Showing posts with label അഭിമുഖം. Show all posts
Showing posts with label അഭിമുഖം. Show all posts

Sunday, June 30, 2013

ജനതാദളത്തിലെ പുഴുക്കുത്തുകള്‍

കഴിഞ്ഞ ലോക്സഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പിന് തൊട്ടുമുമ്പാണ് എം പി വീരേന്ദ്രകുമാറിന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ ഒരുവിഭാഗം ജനതാദള്‍ വിട്ട് സോഷ്യലിസ്റ്റ് ജനതാദള്‍ എന്ന പാര്‍ടി രൂപീകരിച്ചതും വലതുപക്ഷത്ത് ചേക്കേറിയതും. അടുത്ത ലോകസഭാതെരഞ്ഞെടുപ്പിന് മുന്നെ ഇതാ ആ പാര്‍ടിയിലെ ഭൂരിപക്ഷം പേരും പാര്‍ടി വിടുകയോ പുറത്താക്കപ്പെടുകയോ ആണ്. ഇടതുപക്ഷ ജനാധിപത്യമുന്നണിയില്‍നിന്ന് വലതുപക്ഷത്തേക്ക് വീരേന്ദ്രകുമാര്‍ മാറിയത് കേവലം ഒരു ലോക്സഭാ സീറ്റിന് വേണ്ടിയായിരുന്നു. അധികാരത്തിനും സ്ഥാനത്തിനുമായുള്ള ചേരിമാറ്റം അടുത്ത തെരഞ്ഞെടുപ്പിന് മുന്നെ ആ പാര്‍ടിയില്‍ വിള്ളല്‍വീഴ്ത്തി.

ആഗോളവല്‍ക്കരണത്തിനെതിരായും കുത്തകകള്‍ക്കെതി രായും ഗിരിപ്രഭാഷണങ്ങളും പുസ്തകങ്ങളും എഴുതിയ ആദര്‍ശശാലിയായ നേതാവ് യുഡിഎഫിന്റെയും യുപിഎയുടെയും ആഗോളവല്‍ക്കരണനയത്തിന്റെ പ്രചാരകനും പ്രയോക്താവുമായി മാറുന്നതാണ് നാലുവര്‍ഷമായി കാണാന്‍ കഴിയുന്നത്. ഗാട്ടും കാണാച്ചരടുമെഴുതിയ വീരന്റെ നയംമാറ്റത്തിന് പിന്നിലുള്ള കാണാച്ചരടുകളെന്താണ്. പ്ലാച്ചിമടയിലെ കൊക്കകോള കമ്പനി പൂട്ടിച്ചത് തന്റെ ഇടപെടലാണെന്നാണ് വീരേന്ദ്രകുമാര്‍ അവകാശപ്പെടാറ്. എന്നാല്‍ കൊക്കകോളകമ്പനി തുറക്കാന്‍ വീരന്‍ കോഴ വാഗ്ദാനം ചെയ്തതായ വാര്‍ത്തകളാണ് ഇന്ന് പുറത്തുവരുന്നത്. മാതൃഭൂമി മാനേജിങ് ഡയറക്ടറായ വീരേന്ദ്രകുമാര്‍ കുറച്ചുവര്‍ഷം മുമ്പ് ടൈംസ് ഓഫ് ഇന്ത്യാഗ്രൂപ്പ് മാതൃഭൂമി ഓഹരികളില്‍ ചിലത് വാങ്ങിയപ്പോള്‍ വലിയ ഒച്ചപ്പാടുണ്ടാക്കി. ദേശീയപത്രത്തെ വിഴുങ്ങാനിതാ കുത്തക വരുന്നേ രക്ഷിക്കണേ എന്ന് നെഞ്ചത്തടിച്ചു അദ്ദേഹം. എന്നാല്‍ പിന്നീട് ടൈംസ് ഓഫ് ഇന്ത്യാഗ്രൂപ്പില്‍ നിന്ന് ആ ഓഹരികള്‍ അദ്ദേഹവും മകനും ചേര്‍ന്ന് കൈക്കലാക്കി. വീരേന്ദ്രകുമാര്‍ കേന്ദ്രമന്ത്രിയായിരുന്ന വേളയിലാണ് ഈ ഇടപാട് നടന്നത്.

ജയിനില്‍നിന്ന് ഓഹരികള്‍ സംഘടിപ്പിച്ചതിന് പിന്നില്‍ കേന്ദ്രമന്ത്രിയുടെ അധികാരദുര്‍വിനിയോഗവും അഴിമതിയുമുണ്ടോ? ഇക്കാര്യം അന്വേഷിക്കേണ്ടതല്ലേ. കുത്തകയായ ടൈംസ്ഓഫ് ഇന്ത്യ ഇന്ന് കേരളത്തില്‍ അച്ചടിച്ചുവിതരണം ചെയ്യുന്നത് വീരേന്ദ്രകുമാറിന്റെ മാതൃഭൂമിയുടെ അച്ചുകൂടത്തില്‍ന്നിന്നാണെന്നത് ഓഹരി ഇടപാടുമായി ചേര്‍ത്തുവായിക്കേണ്ടതല്ലേ. കേരളത്തില്‍ സോഷ്യലിസ്റ്റ് ജനാധിപത്യ ചേരി കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നതിന് നേതൃത്വം നല്‍കിയ അരങ്ങില്‍ ശ്രീധരന്‍, പി വിശ്വംഭരന്‍, തമ്പാന്‍ തോമസ്, പി ആര്‍ കുറുപ്പ് എന്നിവരെല്ലാം പാര്‍ടിയില്‍നിന്ന് പുറത്തായത് വീരേന്ദ്രകുമാറിന്റെ ഏകാധിപത്യശൈലിയെ ചോദ്യംചെയ്തതിനാണ്. മൈക്കിന് മുന്നിലെത്തിയാലും നാക്ക് പുറത്തെടുത്താലും സിപിഐ എമ്മില്‍ ജനാധിപത്യവിരുദ്ധത ആരോപിക്കുന്ന, നേതാക്കളെ അധിക്ഷേപിക്കുന്ന വീരന്‍ 20 വര്‍ഷമായി ഒരു പാര്‍ടിയുടെ പ്രസിഡന്റായി തുടരുന്നതിന് പിന്നിലെ ജനാധിപത്യസംസ്കാരമെന്താണ്.? -ദീര്‍ഘകാലം എം പി വീരേന്ദ്രകുമാറിന്റെ കൂടെ പ്രവര്‍ത്തിച്ച, സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാര്‍ടി നേതാവ് കെ കൃഷ്ണന്‍കുട്ടിയാണ് ഈ ചോദ്യം ഉയര്‍ത്തുന്നത്.

ആഗോളവല്‍ക്കരണവും ഉദാരവല്‍ക്കരണവും സുനാമിത്തിരയായി അലറിയടിക്കവേ നമ്മുടെ നാടിനെയും രാഷ്ട്രീയത്തെയും സംരക്ഷിക്കാനായി പ്രതിഷേധത്തിന്റെയും,പ്രതിരോധത്തിന്റെയും വിശാല ജനകീയകൂട്ടായ്മകളാണ് ഇന്ന് ഉയര്‍ന്നുവരേണ്ടത് എന്ന് അദ്ദേഹം ചുണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. കൃഷ്ണന്‍കുട്ടിയുടെ രാഷ്ട്രീയതട്ടകമായ പാലക്കാട് വച്ച് നടത്തിയ സംഭാഷണത്തില്‍നിന്ന് :

? വീരേന്ദ്രകുമാറുമായി ഇടയാനുണ്ടായ സാഹചര്യമെന്താണ്

കോണ്‍ഗ്രസിലാണ് ഞാന്‍ രാഷ്ട്രീയപ്രവര്‍ത്തനം തുടങ്ങിയത്. 1969-ല്‍ കോണ്‍ഗ്രസ് പിളര്‍ന്നു. സംഘടനാകോണ്‍ഗ്രസ് ആരംഭിച്ചു. അശോക്മേത്ത, മൊറാര്‍ജി ദേശായി തുടങ്ങിയവരെല്ലാമായി അഴിമതിക്കെതിരായ മുന്നേറ്റത്തിനും തുടക്കമായി. ജയപ്രകാശ് നാരായണന്‍ രംഗത്തുവന്നു. അതിന്റെ തുടര്‍ച്ചയായി അടിയന്തരാവസ്ഥയുടെ വരവ്. അന്ന് സംഘടനാ കോണ്‍ഗ്രസിന്റെ ഇവിടുത്തെ നേതാക്കള്‍ ശങ്കരനാരായണനും എബ്രഹാംമാഷും ടി ഒ ബാവയുമൊക്കെയാണ്. തുടര്‍ന്ന് തെരഞ്ഞെടുപ്പും ജനതാപാര്‍ടിയുടെ രൂപീകരണവുമെല്ലാമുണ്ടായി. അഴിമതിക്കെതിരായ സമരത്തിലാണ് ജനതാപാര്‍ടിയുടെ ജനനം തന്നെ. കുത്തകവിരുദ്ധതയും അധികാരവികേന്ദ്രീകരണവുമൊക്കെ അന്നേ സ്വീകരിച്ച നിലപാടുകളായിരുന്നു. ജോര്‍ജ് ഫെര്‍ണാണ്ടസ് കൊക്കകോള നിരോധിച്ചതും ജില്ലാവ്യവസായകേന്ദ്രങ്ങളുടെ തുടക്കവും അന്നാണ്. ഗ്രാമീണമേഖലക്ക് ബജറ്റിന്റെ അമ്പതുശതമാനം വിഹിതം നീക്കിവച്ചതും ജില്ലാവ്യവസായകേന്ദ്രങ്ങളുടെ ആരംഭവുമൊക്കെ അന്നത്തെ സംഭാവനയാണ്. ജനസംഘം ബിജെപിയാവുകയും മൊറാര്‍ജി രാജിവയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം എല്ലാവര്‍ക്കും അറിയാവുന്ന ചരിത്രം. ഇടതുപക്ഷവുമായി സഹകരിച്ച് ജനതാപാര്‍ടി കേരളത്തില്‍ പ്രവര്‍ത്തനം ആരംഭിക്കുന്നു.

വി പി സിങ് പ്രധാനമന്ത്രിയായതടക്കം ഇടതുപക്ഷവുമായി ദേശീയതലത്തിലും സഹകരണം വര്‍ധിച്ചു. ജനതാദളായി അപ്പോഴേക്കും പാര്‍ടി മാറി. ഐ കെ ഗുജ്റാളും ദേവഗൗഡയും പ്രധാനമന്ത്രിമാരായി. പിന്നീട് കര്‍ണാടകത്തില്‍ ഗൗഡയും കൂട്ടരും ബിജെപിയുമായി ചേരുന്ന അവസ്ഥയായി. അന്ന് കേരളത്തില്‍ ഞങ്ങള്‍ എല്‍ഡിഎഫിലായതിനാല്‍ തന്നെ ഈ സഖ്യം അംഗീകരിക്കാനാവുമായിരുന്നില്ല. പുതിയ പാര്‍ടിയെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കാന്‍ സുരേന്ദ്രമോഹന്‍ കണ്‍വീനറായ സമിതിക്ക് രൂപംനല്‍കി. എന്നാല്‍ ദേവഗൗഡ യാതൊരു അച്ചടക്കനടപടിയുമെടുത്തില്ല. കുറച്ചുകാലത്തിനകം ഗൗഡ ബിജെപി ബന്ധം ഉപേക്ഷിച്ചു. അപ്പോള്‍ സുരേന്ദ്രമോഹനോട് യാത്രപോലും പറയാതെ വീരേന്ദ്രകുമാര്‍ ഗൗഡക്കൊപ്പം പോയി. ഇത് ശരിയാണോ.

ഇതിന്റെ തുടര്‍ച്ചയായാണ് കഴിഞ്ഞ പാര്‍ലമെന്റ് തെരഞ്ഞെടുപ്പ് വരുന്നത്. അതിന് കുറച്ചുമുന്നെ എം പി വീരേന്ദ്രകുമാറും സിപിഐ എമ്മുമായി ഇടച്ചില്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു. മാതൃഭൂമി സിപിഐ എമ്മിന്റെ ആഭ്യന്തരകാര്യങ്ങളില്‍ ഇടപെടാന്‍ തുടങ്ങി. വ്യക്തിപരമായി പിണറായി വിജയനെതിരായടക്കം മാതൃഭൂമിയില്‍ പരാമര്‍ശമുണ്ടായി. അപ്പോള്‍ ഞങ്ങളൊക്കെ ഇതേപ്പറ്റി ചോദിക്കുമ്പോള്‍ വീരേന്ദ്രകുമാര്‍ നല്‍കിയിരുന്ന മറുപടി മാതൃഭൂമി സ്വതന്ത്രമാണ്, ഞാനിടപെടാറില്ലെന്നാണ്.

? ജനതാദള്‍ എല്‍ഡിഎഫ് വിട്ടതിനെ താങ്കള്‍ എങ്ങനെയാണ് നോക്കിക്കാണുന്നത്

"ദേശാഭിമാനി" വയനാട്ടിലെ ഭൂമിപ്രശ്നം പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നു. ആദിവാസി ഭൂമി കൈയേറിയതാണെന്നതിന്റെ വിശദാംശങ്ങളായിരുന്നു വന്നുകൊണ്ടിരുന്നത്. എന്നാല്‍ ഇത്തരമൊരാരോപണവും പ്രശ്നവും പാര്‍ടിയില്‍ ചര്‍ച്ചചെയ്യപ്പെട്ടില്ല. ന്യായാന്യായങ്ങള്‍പോലും ചര്‍ച്ചയായില്ല. ശരിയോ തെറ്റോ എന്ന് ചര്‍ച്ചചെയ്ത് സാധാരണ ആരോപണമുണ്ടായാല്‍ പാര്‍ടിതലത്തിലെങ്കിലും കമീഷനെ നിയോഗിക്കും. എന്നാല്‍ വീരന്‍ പറഞ്ഞതിനപ്പുറം കാര്യങ്ങള്‍ അന്വേഷിക്കുന്ന സ്ഥിതിയുണ്ടായില്ല. ഇതിങ്ങനെ നില്‍ക്കുന്നവേളയിലാണ് ലോക്സഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രഖ്യാപനം. വയനാട് സീറ്റ് തരാമെന്നായിരുന്നു സിപിഐ എം അറിയിച്ചത്. കോഴിക്കോടിനായി വിട്ടുവീഴ്ച കാട്ടണമെന്നും. നേരത്തെ സിപിഐ എമ്മുമായി സ്വരച്ചേര്‍ച്ച കുറഞ്ഞിരുന്ന വീരന്‍ ഈയവസരമുപയോഗിച്ചു. സിറ്റിങ് സീറ്റ് വിട്ടുതരുന്നില്ലെന്ന വികാരം പാര്‍ടിയിലുന്നയിച്ചു. അന്ന് സീറ്റ് ചര്‍ച്ചക്ക് ഞാനാണ് പോയിരുന്നത്. വയനാട് തരാം, നിങ്ങള്‍ മത്സരിക്കൂ, തോല്‍വി സംഭവിച്ചാല്‍ രാജ്യസഭാസീറ്റ് പരിഗണിക്കാമെന്നും അറിയിച്ചു. എന്നാല്‍ വീരന്‍ മാനസികമായി പാര്‍ടി മുന്നണി വിടണമെന്ന അഭിപ്രായത്തിലെത്തിയിരുന്നു. ഭൂരിപക്ഷം നേതാക്കളും പ്രവര്‍ത്തകരും അന്നാ നിഗമനത്തിലെത്തി. എല്‍ഡിഎഫ് വിടാനാണ് പാര്‍ടി തീരുമാനിച്ചത്. യുഡിഎഫ് ബന്ധം ചര്‍ച്ച ചെയ്തിരുന്നില്ല. എന്നാല്‍ ഇതിനിടയില്‍ കോണ്‍ഗ്രസുമായി വീരന്‍ ചര്‍ച്ചകളിലേര്‍പ്പെട്ടിരുന്നു. യുഡിഎഫുമായി ചേരാന്‍ തീരുമാനിച്ചതോടെ മാത്യു ടി തോമസും ജോസ് തെറ്റയിലും സി കെ നാണുവുമടങ്ങുന്ന പാര്‍ടിയിലെ പ്രബല വിഭാഗം മാറിനിന്നു. അപ്പോള്‍ യുഡിഎഫ് പിന്തുണയില്‍ മത്സരിക്കണമെന്ന മോഹത്തിലായിരുന്നു വീരേന്ദ്രകുമാര്‍. വടകര സീറ്റ് സ്ഥാനാര്‍ഥിയെ പ്രഖ്യാപിക്കാതെ യുഡിഎഫ് ഒഴിച്ചിട്ടിരിക്കയായിരുന്നു. കോണ്‍ഗ്രസ് നേതാക്കളുമായി ചര്‍ച്ചകള്‍ക്ക് എന്നെയാണ് അയച്ചിരുന്നത്. ഞാന്‍ സംസാരിച്ചു. അപ്പോള്‍ കോണ്‍ഗ്രസ് നേതാക്കളുടെ പ്രതികരണം അവരുടെ ചിഹ്നത്തില്‍ മത്സരിക്കണമെന്നതായിരുന്നു. കാരണം ആണവകരാറിനെയും മറ്റും വിമര്‍ശിച്ച ഞങ്ങടെ നിലപാട് ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയായിരുന്നുവിത്. മറ്റൊരു പാര്‍ടിനേതാവായാലും കോണ്‍ഗ്രസ് ചിഹ്നത്തില്‍ മത്സരിക്കുക എന്ന നിര്‍ദേശം വന്നതോടെയാണ് വടകരയിലെ സ്ഥാനാര്‍ഥിത്വം പോയത്. എന്നിട്ടും യുഡിഎഫിന് ഏകപക്ഷീയമായി പിന്തുണ പ്രഖ്യാപിച്ചു.

? യുഡിഎഫ് ബാന്ധവം നഷ്ടക്കച്ചവടമായിരുന്നില്ലേ

ശരിയാണ്. പഞ്ചായത്ത് തെരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ കോണ്‍ഗ്രസ് സമീപനം മോശമായിരുന്നു. എല്‍ഡിഎഫിലുണ്ടായിരുന്നപ്പോള്‍ കിട്ടിയതിന്റെ പകുതി സീറ്റ് മത്സരിക്കാന്‍ കിട്ടിയില്ല. ജയിച്ച പഞ്ചായത്ത് മെമ്പര്‍മാരുടെ എണ്ണവും വളരെകുറവായിരുന്നു. അതിനുശേഷമാണ് നിയമസഭാതെരഞ്ഞെടുപ്പ്. തിരുവല്ല, അങ്കമാലി സീറ്റുകള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് കിട്ടേണ്ടതായിരുന്നു. അതിനാവശ്യപ്പെട്ടില്ല. പ്രതിഷേധമുണ്ടായില്ല. ലോക്സഭയിലേക്ക് സ്വന്തം സീറ്റ് കിട്ടുന്നില്ല, പകരം സീറ്റ് തരാമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും മുന്നണിബന്ധം ഉപേക്ഷിച്ചവര്‍ നിയമസഭാ സീറ്റ് പലതും നഷ്ടമായപ്പോഴും പ്രതിഷേധം പോയിട്ട് കോണ്‍ഗ്രസ് നേതാക്കള്‍ക്ക് മുന്നില്‍ പ്രതികരണംപോലും രേഖപ്പെടുത്തിയില്ല. ചിറ്റൂരുമില്ല. പകരം നെന്മാറ തന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ മത്സരിക്കുന്നില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു. എന്നാല്‍ പകരം പാര്‍ടിനേതാക്കളെ മത്സരിപ്പിക്കാതെ സീറ്റ് തിരിച്ചുകൊടുക്കയാണുണ്ടായത്. പിന്നീട് മത്സരിക്കാന്‍ കിട്ടിയത് കല്‍പറ്റ, എലത്തൂര്‍, മട്ടന്നൂര്‍, കൂത്തുപറമ്പ് സീറ്റുകളാണ്. ഇതില്‍ കല്‍പറ്റ മാത്രമായിരുന്നു വിജയസാധ്യതയുള്ള മണ്ഡലം.

സ്വന്തം മകനായ എം വി ശ്രേയാംസ് കുമാര്‍ മാത്രം ജയിക്കുമെന്നുറപ്പാക്കാനുള്ള തന്ത്രം നിയമസഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പിന് മുമ്പെ വീരനുണ്ടായിരുന്നുവെന്നു മനസ്സിലാക്കണം. തെരഞ്ഞെടുപ്പിന് ശേഷമുള്ള മന്ത്രിസഭാരൂപീകരണമടക്കം ലക്ഷ്യമിട്ടായിരുന്നു ഈ നീക്കം. ഭാഗ്യത്തിനോ നിര്‍ഭാഗ്യത്തിനോ കെ പി മോഹനന്‍ ജയിച്ചു. അച്ഛന്‍ പ്രസിഡന്റും മകന്‍ മന്ത്രിയുമാകുന്നത് പാര്‍ടിക്കുള്ളിലും പുറത്തും മോശം ചര്‍ച്ചയും പ്രതിച്ഛായയുമുണ്ടാക്കുമെന്ന് ഞാനാണന്ന് വീരേന്ദ്രകുമാറിനോട് പറഞ്ഞത്. അതിനാലാണിത്തവണ മോഹനന്‍ മന്ത്രിയായത്. ശ്രേയു മന്ത്രിയാകണമെന്നായിരുന്നു വീരന്റെ താല്‍പര്യം. കഴിഞ്ഞ തവണ ഇടതുമുന്നണിയിലുള്ളപ്പോഴും അദ്ദേഹത്തിന് മകനെ മന്ത്രിയാക്കാനായിരുന്നു ആഗ്രഹം. അന്ന് എന്‍ എം ജോസഫിനെയും എന്നെയുമാണ് എംഎല്‍എമാരുമായി ചര്‍ച്ച നടത്താനായി നിശ്ചയിച്ചത്. ഭാര്യക്ക് അസുഖമായതിനാല്‍ വീരന്‍ മാറിനിന്നു. അന്ന് ഞങ്ങള്‍ മകനെ തെരഞ്ഞെടുക്കുമെന്നാണദ്ദേഹം പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നത്. എന്നാല്‍ എംഎല്‍എമാരുമായി ചര്‍ച്ച നടത്തി ജനാധിപത്യപരമായാണ് അന്ന് മന്ത്രിയെ തീരുമാനിച്ചത്. അന്ന് എംഎല്‍എമാരുടെ യോഗത്തിന് വരാതിരുന്ന ശ്രേയാംസ്കുമാര്‍ തന്നെയും മന്ത്രിസ്ഥാനത്തേക്ക് പരിഗണിക്കണമെന്നും തനിക്കതിന് യോഗ്യതയുണ്ടെന്നും അറിയിച്ചിരുന്നു. ഇങ്ങനെ രണ്ടുവേളകളില്‍ ഞാനടക്കമുള്ളവര്‍ കിട്ടിയ അധികാരം മകന് വേണ്ടി ഉപയോഗിക്കാത്തതില്‍ വീരേന്ദ്രകുമാറിന് വിഷമം സ്വാഭാവികമല്ലേ. അത് പ്രകടിപ്പിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് മാത്രം. ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ പാര്‍ടി ഭാരവാഹിത്വം രാജിവച്ചതായറിയിച്ചപ്പോള്‍ പ്രതികരണം ഓര്‍ക്കുന്നില്ലേ, അദ്ദേഹം മാറ്റുമായിരുന്നുവെന്ന്. ഞാനദ്ദേഹത്തിന്റെ കമ്പനിയിലെ ജീവനക്കാരനല്ല. അദ്ദേഹം പലപ്പോഴും ധരിക്കുന്നത് പാര്‍ടി പ്രവര്‍ത്തകര്‍ കമ്പനിയിലെ ജീവനക്കാരനാണെന്നാണ്. സ്വന്തം മകന് രണ്ടുതവണയും മന്ത്രിയാകാന്‍ സാധിക്കാതെ പോയതിലുള്ള നീരസം എല്ലാം മകനുവേണ്ടിയെന്ന് കരുതുന്ന നേതാവിനുണ്ടാകുമെന്നുറപ്പല്ലേ.

