അതും ഉച്ചക്കുള്ള നമസ്ക്കാരം കഴിയുന്ന സമയത്ത്.
എന്നാല് മുസ്ളിം ആരാധനാലയങ്ങളില് മുസ്ളീം ഭീകരര് തന്നെ ബോംബുവെക്കുമോ എന്ന സംശയം ഒരിക്കലും പൊലീസോ അന്വേഷണ ഉദ്യേഗസ്ഥരോ മുന്നോട്ടുവെച്ചില്ല. ഇതിന് കാരണം ഇന്ത്യന് ഐബിയുടെയും മറ്റും പരിശീലനത്തിന്റെ അന്തര്ധാരയായി പ്രവര്ത്തിക്കുന്ന ഹിന്ദുഅനകൂല മനോഭാവമാണെന്ന് ഇന്റലിജന്സ് ബ്യൂറോയുടെ മുന് ജോയന്റ് ഡയറൿടര് മലോയ് കൃഷ്ണ ധര് തന്റെ 'ഓപ്പണ് സീക്രട്ട്' എന്ന പുസ്തകത്തില് പറയുന്നുണ്ട്. ആര്എസ്എസ്സുകാരനായ ധറില് നിന്നുതന്നെയാണ് ഇത്തരമൊരു അഭിപ്രായ പ്രകടനം മുന്നോട്ട് വന്നത് എന്നത് പ്രത്യേകം പരാമര്ശമര്ഹിക്കുന്നു. മഹാരാഷ്ട്ര എ ടി എസിന്റെ മേധാവിയായ ഹേമന്ത് കര്ക്കറെയാണ് ആദ്യമായി ഹിന്ദുത്വ ഭീകരവാദമാണോ ഇതിന് പിന്നിലെന്ന സംശയം ഉയര്ത്തിയത്. ആ രീതിയില് അന്വേഷണം മുന്നോട്ടു പോയപ്പോഴാണ് പല സ്ഫോടനങ്ങള്ക്ക് പിന്നിലും ഹിന്ദുത്വ ഭീകരവാദികള്ക്ക് കൈയുണ്ടെന്ന് തെളിയിക്കപ്പെട്ടത്. മലേഗാവിലെ ഒരു പാതക്ക് ഹേമന്ത് കര്ക്കറെയുടെ പേരിട്ടുകൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹത്തോടുള്ള ബഹുമാനം ജനങ്ങള് പ്രകടിപ്പിച്ചത്. മുംബൈ ഭീകരാക്രമണത്തില് ധീരനായ ഈ ഓഫീസര് കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്തു, ദുരൂഹമായ സാഹചര്യത്തില്.
2006 ഏപ്രില് ആറിന് മഹാരാഷ്ട്രയിലെ തന്നെ നന്ദേഡിലും സ്ഫോടനമുണ്ടായി. പൊതുമരാമത്ത് വകുപ്പിലെ റിട്ട. എന്ജിനിയറായ ലക്ഷ്മണന് രാജ് കോണ്ട്വാറിന്റെ വസതിയില് ഉണ്ടായ സ്ഫോടനത്തില് രണ്ടു പേര് കൊല്ലപ്പെട്ടു. ലക്ഷ്മണ കോണ്ട്വാറിന്റെ മകന് നരേഷ് കോണ്ട്വാറും ഹിമാംശു ഫാന്സേയുമാണ് കൊല്ലപ്പെട്ടത്. തൊട്ടടുത്ത ദിവസം(അതും വെള്ളിയാഴ്ചയായിരുന്നു)ഔറംഗാബാദിലെ റെയില്വേ സ്റ്റേഷന് സമീപമുള്ള പള്ളിയില് ബോംബ് വെക്കാനായിരുന്നു. ഇവര്ക്ക് പദ്ധതിയെന്ന് മഹാരാഷ്ട്രയിലെ ഭീകരവാദ വിരുദ്ധ സ്ക്വാഡ് (എടിഎസ്) നടത്തിയ നാര്കോ ടെസ്റ്റില് തെളിഞ്ഞു. മാത്രമല്ല നേരത്തേ പര്ബാനിയിലും ജല്നയിലും മറ്റുമുണ്ടായ സ്ഫോടനത്തിനും ഫാന്സേയാണ് നേതൃത്വം നല്കിയതെന്നും തെളിഞ്ഞു.
ഫാന്സേ ബജ്രംഗ്ദളിന്റെയും വിശ്വഹിന്ദു പരിഷത്തിന്റെയും പ്രമുഖ നേതാവായിരുന്നു. 'മുസ്ളിം പള്ളികള്ക്ക് മുമ്പില് ബോംബ് സ്ഫോടനം നടത്തല് മാത്രമാണ് ഹിന്ദുത്വത്തെ രക്ഷിക്കാനുള്ള ഏക മാര്ഗമെന്നും അതിന് തയ്യാറായില്ലെങ്കില് ഹിന്ദുക്കള് ഹിജഡകളായി വിലയിരുത്തപ്പെടുമെന്നും' വിശ്വസിച്ചിരുന്നയാളായിരുന്നുവത്രെ ഫാന്സേ. 2001 ആഗസ്ത് 8 ന് നന്ദേഡിലെ വിവേക് നഗറിലുള്ള ഷേഖ് യൂസഫ് ഷേഖ് ഗഫൂര് എന്ന അധ്യാപകനെതിരെ ആസിഡ് ബോംബ് എറിഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് ഫാന്സേ തന്റെ ഭീകരവാദ പ്രവര്ത്തനത്തിന് തുടക്കം കുറിച്ചത്. സിന്ഹഗഡിലെ ആകാശ് റിസോര്ട്ടില് വെച്ച് 2003 ലാണ് മറോട്ടി കേശവ് വാഗ്, രാഹുല് മനോഹര് റാവു പാണ്ഡെ, യോഗേഷ് രവീന്ദ്ര വിദുല്ക്കര് എന്നിവര്ക്കൊപ്പം ബോംബ് നിര്മാണത്തില് ഫാന്സേയും പരിശീലനം നേടുന്നത്. വിഎച്ച്പിയുടെ ഇന്റര്നാഷനല് പ്രസിഡണ്ട് പ്രവീണ് തൊഗാഡിയ, നന്ദേഡിലെ വിഎച്ച്പി നേതാവ് ബാലാജി പക്കാഡിയ എന്നിവരുടെ ഉത്തരവുകള്ക്കനുസരിച്ചായിരുന്നു ഫാന്സേ പ്രവര്ത്തിച്ചിരുന്നത്. ഇവരുമായി സംസാരിക്കാനായി പ്രത്യേക മൊബൈല് സിം കാര്ഡ് തന്നെ ഫാന്സേ സൂക്ഷിച്ചിരുന്നു. ഭീകരവാദ ആക്രമണങ്ങളില് കൊല്ലപ്പെട്ട ഹിന്ദുക്കള്ക്ക് പകരമായി 300-400 മുസ്ളിങ്ങളെ കൊല്ലുകയായിരുന്നുവത്രെ ഫാന്സേയുടെ ലക്ഷ്യം. ഫാന്സേയുടെ വീട് പരിശോധിച്ചപ്പോള് മുസ്ളിം പള്ളികളുടെ സ്ഥലങ്ങള് അടയാളപ്പെടുത്തിയ ഭൂപടവും കള്ളത്താടിയും പത്ത് ബുള്ളറ്റുകളും പൊലീസ് കണ്ടെടുത്തു.
സൈനിക സ്കൂളുകളില് പരിശീലനം
നാഗ്പൂരിലെയും നാസിക്കിലെയും ബോണ്സാല സൈനിക സ്കൂളുകളാണ് ഹിന്ദുത്വ ഭീകരവാദത്തിന്റെ മറ്റൊരു പ്രധാന കേന്ദ്രം. 1937 ലാണ് നാസിക്കില് ഈ സ്കൂള് ആരംഭിച്ചത്. ഇന്ത്യയില് ഹൈന്ദവ ഫാസിസത്തിന് രൂപം കൊടുക്കുന്നതില് പ്രത്യേകിച്ചും അതിന്റെ സൈനികവത്ക്കരണത്തിന് നേതൃത്വം നല്കിയ ഡോ. ബി എസ് മൂഞ്ചെയാണ് ഈ വിദ്യാലയത്തിന്റെ സ്ഥാപകന്. ഇന്നത്തെ ഛത്തീസ്ഗഢിലെ ബിലാസ്പൂരില് ജനിച്ച് ആര്എസ്എസ് സ്ഥാപകനായ ഹെഡ്ഗേവാറിന്റെ സംരക്ഷകനായി മാറിയ മൂഞ്ചെ മുസ്സോളിനിയില് നിന്ന് ആവേശം ഉള്ക്കൊണ്ട് സ്ഥാപിച്ച വിദ്യാലയമാണിത്. 1931 മാര്ച്ച് 19 ന് റോമില് ചെന്ന് മുസ്സോളിനിയെ കണ്ടതില് നിന്നു തന്നെ ഫാസിസത്തോട് അദ്ദേഹത്തിനുള്ള ആരാധനയുടെ ആഴം വ്യക്തമാകും. മുസ്സോളിനിയുടെ സൈനിക കോളേജും കായിക വിദ്യാഭ്യാസം പഠിപ്പിക്കുന്ന സെന്ട്രല് മിലിട്ടറി സ്കൂളും ബല്ലില യുവജന സംഘടനയുടെ പ്രവര്ത്തനവും സൂക്ഷ്മമായി വീക്ഷിച്ച അദ്ദേഹം അതില് നിന്നും ആവേശമുള്ക്കൊണ്ടാണ് സൈനിക സ്കൂള് ആരംഭിക്കുന്നത്. ഫാസിസ്റ്റ് ഇറ്റലിയുടെ മാതൃകയില് ഇന്ത്യയിലെ ഹിന്ദുക്കളെയും മാറ്റണമെന്ന് ചിന്തിച്ച 'ആദ്യത്തെ ഇന്ത്യന് ഫാസിസ്റ്റാണ്' മൂഞ്ചെ എന്ന് പറയാം. ഇന്ത്യയില് തിരിച്ചു വന്നതിന് ശേഷം 'ദ മറാത്ത'യില് മൂഞ്ചെ ഇങ്ങനെ എഴുതി: 'യഥാര്ഥത്തില് ഇന്ത്യന് നേതാക്കള് ജര്മനിയിലെ യുവജനപ്രസ്ഥാനത്തെയും ഇറ്റലിയിലെ ബല്ലില പ്രസ്ഥാനത്തെയും അനുകരിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്.'
സൈന്യത്തെ ഇന്ത്യന്വത്ക്കരിക്കുകയും ഇന്ത്യയെ സൈനികവത്ക്കരിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നത് മൂഞ്ചെയുടെ ലക്ഷ്യമായിരുന്നു. ഇതിനായി 1935 ല് സെന്ട്രല് ഹിന്ദു മിലിട്ടറി എഡുക്കേഷന് സൊസൈറ്റിക്ക് രൂപം നല്കി. അതിന്റെ ബാനറിലാണ് സൈനിക സ്കൂള് സ്ഥാപിച്ചത്. 1996 ലാണ് നാഗ്പൂരിലെ സൈനിക സ്കൂള് ആരംഭിച്ചത്. ശിവസേനയുടെ മുഖ്യമന്ത്രി മനോഹര് ജോഷിയാണ് ഈ സ്കൂള് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തത്.
ഹിന്ദുത്വ ഭീകരവാദത്തിന് വിത്തുപാകിയ മറ്റൊരു സംഘടന അഭിനവ ഭാരതാണ്. വിനായക് ദാമോദര് സവര്ക്കര് സ്ഥാപിച്ച സംഘടനയാണിത്. 1904നും 1909 നും ഇടയില് നാസിക്കില് വെച്ചാണ് ഈ സംഘടനയും നിലവില് വന്നത്. ജര്മന് നാസിസത്തില് നിന്ന് ആവേശമുള്ക്കൊണ്ടാണ് ഇത്തരമൊരു സംഘടനക്ക് സവര്ക്കര് രൂപം നല്കിയത്. ജൂതന്മാരെ കൊന്നൊടുക്കി ജര്മന്കാരുടെ വംശശുദ്ധി കാത്തുസൂക്ഷിക്കാന് ഹിറ്റ്ലര് നടത്തിയ ശ്രമമാണ് സവര്ക്കറെ ഏറ്റവും കൂടുതല് ആകര്ഷിച്ചിത്. 'മിത്രമേള' എന്ന പേരില് ഒളിവില് പ്രവര്ത്തിച്ച ഈ സംഘടനയുടെ പ്രധാന നേതാക്കള് സവര്ക്കര് സഹോദരന്മാര് തന്നെയായിരുന്നു.
സവര്ക്കറുടെ കാലശേഷം വിസ്മൃതിയിലേക്ക് മറഞ്ഞ അഭിനവ് ഭാരതിന് പുതുജീവന് ലഭിക്കുന്നത് 2006 ലാണ്. ബിജെപിയുടെ 'മൃദു ഹിന്ദുത്വ' സമീപനത്തില് പ്രതിഷേധമുള്ള ആര്എസ്എസ് പാരമ്പര്യമുള്ള നാലഞ്ചുപേര് ചേര്ന്നാണ് ഈ സംഘടനക്ക് പുതുജീവന് നല്കിയത്. വിനായക് ദാമോദര് സവര്ക്കറുടെ സഹോദരന് നാരായണ് സവര്ക്കറുടെ മകന്റെ ഭാര്യ ഹിമാനി സവര്ക്കറാണ് പ്രസിഡന്റ്. ഗാന്ധിജിയെ വധിച്ച നാഥുറാം ഗോഡ്സേയുടെ സഹോദരന് ഗോപാല് ഗോഡ്സേയുടെ മകളുകൂടിയാണ് ഹിമാനി. കഴിഞ്ഞ വര്ഷം ഏപ്രിലില് ഭോപ്പാലിലും ആഗസ്തില് വിദിശയിലും (രണ്ട് സ്ഥലവും മധ്യപ്രദേശിലാണ്) ഈ സംഘടന കണ്വെന്ഷനുകള് വിളിച്ചുചേര്ത്തു. 'നൂറ്റാണ്ടുകളായി കൊല്ലപ്പെട്ട ലക്ഷക്കണക്കിന് വരുന്ന ഹിന്ദുക്കളുടെ കൊലപാതകത്തിന് പ്രതികാരം ചെയ്യണമെന്ന്' കണ്വെന്ഷനുകളില് വിതരണം ചെയ്ത ലഘുലേഖ ആഹ്വാനം ചെയ്തിരുന്നു. മുസ്ളിങ്ങളെയും ഹിന്ദുക്കളെയും 'ധര്മശത്രുക്കളായി' ചിത്രീകരിച്ച ലഘുലേഖ 'ഈ ശത്രുക്കളെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യണമെന്നും' ആഹ്വാനം ചെയ്തു. 'ഞങ്ങള് ഭീകരവാദത്തെ പിന്തുണക്കുന്നില്ല. എന്നാല് ഹിന്ദുക്കള്ക്കെതിരെ ആക്രമണമുണ്ടായാല് കയ്യുംകെട്ടി നോക്കിയിരിക്കുകയുമില്ലെന്ന്' ഹിമാനി സവര്ക്കര് തന്നെ അടുത്തയിടെ അഭിപ്രായപ്പെടുകയുണ്ടായി.
എന്നാല് കഴിഞ്ഞ വര്ഷം സെപ്തംബര് 29 ന് മഹാരാഷ്ട്രയിലെ മലേഗാവിലും ഗുജറാത്തിലെ മൊഡാസയിലും ഉണ്ടായ ബോംബ് സ്ഫോടനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പ്രജ്ഞാസിങ് ഠാക്കൂറിനെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തതോടെയാണ് മഹാരാഷ്ട്രയിലും മധ്യപ്രദേശിലുമായി വര്ഷങ്ങളായി വളരുന്ന ഹിന്ദുത്വ ഭീകരവാദത്തെക്കുറിച്ച് പുറംലോകം അറിയുന്നത്. ഇന്തോര്-നാഗ്പൂര്-പുണെ മേഖലയിലാണ് ഹിന്ദുത്വ ഭീകരവാദത്തിന്റെ കേന്ദ്രം. മതനിരപേക്ഷ തയില് അടിയുറച്ച് വിശ്വസിക്കുന്ന സൈന്യത്തെപ്പോലും ഹിന്ദുത്വ ഭീകരവാദം പിടികൂടിയിരിക്കുന്നുവെന്ന് സര്വീസിലുള്ള ലഫ്. കേണല് ശ്രീകാന്ത് പ്രസാദ് പുരോഹിതിന്റെയും റിട്ട. മേജര് രമേഷ് ഉപാധ്യായയുടെയും അറസ്റ്റ് വ്യക്തമാക്കുന്നു. സൈന്യം ഉപയോഗിക്കുന്ന ആര്ഡിഎൿസ് ഉള്പ്പെടെയുള്ള സ്ഫോടക വസ്തുക്കള് പ്രജ്ഞാസിങ്ങിനും മറ്റും ലഭിക്കുന്നത് ഈ സൈനികരുടെ സഹായത്തോടെയായിരുന്നുവത്രെ. മാത്രമല്ല ഈ സൈനികരാണ് ആയുധങ്ങള് ഉപയോഗിക്കാന് പരിശീലനം നല്കിയതും. ഇതില് രമേഷ് ഉപാധ്യായ അഭിനവഭാരതില് അംഗമാണ്. അറസ്റ്റിലായ അഭിഭാഷകന് സമീര് കുല്ക്കര്ണി ഈ സംഘടനയുടെ ഭാരവാഹിയും.
മധ്യപ്രദേശിലെ ബീണ്ട് ജില്ലക്കാരിയായ പ്രജ്ഞ്യസിങ് 2006 ല് സന്ന്യാസം സ്വീകരിക്കുന്നതുവരെയും ആര്എസ്എസിന്റെ വിദ്യാര്ഥി വിഭാഗമായ അഖില ഭാരതീയ വിദ്യാര്ഥി പരിഷത്തിന്റെ ദേശീയ നിര്വാഹക സമിതി അംഗമായിരുന്നു. വിഎച്ച്പിയുടെ ദുര്ഗാവാഹിനി എന്ന സംഘടനയുടെ പ്രവര്ത്തകയുമായിരുന്നു. ബിജെപിയുടെ ഒട്ടുമിക്ക നേതാക്കളും ഇവരുമായി വേദികള് പങ്കിട്ടിട്ടുമുണ്ട്. മധ്യപ്രദേശ് മുഖ്യമന്ത്രി ശിവരാജ് സിങ്ങ് ചൌഹാന്, ബിജെപി അധ്യക്ഷന് രാജ് നാഥ് സിങ് എന്നിവരോടൊപ്പം പ്രജ്ഞാസിങ് ഇരിക്കുന്ന പടങ്ങള് പുറത്ത് വന്നു. ക്ഷേത്രങ്ങളെ ഭീകരവാദ പ്രവര്ത്തനങ്ങളുടെ കേന്ദ്രങ്ങളായി അധഃപതിപ്പിക്കുകയാണ് ഇവര്. ഏപ്രിലില് ഭോപാലിലെ ഗുരുബക്ഷി കി തലയിലുള്ള ശ്രീരാം മന്ദിറില് വെച്ചാണ് പ്രജ്ഞാസിങ്ങും സമീര് കുല്ക്കര്ണിയും രാംജി കല്സംഗ്രയും രമേഷ് ഉപാധ്യായയും ചേര്ന്ന് മുസ്ളിം കേന്ദ്രങ്ങളില് സ്ഫോടനം നടത്താന് രഹസ്യപദ്ധതി തയ്യാറാക്കിയതത്രെ. അഭിനവ് ഭാരതിന്റെ കണ്വെന്ഷന് ചേര്ന്നതും ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഹാളിലായിരുന്നു.
മലേഗാവ് സ്ഫോടനത്തിന് പിന്നില് പ്രവര്ത്തിച്ചത് പ്രജ്ഞാസിങ്ങും കൂട്ടരുമാണെന്ന് ഇപ്പോള് തെളിഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്. പ്രജ്ഞാസിങ്ങിന്റെ മോട്ടോര് സൈക്കിളാണ് 2008 സെപ്തംബര് 29 ന് ഏഴ് പേരുടെ മരണത്തിനിടയാക്കിയ മലേഗാവ് സ്ഫോടനത്തിന് കാരണമായത്. ഈ കേസില് പ്രജ്ഞാസിങ്ങിന് പുറമെ ശ്രീകാന്ത് പുരോഹിതും ദയാനന്ദ് പാണ്ഡെയും ഇപ്പോള് അറസ്റ്റിലായി. 2007 ല് 68 പേരുടെ മരണത്തിനിടയാക്കിയ സംഝോത എൿസ്പ്രസ് ബോംബ് സ്ഫോടത്തിന് പിന്നിലും മെയ് 18ന് ഹൈദരാബാദിലെ മെക്ക മസ്ജിദ് സ്ഫോടനത്തിന് പിന്നിലും ഒക്ടോബര് 11 ന് മൂന്ന് പേരുടെ മരണത്തിനിടയാക്കിയ അജ്മീര് ദര്ഗയിലെ സ്ഫോടനത്തിന് പിന്നിലും ഇതേ ഹിന്ദുത്വ ഭീകരവാദികളാണെന്ന കാര്യമാണ് ഇപ്പോള് അന്വേഷണ ഉദ്യോഗസ്ഥര് പങ്കുവെക്കുന്നനത്. 2009 ല് രണ്ട് പേരുടെ മരണത്തിനിടയാക്കിയ ഗോവ സ്ഫോടനത്തിന് പിന്നിലും ഹിന്ദുത്വ ഭീകരതയുടെ കൈകളുണ്ടെന്നാണ് പൊലീസ് പറയുന്നത്. പ്രജ്ഞാസിങ്ങിന്റെ അടുത്ത അനുയായിയും ആര്എസ്എസ് പ്രചാരകനുമായ സുനില് ജോഷിയാണ് മെക്ക മസ്ജിദ്-അജ്മീര്-സംഝോത എൿസ്പ്രസ് സ്ഫോടനത്തിന് പിന്നില് പ്രവര്ത്തിച്ചതെന്ന് സംശയിക്കുന്നു. രാമചന്ദ്ര കല്സാഗ്രെ, സന്ദീപ് ദാംഗെ എന്നിവരുടെ സഹായത്തോടെയാണ് സുനില് ജോഷി ഈ കാര്യങ്ങള് നടത്തിയത്. ഈ മൂവരും ഇന്തോര് കേന്ദ്രമായി പ്രവര്ത്തിച്ചുവരികയാണ്. ഇവരുമായി ബന്ധമുണ്ടായിരുന്ന ദേവേന്ദ്ര ഗുപ്തയും ലോകേഷ് ശര്മയും അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടതോടെയാണ് വിവരങ്ങള് പുറത്തുവന്നത്. ഹിന്ദുക്കളെ ക്രിസ്തു മതത്തിലേക്ക് മതം മാറ്റുന്നതിന് നേതൃത്വം നല്കിയെന്ന് ആരോപിച്ച് കോണ്ഗ്രസ് നേതാവ് പ്യാര്സിങ് നിനാമയെ 2003 ല് വധിച്ച കേസിലെ പ്രതിയാണ് ലോകേഷ് ശര്മ.
ആര്എസ്എസ് തന്നെ
2007 ഡിസംബര് 29 ന് മധ്യപ്രദേശിലെ ദേവാസില് വെച്ച് സംശയകരമായ സാഹചര്യത്തില് സുനില് ജോഷി കൊല്ലപ്പെട്ടു. കൂടെയുള്ള ആര്എസ്എസുകാര് തന്നെയാണ് 'ഗുരുജി' എന്ന് വിളിക്കുന്ന സുനില് ജോഷിയെ വധിച്ചതെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അമ്മാവന് മദന്മോഹന് മോഡി വെളിപ്പെടുത്തുകയുണ്ടായി. പ്രജ്ഞാസിങ്ങും കേണല് ശ്രീകാന്ത് പുരോഹിതും തമ്മില് നടന്ന ടെലിഫോണ് സംഭാഷണത്തില് ഇയാളെ അവര് തന്നെ വധിച്ചതാണെന്ന സൂചനയും ലഭ്യമാണെന്ന് മഹാരാഷ്ട്ര എടിഎസ് വ്യക്തമാക്കുന്നു. മധ്യപ്രദേശിലെ ബിജെപി സര്ക്കാര് കേസ് തെളിവില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ് അവസാനിപ്പിച്ചിരിക്കുകയാണ്. ഈ കേസ് സിബിഐക്ക് കൈമാറണമെന്ന ആവശ്യം ഉയര്ന്നെങ്കിലും ശിവരാജ്സിങ് ചൌഹാന് തയ്യാറായിട്ടില്ല. അന്വേഷിച്ചാല് ഹിന്ദുത്വ ഭീകരതയുടെ കൂടുതല് ആഴത്തിലുള്ള പ്രവര്ത്തനത്തിന്റെ ചുരുളഴിയുമെന്നതുതന്നെ കാരണം. അതോടൊപ്പം ആര്എസ്എസ് എന്ന സംഘടനക്ക് തന്നെ ഈ ഭീകരവാദ പ്രവര്ത്തനങ്ങളുമായി ബന്ധമുണ്ടെന്ന് ഇതോടെ കൂടുതല് ശക്തമായി തെളിയിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. കാരണം കൊല്ലപ്പെട്ട സുനില് ജോഷിയും ആര്എസ്എസിന്റെ 15 അംഗ എൿസിക്യൂട്ടീവ് അംഗവും അവരുടെ പ്രധാന തന്ത്രശാലിയുമായ ഇന്ദ്രേഷ് കുമാറുമായി അടുത്ത ബന്ധമാണുണ്ടായിരുന്നത്. കഴിഞ്ഞ ഏപ്രില് 29ന് രാജസ്ഥാന് എടിഎസ് അറസ്റ്റു ചെയ്ത ദേവേന്ദ്രഗുപ്തയുടെ കോണ്ടാക്ട് ലിസ്റ്റില് ഇന്ദ്രേഷിന്റെ പേരുണ്ടായിരുന്നു. ഇതേതുടര്ന്ന് അന്വേഷകരുടെ നിരീക്ഷണത്തിലായിരുന്നു ഇന്ദ്രേഷ്. 2008ല് കശ്മീരിലെ അമര്നാഥ് ഭൂമിത്തര്ക്കവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വര്ഗീയ ചേരിതിരിവ് സൃഷ്ടിക്കുന്നതില് മുഖ്യപങ്ക് വഹിച്ചയാളാണ് ഇന്ദ്രേഷ്.
സംഘപരിവാര് നേതാക്കളുമായി ബന്ധപ്പെടാന് ഗുപ്ത മൂന്ന് മൊബൈല്ഫോണുകളാണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. ആര്എസ്സിനു പുറമെ വിഎച്ച്പിയുടെയും ബിജെപിയുടെയും നേതൃത്വത്തിലുള്ള എട്ട് പേരുമായി ഇയാള് നിരന്തരം ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നതായി കോള് രജിസ്റ്ററില്നിന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ലഖ്നൌ, കാണ്പുര്, വരാണസി, ഗൊരഖ്പൂര്, ഫൈസാബാദ് എന്നിവിടങ്ങളില്നിന്നുള്ള ഈ നേതാക്കളെല്ലാം അന്വേഷണ സംഘത്തിന്റെ നിരീക്ഷണത്തിലാണ്. ഇന്ദ്രേഷ് കുമാറാകട്ടെ ആര്എസ്എസ് സര്സംഘചാലക് മോഹന്ഭാഗവതുമായി അടുത്ത ബന്ധം പുലര്ത്തുന്നയാളുമാണ്. അതായത് ആര്എസ്എസിന്റെ കേന്ദ്ര നേതൃത്വവുമായി തന്നെ ഈ ഭീകരപ്രവര്ത്തനങ്ങള്ക്ക് ബന്ധമുണ്ടെന്ന് വ്യക്തം. എന്നാല് ബന്ധപ്പെട്ട അന്വേഷണ ഏജന്സികള് ഇതുവരെയായും ഈ രീതിയിലേക്ക് അന്വേഷണം വ്യാപിപ്പിച്ചിട്ടില്ല. ആര്എസ്എസ് ദേശീയ സമിതിയംഗം അശോക് ബേരിയെയും ജാര്ഖണ്ഡിന്റെ ചുമതലയുള്ള പ്രാന്തപ്രചാരക് അശോക് വർഷ്ണിയെയും സിബിഐ നിരവധി തവണ ചോദ്യംചെയ്തിരുന്നു. അജ്മീര് സ്ഫോടനക്കേസിലെ മുഖ്യപ്രതി ദേവേന്ദര് ഗുപ്തക്ക് സഹായവും സംരക്ഷണവും നല്കിയത് തങ്ങളാണെന്ന് ഇവര് സമ്മതിച്ചിട്ടുണ്ട്. സ്ഫോടനത്തിന് ഉപയോഗിച്ച രണ്ട് സിം കാര്ഡുകള് ഗുപ്തക്ക് സംഘടിപ്പിച്ചു നല്കിയത് വർഷ്ണിയാണെന്നും അന്വേഷണത്തില് വ്യക്തമായി. അജ്മീര്, മെക്ക മസ്ജിദ്, മലേഗാവ് സ്ഫോടനങ്ങള് ആസൂത്രണം ചെയ്തത് ഗുജറാത്തിലെ സംഘപരിവാര് സ്വാമി അസിമാനന്ദയും അറസ്റ്റിലായ പ്രജ്ഞാസിങ് ഠാക്കൂറും ചേര്ന്നാണെന്നും വെളിപ്പെട്ടു.
വധശ്രമം ഉപരാഷ്ട്രപതിക്കും നേരെ
ഏറ്റവും അവസാനമായി ഉപരാഷ്ട്രപതി ഹമീദ് അന്സാരിയെ വധിക്കാന് പോലും ഹിന്ദുത്വ ഭീകരവാദികള് ശ്രമിച്ച കാര്യം പുറത്തുവരികയുണ്ടായി. മലേഗാവ് സ്ഫോടനക്കേസില് അറസ്റ്റിലായ സംഘപരിവാര് സ്വാമി 'ശങ്കരാചാര്യ' ദയാനന്ദ് പാണ്ഡെയുടെ ലാപ്ടോപിൽ നിന്ന് സിബിഐക്ക് ലഭിച്ച ഓഡിയോ ടേപ്പില്നിന്നാണ് ഇക്കാര്യം പുറത്തുവന്നത്. 2007 ഒൿടോബറില് ഡല്ഹി ജാമിയ മിലിയ ഇസ്ളാമിക സര്വകലാശാലയില് വാര്ഷിക ബിരുദദാന ചടങ്ങില് പങ്കെടുക്കുമ്പോഴാണ് ഡല്ഹി അപ്പോളോ ആശുപത്രിയിലെ ഡോൿടര് ആര് പി സിങ്ങിന്റെ നേതൃത്വത്തില് ഉപരാഷ്ട്രപതിയെ വധിക്കാന് ശ്രമിച്ചത്. എന്നാല്, പദ്ധതി നടപ്പാക്കാനായില്ല.
അന്സാരിക്കെതിരെ പ്രതികരിക്കാന് 15 ലിറ്റര് പെട്രോളുമായി താന് പോയെന്നും എന്നാല്, എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാന് അവസരം ലഭിച്ചില്ലെന്നും ഡോ. സിങ് പറയുന്നത് ഓഡിയോ ടേപ്പിലുണ്ട്. ജാമിയ മിലിയയിലെ അവാർഡ് ദാന ചടങ്ങില് ഉപരാഷ്ട്രപതി പങ്കെടുത്തല്ലോയെന്ന പാണ്ഡെയുടെ ചോദ്യത്തിനാണ് ഈ മറുപടി. ടേപിലെ ശബ്ദം ഇരുവരുടേതുമാണെന്ന് ഫോറന്സിക് പരിശോധനയില് വ്യക്തമായിരുന്നു. എന്നാല്, ഹിന്ദുത്വ ഭീകരരുടെ ഗൂഢാലോചനയില് സുപ്രധാന പങ്ക് വഹിച്ച ഡോ. സിങ്ങിനെ അറസ്റ്റുചെയ്തെങ്കിലും ഒരു വട്ടം ചോദ്യംചെയ്തശേഷം സിബിഐ നിരുപാധികം വിട്ടയച്ചു. ഇയാള് ഇപ്പോഴും ഡല്ഹിയിലെ അപ്പോളോ ആശുപത്രിയില് ജോലിചെയ്യുകയാണ്. മലേഗാവ് കേസില് പ്രതിയായ പാണ്ഡെ ഇപ്പോള് നാസിക് ജയിലിലാണ്.
ഫരീദാബാദില് ചേര്ന്ന രഹസ്യയോഗത്തിലെ സംഭാഷണങ്ങളാണ് പാണ്ഡെയുടെ ലാപ്ടോപില്നിന്ന് ലഭിച്ചത്. മലേഗാവ് സ്ഫോടനക്കേസിലെ മുഖ്യപ്രതി കേണല് ശ്രീകാന്ത് പുരോഹിതും ഈസ്റ്റ് ഡല്ഹി എംപിയായിരുന്ന ബിജെപി നേതാവ് ബി എല് ശര്മയും യോഗത്തില് പങ്കെടുത്തിരുന്നെന്നും വ്യക്തമായി. ഇന്ത്യന് ഭരണഘടനയില് വിശ്വാസം നഷ്ടമായെന്നും ഹിന്ദുരാഷ്ട്രം സ്ഥാപിക്കാനായി രാജ്യത്തിനെതിരെ യുദ്ധംചെയ്യുമെന്നും പുരോഹിത് പറയുന്നത് ടേപ്പിലുണ്ട്. 'ഈ രാജ്യം നമ്മുടേതല്ല. നമ്മള് സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായി പോരാടണം, ഹിന്ദുക്കളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായി.'- പുരോഹിത് പറയുന്നു.
കേണല് പുരോഹിത് ആക്രമണങ്ങള്ക്ക് ആയുധങ്ങളും സ്ഫോടകവസ്തുക്കളും എത്തിച്ചുകൊടുത്തിരുന്നെന്നും ടേപ്പിലെ സംഭാഷണം വ്യക്തമാക്കുന്നു. 'എനിക്ക് ഗ്രനേഡുകളും ആര്ഡിഎൿസും ഹൈവോള്ട്ടേജ് ഡിറ്റണേറ്ററുകളും ബാറ്ററികളും വേണം. ഞങ്ങള് സമീപിച്ചവര് പറഞ്ഞത് സൈന്യത്തിന് ഇവ നല്കാന് കഴിയുമെന്നാണ്. ഇതെല്ലാം കിട്ടിയാല് ഗംഭീരമായി യുദ്ധം ചെയ്യാം. ജമ്മുവില്നിന്ന് നൂറ് ചാവേറുകളെ ഞാന് നല്കാം'- ഡോ. സിങ് പുരോഹിതിനോട് പറയുന്നു. പുരോഹിതിന്റെ സംഭാഷണം ഇങ്ങനെ: 'നമുക്ക് ഫോണില് ബന്ധപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കാം. ഇരുവരും ചെയ്യുന്നത് എന്താണെന്ന് പരസ്പരം അറിയിക്കുക. ഇത് നമ്മുടെ ആസൂത്രണത്തിന് സഹായിക്കും. പരിശീലനം നടക്കുമ്പോള് നിങ്ങള് പാതിരാത്രിക്ക് വേണമെങ്കിലും വിളിച്ചോളൂ..'.
ഇത് ഭീകരപ്രവര്ത്തനമല്ലെങ്കില് പിന്നെന്താണ് ?
*****
വി ബി പരമേശ്വരന്, കടപ്പാട് :ദേശാഭിമാനി വാരിക
ഹിന്ദുത്വവാദികളും അവരുടെ രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനമായ ബിജെപിയുമാണ് ഇന്ത്യയില് പ്രധാനമായും ഈ പ്രചാരണം നടത്തുന്നത്. എല്ലാ മുസ്ളിങ്ങളും ഭീകരവാദികളല്ലെങ്കിലും എല്ലാ ഭീകരവാദികളും മുസ്ളിങ്ങളാണെന്ന സിദ്ധാന്തമാണ് സംഘപരിവാര് മുന്നോട്ട് വെച്ചിരുന്നത്. മദ്രസകള് ഭീകരവാദത്തിന്റെ റിക്രൂട്ടിങ് കേന്ദ്രങ്ങളാണെന്നും ന്യൂനപക്ഷത്തിന് നല്കുന്ന എല്ലാ സഹായങ്ങളും ഭീകരവാദികള്ക്കുള്ള പ്രീണനമാണെന്നും ഇവര് പ്രചരിപ്പിച്ചു. ഭീകരവാദിക്ക് മതമില്ലെന്നും ഭീകരവാദി ഭീകരവാദി മാത്രമാണെന്നും ലിബറലുകളും പുരോഗമന ചിന്താഗതിക്കാരും പറഞ്ഞപ്പോള് സംഘപരിവാര് ആ വാദത്തെ പുച്ഛിച്ചുതള്ളി. എന്നാല് സംഘപരിവാറിന്റെ ഈ പ്രചാരണം സ്വന്തം ഭീകരവാദ മുഖം മറച്ചുവെക്കാനുള്ള തന്ത്രം മാത്രമായിരുന്നു എന്ന് ഇനിയെങ്കിലും തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്. ഹിന്ദുത്വ ഭീകരവാദം ഇന്ന് പൊതുസമൂഹത്തിലെ പ്രധാന ചര്ച്ചാവിഷയമായി പതുക്കെയാണെങ്കിലും മാറുകയാണ്. അതായത് ഹിന്ദുക്കള് സമാധാനപ്രേമികളും അഹിംസാവാദികളും ആണെന്ന വാര്പ്പ് മാതൃകകള് ഉടയുകയാണ്.
രാഷ്ട്രപിതാവ് മഹാത്മാഗാന്ധിയെ ഹിന്ദുത്വ ഭീകരവാദികള് വധിച്ചിട്ടു പോലും ഇത്തരമൊരു പൊതുബോധം എങ്ങനെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന ചോദ്യം പ്രസക്തമാണ്. കാരണം ഗാന്ധിജിയുടെ വധത്തിന് ശേഷം 1948 ഫെബ്രുവരി 4 ന് ആര്എസ്എസിനെ നിരോധിച്ചുകൊണ്ട് കേന്ദ്ര സര്ക്കാര് പുറത്തിറക്കിയ വിജ്ഞാപനത്തില് തന്നെ ഹിന്ദുത്വ ഭീകരവാദത്തെക്കുറിച്ച് പറയുന്നുണ്ട്. ഈ സംഘടനകളുടെ അംഗങ്ങള് 'ജനങ്ങളെ ഭീകരവാദ പ്രവര്ത്തനത്തില് ഏര്പ്പെടാന് പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ലഘുലേഖകള് വിതരണം ചെയ്യാനും ആയുധങ്ങള് കൈവശപ്പെടുത്താനും അതീവ രഹസ്യമായി ശ്രമിക്കുന്നതായി' പറയുന്നുണ്ട്. 'സംഘപരിവാറിന്റെ ഈ ആക്രമണസ്വഭാവം പല ജീവിതങ്ങളും കവര്ന്നുവെന്നും അതില് ഏറ്റവും വിലപ്പെട്ട ജീവിതം മഹാത്മാ ഗാന്ധിയുടേതാണെന്നും' സര്ക്കാര് വ്യക്തമാക്കുകയുണ്ടായി. ഹിന്ദുത്വത്തെക്കുറിച്ച് രണ്ട് പുസ്തകം സമീപകാലത്ത് എഴുതിയ ജ്യേതിര്മയ ശര്മ ഹിന്ദുക്കള് സമാധാനപ്രിയരും അഹിംസാവാദികളുമാണെന്ന 'കെട്ടുകഥയുടെ പ്രചാരണത്തില് നിങ്ങള് പങ്കാളിയാണെങ്കില് നിങ്ങളും ഒരു ഗൂഢാലോചനയില് പങ്കെടുക്കുകയാണെ'ന്ന മുന്നറിയിപ്പ് നല്കുന്നുണ്ട്.
ഇന്ത്യയിലെ മധ്യവര്ഗമാണ് ഇത്തരമൊരു ഹിന്ദുഷോവനിസ്റ്റ് ആശയത്തെ ഏറ്റവും കൂടുതല് പുല്കുന്നത്. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യഘട്ടത്തില് തന്നെ ഹിന്ദുത്വവാദികള് പ്രത്യാക്രമണ തത്വശാസ്ത്രത്തില് വിശ്വസിക്കുകയും അത് പ്രചരിപ്പിക്കുയും ചെയ്തിരുന്നു വെന്നത് ചരിത്രം. പുരാണങ്ങളില്നിന്നും മറ്റുമാണ് ഇത്തരമൊരു തത്വശാസ്ത്രത്തിന് ഈ ശക്തികള് രൂപം നല്കിയത്. ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും തമ്മിലുള്ള സംഘര്ഷത്തില് അസുരന്മാരെ നിഷ്ക്കാസനം ചെയ്ത ദേവന്മാര് നേടുന്ന വിജയം ഇവര്ക്ക് പ്രേരണയായി. ഇന്ത്യയിലെ ഹിന്ദുത്വവാദികള് ശത്രുക്കളെ അസുരന്മാരായി കരുതി അവരെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യുന്നതില് തെറ്റില്ലെന്ന തത്വശാസ്ത്രത്തില് പലപ്പോഴും എത്തി. തിരിച്ചടിക്കുന്നത് ആക്രമാസക്തമായിരിക്കണമെന്നും അത് ക്ഷാത്രവീര്യത്തിന്റെ ഉജ്വല പ്രകടനമാണെന്നും വിലയിരുത്തപ്പെട്ടു. തങ്ങള് ആക്രമിക്കപ്പെട്ടാല് മാത്രമേ തിരിച്ചടിക്കുകയുള്ളൂവെന്ന് ഹിന്ദുത്വവാദികള് വാദിക്കുമ്പോഴും എപ്പോഴാണ് ഹിന്ദുത്വം അക്രമിക്കപ്പെടുന്നത് എന്ന് നിശ്ചയിക്കുന്നതും തങ്ങളുടെ ശത്രുക്കള് ആരാണെന്ന് നിശ്ചയിക്കുന്നതും അവര് ഏകപക്ഷീയമാണെന്ന വസ്തുതയും നിലനില്ക്കുന്നു.
വി ഡി സവര്ക്കറും നാഥുറാം വിനായക് ഗോഡ്സെയും മറ്റും തിരിച്ചടിക്കാനായി അക്രമമാര്ഗം തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നതില് തെറ്റില്ലെന്ന പക്ഷക്കാരായിരുന്നു. അതിന് നിയമസാധുതയുണ്ടെന്നും അവര് വിശ്വസിച്ചു. ഹിന്ദു മഹാസഭയും ആര്എസ്എസ്സും ഈ വിചാരധാരയിലൂടെയാണ് മുന്നോട്ട് പോയത്. ഇതുകൊണ്ടാണ് മഹാത്മജിയെ പോലും വധിക്കാന് ഹിന്ദുത്വ ആശയഗതിക്കാര്ക്ക് കഴിഞ്ഞതും അതില് മനഃസ്ഥാപമില്ലെന്ന് കൊലയാളികള്ക്ക് പറയാന് മനക്കരുത്ത് ലഭിച്ചതും. ഈ മനോഭാവത്തില് നിന്നാണ് സവര്ക്കറുടെ ചിത്രം ഇന്ത്യന് പാര്ലമെന്റിന്റെ സെന്ട്രല് ഹാളില് വെക്കാന് ബിജെപി നേതൃത്വത്തിലുള്ള എന്ഡിഎ സര്ക്കാര് തയ്യാറായത്. സെന്ട്രല് ഹാളില് ഗാന്ധിജിക്ക് നേരേ അഭിമുഖമായ സ്ഥലത്തു തന്നെയാണ് സവര്ക്കറുടെ ചിത്രം സ്ഥാപിച്ചത് എന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണ്. എന്നിട്ട് ഇപ്പോഴും ആര്എസ്എസ് നേതൃത്വം പറയുന്നത് ഹിന്ദുക്കള്ക്ക് ഭീകരവാദിയാകാന് കഴിയില്ലെന്നും ഇനി ആരെങ്കിലും അങ്ങനെ ആയിട്ടുണ്ടെങ്കില് ഇസ്ളാമിക ഭീകരവാദികളുടെ സമ്മര്ദം കൊണ്ട് മാത്രം ആയവരാണെന്നുമാണ്. ഓര്ഗനൈസറിന്റെ മുന് എഡിറ്ററായ ശേഷാദ്രിചാരിയാണ് ഈ വാദം മുന്നോട്ട് വെക്കുന്നത്. വര്ഗീയ ശക്തികള് പരസ്പരം ശക്തിപകരുന്നുവെന്ന സിദ്ധാന്തം തന്നെയാണ് വളച്ചുകെട്ടില്ലാതെ ശേഷാദ്രിചാരിയും പറയുന്നത്. ഇസ്ളാമിക ഭീകരതയെ ചെറുക്കാന് ഹിന്ദുക്കള്ക്ക് ഭീകരവാദിയാകുന്നതില് തെറ്റില്ലെന്നാണ് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞുവെക്കുന്നത്. അതായത് ആര്എസ്എസിന്റെ ആത്യന്തികമായ എതിര്പ്പ് ഭീകരവാദത്തോടല്ല; മറിച്ച് ഇസ്ളാമിക ഭീകരതയോട് മാത്രമാണെന്നാണ്.