? ആഗോളവല്‍ക്കരണത്തോടും കോര്‍പറേറ്റ്വല്‍ക്കരണത്തോടും വ്യക്തമായ നിലപാട് സ്വീകരിക്കാന്‍ജനതാദളിന് കഴിയുന്നുണ്ടോ

രണ്ടാം യുപിഎ സര്‍ക്കാര്‍ ജനവിരുദ്ധതയില്‍, അഴിമതിയില്‍,കര്‍ഷകദ്രോഹത്തില്‍ എല്ലാം റിക്കാഡാണ്. ലോകത്തിനാകെ നാണക്കേടാകും വിധമാണ് അഴിമതിയുടെ കുംഭമേളകള്‍ ഉയരുന്നത്. അഴിമതിക്കെതിരായ പോരാട്ടത്തിന്റെ ഭാഗമായി ജനിച്ച പാര്‍ടിയുടെ പാരമ്പര്യം പറയുമ്പോള്‍ കേന്ദ്രത്തിലെ കോടികളുടെ അഴിമതിമേളകളെക്കുറിച്ച് മൗനംപാലിക്കുന്നത് ശരിയാണോ. പാര്‍ടിക്ക് ഇതേപ്പറ്റിയെല്ലാം എന്തെങ്കിലും അഭിപ്രായം വേണ്ടെ. ആഗോളവല്‍ക്കരണത്തിനെതിരെ വലിയ വര്‍ത്തമാനം പറഞ്ഞ നമ്മള്‍ കോര്‍പറേറ്റുകള്‍ നാടിനെ വിഴുങ്ങുമ്പോള്‍ പ്രതികരിക്കേണ്ടതല്ലേ. പകരം സിപിഐ എം വിരോധം മാത്രം പ്രസംഗിച്ചുനടക്കുന്നത് ആരുടെ നേട്ടത്തിനാണ്. എന്തിനെയും എതിര്‍ക്കുന്നതും അഭിപ്രായം പറയുന്നതുമെല്ലാം നിലപാടിന്റെയും വിഷയത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനത്തിലാകണം.

മന്‍മോഹന്‍സിങ്ങിന്റെ കേന്ദ്രഭരണം രാജ്യത്ത് ചെറുകിട വ്യാപാരമേഖലയില്‍ വിദേശനിക്ഷേപം അനുവദിച്ചത് ഈയടുത്താണ്. എന്നാല്‍ 2009-ല്‍ കാര്‍ഷികമേഖലയില്‍ വിദേശനിക്ഷേപം വന്നു. നമ്മെയും രാജ്യത്തെയും തീറ്റിപ്പോറ്റുന്നത് 70 ശതമാനംവരുന്ന ചെറുകിടകര്‍ഷകരാണ്. കര്‍ഷകരെ ആത്മഹത്യയിലേക്ക് തള്ളിവിട്ട് കോര്‍പറേറ്റ് മുതലാളിമാര്‍ക്ക് പരവതാനി വിരിക്കുന്ന സമീപനത്തിനുള്ള നയമാണ് വിദേശനിക്ഷേപം അനുവദിച്ചതിലൂടെ ശക്തിപ്രാപിച്ചത്. കൃഷിച്ചെലവ് വര്‍ധിച്ച് കൃഷി ഉപേക്ഷിച്ച് കൂട്ടത്തോടെ കൊഴിഞ്ഞുപോകയാണ് സാധാരണക്കാരായ കൃഷിക്കാര്‍. 2010-11ല്‍ ഒരേക്കര്‍ നെല്‍കൃഷിക്ക് ചെലവ് 1801 രൂപയായിരുന്നു. 2011-12ല്‍ ചെലവ് 5521 രൂപയായി. 2008-09 കാലത്ത് 96,603 കോടി രൂപ രാസവളത്തിന് സബ്സിഡി അനുവദിച്ചത് 49,999 കോടിയായി വെട്ടിക്കുറച്ചു. വളത്തിന്റെ വിലനിയന്ത്രണത്തില്‍ നിന്ന് പിന്മാറി കൃഷിക്കാരെ ദ്രോഹിക്കുന്നു. ജലവിതരണത്തിലും സകലസേവനങ്ങളും സ്വകാര്യവല്‍ക്കരിക്കയാണ്.

അതേസമയം കോര്‍പറേറ്റുകളെ സേവിക്കുന്നതില്‍ ബഹുദൂരം മുന്നിലാണ് മന്‍മോഹന്‍സിങ് സര്‍ക്കാര്‍. 2005 മുതലുള്ള ആറ്വര്‍ഷം കോര്‍പറേറ്റ് കമ്പനികള്‍ക്ക് നല്‍കിയ നികുതിയിളവ് കൃഷിക്കാര്‍ക്ക് നല്‍കുന്നതിന്റെ പലമടങ്ങാണ്. ആദ്യവര്‍ഷം രണ്ടുലക്ഷം കോടി നല്‍കി. പിന്നീടത് ക്രമമായി വര്‍ധിച്ച് 5.6ലക്ഷം കോടിയായി ഉയര്‍ത്തി. അതായത് അഞ്ചുവര്‍ഷത്തിനകം കോര്‍പറേറ്റുകള്‍ക്ക് നല്‍കിയ ഇളവ് 35 ലക്ഷം കോടി. അതൊന്നും വലിയ വാര്‍ത്തയേയായില്ല. അതേസമയം 70,000 കോടി കൃഷിക്കാര്‍ക്ക് കൊടുത്തപ്പോള്‍ ലോകം മുഴുവന്‍ പോസ്റ്ററൊട്ടിച്ചു.

കോര്‍പറേറ്റുകള്‍ക്ക് പരിഗണനയും കൃഷിക്കാരന് അവഗണനയുമെന്നതാണിന്നത്തെ നയം. നെല്ലും ഗോതമ്പുമൊഴികെ എല്ലാകൃഷിയും വന്‍കിട കമ്പനികളുടെ നിയന്ത്രണത്തിലാവുന്നു. കാര്‍ഷികരംഗമാകെ തകരുമ്പോള്‍ ജനങ്ങളോട് ബന്ധമുള്ള പാര്‍ടിക്ക് എങ്ങനെ മിണ്ടാതെയും നിലപാടെടുക്കാതെയും മുന്നോട്ടുപോകാനാവും. ഒരു ഹെക്ടറിന് 280 ടണ്‍ തക്കാളിയാണ് കമ്പനികള്‍ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നത്. സാധാരണകൃഷിക്കാരന് ആറ് ടണ്ണേ സാധിക്കൂ. ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമമാകെ അട്ടിമറിച്ച് പാവപ്പെട്ട കൃഷിക്കാര്‍ കുടിയൊഴിയുമ്പോള്‍ ആ ഭൂമി വാങ്ങിക്കൂട്ടുകയാണ് വന്‍കിടക്കാര്‍. നമ്മുടെ തൊട്ടടുത്ത് ഉദുമല്‍പേട്ടയില്‍ റിലയന്‍സും ജയിനും ഭൂമി വാങ്ങിക്കൂട്ടുകയാ. 1200 ഏക്കറാ ജയിന്‍കമ്പനി വാങ്ങിയത്. പ്രശസ്തമായ മുതലമട മാങ്ങ ഇനി കൃഷിക്കാരനില്‍നിന്നല്ല കിട്ടുക. വര്‍ധിച്ച ഉല്‍പാദനശേഷിയുള്ള മാവുകളുമായാണ് അവരെത്തുന്നത്. വിപണിയും വിലയുമെല്ലാം അവര്‍ കൈയടക്കി. നമ്മുടെ കൃഷിക്കാരനിതിന് മുന്നില്‍ പിടിച്ചുനില്‍ക്കാനാവില്ല. അപ്പോള്‍ അവരെങ്ങനെ കൃഷി തുടരും. കൂട്ട ആത്മഹത്യയാണ് വരാന്‍പോകുന്നത്. നാടിതുവരെ കാത്തുസൂക്ഷിച്ച എല്ലാ മൂല്യങ്ങളും നയങ്ങളും ആശയങ്ങളും കൈയൊഴിയുന്ന ഈ ഭരണം നമുക്കുവേണ്ടിയല്ലെന്ന തിരിച്ചറിവ് എല്ലാവിഭാഗം ജനങ്ങളിലേക്കും അതിവേഗം പടര്‍ത്താനുള്ള വിശാല ജനകീയകൂട്ടായ്മയാണ് ഇന്നത്തെ ആവശ്യം. രാജ്യത്തെ കര്‍ഷകസമൂഹത്തെ ആത്മഹത്യയിലേക്ക് തള്ളിവിടുന്ന മന്‍മോഹന്‍ഭരണനയങ്ങള്‍ക്കെതിരെ സമ്പൂര്‍ണവിപ്ലവം അനിവാര്യമാണ്.

യൂറോപ്യന്‍ യൂണിയനുമായി പാല്‍ ഇറക്കാനുള്ള കരാര്‍വരികയാണ്. രാഷ്ട്രീയകക്ഷികളില്‍ സിപിഐ എമ്മിന്റെ പൊളിറ്റ്ബ്യൂറോമാത്രമാണ് ഇതിനെ എതിര്‍ത്തു കണ്ടത്. പാര്‍ലമെന്റ് സ്റ്റാന്‍ഡിങ്കമ്മിറ്റിയും എതിര്‍ത്തിട്ടുണ്ട്. പാലും പാലുല്‍പന്നങ്ങളും ഇറക്കാനാ പദ്ധതി. കുറഞ്ഞവിലക്ക് പാലും മറ്റും ഒഴുകുന്നതോടെ നമ്മുടെ ഗ്രാമീണസമ്പദ്ഘടനയുടെ നട്ടെല്ലൊടിയും. അമുലും മില്‍മയുമടക്കം നമ്മുടെ മാതൃകാസ്ഥാപനങ്ങളും തകരും. ലക്ഷക്കണക്കിന് സ്ത്രീകളുടെ ജീവിതമാര്‍ഗമാ ഈ നയത്തിലൂടെ ഇല്ലാതാകാന്‍ പോകുന്നത്. ഗ്രാമീണഭാരതത്തെ നാമാവശേഷമാക്കുമീ നടപടി. പാറ്റന്റ് ഭേദഗതിയുടെ ദുര്യോഗം നാമിന്നനുഭവിക്കുന്നു. വിത്ത്, വളം, വെള്ളം എല്ലാം കുത്തകകള്‍ കൈയടക്കുന്നു. ഇതിനെല്ലാത്തിനും സര്‍ക്കാരിന്റെ പ്രോത്സാഹനം. പാവപ്പെട്ട കൃഷിക്കാരന് സബ്സിഡി നല്‍കുന്നത് വികസനവിരുദ്ധം. അതിന് പണമില്ല. 600 രൂപയുടെ തക്കാളിവിത്തിനിപ്പോ 54,000 രൂപയാണ്. ഒരുകിലോ കക്കിരി വിത്തിന് മൂന്നുലക്ഷം രൂപ. കോര്‍പറേറ്റുകള്‍ക്ക് ഈ മേഖല തുറന്നുകൊടുത്തതോടെ നമ്മുടെ സര്‍വകലാശാലകളും ഗവേഷണവും എല്ലാം അവസാനിച്ചില്ലേ. പാറ്റന്റ് നിയമം മാറ്റിയതിനാല്‍ നമുക്കിവിടെ ഗവേഷണമോ കുറഞ്ഞ ചെലവില്‍ വിത്ത് വികസിപ്പിക്കാനോ ആവില്ല. ശരിക്കും പറഞ്ഞാല്‍ ജീവിക്കാനാവാത്ത അവസ്ഥ. ഇതിനെയൊന്നും എതിര്‍ക്കാതെ എന്ത് സോഷ്യലിസവും കര്‍ഷകപ്രേമവും പറഞ്ഞ് എത്രകാലം ജനത്തെ വഞ്ചിക്കാനാവും.

? പ്ലാച്ചിമടയിലെ കൊക്കകോള സമരം വീരേന്ദ്രകുമാറിന്റെ നേട്ടമായിട്ടാണല്ലോ വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നത്

ബഹുരാഷ്ട്ര കുത്തകകള്‍ക്കെതിരായ സമരമാണ് വീരേന്ദ്രകുമാര്‍ മേനിനടിക്കുന്ന മറ്റൊരുകാര്യം. എന്താണ് സത്യം. പ്ലാച്ചിമടയിലെ കൊക്കകോള കമ്പനിയുടെ സമരം നോക്കിയാല്‍പ്പോരേ. എല്‍ഡിഎഫ് ഭരണത്തിലാണ് കമ്പനിക്ക് ലൈസന്‍സ് കൊടുത്തത്. അന്നതിന് സഹായകമായ നിലപാടെടുത്തുവെന്നതൊന്നും ഞങ്ങളൊന്നും നിഷേധിക്കുന്നില്ല. ഞങ്ങളുടെ പഞ്ചായത്താണ്, ഞങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ് പെരുമാട്ടി ഒക്കെ ശരിയാണ്. എന്നാല്‍ അവിടെയൊരു വിഷയമുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലായ ഉടന്‍ ഞങ്ങളന്വേഷണത്തിന് വിദഗ്ധരെ നിയോഗിച്ചിച്ചു. ഷോകോസ് നോട്ടീസ് കൊടുത്തു. ലൈസന്‍സ് റദ്ദാക്കിയത് പെരുമാട്ടി പഞ്ചായത്താണ്. അതിനെതിരെ അവര്‍ ഹൈക്കോടതിയെ സമീപിച്ചു. സിംഗിള്‍ ബഞ്ച് പഞ്ചായത്ത് നിലപാടംഗീകരിച്ചു. എന്നാല്‍ ഡിവിഷന്‍ ബഞ്ച് കൊക്കകോളക്കനുകൂലമായാ വിധിച്ചത്. ലൈസന്‍സ് കൊടുക്കാനായിരുന്നു ഉത്തരവ്. അന്ന് പഞ്ചായത്ത് 17 വ്യവസ്ഥകള്‍വച്ച് ലൈസന്‍സ് കൊടുത്തു. ഉല്‍പാദന ഘടകങ്ങളടക്കം രേഖപ്പെടുത്തണമെന്നതായിരുന്നു നിബന്ധനകള്‍. ഇതിനെതിരെ കമ്പനി സുപ്രീം കോടതിയില്‍ പോയി. ഹൈക്കോടതി ഡിവിഷന്‍ബഞ്ച് വിധിക്കെതിരെ പഞ്ചായത്തും. വിഷയം ഇപ്പോള്‍ സുപ്രീം കോടതിയിലാ. ഞങ്ങളുടെ പ്രസിഡന്റ് കൃഷ്ണന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഇടപെടലിനാലാണിതെല്ലാം സാധിച്ചത്.

? വീരേന്ദ്രകുമാര്‍ രംഗം കൈയടക്കുന്നതെങ്ങനെയാണ്

കമ്പനിയുടെ ലൈസന്‍സ് റദ്ദായപ്പോഴാണ് വീരേന്ദ്രകുമാര്‍ അവിടെവന്നത്. അന്നവിടെ പ്രാദേശികമായി സമരമുണ്ടായിരുന്നു. ആ സമയത്താ വീരേന്ദ്രകുമാറിന്റെ രംഗപ്രവേശം. സമരം നമ്മള്‍ക്ക് നേട്ടമാവും ഏറ്റെടുക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞു. എന്‍ജിഒകളുടെ വലിയ ഇടപെടലുണ്ടായി അന്ന്. എവിടെനിന്നൊക്ക ഫണ്ട് വന്നു, ആര്‍ക്കൊക്കെ കിട്ടി എന്നതിനെക്കുറിച്ച് കണക്കില്ല. ഞങ്ങള്‍ക്കുമറിവില്ല. ഞങ്ങള്‍ക്കോ പഞ്ചായത്തിനോ ഒരുപൈസ കിട്ടിയില്ല. ജലസമ്മേളനം നടത്തിയും പുസ്തകമെഴുതിയുമെല്ലാം വീരേന്ദ്രകുമാര്‍ ഉദ്ദേശിച്ച രൂപത്തില്‍ നേട്ടവുമുണ്ടായി. വിദേശരാജ്യങ്ങളിലെ പലപല സംഘടനകളുടെ ഒഴുക്കായിരുന്നു അന്ന്. പഞ്ചായത്ത് കോടതിയില്‍ കേസ് നടത്തിയാണ് കൊക്കകോളയെ നേരിട്ടതെന്നത് മറച്ച് സമരംകൊണ്ടാണ് കോളക്കമ്പനി പൂട്ടിയതെന്ന് പറയുന്നത് സത്യവുമായി പൊരുത്തപ്പെടാത്തതാണ്. ഈ കാലത്താണ് ഇതിലൊരു കൂടിയാലോചന വേണം കാണണമെന്ന് പറഞ്ഞ് വീരേന്ദ്രകുമാര്‍ വിളിക്കുന്നത്. വീരനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പി എ നന്ദനും വന്നു. കൂടെ കൊക്കകോളയുടെ ലെയ്സണ്‍ ഓഫീസര്‍ അഗര്‍വാളുമുണ്ടായിരുന്നു.കോളക്കമ്പനി തുറക്കാനനുവദിക്കണമെന്നതായിരുന്നു ഇവരുടെ ആവശ്യം. ഫ്രൂട്ജൂസ് കമ്പനിയാ തുറക്കുക അവര്‍ക്ക് അവസരംകൊടുക്കണമെന്നായിരുന്നു നിര്‍ദേശം. വെള്ളമവിടെ നിന്നെടുക്കില്ല. അവിടെയുള്ളവര്‍ക്ക് നഷ്ടപരിഹാരം കൊടുക്കാമെന്നും പറഞ്ഞു. അന്ന് പഞ്ചായത്ത് പ്രസിഡന്റും മറ്റുമായി പാര്‍ടിപ്രസിഡന്റ്് ഇത്തരമൊരു നിര്‍ദേശം മുന്നോട്ടുവച്ചതറിയിച്ചു. അപ്പോഴാണ് കൃഷ്ണന് ബംഗളൂരുവില്‍ ഫ്ളാറ്റും കോടിയും വാഗ്ദാനംചെയ്ത് നേരത്തെ സമീപിച്ചതും അവരത് തള്ളിയതും അറിഞ്ഞത്. ഇതുകൂടി അറിവായതോടെ കൊക്കകോളയുടെ വാഗ്ദാനം പറ്റില്ലെന്ന് തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. ഒരുമാസം കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും സംസാരിച്ചു. രണ്ടാമതൊരു ആലോചനയുടെ സാധ്യതയേയില്ലെന്ന് ആവര്‍ത്തിച്ചു. അതോടെയാ കൊക്കകോളക്കായുള്ള വീരന്റെ പദ്ധതി പൊളിഞ്ഞത്. കൊക്കകോളയുടെ വിഷയത്തില്‍ കോഴ വാഗ്ദാനംചെയ്തത് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ എനിക്കെതിരെ ആരോപണമുന്നയിച്ചു വീരന്‍. വീരന്‍ വലിയ ഗുരുവായൂരപ്പ ഭക്തനാണ്. അപശകുനം കണ്ടാല്‍ ഗുരുവായൂരിലേക്ക് ഓടും. അതിനാല്‍ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു ഞാന്‍ നുണപറയുകയാണെന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പേരില്‍ സത്യം ചെയ്യണമെന്ന്. ഗുരുവായൂരപ്പ ഭക്തനായ വീരന്‍ അപ്പോള്‍ ഒഴിഞ്ഞുമാറി. രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ ഗുരുവായൂരപ്പനെ സത്യംചെയ്യില്ലെന്ന ബാലിശ വാദമായിരുന്നദ്ദേഹത്തിന്.

? അട്ടപ്പാടി ആദിവാസി ഭൂപ്രശ്നത്തില്‍ ഇടപെടുമ്പോള്‍ വീരന്റെ ലക്ഷ്യമെന്തായിരുന്നു

വീരന്റെ കാപട്യം വെളിപ്പെടുത്തുന്ന മറ്റൊരു നിലപാടുണ്ടായത് അട്ടപ്പാടിയില്‍ ആദിവാസിഭൂമി സുസ്ലോണ്‍ കമ്പനി കൈയേറിയെന്ന പ്രശ്നത്തിലാണ്. എല്‍ഡിഎഫ് ഭരണത്തില്‍ വീരേന്ദ്രകുമാര്‍ ഒച്ചപ്പാടുണ്ടാക്കാന്‍ കോണ്‍ഗ്രസ് നേതാക്കളെയും കൊണ്ടിറങ്ങിയിരുന്നു. അന്നദേഹത്തിന്റെ ലക്ഷ്യമെന്താണെന്നറിയില്ല. കാരണം വയനാട്ടില്‍ ആദിവാസികളുടെ ഭൂമി കൈയടക്കിയെന്ന പ്രതിച്ഛായ അന്നുള്ള സമയമാ. അത് മാറ്റിമറിക്കാന്‍ അട്ടപ്പാടിയെ ഉപയോഗിക്കയായിരുന്നുവോയെന്നിപ്പോള്‍ തോന്നുന്നു. കാരണം യുഡിഎഫ് വന്നിട്ടും സുസ്ലോണിനനുകൂലമാണ് തീരുമാനം.

ആദിവാസികള്‍ക്ക് ഭൂമി തിരിച്ചുകിട്ടിയിട്ടില്ല. ഇപ്പോള്‍ ആദിവാസികള്‍ ഞങ്ങളോട് ചോദിക്കുന്നു നിങ്ങള്‍ സുസ്ലോണ്‍ കമ്പനിക്കാരോട് കാശ് വാങ്ങിയോ. ഒരുദിവസംപോലും വീരേന്ദ്രകുമാര്‍ ഇക്കാര്യം യുഡിഎഫിലോ പുറത്തോ ഉന്നയിച്ചോ. ഇതാണോ ആദിവാസികളോടുള്ള പ്രേമം. ഉമ്മന്‍ചാണ്ടി സര്‍ക്കാര്‍ വെള്ളം സ്വകാര്യവല്‍ക്കരിക്കുന്ന നയം പുറത്തുവന്നപ്പോള്‍ ഞങ്ങളൊക്കെ ആശങ്ക അറിയിച്ചു. അന്ന് പറഞ്ഞു ഞാനിത് സമ്മതിക്കില്ലെന്ന്. എന്നാല്‍ പിന്നീട് നിയമംവന്നു. എന്തെങ്കിലും എതിര്‍പ്പ് പ്രകടിപ്പിച്ചോ. ആസിയാന്‍ കരാറിന്റെ ദോഷം ഇപ്പോഴനുഭവിക്കയല്ലേ. വെളിച്ചെണ്ണക്ക് നുറുശതമാനം നികുതി ചുമത്താം. എന്നാല്‍ നികുതിയില്ല. ഫിലിപ്പീന്‍സില്‍നിന്ന് വെളിച്ചെണ്ണ ഇറക്കുമതിയാ. ഇവിടെനിന്ന് സോപ്പുണ്ടാക്കാന്‍ വെളിച്ചെണ്ണ വാങ്ങിക്കാന്‍ വന്ന ടാറ്റയും മാരികോമുമെല്ലാം കേരളംവിട്ടു. കാരണം അവര്‍ക്ക് കുറഞ്ഞവിലക്ക് ഫിലിപ്പീന്‍സ് വെളിച്ചെണ്ണ കിട്ടുന്നു. നമുടെ തേങ്ങക്ക് കനത്ത വിലത്തകര്‍ച്ച. എങ്ങനെ ജീവിക്കുമെന്നത് കര്‍ഷകനുമുന്നില്‍ വലിയ പ്രശ്നമാണ്.