ഗാന്ധിജിയുടെ വധത്തിന് ശേഷം നിരോധിക്കപ്പെടുകയും പൊതുസമൂഹത്തില് ഒറ്റപ്പെടുകയും ചെയ്തുവെങ്കിലും വര്ഗീയ അജന്ഡ അവര് ഉപേക്ഷിച്ചില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല അതിന് മൂര്ച്ച കൂട്ടുകയും ചെയ്തു. ഇതിന്റെ ഫലമായിരുന്നു 1992 ഡിസംബര് 6 ന് ബാബ്റി മസ്ജിദ് തകര്ക്കപ്പെട്ടത്. നാലു പതിറ്റാണ്ട് കാലം സംഘപരിവാര് വിവിധ ബാനറില് നടത്തിയ വര്ഗീയ പ്രചാരണത്തിന്റെയും ആയുധ പരിശീലനത്തിന്റെയും ഫലമായിരുന്നു പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടില് നിര്മിക്കപ്പെട്ട ബാബ്റി മസ്ജിദ് തകര്ക്കപ്പെട്ടത്. അയോധ്യയിലെ 'വിജയത്തിന്' ശേഷമാണ് ഹിന്ദുത്വ ഭീകരത ഇന്ത്യയില് ആഴത്തില് വേരുറപ്പിക്കുന്നത്. 2002 ഫെബ്രുവരിയില് മോഡിയുടെ നേതൃത്വത്തില് ഗുജറാത്തില് നടന്ന വംശഹത്യ ഇത്തരം ശക്തികള്ക്ക് ആക്കം കൂട്ടുകയും ചെയ്തു. ഹിന്ദുത്വ ഭീകരതയുടെ മികച്ച ഉദാഹരണമാണ് ഗോധ്ര സംഭവവും അത് ഉപകരണമാക്കി ഗുജറാത്ത് സംസ്ഥാന ഭരണത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ നടന്ന വംശഹത്യയും. ഇതോടെ ഉത്തരേന്ത്യയിലെമ്പാടും ചെറുതും വലുതുമായ ഹിന്ദുത്വ ഭീകരസംഘടനകള് തലപൊക്കി.
ഇതിനുശേഷം ഉണ്ടാകുന്ന പ്രധാന ഹിന്ദുത്വ ഭീകരപ്രവര്ത്തനമാണ് ഒറീസയില് നടന്ന ക്രിസ്ത്യന് വേട്ട. 2007 നവംബറില് കര്ണാടകയിലെ ധാര്വാഡില് ചേര്ന്ന ആര്എസ്എസ് ദേശീയ നിര്വാഹകസമിതി യോഗത്തില് രണ്ട് പ്രധാന തീരുമാനങ്ങള് കൈക്കൊള്ളുകയുണ്ടായി. മുസ്ളിങ്ങളുടെ പിന്നോക്കാവസ്ഥ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്ന സച്ചാര് സമിതി റിപ്പോര്ട്ടും ദളിത് ക്രിസ്ത്യാനികള്ക്കും മുസ്ളിങ്ങള്ക്കും സംവരണാനുകൂല്യം ശുപാര്ശ ചെയ്യുന്ന രംഗനാഥ മിശ്ര കമ്മീഷന് റിപ്പോര്ടും നടപ്പിലാക്കാനുള്ള നീക്കം തടയുക എന്നതായിരുന്നു അത്. ഭരണഘടനയുടെ ആമുഖത്തിലുള്ള മതേതരം എന്ന പദപ്രയോഗം മാറ്റണമെന്നും മതാധിഷ്ഠിത രാഷ്ട്രമാണ് ഇന്ത്യയെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കണമെന്നും ഡല്ഹിയില് ചേര്ന്ന ബിജെപി ദേശീയ കൌണ്സില് യോഗത്തില് പാര്ടിയുടെ പ്രധാനമന്ത്രി സ്ഥാനാര്ഥി അദ്വാനി ആവശ്യപ്പെട്ടു. മുസ്ളിങ്ങള് മാത്രമല്ല ക്രിസ്ത്യാനികളും ഭീകരവാദികളാണെന്ന് ആരോപിച്ചാണ് ഒറീസയിലെ കന്ദമല് ജില്ലയില് സംഘപരിവാര് വന് ആക്രമണങ്ങള് നടത്തിയത്. 2007 ഡിസംബറിലായിരുന്നു ആദ്യ ആക്രമണം. 2007ലെ ക്രിസ്തുമസ് വേളയിലുണ്ടായിരുന്നത് പോലെ 2008 ലെ ക്രിസ്തുമസ് വേളയിലും ക്രിസ്ത്യാനികള്ക്കെതിരെ ആക്രമണം നടത്താന് സംഘപരിവാര് ആസൂത്രണം ചെയ്തിരുന്നുവെന്ന് വ്യാപകവും ഒരേ രീതിയിലുമുള്ള ആക്രമണ രീതി വ്യക്തമാക്കുന്നു.
പലസ്തീന് പ്രദേശങ്ങളില് ജൂത കുടിയേറ്റം നടത്തി അറബികളെ ആട്ടിയോടിക്കുക എന്ന സമീപനമാണ് ഇസ്രയേല് സ്വീകരിച്ചതെങ്കില് അവരില് നിന്ന് ആവേശം ഉള്ക്കൊണ്ട് സംഘപരിവാര് സ്വീകരിച്ച തന്ത്രം ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ വീട്, ആരാധനാലയം ഉള്പ്പെടെയുള്ള എല്ലാ സൌകര്യങ്ങളും ആവര്ത്തിച്ച് നശിപ്പിച്ച് അവരെ ആട്ടിയോടിക്കുക എന്നതാണ്. 'ഹിന്ദുവാണെങ്കില് ജീവിക്കാം അല്ലെങ്കില് പുറത്തുപോകാം' എന്ന ഫാസിസ്റ്റ് മുദ്രാവാക്യം യഥാര്ഥത്തില് നടപ്പിലാക്കുകയായിരുന്നു ഒറീസയില് സംഘപരിവാര്.
ത്രിശൂലത്തില്നിന്ന് ബോംബിലേക്ക്
ഗാന്ധിജിയെ വധിച്ച് ഇന്ത്യയില് ഭീകരവാദത്തിന് തുടക്കമിടുകയും അയോധ്യയിലെ ബാബ്റി മസ്ജിദ് തകര്ത്ത് അതിന് ആക്കം കൂട്ടുകയും ചെയ്ത് ആര്എസ്എസ് നടത്തുന്ന ഭീകരവാദ പ്രവര്ത്തനത്തെ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കുന്ന സമീപനമായിരുന്നു പൊതുവെ ഇന്ത്യന് ഭരണാധികാരികള്ക്കും പൊലീസിനും മാധ്യമങ്ങള്ക്കും. ബാബ്റിമസ്ജിദ് തകര്ക്കപ്പെട്ട വേളയില് തന്നെ മധ്യേന്ത്യയുടെ പലഭാഗത്തും ഹിന്ദുത്വഭീകരവാദം പലരൂപത്തിലും തലപൊക്കി. മധ്യപ്രദേശിലെ നീമച്ചിലും ഭോപ്പാലിലുമാണ് ആദ്യമായി ഇത്തരം സംഘടനകള് ചില സ്ഫോടനങ്ങള് നടത്തുന്നത്. ബാബ്റിമസ്ജിദ് തകര്ത്തതിന് തൊട്ടു മുമ്പാണ് ഈ രണ്ടിടത്തും തീവ്രത കുറഞ്ഞ ബോംബ് സ്ഫോടനമുണ്ടായത്. 2003 മുതല് തുടര്ച്ചയായി മഹാരാഷ്ട്രയില് പലയിടത്തും ചെറുതും വലുതുമായ സ്ഫോടനങ്ങള് ഉണ്ടായി. 2003 നവംബര് 21 ന് പര്ബാനിയിലെ റഹ്മത് നഗറിലെ മുഹമ്മദീയ പള്ളിയില് ബോംബ് സ്ഫോടനമുണ്ടായി. 2004 ആഗസ്ത് 27 ന് പര്ബാനി ജില്ലയിലെ തന്നെ പര്ണയിലെ സിദ്ധാര്ഥ് നഗറിലുള്ള മിറാജ് ഉല് ഉലൂം മദ്രസയില് ബോംബ് സ്ഫോടനമുണ്ടായി. ഇതേദിവസം തന്നെ ജല്നയിലെ ഖാദിസിയ പള്ളിയിലും സ്ഫോടനമുണ്ടായി. ഈ സ്ഫോടനങ്ങളെല്ലാം വെള്ളിയാഴ്ചയായിരുന്നു. അതും ഉച്ചക്കുള്ള നമസ്ക്കാരം കഴിയുന്ന സമയത്ത്.
എന്നാല് മുസ്ളിം ആരാധനാലയങ്ങളില് മുസ്ളീം ഭീകരര് തന്നെ ബോംബുവെക്കുമോ എന്ന സംശയം ഒരിക്കലും പൊലീസോ അന്വേഷണ ഉദ്യേഗസ്ഥരോ മുന്നോട്ടുവെച്ചില്ല. ഇതിന് കാരണം ഇന്ത്യന് ഐബിയുടെയും മറ്റും പരിശീലനത്തിന്റെ അന്തര്ധാരയായി പ്രവര്ത്തിക്കുന്ന ഹിന്ദുഅനകൂല മനോഭാവമാണെന്ന് ഇന്റലിജന്സ് ബ്യൂറോയുടെ മുന് ജോയന്റ് ഡയറൿടര് മലോയ് കൃഷ്ണ ധര് തന്റെ 'ഓപ്പണ് സീക്രട്ട്' എന്ന പുസ്തകത്തില് പറയുന്നുണ്ട്. ആര്എസ്എസ്സുകാരനായ ധറില് നിന്നുതന്നെയാണ് ഇത്തരമൊരു അഭിപ്രായ പ്രകടനം മുന്നോട്ട് വന്നത് എന്നത് പ്രത്യേകം പരാമര്ശമര്ഹിക്കുന്നു. മഹാരാഷ്ട്ര എ ടി എസിന്റെ മേധാവിയായ ഹേമന്ത് കര്ക്കറെയാണ് ആദ്യമായി ഹിന്ദുത്വ ഭീകരവാദമാണോ ഇതിന് പിന്നിലെന്ന സംശയം ഉയര്ത്തിയത്. ആ രീതിയില് അന്വേഷണം മുന്നോട്ടു പോയപ്പോഴാണ് പല സ്ഫോടനങ്ങള്ക്ക് പിന്നിലും ഹിന്ദുത്വ ഭീകരവാദികള്ക്ക് കൈയുണ്ടെന്ന് തെളിയിക്കപ്പെട്ടത്. മലേഗാവിലെ ഒരു പാതക്ക് ഹേമന്ത് കര്ക്കറെയുടെ പേരിട്ടുകൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹത്തോടുള്ള ബഹുമാനം ജനങ്ങള് പ്രകടിപ്പിച്ചത്. മുംബൈ ഭീകരാക്രമണത്തില് ധീരനായ ഈ ഓഫീസര് കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്തു, ദുരൂഹമായ സാഹചര്യത്തില്.
2006 ഏപ്രില് ആറിന് മഹാരാഷ്ട്രയിലെ തന്നെ നന്ദേഡിലും സ്ഫോടനമുണ്ടായി. പൊതുമരാമത്ത് വകുപ്പിലെ റിട്ട. എന്ജിനിയറായ ലക്ഷ്മണന് രാജ് കോണ്ട്വാറിന്റെ വസതിയില് ഉണ്ടായ സ്ഫോടനത്തില് രണ്ടു പേര് കൊല്ലപ്പെട്ടു. ലക്ഷ്മണ കോണ്ട്വാറിന്റെ മകന് നരേഷ് കോണ്ട്വാറും ഹിമാംശു ഫാന്സേയുമാണ് കൊല്ലപ്പെട്ടത്. തൊട്ടടുത്ത ദിവസം(അതും വെള്ളിയാഴ്ചയായിരുന്നു)ഔറംഗാബാദിലെ റെയില്വേ സ്റ്റേഷന് സമീപമുള്ള പള്ളിയില് ബോംബ് വെക്കാനായിരുന്നു. ഇവര്ക്ക് പദ്ധതിയെന്ന് മഹാരാഷ്ട്രയിലെ ഭീകരവാദ വിരുദ്ധ സ്ക്വാഡ് (എടിഎസ്) നടത്തിയ നാര്കോ ടെസ്റ്റില് തെളിഞ്ഞു. മാത്രമല്ല നേരത്തേ പര്ബാനിയിലും ജല്നയിലും മറ്റുമുണ്ടായ സ്ഫോടനത്തിനും ഫാന്സേയാണ് നേതൃത്വം നല്കിയതെന്നും തെളിഞ്ഞു.
ഫാന്സേ ബജ്രംഗ്ദളിന്റെയും വിശ്വഹിന്ദു പരിഷത്തിന്റെയും പ്രമുഖ നേതാവായിരുന്നു. 'മുസ്ളിം പള്ളികള്ക്ക് മുമ്പില് ബോംബ് സ്ഫോടനം നടത്തല് മാത്രമാണ് ഹിന്ദുത്വത്തെ രക്ഷിക്കാനുള്ള ഏക മാര്ഗമെന്നും അതിന് തയ്യാറായില്ലെങ്കില് ഹിന്ദുക്കള് ഹിജഡകളായി വിലയിരുത്തപ്പെടുമെന്നും' വിശ്വസിച്ചിരുന്നയാളായിരുന്നുവത്രെ ഫാന്സേ. 2001 ആഗസ്ത് 8 ന് നന്ദേഡിലെ വിവേക് നഗറിലുള്ള ഷേഖ് യൂസഫ് ഷേഖ് ഗഫൂര് എന്ന അധ്യാപകനെതിരെ ആസിഡ് ബോംബ് എറിഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് ഫാന്സേ തന്റെ ഭീകരവാദ പ്രവര്ത്തനത്തിന് തുടക്കം കുറിച്ചത്. സിന്ഹഗഡിലെ ആകാശ് റിസോര്ട്ടില് വെച്ച് 2003 ലാണ് മറോട്ടി കേശവ് വാഗ്, രാഹുല് മനോഹര് റാവു പാണ്ഡെ, യോഗേഷ് രവീന്ദ്ര വിദുല്ക്കര് എന്നിവര്ക്കൊപ്പം ബോംബ് നിര്മാണത്തില് ഫാന്സേയും പരിശീലനം നേടുന്നത്. വിഎച്ച്പിയുടെ ഇന്റര്നാഷനല് പ്രസിഡണ്ട് പ്രവീണ് തൊഗാഡിയ, നന്ദേഡിലെ വിഎച്ച്പി നേതാവ് ബാലാജി പക്കാഡിയ എന്നിവരുടെ ഉത്തരവുകള്ക്കനുസരിച്ചായിരുന്നു ഫാന്സേ പ്രവര്ത്തിച്ചിരുന്നത്. ഇവരുമായി സംസാരിക്കാനായി പ്രത്യേക മൊബൈല് സിം കാര്ഡ് തന്നെ ഫാന്സേ സൂക്ഷിച്ചിരുന്നു. ഭീകരവാദ ആക്രമണങ്ങളില് കൊല്ലപ്പെട്ട ഹിന്ദുക്കള്ക്ക് പകരമായി 300-400 മുസ്ളിങ്ങളെ കൊല്ലുകയായിരുന്നുവത്രെ ഫാന്സേയുടെ ലക്ഷ്യം. ഫാന്സേയുടെ വീട് പരിശോധിച്ചപ്പോള് മുസ്ളിം പള്ളികളുടെ സ്ഥലങ്ങള് അടയാളപ്പെടുത്തിയ ഭൂപടവും കള്ളത്താടിയും പത്ത് ബുള്ളറ്റുകളും പൊലീസ് കണ്ടെടുത്തു.
സൈനിക സ്കൂളുകളില് പരിശീലനം
നാഗ്പൂരിലെയും നാസിക്കിലെയും ബോണ്സാല സൈനിക സ്കൂളുകളാണ് ഹിന്ദുത്വ ഭീകരവാദത്തിന്റെ മറ്റൊരു പ്രധാന കേന്ദ്രം. 1937 ലാണ് നാസിക്കില് ഈ സ്കൂള് ആരംഭിച്ചത്. ഇന്ത്യയില് ഹൈന്ദവ ഫാസിസത്തിന് രൂപം കൊടുക്കുന്നതില് പ്രത്യേകിച്ചും അതിന്റെ സൈനികവത്ക്കരണത്തിന് നേതൃത്വം നല്കിയ ഡോ. ബി എസ് മൂഞ്ചെയാണ് ഈ വിദ്യാലയത്തിന്റെ സ്ഥാപകന്. ഇന്നത്തെ ഛത്തീസ്ഗഢിലെ ബിലാസ്പൂരില് ജനിച്ച് ആര്എസ്എസ് സ്ഥാപകനായ ഹെഡ്ഗേവാറിന്റെ സംരക്ഷകനായി മാറിയ മൂഞ്ചെ മുസ്സോളിനിയില് നിന്ന് ആവേശം ഉള്ക്കൊണ്ട് സ്ഥാപിച്ച വിദ്യാലയമാണിത്. 1931 മാര്ച്ച് 19 ന് റോമില് ചെന്ന് മുസ്സോളിനിയെ കണ്ടതില് നിന്നു തന്നെ ഫാസിസത്തോട് അദ്ദേഹത്തിനുള്ള ആരാധനയുടെ ആഴം വ്യക്തമാകും. മുസ്സോളിനിയുടെ സൈനിക കോളേജും കായിക വിദ്യാഭ്യാസം പഠിപ്പിക്കുന്ന സെന്ട്രല് മിലിട്ടറി സ്കൂളും ബല്ലില യുവജന സംഘടനയുടെ പ്രവര്ത്തനവും സൂക്ഷ്മമായി വീക്ഷിച്ച അദ്ദേഹം അതില് നിന്നും ആവേശമുള്ക്കൊണ്ടാണ് സൈനിക സ്കൂള് ആരംഭിക്കുന്നത്. ഫാസിസ്റ്റ് ഇറ്റലിയുടെ മാതൃകയില് ഇന്ത്യയിലെ ഹിന്ദുക്കളെയും മാറ്റണമെന്ന് ചിന്തിച്ച 'ആദ്യത്തെ ഇന്ത്യന് ഫാസിസ്റ്റാണ്' മൂഞ്ചെ എന്ന് പറയാം. ഇന്ത്യയില് തിരിച്ചു വന്നതിന് ശേഷം 'ദ മറാത്ത'യില് മൂഞ്ചെ ഇങ്ങനെ എഴുതി: 'യഥാര്ഥത്തില് ഇന്ത്യന് നേതാക്കള് ജര്മനിയിലെ യുവജനപ്രസ്ഥാനത്തെയും ഇറ്റലിയിലെ ബല്ലില പ്രസ്ഥാനത്തെയും അനുകരിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്.'
സൈന്യത്തെ ഇന്ത്യന്വത്ക്കരിക്കുകയും ഇന്ത്യയെ സൈനികവത്ക്കരിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നത് മൂഞ്ചെയുടെ ലക്ഷ്യമായിരുന്നു. ഇതിനായി 1935 ല് സെന്ട്രല് ഹിന്ദു മിലിട്ടറി എഡുക്കേഷന് സൊസൈറ്റിക്ക് രൂപം നല്കി. അതിന്റെ ബാനറിലാണ് സൈനിക സ്കൂള് സ്ഥാപിച്ചത്. 1996 ലാണ് നാഗ്പൂരിലെ സൈനിക സ്കൂള് ആരംഭിച്ചത്. ശിവസേനയുടെ മുഖ്യമന്ത്രി മനോഹര് ജോഷിയാണ് ഈ സ്കൂള് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തത്.
ഹിന്ദുത്വ ഭീകരവാദത്തിന് വിത്തുപാകിയ മറ്റൊരു സംഘടന അഭിനവ ഭാരതാണ്. വിനായക് ദാമോദര് സവര്ക്കര് സ്ഥാപിച്ച സംഘടനയാണിത്. 1904നും 1909 നും ഇടയില് നാസിക്കില് വെച്ചാണ് ഈ സംഘടനയും നിലവില് വന്നത്. ജര്മന് നാസിസത്തില് നിന്ന് ആവേശമുള്ക്കൊണ്ടാണ് ഇത്തരമൊരു സംഘടനക്ക് സവര്ക്കര് രൂപം നല്കിയത്. ജൂതന്മാരെ കൊന്നൊടുക്കി ജര്മന്കാരുടെ വംശശുദ്ധി കാത്തുസൂക്ഷിക്കാന് ഹിറ്റ്ലര് നടത്തിയ ശ്രമമാണ് സവര്ക്കറെ ഏറ്റവും കൂടുതല് ആകര്ഷിച്ചിത്. 'മിത്രമേള' എന്ന പേരില് ഒളിവില് പ്രവര്ത്തിച്ച ഈ സംഘടനയുടെ പ്രധാന നേതാക്കള് സവര്ക്കര് സഹോദരന്മാര് തന്നെയായിരുന്നു.
സവര്ക്കറുടെ കാലശേഷം വിസ്മൃതിയിലേക്ക് മറഞ്ഞ അഭിനവ് ഭാരതിന് പുതുജീവന് ലഭിക്കുന്നത് 2006 ലാണ്. ബിജെപിയുടെ 'മൃദു ഹിന്ദുത്വ' സമീപനത്തില് പ്രതിഷേധമുള്ള ആര്എസ്എസ് പാരമ്പര്യമുള്ള നാലഞ്ചുപേര് ചേര്ന്നാണ് ഈ സംഘടനക്ക് പുതുജീവന് നല്കിയത്. വിനായക് ദാമോദര് സവര്ക്കറുടെ സഹോദരന് നാരായണ് സവര്ക്കറുടെ മകന്റെ ഭാര്യ ഹിമാനി സവര്ക്കറാണ് പ്രസിഡന്റ്. ഗാന്ധിജിയെ വധിച്ച നാഥുറാം ഗോഡ്സേയുടെ സഹോദരന് ഗോപാല് ഗോഡ്സേയുടെ മകളുകൂടിയാണ് ഹിമാനി. കഴിഞ്ഞ വര്ഷം ഏപ്രിലില് ഭോപ്പാലിലും ആഗസ്തില് വിദിശയിലും (രണ്ട് സ്ഥലവും മധ്യപ്രദേശിലാണ്) ഈ സംഘടന കണ്വെന്ഷനുകള് വിളിച്ചുചേര്ത്തു. 'നൂറ്റാണ്ടുകളായി കൊല്ലപ്പെട്ട ലക്ഷക്കണക്കിന് വരുന്ന ഹിന്ദുക്കളുടെ കൊലപാതകത്തിന് പ്രതികാരം ചെയ്യണമെന്ന്' കണ്വെന്ഷനുകളില് വിതരണം ചെയ്ത ലഘുലേഖ ആഹ്വാനം ചെയ്തിരുന്നു. മുസ്ളിങ്ങളെയും ഹിന്ദുക്കളെയും 'ധര്മശത്രുക്കളായി' ചിത്രീകരിച്ച ലഘുലേഖ 'ഈ ശത്രുക്കളെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യണമെന്നും' ആഹ്വാനം ചെയ്തു. 'ഞങ്ങള് ഭീകരവാദത്തെ പിന്തുണക്കുന്നില്ല. എന്നാല് ഹിന്ദുക്കള്ക്കെതിരെ ആക്രമണമുണ്ടായാല് കയ്യുംകെട്ടി നോക്കിയിരിക്കുകയുമില്ലെന്ന്' ഹിമാനി സവര്ക്കര് തന്നെ അടുത്തയിടെ അഭിപ്രായപ്പെടുകയുണ്ടായി.