?തുടര്‍ന്നുള്ള രാഷ്ട്രീയ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ ഏത് തരത്തില്‍ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാനാണ് താങ്കള്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്

കേരളത്തെയാകെ ബാധിക്കുന്ന ഒരു നയം കേന്ദ്രഭരണം ഇപ്പോള്‍ നടപ്പാക്കയാണ്. സെപ്തംബര്‍ 30 ന് ശേഷം കാര്‍ഷികവായ്പ നല്‍കരുതെന്നാണ് നിര്‍ദേശം. സഹകരണമേഖല വഴി കാര്‍ഷികകടം നല്‍കരുതെന്ന റിസര്‍വ്ബാങ്ക് ഉത്തരവ് നടപ്പാകുന്നതോടെ കേരളമാകെ ബ്ലേഡുകാരുടെ വലയിലാകും. എച്ച്ഡിഎഫ്സി, ഐസിഐസി വഴി വായ്പയാകാമെന്ന ഉത്തരവും വന്നിട്ടുണ്ട്. ബയോമെട്രിക് സ്മാര്‍ട്കാര്‍ഡുള്ളവര്‍ക്ക് മാത്രം വായ്പ എന്നതാണ് മറ്റൊരുനിര്‍ദേശം. ഇതൊക്കെ കൃഷിക്കാര്‍ക്ക് കടംകൊടുക്കാനല്ല, പണം നല്‍കാതിരിക്കാനുള്ള - അതിന്റെ മറവില്‍ മറ്റുചിലര്‍ക്ക് കൈമാറാന്‍ ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ള - തീരുമാനങ്ങളാണ്. സാധാരണകൃഷിക്കാരന് ബാങ്കുമില്ല വായ്പയുമില്ല എന്നതിലേക്കാണ് കാര്യങ്ങളുടെ പോക്ക്. സ്വകാര്യപണമിടപാടുകാര്‍ വീണ്ടും തിരിച്ചുവരികയും നാടാകെ ദുരന്തത്തിലേക്ക് ചെന്നുവീഴുകയുമാകുമതിന്റെ ബാക്കിപത്രം. 47,000 കോടി രൂപ പ്രാഥമിക സഹകരണസംഘങ്ങളില്‍ നിക്ഷേപമുണ്ട്. ജില്ലാബാങ്കില്‍ 70,000 കോടിയും. ഇതൊക്കെ അട്ടിമറിച്ച് സഹകരണമേഖലയിലെ നിക്ഷേപത്തില്‍ കണ്ണുനട്ടുള്ളതാണിപ്പോഴത്തെ നയങ്ങള്‍. 1904-ല്‍ സഹകരണപ്രസ്ഥാനമുണ്ടാക്കിയത് തന്നെ ബ്ലേഡ് കമ്പനികളില്‍ നിന്ന് സാധാരണക്കാരെ രക്ഷിക്കുകയെന്നതടക്കം ലക്ഷ്യമിട്ടായിരുന്നു. ഇടതുപക്ഷമടക്കം ഈ വിഷയത്തില്‍ കുറേക്കൂടി ഗൗരവമായി ഇടപെടുകയും ഏറ്റെടുക്കുകയും ചെയ്യണമെന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം. സാധാരണക്കാരുടെ ജീവിതം അങ്ങേയറ്റം ഭീകരമായ സാഹചര്യത്തിലേക്ക് നീങ്ങുന്ന ഘട്ടത്തില്‍ ചെറിയ പാര്‍ടിയായ എസ്ജെഡിയിലൂടെയല്ല വിശാലമായ കൂട്ടായ്മയിലൂടെയേ നാടിനെ രക്ഷിക്കാനാകൂ. പി വിശ്വംഭരന്‍, തമ്പാന്‍ തോമസ്, എം കെ കണ്ണന്‍ എന്നിവരൊക്കെ ചേര്‍ന്ന് കൊച്ചിയില്‍ സംഘടിപ്പിച്ച കൂട്ടായ്മ ഇത്തരമൊരാലോചനയും ലക്ഷ്യവുമായുള്ളതാണ്.

ജനകീയകൂട്ടായ്മ എന്ന പേരില്‍ ആഗോളവല്‍ക്കരണത്തിനും സാമ്പത്തിക നയത്തിനുമെതിരായാണ് കൊച്ചിയില്‍ കൂട്ടായ്മ സംഘടിപ്പിച്ചത്. അതിന്റെ തുടര്‍ച്ചയായി പാലക്കാട്, തൃശൂര്‍, കോഴിക്കോട് എന്നിവിടങ്ങളിലായി കൃഷിക്കാരുടെയും അഴിമതിയുടെയും ചെറുകിടവിദേശനിഷേപം ഈ വിഷയങ്ങള്‍ ചര്‍ച്ചചെയ്യാന്‍ ജനകീയ കണ്‍വന്‍ഷനുകള്‍ വിളിക്കാനും തീരുമാനിച്ചിട്ടുണ്ട്. രാഷ്ട്രീയത്തിനതീതമാണീ കൂട്ടായ്മ. എന്നാല്‍ വ്യക്തമായ രാഷ്ട്രീയ നിലപാടുണ്ട് താനും. ഇത്തരം വിഷയങ്ങള്‍ നേരിടാന്‍ ചെറിയ പാര്‍ടിയായ എസ്ജെഡിയെക്കൊണ്ടാവുമെന്ന വിശ്വാസമില്ല. എല്ലാ വിഭാഗത്തിനെയും കൂട്ടിയോജിപ്പിക്കുക, അതില്‍ ഇടതുപക്ഷവുമായി സഹകരിപ്പിച്ച് മുന്നോട്ടുപോകാനാണ് ആലോചന.

?വീരേന്ദ്രകുമാറിലുള്ള എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളും അസ്തമിച്ചുവെന്നാണോ പറഞ്ഞുവരുന്നത്

വീരേന്ദ്രകുമാര്‍ വലിയ കുത്തകവിരുദ്ധനും ആഗോളവല്‍ക്കരണവിരുദ്ധനുമായാണ് രംഗത്തുവരുന്നത്. ഗാട്ടും കാണാച്ചരടുകളുമെന്ന പുസ്തകമെഴുതി വീരന്‍ ഇന്നതിലെഴുതിയതിന് കടലാസിന്റെ മൂല്യമെങ്കിലും കല്‍പിക്കുന്നുവെങ്കില്‍ ഇപ്പോഴത്തെ നയങ്ങള്‍ക്കെതിരെ വിയോജിക്കണ്ടേ. ടൈംസ് ഓഫ് ഇന്ത്യ, മാതൃഭൂമി പിടിക്കുന്നുവെന്ന് പറഞ്ഞ് വലിയ ഒച്ചപ്പാടും പ്രചാരണവും വീരേന്ദ്രകുമാര്‍ സംഘടിപ്പിച്ചില്ലേ. എന്നിട്ടെന്താണ് പിന്നീടുണ്ടായതെന്ന കാര്യവും എല്ലാവര്‍ക്കുമറിയില്ലേ. സാംസ്കാരികനായകരെ, രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കളെയൊക്ക മാതൃഭൂമിക്കായി അന്ന് രംഗത്തിറക്കിയില്ലേ. അതേ വീരന്‍ കേന്ദ്രമന്ത്രിയായപ്പോള്‍ അവരുടെ ഓഹരി വാങ്ങി. അതെങ്ങനെ നേടി. ജയിനില്‍നിന്ന് ഓഹരി വാങ്ങിയതെങ്ങനെയെന്ന് അദ്ദേഹം വെളിപ്പെടുത്തേണ്ടതല്ലേ. അതിന് തനിക്ക് കിട്ടിയ അധികാരമോ സ്വാധീനമോ പ്രയോഗിച്ചിട്ടുണ്ടോ. ഇതെല്ലാം വിശദീകരിക്കാന്‍ ബാധ്യസ്ഥനാണദ്ദേഹം.

ഏറ്റവുമൊടുവില്‍ അതേ കുത്തകയായ ടൈംസ് ഓഫ് ഇന്ത്യയുമായി ധാരണയുണ്ടാക്കിയപ്പോള്‍ കുത്തകയോടുള്ള ശത്രുത മാറിയോ എന്നെങ്കിലും തുറന്നു പറയേണ്ടിയിരുന്നു. കേരളത്തില്‍ മാതൃഭൂമിയുടെ സൗകര്യങ്ങളുപയോഗിച്ച് ടൈംസ് ഓഫ് ഇന്ത്യ അച്ചടിക്കാന്‍ സൗകര്യമൊരുക്കി കുത്തകവിരുദ്ധതാനാട്യം പൊള്ളയാണെന്ന് അദ്ദേഹം തെളിയിച്ചില്ലേ. ഇക്കാര്യത്തില്‍ വീരേന്ദ്രകുമാര്‍ മലയാളിസമൂഹത്തോട് മറുപടി പറയണം. കുത്തകയായിരുന്ന ജയിന്‍ കമ്പനിയുമായി എങ്ങനെ ഇന്ന് ഒന്നിച്ച് സഹകരിച്ച് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നുവെന്ന് വ്യക്തമാക്കേണ്ടതല്ലേ. നിങ്ങളുടെ പാര്‍ടി നേതാവെന്താ ഇങ്ങനെ എന്ന് മറ്റുപാര്‍ടിക്കാര്‍ ചോദിക്കുമ്പോള്‍ ഞങ്ങളെന്ത് ഉത്തരം നല്‍കും. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിചാരം പാര്‍ടിക്കാര്‍ തന്റെ ഓഫീസ് ജീവനക്കാരാണെന്നാണ്. എം കെ പ്രേമനാഥിനെതിരെ അന്വേഷണം, ഷോകോസ് നോട്ടീസ് ഇങ്ങനെ സംഘടനാപരമായ യാതൊരുനടപടിയും മര്യാദകളും പാലിച്ചിരുന്നില്ല.

ജനാധിപത്യത്തെക്കുറിച്ച്, സിപിഐ എമ്മിക്കുറിച്ച് നിരന്തരം ആക്ഷേപമുന്നയിക്കുന്നത് വീരേന്ദ്രകുമാറാണ്. സിപിഐ എമ്മില്‍ ജനാധിപത്യമില്ലെന്നാണ് ആവര്‍ത്തിച്ച് ആക്ഷേപിക്കാറ്. പിണറായി വിജയന്‍ സിപിഐ എം സെക്രട്ടറിയായി തുടരുന്നതില്‍ വേവലാതിപ്പെടുന്ന വീരേന്ദ്രകുമാര്‍ എത്രകാലമായി പ്രസിഡന്റ് സ്ഥാനത്തെത്തിയിട്ട്. 20 വര്‍ഷത്തിലധികമായി അദ്ദേഹമാണ്. എന്ത് ജനാധിപത്യമാണിതിലൊക്കെ പറയാനുള്ളത്. വയനാട്ടില്‍ ആദിവാസികളുടെ ഭൂമികൈയേറി പ്രശ്നം സജീവമായപ്പോഴും പാര്‍ടിതലത്തിലെങ്കിലും ഒരു വിശദീകരണം നല്‍കിയില്ല. കൃത്രിമമായി പാര്‍ടിയുണ്ടാക്കി അണികളെയും പ്രവര്‍ത്തകരെയുമെല്ലാം വഞ്ചിച്ചു വീരന്‍. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേഴ്സണല്‍ സ്റ്റാഫംഗങ്ങളായ കുഞ്ഞ് ചെയര്‍മാനും നന്ദന്‍ സെക്രട്ടറിയുമായ കമ്മിറ്റിയുടെ പേരില്‍ രജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്ത പാര്‍ടിയിലാണ് ജനതാദള്‍ എസ് ലയിച്ചതായി പ്രഖ്യാപിച്ചത്. വീരന്റെ ജീവനക്കാര്‍ നിര്‍മിച്ച പാര്‍ടിയാണ് എസ്ജെഡി. നേരായ മാര്‍ഗത്തിലല്ല പാര്‍ടിപോലുമുണ്ടാക്കിയത്. വേറെയേതെങ്കിലും രാഷ്ട്രീയപാര്‍ടിയുടെ ജനനം ഇങ്ങനെയുണ്ടായിട്ടുണ്ടാകില്ല. പി ആര്‍ കുറുപ്പ്, അരങ്ങില്‍ ശ്രീധരന്‍, പി വിശ്വംഭരന്‍, കെ ചന്ദ്രശേഖരന്‍, തമ്പാന്‍തോമസ്....

കേരളത്തിലെ സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാര്‍ടിയുടെ ഒട്ടേറെ നേതാക്കള്‍ വേദനയോടെ, സങ്കടത്തോടെ പ്രസ്ഥാനത്തില്‍നിന്ന് മാറുകയോ വേര്‍പിരിയുകയോ ചെയ്തവരാണ്. എല്ലാത്തിനും കാരണക്കാര്‍ ആരാണെന്നും പാര്‍ടിയില്‍ നല്ലൊരുവിഭാഗത്തിനറിയാം. എല്ലാവരും എല്ലാം മറക്കുന്നില്ലെന്ന് എപ്പോഴെങ്കിലും ഓര്‍മിപ്പിക്കേണ്ടിവരും. ഞാന്‍ പാര്‍ടി ഭാരവാഹിത്വമൊഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ പറഞ്ഞത് ഇല്ലെങ്കില്‍ എന്നെ ഒഴിവാക്കിയേനെയെന്നാണ്. കര്‍ണാടക തെരഞ്ഞെടുപ്പ് കാലത്ത് അവിടെപ്പോയി വീരന്‍ പ്രസംഗിച്ചത് ദേവഗൗഡയുടെ മക്കള്‍ രാഷ്ട്രീയത്തെക്കുറിച്ചാണെന്നത് കൗതുകകരമായ വസ്തുതയാണ്. കെ കരുണാകരന്റെ മകനായ കെ മുരളീധരന്‍ രാഷ്ട്രീയത്തിലെത്തിയപ്പോള്‍ കിങ്ങിണിക്കുട്ടനെന്ന് കേരളമാകെ പ്രസംഗിച്ചുനടന്നതില്‍ വീരനായിരുന്നു മുന്‍നിരയില്‍. മകനേ നിനക്കുവേണ്ടി എന്നതാണ് വീരന്റെ ആപ്തവാക്യവും അടിസ്ഥാനപ്രമാണവും. മൂല്യവും ധാര്‍മികതയുമാണ് സോഷ്യലിസ്റ്റ് വിശ്വാസികള്‍ക്ക് പ്രധാനം. ചിറ്റൂര്‍ സീറ്റ് കിട്ടാത്തതിനാലാണ് കൃഷ്ണന്‍കുട്ടിയുടെ നിലപാട് മാറ്റമെന്ന് പറയുന്ന വീരനും അറിയാം കെ കരുണാകരന്‍ കാസ്റ്റിങ് മന്ത്രിസഭയെ നയിക്കുമ്പോള്‍ നിലനില്‍പ്പിനായി എന്നെ സമീപിച്ചത്. അന്നും നിലപാടുകളിലുറച്ചുനിന്നു. അതാണിപ്പോഴും പറയാനുള്ളത്. കരുണാകരനെ പിന്തുണച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ കിട്ടാവുന്ന വാഗ്ദാനങ്ങളിലോ അത് നഷ്ടമായല്ലോ എന്ന ദുഃഖമോ അല്ല രാഷ്ട്രീയധാര്‍മികതയ്ക്കാണ് മുന്‍ഗണന നല്‍കിയതെന്നതിലാണിന്നും ചാരിതാര്‍ഥ്യം.

ഇടതുപക്ഷ ജനാധിപത്യമുന്നണി വിട്ടതും യുഡിഎഫിനൊപ്പം വലതുപക്ഷത്തേക്ക് പോയതുമാണ് എന്റെ ജീവിതത്തിലെ എറ്റവുംവലിയ രാഷ്ട്രീയാബദ്ധം. യുഡിഎഫില്‍ കൊണ്ടുകെട്ടിയതിന്റെ പാപം അനുഭവിക്കുന്നു. അതില്‍ ഏറ്റവുമധികം ദുഃ:ഖവുമുണ്ട്. ഏറ്റവുമൊടുവില്‍ സോളാര്‍തട്ടിപ്പും സരിതാ നായരുമെല്ലാം ചേര്‍ന്ന് എന്തുമാത്രം മലീമസവും വഷളായതുമായ ഭരണരാഷ്ട്രീയമാണ് ഇവിടെ അരങ്ങേറുന്നത്. കെപിസിസി പ്രസിഡന്റ് രമേശ്ചെന്നിത്തലപോലും അതില്‍ പ്രതികരിക്കുന്നു. ഭരണമുന്നണിക്കാരാകെ തലയില്‍ മുണ്ടിട്ട്് നടക്കേണ്ട സാഹചര്യം. എന്നിട്ടും എന്തേ വീരേന്ദ്രകുമാര്‍ ഒരുവാക്ക് പ്രതികരിക്കുന്നില്ല. അധികാരത്തിനായി വിട്ടുവീഴ്ചയും അധഃപതനവുമെവിടെയെത്തുമെന്നതിന് ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന തെളിവാണ് വീരേന്ദ്രകുമാര്‍.

*
കെ കൃഷ്ണന്‍കുട്ടി / പി വി ജീജോ ദേശാഭിമാനി വാരിക

Thursday, April 18, 2013

പുതുകഥയുടെ ഫ്രീസിങ്

കഥയുടെ കലയില്‍ ഒരു വഴിമാറിനടപ്പ് സാധ്യമാക്കിയ കഥാകൃത്താണ് സന്തോഷ് ഏച്ചിക്കാനം. കഥയുടെ കലാസൃഷ്ടിയില്‍ ദാര്‍ശനികമായ സൂചനകള്‍ നിരവധിയുണ്ട്. കഥാകൃത്തും ബാഹ്യലോകവുമായുള്ള ഭിന്നിപ്പുകളെയും ചേര്‍ന്നിരിപ്പുകളെയും എല്ലാ കഥകളിലും ചര്‍ച്ചയ്ക്ക് വിഷയമാകുന്നുണ്ട്. ചെറ്റയായ സാമൂഹിക ജീവിതങ്ങളുടെയും സമ്പന്നമായ ഓര്‍മകളുടെയും ഖണ്ഡങ്ങളാണ് സന്തോഷിന് കഥയെഴുത്ത്. വികാരങ്ങളുടെ അമിതഭോഗങ്ങളോ പ്രണയധ്യാനങ്ങളോ ഈ കഥാകൃത്തിന്റെ വിഷയങ്ങളല്ല. മറിച്ച് സമൂഹത്തിന്റെ വിശുദ്ധരോഗങ്ങളാണ് കഥയെഴുത്തിനുള്ള വഴി തുറക്കുന്നത്. ""കഥാപാത്രങ്ങളും പങ്കെടുത്തവരും"", ""ഒരു ചിത്രകഥയിലെ നായാട്ടുകാര്‍"", ""കൊമാല"", ""ഒറ്റവാതില്‍"", ""കഥകള്‍ സന്തോഷ് ഏച്ചിക്കാനം"" എന്നീ കഥാസമാഹാരങ്ങള്‍ മാത്രംമതി ഈ കഥാകൃത്തിനെ അടയാളപ്പെടുത്താന്‍. എഴുത്തിന്റെ അതിഭീമമായ ക്രിയാതലങ്ങള്‍ വെളിപ്പെടുത്തുന്നതാണ് ഈ അഭിമുഖവും.

? പുതുകഥാസാഹിത്യത്തെ എങ്ങനെ വിലയിരുത്തുന്നു 

മലയാളകഥയില്‍ കേരളീയജീവിതത്തെ അടുത്തറിയുകയും ആഴത്തില്‍ നിരീക്ഷിക്കുകയും അനുഭവിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ധാരാളം കഥകളുണ്ടാവുന്നുണ്ട്. ഇന്ന് കവിതയെക്കാളും കൂടുതല്‍ വായിക്കപ്പെടുന്നത് കഥയാണ്. അതിന്റെ ഏറ്റവും ചെറിയ സ്പന്ദനങ്ങള്‍വരെ വായനക്കാരെ പിടിച്ചെടുക്കുന്നുണ്ട്. ഇലക്ട്രോണിക് മീഡിയയില്‍ കവിത ശക്തമെന്നു തോന്നുമ്പോഴും വളരെ ചെറിയ ഒരായുസ്സിനുശേഷം വാല്‍നക്ഷത്രങ്ങളെപ്പോലെ പൊലിഞ്ഞുപോകുന്നതാണ് ഇ-രചനകള്‍. വളരെക്കുറച്ച് കഥകളേ ഉണ്ടാവുന്നുള്ളു. വളരെ കുറച്ചുപേരെ കഥകളെഴുതുന്നുള്ളു. ക്വാണ്ടിറ്റി കുറഞ്ഞെങ്കിലും പക്ഷേ ക്വാളിറ്റി കൂടുതലാണ്.

?"സദാചാരം" ഇന്നൊരു വിശുദ്ധ ജ്ഞാനമല്ല. സദാചാര ക്രിയകള്‍ക്കുവേണ്ടി പ്രായോഗിക ജീവിതത്തില്‍ ഇടപെടുകയും എഴുത്തിലേക്കുവരുമ്പോള്‍ സദാചാരം എന്ന തത്വത്തിന് വിപരീതമായി എഴുത്തിനെ ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന നമ്മുടെ കഥാകാരികളുടെ നിലപാടുകളെക്കുറിച്ച് എന്തുതോന്നുന്നു


പുതുകഥയുടെ കലയ്ക്ക് വ്യത്യസ്തമായൊരു സൗന്ദര്യശാസ്ത്ര വ്യവസ്ഥയുണ്ടെന്ന് ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു. മാധവിക്കുട്ടി ശരീരസംബന്ധിയായ കഥകളെഴുതിയിട്ടുണ്ട്. അവ പ്രതിഷേധത്തിന്റെ ശബ്ദങ്ങളായിരുന്നു. മലയാളത്തിലെ മികച്ച കഥകളില്‍ ഒന്നാണ് സിതാരയുടെ "അഗ്നി". ഒരു പെണ്ണിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ആവിഷ്കാരത്തോടൊപ്പം ആത്മാവിന്റെ ആവിഷ്കാരംകൂടി നടപ്പില്‍വരുത്തുന്ന കഥയാണിത്. അപ്പോള്‍ ശരീരത്തിന്റെ ആവിഷ്കാരം എന്നത് ആത്മാവിന്റെ ആവിഷ്കാരം കൂടിയായി മാറുന്നു. അഗ്നി എന്ന കഥയുടെ പ്രമേയം ശ്രദ്ധിക്കുക - പെണ്‍കുട്ടിയെ മൂന്നുനാലുപേര്‍ സ്ഥിരമായി ബലാത്സംഗം ചെയ്യുന്നു. പിറ്റേ ദിവസം പെണ്‍കുട്ടി ഒരുവനെ വിളിച്ചുപറയുന്നു. നീയാണ് ഗംഭീരമായിട്ട് ചെയ്തുതന്നത്. അതിലൂടെ അവന്‍ രതിക്കപ്പുറമുള്ള ഒരു സ്നേഹത്തിലേക്ക് വളരുന്നു. സെക്സിന് അപ്പുറം പ്രണയമാണ്. ഇതൊരു ലൈംഗികകഥയല്ല. ഇവിടെ സദാചാരത്തിനുവേണ്ടി പ്രത്യക്ഷമായി വാദിക്കുന്നില്ല. പിന്നെ മാധവിക്കുട്ടിയുടെ കാലഘട്ടമല്ലിത്. മാധവിക്കുട്ടി ആവിഷ്കാരസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ വിളനിലം ഉണ്ടാക്കി. ലളിതാംബിക അന്തര്‍ജനം സ്ത്രീയുടെ മനസ്സിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെക്കുറിച്ചെഴുതി. മാധവിക്കുട്ടി ശാരീരികമായ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെക്കുറിച്ചെഴുതി. സാറാ ജോസഫിനെപ്പോലെയുള്ളവര്‍ അത് തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

?സന്തോഷിന്റെ കഥാക്ഷരങ്ങള്‍ക്ക് മനുഷ്യരൂപം ഉള്ളതായി പലരും നിരീക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇത് കഥയുടെ ഒരു പുതിയ ഡിസൈനായി നിര്‍വചിക്കാനാവുമോ


ഞാന്‍ കുറച്ചു കഥകളേ എഴുതിയിട്ടുള്ളു. ഓരോന്നും വ്യത്യസ്തമായിരിക്കണമെന്ന് എനിക്ക് നിര്‍ബന്ധമുണ്ട്. സ്പെഷ്യല്‍ ഇഷ്യൂസില്‍ എഴുതാന്‍ വേണ്ടിയൊന്നും ഞാനെഴുതാറില്ല. ഒരു വര്‍ഷം മൂന്നോ നാലോ കഥകളേ എഴുതാറുള്ളു. സമൂഹത്തെ അടയാളപ്പെടുത്താനാണ് ഞാന്‍ എഴുതുന്നത്. ജീവിക്കുന്ന കാലത്തിന്റെ സംഭവങ്ങളെയും പ്രശ്നങ്ങളെയും കൃത്യമായി ആവിഷ്കരിക്കാന്‍ പറ്റുമെങ്കില്‍ മാത്രമേ ഞാന്‍ എഴുതാറുള്ളു. ജീവിക്കുന്ന കാലത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തല്‍ എളുപ്പപ്പണിയല്ല, വളരെ വലിയ നിരീക്ഷണബുദ്ധിയുടെ ഔട്ട്പ്രൊഡക്ടാണത്. അതാണ് കഥാക്ഷരങ്ങള്‍ക്ക് മനുഷ്യരൂപം നല്‍കുന്നത്.