എന്നാല് കഴിഞ്ഞ വര്ഷം സെപ്തംബര് 29 ന് മഹാരാഷ്ട്രയിലെ മലേഗാവിലും ഗുജറാത്തിലെ മൊഡാസയിലും ഉണ്ടായ ബോംബ് സ്ഫോടനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പ്രജ്ഞാസിങ് ഠാക്കൂറിനെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തതോടെയാണ് മഹാരാഷ്ട്രയിലും മധ്യപ്രദേശിലുമായി വര്ഷങ്ങളായി വളരുന്ന ഹിന്ദുത്വ ഭീകരവാദത്തെക്കുറിച്ച് പുറംലോകം അറിയുന്നത്. ഇന്തോര്-നാഗ്പൂര്-പുണെ മേഖലയിലാണ് ഹിന്ദുത്വ ഭീകരവാദത്തിന്റെ കേന്ദ്രം. മതനിരപേക്ഷ തയില് അടിയുറച്ച് വിശ്വസിക്കുന്ന സൈന്യത്തെപ്പോലും ഹിന്ദുത്വ ഭീകരവാദം പിടികൂടിയിരിക്കുന്നുവെന്ന് സര്വീസിലുള്ള ലഫ്. കേണല് ശ്രീകാന്ത് പ്രസാദ് പുരോഹിതിന്റെയും റിട്ട. മേജര് രമേഷ് ഉപാധ്യായയുടെയും അറസ്റ്റ് വ്യക്തമാക്കുന്നു. സൈന്യം ഉപയോഗിക്കുന്ന ആര്ഡിഎൿസ് ഉള്പ്പെടെയുള്ള സ്ഫോടക വസ്തുക്കള് പ്രജ്ഞാസിങ്ങിനും മറ്റും ലഭിക്കുന്നത് ഈ സൈനികരുടെ സഹായത്തോടെയായിരുന്നുവത്രെ. മാത്രമല്ല ഈ സൈനികരാണ് ആയുധങ്ങള് ഉപയോഗിക്കാന് പരിശീലനം നല്കിയതും. ഇതില് രമേഷ് ഉപാധ്യായ അഭിനവഭാരതില് അംഗമാണ്. അറസ്റ്റിലായ അഭിഭാഷകന് സമീര് കുല്ക്കര്ണി ഈ സംഘടനയുടെ ഭാരവാഹിയും.
മധ്യപ്രദേശിലെ ബീണ്ട് ജില്ലക്കാരിയായ പ്രജ്ഞ്യസിങ് 2006 ല് സന്ന്യാസം സ്വീകരിക്കുന്നതുവരെയും ആര്എസ്എസിന്റെ വിദ്യാര്ഥി വിഭാഗമായ അഖില ഭാരതീയ വിദ്യാര്ഥി പരിഷത്തിന്റെ ദേശീയ നിര്വാഹക സമിതി അംഗമായിരുന്നു. വിഎച്ച്പിയുടെ ദുര്ഗാവാഹിനി എന്ന സംഘടനയുടെ പ്രവര്ത്തകയുമായിരുന്നു. ബിജെപിയുടെ ഒട്ടുമിക്ക നേതാക്കളും ഇവരുമായി വേദികള് പങ്കിട്ടിട്ടുമുണ്ട്. മധ്യപ്രദേശ് മുഖ്യമന്ത്രി ശിവരാജ് സിങ്ങ് ചൌഹാന്, ബിജെപി അധ്യക്ഷന് രാജ് നാഥ് സിങ് എന്നിവരോടൊപ്പം പ്രജ്ഞാസിങ് ഇരിക്കുന്ന പടങ്ങള് പുറത്ത് വന്നു. ക്ഷേത്രങ്ങളെ ഭീകരവാദ പ്രവര്ത്തനങ്ങളുടെ കേന്ദ്രങ്ങളായി അധഃപതിപ്പിക്കുകയാണ് ഇവര്. ഏപ്രിലില് ഭോപാലിലെ ഗുരുബക്ഷി കി തലയിലുള്ള ശ്രീരാം മന്ദിറില് വെച്ചാണ് പ്രജ്ഞാസിങ്ങും സമീര് കുല്ക്കര്ണിയും രാംജി കല്സംഗ്രയും രമേഷ് ഉപാധ്യായയും ചേര്ന്ന് മുസ്ളിം കേന്ദ്രങ്ങളില് സ്ഫോടനം നടത്താന് രഹസ്യപദ്ധതി തയ്യാറാക്കിയതത്രെ. അഭിനവ് ഭാരതിന്റെ കണ്വെന്ഷന് ചേര്ന്നതും ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഹാളിലായിരുന്നു.
മലേഗാവ് സ്ഫോടനത്തിന് പിന്നില് പ്രവര്ത്തിച്ചത് പ്രജ്ഞാസിങ്ങും കൂട്ടരുമാണെന്ന് ഇപ്പോള് തെളിഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്. പ്രജ്ഞാസിങ്ങിന്റെ മോട്ടോര് സൈക്കിളാണ് 2008 സെപ്തംബര് 29 ന് ഏഴ് പേരുടെ മരണത്തിനിടയാക്കിയ മലേഗാവ് സ്ഫോടനത്തിന് കാരണമായത്. ഈ കേസില് പ്രജ്ഞാസിങ്ങിന് പുറമെ ശ്രീകാന്ത് പുരോഹിതും ദയാനന്ദ് പാണ്ഡെയും ഇപ്പോള് അറസ്റ്റിലായി. 2007 ല് 68 പേരുടെ മരണത്തിനിടയാക്കിയ സംഝോത എൿസ്പ്രസ് ബോംബ് സ്ഫോടത്തിന് പിന്നിലും മെയ് 18ന് ഹൈദരാബാദിലെ മെക്ക മസ്ജിദ് സ്ഫോടനത്തിന് പിന്നിലും ഒക്ടോബര് 11 ന് മൂന്ന് പേരുടെ മരണത്തിനിടയാക്കിയ അജ്മീര് ദര്ഗയിലെ സ്ഫോടനത്തിന് പിന്നിലും ഇതേ ഹിന്ദുത്വ ഭീകരവാദികളാണെന്ന കാര്യമാണ് ഇപ്പോള് അന്വേഷണ ഉദ്യോഗസ്ഥര് പങ്കുവെക്കുന്നനത്. 2009 ല് രണ്ട് പേരുടെ മരണത്തിനിടയാക്കിയ ഗോവ സ്ഫോടനത്തിന് പിന്നിലും ഹിന്ദുത്വ ഭീകരതയുടെ കൈകളുണ്ടെന്നാണ് പൊലീസ് പറയുന്നത്. പ്രജ്ഞാസിങ്ങിന്റെ അടുത്ത അനുയായിയും ആര്എസ്എസ് പ്രചാരകനുമായ സുനില് ജോഷിയാണ് മെക്ക മസ്ജിദ്-അജ്മീര്-സംഝോത എൿസ്പ്രസ് സ്ഫോടനത്തിന് പിന്നില് പ്രവര്ത്തിച്ചതെന്ന് സംശയിക്കുന്നു. രാമചന്ദ്ര കല്സാഗ്രെ, സന്ദീപ് ദാംഗെ എന്നിവരുടെ സഹായത്തോടെയാണ് സുനില് ജോഷി ഈ കാര്യങ്ങള് നടത്തിയത്. ഈ മൂവരും ഇന്തോര് കേന്ദ്രമായി പ്രവര്ത്തിച്ചുവരികയാണ്. ഇവരുമായി ബന്ധമുണ്ടായിരുന്ന ദേവേന്ദ്ര ഗുപ്തയും ലോകേഷ് ശര്മയും അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടതോടെയാണ് വിവരങ്ങള് പുറത്തുവന്നത്. ഹിന്ദുക്കളെ ക്രിസ്തു മതത്തിലേക്ക് മതം മാറ്റുന്നതിന് നേതൃത്വം നല്കിയെന്ന് ആരോപിച്ച് കോണ്ഗ്രസ് നേതാവ് പ്യാര്സിങ് നിനാമയെ 2003 ല് വധിച്ച കേസിലെ പ്രതിയാണ് ലോകേഷ് ശര്മ.
ആര്എസ്എസ് തന്നെ
2007 ഡിസംബര് 29 ന് മധ്യപ്രദേശിലെ ദേവാസില് വെച്ച് സംശയകരമായ സാഹചര്യത്തില് സുനില് ജോഷി കൊല്ലപ്പെട്ടു. കൂടെയുള്ള ആര്എസ്എസുകാര് തന്നെയാണ് 'ഗുരുജി' എന്ന് വിളിക്കുന്ന സുനില് ജോഷിയെ വധിച്ചതെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അമ്മാവന് മദന്മോഹന് മോഡി വെളിപ്പെടുത്തുകയുണ്ടായി. പ്രജ്ഞാസിങ്ങും കേണല് ശ്രീകാന്ത് പുരോഹിതും തമ്മില് നടന്ന ടെലിഫോണ് സംഭാഷണത്തില് ഇയാളെ അവര് തന്നെ വധിച്ചതാണെന്ന സൂചനയും ലഭ്യമാണെന്ന് മഹാരാഷ്ട്ര എടിഎസ് വ്യക്തമാക്കുന്നു. മധ്യപ്രദേശിലെ ബിജെപി സര്ക്കാര് കേസ് തെളിവില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ് അവസാനിപ്പിച്ചിരിക്കുകയാണ്. ഈ കേസ് സിബിഐക്ക് കൈമാറണമെന്ന ആവശ്യം ഉയര്ന്നെങ്കിലും ശിവരാജ്സിങ് ചൌഹാന് തയ്യാറായിട്ടില്ല. അന്വേഷിച്ചാല് ഹിന്ദുത്വ ഭീകരതയുടെ കൂടുതല് ആഴത്തിലുള്ള പ്രവര്ത്തനത്തിന്റെ ചുരുളഴിയുമെന്നതുതന്നെ കാരണം. അതോടൊപ്പം ആര്എസ്എസ് എന്ന സംഘടനക്ക് തന്നെ ഈ ഭീകരവാദ പ്രവര്ത്തനങ്ങളുമായി ബന്ധമുണ്ടെന്ന് ഇതോടെ കൂടുതല് ശക്തമായി തെളിയിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. കാരണം കൊല്ലപ്പെട്ട സുനില് ജോഷിയും ആര്എസ്എസിന്റെ 15 അംഗ എൿസിക്യൂട്ടീവ് അംഗവും അവരുടെ പ്രധാന തന്ത്രശാലിയുമായ ഇന്ദ്രേഷ് കുമാറുമായി അടുത്ത ബന്ധമാണുണ്ടായിരുന്നത്. കഴിഞ്ഞ ഏപ്രില് 29ന് രാജസ്ഥാന് എടിഎസ് അറസ്റ്റു ചെയ്ത ദേവേന്ദ്രഗുപ്തയുടെ കോണ്ടാക്ട് ലിസ്റ്റില് ഇന്ദ്രേഷിന്റെ പേരുണ്ടായിരുന്നു. ഇതേതുടര്ന്ന് അന്വേഷകരുടെ നിരീക്ഷണത്തിലായിരുന്നു ഇന്ദ്രേഷ്. 2008ല് കശ്മീരിലെ അമര്നാഥ് ഭൂമിത്തര്ക്കവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വര്ഗീയ ചേരിതിരിവ് സൃഷ്ടിക്കുന്നതില് മുഖ്യപങ്ക് വഹിച്ചയാളാണ് ഇന്ദ്രേഷ്.
സംഘപരിവാര് നേതാക്കളുമായി ബന്ധപ്പെടാന് ഗുപ്ത മൂന്ന് മൊബൈല്ഫോണുകളാണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. ആര്എസ്സിനു പുറമെ വിഎച്ച്പിയുടെയും ബിജെപിയുടെയും നേതൃത്വത്തിലുള്ള എട്ട് പേരുമായി ഇയാള് നിരന്തരം ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നതായി കോള് രജിസ്റ്ററില്നിന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ലഖ്നൌ, കാണ്പുര്, വരാണസി, ഗൊരഖ്പൂര്, ഫൈസാബാദ് എന്നിവിടങ്ങളില്നിന്നുള്ള ഈ നേതാക്കളെല്ലാം അന്വേഷണ സംഘത്തിന്റെ നിരീക്ഷണത്തിലാണ്. ഇന്ദ്രേഷ് കുമാറാകട്ടെ ആര്എസ്എസ് സര്സംഘചാലക് മോഹന്ഭാഗവതുമായി അടുത്ത ബന്ധം പുലര്ത്തുന്നയാളുമാണ്. അതായത് ആര്എസ്എസിന്റെ കേന്ദ്ര നേതൃത്വവുമായി തന്നെ ഈ ഭീകരപ്രവര്ത്തനങ്ങള്ക്ക് ബന്ധമുണ്ടെന്ന് വ്യക്തം. എന്നാല് ബന്ധപ്പെട്ട അന്വേഷണ ഏജന്സികള് ഇതുവരെയായും ഈ രീതിയിലേക്ക് അന്വേഷണം വ്യാപിപ്പിച്ചിട്ടില്ല. ആര്എസ്എസ് ദേശീയ സമിതിയംഗം അശോക് ബേരിയെയും ജാര്ഖണ്ഡിന്റെ ചുമതലയുള്ള പ്രാന്തപ്രചാരക് അശോക് വർഷ്ണിയെയും സിബിഐ നിരവധി തവണ ചോദ്യംചെയ്തിരുന്നു. അജ്മീര് സ്ഫോടനക്കേസിലെ മുഖ്യപ്രതി ദേവേന്ദര് ഗുപ്തക്ക് സഹായവും സംരക്ഷണവും നല്കിയത് തങ്ങളാണെന്ന് ഇവര് സമ്മതിച്ചിട്ടുണ്ട്. സ്ഫോടനത്തിന് ഉപയോഗിച്ച രണ്ട് സിം കാര്ഡുകള് ഗുപ്തക്ക് സംഘടിപ്പിച്ചു നല്കിയത് വർഷ്ണിയാണെന്നും അന്വേഷണത്തില് വ്യക്തമായി. അജ്മീര്, മെക്ക മസ്ജിദ്, മലേഗാവ് സ്ഫോടനങ്ങള് ആസൂത്രണം ചെയ്തത് ഗുജറാത്തിലെ സംഘപരിവാര് സ്വാമി അസിമാനന്ദയും അറസ്റ്റിലായ പ്രജ്ഞാസിങ് ഠാക്കൂറും ചേര്ന്നാണെന്നും വെളിപ്പെട്ടു.
വധശ്രമം ഉപരാഷ്ട്രപതിക്കും നേരെ
ഏറ്റവും അവസാനമായി ഉപരാഷ്ട്രപതി ഹമീദ് അന്സാരിയെ വധിക്കാന് പോലും ഹിന്ദുത്വ ഭീകരവാദികള് ശ്രമിച്ച കാര്യം പുറത്തുവരികയുണ്ടായി. മലേഗാവ് സ്ഫോടനക്കേസില് അറസ്റ്റിലായ സംഘപരിവാര് സ്വാമി 'ശങ്കരാചാര്യ' ദയാനന്ദ് പാണ്ഡെയുടെ ലാപ്ടോപിൽ നിന്ന് സിബിഐക്ക് ലഭിച്ച ഓഡിയോ ടേപ്പില്നിന്നാണ് ഇക്കാര്യം പുറത്തുവന്നത്. 2007 ഒൿടോബറില് ഡല്ഹി ജാമിയ മിലിയ ഇസ്ളാമിക സര്വകലാശാലയില് വാര്ഷിക ബിരുദദാന ചടങ്ങില് പങ്കെടുക്കുമ്പോഴാണ് ഡല്ഹി അപ്പോളോ ആശുപത്രിയിലെ ഡോൿടര് ആര് പി സിങ്ങിന്റെ നേതൃത്വത്തില് ഉപരാഷ്ട്രപതിയെ വധിക്കാന് ശ്രമിച്ചത്. എന്നാല്, പദ്ധതി നടപ്പാക്കാനായില്ല.
അന്സാരിക്കെതിരെ പ്രതികരിക്കാന് 15 ലിറ്റര് പെട്രോളുമായി താന് പോയെന്നും എന്നാല്, എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാന് അവസരം ലഭിച്ചില്ലെന്നും ഡോ. സിങ് പറയുന്നത് ഓഡിയോ ടേപ്പിലുണ്ട്. ജാമിയ മിലിയയിലെ അവാർഡ് ദാന ചടങ്ങില് ഉപരാഷ്ട്രപതി പങ്കെടുത്തല്ലോയെന്ന പാണ്ഡെയുടെ ചോദ്യത്തിനാണ് ഈ മറുപടി. ടേപിലെ ശബ്ദം ഇരുവരുടേതുമാണെന്ന് ഫോറന്സിക് പരിശോധനയില് വ്യക്തമായിരുന്നു. എന്നാല്, ഹിന്ദുത്വ ഭീകരരുടെ ഗൂഢാലോചനയില് സുപ്രധാന പങ്ക് വഹിച്ച ഡോ. സിങ്ങിനെ അറസ്റ്റുചെയ്തെങ്കിലും ഒരു വട്ടം ചോദ്യംചെയ്തശേഷം സിബിഐ നിരുപാധികം വിട്ടയച്ചു. ഇയാള് ഇപ്പോഴും ഡല്ഹിയിലെ അപ്പോളോ ആശുപത്രിയില് ജോലിചെയ്യുകയാണ്. മലേഗാവ് കേസില് പ്രതിയായ പാണ്ഡെ ഇപ്പോള് നാസിക് ജയിലിലാണ്.
ഫരീദാബാദില് ചേര്ന്ന രഹസ്യയോഗത്തിലെ സംഭാഷണങ്ങളാണ് പാണ്ഡെയുടെ ലാപ്ടോപില്നിന്ന് ലഭിച്ചത്. മലേഗാവ് സ്ഫോടനക്കേസിലെ മുഖ്യപ്രതി കേണല് ശ്രീകാന്ത് പുരോഹിതും ഈസ്റ്റ് ഡല്ഹി എംപിയായിരുന്ന ബിജെപി നേതാവ് ബി എല് ശര്മയും യോഗത്തില് പങ്കെടുത്തിരുന്നെന്നും വ്യക്തമായി. ഇന്ത്യന് ഭരണഘടനയില് വിശ്വാസം നഷ്ടമായെന്നും ഹിന്ദുരാഷ്ട്രം സ്ഥാപിക്കാനായി രാജ്യത്തിനെതിരെ യുദ്ധംചെയ്യുമെന്നും പുരോഹിത് പറയുന്നത് ടേപ്പിലുണ്ട്. 'ഈ രാജ്യം നമ്മുടേതല്ല. നമ്മള് സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായി പോരാടണം, ഹിന്ദുക്കളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായി.'- പുരോഹിത് പറയുന്നു.
കേണല് പുരോഹിത് ആക്രമണങ്ങള്ക്ക് ആയുധങ്ങളും സ്ഫോടകവസ്തുക്കളും എത്തിച്ചുകൊടുത്തിരുന്നെന്നും ടേപ്പിലെ സംഭാഷണം വ്യക്തമാക്കുന്നു. 'എനിക്ക് ഗ്രനേഡുകളും ആര്ഡിഎൿസും ഹൈവോള്ട്ടേജ് ഡിറ്റണേറ്ററുകളും ബാറ്ററികളും വേണം. ഞങ്ങള് സമീപിച്ചവര് പറഞ്ഞത് സൈന്യത്തിന് ഇവ നല്കാന് കഴിയുമെന്നാണ്. ഇതെല്ലാം കിട്ടിയാല് ഗംഭീരമായി യുദ്ധം ചെയ്യാം. ജമ്മുവില്നിന്ന് നൂറ് ചാവേറുകളെ ഞാന് നല്കാം'- ഡോ. സിങ് പുരോഹിതിനോട് പറയുന്നു. പുരോഹിതിന്റെ സംഭാഷണം ഇങ്ങനെ: 'നമുക്ക് ഫോണില് ബന്ധപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കാം. ഇരുവരും ചെയ്യുന്നത് എന്താണെന്ന് പരസ്പരം അറിയിക്കുക. ഇത് നമ്മുടെ ആസൂത്രണത്തിന് സഹായിക്കും. പരിശീലനം നടക്കുമ്പോള് നിങ്ങള് പാതിരാത്രിക്ക് വേണമെങ്കിലും വിളിച്ചോളൂ..'.
ഇത് ഭീകരപ്രവര്ത്തനമല്ലെങ്കില് പിന്നെന്താണ് ?
*****
വി ബി പരമേശ്വരന്, കടപ്പാട് :ദേശാഭിമാനി വാരിക
പേപിടിച്ച പേചാനല് സംസ്കാരം
മലയാളത്തിലെ ആദ്യസ്വകാര്യചാനലായ ഏഷ്യാനെറ്റിനെ വിദേശ കുത്തകക്കമ്പനിയായ സ്റാര് വിഴുങ്ങിയപ്പോള് പുരോഗമനവാദികള് പ്രതിഷേധിച്ചിരുന്നു. അന്ന് പലരും ഗൌരവമായി കണക്കിലെടുത്തില്ല. ഇപ്പോള് ഏഷ്യാനെറ്റ് പേ ചാനലാകാന് തീരുമാനിച്ചതോടെയാണ് പലരും കേന്ദ്രസര്ക്കാരിന്റെ 'വിദേശപ്രേമം' മൂലമുള്ള ആപത്ത് തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. പ്രതിരോധമേഖലയെപ്പോലും വിദേശികള്ക്ക് തീറെഴുതുന്നവരില്നിന്ന് രാജ്യസ്നേഹവും ജനപക്ഷനിലപാടും പ്രതീക്ഷിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല. ഏഷ്യാനെറ്റ് പേ ചാനലാക്കിയതിനെതിരെ കേബിള് ടിവി ഓപ്പറേറ്റേഴ്സ് അസോസിയേഷന് ഒരു മാസത്തോളം ഏഷ്യാനെറ്റ് ബഹിഷ്കരണ സമരം നടത്തി. തിരുവനന്തപുരത്ത് ജൂലൈ 14ന് സംഘടിപ്പിച്ച 'ദൃശ്യമാധ്യമരംഗത്തെ അധിനിവേശത്തിനെതിരായ' പ്രതിരോധ കണ്വന്ഷന് ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായിരുന്നു.
കണ്വന്ഷനില് പങ്കെടുത്ത കോണ്ഗ്രസ്-ബിജെപി നേതാക്കളുടെ പ്രതികരണങ്ങള് അവരുടെതന്നെ ദേശീയ നേതാക്കളെ പരിഹസിക്കുന്നതായിരുന്നു. മാധ്യമരംഗത്ത് വിദേശ നിക്ഷേപം അനുവദിച്ചത് കോണ്ഗ്രസ്-ബിജെപി സര്ക്കാരുകളായിരുന്നുവെന്ന കാര്യം നേതാക്കള് മറന്നാലും ജനങ്ങള് മറന്നിട്ടില്ല. മാറി മാറി വന്ന രണ്ട് സര്ക്കാരും വന്കിട വിദേശ കുത്തകകള്ക്ക് ഇന്ത്യന് മാധ്യമരംഗമാകെ വിഴുങ്ങാന് അവസരമൊരുക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. ഒരേ കമ്പനിക്കുതന്നെ ബ്രോഡ്കാസ്റ്റിങ് ഡിടിഎച്ച്, കേബിള് ടിവി, ഐപിടിവി എന്നിങ്ങനെ ഉല്പ്പാദന-പ്രസരണ-വിതരണ രംഗങ്ങളിലും ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കാന്പോലും കേന്ദ്രനയംമൂലം സാധിച്ചു. സണ്, ഏഷ്യാനെറ്റ് എന്നീ ചാനലുകള് പേ ചാനലുകളാക്കുന്നത് പ്രതിസന്ധിയുള്ളതുകൊണ്ടല്ല. ഏഷ്യയില് ഏറ്റവും കൂടുതല് ലാഭംകൊയ്യുന്ന സ്ഥാപനമാണ് സണ് ടി വി. 67 ശതമാനം വാര്ഷിക വളര്ച്ചയുള്ളതും 30 കോടി രൂപയില്നിന്നും 3000 കോടി ആസ്തി വര്ധിച്ചതുമായ സ്ഥാപനമാണ് ഏഷ്യാനെറ്റ്. പ്രതിസന്ധിയല്ല കൊള്ളലാഭമോഹമാണ് വിദേശ കമ്പനികള്ക്ക് ഓഹരി നല്കാനും പേ ചാനലാക്കാനും പ്രേരകമായത്. മലയാളി പ്രേക്ഷകരുടെമേല് 180 കോടിരൂപയുടെ അധികഭാരമാണ് അടിച്ചേല്പ്പിക്കുന്നത്. നമ്മുടെ കാണാനുള്ള അവകാശത്തിനുപോലും വില കൊടുക്കേണ്ടിവരുന്നു. അതാവട്ടെ വിദേശ കമ്പനികള്ക്ക് കൊള്ളലാഭമുണ്ടാക്കാന്വേണ്ടി മലയാളികള് നല്കുന്ന ഫീസാണ് താനും.
മാധ്യമങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണം വിദേശകമ്പനികള് കൈയടക്കുന്നത് രാജ്യസുരക്ഷയ്ക്കുപോലും ഭീഷണിയാണ്. തങ്ങളുടെ അജന്ഡകള് നടപ്പാക്കാനും താല്പ്പര്യമില്ലാത്ത മാധ്യമങ്ങളുടെ വളര്ച്ച തടയാനും ഭരണകൂടങ്ങളെ ചൊല്പ്പടിക്ക് നിര്ത്താനും ഇവര്ക്ക് കഴിയുന്നു. ജനങ്ങളുടെ അഭിരുചികളെയും സംസ്കാരത്തെയും സ്വാധീനിക്കുന്ന വിധത്തില് എല്ലാ മാനവിക മൂല്യങ്ങളും അവഗണിച്ച് കേവലമായ കച്ചവടതാല്പ്പര്യം മാത്രം പുലര്ത്താന് ഇത്തരം ചാനലുകള് മത്സരിക്കുകയാണ്.
അധികാരശക്തികള്ക്ക് ആയുധം മാത്രം പോരാ, മാധ്യമങ്ങള് അടക്കമുള്ള ഉപകരണങ്ങള്കൂടി അധീനതയില് ഉണ്ടായാല്മാത്രമേ ആഗോളവല്ക്കരണകാലത്ത് പൊതുസമ്മതി സൃഷ്ടിക്കാനാവൂ. അധികാരക്കസേര ഉറപ്പിക്കാന്, വ്യക്തികളെ അനശ്വരരാക്കാന്, വ്യക്തികളെ ഇകഴ്ത്താന്, സത്യം വളച്ചൊടിക്കാന്, ജനകീയ പ്രശ്നങ്ങളില്നിന്ന് ശ്രദ്ധതിരിച്ചുവിടാന്, വിവാദങ്ങള് സൃഷ്ടിക്കാന് അങ്ങനെ എല്ലാറ്റിനും ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ഫോര്ത്ത് എസ്റേറ്റായി അറിയപ്പെടുന്ന മാധ്യമങ്ങളാണ് ഇന്ന് ഏറ്റവും നിര്ണായകം.
ഇന്ധനവിലക്കയറ്റത്തേക്കാള് വലിയ ജനകീയ പ്രശ്നമായി കണ്ടല്ക്കാട് മാറി. പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണം പാര്ടി പരിപാടിയില് ലക്ഷ്യമായി അംഗീകരിക്കുകയും അതിനുവേണ്ടി പ്രവര്ത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സിപിഐ എമ്മിനെ വനനശീകരണ പ്രസ്ഥാനമാക്കി ചിത്രീകരിക്കുന്നു. ഇത്തരത്തില് എത്ര വേണമെങ്കിലും സമീപകാല സംഭവങ്ങളില്നിന്ന് ഉദാഹരിക്കാന് കഴിയും. ചില ചാനലുകള് ഇടതുപക്ഷ-പുരോഗമന നിലപാടുകള് സ്വീകരിക്കുന്നവര്ക്ക് മതിയായ സമയം അനുവദിക്കാതെയും മറുപക്ഷ നിലപാടുകള്ക്ക് കൂടുതല് സമയവും കൂടുതല് വ്യക്തികളെ പങ്കെടുപ്പിച്ചും നടത്തുന്ന ചര്ച്ചകള് എന്ത് നിഷ്പക്ഷതയാണ് പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നത്. മാധ്യമങ്ങള്ക്ക് വ്യക്തമായ രാഷ്ട്രീയമുണ്ട്. ജനങ്ങളുടെ അറിയാനുള്ള അവകാശത്തെയല്ല മറിച്ച് മാധ്യമ മുതലാളിയുടെ വര്ഗതാല്പ്പര്യത്തെയാണ് ഇക്കൂട്ടര് പ്രതിനിധാനംചെയ്യുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ് ദൃശ്യമാധ്യമരംഗത്തെ വിദേശ നിക്ഷേപത്തെക്കുറിച്ചോ പേ ചാനല് സംസ്കാരത്തെക്കുറിച്ചോ ഒരു ചാനല് ചര്ച്ചയും നടക്കാതെപോയത്.
കേരളത്തില് 20 പത്രം 40 ലക്ഷം കോപ്പി പ്രചരിപ്പിക്കുന്നു. മുമ്പ് റേഡിയോ ആയിരുന്നു വാര്ത്തകള് നേരത്തേ അറിയാന് നമ്മെ സഹായിച്ചതെങ്കില് അത് ടെലിവിഷന് കൈയടക്കി. 15 മലയാള ചാനല് നിലവിലുണ്ട്. അടുത്ത മാസങ്ങളില് അര ഡസന് ചാനലുകള്കൂടി വരാനുണ്ട്. നാലെണ്ണം വാര്ത്താ ചാനലാണ്. 24 മണിക്കൂറും മലയാളി മാധ്യമ സന്ദേശങ്ങള്ക്ക് നടുവിലാണ്. ഇതിനുപുറമെയാണ് നാല് ആകാശവാണിനിലയവും 17 എഫ്എം റേഡിയോ ചാനലും. പത്രത്തിനുവേണ്ടി മലയാളികള് ഒരു ദിവസം ഏകദേശം ഒന്നരക്കോടിരൂപ ചെലവഴിക്കുന്നുണ്ടെങ്കില് കേബിള് ടിവിക്കായി ഒന്നേമുക്കാല് കോടി രൂപ ചെലവഴിക്കുന്നു. 50 ലക്ഷം വീടുകളില് ടിവി ഉണ്ട്. മറ്റ് സ്ഥാപനങ്ങളില് വേറെയും. 40 ലക്ഷം കേബിള് കണക്ഷനുണ്ട്. വാര്ത്താവിനിമയരംഗത്തെ വിസ്മയകരമായ നേട്ടങ്ങള്മൂലം മൊബൈല്ഫോണിലൂടെ ചാനല് വാര്ത്തകള് അറിയാന് കഴിയുന്നു. മലയാളികളുടെ ഒരു ദിവസത്തെ മൊബൈല് ഫോണ് ചെലവാകട്ടെ അഞ്ചരക്കോടിരൂപയോളമാണ്. ഈ മാധ്യമസ്വാധീനം സ്വാഭാവികമായും മലയാളിയുടെ ചിന്തയെയും വിലയിരുത്തലുകളെയും അഭിപ്രായത്തെയും സ്വാധീനിക്കുന്നു. ഇന്ത്യയില് ഏറ്റവും കൂടുതല് മാധ്യമങ്ങള്ക്ക് സ്വാധീനമുള്ള സംസ്ഥാനം കേരളമാണ്.
മറ്റ് വ്യവസായങ്ങളില്നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ ഒന്നാണ് മാധ്യമവ്യവസായമെങ്കിലും ഇവിടെയും ആര്ത്തിയോടെ ലാഭമുണ്ടാക്കുക എന്ന മുതലാളിത്ത താല്പ്പര്യംതന്നെ ഉയര്ന്നുവന്നു. സാമൂഹ്യ പ്രതിബദ്ധതയോ കല-സാംസ്കാരിക- രാഷ്ട്രീയ മേഖലകളിലെ സര്ഗാത്മക പ്രവര്ത്തനമോ ഇല്ലാത്ത ഒന്നായി മാധ്യമരംഗം മാറി. സ്വന്തം താല്പ്പര്യത്തെ പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കുമ്പോള് മലയാള മനോരമപോലും എതിര്ത്ത് മുഖപ്രസംഗമെഴുതി. അച്ചടി മാധ്യമരംഗത്ത് വിദേശനിക്ഷേപം അനുവദിക്കാന് കേന്ദ്രസര്ക്കാര് തീരുമാനിച്ചപ്പോഴായിരുന്നു അത്. എന്നാല്, മലയാള ദൃശ്യമാധ്യമങ്ങള് ഇക്കാര്യത്തിലും പ്രതിലോമകരമായ നിലപാടാണ് സ്വീകരിച്ചത്. 74 ശതമാനം ഓഹരിയാണ് ചില ദൃശ്യമാധ്യമങ്ങളില് വിദേശസ്ഥാപനങ്ങള്ക്കുള്ളത്. ആദ്യം 50 ശതമാനത്തില് താഴെയായിരുന്നു. പ്രസരണ-വിതരണ മേഖലകളില് കുത്തക സ്ഥാപനങ്ങള്ക്ക് കയറി നിരങ്ങാന് അനുവാദം കൊടുത്തപ്പോഴെങ്കിലും ചാനല് ചര്ച്ചകള് ഉയര്ന്നുവരുമെന്ന് കരുതിയവര്ക്കും തെറ്റുപറ്റി. ഏഷ്യാനെറ്റ് പേ ചാനലാക്കി മാറ്റിയപ്പോള് ശക്തമായ പ്രതികരണവുമായി രംഗത്തുവന്നത് ചെറുകിട കേബിള് ഓപ്പറേറ്റര്മാരുടെ സംഘടനയായ സിഒഎ (കേബിള് ഓപ്പറേറ്റേഴ്സ് അസോസിയേഷന്) മാത്രമായിരുന്നു. സംഘടനാ പ്രവര്ത്തന അനുഭവങ്ങളോ തീക്ഷ്ണമായ സമരങ്ങള് നടത്തിയ പരിചയസമ്പത്തോ ഇല്ലാതിരുന്നിട്ടും ചെറുകിട കേബിള് ഓപ്പറേറ്റര്മാരുടെ സമരം വിജയിക്കുകതന്നെചെയ്തു. അതിനുകാരണം സംഘടന ഉയര്ത്തിയ പ്രശ്നം തികച്ചും ശരിയും ന്യായവുമായതിനാലാണ്.
ഏഷ്യാനെറ്റ് ഏറ്റെടുത്ത കുത്തകക്കമ്പനിയായ സ്റ്റാറിന് കീഴടങ്ങിയാല് സൂര്യമുതല് പേ ചാനലാക്കാന് കാത്തിരിക്കുന്ന നിരവധി സ്ഥാപനങ്ങള്ക്കും ബഹുരാഷ്ട്ര യജമാനന്മാര്ക്ക് കീഴടങ്ങേണ്ടിവരും. സമരത്തെ തകര്ക്കാന് ഏഷ്യാനെറ്റ് മാധ്യമങ്ങളിലൂടെതന്നെ തങ്ങളുടെ യജമാനന്മാരുടെ ന്യായവാദങ്ങള് പരസ്യവാചകങ്ങളായി അച്ചടിച്ചുവിട്ടെങ്കിലും കേരളത്തിലെ ജനങ്ങള് കേബിള്ടിവി ഓപ്പറേറ്റര്മാരെ കൈവെടിഞ്ഞില്ല. അതുകൊണ്ടുകൂടിയാണ് ആദ്യഘട്ടത്തില് ചര്ച്ചക്കൊന്നും തയ്യാറാകാതിരുന്നവര് ചര്ച്ചയിലൂടെ പരിഹാരം കണ്ടെത്താന് പിന്നീട് സന്നദ്ധരായത്. ഇനിമുതല് ചാനലുകള് കാണാന് പ്രതിമാസം ഏഷ്യാനെറ്റിന് അധികമായി 15 രൂപ നല്കണമെന്നത് പത്തുരൂപയായി കുറയ്ക്കാനും മൂന്നുവര്ഷത്തേക്ക് ഒരു വര്ധനയും വരുത്തില്ലെന്നും സൂര്യ, കിരണ് എന്നീ ചാനലുകള് പേ ചാനല് നിരക്കായ അധികഫീസ് 20 രൂപയും 35 രൂപയും ഈടാക്കുന്നത് താല്ക്കാലികമായി തടയാനും കേബിള് ഓപ്പറേറ്റര്മാരുടെ സമരത്തിലൂടെ സാധിച്ചിരിക്കുന്നു. പത്തുവര്ഷംമുമ്പ് അഞ്ചുരൂപ മാത്രമായിരുന്നു ഇഎസ്പിഎന്-സ്റ്റാര് സ്പോര്ട്സിന്റെ പേ ചാനല് നിരക്കെങ്കില് ഇപ്പോള് 75 രൂപയാണ്. ഈ സമരം പ്രസക്തമാവുന്നത് ഇത്തരം അനുഭവങ്ങള്കൊണ്ടുകൂടിയാണ്.
1990കളുടെ ആരംഭത്തിലാണ് സ്വയം തൊഴില് സംരംഭമെന്ന നിലയില് കേരളത്തില് കേബിള് ടിവി ആരംഭിക്കുന്നത്. തുടക്കത്തില് വലിയ സാങ്കേതികവിദ്യയൊന്നും സ്വയം തൊഴില് സംരംഭകരായ ചെറുപ്പക്കാരുടെ കൈവശമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ബാങ്കുകളില്നിന്ന് വായ്പയെടുത്ത പണമാണ് ഭൂരിഭാഗം പേരുടെയും മൂലധനനിക്ഷേപം. മലയാളികള്ക്ക് ചാനലുകളിലെ പരിപാടികള് കാണാന് അവസരമുണ്ടാക്കിയത് സാറ്റലൈറ്റില്നിന്ന് നേരിട്ട് വീടുകളിലേക്ക് കണക്ഷനുകള് നല്കാനുള്ള (ഡിടിഎച്ച്) ചെറുകിട കേബിള് ഓപ്പറേറ്റര്മാരുടെ സംവിധാനങ്ങളിലൂടെയാണ്. വിവര സാങ്കേതികവിദ്യ മെച്ചപ്പെട്ടപ്പോള് ചാനലുകള്ക്ക് കോടികള് മുടക്കുക മാത്രമല്ല പ്രസരണ-വിതരണ ശൃംഖലകൂടി സ്വന്തം അധീനതയില് കൊണ്ടുവരാന് കുത്തകക്കമ്പനികള് നടപടികളാരംഭിച്ചു. കേരളത്തിലാകെ നൂറോളം പ്രാദേശിക ചാനലുകളും 3500 കേബിള് യൂണിറ്റുമുണ്ട്. അതിലെല്ലാമായി ഉപജീവനം നടത്തുന്നവര് അരലക്ഷത്തിലധികം വരും. സ്വന്തം നാട്ടില് ആരംഭിച്ച ചെറുകിട സംരംഭങ്ങളെ വളര്ത്തുകയല്ലാതെ തകര്ക്കുകയല്ല സമൂഹത്തിന്റെ കടമ. എല്ഡിഎഫ് സര്ക്കാര് കേബിള് ടിവിക്ക് ഏര്പ്പെടുത്തിയ ആഡംബരനികുതി പിന്വലിച്ചത് ചെറുകിട കേബിള് ഓപ്പറേറ്റര്മാരെയും പ്രാദേശിക ചാനലുകളെയും സംരക്ഷിക്കണമെന്നതുകൊണ്ടുകൂടിയാണ്. വിദേശ മാധ്യമകുത്തകക്കമ്പനികളായ സ്റ്റാര്-സണ് കൂട്ടുകെട്ടിന്റെ ചൂഷണത്തിന് വിട്ടുകൊടുക്കാനുള്ളതല്ല മലയാളികളുടെ ദൃശ്യമാധ്യമങ്ങള് കാണാനുള്ള അവകാശം.
ജനപ്രിയ ചാനലുകള് എന്നവകാശപ്പെടുന്നവര് ഏഷ്യാനെറ്റ്-സൂര്യ മാതൃകകളല്ല സ്വീകരിക്കേണ്ടത്. പരസ്യഇനത്തിലും മറ്റും കോടികള് സമാഹരിക്കുകയും 'ജനപ്രിയ ചാനലു'കള് എന്ന പേരില് ജനങ്ങളുടെ ഇടയില് പ്രവര്ത്തിക്കുകയും ചെയ്തതിനുശേഷം ജനങ്ങളെ ചൂഷണംചെയ്യുന്ന പേ ചാനല് സംസ്കാരമല്ല നമുക്കുവേണ്ടത്. സാമൂഹ്യപ്രതിബദ്ധതയുള്ള ചാനല് സംസ്കാരമാണ്. പ്രാദേശിക ചാനലുകള് വാര്ത്തകളടക്കം ഇപ്പോള് ഭംഗിയായി കൈകാര്യംചെയ്യുന്നുണ്ട്. സാമൂഹ്യവീക്ഷണവുമുണ്ട്. ജനങ്ങളുടെ അറിയാനുള്ള അവകാശത്തെ അംഗീകരിക്കുന്നുണ്ട്. മാധ്യമ മുതലാളിമാരല്ല, ഒരു കൂട്ടം ചെറുപ്പക്കാരുടെ കൂട്ടായ്മയുടെ ഉല്പ്പന്നമാണിത്. ആഗോളവല്ക്കരണത്തിലൂടെ വിദേശികള്ക്ക് എല്ലാം അടിയറ വെയ്ക്കുന്ന കേന്ദ്രസര്ക്കാര് നയത്തെ പ്രതിരോധിക്കാന് ചെറുകിട കേബിള് ഓപ്പറേറ്റര്മാരുടെ ഈ കൂട്ടായ്മക്കും ഒരു മുഷ്ടിചുരുട്ടി മറ്റുള്ളവരോടൊപ്പം ഐക്യദാര്ഢ്യം രേഖപ്പെടുത്താന് കഴിയുക തന്നെ ചെയ്യും.
*
എം വി ജയരാജന് കടപ്പാട്: ദേശാഭിമാനി
കണ്വന്ഷനില് പങ്കെടുത്ത കോണ്ഗ്രസ്-ബിജെപി നേതാക്കളുടെ പ്രതികരണങ്ങള് അവരുടെതന്നെ ദേശീയ നേതാക്കളെ പരിഹസിക്കുന്നതായിരുന്നു. മാധ്യമരംഗത്ത് വിദേശ നിക്ഷേപം അനുവദിച്ചത് കോണ്ഗ്രസ്-ബിജെപി സര്ക്കാരുകളായിരുന്നുവെന്ന കാര്യം നേതാക്കള് മറന്നാലും ജനങ്ങള് മറന്നിട്ടില്ല. മാറി മാറി വന്ന രണ്ട് സര്ക്കാരും വന്കിട വിദേശ കുത്തകകള്ക്ക് ഇന്ത്യന് മാധ്യമരംഗമാകെ വിഴുങ്ങാന് അവസരമൊരുക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. ഒരേ കമ്പനിക്കുതന്നെ ബ്രോഡ്കാസ്റ്റിങ് ഡിടിഎച്ച്, കേബിള് ടിവി, ഐപിടിവി എന്നിങ്ങനെ ഉല്പ്പാദന-പ്രസരണ-വിതരണ രംഗങ്ങളിലും ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കാന്പോലും കേന്ദ്രനയംമൂലം സാധിച്ചു. സണ്, ഏഷ്യാനെറ്റ് എന്നീ ചാനലുകള് പേ ചാനലുകളാക്കുന്നത് പ്രതിസന്ധിയുള്ളതുകൊണ്ടല്ല. ഏഷ്യയില് ഏറ്റവും കൂടുതല് ലാഭംകൊയ്യുന്ന സ്ഥാപനമാണ് സണ് ടി വി. 67 ശതമാനം വാര്ഷിക വളര്ച്ചയുള്ളതും 30 കോടി രൂപയില്നിന്നും 3000 കോടി ആസ്തി വര്ധിച്ചതുമായ സ്ഥാപനമാണ് ഏഷ്യാനെറ്റ്. പ്രതിസന്ധിയല്ല കൊള്ളലാഭമോഹമാണ് വിദേശ കമ്പനികള്ക്ക് ഓഹരി നല്കാനും പേ ചാനലാക്കാനും പ്രേരകമായത്. മലയാളി പ്രേക്ഷകരുടെമേല് 180 കോടിരൂപയുടെ അധികഭാരമാണ് അടിച്ചേല്പ്പിക്കുന്നത്. നമ്മുടെ കാണാനുള്ള അവകാശത്തിനുപോലും വില കൊടുക്കേണ്ടിവരുന്നു. അതാവട്ടെ വിദേശ കമ്പനികള്ക്ക് കൊള്ളലാഭമുണ്ടാക്കാന്വേണ്ടി മലയാളികള് നല്കുന്ന ഫീസാണ് താനും.
മാധ്യമങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണം വിദേശകമ്പനികള് കൈയടക്കുന്നത് രാജ്യസുരക്ഷയ്ക്കുപോലും ഭീഷണിയാണ്. തങ്ങളുടെ അജന്ഡകള് നടപ്പാക്കാനും താല്പ്പര്യമില്ലാത്ത മാധ്യമങ്ങളുടെ വളര്ച്ച തടയാനും ഭരണകൂടങ്ങളെ ചൊല്പ്പടിക്ക് നിര്ത്താനും ഇവര്ക്ക് കഴിയുന്നു. ജനങ്ങളുടെ അഭിരുചികളെയും സംസ്കാരത്തെയും സ്വാധീനിക്കുന്ന വിധത്തില് എല്ലാ മാനവിക മൂല്യങ്ങളും അവഗണിച്ച് കേവലമായ കച്ചവടതാല്പ്പര്യം മാത്രം പുലര്ത്താന് ഇത്തരം ചാനലുകള് മത്സരിക്കുകയാണ്.