?താങ്കളുടെ കഥയുടെ രാഷ്ട്രീയം വ്യക്തമാക്കാമോ

ഞാന്‍ പ്രണയകഥകള്‍ അധികം എഴുതിയിട്ടില്ല. എന്റെ എല്ലാ കഥകള്‍ക്കുപിന്നിലും കൃത്യം പൊളിറ്റിക്സ് ഉണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഒട്ടുമിക്ക കഥകള്‍ക്കും ഒരു പുതിയ ക്രാഫ്റ്റും ഇമേജസും പുതിയ രീതികളും നടപ്പില്‍ വരുത്താറുണ്ട്. ഭയങ്കരമായ എന്റര്‍ടെയ്ന്‍മെന്റിന്റെ ലോകത്താണ് നാം. ഒരുപാട് എന്റര്‍ടെയ്ന്‍മെന്റില്‍ ഒന്നാണ് കഥ. അത്തരത്തില്‍ കൂടുതല്‍ ഊര്‍ജം ഇന്‍വെസ്റ്റ് ചെയ്യേണ്ടുന്ന സാഹിത്യരൂപമാണ് കഥ. എല്ലാവര്‍ക്കും രസകരമായ രീതിയില്‍ എഴുതുക. ഒരു വിശ്വമാനവിക പൊളിറ്റിക്സ് ഉണ്ടായിരിക്കുക. ഇതൊക്കെ ഒരു കഥാകൃത്തിന്റെ അജന്‍ഡയും ലക്ഷ്യവുമാണ്. എന്റെ "ഉഭയജീവിതം" എന്ന കഥപോലും കൃത്യമായ പൊളിറ്റിക്സിന്റെയും പരിസ്ഥിതിയുടെയും ഫിലോസഫിയുടെയുമൊക്കെ സമ്മിശ്ര ഉല്‍പ്പന്നമാണ്.

?നിലനില്‍ക്കുന്ന സാഹിത്യലോകത്തെയും (എഴുത്തിനെയും വായനയെയും) ഒക്കെ വായനക്കാര്‍ സംശയദൃഷ്ടിയോടെ വിലയിരുത്തുകയും നിരീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഇങ്ങനെയുള്ള പ്രതിസന്ധികളെ എങ്ങനെ വിലയിരുത്തുന്നു

ചേതന്‍ ഭഗതിന്റെ രചനകള്‍ ഒറ്റ വായനയ്ക്കുള്ള സംഭവങ്ങള്‍ മാത്രമാണ്. അവ മധുരതരമായ ഒരു ഇക്കിളി മാത്രമാണ്. ഉന്നതമായ മധ്യവര്‍ഗത്തെയോ കീഴാള വര്‍ഗത്തെയോ ആവിഷ്കരിക്കുകയോ സ്വാധീനിക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല. ഐടി മേഖലയെ മാത്രം ലക്ഷ്യംവയ്ക്കുന്ന സിനിമകളുണ്ടാകുന്നു. ചേതന്‍ ഭഗതിനെ വായിച്ചില്ലെങ്കില്‍ മോശമാണെന്ന രീതിയില്‍ എല്ലാവരും വായിക്കുന്നു. ഇന്ത്യയുടെ ജീവിതത്തെ ഒരു തരിപോലും അതില്‍ ആവിഷ്കരിച്ചിട്ടില്ല. അതില്‍ നമ്മുടെ സാഹിത്യവും നമ്മുടെ രാഷ്ട്രീയവുമൊന്നുമില്ല. ഞാന്‍ ഉള്‍പ്പെടുന്ന എഴുത്തുകാര്‍ കാശിനുവേണ്ടി എഴുതാറില്ല. എം മുകുന്ദന്‍ തന്റെ ചിക്കാഗോ യാത്രയെക്കുറിച്ചെഴുതിയപ്പോള്‍ അതില്‍ ഒരു അനുഭവം രേഖപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. ചെറുപ്പക്കാരനായ ഒരു എഴുത്തുകാരന് വിദേശത്തുള്ള മാര്‍ക്കറ്റിനെക്കുറിച്ചുള്ളതാണത് - ഒരു കോണ്‍ഫറന്‍സില്‍ ഒരു യുവ എഴുത്തുകാരനെ കാണാനെത്തുന്നത് ആയിരം പേരാണ്. നേരത്തെ ടിക്കറ്റ് ബുക്ക് ചെയ്തിട്ടാണ് കാണാന്‍വരുന്നത്. പതിനഞ്ചുലക്ഷം രൂപയാണ് ഈ ചെറുപ്പക്കാരന് ഒറ്റ സിറ്റിങ്ങിലെ വരുമാനം. ജനങ്ങള്‍ ഇന്ന് വാക്കുകളെയും ശരീരത്തെയും കച്ചവടവല്‍ക്കരിക്കുന്നു. ഇവിടെ എഴുത്തുകാരന്‍ വായനക്കാരന്റെയുള്ളില്‍ ഇന്‍ജെക്ട് ചെയ്യുന്നത് ഇന്റര്‍ ആക്ടിവിറ്റിയാണ് ഇന്റര്‍ പാസിവിറ്റിയല്ല. പുസ്തകലോകം ഒരു വന്‍വിപണിയാണ്. പൗലോ കൊയ്ലോ ഇപ്പോള്‍ എഴുതാറില്ല. ആകെ നന്നായി എഴുതിയത് ആല്‍ക്കെമിസ്റ്റ് മാത്രമാണ്. അയാള്‍ എഴുതുന്നത് വിഡ്ഢിത്തങ്ങളും മണ്ടത്തരങ്ങളുമാണ്. ഇവിടുത്തെ വനിതാ-ഗൃഹലക്ഷ്മി എഴുത്തുകളുടെ സ്റ്റാന്‍ഡേര്‍ഡ് പോലുമില്ല പൗലോ കൊയ്ലോയ്ക്ക്. ഇന്ന് മലയാളിയുടെ ഹിസ്റ്റീരിയയാണ് പൗലോ കൊയ്ലോ. ഈ എഴുത്തുകാരന്റെ സ്വഭാവത്തെ മാര്‍ക്കറ്റ് ചെയ്യുകയാണ് നമ്മുടെ പൊതുലക്ഷ്യം. ഈ എഴുത്തുകൊണ്ട് പത്തുപൈസ വരുമാനമുണ്ടാക്കുകയാണ് നമ്മളില്‍ പലരുടെയും ആഗ്രഹംപോലും. ഇത്തരം പ്രതിസന്ധികളെ എഴുത്തിലൂടെ മറികടക്കാനാണ് ഞാനുള്‍പ്പെടുന്ന പുതുതലമുറ ശ്രമിക്കുന്നത്.

?ഒന്നിലധികം ചേരുവകളുടെ ഉല്‍പ്പന്നമാണ് സിനിമ. ഇന്ന് പക്ഷേ കഥയെഴുത്തില്‍നിന്ന് സിനിമയിലേക്കും സിനിമയില്‍നിന്ന് കഥയിലേക്കുമുള്ള സഞ്ചാരങ്ങള്‍ അതിസാധാരണമായ രീതിയായി പുരോഗമിക്കുന്നു. സന്തോഷ്് എന്ന കഥാകാരനും അത്തരത്തില്‍ ഇടപെടുന്നുണ്ട്. സിനിമാസാഹിത്യവും കഥാസാഹിത്യവും തമ്മില്‍ ഏറ്റുമുട്ടുന്നത് എവിടെയാണ്

കഥാസാഹിത്യത്തിന് ഒരു ത്രിമാനതലമാണുള്ളത്. എഴുത്തുകാരന്‍, അയാളുടെ പേന, അയാളുടെ ആത്മാവ്. ഈ മൂന്നു തലങ്ങളുടെ സംഗമവേദിയില്‍ വച്ച് സംഭവിക്കുന്ന പരിണാമമാണ് കഥാസാഹിത്യം. സിനിമ ഒരു കൂട്ടായ്മയുടെ സൃഷ്ടിയാണ്. വ്യക്തിയുടെ സൃഷ്ടിയല്ല. കഥയില്‍ ഞാനാണ് കിങ്. ഒരു സംവിധായകന്‍ ഒരു റഫറിയെപ്പോലെയാണ്. ഒരു സര്‍ഗാത്മകമായ സംവിധാനം നടന്റെ കഴിവ്, സംവിധാനത്തിന്റെ മികവ്, സ്ക്രിപ്റ്റിന്റെ പൂര്‍ണത, അഭിനയത്തിന്റെ തികവ്, സംഗീതത്തിന്റെ അകമ്പടി ഒക്കെ ചേരുമ്പോള്‍ സംഭവിക്കുന്ന ഒന്നാണ്. എല്ലാ സാങ്കേതികരൂപങ്ങളും കൂടിച്ചേരുമ്പോഴാണ് സിനിമ പൂര്‍ണമാകുന്നത്. അവിടെ സാമ്പത്തിക സ്രോതസ്സ് ഉണ്ടാകുന്നു. സിനിമയില്‍ പല അഭിരുചികള്‍ ഉണ്ടാകുന്നു. പ്രൊഡ്യൂസറിന്റെ അഭിരുചികള്‍ക്ക് ചിലപ്പോള്‍ മേല്‍ക്കോയ്മ ഏറുന്നു. ചില നേരങ്ങളില്‍ പത്രക്കാരന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തേക്കാള്‍ പത്രമുതലാളിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് മേല്‍ക്കോയ്മ കിട്ടുന്നതുപോലെ തന്നെയാണ് സിനിമയിലും. റൈറ്റര്‍ ഓരോ സംവിധായകന്റെയും ഇഷ്ടമനുസരിച്ച് മാറേണ്ടിവരുന്നു. സിനിമയ്ക്ക് ഒരുപാട് അസ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട്. അപ്പോള്‍തന്നെ ഇതിനുള്ളില്‍നിന്നുകൊണ്ട് പറയാനുള്ളത് പറയാന്‍ സാധിക്കും. സിനിമയ്ക്ക് വളരെ ചെറിയ കാര്യങ്ങള്‍പോലും വളരെ ശക്തമായി ജനങ്ങളിലെത്തിക്കാന്‍ സാധിക്കും. സിനിമ ഒരിക്കലും സത്യമല്ല. എഴുത്തുതന്നെയാണ് ഏറ്റവും ശക്തവും സത്യവും.

? ഇന്നത്തെ എഴുത്തുകാരന് വായനശീലം ഇല്ലായെന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. വായിക്കാതെ എഴുതുന്നത് അപകടം പിടിച്ച പണിയല്ലേ.

പണ്ട് ലൈബ്രറിയില്‍നിന്നാണ് പുസ്തകം ബോറോ  ചെയ്തിരുന്നത്. അന്ന് പുസ്തകത്തിന്റെ അവയിലബിലിറ്റി അങ്ങനെയായിരുന്നു. ഇന്നത്തെ സാമ്പത്തികമുന്നേറ്റം അനുസരിച്ച് ഹോം ലൈബ്രറികള്‍ രൂപപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇന്റര്‍നെറ്റിലൂടെയുള്ള വായന ശക്തിപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. വായന കുറഞ്ഞുപോയിട്ടില്ല. പുസ്തകം ഇഷ്ടംപോലെ വിറ്റുപോകുന്നുണ്ട്. ഇതൊക്കെ പറയുമ്പോള്‍തന്നെ പുതിയ തലമുറ ബുദ്ധിയുടെ കാര്യത്തിലും വായനയുടെ കാര്യത്തിലും പിന്നോട്ടുപോയിട്ടുണ്ട് എന്ന വസ്തുത വിസ്മരിക്കുന്നില്ല. എന്റെ മുന്‍തലമുറയിലെ എഴുത്തുകാരായ സേതുവും മുകുന്ദനും എന്‍ പ്രഭാകരനെയുമൊക്കെപ്പോലെ പുതിയ തലമുറ ആഴത്തില്‍ വായിക്കുന്നില്ല. അവര്‍ക്ക് അനേകം പുസ്തകങ്ങളില്‍നിന്ന് ലഭിച്ചത് ഇന്ന് ഒരു ദൃശ്യത്തില്‍നിന്നും കിട്ടാം. എഴുത്തുകാരന്‍ ഒറേഷ്യസ്  റീഡര്‍ ആകണമെന്നില്ല. ഇതൊരു വര്‍ഗാത്മക പ്രവര്‍ത്തനമാണ്. എപ്പോഴും നോവലുകളും കഥകളും കവിതകളും വായിക്കണമെന്നില്ല. ജാതിയെയും മതത്തെയും ചരിത്രത്തെയും ഒക്കെക്കുറിച്ചുള്ള വായനകളും മറുസൈഡില്‍ പ്രബലപ്പെടുന്നുണ്ട്. ഇന്നത്തെ വായനയ്ക്ക് തെരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ വ്യത്യസ്തതയുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും മുന്‍തലമുറ വായിച്ചത്ര പുതിയ തലമുറ വായിക്കുന്നില്ല.

? ലോകസാഹിത്യത്തെ ഇറക്കുമതിചെയ്യുന്ന ഒരു വമ്പന്‍ മാര്‍ക്കറ്റാണ് ഇന്ന് കേരളം എന്നൊരു പരാമര്‍ശമുണ്ട്. ലോകസാഹിത്യത്തിന്റെ ഇത്തരം ഇറക്കുമതി മലയാളസാഹിത്യത്തെ തമസ്കരിക്കലല്ലേ.

യോസയെക്കുറിച്ചും പൗലോ കൊയ്ലോയെക്കുറിച്ചുമുള്ള എഴുത്തുകളും പഠനങ്ങളുമാണ് മലയാളത്തില്‍ ഉണ്ടായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ഉറൂബിനെ വായിക്കാത്തവരുണ്ട്. ലോകസാഹിത്യത്തിലെ ചവര്‍സാധനങ്ങളുടെ ട്രാന്‍സ്ലേഷന്‍ വന്നിട്ടുണ്ട്. ലോകസാഹിത്യത്തെക്കുറിച്ചോ മലയാളസാഹിത്യത്തെക്കുറിച്ചോ വിവരമില്ലാത്തവരാണ് നമ്മുടെ ട്രാന്‍സ്ലേറ്റേഴ്സ്. ബന്യാമിന്റെ "ആടുജീവിതം" നല്ല രചനയാണ്. സാറാ ജോസഫിന്റെ കൃതികള്‍ അത്തരത്തില്‍ ഇവിടെ ട്രീറ്റ് ചെയ്യപ്പെടുന്നില്ല. മലയാളിയുടെ ഏങ്കോണിച്ച സ്വഭാവങ്ങള്‍ വിദേശസാഹിത്യത്തെ ഗംഭീരമായി വിറ്റഴിക്കാന്‍ പ്രചോദനമാവുകയും നമ്മുടെ നല്ല രചനകളെ തമസ്കരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഏത് ചവറും എടുത്തുവായിക്കുന്ന മലയാളി ഇവിടുത്തെ പ്രാദേശിക കാഴ്ചകളും രാഷ്ട്രീയ ഉന്നതിയുമുള്ള എന്‍ പ്രഭാകരന്റെ ""തീയ്യൂര്‍ രേഖകള്‍"" വായിച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ല. മുകുന്ദന്റെ കാലഘട്ടത്തിലും യൂറോപ്യന്‍ സാഹിത്യത്തിലേക്ക് നമ്മുടെ കണ്ണുകള്‍ തിരിച്ചുവച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. കാഫ്ക, കമ്യു, യോനസ്കെ അങ്ങനെ എത്രയോ പേരില്‍... അന്ന് ഇംഗ്ലീഷില്‍ തിരിച്ചുവച്ചു. ഇന്ന് മലയാളത്തില്‍ തിരിച്ചുവയ്ക്കുന്നു.

? വിവിധ ഇന്ത്യന്‍ ഭാഷകളിലേക്ക് നമ്മുടെ മലയാള കഥകള്‍ (നോവല്‍/കവിത) വിവര്‍ത്തനം ചെയ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്. ഇതു പണ്ടത്തെക്കാള്‍ സജീവവുമാണ്. ഇത്തരം പ്ലെയ്സ്മെന്റുകള്‍  മലയാളകഥ അര്‍ഹിക്കുന്നുണ്ടോ.

കമ്യൂണിക്കേഷന്റെ  വിപ്ലവകരമായ മാറ്റമാണിത്. ഇതൊരു ഗുണപരമായ കാര്യമാണ്. മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പിലൊക്കെ വരുന്ന കഥകള്‍ ഉടനെതന്നെ ഹിന്ദിയിലും തമിഴിലും ഒക്കെ വരുന്നുണ്ട്. മീന കന്ദസ്വാമിയുടെ പുസ്തകങ്ങള്‍ മലയാളത്തില്‍ വരുന്നുണ്ട്. മലയാള കഥയുടെ തമിഴ്/മറാഠി പതിപ്പുകള്‍ വരുന്നുണ്ട്. സ്ഥലകാലങ്ങളുടെ മൂര്‍ത്തമായ സാഹചര്യങ്ങളില്‍ എല്ലാം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതുപോലെതന്നെയാണ് കഥയുടെ പ്രാദേശിക പരിസരങ്ങളും അന്യഭാഷ (ഇന്ത്യയിലെ) കളിലേക്ക് മൊഴിമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടുന്നത്.

? ഏറ്റവും നന്നായി താങ്കളുടെ കഥകളെ വിലയിരുത്തിയത് പി കെ രാജശേഖരനാണല്ലോ. താങ്കളുടെ കഥകളുടെ പ്രചാരണത്തിന് ഒരു നിരൂപകന്‍ ആവശ്യമുള്ളതായി തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ.

കുറച്ചുപേരെ നിരൂപണരംഗത്ത് നിലനില്‍ക്കുന്നുള്ളു. നല്ല രീതിയില്‍ നിരൂപണം ചെയ്യുന്നവര്‍ ഇന്നില്ല. കെ പി അപ്പനെപ്പോലെയുള്ള നിരൂപകര്‍ ആധുനികകാലത്തെ എഴുത്തുകാരെക്കുറിച്ച് ആഴമായി പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇന്ന് പുതിയകാലത്തെ എഴുത്തുകാരെ പഠിക്കാന്‍ നിരൂപകരില്ല. സത്യസന്ധതയില്ലാത്ത നിരൂപണമാണ് ഇന്നുള്ളത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ വായനക്കാരന്‍ നിരൂപകനെ തള്ളിക്കളഞ്ഞു. നിരൂപകര്‍ക്ക് രണ്ട് പ്രശ്നങ്ങളാണുള്ളത്. ഒന്ന്: എഴുത്തുകാരനും വായനക്കാരനുമിടയില്‍ ഉള്ള വന്‍മതില്‍ ദുരീകരിക്കുന്നതിനുപകരം അടിച്ചേല്‍പ്പിക്കലായി. രണ്ട്: എഴുത്തുകാരനും വായനക്കാരനും ഇടയിലുള്ള ഈ മതിലിനെ പൊളിച്ചുകളയണം. മാത്രമല്ല പൊളിറ്റിക്കല്‍ ഗ്രഡ്ജ് മാറ്റാനും ചോദ്യം ചെയ്യാനുമൊക്കെയാണ് ഇന്ന് വിമര്‍ശനസാഹിത്യത്തെ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഇന്‍ഹിബിഷനുകളില്ലാതെ കൈകോര്‍ത്തു നടക്കുന്ന പഴയ സംസ്കാരം ഉണ്ടാവുകയാണ് പ്രധാനം. പിന്നെ പി കെ രാജശേഖരന്‍ എന്റെ കഥകളെ സത്യസന്ധമായി വിലയിരുത്തിയതില്‍ സന്തോഷം തോന്നുന്നു.

? ""കഥകള്‍/സന്തോഷ് ഏച്ചിക്കാനം"" എന്ന പുസ്തകത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വായനക്കാരുടെ വിലയിരുത്തലുകള്‍ ലഭിച്ചുതുടങ്ങിയോ.

ഇത് എന്റെ എഴുത്തിലെ ഗുണപരമായ ഒരു സംഭവമാണ്. ഓരോ കാലത്തും ഓരോ രീതിയാണ്. എന്റെ കഥകള്‍ വായനക്കാരന് ഒരുമിച്ചു കിട്ടുമ്പോള്‍ അതൊരു ഉപകാരമാണ്. വിറ്റുപോകുമ്പോള്‍ എഴുത്തുകാരനും അതിന്റെ സാമ്പത്തികനേട്ടം ഉണ്ടാകുന്നു. അതുപോലെ ഇതൊരു പ്രചോദനമാണ്. ജീവിക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തെ സത്യസന്ധമായി ആവിഷ്കരിക്കാനുള്ള ആര്‍ജവം ഉണ്ടാവുക എന്ന പ്രാര്‍ഥന കൂടിയുണ്ട്. വായനക്കാരുടെ വിലയിരുത്തലുകള്‍ എന്നതിനേക്കാള്‍ ജീവിക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തെ മറികടക്കുന്ന കഥകളാണ് ഇവയെന്ന് എനിക്കുതന്നെ തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. തുര്‍ഗുനോവിന്റെ നോവല്‍ വായിച്ചാല്‍ അതിലെ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ ഇന്നത്തെ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ തന്നെയാണ് എന്ന് തോന്നും. ഒരു മനുഷ്യലോകത്തിന്റെ കഥകള്‍ പറഞ്ഞാല്‍ അത് എല്ലാക്കാലത്തിന്റെയും കഥയായിരിക്കും. ആ രീതിയില്‍ എന്റെ കഥകളും സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു.

*
സന്തോഷ് ഏച്ചിക്കാനം/സുനില്‍ സി ഇ ദേശാഭിമാനി വാരിക

Sunday, April 7, 2013

ഞാന്‍ സിനിമയാകുന്നു! ആമേന്‍

മലയാളിക്ക് പുതിയ കാഴ്ചാനുഭവം നല്‍കി "ആമേന്‍" തിയറ്ററുകളില്‍ മുന്നേറുമ്പോള്‍ സംവിധായകന്‍ ലിജോ ജോസ് പെല്ലിശേരി മനസ്സ് തുറക്കുന്നു.

കച്ചവടക്കണക്കില്‍ മൂക്കുകുത്തിയെങ്കിലും ആദ്യ രണ്ടു ചിത്രങ്ങള്‍കൊണ്ടുതന്നെ (നായകന്‍, സിറ്റി ഓഫ് ഗോഡ്) ലിജോ പുതിയ സംവിധായകന്റെ ജനനം പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്നു. മൂന്നാംചിത്രം "ആമേന്‍" മലയാളസിനിമയ്ക്ക് സമ്മാനിക്കുന്നത് കാഴ്ചയുടെ പുതിയ ഭാഷയാണ്. "ഏകാന്തതയുടെ നൂറുവര്‍ഷങ്ങളില്‍" ഗബ്രിയേല്‍ ഗാര്‍സ്യ മാര്‍ക്കേസ് സൃഷ്ടിച്ച മായികലോകം "മാക്കൊണ്ടോ"യുടെ ചെറിയ പതിപ്പുപോലെ കുമരങ്കരി ഗ്രാമം. കായല്‍വെള്ളത്തില്‍ മുഖംനോക്കുന്ന വിശുദ്ധ ഗീവര്‍ഗീസിന്റെ പള്ളിയെ കേന്ദ്രബിന്ദുവാക്കി ജീവിക്കുന്ന തെറിച്ച നാട്ടുകാര്‍. സോളമന്റേയും ശോശന്നയുടേയും പ്രണയം. പ്രശാന്ത് പിള്ളയുടെ പുതുമയുള്ള സംഗീതപശ്ചാത്തലത്തില്‍ ഫാ. വിന്‍സന്റ് വട്ടോളിയും (ഇന്ദ്രജിത്), കപ്യാരും (സുനില്‍ സുഗധ) എസ്തപ്പാന്‍ ആശാനുമെല്ലാം (രാജേഷ് ഹെബ്ബാര്‍) സൃഷ്ടിക്കുന്ന മാന്ത്രികാന്തരീക്ഷത്തിന് ഉശിരുപകര്‍ന്ന് ഹാസ്യം സൃഷ്ടിക്കാന്‍ തനിനാടന്‍ കഥാപാത്രങ്ങളെക്കൊണ്ട് ഏതു പരിധിവരെ പോകാനും മടിക്കാത്ത സംവിധായകന്റെ ചങ്കൂറ്റം. മലയാളിക്ക് പുതിയ കാഴ്ചാനുഭവം നല്‍കി "ആമേന്‍" തിയറ്ററുകളില്‍ മുന്നേറുമ്പോള്‍ ലിജോ ജോസ് പെല്ലിശേരി മനസ്സ് തുറക്കുന്നു.