അധികാരശക്തികള്ക്ക് ആയുധം മാത്രം പോരാ, മാധ്യമങ്ങള് അടക്കമുള്ള ഉപകരണങ്ങള്കൂടി അധീനതയില് ഉണ്ടായാല്മാത്രമേ ആഗോളവല്ക്കരണകാലത്ത് പൊതുസമ്മതി സൃഷ്ടിക്കാനാവൂ. അധികാരക്കസേര ഉറപ്പിക്കാന്, വ്യക്തികളെ അനശ്വരരാക്കാന്, വ്യക്തികളെ ഇകഴ്ത്താന്, സത്യം വളച്ചൊടിക്കാന്, ജനകീയ പ്രശ്നങ്ങളില്നിന്ന് ശ്രദ്ധതിരിച്ചുവിടാന്, വിവാദങ്ങള് സൃഷ്ടിക്കാന് അങ്ങനെ എല്ലാറ്റിനും ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ഫോര്ത്ത് എസ്റേറ്റായി അറിയപ്പെടുന്ന മാധ്യമങ്ങളാണ് ഇന്ന് ഏറ്റവും നിര്ണായകം.
ഇന്ധനവിലക്കയറ്റത്തേക്കാള് വലിയ ജനകീയ പ്രശ്നമായി കണ്ടല്ക്കാട് മാറി. പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണം പാര്ടി പരിപാടിയില് ലക്ഷ്യമായി അംഗീകരിക്കുകയും അതിനുവേണ്ടി പ്രവര്ത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സിപിഐ എമ്മിനെ വനനശീകരണ പ്രസ്ഥാനമാക്കി ചിത്രീകരിക്കുന്നു. ഇത്തരത്തില് എത്ര വേണമെങ്കിലും സമീപകാല സംഭവങ്ങളില്നിന്ന് ഉദാഹരിക്കാന് കഴിയും. ചില ചാനലുകള് ഇടതുപക്ഷ-പുരോഗമന നിലപാടുകള് സ്വീകരിക്കുന്നവര്ക്ക് മതിയായ സമയം അനുവദിക്കാതെയും മറുപക്ഷ നിലപാടുകള്ക്ക് കൂടുതല് സമയവും കൂടുതല് വ്യക്തികളെ പങ്കെടുപ്പിച്ചും നടത്തുന്ന ചര്ച്ചകള് എന്ത് നിഷ്പക്ഷതയാണ് പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നത്. മാധ്യമങ്ങള്ക്ക് വ്യക്തമായ രാഷ്ട്രീയമുണ്ട്. ജനങ്ങളുടെ അറിയാനുള്ള അവകാശത്തെയല്ല മറിച്ച് മാധ്യമ മുതലാളിയുടെ വര്ഗതാല്പ്പര്യത്തെയാണ് ഇക്കൂട്ടര് പ്രതിനിധാനംചെയ്യുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ് ദൃശ്യമാധ്യമരംഗത്തെ വിദേശ നിക്ഷേപത്തെക്കുറിച്ചോ പേ ചാനല് സംസ്കാരത്തെക്കുറിച്ചോ ഒരു ചാനല് ചര്ച്ചയും നടക്കാതെപോയത്.
കേരളത്തില് 20 പത്രം 40 ലക്ഷം കോപ്പി പ്രചരിപ്പിക്കുന്നു. മുമ്പ് റേഡിയോ ആയിരുന്നു വാര്ത്തകള് നേരത്തേ അറിയാന് നമ്മെ സഹായിച്ചതെങ്കില് അത് ടെലിവിഷന് കൈയടക്കി. 15 മലയാള ചാനല് നിലവിലുണ്ട്. അടുത്ത മാസങ്ങളില് അര ഡസന് ചാനലുകള്കൂടി വരാനുണ്ട്. നാലെണ്ണം വാര്ത്താ ചാനലാണ്. 24 മണിക്കൂറും മലയാളി മാധ്യമ സന്ദേശങ്ങള്ക്ക് നടുവിലാണ്. ഇതിനുപുറമെയാണ് നാല് ആകാശവാണിനിലയവും 17 എഫ്എം റേഡിയോ ചാനലും. പത്രത്തിനുവേണ്ടി മലയാളികള് ഒരു ദിവസം ഏകദേശം ഒന്നരക്കോടിരൂപ ചെലവഴിക്കുന്നുണ്ടെങ്കില് കേബിള് ടിവിക്കായി ഒന്നേമുക്കാല് കോടി രൂപ ചെലവഴിക്കുന്നു. 50 ലക്ഷം വീടുകളില് ടിവി ഉണ്ട്. മറ്റ് സ്ഥാപനങ്ങളില് വേറെയും. 40 ലക്ഷം കേബിള് കണക്ഷനുണ്ട്. വാര്ത്താവിനിമയരംഗത്തെ വിസ്മയകരമായ നേട്ടങ്ങള്മൂലം മൊബൈല്ഫോണിലൂടെ ചാനല് വാര്ത്തകള് അറിയാന് കഴിയുന്നു. മലയാളികളുടെ ഒരു ദിവസത്തെ മൊബൈല് ഫോണ് ചെലവാകട്ടെ അഞ്ചരക്കോടിരൂപയോളമാണ്. ഈ മാധ്യമസ്വാധീനം സ്വാഭാവികമായും മലയാളിയുടെ ചിന്തയെയും വിലയിരുത്തലുകളെയും അഭിപ്രായത്തെയും സ്വാധീനിക്കുന്നു. ഇന്ത്യയില് ഏറ്റവും കൂടുതല് മാധ്യമങ്ങള്ക്ക് സ്വാധീനമുള്ള സംസ്ഥാനം കേരളമാണ്.
മറ്റ് വ്യവസായങ്ങളില്നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ ഒന്നാണ് മാധ്യമവ്യവസായമെങ്കിലും ഇവിടെയും ആര്ത്തിയോടെ ലാഭമുണ്ടാക്കുക എന്ന മുതലാളിത്ത താല്പ്പര്യംതന്നെ ഉയര്ന്നുവന്നു. സാമൂഹ്യ പ്രതിബദ്ധതയോ കല-സാംസ്കാരിക- രാഷ്ട്രീയ മേഖലകളിലെ സര്ഗാത്മക പ്രവര്ത്തനമോ ഇല്ലാത്ത ഒന്നായി മാധ്യമരംഗം മാറി. സ്വന്തം താല്പ്പര്യത്തെ പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കുമ്പോള് മലയാള മനോരമപോലും എതിര്ത്ത് മുഖപ്രസംഗമെഴുതി. അച്ചടി മാധ്യമരംഗത്ത് വിദേശനിക്ഷേപം അനുവദിക്കാന് കേന്ദ്രസര്ക്കാര് തീരുമാനിച്ചപ്പോഴായിരുന്നു അത്. എന്നാല്, മലയാള ദൃശ്യമാധ്യമങ്ങള് ഇക്കാര്യത്തിലും പ്രതിലോമകരമായ നിലപാടാണ് സ്വീകരിച്ചത്. 74 ശതമാനം ഓഹരിയാണ് ചില ദൃശ്യമാധ്യമങ്ങളില് വിദേശസ്ഥാപനങ്ങള്ക്കുള്ളത്. ആദ്യം 50 ശതമാനത്തില് താഴെയായിരുന്നു. പ്രസരണ-വിതരണ മേഖലകളില് കുത്തക സ്ഥാപനങ്ങള്ക്ക് കയറി നിരങ്ങാന് അനുവാദം കൊടുത്തപ്പോഴെങ്കിലും ചാനല് ചര്ച്ചകള് ഉയര്ന്നുവരുമെന്ന് കരുതിയവര്ക്കും തെറ്റുപറ്റി. ഏഷ്യാനെറ്റ് പേ ചാനലാക്കി മാറ്റിയപ്പോള് ശക്തമായ പ്രതികരണവുമായി രംഗത്തുവന്നത് ചെറുകിട കേബിള് ഓപ്പറേറ്റര്മാരുടെ സംഘടനയായ സിഒഎ (കേബിള് ഓപ്പറേറ്റേഴ്സ് അസോസിയേഷന്) മാത്രമായിരുന്നു. സംഘടനാ പ്രവര്ത്തന അനുഭവങ്ങളോ തീക്ഷ്ണമായ സമരങ്ങള് നടത്തിയ പരിചയസമ്പത്തോ ഇല്ലാതിരുന്നിട്ടും ചെറുകിട കേബിള് ഓപ്പറേറ്റര്മാരുടെ സമരം വിജയിക്കുകതന്നെചെയ്തു. അതിനുകാരണം സംഘടന ഉയര്ത്തിയ പ്രശ്നം തികച്ചും ശരിയും ന്യായവുമായതിനാലാണ്.
ഏഷ്യാനെറ്റ് ഏറ്റെടുത്ത കുത്തകക്കമ്പനിയായ സ്റ്റാറിന് കീഴടങ്ങിയാല് സൂര്യമുതല് പേ ചാനലാക്കാന് കാത്തിരിക്കുന്ന നിരവധി സ്ഥാപനങ്ങള്ക്കും ബഹുരാഷ്ട്ര യജമാനന്മാര്ക്ക് കീഴടങ്ങേണ്ടിവരും. സമരത്തെ തകര്ക്കാന് ഏഷ്യാനെറ്റ് മാധ്യമങ്ങളിലൂടെതന്നെ തങ്ങളുടെ യജമാനന്മാരുടെ ന്യായവാദങ്ങള് പരസ്യവാചകങ്ങളായി അച്ചടിച്ചുവിട്ടെങ്കിലും കേരളത്തിലെ ജനങ്ങള് കേബിള്ടിവി ഓപ്പറേറ്റര്മാരെ കൈവെടിഞ്ഞില്ല. അതുകൊണ്ടുകൂടിയാണ് ആദ്യഘട്ടത്തില് ചര്ച്ചക്കൊന്നും തയ്യാറാകാതിരുന്നവര് ചര്ച്ചയിലൂടെ പരിഹാരം കണ്ടെത്താന് പിന്നീട് സന്നദ്ധരായത്. ഇനിമുതല് ചാനലുകള് കാണാന് പ്രതിമാസം ഏഷ്യാനെറ്റിന് അധികമായി 15 രൂപ നല്കണമെന്നത് പത്തുരൂപയായി കുറയ്ക്കാനും മൂന്നുവര്ഷത്തേക്ക് ഒരു വര്ധനയും വരുത്തില്ലെന്നും സൂര്യ, കിരണ് എന്നീ ചാനലുകള് പേ ചാനല് നിരക്കായ അധികഫീസ് 20 രൂപയും 35 രൂപയും ഈടാക്കുന്നത് താല്ക്കാലികമായി തടയാനും കേബിള് ഓപ്പറേറ്റര്മാരുടെ സമരത്തിലൂടെ സാധിച്ചിരിക്കുന്നു. പത്തുവര്ഷംമുമ്പ് അഞ്ചുരൂപ മാത്രമായിരുന്നു ഇഎസ്പിഎന്-സ്റ്റാര് സ്പോര്ട്സിന്റെ പേ ചാനല് നിരക്കെങ്കില് ഇപ്പോള് 75 രൂപയാണ്. ഈ സമരം പ്രസക്തമാവുന്നത് ഇത്തരം അനുഭവങ്ങള്കൊണ്ടുകൂടിയാണ്.
1990കളുടെ ആരംഭത്തിലാണ് സ്വയം തൊഴില് സംരംഭമെന്ന നിലയില് കേരളത്തില് കേബിള് ടിവി ആരംഭിക്കുന്നത്. തുടക്കത്തില് വലിയ സാങ്കേതികവിദ്യയൊന്നും സ്വയം തൊഴില് സംരംഭകരായ ചെറുപ്പക്കാരുടെ കൈവശമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ബാങ്കുകളില്നിന്ന് വായ്പയെടുത്ത പണമാണ് ഭൂരിഭാഗം പേരുടെയും മൂലധനനിക്ഷേപം. മലയാളികള്ക്ക് ചാനലുകളിലെ പരിപാടികള് കാണാന് അവസരമുണ്ടാക്കിയത് സാറ്റലൈറ്റില്നിന്ന് നേരിട്ട് വീടുകളിലേക്ക് കണക്ഷനുകള് നല്കാനുള്ള (ഡിടിഎച്ച്) ചെറുകിട കേബിള് ഓപ്പറേറ്റര്മാരുടെ സംവിധാനങ്ങളിലൂടെയാണ്. വിവര സാങ്കേതികവിദ്യ മെച്ചപ്പെട്ടപ്പോള് ചാനലുകള്ക്ക് കോടികള് മുടക്കുക മാത്രമല്ല പ്രസരണ-വിതരണ ശൃംഖലകൂടി സ്വന്തം അധീനതയില് കൊണ്ടുവരാന് കുത്തകക്കമ്പനികള് നടപടികളാരംഭിച്ചു. കേരളത്തിലാകെ നൂറോളം പ്രാദേശിക ചാനലുകളും 3500 കേബിള് യൂണിറ്റുമുണ്ട്. അതിലെല്ലാമായി ഉപജീവനം നടത്തുന്നവര് അരലക്ഷത്തിലധികം വരും. സ്വന്തം നാട്ടില് ആരംഭിച്ച ചെറുകിട സംരംഭങ്ങളെ വളര്ത്തുകയല്ലാതെ തകര്ക്കുകയല്ല സമൂഹത്തിന്റെ കടമ. എല്ഡിഎഫ് സര്ക്കാര് കേബിള് ടിവിക്ക് ഏര്പ്പെടുത്തിയ ആഡംബരനികുതി പിന്വലിച്ചത് ചെറുകിട കേബിള് ഓപ്പറേറ്റര്മാരെയും പ്രാദേശിക ചാനലുകളെയും സംരക്ഷിക്കണമെന്നതുകൊണ്ടുകൂടിയാണ്. വിദേശ മാധ്യമകുത്തകക്കമ്പനികളായ സ്റ്റാര്-സണ് കൂട്ടുകെട്ടിന്റെ ചൂഷണത്തിന് വിട്ടുകൊടുക്കാനുള്ളതല്ല മലയാളികളുടെ ദൃശ്യമാധ്യമങ്ങള് കാണാനുള്ള അവകാശം.
ജനപ്രിയ ചാനലുകള് എന്നവകാശപ്പെടുന്നവര് ഏഷ്യാനെറ്റ്-സൂര്യ മാതൃകകളല്ല സ്വീകരിക്കേണ്ടത്. പരസ്യഇനത്തിലും മറ്റും കോടികള് സമാഹരിക്കുകയും 'ജനപ്രിയ ചാനലു'കള് എന്ന പേരില് ജനങ്ങളുടെ ഇടയില് പ്രവര്ത്തിക്കുകയും ചെയ്തതിനുശേഷം ജനങ്ങളെ ചൂഷണംചെയ്യുന്ന പേ ചാനല് സംസ്കാരമല്ല നമുക്കുവേണ്ടത്. സാമൂഹ്യപ്രതിബദ്ധതയുള്ള ചാനല് സംസ്കാരമാണ്. പ്രാദേശിക ചാനലുകള് വാര്ത്തകളടക്കം ഇപ്പോള് ഭംഗിയായി കൈകാര്യംചെയ്യുന്നുണ്ട്. സാമൂഹ്യവീക്ഷണവുമുണ്ട്. ജനങ്ങളുടെ അറിയാനുള്ള അവകാശത്തെ അംഗീകരിക്കുന്നുണ്ട്. മാധ്യമ മുതലാളിമാരല്ല, ഒരു കൂട്ടം ചെറുപ്പക്കാരുടെ കൂട്ടായ്മയുടെ ഉല്പ്പന്നമാണിത്. ആഗോളവല്ക്കരണത്തിലൂടെ വിദേശികള്ക്ക് എല്ലാം അടിയറ വെയ്ക്കുന്ന കേന്ദ്രസര്ക്കാര് നയത്തെ പ്രതിരോധിക്കാന് ചെറുകിട കേബിള് ഓപ്പറേറ്റര്മാരുടെ ഈ കൂട്ടായ്മക്കും ഒരു മുഷ്ടിചുരുട്ടി മറ്റുള്ളവരോടൊപ്പം ഐക്യദാര്ഢ്യം രേഖപ്പെടുത്താന് കഴിയുക തന്നെ ചെയ്യും.
*
എം വി ജയരാജന് കടപ്പാട്: ദേശാഭിമാനി
സാഗര് ഹോട്ടലിലേക്കുള്ള വഴി
കൂടരഞ്ഞിയില് നിന്ന് മാവൂര് റോഡിലേക്കുള്ളത്രയും കുറഞ്ഞ ദൂരവും കാലവും മാത്രമാണോ സാഗര് ഹോട്ടലിലേക്കുള്ളത് ? കിഴക്കന്/നാടന്/മലയോരന്/അഹിന്ദു/ഭീകര സംഘടനാ അംഗം/വിദ്യാഭ്യാസം കുറഞ്ഞവന്/അവിവാഹിതന്/വെയ്റ്റര് അല്ലെങ്കില് സപ്ളെയര് എന്നീ പ്രതിനിധാനങ്ങളൊക്കെയും അഥവാ അതില് ചിലത് അഖില് ജോസ് എന്ന പ്രതിക്കു മേല് കെട്ടി വെക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. എന്നാല്; മലയാളി, കേരളീയന്, ഇന്ത്യക്കാരന്, പുരുഷന് എന്നീ പ്രതിനിധാനങ്ങളുടെ പൊതുമകള് എന്തുകൊണ്ട് അയാളെ പൊതിയാന് ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടില്ല? ടോയ്ലറ്റിലെ ഒളി ക്യാമറ എന്ന വാര്ത്ത ഈ പൊതു പ്രതിനിധാനങ്ങളുടെ കര്തൃത്വത്തിലേക്ക് സംക്രമിപ്പിക്കാന് സാധ്യമായില്ല എന്നതാണ് കേരളീയ സമൂഹത്തിന്റെയും മാധ്യമങ്ങളുടെയും പ്രധാന പരിമിതി. ആരാണ് നോക്കുന്നത് ? ആരാണ് നോക്കപ്പെടുന്നത് എന്ന പ്രാഥമിക ചോദ്യം ഉന്നയിക്കാതെ കുറ്റം/ശിക്ഷ/പോലീസ്/സാഹസികത/ഭരണകക്ഷി/പ്രതിപക്ഷം എന്നിങ്ങനെ ആ വാര്ത്ത പിളര്ന്നും ക്ഷയിച്ചും പോകുകയാണുണ്ടായത്. ആരാണ് നോക്കുന്നത് ? ആരാണ് നോക്കപ്പെടുന്നത് ? എപ്രകാരമാണ് നോക്കുന്നത് ? എന്നീ ചോദ്യങ്ങള് ഉന്നയിക്കപ്പെടുന്നതോടെ കേരളത്തിന്റെയും ഇന്ത്യയുടെയും സാംസ്ക്കാരിക ചരിത്രം തന്നെ തകിടം മറിയുന്നതായി കാണാം.
നോക്കു കൂലി ആവശ്യമില്ലാത്ത രണ്ടു തരം നോട്ടങ്ങള് കേരളത്തില് സജീവമാണ്. സ്ത്രീകള് നേരിടുന്ന തുറിച്ചു നോട്ടവും ഒളിഞ്ഞുനോട്ടവുമാണത്. ഊഷ്മളവും ആരോഗ്യകരവുമായ സ്ത്രീ പുരുഷ ബന്ധങ്ങളുടെ അഭാവം എന്ന മൂലകാരണത്തിന്റെ രോഗലക്ഷണമായ ഈ അവസ്ഥ സ്ത്രീയുടെ അടിമത്തപദവിയെയും രണ്ടാം തരം പൌരത്വത്തെയും കൂടുതല് ഉറപ്പിച്ചെടുക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. തുല്യതയിലധിഷ്ഠിതമായ ആധുനിക ജനാധിപത്യ സമൂഹത്തെ രൂപപ്പെടുത്തിയെടുക്കുന്നതിനു വേണ്ടി പ്രയത്നിക്കുകയും പോരാടുകയും ചെയ്യുന്നവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അതി കഠിനമായ പ്രയാസങ്ങളാണ് ഈ അവസ്ഥ സൃഷ്ടിക്കുന്നത്. അതു കൊണ്ടു തന്നെ പരസ്പരാദരത്തോടു കൂടിയ മനുഷ്യ ബന്ധങ്ങള് ആവിഷ്ക്കരിച്ചെടുക്കുക എന്ന രാഷ്ട്രീയ കര്ത്തവ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായി ഈ രംഗത്തെ സമരം തീവ്രതയോടെ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടു പോകേണ്ടതുണ്ട്. സ്ത്രീയെ വിധേയപ്പെടുത്തുകയും കീഴ്പ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നതിനോടൊപ്പം പുരുഷസമൂഹത്തിന്റെ സാമൂഹ്യവും സ്വകാര്യവുമായ ആഹ്ളാദത്തിനുള്ള ഒരുപാധിയും ഉപകരണവുമായി ചരക്കുവത്ക്കരിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്ന ഇരട്ടദൌത്യമാണ് ആധുനിക മാധ്യമങ്ങള് നിര്വഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. മലയാള സംസാര ഭാഷയില് സ്ത്രീശരീരത്തിന് ചരക്ക് എന്ന് വിളിപ്പേരു തന്നെയുണ്ട്. കേരള സമൂഹത്തിന്റെ മുതലാളിത്ത വല്ക്കരണം പൂര്ണമായിട്ടില്ലെങ്കിലും ഈ വാൿപ്രയോഗത്തിന്റെ കാര്യത്തിലെങ്കിലും അത് പൂര്ണമായിക്കഴിഞ്ഞതായി കണക്കാക്കാം.
സിനിമ, ടെലിവിഷന്, ഇന്റര് നെറ്റ്, പത്രങ്ങളും ആനുകാലികങ്ങളുമടക്കമുള്ള അച്ചടി മാധ്യമങ്ങള്, വേഷവിധാനം, ഫാഷന്, എന്നു തുടങ്ങി സാമാന്യ ജനങ്ങള് പങ്കിട്ടു പോരുന്ന തമാശകളും പരദൂഷണങ്ങളും വരെ നോട്ടത്തിലൂടെയുള്ള കീഴ്പ്പെടുത്തലിന്റെ രാഷ്ട്രീയത്തെ ഉള്വഹിക്കുന്നു. വായ് നോട്ടം എന്ന പദപ്രയോഗം തന്നെ നാട്ടുവഴക്കങ്ങളില് ഇതു സംബന്ധമായി സ്ഥാനം പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. സിനിമയിലേക്കും പൊതു മണ്ഡലത്തിലേക്കുമുള്ള സ്ത്രീയുടെ കടന്നുവരവിനെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന പുരുഷാധിപത്യത്തിന്റെ പരോക്ഷവും പ്രത്യക്ഷവുമായ അധികാരപ്രയോഗം കൂടിയാണ് ഈ നോട്ടം/കീഴ്പ്പെടുത്തല് എന്ന പ്രക്രിയയും അതിന്റെ അനുബന്ധമായ ഗോസിപ്പുകളും. എസ് എഫ് ഐ മുന് സംസ്ഥാന പ്രസിഡണ്ട് സ: സിന്ധു ജോയ് പൈങ്കിളിക്കഥയിലെ നായികയാണെന്നും സമരങ്ങളില് അപകടം പിണഞ്ഞത് വെറും അഭിനയമാണെന്നും, കൂടാതെ കാമുകനോടൊപ്പം വൈകുന്നേരങ്ങളില് പാര്ക്കില് കറങ്ങലും സിനിമ കാണലും മാത്രമേ പണിയുള്ളൂ എന്നും ജില്ലാ തല പ്രവര്ത്തകര് ആക്ഷേപിച്ചു എന്നാണ് നേരിട്ടു കണ്ടതുപോലെ ഒരു പ്രധാന പത്രം ഗോസിപ്പുകോളത്തില് എഴുതിവിട്ടത്. പൊതുജീവിതത്തിലേക്ക് സധൈര്യം പ്രവേശിക്കുന്ന സ്ത്രീകളെ അപവാദപ്രചാരണം നടത്തി ഒതുക്കി വീടിന്റെയും കുടുംബത്തിന്റെയും ഇരുളടഞ്ഞ നാലതിര്ത്തിക്കുള്ളിലേക്ക് തിരിച്ചയക്കുക എന്ന പുരുഷാധിപത്യതന്ത്രമാണിവിടെ പ്രാവര്ത്തികമായത്. 'പൈതൃകങ്ങള്' കൊണ്ട് സമ്പന്നമായ ചരിത്രാഖ്യാനപദ്ധതികളുടെ ഗുണഭോക്താക്കളായ വര്ത്തമാന സമൂഹം സ്ത്രീകളെ സ്വന്തം ലൈംഗികാഭിരുചി തുറന്ന് പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതില് നിന്ന് വിലക്കി നിര്ത്തുന്നു. സ്വന്തം ശരീരത്തിനും മനസ്സിനും മേല് യാതൊരു അധികാരവുമില്ലാത്ത ഉപഭോഗവസ്തു മാത്രമായിട്ടാണ് സ്ത്രീകളെ സമൂഹം പരിഗണിക്കുന്നത്. ഒളിഞ്ഞുനോട്ടത്തിനും കടന്നാക്രമണത്തിനും ആധിപത്യത്തിനും വിധേയമാക്കപ്പെടുന്ന 'ചരക്കാ'യി നില്ക്കാനും ചലിക്കാനും മാത്രമാണ് സ്ത്രീകള്ക്കവകാശമുള്ളത്. പൊതുജീവിതത്തില് നിറഞ്ഞുനില്ക്കുന്ന ഏതു സ്ത്രീകള്ക്കെതിരെയും ഇത്തരം അശ്ളീലകഥകള് വെടിവട്ടം, പരദൂഷണം, എസ് എം എസ്, തീവണ്ടിക്കക്കൂസുകളിലെ ചുമരെഴുത്തുകള്, ഗോസിപ്പുകോളങ്ങള് എന്നിവയില് നിറഞ്ഞുനില്ക്കുന്നുണ്ടെന്നതാണ് സത്യം.
സ്ത്രീ/പുരുഷന്, നല്ല സ്ത്രീ/ചീത്ത സ്ത്രീ, കുടുംബിനി/വേശ്യ, കുടുംബിനി/പൊതു മണ്ഡലത്തിലെ സ്ത്രീ എന്നിങ്ങനെയുള്ള ദ്വന്ദ്വങ്ങള് സ്റ്റീരിയോടൈപ്പ് ചെയ്യപ്പെടുകയും സിനിമകളിലും സീരിയലുകളിലും മറ്റ് മാധ്യമങ്ങളിലും ഉറപ്പിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സ്ത്രീത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഇത്തരം മാധ്യമാവതരണങ്ങള് ഒരു അനൌപചാരിക വിദ്യാഭ്യാസപദ്ധതിയായി പ്രവര്ത്തിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിച്ചാല് ബോധ്യപ്പെടും. പഞ്ചാരയടി മുതല് ശാരീരികാക്രമണങ്ങള് വരെയുള്ള പൊതു സ്ഥലങ്ങളിലെ സ്ത്രീ പീഡനങ്ങള്, അവയെക്കുറിച്ചുള്ള നിറം പിടിപ്പിച്ച വാര്ത്തകള്, പത്ര/ടിവി പരസ്യങ്ങളിലും ബോര്ഡുകളിലുമുള്ള സ്ത്രീ ശരീരത്തിന്റെയും അവളുടെ സാമൂഹ്യ ധര്മത്തിന്റെയും ചിത്രീകരണം, എന്നിവ അവളെ കേവലം ലൈംഗിക ഉപകരണം മാത്രമാക്കി പരിമിതപ്പെടുത്തുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഒരു വ്യവസായം എന്ന നിലയിലും കലാമാധ്യമം എന്ന നിലയിലും ചലച്ചിത്രമേഖലയുടെ ഘടന പരിശോധിക്കപ്പെടുമ്പോള് ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നിരവധി കാര്യങ്ങള് ഉയര്ന്നു വരും. സിനിമയുടെ ഇതിവൃത്ത പരവും ആഖ്യാന പരവും ബിംബപരവുമായ വ്യാഖ്യാനങ്ങളും വ്യവഹാരങ്ങളും എപ്രകാരമാണ് രൂപപ്പെടുന്നതെന്നും ആസ്വദിക്കപ്പെടുന്നതെന്നും അപഗ്രഥിക്കേണ്ടതാണ്. തുല്യതക്കു വേണ്ടി നിലക്കൊള്ളുന്ന സ്ത്രീകളെ പാഠം പഠിപ്പിക്കുന്നതും പുരുഷന് കീഴ്പ്പെടുത്തുന്നതുമായ ഇതിവൃത്തങ്ങളാണ് സിനിമയിലും സീരിയലിലും ജനപ്രിയമാകുന്നതെന്നു കാണാം. ത്യാഗം, പീഡനം, കരച്ചില്, കഴിവില്ലാത്ത ഭാര്യ അഥവാ അമ്മ എന്നീ ഘടകങ്ങള് സീരിയലുകളില് തുടരെ തുടരെ ആവര്ത്തിക്കുന്നതു കാണാം.
നരവംശ ചരിത്രത്തിലെ തന്നെ സവിശേഷമായ ഒരു സംസ്ക്കാര രൂപമാണ് സിനിമ. പുതിയ കാലത്തെ ഫോക്ൿലോറായ സിനിമ അതാത് നാടിന്റെ പ്രാദേശിക സംസ്ക്കാരത്തെ ഉള്വഹിക്കുന്നുണ്ട്. അതാതു കാലത്തെ ജനപ്രിയതാരൂപീകരണത്തില് സിനിമ ചെലുത്തുന്ന സ്വാധീനം നിര്ണായകമാണ്. ജനപ്രിയമായ സാമാന്യബോധം എന്ന അധീശത്വത്തിന്റെ ഭാഷയാണ് നമ്മുടെ ആഹ്ളാദത്തെ തീരുമാനിക്കുന്നത്. ആരാണ് എന്താണ് കാണുന്നത് ? എന്നും എങ്ങിനെയാണ് ആളുകള് കാണുന്നത് എന്നുമുള്ള ചോദ്യങ്ങള് ഉയര്ന്നു വരേണ്ടതുണ്ട്. ഈ ചോദ്യങ്ങളില് നിന്ന്, ഒരു സാമൂഹ്യ/സ്വകാര്യ കാഴ്ചവസ്തു (ഓബ്ജൿട്) എന്ന നിലയില് സ്ത്രീ ശരീരത്തെ/മനസ്സിനെ പരുവപ്പെടുത്തുന്നതെങ്ങനെ എന്ന് അപഗ്രഥിക്കാന് കഴിയും. രാമുകാര്യാട്ട് സംവിധാനം ചെയ്ത പ്രസിദ്ധ മലയാള സിനിമയായ ചെമ്മീന്, നവോത്ഥാന-പുരോഗമന കലാ സങ്കല്പത്തില് മുതലാളിത്തം ആണ്നോട്ട (male gaze)ത്തെ സന്നിവേശിപ്പിച്ചതിന്റെ 'വിജയ'ത്തെയും പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നത് ഈ പശ്ചാത്തലത്തില് ഓര്ത്തെടുക്കേണ്ടതുണ്ട്. കറുത്തമ്മ(ഷീല)യെ ആദ്യമായി അവതരിപ്പിക്കുമ്പോള് ക്യാമറ മുകളില് നിന്ന് അവളുടെ മാറിടത്തിനു മുകളിലായി തങ്ങിനില്ക്കുന്നു. ബ്ളൌസിനുമുകളിലായി രണ്ടു മുലകള്ക്കിടയിലെ വിടവ് വ്യക്തമാക്കിക്കൊണ്ടുള്ള ഷോട്ട് കാണിച്ചതിന്റെ ന്യായീകരണം തൊട്ടടുത്ത സംഭാഷണത്തിലാണുള്ളത്. പരീക്കുട്ടി മുതലാളിയുടെ നോട്ടമാണത്. “എന്തൊരു നോട്ടം! എന്ന് കറുത്തമ്മ മധുരമായി പരിഭവിക്കുന്നു. തോട്ടിയുടെ കഥ ലിഖിത സാഹിത്യത്തിലാവിഷ്ക്കരിച്ചതിലൂടെ മലയാള സാഹിത്യത്തിന്റെ അസംസ്കൃത വസ്തു സംഭരണത്തില് നിലനിന്നിരുന്ന വകതിരിവുകളെ അട്ടിമറിച്ച തകഴിയെപ്പോലുള്ള ഒരു അസാമാന്യ ‘പുരോഗമന’ സാഹിത്യ വ്യക്തിത്വം രചിച്ച ‘ചെമ്മീന്’ സിനിമയായപ്പോഴാണ് മുതലാളിത്തത്തിന്റെ നോട്ടത്തിന് കീഴ്പ്പെടുത്തപ്പെട്ടത് എന്നതാണ് ശ്രദ്ധേയം. ഇതേ നോട്ടം തന്നെയാണ് മലബാര് ഗോള്ഡിന്റെ പരസ്യത്തില് മോഹന്ലാല് ഹേമമാലിനിയുടെ മാറത്തേക്കും പതിപ്പിക്കുന്നത്. കലക്കീട്ട്ണ്ട് കേട്ടോ എന്ന ദ്വയാര്ത്ഥം നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്ന കമന്റടി അകമ്പടിയായെത്തുന്ന ഈ അശ്ളീല പരസ്യത്തിനെതിരെ സുകുമാര് അഴീക്കോട് ആഞ്ഞടിച്ചപ്പോള് അതിനെ സര്വ്വാത്മനാ പിന്തുണക്കുന്നതില് നിന്ന് കേരള സമൂഹത്തെ പിന്തിരിപ്പിച്ചത് ഏതു ഘടകമാണ് ? മോഹന്ലാലിനോടുള്ള അമിതമായ താരാരാധന ആണോ? അതോ മോഹന്ലാല് എന്ന കര്തൃത്വത്തിലൂടെ സാക്ഷാത്കൃതമാകുന്ന ആണ്നോട്ടം തുടര്ന്നും അനുഭവിക്കാനുള്ള കടുത്ത പ്രേരണയോ?
അടുത്ത കാലത്തു നടന്ന സാരി/ചുരിദാര് വിവാദവും മുണ്ട്/പാന്റ്സ് സംവാദവും തമ്മില് താരതമ്യപ്പെടുത്തുക. സ്ത്രീ ശരീരം ഒരു ലൈംഗിക ഉപകരണമാണെന്നും പുരുഷന്റെ കാമാര്ത്തമായ കണ്ണുകളില് നിന്ന് അതിനെ സംരക്ഷിച്ചു നിര്ത്തുകയാണ് വസ്ത്രത്തിന്റെ ധര്മ്മം എന്ന നിലയിലാണ് സാരി അഥവാ ചുരിദാര് എന്ന വിഷയം കൈകാര്യം ചെയ്യപ്പെട്ടത്. പാന്റ്സും മുണ്ടും തമ്മിലുള്ള തര്ക്കമാകട്ടെ, മതം, വര്ഗീയത, തനിമ തുടങ്ങിയ 'കൂടിയ' ഇനം വിഷയങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകൊണ്ടായിരുന്നു.
കാഴ്ചയുടെ ആഹ്ളാദത്തിന് രണ്ട് പ്രധാനപ്പെട്ട തലങ്ങളുണ്ട്. കാണുന്നതിലെ ആഹ്ളാദവും കാണപ്പെടുന്നതിലെ ആഹ്ളാദവുമാണത്. ഒളിഞ്ഞുനോട്ടം എന്ന പ്രക്രിയയും വിശദമായി അപഗ്രഥിക്കാവുന്നതാണ്. സിനിമാതിയറ്റര് സൃഷ്ടിക്കുന്ന കൃത്രിമമായ ഇരുട്ടില് നിഴലും വെളിച്ചവും തമ്മിലുള്ള പാരസ്പര്യം ഒളിഞ്ഞുനോട്ടക്കാരനായ കാണിയുടെ ആഹ്ളാദത്തെ പതിന്മടങ്ങ് വര്ദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. കാഴ്ചയിലൂടെ ലൈംഗിക ഉത്തേജനം തന്നെ സംഭവിക്കുന്നതായി മനശ്ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാര് നിരീക്ഷിക്കുന്നു. സ്ത്രീ എന്നത് പ്രദര്ശിപ്പിക്കേണ്ടവളാണ് എന്ന ധാരണയും ഈ പ്രക്രിയയിലൂടെ വ്യവസ്ഥാപിതമാവുന്നു. ഇന്ത്യന് സിനിമകളിലെ പാട്ടുരംഗങ്ങളുടെ വ്യവസ്ഥ ഈ നോട്ടം/ആഹ്ളാദം/ഉത്തേജനം എന്ന പ്രക്രിയക്കു വേണ്ടി മാത്രം നിര്മിച്ചെടുക്കുന്നവയാണ്. വാക്കുകളുടെ ഘടന പോലും ഈ വ്യവസ്ഥയെ ഉറപ്പിച്ചെടുക്കുന്നു. വിജയ് /അസിന് ജോടികളുടെ ഹിറ്റ് സിനിമയായ പോക്കിരിയിലെ ഒരു പാട്ടിപ്രകാരമാണ്.
എന് ചെല്ലപ്പേര് ആപ്പിള് നീ സൈസാ കടിച്ചുക്കോ,
എന് സ്വന്ത ഊര് ഊട്ടി എന്നെ സ്വെറ്ററാ പോട്ടുക്കോ,
ദ്വയാര്ത്ഥ പ്രയോഗത്തിലൂടെ സ്ത്രീ ശരീരത്തെയും ലൈംഗികതയെയും ചരക്കുവത്ക്കരിക്കുന്നതിന്റെ ഉദാഹരണങ്ങള് മാത്രമാണ് ഇത്തരം ഗാനങ്ങളുടെ രചന/സംഗീതം/അവതരണം എന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചാല് ബോധ്യപ്പെടും. സിനിമ മുഴുവനായി കാണാന് ഇഷ്ടപ്പെടാത്തവര് പോലും ഇത്തരം ഗാനരംഗങ്ങളോട് ആഭിമുഖ്യം കാണിക്കുന്നതായും അവ റിയാലിറ്റി ഷോകളിലൂടെ നൂറുവട്ടം ആവര്ത്തിക്കുന്നതായും കാണാം. പാട്ടിലെ ലൈംഗിക ദ്വയാര്ത്ഥ വരികള്ക്കനുസരിച്ചുള്ള ചുവടു വയ്പുകളും കുണുങ്ങലുകളുമാണ് ഗാനമേളകളിലും അതേ സ്റ്റേജിലരങ്ങേറുന്ന നൃത്തങ്ങളിലുമുള്ളത്. ആറാം തമ്പുരാന് എന്ന സിനിമയില് മോഹന്ലാലിനോട് ജീവനുള്ള കമ്പിളി വേണോ എന്നു സുഹൃത്തായ സായികുമാര് ചോദിക്കുന്നത് ഇതേ ഭാവുകത്വത്തിന്റെ മറ്റൊരു വെളിപ്പെടലാണ്.
സിനിമകളിലെ കഥ മുന്നോട്ടു നീക്കുന്ന ചാലക ശക്തി എല്ലായ്പോഴും പുരുഷനാണെന്നു കാണാം. അധികാരകേന്ദ്രവും അവനാണ്. അതു കൊണ്ട് കാണി നായകനുമായി താദാത്മ്യപ്പെടാനും മിക്കപ്പോഴും ഒന്നായി അലിഞ്ഞു ചേരാനും പ്രേരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. നായകനെന്തു കാണുന്നുവോ അതാണ് കാണിയും കാണുന്നത്. കാണിയുടെ സ്ക്രീന് സറൊഗേറ്റ് ആണ് നായകന്. ഈ നായകന് എന്ന പ്രതിഭാസമാണ് ആഖ്യാനത്തെ നിര്ണയിക്കുന്ന ഡീപ് ഫോക്കസ്, ക്യാമറയുടെ സ്ഥാനങ്ങളും ചലനങ്ങളും, എഡിറ്റിംഗ് എല്ലാം നിയന്ത്രിക്കുന്നത്. സ്ത്രീ ശരീരം അവിടെ കുറ്റത്തിന്റെ വാഹകയായി പരിണമിക്കുന്നു. ക്ളോസപ്പുകളിലൂടെ അവളുടെ ശരീരത്തെ ഛിന്നഭിന്നമാക്കി പ്രദര്ശിപ്പിക്കുന്നതിലൂടെ ഈ അവസ്ഥ പര്വതീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.
മൂന്നു വ്യത്യസ്ത നോട്ടങ്ങളാണ് സിനിമയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് സംഭവിക്കുന്നത് എന്ന് നിരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഒന്നാമത്തേത്, സിനിമയിലെ ചലനങ്ങളെ രേഖപ്പെടുത്തുന്ന ക്യാമറയുടെ നോട്ടമാണ്. രണ്ടാമത്തേത്, പൂര്ത്തീകരിക്കപ്പെട്ട സിനിമ എന്ന ഉല്പ്പന്നത്തിന്മേലുള്ള കാണിയുടെ/കാണികളുടെ നോട്ടമാണ്. മൂന്നാമത്തേത്, തിരശ്ശീലയില് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന മായികയാഥാര്ത്ഥ്യത്തിനകത്തുള്ള കഥാപാത്രങ്ങളുടെ പരസ്പര നോട്ടങ്ങളാണ്. ആഖ്യാനപ്രധാനമായ ജനപ്രിയ സിനിമ ആദ്യത്തെ രണ്ട് നോട്ടങ്ങളെയും മൂന്നാമത്തേതിന് കീഴ്പ്പെടുത്തുന്നു.
മുതലാളിത്തം നാടുവാഴിത്തവുമായി സന്ധി ചെയ്തവിചിത്രമായ ഒരു അധികാരവാഴ്ചയാണ് ഇന്ത്യയിലുള്ളത്. ഈ കൂട്ടധികാരത്തിന്റെ യഥാര്ത്ഥ പ്രതിഫലനമാണ് സിനിമയിലും ടെലിവിഷനിലും തുടങ്ങി സംസാരത്തിലും നോട്ടത്തിലും വരെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന സ്ത്രീ സ്വത്വത്തിന്റെ പ്രതിനിധാനം. ഈ പ്രതിനിധാനത്തെയാണ് സാഗര് ഹോട്ടലിലെ വെയ്റ്ററും ദില്ലി പീതാംപുര ഐ ടി കമ്പനിയിലെ പ്രൊഫഷണലും ഒളിക്യാമറയിലൂടെ കണ്ടൊപ്പിയെടുക്കാന് ശ്രമിച്ചത്. പരസ്യമായി അത്തരം ഹീന പ്രവൃത്തിയെ അപലപിക്കുമ്പോഴും നിയമത്തിനു മുന്നില് പ്രതികളെ കീഴ്പ്പെടുത്തണമെന്ന് വാദിക്കുമ്പോഴും, സ്വകാര്യമായി അത്തരം പ്രതിനിധാനങ്ങളെ കണ്ട് രസിക്കാനുള്ള പ്രേരണ കേരളത്തിലെയും ഇന്ത്യയിലെയും പുരുഷലോകത്തെ ചൂഴ്ന്നു നില്ക്കുന്നുണ്ട്. ഈ പ്രതിനിധാനങ്ങളെ അടിമുടി പൊളിച്ചെഴുതുന്ന ഒരു സാംസ്ക്കാരിക പ്രക്ഷോഭമാണ് കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആവശ്യം.
*****
ജി. പി. രാമചന്ദ്രന്, കടപ്പാട് : ബാങ്ക് വര്ക്കേഴ്സ് ഫോറം
നോക്കു കൂലി ആവശ്യമില്ലാത്ത രണ്ടു തരം നോട്ടങ്ങള് കേരളത്തില് സജീവമാണ്. സ്ത്രീകള് നേരിടുന്ന തുറിച്ചു നോട്ടവും ഒളിഞ്ഞുനോട്ടവുമാണത്. ഊഷ്മളവും ആരോഗ്യകരവുമായ സ്ത്രീ പുരുഷ ബന്ധങ്ങളുടെ അഭാവം എന്ന മൂലകാരണത്തിന്റെ രോഗലക്ഷണമായ ഈ അവസ്ഥ സ്ത്രീയുടെ അടിമത്തപദവിയെയും രണ്ടാം തരം പൌരത്വത്തെയും കൂടുതല് ഉറപ്പിച്ചെടുക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. തുല്യതയിലധിഷ്ഠിതമായ ആധുനിക ജനാധിപത്യ സമൂഹത്തെ രൂപപ്പെടുത്തിയെടുക്കുന്നതിനു വേണ്ടി പ്രയത്നിക്കുകയും പോരാടുകയും ചെയ്യുന്നവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അതി കഠിനമായ പ്രയാസങ്ങളാണ് ഈ അവസ്ഥ സൃഷ്ടിക്കുന്നത്. അതു കൊണ്ടു തന്നെ പരസ്പരാദരത്തോടു കൂടിയ മനുഷ്യ ബന്ധങ്ങള് ആവിഷ്ക്കരിച്ചെടുക്കുക എന്ന രാഷ്ട്രീയ കര്ത്തവ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായി ഈ രംഗത്തെ സമരം തീവ്രതയോടെ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടു പോകേണ്ടതുണ്ട്. സ്ത്രീയെ വിധേയപ്പെടുത്തുകയും കീഴ്പ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നതിനോടൊപ്പം പുരുഷസമൂഹത്തിന്റെ സാമൂഹ്യവും സ്വകാര്യവുമായ ആഹ്ളാദത്തിനുള്ള ഒരുപാധിയും ഉപകരണവുമായി ചരക്കുവത്ക്കരിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്ന ഇരട്ടദൌത്യമാണ് ആധുനിക മാധ്യമങ്ങള് നിര്വഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. മലയാള സംസാര ഭാഷയില് സ്ത്രീശരീരത്തിന് ചരക്ക് എന്ന് വിളിപ്പേരു തന്നെയുണ്ട്. കേരള സമൂഹത്തിന്റെ മുതലാളിത്ത വല്ക്കരണം പൂര്ണമായിട്ടില്ലെങ്കിലും ഈ വാൿപ്രയോഗത്തിന്റെ കാര്യത്തിലെങ്കിലും അത് പൂര്ണമായിക്കഴിഞ്ഞതായി കണക്കാക്കാം.