$ അപ്പാപ്പനും സിനിമാപാരഡൈസോയും

എന്റെ മമ്മിയുടെ അപ്പന്‍ ചെന്നൈയിലുള്ള ബ്രിട്ടീഷ് കമ്പനിയിലെ ബുള്‍ഡോസര്‍ ഡ്രൈവറായിരുന്നു. തമിഴന്‍. ഒരിക്കല്‍ കേരളത്തില്‍ വന്നപ്പോള്‍ ഇവിടത്തെ വെള്ളവും പച്ചപ്പും കണ്ട് ഭ്രമിച്ചുവശായി തിരിച്ചുപോയില്ല. അമ്മാമയെ കല്യാണം കഴിച്ച് ഇവിടെ കൂടി. എല്ലാ തമിഴര്‍ക്കുമുള്ളതുപോലെ അപ്പാപ്പനുമുള്ള സിനിമയോടുള്ള ഒടുങ്ങാത്ത അഭിനിവേശമാണ് എനിക്കും ലഭിച്ചത്. അപ്പാപ്പന്റെ അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളെല്ലാം സിനിമ തിയറ്ററിലെ ഓപ്പറേറ്റര്‍മാരായിരുന്നു. ഞാന്‍ മിക്ക സിനിമയും ഓപ്പറേറ്റര്‍റൂമില്‍നിന്നാണ് കണ്ടത്. വിഖ്യാത ഇറ്റാലിയന്‍ സിനിമ "സിനിമാപാരഡൈസോ"യിലെ കൊച്ചു ടോട്ടോയെപ്പോലെ. എന്റെ ജീവിതത്തോട് വളരെ അടുത്തുനില്‍ക്കുന്ന സിനിമയാണത്.

$ ഡാഡി

പത്താംക്ലാസ് കഴിഞ്ഞാണ് സിനിമയില്‍ വരണമെന്ന് ഡാഡിയോട് (നാടകത്തിലും സിനിമയിലും സ്വാഭാവിക അഭിനയശൈലിയിലൂടെ മലയാളിയുടെ മനസ്സില്‍ ഇടംപിടിച്ച പ്രിയനടന്‍ ജോസ് പെല്ലിശേരിയുടെ മകനാണ് ലിജോ). ഇപ്പോഴേ സിനിമയ്ക്കുപുറകേ പോയാല്‍ അത് വെറും ബാലചാപല്യമായേ കാണൂ എന്നായിരുന്നു ഡാഡിയുടെ അഭിപ്രായം. പഠനം കഴിഞ്ഞ് ജോലിചെയ്യുക. അതുകഴിഞ്ഞാലും നിന്റെ മേഖല അതല്ല എന്ന് തോന്നുകയാണെങ്കില്‍ ആലോചിക്കാമെന്നു പറഞ്ഞു. എംബിഎ പാസായ ശേഷം ടൈല്‍സ് കമ്പനിയില്‍ റീജണല്‍ സെയില്‍സ് മാനേജറായി ആറേഴുമാസം ജോലി നോക്കി. പെട്ടൊന്നൊരുദിവസം സിനിമക്കായി നിന്ന നില്‍പ്പിന് ജോലി ഉപേക്ഷിച്ച തീരുമാനത്തെ ഡാഡി എതിര്‍ത്തില്ല. ആദ്യം വി കെ പിയുടെ (സംവിധായകന്‍ വി കെ പ്രകാശ്) ഒപ്പം കുറച്ചുകാലം. പിന്നെ എട്ടുമാസം ബംഗളൂരുവില്‍ മനോജ് പിള്ള എന്ന പരസ്യ സംവിധായകന്റെ അസിസ്റ്റന്റായി. അച്ഛന്‍ മരിച്ചതോടെ നാട്ടില്‍ വന്നു. അഞ്ചാറുവര്‍ഷം പ്രതിസന്ധിയുടേതായിരുന്നു. സ്വന്തമായി പ്രൊഡക്ഷന്‍ ഹൗസ് ഉണ്ടാക്കാനുള്ള ശ്രമം പാളി. അഞ്ചുവര്‍ഷത്തോളം നീണ്ട ആദ്യസിനിമ "നായകന്‍" കൈവിട്ടുപോയി. രണ്ടാം സിനിമ "സിറ്റി ഓഫ് ഗോഡ്"എന്റെ താല്‍പര്യങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ നിന്ന് ചെയ്തതാണ്. ഒരു ഷോട്ടില്‍ പോലും ഡാഡിയെ അഭിനയിപ്പിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ലെന്ന ദുഃഖം എപ്പോഴും വേട്ടയാടും.

$ ആമേനും മാജിക്കല്‍ റിയലിസവും

മാര്‍ക്കേസിന്റെ യാഥാര്‍ഥ്യവും സ്വപ്നവും ഇടചേര്‍ന്ന ആഖ്യാനം എന്നെ ഏറെ കീഴ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഒ വി വിജയന്റെ ഖസാക്കും എം മുകുന്ദന്റെ മയ്യഴിയും സക്കറിയയുടെ കഥകളുമടക്കം മലയാളത്തിന്റെ ക്ലാസിക്കുകളെല്ലാം ഇത്തരം മായികഭൂമികയിലാണ് സംഭവിക്കുന്നത്. നമുക്കു പറയാനുള്ള ചരിത്രപരമായ യാഥാര്‍ഥ്യങ്ങള്‍കൂടി അതില്‍ ചേര്‍ത്ത് പറയാനാണ് ഞാന്‍ ശ്രമിച്ചത്. പ്രത്യേക ഘടനയില്ലാതെ കഥ പറയുന്ന ഫെല്ലിനിയുടെ ശൈലിയില്‍ ഏറെ അഭിനിവേശമുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ചും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചെറുപ്പകാലത്തെ ഇറ്റാലിയന്‍ ഗ്രാമത്തെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന "അമര്‍കോര്‍ഡ്" (1973). എന്റെ നാട്ടില്‍ എന്നെ ഏറെ ചിരിപ്പിക്കുകയും ചിന്തിപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത സംഭവങ്ങളാണ് ആമേനില്‍ പറഞ്ഞത്. എന്റെ സുഹൃത്തുക്കള്‍ പറഞ്ഞ അനുഭവങ്ങളുമുണ്ട്.

$ സ്വാധീനം കെ ജി ജോര്‍ജ്

"സിറ്റി ഓഫ് ഗോഡി"ന്റെ നോണ്‍ലീനിയര്‍ കഥപറച്ചില്‍ ശ്രദ്ധിച്ച പലരും ക്രിസ്റ്റഫര്‍ നോളന്റെ "മെമന്റോ", അലക്സാന്ദ്രോ ഗോണ്‍സാലസിന്റെ അമറോസ് പറോസ്, 21 ഗ്രാം എന്നിവ സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചിട്ടുണ്ട്. സത്യത്തില്‍ നോണ്‍ലീനിയര്‍ കഥപറച്ചില്‍ അല്ലെങ്കില്‍ പലതലത്തിലുള്ളവരുടെ കഥ ഒരേസമയം പറയുന്നത് ഞാന്‍ ആദ്യം കാണുന്നത് കെ ജി ജോര്‍ജ് സാറിന്റെ ആദാമിന്റെ വാരിയെല്ലില്‍ (1983) ആണ്. പിന്നീട് എംബിഎയ്ക്ക് പഠിക്കുമ്പോഴാണ് വിദേശസംവിധായകരുടെ സിനിമകള്‍ കാണുന്നത്. അവയുടെ സാങ്കേതികവശങ്ങള്‍ കൊതിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാല്‍, കഥപറച്ചില്‍ശൈലിയെ സ്വാധീനിച്ചത് കെ ജി ജോര്‍ജ് സാറിന്റെ സിനിമകളാണ്. ഏതൊരു വിദേശസംവിധായകനുമൊപ്പം നില്‍ക്കാന്‍ ശേഷിയുള്ള അദ്ദേഹത്തിന് അര്‍ഹമായതെന്നല്ല ഒരു പരിഗണനയും സിനിമാസമൂഹം നല്‍കിയിട്ടില്ല. എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട സംവിധായകന്‍ കെ ജി ജോര്‍ജും എഴുത്തുകാരന്‍ പത്മരാജനുമാണ്.

$ സംഗീതം

സിനിമാനിര്‍മാണഘട്ടത്തില്‍ എനിക്ക് ഏറ്റവും ആനന്ദം തരുന്നത് അതിന്റെ സംഗീതം ഒരുക്കുന്നതാണ്. പശ്ചാത്തലസംഗീതം ആയാലും പാട്ടായാലും. ദൈവികമായ പദ്ധതിയായാണ് സംഗീതം ഒരുക്കുന്നതിനെ ഞാന്‍ കാണുന്നത്. ശൂന്യതയില്‍നിന്ന് നമുക്ക് ആവശ്യമുള്ള സംഗീതം രൂപപ്പെട്ടുവരുമ്പോഴുള്ള സന്തോഷം അനുഭവിക്കാനാണ് എനിക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടം. ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ സമയം എടുക്കുന്നതും സിനിമയുടെ സംഗീതം സൃഷ്ടിക്കാന്‍വേണ്ടിയാണ്. സീന്‍ പ്ലാന്‍ചെയ്യുമ്പോള്‍ത്തന്നെ അവിടെ വേണ്ട ശബ്ദം മനസ്സില്‍ വ്യക്തമായി ഉണ്ടാകും. ആ ശബ്ദംതന്നെ വേണമെന്ന് സംഗീതസംവിധായകന്‍ പ്രശാന്തിനോട് വാശിപിടിക്കും. ചിലപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ആ ശബ്ദം വാകൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കി കേള്‍പ്പിക്കും. പ്രശാന്ത് അതുപോലൊന്ന് സൃഷ്ടിച്ചുതരും.

$ ഇനി ഡിസ്കോ

എന്റെ കഥയ്ക്ക് അയ്യപ്പ സ്വരൂപും ഷെഹനാദ് അരുണും ചേര്‍ന്ന് തിരക്കഥ ഒരുക്കുന്ന പുതിയ ചിത്രം ഡിസ്കോയുടെ തിരക്കഥ പൂര്‍ത്തിയായി. സംവിധാനം ചെയ്യാമെന്ന് തോന്നുംവരെ തിരക്കഥ മിനുക്കി എടുക്കേണ്ടതുണ്ട്. അതിന്റെ പണി നടക്കുന്നു. സിനിമയോടുള്ള ഒടുങ്ങാത്ത അഭിനിവേശവുമായി ലിജോ പുതിയ തിരക്കഥയുമായി മല്ലിടുമ്പോള്‍ ചേര്‍ത്തല ഉളവെയ്പിനില്‍ ആമേനുവേണ്ടി അരക്കോടിയിലേറെ മുടക്കി സെറ്റിട്ട പുണ്യാളന്റെ പള്ളി കാണാന്‍ നാട്ടുകാരുടെ തിരക്കേറുന്നു. അറുപതിലേറെ ജോലിക്കാര്‍ 15 ദിവസംകൊണ്ട് തെങ്ങിനേക്കാള്‍ പൊക്കത്തില്‍ പണിഞ്ഞ പള്ളി ഉളവെയ്പിന്‍കാരുടെ അഭിമാനമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. സിനിമയില്‍ പള്ളി പൊളിക്കാനുള്ള ശ്രമം പുണ്യാളന്‍ ഇടപെട്ടാണ് തടയുന്നത്. സെറ്റിട്ട പള്ളി പൊളിച്ചാലും പുണ്യാളന്‍ ഇടപെട്ടുകളയുമോ? ഉളവെയ്പിന്‍കാര്‍ അത് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. ആമേന്‍!

*
ഗിരീഷ് ബാലകൃഷ്ണന്‍ ദേശാഭിമാനി

Monday, March 11, 2013

ദേശിബാണിയുടെ മന്ദ്ര-മധ്യമങ്ങള്‍

കഥകളി സംഗീതവഴികളില്‍ ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണകുറുപ്പ് തുടങ്ങിവച്ച ആലാപധാര ഹിമകണംപോലെ ശുദ്ധവും മണ്‍മനസുപോലെ ദേശിയുമായതിനാല്‍, അത് ഇന്നും പരിലസിക്കുന്നു; പരിമളം പരത്തിക്കൊണ്ട്. വിവിധ പാട്ടുവഴികളില്‍, അരങ്ങുകളില്‍, വീട്ടകങ്ങളില്‍, ആസ്വാദകരുടെ മനോമുകുരങ്ങളില്‍ ഒക്കെ ആ വേറിട്ട ആലാപനശകലങ്ങള്‍ കുടികൊള്ളുന്നുണ്ട്. കളംപാട്ടിന്റെ ആര്യ-ദ്രാവിഡ സംഗമരൂപങ്ങള്‍, ശാസ്ത്രീയ സംഗീതം ഘടിപ്പിച്ച സംഗതി-സഞ്ചാരങ്ങള്‍, കഥകളി സംഗീതത്തിന്റെ തനിസ്വരൂപങ്ങള്‍... തുടങ്ങി വ്യാഖ്യാനിച്ച് വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന അനവധി ഘടകങ്ങളും അവയില്‍ കാണാം.

എന്നാല്‍, കുറുപ്പാശാന്‍ തന്റെ ഹൃദയരാഗത്തില്‍നിന്ന് സ്നേഹത്തോടെ പകര്‍ന്നുകൊടുത്ത തേന്‍കണങ്ങളാല്‍ സമൃദ്ധമായ ആലാപനങ്ങളെ നിര്‍വചിക്കുക അസാധ്യം, പക്ഷേ ആസ്വദിക്കുക എത്രയോ ലളിതസുസാധ്യം. അപ്രകാരമുള്ള അനര്‍ഗള പ്രവാഹങ്ങളെ നേരിട്ട് ഉള്‍ക്കൊണ്ട് അരങ്ങുകളെ ഹൃദ്യമാക്കുന്ന ഒരു ഗായകനുണ്ട്, പാലനാട് ദിവാകരന്‍. ആ പാട്ട് ആശാനെ അനുകരിക്കലല്ല, അതുള്‍ക്കൊള്ളലാണ്. ദേശിബാണിയുടെ മന്ദ്ര-മധ്യമത്തിലും ഉച്ചസ്ഥായിയിലുമെല്ലാം ആ പഴയധാരയുടെ അസ്തിവാരത്തില്‍ കെട്ടിപ്പൊക്കിയ എടുപ്പുകളുണ്ട്. ഒരുപക്ഷേ, മലയാളം ഇനിയും വേണ്ടത്ര പ്രയോജനപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു ഗായകനാണ് പാലനാട് എന്നുപറഞ്ഞാല്‍ അതിശയോക്തിയല്ല. അദ്ദേഹത്തിന് കഥകളിയരങ്ങുകളും കഥകളിപദ കച്ചേരികളും ധാരാളമുണ്ട്. അതിനുമപ്പുറം ചെയ്യാന്‍ കഴിയുന്ന ശബ്ദത്തിനും ശൈലിക്കും ഉടമയാണ് അദ്ദേഹം എന്നതാണ് തിരിച്ചറിയേണ്ടത്.

മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ ചെറുകര റെയില്‍വേസ്റ്റേഷനില്‍ വണ്ടിയിറങ്ങി ഓട്ടോസ്റ്റാന്‍ഡിലേക്ക് നടക്കുമ്പോള്‍ മുന്നില്‍ ഓടിയെത്തിയത് അലംകൃതമായ ഒരു ഓട്ടോറിക്ഷ. അടുത്ത് നിര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ ചോദിച്ചു: ""പാലനാട് മനയില്‍ പോകണം, അറിയോ?"" അയാള്‍ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ച് പറഞ്ഞു: ""ജ്ജ് കേറിക്കോളി."" അയാളുടെ പേര് മുഹമ്മദ് എന്നാണ്. വാഹനത്തിന്റെ മുകളില്‍ അറബിയിലെഴുതിയ സൂക്തങ്ങള്‍കൊണ്ടുള്ള ഒരു ചിത്രം കണ്ടു. കാലം മാറിയതൊക്കെ ബോധ്യമുണ്ടെങ്കിലും മനസ്സില്‍ ആ പഴയമട്ടിലുള്ള പാലനാട്മന തന്നെയായിരുന്നു സങ്കല്‍പം. നീണ്ട വഴിയുള്ള ടെറസ്വീടിന്റെ ഗേറ്റിനു മുന്നില്‍ വണ്ടി നിര്‍ത്തി മുഹമ്മദ് പറഞ്ഞു: ""ഇദ്ദന്നെ പാലനാട് മന."" ഒരു പൈസപോലും അധികം പറയാതെ കൃത്യം തുക വാങ്ങി അഹമ്മദ് നീങ്ങിയകന്നു. ശരിയാണ്, ആധുനിക മട്ടിലുള്ള പുതിയ വീടാണെങ്കിലും പേരിലെ വേരുകള്‍ പൂര്‍വകാല സ്മൃതികളുടെ നന്മയെ താലോലിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ. പാലനാടിന്റെ സുന്ദര ശബ്ദത്തില്‍, പതിഞ്ഞ പദങ്ങളുടെ മനോഹാരിതകള്‍ ഇരട്ടിക്കുമ്പോഴൂം ഒരു പാട്ടുപാരമ്പര്യത്തിന്റെ നിലാനിഴല്‍ പതിയുന്നത് അറിയാം. അതേസമയം, പാട്ട് കേള്‍ക്കുന്ന പുതിയ സമൂഹത്തിന്റെ അഭിരുചികള്‍ കൂടി ഉള്‍ക്കൊണ്ട് "മെലോഡിയസ്" ആയ സംഗതികള്‍ ചേര്‍ക്കാനും ഈ ഗായകന്‍ മറക്കാറില്ല, പ്രത്യേകിച്ച് കഥകളിപ്പദ കച്ചേരികളില്‍. ഒരു പക്ഷേ, അതില്‍ കുറുപ്പാശാന്റെ വഴിയുണ്ടാകാം. ഇന്ത്യയുടെ നാനാഭാഗങ്ങളില്‍ സഞ്ചരിക്കാന്‍ അവസരം ലഭിക്കുകയും അവിടങ്ങളിലെയെല്ലാം പാട്ടുരീതികള്‍ മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്ത കുറുപ്പാശാന്‍ അതെല്ലാം നെഞ്ചിലേറ്റിയിരുന്നു. ദേശിയുടെ മേല്‍മൂടിയില്‍ ഹിന്ദുസ്ഥാനിയുടെ മേല്‍നടകള്‍ ഒഴുകിപ്പരന്നതും തെന്നിന്ത്യന്‍ നാട്ടുരീതികള്‍ തൊങ്ങല്‍ ചാര്‍ത്തിയതും മറ്റും അങ്ങനെയാണ്.

അത്യപൂര്‍വമായ ആ ചേരുവകള്‍ കൂടി ചേര്‍ത്താണല്ലോ ശിഷ്യര്‍ക്ക് ആശാന്‍ പകര്‍ന്നു കൊടുത്തതും. കഥകളി സംഗീതത്തെ തന്നെ മാറ്റിമറിച്ച ആ പ്രതിഭാവഴിയില്‍ ചെന്ന് ചേര്‍ന്നതിനെ കുറിച്ച് പാലനാട് പറയുന്നതിങ്ങനെ:

""വൈകിയാണ് കഥകളി സംഗീതത്തിലേക്ക് വന്നത്. കര്‍ണാടിക് പഠിച്ചു, അഞ്ചില്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍. സിനിമാപാട്ട് കമ്പം കലശലായിരുന്നു. കീര്‍ത്തനങ്ങളൊക്കെ തന്നെ പഠിക്കുകയുണ്ടായി. തിരുവനന്തപുരത്തുള്ള ഒരു ഭാഗവതര് ഇവിടെ വന്ന് താമസിച്ചു. ഗുരുകുല രീതിയിലായിരുന്നു പഠനം. അദ്ദേഹം ഇവിടെ നാലുകെട്ടില്‍ വന്ന് ആഴ്ചയില്‍ രണ്ടുദിവസം താമസിക്കും. അങ്ങനെ മൂന്ന് വര്‍ഷം പഠിച്ചു. പിന്നെ ഹൈസ്കൂളില്‍ ആയപ്പോള്‍ അതൊക്കെ നിര്‍ത്തി. പട്ടാമ്പി കോളേജില്‍ പഠിക്കണ കാലത്താണ് ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണകുറുപ്പാശാന്‍ അഹമ്മദാബാദില്‍നിന്ന് ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്. അവിടെ മൃണാളിനി സാരാഭായിയുടെ കൂടെയായിരുന്നു. ഇവിടെ പുതുമന ഇല്ലത്ത് അദ്ദേഹം കളംപാട്ട് പാടാന്‍ വന്നു. അന്ന് അച്ഛന്‍ എന്നെയും കൊണ്ടു പോയിരുന്നു. കഥകളിക്കൊക്കെ സ്വതേ കൊണ്ടുപോകാറുണ്ട്. അന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാട്ട് കേട്ട് വല്ലാതെയങ്ങ്ട് ഇഷ്ടായി. ഞങ്ങളുടെ ചേലാട് ക്ഷേത്രത്തിലും രണ്ടുവര്‍ഷം കഥകളിക്ക് പാടാന്‍ വന്നു. ഞാന്‍ പിന്നില്‍ ശ്രുതിമീട്ടി നിന്നിരുന്നു. അന്ന് മുഴുവന്‍ പാടിയത് കുറുപ്പാശാനാണ്. അതുകൂടി കേട്ടപ്പോള്‍ എനിക്ക് വല്ലാതെയായി. ആശാന്റെ കീഴില്‍ പഠിക്കണം എന്നായി. അദ്ദേഹം പാടുന്നിടത്തെല്ലാം പോകും. പഠിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹം കേട്ടിട്ട് മുത്തച്ഛന്‍ തന്നെ കുറുപ്പാശാനെ കൊണ്ട് പഠിപ്പിക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞു, പക്ഷേ; കോളേജ് വിദ്യാഭ്യാസം കഴിയട്ടെ എന്നുപറഞ്ഞു. മാത്രമല്ല, കുറുപ്പാശാന്‍ അപ്പോഴേക്കും കൊല്‍ക്കത്ത ശാന്തിനികേതനത്തിലേക്ക് പോവുകയും ചെയ്തു.

പോയിവരുന്നതിനിടെ ഞാന്‍ ബിഎഡും കഴിഞ്ഞ് പിഎസ്സി ടെസ്റ്റ് വഴി ജോലിക്ക് കയറി, മലപ്പുറം വിഎംസി സ്കൂളില് അധ്യാപകനായിട്ട്, 1978 ല്‍. 24 വയസ്സായി. ഈ സമയത്താണ് അദ്ദേഹം കോട്ടയ്ക്കലില്‍ അധ്യാപകനായി വരുന്നത്. അപ്പോള്‍ എന്റെ ആഗ്രഹത്തിന് വീണ്ടും ജീവന്‍ വച്ചു. ഗുരുകുല സമ്പ്രാദയത്തിലാണ്, സ്കൂളില്‍ നിന്ന് വൈകിട്ട് പോകും. ഒരു ദിവസം അവിടെ തങ്ങും. ശനിയാഴ്ച എനിക്കു വേണ്ടി അദ്ദേഹം പ്രത്യേകം ക്ലാസെടുക്കും. ഏതാണ്ട് രണ്ട് വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അരങ്ങേറ്റം നടത്തി, കുചേലവൃത്തം. അപ്പോ, ശരിക്കും അഞ്ചുവര്‍ഷമെങ്കിലും പഠിക്കണം. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു അതുമതി, ബാക്കി രംഗപരിചയത്തിലൂടെ ആയിക്കൊള്ളുമെന്ന്. അങ്ങനെയാണ് അരങ്ങേറ്റം നടത്തിയത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൂടെ കളിക്ക് പോകാന്‍ തുടങ്ങി. 80 കളിലാണ്. തൃപ്പൂണിത്തുറ, എറണാകുളം ഭാഗങ്ങളിലൊക്കെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൂടെ പോയി. 88 ല്‍ അദ്ദേഹം മരിച്ചു. ആദ്യമൊക്കെ മൂന്നാം പാട്ടുകാരനായിരുന്നു. പിന്നീട്, നിരവധി വേദികളില്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിങ്കിടിയായി പാടി. പഠിച്ചത് കുറുപ്പാശാന്റെ കീഴില്‍ മാത്രമാണ്. കളരി ചിട്ട കിട്ടാന്‍ വേണ്ടി ഒരു വര്‍ഷം കലാമണ്ഡലത്തില്‍ പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. കോട്ടയം കഥകളൊക്കെ പരിചയിച്ചത് അവിടെ വച്ചാണ്.""

കുറുപ്പാശാന്‍ വരുന്നില്ലയെന്നറിഞ്ഞ് ഒരു കാലത്ത് സദസ്സ് ശൂന്യമാകുന്ന സ്ഥിതിയുണ്ടായിരുന്നു. കഥകളിപ്പാട്ടിലെ ഒരു ഹരതരംഗം വ്യാപിച്ചത് കുറുപ്പിന്റെ പുത്തന്‍ പ്രയോഗങ്ങള്‍ കൊണ്ടാണ്. പാട്ട് എന്ന പേരും അലറിപ്പൊളിക്കുന്ന ശീലവുമുള്ള ഭാഗവതര്‍മാര്‍ മാറാതെ അതേ നില്‍പ്പ് നില്‍ക്കുകയും മുന്നിലെ ആസ്വാദകര്‍ അടിമുടി മാറുകയും ചെയ്ത കാലത്തെക്കുറിച്ചാണ് പറയുന്നത്. അങ്ങനെയാണ് ലോകം ചുറ്റിയ അനുഭവവുമായി കുറുപ്പ് വന്നിറങ്ങുന്നത്. അദ്ദേഹം മലയാളിയെ ഞെട്ടിച്ചു. കീചകവധത്തിലെ ""ഹരിണാക്ഷീ..."" ഒരു ദിവസം പാടിയപോലെയാവില്ല പിറ്റേന്ന് പാടുക. അങ്ങനെ ഏത് പദവും. ആലാപനത്തില്‍ ഇത്രമാത്രം വ്യത്യാസങ്ങളും പ്രത്യേകതകളും വരുത്തുന്ന മറ്റൊരാളെക്കുറിച്ച് പറയാനില്ല. ആ ശൈലിയോടുള്ള ആരാധനയാണ് അരങ്ങില്‍നിന്ന് അരങ്ങുകളിലേക്ക് ആസ്വാദകരെ ഓടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്. കഥകളി ലോകം തന്നെ പൂര്‍ണമായോ അതിനു പുറത്തുള്ള ലോകം അല്‍പമെങ്കിലുമോ കുറുപ്പിനെ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. അതാണ് പാലനാട് തന്റെ ആശാനെ കുറിച്ചു പറയുമ്പോള്‍ ഓര്‍മിപ്പിക്കുന്നത്:

""വാസ്തവത്തില്‍, കുറുപ്പാശാന് അര്‍ഹമായ ഒരു അംഗീകാരം കിട്ടിയിട്ടില്ല. ആ കാലഘട്ടത്തിന്റെ പ്രത്യേകത ഒരു കാരണമാകാം. മാത്രമല്ല അദ്ദേഹം അതിനൊന്നും കൂട്ടാക്കുകയോ ശ്രമിക്കുകയോ ചെയ്തിരുന്നില്ല. ഒരു പ്രത്യേകതരം സ്വഭാവമായിരുന്നു. കുറേ പാടും എന്നതൊഴിച്ചാല്‍ മറ്റൊരു ആഗ്രഹവും ഇല്ല. ആകെ കിട്ടിയത് കലാമണ്ഡലം അവാര്‍ഡ് മാത്രമാണ്. കഥകളി പാട്ടിന്റെ ലോകം തന്നെ മാറ്റിയ ഒരു യാത്രയായിരുന്നു കുറുപ്പാശാന്റേത് എന്നോര്‍ക്കണം. "" അഹമ്മദാബാദില്‍ പോയിവന്ന ശേഷമാണ് വാസ്തവത്തില്‍ പാട്ടിലൊക്കെ ഒരു മാറ്റം വരുത്തിയത്. അവിടെ പോയി ഹിന്ദുസ്ഥാനിയൊക്കെ പഠിച്ചല്ലോ. അപ്പൊ അതൊക്കെ ചേര്‍ന്ന ചില പ്രയോഗങ്ങള് നടത്തും. കളംപാട്ട് തന്നെ സാധാരണ കുറുപ്പുമാര് പാടുന്നതു പോലെയായിരുന്നില്ല.

ആശാന്‍ പാടുമ്പോള്‍ ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ട്. പിന്നെ ആ ശബ്ദത്തിന്റെയൊരു സുഖം പറയാതിരിക്കാന്‍ കഴിയില്ല. കര്‍ണാടിക്കാണെങ്കില്‍ തന്നെ അത് പ്രയോഗിക്കുന്നതിലുള്ള വൈഭവം ചെറുതല്ല. പദത്തിന്റെ ഒരു സുഖം കിട്ടുന്നതൊക്കെ അതിലാണ്. ഏത് സ്ഥായി പാടിയാലും ആ സുഖം കിട്ടും, കുറുപ്പാശാന്‍ പാടുമ്പോള്‍. അദ്ദേഹം ധാരാളം പരീക്ഷണങ്ങളും നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ, നമുക്ക് മനസ്സിലാവില്ല അത് പരീക്ഷണമാണെന്ന്. പത്ത് ഹരിണാക്ഷി പാടിയാല്‍ അത് പത്ത് വിധമായിരിക്കും, അല്ലെങ്കില്‍ പത്ത് കാംബോജിയായിരിക്കും. നിരവധി ആരാധകര്‍, അവര് കാതോര്‍ക്കുക ആ പ്രയോഗങ്ങളിലാണ്. അക്കാലത്ത് അമ്പലങ്ങളില്‍ മൈക്കിന്റെ മുന്നില്‍ ടേപ്പ്റെക്കോര്‍ഡര്‍ വച്ച് പിടിച്ച് അനവധിയാളുകള്‍ ആശാന്റെ പദം സൂക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇപ്പോള്‍ അതൊക്കെ സിഡിയാക്കിയിട്ടുണ്ട്. നെറ്റിലും ലോഡ് ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ഇരിങ്ങാലക്കുടയില്‍ എല്ലാ വര്‍ഷവും അനുസ്മരണം നടത്താറുണ്ട്. ഒരു സിഡി കളി (സിഡിയില്‍ റെക്കോഡ് ചെയ്തിട്ടുള്ള പദങ്ങള്‍ക്ക് ആടുക) നടത്തും. കുറുപ്പിന്റെ പാട്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാട്ടിന്റെ സിഡി ബാഗിലുണ്ടെന്നറിഞ്ഞാല്‍ വാങ്ങാന്‍ ആളാണ്. ഈയിടെ തിരുവനന്തപുരത്ത് ദൃശ്യവേദിയുടെ കളിക്കു പോകുമ്പോള്‍ കുറച്ച് സിഡിയുമായി പോയി. മുഴുവന്‍ വാങ്ങിച്ചു ആളുകള്‍.""

""കുട്ടിക്കാലത്ത് കേട്ട് പരിചയിച്ച കഥകളിപ്പാട്ട് വേറൊന്നായിരുന്നു. കലാമണ്ഡലം നീലകണ്ഠന്‍ നമ്പീശന്‍, വെങ്കിടകൃഷ്ണഭാഗവതര്... ഇവരൊക്കെയാണ് പാടുന്നത്. അവര് ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഒരു രീതിയുണ്ടല്ലോ. അക്കാലത്തും രാഗത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ തന്നെയാണ് പാടുന്നതെങ്കിലും കഥകളിക്കു പാടുമ്പോഴുള്ള ഒരു ശീലുണ്ടല്ലോ, അതിനപ്പുറം പോയിട്ടില്ല. നീട്ടി നീട്ടി മേളംപിടിപ്പിച്ച് പാടുന്ന സമ്പ്രദായം. "മേളത്തിന് പാടുകാ"ന്നു പറയും, അതായത് നീട്ടി നീട്ടി പരമാവധി കൊഴുപ്പിച്ചു പാടുകയെന്നര്‍ഥം. ഗുരുനാഥന്മാര് പഠിപ്പിച്ചതില്‍ നിന്ന് മാറ്റിപ്പാടാനൊന്നും ആര്‍ക്കും ധൈര്യം വന്നിട്ടില്ല. പഠിച്ചതേ പാടൂ എന്ന ശാഠ്യം. അതില്‍ കവിഞ്ഞതൊന്നും ചിന്തിക്കുകയോ പ്രവൃത്തിക്കുകയോ ചെയ്യില്ല. പിന്നീട് വന്നവര്‍ക്ക് അതിനൊക്കെ ധൈര്യം കിട്ടി. ഇപ്പോ എല്ലാവരും സ്വതന്ത്രമായി, പണ്ടുണ്ടായിരുന്ന പേടിയൊക്കെ പോയി.""

*
ഏതായാലും കുറുപ്പിന്റെ ഉദ്യമം ഏറ്റു. ആസ്വാദകര്‍ ഇളകി മറിഞ്ഞു. അടുത്ത തലമുറ കുറേക്കൂടി കേറിക്കളിച്ചു. എമ്പ്രാന്തിരി, ഹൈദരാലി തുടങ്ങിയവരൊക്കെ ആയപ്പോഴേക്കും കഥകളി പാട്ടിലെ പരിഷ്കാരങ്ങള്‍ക്ക് വേഗമേറി. ശരിക്കും കര്‍ണാടിക് സംഗീതത്തിന്റെ ഒരു സ്വാധീനം പ്രകടമായി. അപ്പോള്‍, നമ്മുടെ പഴയ, ആ കേരളീയ സംഗീതത്തിന്റേതായ ഒരു പാരമ്പര്യം-സോപാനവും മറ്റും-ആ സ്വദേശി സമ്പ്രദായം നഷ്ടമായി എന്ന് പറയാം. അങ്ങനെയൊരു നഷ്ടമുണ്ടായി എന്നു പറയുമ്പോഴും കഥകളി സംഗീതം കൂടുതല്‍ ഹൃദ്യമായി എന്ന വസ്തുത നാം കാണാതെ പോകരുത്. കുറേക്കൂടി ഭാവാത്മകമായി. അക്ഷരം, വാക്കുകള്‍ എന്നിവയുടെ കാര്യത്തിലും കൂടുതല്‍ ശ്രദ്ധ പിന്നീട് വന്ന ഗായകര്‍ക്കുണ്ടായി. കഥകളി പദകച്ചേരി

""പാട്ടിനു മാത്രമല്ല. എല്ലാത്തിനും മാറ്റം വന്നല്ലോ. ലോകത്തു തന്നെ വലിയ മാറ്റങ്ങളാണല്ലോ ഉണ്ടായത്. കഥകളിയിലും അത് പ്രതിഫലിച്ചു. ഞാന്‍ അക്കാലത്ത് മുന്‍നിരയിലുണ്ടായിരുന്നവരുടെയൊക്കെ കൂടെ പാടി. എമ്പ്രാന്തിരി, ഹൈദരാലി, കലാനിലയം ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍, ഹരിദാസ് തുടങ്ങിയവരൊക്കെയായിട്ട്. അക്കാലത്ത് തന്നെ കഥകളിപ്പദ കച്ചേരി തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഇപ്പോ, പൊതുവേദികളിലും, ക്ലബ്ബുകളിലും കല്യാണങ്ങള്‍ക്കും കച്ചേരി വയ്ക്കുന്ന സമ്പ്രദായമുണ്ട്. ചെണ്ട, മദ്ദളം, ഇടയ്ക്ക എന്നിവയുണ്ടാകും. അവയ്ക്ക് ഒരു തനിയാവര്‍ത്തനം വയ്ക്കും. അപ്പോ അവയ്ക്കും അവസരം കിട്ടും. കച്ചേരിക്ക് ഉള്ള ഗുണമെന്താണെന്നു വച്ചാല്‍, രംഗത്തുപാടുന്നതില്‍നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായിട്ട് പലതും ചെയ്യാന്‍ കഴിയും. അഭിനയിക്കുമ്പോള്‍ പാടിക്കൊടുക്കുന്നതു പോലെയല്ല, കുറേക്കൂടി മനോധര്‍മങ്ങളൊക്കെ ചെയ്യാന്‍ പറ്റും. രാഗം ഒന്നു മാറ്റിപ്പിടിക്കലടക്കമുള്ള കാര്യങ്ങളില്‍ കുറേക്കൂടി സ്വാതന്ത്ര്യം കച്ചേരിക്കുണ്ട്. തെരഞ്ഞെടുത്ത പദങ്ങളാണ് കച്ചേരിക്ക് പാടുക. നളചരിതം, കീചകവധം തുടങ്ങിയവയാണ് അധികവും. ദ്രുതപദങ്ങളും, നടകള് മാറ്റാവുന്ന പദങ്ങളുമൊക്കെയാണ് പാടുക. കാംബോജിയില്‍ ഹരിണാക്ഷി ഒരു തോടി, ബസബസ സൂതാ, കര്‍ണശപഥത്തിന്റെ എന്തിഹ മന്‍മാനസേ... അതൊക്കെ പാടും. പിന്നെ സദസീന്ന് അഭിപ്രായങ്ങളൊക്കെ വരും. ലിസ്റ്റ് തന്നെ വരാറുണ്ട്. പക്ഷേ, കഥകളിക്ക് പാടുകയെന്നാല്‍ രംഗത്ത് പാടുന്നത് തന്നെയാണ്. അത്രയൊന്നും സുഖം കച്ചേരിക്ക് കിട്ടില്ല. കുറുപ്പാശാനൊന്നും കച്ചേരിയോട് താല്‍പര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല.""

*
ഉടുത്തുകെട്ടിന് ഘനം വയ്ക്കാന്‍ കീറച്ചാക്കുപോലും ഇല്ലാതെ പഴംതുണി കുത്തിത്തിരുകി കീറിനാറിയ ആഹാര്യവുമായി നടന്ന കഥകളി സംഘങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു, പ്രത്യേകിച്ചും നാട്ടിന്‍ പുറങ്ങളില്‍. പഠിച്ച കല എന്ന നിലയില്‍ ഒരു ഭാരം തന്നെയായി കഥകളി കൊണ്ടുനടന്നവരുണ്ട്. ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ ആ അരങ്ങുകാലത്തിനു ശേഷം ഒരു ഉണര്‍വുണ്ടായി.

""ശരിക്കും ഞാന്‍ കോളേജില്‍ പഠിക്കുന്ന സമയത്താണ് കഥകളിയുടെ ഒരു വല്ലാത്ത മുന്നേറ്റവും മറ്റും കണ്ടത്. കൃഷ്ണന്‍നായരും രാമന്‍കുട്ടിനായരും മറ്റും തിളങ്ങി നില്‍ക്കുന്ന കാലമാണ്. അന്നൊരു രണ്ടാംനിര കലാമണ്ഡലത്തിലുണ്ട്. അതില്‍ ഗോപിയാശാനൊക്കെയുണ്ട്. എല്ലാ ദിവസവും കളിയാണ്. ചില ദിവസം ഒന്നിലധികം. ഇങ്ങനെയൊരുമുഖം. പല പ്രാദേശിക കഥകളി സംഘങ്ങളും അങ്ങേയറ്റം ദാരിദ്ര്യത്തിലായി ഇത് നിലച്ചുപോകും എന്ന നിലവന്നപ്പോഴാണല്ലോ കലാമണ്ഡലം വരുന്നത്. അന്ന് രംഗത്തുണ്ടായിരുന്നവരുടെ ഒരു കൂട്ടായ്മയും അര്‍പ്പണ മനോഭാവവും വാര്‍ത്തെടുത്ത ഒരു സംസ്കാരവും കലാകാരന്മാരും ആസ്വാദകരും ഇട്ട അടിസ്ഥാനവുമാണ് കഥകളിയെ കുറേയൊക്കെ പുനരുദ്ധരിച്ചത്. ഇപ്പോള്‍ അനവധി ചെറുപ്പക്കാര്‍ പഠിക്കാനും കാണാനും രംഗത്തുണ്ട്. പാട്ടിനും മേളത്തിനും വേഷത്തിനുമൊക്കെ യുവാക്കളുണ്ട്, ധാരാളം. അരങ്ങും സദസും പുതിയൊരു തലമുറയിലേക്ക് മാറുന്ന കാലഘട്ടം കൂടിയാണിത്.""

""പാട്ടിന്റെ മേഖലയില്‍ എങ്ങനെയാണെന്നുവച്ചാല്, ആ പഴയ സമ്പ്രദായം മുറുകെ പിടിക്കുന്നില്ല. ഇപ്പോ, എമ്പ്രാന്തിരി പാടുമ്പോള്‍ കൂടെ പാടാന്‍ ചില നിശ്ചിത ആളുകളാണുണ്ടായിരുന്നത്. അങ്ങനെയൊരു ടീം എന്നൊന്നും പറയാന്‍ കഴിയില്ല. ഇന്ന് അങ്ങനെയില്ല. തുല്യരായ പാട്ടുകാര്‍ എന്നു പറയാം. ആര്‍ക്കും ആരുടെ കൂടെയും പാടാം എന്ന സ്ഥിതിയുണ്ട്. ചിലപ്പോള്‍ പത്തിയൂര്‍ ശങ്കരന്‍കുട്ടിയാകും അല്ലെങ്കില്‍ ബാബു, അതുമല്ലെങ്കില്‍ മറ്റൊരാള്‍. വാസ്തവത്തില്‍ നല്ല സമ്പ്രദായം ഇപ്പോഴത്തേതാണ്. പരസ്പരം അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്.""

*
പരിചിതരായ കഥകളി ആസ്വാദകര്‍ തങ്ങളുടെ ആസ്വാദന തഴക്കത്തിലൂടെ ശീലമാക്കുന്നത് ഹൃദ്യവും ആഴവും ഗരിമയുമുള്ള സുന്ദരപദങ്ങള്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും കേള്‍ക്കാനും അവയുടെ രംഗാവതരണത്തില്‍നിന്ന് കൂടുതല്‍ കൂടുതല്‍ വായിക്കാനുമാണ്. ഒരുപക്ഷേ, അപ്രകാരമുള്ള പദങ്ങള്‍ സ്വാഭാവികമായും അധികമുള്ളത് നളചരിതത്തിലാണ്. ആട്ടക്കഥ എന്നതിലപ്പുറം ഏത് കാലത്തും സ്വതന്ത്രമായി വിഹരിക്കാനാവശ്യമായ എല്ലാ ലക്ഷണങ്ങളും മൗലികതയും തികഞ്ഞ കാവ്യമാണല്ലോ നളചരിതം. നളചരിതത്തിനു മുമ്പും പിമ്പും ആട്ടക്കഥകള്‍ പിറന്നിട്ടുണ്ട്. എന്നാല്‍ ഉണ്ണായിവാര്യരുടെ ഭാവനയും ഔചിത്യവും ഭാഷയും മറ്റും ഒത്തുചേര്‍ന്ന, നളചരിതം പോലെ ഒന്നുണ്ടായിട്ടില്ല. എന്നാല്‍, മറ്റ് ആട്ടക്കഥകളെല്ലാം മോശമാണ് എന്ന് പറയാമോ? അതുമില്ല. പാലനാട് പറയുന്നു: ""എനിക്ക് തോന്നുന്നത് സംഗീതവും ചിട്ടയും കൂടുതലുള്ളത് ഇരയിമ്മന്‍തമ്പിയുടെ കൃതികളിലാണെന്നാണ്. ഉത്തരാസ്വയംവരം, കീചകവധം, ദക്ഷയാഗം. അതേസമയം പാടാന്‍ ഏറ്റവും സുഖം നളചരിതമാണുതാനും. രാഗങ്ങളുണ്ട്. മറ്റുള്ളവയിലൊക്കെ ഒരു കണക്കുണ്ട്. ഉണ്ണായിവാര്യരുടേത് കാവ്യമല്ലേ, അതിലേക്ക് രാഗങ്ങള്‍ ചേര്‍ക്കുമ്പോഴുള്ള, സംഗീതം ചേര്‍ക്കുമ്പോഴുള്ള ഒരു സുഖം... അതൊന്നു വേറെ തന്ന്യാണ്. പദങ്ങളൊക്കെ അത്ര ഹൃദ്യമായി വിളക്കിച്ചേര്‍ത്തിരിക്കുന്നു. മൂന്നാം ദിവസത്തില്‍ ആത്മഗതമായിട്ട് തോടിയിലുള്ള പദം "ലോകപാലന്‍മാരേ..." ശരിക്കും നിറഞ്ഞ ഒരു പദമാണ്, ഞാനൊരു ഉദാഹരണം പറഞ്ഞതാണ്. മറ്റ് നിരവധി പദങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാനാവും. ഇപ്പോ, "വിജനേ ബത.." ഒക്കെണ്ട്. പിന്നെ, പറയാവുന്ന കഥ രുഗ്മാംഗദചരിതമാണ്. കഥയോടും സംഗീതത്തോടും ചേര്‍ച്ചയുള്ള പദങ്ങളാണ് അതിലുള്ളത്. പുതിയ കാലത്തെ കഥകളികളൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാതെ പോയതും ഒരുപക്ഷേ, മികച്ച പദങ്ങളുടെ അഭാവം തന്നെയാകാം. കര്‍ണശപഥം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും അതിന് പിന്നില്‍ കൃഷ്ണന്‍നായരാശാന്റെയും ഗോപിയാശാന്റെയുമൊക്കെ ഒരു തള്ളലുണ്ട്. അനവധി വേദികളില്‍ അവര്‍ തന്നെ കര്‍ണശപഥത്തില്‍ വേഷം കെട്ടുകയുണ്ടായി. ശരിക്കും അങ്ങനെയാണ് ആ കഥ ഹൈലൈറ്റ് ചെയ്യപ്പെടുന്നത്. ആശാന്മാരൊക്ക തമ്പിയുടെ പദങ്ങളെ ഏറെ താല്‍പര്യത്തോടെയാണ് കണ്ടിരുന്നത്. കഥകളിക്ക് പറ്റിയ സാഹിത്യവും വാക്കുകളും ആണ് അവയിലുള്ളത്. അതൊക്കെ ചിട്ടപ്പെടുത്തി തന്നെയാണ് പാടിയിരുന്നത്. ഇപ്പോള്‍ അങ്ങനെയാരു പതിവൊന്നുമില്ല. ഞങ്ങള് തെക്കന്‍ കേരളത്തിലെ വേദികളില്‍ ചെന്നാല്‍ തെക്കന്‍ശൈലിയിലാണ് പാടുക. അതിന് കഴിയും. രണ്ട് ചിട്ടകളും ഇന്നും നിലനില്‍ക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ, ഇരു വിഭാഗക്കാരും തമ്മില്‍ ഒരു കോറിലേഷനുണ്ട്. തെക്ക് പോയാല്‍ കലാമണ്ഡലംകാര് തന്നെ തെക്കനും പാടും. മടവൂര്‍ വാസുദേവനാശനൊക്കൊ തെക്കനേ ചെയ്യൂ. കീചകവധമൊക്കെ കെട്ടുമ്പോള്‍ ആശാന്‍ പറയും: "രാമന്‍കുട്ടിയാശാന് പാടുന്നതല്ലാട്ടോ എനിക്ക് പാടേണ്ടത്" എന്ന്. അപ്പോള്‍, നമ്മള്‍ അതുപ്രകാരം പാടും. മുമ്പ് അത് പാടാന്‍ തകഴി കുട്ടന്‍പിള്ളയെ പോലുളളവരും മറ്റും വേണമെന്ന് നിര്‍ബന്ധമായിരുന്നു. വാസ്തവത്തില്‍ തെക്കന്‍ കളരി, വടക്കന്‍ കളരി എന്നിങ്ങനെയുള്ള സമ്പ്രദായം ആവശ്യമില്ല. കലാമണ്ഡലം സ്ഥാപിതമായതോടെ അതിനൊരു അവസാനമാകുമെന്നാണ് പലരും കരുതിയത്. പക്ഷേ, ഇപ്പോഴും നിലനില്‍ക്കുന്നു. ഇപ്പോള്‍ തെക്കന്‍ കളരിയില്‍ കൊട്ടുകയും പാടുകയും ചെയ്യുന്നവരൊക്കെ പഠിച്ചത് വടക്കന്‍കളരിയിലാണ് എന്നതാണ് ശരി. വേഷത്തില്‍ തെക്കന്‍സമ്പ്രദായം കലാമണ്ഡലത്തില്‍ പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്, പക്ഷേ മറ്റെല്ലാം പൊതുവായ പഠനമാണ്. തിരനോട്ടത്തിലും, കലാശത്തിലുമൊക്കെ വ്യത്യാസങ്ങള്‍ ഇരുസമ്പ്രദായങ്ങളും തമ്മിലുണ്ട്. ചെറിയ, ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങളാണ്. ഇപ്പോ ബാണയുദ്ധം തെക്കുള്ളവരാണ് ചെയ്യുക. പക്ഷേ, തെക്കന്‍ കേരളത്തിലുള്ളവര്‍ ഇവിടെ വന്ന് പഠിച്ചു തന്നെയാണ് ചെയ്യുന്നത്. മാര്‍ഗി വിജയകുമാറൊക്കെ ചെയ്യുന്നത് കലാമണ്ഡലം ശൈലിയാണ്, തെക്കനല്ല.""