സിനിമ, ടെലിവിഷന്, ഇന്റര് നെറ്റ്, പത്രങ്ങളും ആനുകാലികങ്ങളുമടക്കമുള്ള അച്ചടി മാധ്യമങ്ങള്, വേഷവിധാനം, ഫാഷന്, എന്നു തുടങ്ങി സാമാന്യ ജനങ്ങള് പങ്കിട്ടു പോരുന്ന തമാശകളും പരദൂഷണങ്ങളും വരെ നോട്ടത്തിലൂടെയുള്ള കീഴ്പ്പെടുത്തലിന്റെ രാഷ്ട്രീയത്തെ ഉള്വഹിക്കുന്നു. വായ് നോട്ടം എന്ന പദപ്രയോഗം തന്നെ നാട്ടുവഴക്കങ്ങളില് ഇതു സംബന്ധമായി സ്ഥാനം പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. സിനിമയിലേക്കും പൊതു മണ്ഡലത്തിലേക്കുമുള്ള സ്ത്രീയുടെ കടന്നുവരവിനെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന പുരുഷാധിപത്യത്തിന്റെ പരോക്ഷവും പ്രത്യക്ഷവുമായ അധികാരപ്രയോഗം കൂടിയാണ് ഈ നോട്ടം/കീഴ്പ്പെടുത്തല് എന്ന പ്രക്രിയയും അതിന്റെ അനുബന്ധമായ ഗോസിപ്പുകളും. എസ് എഫ് ഐ മുന് സംസ്ഥാന പ്രസിഡണ്ട് സ: സിന്ധു ജോയ് പൈങ്കിളിക്കഥയിലെ നായികയാണെന്നും സമരങ്ങളില് അപകടം പിണഞ്ഞത് വെറും അഭിനയമാണെന്നും, കൂടാതെ കാമുകനോടൊപ്പം വൈകുന്നേരങ്ങളില് പാര്ക്കില് കറങ്ങലും സിനിമ കാണലും മാത്രമേ പണിയുള്ളൂ എന്നും ജില്ലാ തല പ്രവര്ത്തകര് ആക്ഷേപിച്ചു എന്നാണ് നേരിട്ടു കണ്ടതുപോലെ ഒരു പ്രധാന പത്രം ഗോസിപ്പുകോളത്തില് എഴുതിവിട്ടത്. പൊതുജീവിതത്തിലേക്ക് സധൈര്യം പ്രവേശിക്കുന്ന സ്ത്രീകളെ അപവാദപ്രചാരണം നടത്തി ഒതുക്കി വീടിന്റെയും കുടുംബത്തിന്റെയും ഇരുളടഞ്ഞ നാലതിര്ത്തിക്കുള്ളിലേക്ക് തിരിച്ചയക്കുക എന്ന പുരുഷാധിപത്യതന്ത്രമാണിവിടെ പ്രാവര്ത്തികമായത്. 'പൈതൃകങ്ങള്' കൊണ്ട് സമ്പന്നമായ ചരിത്രാഖ്യാനപദ്ധതികളുടെ ഗുണഭോക്താക്കളായ വര്ത്തമാന സമൂഹം സ്ത്രീകളെ സ്വന്തം ലൈംഗികാഭിരുചി തുറന്ന് പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതില് നിന്ന് വിലക്കി നിര്ത്തുന്നു. സ്വന്തം ശരീരത്തിനും മനസ്സിനും മേല് യാതൊരു അധികാരവുമില്ലാത്ത ഉപഭോഗവസ്തു മാത്രമായിട്ടാണ് സ്ത്രീകളെ സമൂഹം പരിഗണിക്കുന്നത്. ഒളിഞ്ഞുനോട്ടത്തിനും കടന്നാക്രമണത്തിനും ആധിപത്യത്തിനും വിധേയമാക്കപ്പെടുന്ന 'ചരക്കാ'യി നില്ക്കാനും ചലിക്കാനും മാത്രമാണ് സ്ത്രീകള്ക്കവകാശമുള്ളത്. പൊതുജീവിതത്തില് നിറഞ്ഞുനില്ക്കുന്ന ഏതു സ്ത്രീകള്ക്കെതിരെയും ഇത്തരം അശ്ളീലകഥകള് വെടിവട്ടം, പരദൂഷണം, എസ് എം എസ്, തീവണ്ടിക്കക്കൂസുകളിലെ ചുമരെഴുത്തുകള്, ഗോസിപ്പുകോളങ്ങള് എന്നിവയില് നിറഞ്ഞുനില്ക്കുന്നുണ്ടെന്നതാണ് സത്യം.
സ്ത്രീ/പുരുഷന്, നല്ല സ്ത്രീ/ചീത്ത സ്ത്രീ, കുടുംബിനി/വേശ്യ, കുടുംബിനി/പൊതു മണ്ഡലത്തിലെ സ്ത്രീ എന്നിങ്ങനെയുള്ള ദ്വന്ദ്വങ്ങള് സ്റ്റീരിയോടൈപ്പ് ചെയ്യപ്പെടുകയും സിനിമകളിലും സീരിയലുകളിലും മറ്റ് മാധ്യമങ്ങളിലും ഉറപ്പിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സ്ത്രീത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഇത്തരം മാധ്യമാവതരണങ്ങള് ഒരു അനൌപചാരിക വിദ്യാഭ്യാസപദ്ധതിയായി പ്രവര്ത്തിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിച്ചാല് ബോധ്യപ്പെടും. പഞ്ചാരയടി മുതല് ശാരീരികാക്രമണങ്ങള് വരെയുള്ള പൊതു സ്ഥലങ്ങളിലെ സ്ത്രീ പീഡനങ്ങള്, അവയെക്കുറിച്ചുള്ള നിറം പിടിപ്പിച്ച വാര്ത്തകള്, പത്ര/ടിവി പരസ്യങ്ങളിലും ബോര്ഡുകളിലുമുള്ള സ്ത്രീ ശരീരത്തിന്റെയും അവളുടെ സാമൂഹ്യ ധര്മത്തിന്റെയും ചിത്രീകരണം, എന്നിവ അവളെ കേവലം ലൈംഗിക ഉപകരണം മാത്രമാക്കി പരിമിതപ്പെടുത്തുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഒരു വ്യവസായം എന്ന നിലയിലും കലാമാധ്യമം എന്ന നിലയിലും ചലച്ചിത്രമേഖലയുടെ ഘടന പരിശോധിക്കപ്പെടുമ്പോള് ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നിരവധി കാര്യങ്ങള് ഉയര്ന്നു വരും. സിനിമയുടെ ഇതിവൃത്ത പരവും ആഖ്യാന പരവും ബിംബപരവുമായ വ്യാഖ്യാനങ്ങളും വ്യവഹാരങ്ങളും എപ്രകാരമാണ് രൂപപ്പെടുന്നതെന്നും ആസ്വദിക്കപ്പെടുന്നതെന്നും അപഗ്രഥിക്കേണ്ടതാണ്. തുല്യതക്കു വേണ്ടി നിലക്കൊള്ളുന്ന സ്ത്രീകളെ പാഠം പഠിപ്പിക്കുന്നതും പുരുഷന് കീഴ്പ്പെടുത്തുന്നതുമായ ഇതിവൃത്തങ്ങളാണ് സിനിമയിലും സീരിയലിലും ജനപ്രിയമാകുന്നതെന്നു കാണാം. ത്യാഗം, പീഡനം, കരച്ചില്, കഴിവില്ലാത്ത ഭാര്യ അഥവാ അമ്മ എന്നീ ഘടകങ്ങള് സീരിയലുകളില് തുടരെ തുടരെ ആവര്ത്തിക്കുന്നതു കാണാം.
നരവംശ ചരിത്രത്തിലെ തന്നെ സവിശേഷമായ ഒരു സംസ്ക്കാര രൂപമാണ് സിനിമ. പുതിയ കാലത്തെ ഫോക്ൿലോറായ സിനിമ അതാത് നാടിന്റെ പ്രാദേശിക സംസ്ക്കാരത്തെ ഉള്വഹിക്കുന്നുണ്ട്. അതാതു കാലത്തെ ജനപ്രിയതാരൂപീകരണത്തില് സിനിമ ചെലുത്തുന്ന സ്വാധീനം നിര്ണായകമാണ്. ജനപ്രിയമായ സാമാന്യബോധം എന്ന അധീശത്വത്തിന്റെ ഭാഷയാണ് നമ്മുടെ ആഹ്ളാദത്തെ തീരുമാനിക്കുന്നത്. ആരാണ് എന്താണ് കാണുന്നത് ? എന്നും എങ്ങിനെയാണ് ആളുകള് കാണുന്നത് എന്നുമുള്ള ചോദ്യങ്ങള് ഉയര്ന്നു വരേണ്ടതുണ്ട്. ഈ ചോദ്യങ്ങളില് നിന്ന്, ഒരു സാമൂഹ്യ/സ്വകാര്യ കാഴ്ചവസ്തു (ഓബ്ജൿട്) എന്ന നിലയില് സ്ത്രീ ശരീരത്തെ/മനസ്സിനെ പരുവപ്പെടുത്തുന്നതെങ്ങനെ എന്ന് അപഗ്രഥിക്കാന് കഴിയും. രാമുകാര്യാട്ട് സംവിധാനം ചെയ്ത പ്രസിദ്ധ മലയാള സിനിമയായ ചെമ്മീന്, നവോത്ഥാന-പുരോഗമന കലാ സങ്കല്പത്തില് മുതലാളിത്തം ആണ്നോട്ട (male gaze)ത്തെ സന്നിവേശിപ്പിച്ചതിന്റെ 'വിജയ'ത്തെയും പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നത് ഈ പശ്ചാത്തലത്തില് ഓര്ത്തെടുക്കേണ്ടതുണ്ട്. കറുത്തമ്മ(ഷീല)യെ ആദ്യമായി അവതരിപ്പിക്കുമ്പോള് ക്യാമറ മുകളില് നിന്ന് അവളുടെ മാറിടത്തിനു മുകളിലായി തങ്ങിനില്ക്കുന്നു. ബ്ളൌസിനുമുകളിലായി രണ്ടു മുലകള്ക്കിടയിലെ വിടവ് വ്യക്തമാക്കിക്കൊണ്ടുള്ള ഷോട്ട് കാണിച്ചതിന്റെ ന്യായീകരണം തൊട്ടടുത്ത സംഭാഷണത്തിലാണുള്ളത്. പരീക്കുട്ടി മുതലാളിയുടെ നോട്ടമാണത്. “എന്തൊരു നോട്ടം! എന്ന് കറുത്തമ്മ മധുരമായി പരിഭവിക്കുന്നു. തോട്ടിയുടെ കഥ ലിഖിത സാഹിത്യത്തിലാവിഷ്ക്കരിച്ചതിലൂടെ മലയാള സാഹിത്യത്തിന്റെ അസംസ്കൃത വസ്തു സംഭരണത്തില് നിലനിന്നിരുന്ന വകതിരിവുകളെ അട്ടിമറിച്ച തകഴിയെപ്പോലുള്ള ഒരു അസാമാന്യ ‘പുരോഗമന’ സാഹിത്യ വ്യക്തിത്വം രചിച്ച ‘ചെമ്മീന്’ സിനിമയായപ്പോഴാണ് മുതലാളിത്തത്തിന്റെ നോട്ടത്തിന് കീഴ്പ്പെടുത്തപ്പെട്ടത് എന്നതാണ് ശ്രദ്ധേയം. ഇതേ നോട്ടം തന്നെയാണ് മലബാര് ഗോള്ഡിന്റെ പരസ്യത്തില് മോഹന്ലാല് ഹേമമാലിനിയുടെ മാറത്തേക്കും പതിപ്പിക്കുന്നത്. കലക്കീട്ട്ണ്ട് കേട്ടോ എന്ന ദ്വയാര്ത്ഥം നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്ന കമന്റടി അകമ്പടിയായെത്തുന്ന ഈ അശ്ളീല പരസ്യത്തിനെതിരെ സുകുമാര് അഴീക്കോട് ആഞ്ഞടിച്ചപ്പോള് അതിനെ സര്വ്വാത്മനാ പിന്തുണക്കുന്നതില് നിന്ന് കേരള സമൂഹത്തെ പിന്തിരിപ്പിച്ചത് ഏതു ഘടകമാണ് ? മോഹന്ലാലിനോടുള്ള അമിതമായ താരാരാധന ആണോ? അതോ മോഹന്ലാല് എന്ന കര്തൃത്വത്തിലൂടെ സാക്ഷാത്കൃതമാകുന്ന ആണ്നോട്ടം തുടര്ന്നും അനുഭവിക്കാനുള്ള കടുത്ത പ്രേരണയോ?
അടുത്ത കാലത്തു നടന്ന സാരി/ചുരിദാര് വിവാദവും മുണ്ട്/പാന്റ്സ് സംവാദവും തമ്മില് താരതമ്യപ്പെടുത്തുക. സ്ത്രീ ശരീരം ഒരു ലൈംഗിക ഉപകരണമാണെന്നും പുരുഷന്റെ കാമാര്ത്തമായ കണ്ണുകളില് നിന്ന് അതിനെ സംരക്ഷിച്ചു നിര്ത്തുകയാണ് വസ്ത്രത്തിന്റെ ധര്മ്മം എന്ന നിലയിലാണ് സാരി അഥവാ ചുരിദാര് എന്ന വിഷയം കൈകാര്യം ചെയ്യപ്പെട്ടത്. പാന്റ്സും മുണ്ടും തമ്മിലുള്ള തര്ക്കമാകട്ടെ, മതം, വര്ഗീയത, തനിമ തുടങ്ങിയ 'കൂടിയ' ഇനം വിഷയങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകൊണ്ടായിരുന്നു.
കാഴ്ചയുടെ ആഹ്ളാദത്തിന് രണ്ട് പ്രധാനപ്പെട്ട തലങ്ങളുണ്ട്. കാണുന്നതിലെ ആഹ്ളാദവും കാണപ്പെടുന്നതിലെ ആഹ്ളാദവുമാണത്. ഒളിഞ്ഞുനോട്ടം എന്ന പ്രക്രിയയും വിശദമായി അപഗ്രഥിക്കാവുന്നതാണ്. സിനിമാതിയറ്റര് സൃഷ്ടിക്കുന്ന കൃത്രിമമായ ഇരുട്ടില് നിഴലും വെളിച്ചവും തമ്മിലുള്ള പാരസ്പര്യം ഒളിഞ്ഞുനോട്ടക്കാരനായ കാണിയുടെ ആഹ്ളാദത്തെ പതിന്മടങ്ങ് വര്ദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. കാഴ്ചയിലൂടെ ലൈംഗിക ഉത്തേജനം തന്നെ സംഭവിക്കുന്നതായി മനശ്ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാര് നിരീക്ഷിക്കുന്നു. സ്ത്രീ എന്നത് പ്രദര്ശിപ്പിക്കേണ്ടവളാണ് എന്ന ധാരണയും ഈ പ്രക്രിയയിലൂടെ വ്യവസ്ഥാപിതമാവുന്നു. ഇന്ത്യന് സിനിമകളിലെ പാട്ടുരംഗങ്ങളുടെ വ്യവസ്ഥ ഈ നോട്ടം/ആഹ്ളാദം/ഉത്തേജനം എന്ന പ്രക്രിയക്കു വേണ്ടി മാത്രം നിര്മിച്ചെടുക്കുന്നവയാണ്. വാക്കുകളുടെ ഘടന പോലും ഈ വ്യവസ്ഥയെ ഉറപ്പിച്ചെടുക്കുന്നു. വിജയ് /അസിന് ജോടികളുടെ ഹിറ്റ് സിനിമയായ പോക്കിരിയിലെ ഒരു പാട്ടിപ്രകാരമാണ്.
എന് ചെല്ലപ്പേര് ആപ്പിള് നീ സൈസാ കടിച്ചുക്കോ,
എന് സ്വന്ത ഊര് ഊട്ടി എന്നെ സ്വെറ്ററാ പോട്ടുക്കോ,
ദ്വയാര്ത്ഥ പ്രയോഗത്തിലൂടെ സ്ത്രീ ശരീരത്തെയും ലൈംഗികതയെയും ചരക്കുവത്ക്കരിക്കുന്നതിന്റെ ഉദാഹരണങ്ങള് മാത്രമാണ് ഇത്തരം ഗാനങ്ങളുടെ രചന/സംഗീതം/അവതരണം എന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചാല് ബോധ്യപ്പെടും. സിനിമ മുഴുവനായി കാണാന് ഇഷ്ടപ്പെടാത്തവര് പോലും ഇത്തരം ഗാനരംഗങ്ങളോട് ആഭിമുഖ്യം കാണിക്കുന്നതായും അവ റിയാലിറ്റി ഷോകളിലൂടെ നൂറുവട്ടം ആവര്ത്തിക്കുന്നതായും കാണാം. പാട്ടിലെ ലൈംഗിക ദ്വയാര്ത്ഥ വരികള്ക്കനുസരിച്ചുള്ള ചുവടു വയ്പുകളും കുണുങ്ങലുകളുമാണ് ഗാനമേളകളിലും അതേ സ്റ്റേജിലരങ്ങേറുന്ന നൃത്തങ്ങളിലുമുള്ളത്. ആറാം തമ്പുരാന് എന്ന സിനിമയില് മോഹന്ലാലിനോട് ജീവനുള്ള കമ്പിളി വേണോ എന്നു സുഹൃത്തായ സായികുമാര് ചോദിക്കുന്നത് ഇതേ ഭാവുകത്വത്തിന്റെ മറ്റൊരു വെളിപ്പെടലാണ്.
സിനിമകളിലെ കഥ മുന്നോട്ടു നീക്കുന്ന ചാലക ശക്തി എല്ലായ്പോഴും പുരുഷനാണെന്നു കാണാം. അധികാരകേന്ദ്രവും അവനാണ്. അതു കൊണ്ട് കാണി നായകനുമായി താദാത്മ്യപ്പെടാനും മിക്കപ്പോഴും ഒന്നായി അലിഞ്ഞു ചേരാനും പ്രേരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. നായകനെന്തു കാണുന്നുവോ അതാണ് കാണിയും കാണുന്നത്. കാണിയുടെ സ്ക്രീന് സറൊഗേറ്റ് ആണ് നായകന്. ഈ നായകന് എന്ന പ്രതിഭാസമാണ് ആഖ്യാനത്തെ നിര്ണയിക്കുന്ന ഡീപ് ഫോക്കസ്, ക്യാമറയുടെ സ്ഥാനങ്ങളും ചലനങ്ങളും, എഡിറ്റിംഗ് എല്ലാം നിയന്ത്രിക്കുന്നത്. സ്ത്രീ ശരീരം അവിടെ കുറ്റത്തിന്റെ വാഹകയായി പരിണമിക്കുന്നു. ക്ളോസപ്പുകളിലൂടെ അവളുടെ ശരീരത്തെ ഛിന്നഭിന്നമാക്കി പ്രദര്ശിപ്പിക്കുന്നതിലൂടെ ഈ അവസ്ഥ പര്വതീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.
മൂന്നു വ്യത്യസ്ത നോട്ടങ്ങളാണ് സിനിമയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് സംഭവിക്കുന്നത് എന്ന് നിരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഒന്നാമത്തേത്, സിനിമയിലെ ചലനങ്ങളെ രേഖപ്പെടുത്തുന്ന ക്യാമറയുടെ നോട്ടമാണ്. രണ്ടാമത്തേത്, പൂര്ത്തീകരിക്കപ്പെട്ട സിനിമ എന്ന ഉല്പ്പന്നത്തിന്മേലുള്ള കാണിയുടെ/കാണികളുടെ നോട്ടമാണ്. മൂന്നാമത്തേത്, തിരശ്ശീലയില് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന മായികയാഥാര്ത്ഥ്യത്തിനകത്തുള്ള കഥാപാത്രങ്ങളുടെ പരസ്പര നോട്ടങ്ങളാണ്. ആഖ്യാനപ്രധാനമായ ജനപ്രിയ സിനിമ ആദ്യത്തെ രണ്ട് നോട്ടങ്ങളെയും മൂന്നാമത്തേതിന് കീഴ്പ്പെടുത്തുന്നു.
മുതലാളിത്തം നാടുവാഴിത്തവുമായി സന്ധി ചെയ്തവിചിത്രമായ ഒരു അധികാരവാഴ്ചയാണ് ഇന്ത്യയിലുള്ളത്. ഈ കൂട്ടധികാരത്തിന്റെ യഥാര്ത്ഥ പ്രതിഫലനമാണ് സിനിമയിലും ടെലിവിഷനിലും തുടങ്ങി സംസാരത്തിലും നോട്ടത്തിലും വരെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന സ്ത്രീ സ്വത്വത്തിന്റെ പ്രതിനിധാനം. ഈ പ്രതിനിധാനത്തെയാണ് സാഗര് ഹോട്ടലിലെ വെയ്റ്ററും ദില്ലി പീതാംപുര ഐ ടി കമ്പനിയിലെ പ്രൊഫഷണലും ഒളിക്യാമറയിലൂടെ കണ്ടൊപ്പിയെടുക്കാന് ശ്രമിച്ചത്. പരസ്യമായി അത്തരം ഹീന പ്രവൃത്തിയെ അപലപിക്കുമ്പോഴും നിയമത്തിനു മുന്നില് പ്രതികളെ കീഴ്പ്പെടുത്തണമെന്ന് വാദിക്കുമ്പോഴും, സ്വകാര്യമായി അത്തരം പ്രതിനിധാനങ്ങളെ കണ്ട് രസിക്കാനുള്ള പ്രേരണ കേരളത്തിലെയും ഇന്ത്യയിലെയും പുരുഷലോകത്തെ ചൂഴ്ന്നു നില്ക്കുന്നുണ്ട്. ഈ പ്രതിനിധാനങ്ങളെ അടിമുടി പൊളിച്ചെഴുതുന്ന ഒരു സാംസ്ക്കാരിക പ്രക്ഷോഭമാണ് കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആവശ്യം.
*****
ജി. പി. രാമചന്ദ്രന്, കടപ്പാട് : ബാങ്ക് വര്ക്കേഴ്സ് ഫോറം
Subscribe to:
Posts (Atom)