*

കുറുപ്പിന്റെ കാലത്തേതില്‍ നിന്ന് കുറേക്കൂടി മുന്നോട്ട് പോയി കലാമണ്ഡലം ശങ്കരന്‍ എമ്പ്രാന്തിരിയുടെ കാലം. കഥകളിയെന്നാല്‍ കഥകളിപ്പദമാണെന്ന് വരെ തോന്നാവുന്ന വിധം ആലാപനത്തിന്റെ വഴക്കങ്ങളിലും സ്ഥാനത്തിലും മാറ്റം വന്നു. എമ്പ്രാന്തിരിയുടെ പാട്ടിനൊപ്പിച്ച് അഭിനയിക്കുന്ന രീതിയും ചിലപ്പോഴൊക്കെ അരങ്ങുകള്‍ക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിക്കേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്. തന്റെ ആലാപനത്തിന്റെ പിതൃത്വം തനിക്കുമാത്രമാണെന്ന് നന്നായി അറിയാവുന്ന എമ്പ്രാന്തിരി തൊട്ടരികില്‍ നില്‍ക്കാറുള്ള "ശങ്കിടി" പാട്ടുകാരെ കാണാറേയില്ല. സ്വയം മുഴുകി മുഴുകി പാടിക്കൊണ്ടിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന് ഏറെ പഴിയും കേള്‍ക്കേണ്ടി വന്നു. പക്ഷേ, അദ്ദേഹം കഥകളിപദ ആലാപനത്തില്‍ കൊണ്ടുവന്ന നവീനശൈലി കഥകളിക്ക് വലിയ മുന്നേറ്റം നല്‍കി എന്നു തന്നെയാണ് ആത്യന്തികമായ വിലയിരുത്തല്‍. എമ്പ്രാന്തിരിയുടെയും സമകാലീനനായിരുന്ന ഹൈദരാലിയുടെയും കൂടെ പാടിയിട്ടുള്ള പാലനാട് ഇവരുടെ ശൈലീഭേദങ്ങള്‍ നന്നായി മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ട്.

""എമ്പ്രാന്തിരിക്ക് കേരളത്തിലാകെ ലഭിച്ച ഒരു പ്രതിഛായ കഥകളി എന്ന കലയ്ക്ക് തന്നെ ഏറെ വ്യത്യസ്തമായ ഒരു മുഖം ലഭിക്കാന്‍ കാരണമായി. കഥകളി സംഗീതത്തില്‍ പുതിയൊരു വഴി. ശബ്ദത്തിന്റെ പ്രയോഗത്തിലും ഭാവങ്ങള്‍ സമ്പൂര്‍ണമാക്കാന്‍ സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ സൗകര്യവും സമര്‍ഥമായി ഉപയോഗിക്കലും മറ്റും എമ്പ്രാന്തിരിയുടെ വഴിയായിരുന്നു. കുറുപ്പാശാന്‍ വടക്കേഇന്ത്യയില്‍നിന്ന് വരുന്നതിനുമുമ്പുതന്നെ ശങ്കരന്‍ എമ്പ്രാന്തിരിയാശാന്‍ കേരളത്തിലൊരു പുതിയ ശൈലിയും ആലാപനസമ്പ്രദായവും തരംഗവും ഉണ്ടാക്കിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഇരിങ്ങാലക്കുട കലാനിലയത്തിലായിരുന്നല്ലോ അദ്ദേഹം.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആശാനായ നമ്പീശന്‍ പഠിപ്പിച്ച ശൈലിയൊക്കെ പരിഷ്കരിച്ച് പുതിയൊരു സമ്പ്രദായമാണ് പരീക്ഷിച്ചത്. പഴയതില്‍ നിന്ന് തീര്‍ത്തും വ്യത്യസ്തമായ ഒന്നായിരുന്നു. അങ്ങനെ വരുത്തുന്ന മാറ്റങ്ങള്‍ക്ക് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞ കാരണം, പുതിയൊരു വഴി തേടിപ്പോകുക എന്നതായിരുന്നു. കര്‍ണാടക സംഗീതവിദ്വാനായിരുന്ന പീതാംബരകുറുപ്പിന്റെ അടുക്കല്‍ പോയി എമ്പ്രാന്തിരി കര്‍ണാടകസംഗീതത്തില്‍ പരിശീലനം നേടി. അങ്ങനെ പുതിയൊരു ഭൃഗയൊക്കെ ഉണ്ടാക്കി രംഗത്തുവന്നു. എമ്പ്രാന്തിരി ശബ്ദനിയന്ത്രണത്തിലൂടെ, മൈക്ക് ഉപയോഗത്തിന്റെ പ്രത്യേക രീതിയിലൂടെ ഒക്കെ ഭാവ തലത്തിലൊക്കെ വലിയ മാറ്റമുണ്ടാക്കി. അത് പരക്കെ സ്വീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അനവധി ആരാധകര്‍ അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായി. എമ്പ്രാന്തിരിയുടെ പാട്ട് കേള്‍ക്കുകയെന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ ആളുകള്‍ അരങ്ങുകള്‍ക്കു മുന്നിലെത്താന്‍ തുടങ്ങി. വാസ്തവത്തില്‍ പാട്ടില്‍ ഭാവം വരുത്തുന്നതില്‍ വലിയ മാറ്റം ആസ്വാദകര്‍ക്ക് ഫീല് ചെയ്തു. കൃഷ്ണന്‍നായര്‍ അരങ്ങിലും എമ്പ്രാന്തിരിയുടെ പാട്ടുമായി എത്രയെത്ര അരങ്ങുകള്‍ പിന്നിട്ടു. കേശവന്റെ ചെണ്ട, അങ്ങനെയൊരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെയുള്ള കേരളത്തിലേക്കാണ് കുറുപ്പാശാന്റെ വരവ്, അഹമ്മദാബാദില്‍നിന്ന്. കുറുപ്പാശാന്‍ കഥകളിപ്പദരംഗത്ത് മറ്റൊരു മാര്‍ഗമാണ് വെട്ടിത്തുറന്നത്.

ഹിന്ദുസ്ഥാനി ശീലുകളൊക്കെ പ്രയോഗിച്ചതോടെ ആസ്വാദകര്‍ക്ക് രസിച്ചു. അതേസമയം ഒരു സ്വദേശി അടിസ്ഥാനമുണ്ടുതാനും. അങ്ങനെ അരങ്ങുകളില്‍നിന്ന് അരങ്ങുകളിലേക്കുള്ള ഓട്ടമായി. കുറുപ്പാശാനെ കൊണ്ടുവരികയെന്നത് ഗ്രാമങ്ങളില്‍പ്പോലും ഹരമായി. എമ്പ്രാന്തിരിക്കുണ്ടായിരുന്ന ആരാധകരുപോലും ആശാന്റെ പിന്നാലെയായി. കുറേക്കാലം ഇവര്‍ ഒന്നിച്ചു പാടുകയുമുണ്ടായി. പിന്നെയാണ് എമ്പ്രാന്തിരിയുടെ ശാരീരിക അസുഖങ്ങള്‍ മൂലം അത് നിലച്ചത്. മാത്രമല്ല, രണ്ടും രണ്ടു വഴികളായിരുന്നല്ലോ. പക്ഷേ, കേരളത്തില്‍ കഥകളി ആസ്വാകരുടെ ഇടയില്‍ പുതിയൊരു നിരയെ ഉയര്‍ത്തിക്കൊണ്ടുവരുന്നതില്‍ എമ്പ്രാന്തിരി ചെയ്ത സംഭാവന വളരെ വലുതാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാട്ടിന്റെ ഒരു ലയം പറയാതിരിക്കാന്‍ കഴിയില്ല. പിന്നെ, പാടുമ്പോള്‍ വാക്കുകളിലും വരികള്‍ മുറിക്കുമ്പോഴും മറ്റുമുള്ള ശ്രദ്ധ, അതില്‍ വിട്ടുവീഴ്ചയില്ല. എന്നോടൊക്കെ ഇടക്കിടെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, വാക്കുകളില്‍ ശ്രദ്ധവേണമെന്നും അല്ലെങ്കില്‍ അര്‍ഥം മാറുമെന്നും മറ്റും.

രാഗം മാറ്റി പരീക്ഷണങ്ങളൊക്കെ ധാരാളമായി നടത്തിയത് അദ്ദേഹമാണ്. ചെറിയ ചെറിയ പദങ്ങളാണ് മാറ്റുക. നളചരിതം നാലാം ദിവസത്തിലെ ""മന്ദിതേ ചെന്നാലെങ്ങും.."" ദേശി രാഗത്തില്‍ പാടിയത് എമ്പ്രാന്തിരിയാണ്. പന്തുവരാളിയിലാണ് അത് ചിട്ടപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്. അദ്ദേഹം ചെറിയ മാറ്റമാണ് വരുത്തുന്നതെങ്കിലും അതിന്റെയൊരു ഇഫക്ട് വളരെ വലുതായിരുന്നു. നിരവധി വിമര്‍ശനങ്ങള്‍ അന്ന് അദ്ദേഹത്തിനെതിരെ ഉയരുകയുണ്ടായി. അതൊന്നും അദ്ദേഹം കണക്കാക്കിയിരുന്നുമില്ല. വിമര്‍ശിച്ച ടീമൊക്കെ പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാട്ട് കേള്‍ക്കാന്‍ വരികയായിരുന്നു. വെണ്‍മണി ഹരിദാസ് ഒപ്പം പാടിയ സമയത്താണ് മാറ്റങ്ങളധികവും വരുത്തിയത്. അവര് ഒന്നിച്ചിരുന്ന് ചര്‍ച്ച ചെയ്താണ് നിരവധി രാഗങ്ങള്‍ മാറ്റി പാടിയത്. രാഗം മാത്രമല്ല, പാടുന്ന രീതികള്‍ക്കും സംഗതികള്‍ക്കൊക്കെ മാറ്റം വരുത്തി. ബാണയുദ്ധത്തില് (ഉഷചിത്രലേഖ) "കിം കിം അഹോ സഖീ.."എന്ന പദം ഇന്ന് കേള്‍ക്കുന്ന വിധം മാറ്റിയത് ഇവരാണ്. ജോണ്‍പുരിയിലാണ് ഇപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ കേള്‍ക്കുന്നത്, പണ്ട് പാടിയിരുന്നത് ഷണ്‍മുഖപ്രിയയിലൊക്കെയായിരുന്നു. കേള്‍ക്കാന്‍ സുഖം ഇപ്പോഴുള്ളത് തന്നെയാണെന്ന് രണ്ടും കേട്ടിട്ടുള്ളവര്‍ക്ക് മനസ്സിലാകും. ഇവര് വളരെ ദൃഢരായ ഒരു ടീമായി. അപ്പുറത്ത് കുറുപ്പാശാന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ വേറൊരു ടീമും. ഒരു കാലത്ത് ഈ രണ്ട് സംഘങ്ങളാണ് അരങ്ങ് നിറച്ചിരുന്നത്.""

""പഠിച്ചിറങ്ങിയ കാലത്ത് കടുത്ത ആശങ്കയിലായിരുന്നു എമ്പ്രാന്തിരി. കൂടുതല്‍ സ്പെഷ്യലൈസേഷനുകള്‍ക്കൊന്നും ശ്രമിച്ചില്ല. ഭാവിയില്‍ പാടി നില്‍ക്കാന്‍, അതായത് തനിക്ക് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാന്‍ കഴിയുമോ എന്ന ഉല്‍കണ്ഠയും അദ്ദേഹത്തെ അലട്ടിയിരുന്നു. അത് പലപ്പോഴും പ്രകടമാക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. എന്നാല്‍, ഇരിങ്ങാലക്കുട കലാനിലയത്തില്‍ അധ്യാപകനായി ചേരുകയും ആ കാലത്ത് ശാസ്ത്രീയ സംഗീതത്തില്‍ പരിശീലനം തേടുകയും ചെയ്തു. ശബ്ദനിയന്ത്രണത്തിലും മറ്റും ബഹുകേമത്തം പ്രകടമാക്കാനുമായി. ഇതൊക്കെ വച്ച് മാറ്റങ്ങള്‍ വരുത്താന്‍ തുടങ്ങി. അങ്ങനെയേ നിലനില്‍ക്കുവെന്നു വന്നു. നിലനില്‍പ്പിന്റെ പ്രശ്നമായി. മാറ്റങ്ങള്‍ എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ നമ്പീശനാശാന്‍ പഠിപ്പിച്ച അടിസ്ഥാനങ്ങളിലൊന്നും വ്യത്യാസം വരുത്തിയിട്ടില്ല. ആലാപനത്തിലെ ഒരു "സ്റ്റൈലൈസേഷന്‍" എന്നു പറയാം. ചെറിയ പദങ്ങള്‍ക്ക് രാഗം മാറ്റും വാക്കുകളെ സ്പഷ്ടമായി ഉച്ചരിക്കും, അര്‍ഥമറിഞ്ഞുള്ള ഭാവം നിര്‍ബന്ധം. മുമ്പുള്ള ഭാഗവതര്‍മാരേക്കാളൊക്കെ അറിവ് പദങ്ങളെ കുറിച്ച് എമ്പ്രാന്തിരി നേടിയിരുന്നു. അങ്ങനെയാണ് അര്‍ഥങ്ങളിലും പദങ്ങള്‍ മുറിക്കുന്നതിലും മറ്റും മുമ്പ് പുലര്‍ത്തിപ്പോന്ന തെറ്റുകള്‍ തിരുത്തിയത്. ശബ്ദം പല രീതിയിലൂടെ, മയപ്പെടുത്തി പാടുക, കുറച്ചുകൂടി ഘനമായി പാടുക, ഉച്ചസ്ഥായിയില്‍... ഇങ്ങനെ കഥകളി അരങ്ങ് മുമ്പ് കാണാത്ത പല നമ്പറുകളും എമ്പ്രാന്തിരി കൊണ്ടുവന്നു. ഇതിന് കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആവശ്യവും കൂടി പരിഗണിച്ചിട്ടുണ്ടാകണം. സിനിമാഗാനങ്ങളും നാടക ഗാനങ്ങളും ലളിതഗാനങ്ങളും മറ്റും സമൂഹത്തില്‍ നല്ല സ്വാധീനം നേടുന്നുവെന്ന സത്യം കണ്ടിരിക്കണം."" അക്കാലത്തു തന്നെ ഹൈദരാലിയാശാനും ശ്രദ്ധേയനായിരുന്നു. ഹൈദരാലിയും സ്വന്തമായ ശൈലി വളര്‍ത്തിയാണ് ആസ്വാദകരുടെ ഇടയില്‍ വേറിട്ടു നിന്നത്. എമ്പ്രാന്തിരി-ഹൈദരാലി സംഘം കുറച്ചുകാലം കഥകളിയരങ്ങിന്റെ ഹരം തന്നെയായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്ത കുട്ടിക്കാലം മുതലേ ലൈറ്റ് മ്യൂസികും പഴയ ഹിന്ദിഗാനങ്ങളുമൊക്കെ ചെയ്തിരുന്നയാളാണല്ലോ. അതിന്റെയൊരു സ്വാധീനം എല്ലാകാലത്തും ഉണ്ട്. ബാലമുരളീകൃഷ്ണയുടെ പാട്ടുകളും ഏറെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു ഹൈദരാലിക്ക്. അപ്പോള്‍ ആ പ്രകൃതങ്ങളൊക്കെ ഇതിലേക്കും കൊണ്ടുവരാനുള്ള ശ്രമങ്ങളൊക്കെ നടത്തും. ഞങ്ങളൊന്നിച്ച് കുറേക്കാലം പാടിയിരുന്നു. എമ്പ്രാന്തിരിയോടൊപ്പം കുറച്ചുകാലം പാടി. നല്ല അംഗീകാരവും കിട്ടി. എമ്പ്രാന്തിരിയുടെ ഒരു രീതിയുമായി യോജിച്ചു പോകാനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുകൊണ്ടുകൂടിയായിരിക്കണം ശങ്കിടിയായി അധികകാലം ഹൈദരാലി തുടര്‍ന്നില്ല. എമ്പ്രാന്തിരിയുടെ അനുവാദത്തോടെ തന്നെ, തികഞ്ഞ സൗഹൃദത്തോടെയാണ് സ്വതന്ത്രമായി പാടുക പിരിഞ്ഞത്.""

കുറുപ്പില്‍നിന്ന് നേരിട്ടുള്ള ശിക്ഷണം. കുറേക്കാലം ഒന്നിച്ചു പാടല്‍. തുടര്‍ന്ന് കഥകളി സദസുകള്‍ ഇളക്കിമറിച്ച എമ്പ്രാന്തിരി-ഹൈദരാലി-വെണമണി ഹരിദാസ് ത്രയത്തോടൊപ്പം. പാലനാടിന് സുവര്‍ണാവസരങ്ങളാണ് കിട്ടിയത്. അത് സമര്‍ഥമായി പ്രയോജനപ്പെടുത്താനും ആലാപനത്തില്‍ തന്റേതായ ശൈലി രൂപപ്പെടുത്താനും മറ്റും പാലനാടിന് കഴിഞ്ഞു. അവരുടെ കൂടെ പാടിയ അനുഭവങ്ങളില്‍നിന്ന് ആര്‍ജിച്ചെടുത്ത ശീലുകള്‍ തന്റെ വഴിയിലെ വിളക്കുകളാക്കുകയാണ് പാലനാട് ചെയ്തത്. ""ഇവരുടെ രണ്ടു പേരുടെയും കൂടെ പാടിയിരുന്നപ്പോഴുള്ള അനുഭവം വ്യത്യസ്തങ്ങളായിരുന്നു. എമ്പ്രാന്തിരിയുടെ കൂടെ പാടുമ്പോള്‍ കണക്കിലധികം മനസ്സിരുത്തിവേണം നില്‍ക്കാന്‍. നമ്മള് കൂടെപ്പാടുമ്പോഴും കര്‍ശനമായ നിയന്ത്രണത്തോടെയാണ് കൊണ്ടുപോകുക, അതായത് ശബ്ദനിയന്ത്രണത്തില്‍ കര്‍ക്കശക്കാരനായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശബ്ദം നിയന്ത്രിക്കുന്നതു പോലെ എല്ലാവര്‍ക്കും പറ്റീന്ന് വരില്ല. അപ്പോ, അങ്ങനെയുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടൊക്കെ അനവധി ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.

അതില്‍ നിന്നൊക്കെ നേരെ വിപരീതമായിരുന്നു ഹൈദരാലിയേട്ടന്‍. ശങ്കിടി പാടുന്നയാളെ ബഹുമാനിക്കണം എന്നാണ് അദ്ദേഹം പറയുക. കൂടെ പാടുമ്പോള്‍ നമുക്ക് ചെറിയ കുറവുകളൊക്കെ വന്നാല്‍ അത് നേരെയാക്കാന്‍ സഹായിക്കുകയാണ് അദ്ദേഹം ചെയ്യുക. സംഗീതത്തില്‍ അദ്ദേഹത്തില്‍ നിന്ന് പലതും നമുക്ക് കിട്ടാറുമുണ്ട്. കുറുപ്പാശാന്റെ പോലെയാണ്, അദ്ദേഹം പലയിടത്തും പലരീതിയിലാണ് പാടുക. പുതിയ പുതിയ സംഗതികളൊക്കെ ചേര്‍ക്കും. നടന്മാര്‍ക്കും വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു ഹൈദരാലിയെ, ഗോപിയാശാനൊക്കെ പ്രത്യേകിച്ചും. അവരോരോരുത്തര്‍ക്കും വേണ്ടി പാടാന്‍ കഴിയുമായിരുന്നു ഹൈദരാലിക്ക്. ഗോപിയാശാന്‍ ഹൈദരാലിയെ പ്രേത്സാഹിപ്പിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. നിരവധി വേദികളും അങ്ങനെ ലഭിക്കുകയുണ്ടായി.

വെണ്‍മണി ഹരിദാസാണെങ്കില്‍ പറയണ്ട, സംഗീതത്തിന്റെ കലവറ തന്നെയാണ്. അങ്ങനെ പോകും പാട്ടിന്റെയൊരു സാഗരം. കൂടെപ്പാടാന്‍ ഇത്ര ബുദ്ധിമുട്ട് മറ്റൊരാളുടെ കൂടേം ഇല്ല. ചില സമയത്ത് അദ്ദേഹം പാടുന്നതൊന്നും നമുക്ക് പിടിക്കാന്‍ പറ്റില്ല. അസാധ്യമായ ആലാപനം, രാഗങ്ങളെ കുറിച്ചൊക്കെയുള്ള ധാരണ ആഴത്തിലാണെ. ചില ദിവസമൊക്കെ അദ്ദേഹത്തില്‍ നിന്ന് വരുന്ന സംഗീതം, സംഗതികള്‍, വിസ്താരം ഇതൊക്കെ മുമ്പ് കേട്ടിട്ട് തന്നെണ്ടാവില്ല. നന്നായി ചിന്തിച്ചേ ഒപ്പം പാടാനാകൂ. ഏത് കഥ പാടിയാലും, നേരത്തെ കുറുപ്പാശാനെ പറ്റി പറഞ്ഞ മാതിരിയാണ്, ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ടാകും. ഇന്ന കഥ എന്നൊന്നുമില്ല. കിരാതമോ, കോട്ടയം കഥയോ, ഏതും അതിസുന്ദരമായി അവതരിപ്പിക്കുന്ന ശൈലിയാണ് ഹരിദാസിന്റേത്

."" വഴി തിരിയാതെ ""ഞാന്‍ 79 ല്‍ ആരംഭിച്ചതാണ്. 33 വര്‍ഷമായി. എല്ലാ കഥകള്‍ക്കും പാടാറുണ്ട്. കീചകവധവും നളചരിതവും മറ്റുമാണ് കൂടുതലും പാടിയിട്ടുള്ളത്. കുറുപ്പാശാനുള്ള കാലത്ത് അധികവും കീചകവധത്തിനാണ് വിളിക്കുക. രാമന്‍കുട്ടിയാശാന്റെ വേഷമാവും. ആശാന്റെ വഴിയില്‍ നിന്ന് മാറാതെ അത് പിന്തുടരുകയെന്നതാണ് ലക്ഷ്യം. ഞാന്‍ ആശാന്റെ പാട്ടേ കേള്‍ക്കാറുള്ളു താനും. എല്ലാം സിഡികളിലാക്കി വച്ചിട്ടുണ്ട്. അതേ കേള്‍ക്കൂ, കാരണം അത് മറക്കരുത് എന്നൊരു ശാഠ്യമുണ്ട്. ആശാന്‍ പഠിപ്പിച്ചതേ പാടു എന്നാകിലും ഞാന്‍ പാടുമ്പോള്‍ സ്വാഭാവികമായും എന്റേതായ ചില ശൈലീകരണമൊക്കെ സ്വാഭാവികമാണല്ലോ. കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ അത്തരത്തിലുള്ള ചില ശ്രമങ്ങളൊക്കെ ഇപ്പോഴും നടക്കുന്നുണ്ട്. പിന്നെ, കുറുപ്പാശാന്റെ ശിഷ്യന്‍, കുറുപ്പിനെ പോലെ പാടുന്നയാള് എന്നൊക്കെ പറയുമ്പോള്‍ ആ വഴിക്കും ആളുകള്‍ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ട്, വഴി തിരിഞ്ഞ് നടത്തം ഇല്ല. അതേ പാത തന്നെയാണ്.

ആശാന്‍ പഠിപ്പിച്ചതുപോലെ, അല്ലെങ്കില്‍ ആശാന്‍ പാടുന്നതുപോലെ എനിക്ക് കുചേലവൃത്തവും നളചരിതവും കീചകവധം, സന്താനഗോപാലം എന്നിവയിലെ പദങ്ങള്‍ പാടാന്‍ കഴിയും. കാരണം ഞാന്‍ ആശാന്റെ കൂടെ പാടിയവ ഈ കഥകളാണ്. കര്‍ണശപഥം ഞാന്‍ പാടുമെങ്കിലും അതധികവും എമ്പ്രാന്ത്രിരിയുടെ കൂടെയാണ് പാടിയിട്ടുള്ളത്. അപ്പോ, ആ ഒരു സ്റ്റൈലേ വരൂ."" പാട്ട് നടന് വേണ്ടിയല്ല ""കഥകളി സംഗീത രംഗത്തേക്ക് ധാരാളം ചെറുപ്പക്കാര്‍ വരുന്നുണ്ട്. ഞങ്ങളുള്‍പ്പെടെ പഠിച്ച ഒരു രീതിയല്ല ഇപ്പോള്‍. എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുള്ളത് ആ പഴയ സമ്പ്രദായം തന്നെയാണ് നല്ലത് എന്നാണ്്. ഞങ്ങളെയൊക്കെ ആകര്‍ഷിച്ചത് അക്കാലത്തുള്ളവരുടെ പാട്ടാണ്, കുറുപ്പാശാന്റെ ഉള്‍പ്പെടെ. ഇപ്പോഴത്തെ പാട്ടുകാര് ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല എന്നൊന്നും പറയാന്‍ കഴിയില്ല. നന്നായി പാടാന്‍ കഴിവുള്ളവരാണ്. പിന്നെയെന്താന്നു വച്ചാല്‍, പാടി കേറി കേറിയങ്ങ് പോകും, നടന് വേണ്ടിയിട്ട്. അത് നല്ല വഴക്കമല്ല. പാട്ടുകാര്‍ ശ്രുതിശുദ്ധമായിട്ട് പാടുന്നവരാണ്. വാക്കുകളൊക്കെ കുറച്ചു കൂടി ശ്രദ്ധിക്കണം. കര്‍ണാടിക് അറിയാം എന്നു കരുതി വല്ലാതെ ഇതിലേക്ക് വലിച്ചിഴക്കരുത്. പാടുന്നത് കഥകളി സംഗീതമാണ് എന്ന ബോധം കൈവിടരുത്. കാലം മാറുന്നതിനനുസരിച്ചുള്ള ആസ്വാദനരീതിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നതാകാം.

പണ്ട് പാടിയിരുന്നതു പോലെ പാടിയിട്ടും കാര്യമില്ല. വലിയ ഒച്ചയില്‍ മൈക്ക് പൊട്ടുമാറ് പാടാറുള്ള കാലമുണ്ടായിരുന്നു. അതൊക്കെ മാറി. ഒച്ച വക്കേണ്ടിടത്തുമാത്രം അതു മതി എന്നായി. അപ്പോ, ഇതിനെല്ലാമിടയിലുള്ള ഒരു പാതയുണ്ട്, കഥകളി സംഗീതത്തിന്. പുതിയ തലമുറയില്‍ കഥകളി സംഗീതത്തോട് നല്ല താല്‍പര്യമുള്ളവരുണ്ട്. സ്കൂള്‍ കലോത്സവം പോലുള്ളവ പൊതുവേ കഥകളി പോലുള്ള കലകള്‍ക്ക് ഗുണം ചെയ്യുന്നുണ്ട്. നന്നായി പാടുന്ന കുട്ടികളുണ്ട് അതില്‍. ഞങ്ങള് ഇരിങ്ങാലക്കുടയില്‍ കുറുപ്പാശാന്റെ പരിപാടിക്ക് മത്സരം വയ്ക്കുകയുണ്ടായി. 15 കുട്ടികള്‍, അസ്സലായി പാടി. ക്ലാസുകളും മറ്റും നടത്താനായി യുവാക്കള് ധാരാളം വിളിക്കാറുണ്ട്.""

നാട്, വീട്


""അച്ഛന്‍ നീലകണ്ഠന്‍ നമ്പൂതിരി. കുറുപ്പാശാന്‍ ചൊവ്വൂര്‍മനയില്‍ താമസിച്ച കാലത്ത് അച്ഛനെയും പഠിപ്പിച്ചു. സന്താനഗോപാലം പാടാനാകും. അരങ്ങേറിയില്ല. ആ ടേസ്റ്റ് എനിക്കും. മകള്‍ ദീപ പാലനാട്, മകന്‍ സുധീപ് പാലനാട്. ഇരുവരും പാടും. ദീപ കച്ചേരിക്ക് പോകാറുണ്ട്. സ്കൂളില്‍ നിന്നും വലിയ പ്രോത്സാഹനം. അനുഭവങ്ങള്‍ ധാരാളം. ആദ്യം വിദേശത്ത് പോയിട്ട് വന്നപ്പോള്‍ ആലിപ്പറമ്പ് സ്കൂളില്‍ വലിയ സ്വീകരണം നല്‍കി. വാസ്തവത്തില്‍ അതിന്റെ ആവശ്യമൊന്നുമില്ല. കലാമണ്ഡലത്തില്‍ നിന്ന് പോയിവരുന്നവര്‍ക്ക് സ്വീകരണമൊന്നുമില്ലല്ലോ. ഞാന്‍ രാത്രി കഥകളി കഴിഞ്ഞ് ഒരു പിരിയഡ് വൈകിയെത്തിയാലും ഒരു വിരോധവും പ്രകടിപ്പിച്ചിട്ടില്ല മറ്റ് അധ്യാപകര്‍. മാഷ് വിശ്രമിച്ചോളൂ, ഞങ്ങള് എടുത്തോളാം എന്നേ പറയാറുള്ളൂ. എന്റെ കൈയിലുള്ള കലയാണ് അതിനു കാരണം.

പാട്ടുകാരന്‍ എന്ന നിലയില്‍ നല്ല ബഹുമാനമാണ് നാട്ടുകാര്‍ നല്‍കുന്നത്. മുസ്ലിം സമുദായത്തിലുള്ളവര്‍ ഭൂരിപക്ഷമുള്ള പ്രദേശമാണിത്. ഏറെ അടുപ്പത്തോടെയേ അവര്‍ പെരുമാറിയിട്ടുള്ളൂ. കഥകളിയെന്താന്നൊന്നും അവര്‍ക്ക് പലര്‍ക്കും അറിയില്ല. മുമ്പ് ""ഇങ്ങ്ള് എങ്ക്ടാ ഈ രാത്രീലൊക്കെ പോണേ, സഞ്ചിയൊക്കെ തൂക്കിപ്പിടിച്ച്,"" എന്നൊക്കെ അവര് ചോദിക്കും. അന്നൊന്നും ടി വി യൊന്നും ഇല്ലല്ലോ. പിന്നീടാണ് പാട്ടുകാരനാണ് എന്നൊക്കെ അവര്‍ക്ക് മനസ്സിലായത്. ഇവിടെയൊക്കെ ചില മുസ്ലിങ്ങള് കഥകളി ആസ്വാദകരുണ്ട്. ""മ്മ്ടെ അമ്പലത്തില് കഥകളി വയ്ക്കണം"" എന്നൊക്കെ അവര് പറയ്വേ. വേറൊരു രീതിയില്‍ അവര് നമ്മളെ കണ്ടിട്ടില്ല.""

""ഹൈദരാലി അവസാനം പാടിയത് ഇവിടെ കീഴാറ്റൂര് വച്ചായിരുന്നു. ഞാനും ബാബുവും ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്നു. നളചരിതം, ഗോപിയാശാനായിരുന്നു. ""വിജനേബത.."" എന്ന പദം കഴിഞ്ഞ് കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോ എന്നെ വിളിച്ചു. ഇനി പാലനാട് പാടിക്കോളൂ എന്ന് പറഞ്ഞ് ചേങ്ങില ഏല്‍പ്പിക്കുകയായിരുന്നു. പിന്നെ പാടിയിട്ടില്ല, പിറ്റേന്ന് അപകടത്തില്‍ മരിക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോ അന്ന്, കീഴാറ്റൂര് കഥകളി നടത്തിയത് മുസ്ലിങ്ങളായ കുറച്ച് ആസ്വാദകരുടെ മുന്‍കൈയിലായിരുന്നു. അവര് തന്നെയായിരുന്നു സ്പോണ്‍സര്‍ ചെയ്തതും. ഹൈദരാലിയുടെ പാട്ട് കേള്‍ക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തിലായിരുന്നു ഉത്സാഹം. പക്ഷേ, അത് മാത്രമായിരുന്നില്ല കണ്ടത്, കഥകളി പൂര്‍ണമായും ചോദിച്ച് മനസ്സിലാക്കി ആസ്വദിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചവര്‍ ധാരാളമായിരുന്നു. ഹൈദരാലിയുടെ മുന്നില്‍ അനവധി ആളുകളാണ് അന്ന് കൂടിയത്. ""ങ്ങക്ക് കൊറച്ച് ചോറ് തരണന്ന്ണ്ട്, വര്വല്ലേ"" എന്നൊക്കെ നിരവധി പേര്‍ സ്നേഹത്തോടെ ഹൈദരാലിയോട് പറയുന്നത് കേട്ടു. അദ്ദേഹത്തെ കൊണ്ടുപോകാന്‍ വണ്ടിയുമായി കാത്തു നിന്നവരുമുണ്ട്. പക്ഷേ, ഹൈദരാലിയാശാന്‍ വയ്യാത്ത ഒരവസ്ഥയിലായിരുന്നതിനാല്‍ എങ്ങ്ടും പോയില്ല. അവസാനമൊക്കെ ശ്വാസംമുട്ട് കലശലായിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അന്നും ഇന്‍ഹെയിലര്‍ നന്നായി ഉപയോഗിക്കുന്നതു കണ്ടു. പക്ഷേ, നന്നായി പാടിയിരുന്നു അന്ന്.

ശരിക്കും അവിടത്തെ ഒരന്തരീക്ഷം എന്നു പറഞ്ഞാല്, തങ്ങളില്‍ ഒരാള്‍ കഥകളി രംഗത്ത് മിടുക്കനായതിലുള്ള അഭിമാനമായിരുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് ഹൈദരാലി ഈ രംഗത്ത് വരുന്നതിനെ എതിര്‍ത്തവരുണ്ടായിരുന്നുവെന്നോര്‍ക്കണം. നാട്ടുകാരുടെ സ്നേഹത്തിനു പിന്നില്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആലാപന മേന്മയും ഒരു കാരണമായിരുന്നു. ന്റെ മുത്തച്ഛന്‍ റേഡിയോയില്‍ കഥകളി സംഗീതം വച്ച് കേള്‍ക്കാറുണ്ട്. ഹൈദരാലിയുടെ പാട്ട് കേള്‍ക്കാന്‍ മുത്തച്ഛന് വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. ""മാപ്ലയായാലെന്താ, എത്ര സ്പഷ്ടവും ഭക്തിയോടെയുമാണ് "മാധവാ..വിഷ്ണോ.." എന്ന് പാടുന്നത്""-എന്നാണ് മുത്തച്ഛന്‍ പറയാറുള്ളത്."" അതു തന്നെയാണ് കാര്യം. പാടുന്ന ഹൃദയം മനുഷ്യന്റേതാണ്, അതില്‍ സ്നേഹമുണ്ട്, ആര്‍ദ്രതയുണ്ട്. മതമോ ജാതിയോ നോക്കിയല്ല അത്തരം കഴിവുകള്‍ കുടികൊള്ളുന്നത്. ഇത് ഹൈദരാലിയുടെ മാത്രം അനുഭവമല്ല. പാലനാട് തന്റെ മുന്നിലുള്ളവരില്‍ നിന്ന് നിത്യേന അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതാണ്.

*
പാലനാട് ദിവാകരന്‍ / ദിനേശ്വര്‍മ ദേശാഭിമാനി വാരിക 10 മാര്‍ച്ച് 2013

ഡാനിയേലിനോടും റോസിയോടും നമ്മള്‍ ചെയ്തത്

കമാലുദ്ദീന്‍ മുഹമ്മദ് ജലീലില്‍നിന്ന് കമലിലേക്കുള്ള ദൂരം കടുത്ത ആഗ്രഹങ്ങളുടേതാണ്. മലയാളത്തിന്റെ പ്രിയനടന്‍ ബഹദൂറിന്റെയും, മുസ്ലിം സമൂഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തെ ആദ്യമായി വെള്ളിത്തിരയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന കുഞ്ചാക്കോയുടെ ആദ്യ ചിത്രം "ഉമ്മ"യുടെ കഥയെഴുതിയ മൊയ്തു പടിയത്തിന്റെയും പിന്മുറക്കാരന് സിനിമ ഉള്ളിലെവിടെയോ ഉറപൊട്ടിയ ഒരു തെളിനീരായിരുന്നു സ്കൂള്‍ കാലം മുതല്‍. പ്രേംനസീറിനെ കിനാവുകണ്ട നാളുകള്‍. പിന്നെ വഴിമാറാന്‍ തുടങ്ങിയത് മറ്റൊരു അമ്മാവനായ പടിയന്റെ പ്രേരണയിലൂടെയാണ്. പ്രേംനസീറിനും ഷീലക്കുമപ്പുറം മറ്റൊരു സിനിമയുണ്ടെന്നും സാഹിത്യമെന്നത് മറ്റു ചിലതാണെന്നും പറഞ്ഞു കൊടുത്തത് പടിയന്‍. പിന്നെയത് ഹരമായി. ഒടുവില്‍ 1981ലെ ത്രാസത്തിന്റെ തിരക്കഥ മുതല്‍ സിനിമയില്‍ ചരിത്രമാകാനിരിക്കുന്ന സെല്ലുലോയ്ഡ് വരെ നാല്‍പ്പത്തിമൂന്നോളം സിനിമകള്‍.

കാല്‍പനികമെന്നു ചിലര്‍ ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞും കമല്‍ സിനിമകളെ അമ്പെയ്യുമ്പോഴും തന്റെ സിനിമകളില്‍ ചിലതൊന്നും പാടില്ലെന്നും തന്റെ കഥപറച്ചിലിന് ചിലതെല്ലാം നിര്‍ബന്ധമാണെന്നും അതെന്റെ ശരിയെന്നും പറയുന്നു കമല്‍. സമൂഹത്തിന് നിരക്കാത്തതൊന്നും സ്വന്തം സിനിമക്കും വേണ്ടെന്നത് കമലിന്റെ ആദ്യ വാശി. ഒടുവില്‍ മലയാള സിനിമയുടെ ചരിത്രം തുടങ്ങുന്ന മുനമ്പിലേക്ക് ഒരെത്തിനോട്ടത്തോടെ ഒരു നാഴികക്കല്ലുകൂടി സ്ഥാപിക്കുന്നു.
 
സെല്ലുലോയ്ഡ് പലതുമാണ്. ഒരു സിനിമ മാത്രമല്ല; ബോക്സോഫീസ് വിജയവും അവാര്‍ഡും മാത്രമല്ല; അത് ചരിത്രത്തിലൂടെ സ്വന്തം നിലയിലുള്ള കടന്നുപോക്കാണ്. ബ്യൂറോക്രസിയും ജാതീയതയും കലയോട് എങ്ങിനെയായിരുന്നുവെന്ന വിളിച്ചുപറയലാണ്. സമകാലീന കേരളത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ദുര്‍മേദസ്സുകളെ വെളിച്ചത്തു കൊണ്ടുവരലാണ്. ഒടുവില്‍ കാര്യങ്ങള്‍ അത്രയും മോശമാകുന്നുവെന്ന് സമൂഹത്തിന് തെളിയിച്ചു കൊടുക്കലുമായി അത്. സെല്ലുലോയ്ഡിന്റെ വിജയത്തിനും അവാര്‍ഡിനും ശേഷം, വിലയുള്ളവന്റെയും വിവരമില്ലാത്തവന്റെയും വിവാദങ്ങള്‍ക്കുശേഷം കമല്‍ ദേശാഭിമാനിക്കായി മാറ്റിവെച്ച അല്‍പ്പ നിമിഷങ്ങള്‍.

തന്റെ സിനിമയെക്കുറിച്ച്, സ്വപ്നങ്ങളെക്കുറിച്ച്, ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചും, ഒടുവില്‍ സെല്ലുലോയ്ഡിനെക്കുറിച്ചും.

കമലിന്റെ സിനിമ

എന്റെ സിനിമ തീര്‍ച്ചയായും ആത്മരതിയല്ല. അത് സമൂഹത്തിനു വേണ്ടിത്തന്നെയാണ്. ഞാന്‍ ചില മൂല്യങ്ങളില്‍ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ട്. പറയുന്നത് സമൂഹത്തിനുവേണ്ടിയാണ്. ജീവിതത്തിലും സാമൂഹ്യപ്രതിബദ്ധത വേണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരാളാണ് ഞാന്‍. നന്മയുണ്ടാകണം കലയില്‍. കലാകാരന്‍ നന്മയുടെ പക്ഷത്ത് നില്‍ക്കുന്നവനാകണം.

കമല്‍ കാല്‍പനികതക്കു പുറകെയെന്ന വിമര്‍ശനം

അതു ശരിയാണ്, ബോധപൂര്‍വമാണ്. എന്റെ സിനിമകളെക്കുറിച്ചുള്ള വിമര്‍ശനത്തെ അംഗീകരിക്കുന്നു. കലാകാരന്‍ അല്‍പം കാല്‍പനികനാവണം എന്നാണ് എന്റെ കാഴ്ചപ്പാട്. യാഥാര്‍ഥ്യങ്ങളെ കാല്‍പനികതയോടെ പറയാനാണെനിക്കിഷ്ടം. കവികളും അങ്ങനെയാണല്ലോ. കാല്‍പനികതക്ക് ഒരു ഭംഗിയുണ്ട്. എന്റെ എല്ലാ സിനിമകളും അങ്ങനെയാണ്.

പുതുതലമുറ സിനിമകള്‍

കാലത്തിനനുസരിച്ച് വഴിമാറി നടക്കല്‍ നല്ലതാണ്. അത് പുതിയ കുട്ടികള്‍ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. പരമ്പരാഗത രീതി വിട്ട് നടക്കല്‍ സ്വാഗതം ചെയ്യപ്പെടണം, സിനിമയിലായാലും ജീവിതത്തിലായാലും. കഥയിലും പറയുന്ന രീതിയിലും ഗാനത്തിലും അഭിനയത്തിലും സാങ്കേതികതയിലുമെല്ലാം ഈ പുതിയ രീതിയുണ്ട്. പുതുതലമുറ പുതിയ കാര്യമല്ല പുതുതലമുറ സിനിമയെന്നത് ഇപ്പോഴുണ്ടായതല്ല. അത് എല്ലാകാലത്തും അതാതു കാല ഘട്ടത്തിന്റെ കാഴ്ചക്കും അവസ്ഥക്കുമനുസരിച്ചുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ന്യൂ ജനറേഷന്‍ സിനിമയെന്നത് ഇപ്പോഴുണ്ടായ പ്രതിഭാസമാണെന്ന് പാടിത്തകര്‍ക്കുന്നത് മാധ്യമങ്ങളാണ്. അത് തെറ്റാണ്. കഴിഞ്ഞുപോയ കാലത്തെ നിരാകരിക്കരുത്. മുന്‍പേ പോയവരും വഴിമാറി നടന്നവരാണ്. വലിയ മാറ്റങ്ങള്‍ സിനിമയില്‍ വരുത്തിയവരാണവര്‍. വിഷയത്തിലും അവതരണത്തിലും എല്ലാം പുതുമകള്‍ പണ്ടേ മലയാള സിനിമയിലുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. അല്ലെങ്കില്‍ പ്രേം നസീറില്‍തന്നെ മലയാളസിനിമ കുരുങ്ങുമായിരുന്നല്ലോ. ഓരോ കാലത്തും ന്യൂ ജനറേഷന്‍ കല ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. അതിന് നേതൃത്വം നല്‍കിയവരുമുണ്ടായിട്ടുണ്ട്.

പുതിയ പരീക്ഷണങ്ങള്‍

പുതിയ പരീക്ഷണങ്ങള്‍, അഭിനയത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ പ്രത്യേകിച്ച്, നേരത്തെ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടല്ലോ. പ്രേംനസീറും ജയനും നിറഞ്ഞാടുമ്പോഴല്ലെ മധ്യവയസ്കനായ കൊടിയേറ്റം ഗോപിയെ മലയാള സിനിമ ധീരമായി പരീക്ഷിച്ചത്. ഇടക്കാല ത്തും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. സൂപ്പര്‍സ്റ്റാറുകളായി മമ്മൂട്ടിയും മോഹന്‍ലാലും മാറുകയും സിനിമയുടെ അള്‍ട്ടിമേറ്റ് ഹീറോ ഇമേജിലേക്ക് അവര്‍ വരികയും ചെയ്തപ്പോള്‍ പലരും അതിലൊതുങ്ങിപ്പോയി. അക്കാലത്തും മികച്ച നടന്മാര്‍ മലയാളത്തിലേക്ക് വന്നു. ഇപ്പോഴും അവര്‍ നിലനില്‍ക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ സൂപ്പര്‍സ്റ്റാറിന്റെ നിഴലിലേക്ക് ഒതുക്കപ്പെട്ടു എന്നതായിരുന്നു ദുരന്തം. ശ്രീനിവാസന്‍ ഇപ്പോഴും നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുകയല്ലേ. പാട്ടുകാരുടെ കാര്യത്തില്‍ കുറവായിരുന്നു. മലയാളി യേശുദാസിന്റെ ശബ്ദത്തിന് അടിമയായിരുന്നു. പ്രതിഭയുടെ വറ്റല്‍ ഒരുറവ വറ്റുമ്പോഴാണ് അങ്ങോട്ട് മറ്റൊരുറവ ഒഴുകിയെത്തുന്നത്. അടുത്തകാലം വരെ മലയാളത്തില്‍ പ്രതിഭയുടെ ധാരാളിത്തം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇപ്പോള്‍ എവിടെയോ വരള്‍ച്ച കാണാന്‍ തുടങ്ങി. അതിലേക്കാണ് പുതിയവര്‍ ഒഴുകിയെത്തുന്നത്. അതിങ്ങനെ സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും.

തിരികെ കമലിലേക്ക്

സിനിമ കുട്ടിക്കാലം മുതലേ കൗതുകമായിരുന്നു. ബന്ധുവായ ബഹദൂറും മൊയ്തു പടിയത്തും അതിനൊരു കാരണമായിട്ടുണ്ട്.പ്രേം നസീറിനെ മനസ്സില്‍ കൊണ്ടുനടക്കുന്ന കാലം. ആദ്യം അഭിനയവും പിന്നെ സംവിധാനവുമൊക്കെയാണ് മനസ്സില്‍. അതിനെ വഴിതിരിച്ചു വിടുന്നത് മറ്റൊരു അമ്മാവന്‍ പടിയനാണ്. വക്കീലായിരുന്ന അദ്ദേഹമാണ് പുതിയ സിനിമകളെക്കുറിച്ചും പുതിയ സംവിധായകരെക്കുറിച്ചും പുതിയ വായനയെക്കുറിച്ചും പറഞ്ഞു തരുന്നത്. അങ്ങനെയാണ് ഒ വി വിജയനെയും മറ്റും വായിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയത്. ബാപ്പയും മികച്ച വായനക്കാരനായിരുന്നു. അക്കാലത്തെ മികച്ച പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങള്‍ വീട്ടിലുണ്ടായിരുന്നു. പടിയന്റെ പ്രേരണ കൂടിയായപ്പോള്‍ ഫിലിം സൊസൈറ്റികളുടെ പ്രദര്‍ശനങ്ങളിലൂടെ പഥേര്‍ പാഞ്ജാലിയും അപൂര്‍ സന്‍സാറും മണിക് കൗളും ബര്‍ഗ്മാനും കാണാന്‍ തുടങ്ങി.

ആദ്യ സിനിമ

ത്രാസം ചെറുപ്പത്തില്‍ എഴുതുമായിരുന്നു. കോളേജ് മാഗസിനില്‍ ഒരു കഥയെഴുതി. മരണത്തെ ചങ്ങാതിയാക്കിയ ഒരാളെക്കുറിച്ച്. മതില കത്തെ ക്രിസ്ത്യന്‍ പള്ളിയിലെ സെമിത്തേരി കാവല്‍ക്കാരന്‍. മരണം നടക്കുന്ന ദിവസങ്ങളില്‍ അത്യാഹ്ലാദവാനാകുന്ന ഒരാള്‍. രാത്രി മുഴുവന്‍ ഇയാള്‍ ആരുമായോ സംസാരിക്കുമായിരുന്നു. ഒരിക്കല്‍ ആരോടാണ് സംസാരിക്കു ന്നത് എന്നാരാഞ്ഞപ്പോള്‍ "അതു നമ്മുടെ ചങ്ങാതിയോട്-മരണത്തോട്" എന്നായിരുന്നു മറുപടി. ഈ കഥാപാത്രമാണ് കഥയായത്. കഥ വായിച്ച പടിയന്‍ അതു സിനിമയാക്കാന്‍ താല്‍പര്യപ്പെട്ടു. തിരക്കഥ ഞാന്‍ തന്നെ. സഹസംവിധായകനുമായി. 1981ലാണത്. മദ്രാസിലേക്ക് തുടര്‍ന്ന് സിനിമ പഠിക്കാന്‍ കോടമ്പാക്കത്തെത്തി. സിനിമാജീവിതം നേരില്‍ക്കണ്ട കാലം. ഒരു പാട് പഴയ സിനിമാക്കാരുമായി കണ്ടുമുട്ടി. പി എന്‍ മേനോനുള്‍പ്പെടെയുള്ളവരുടെ കൂടെ പ്രവര്‍ത്തിച്ചു. പിന്താങ്ങിയവര്‍ ഒരു പാടുപേരുണ്ട്. എന്നാല്‍ മറക്കാനാവാത്തത് ജോണ്‍ പോളിനെയാണ്. സ്വതന്ത്ര സംവിധായകനാക്കുന്നതില്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ താല്‍പര്യവും സഹായവും തന്നെയാണ് മുഖ്യം ആദ്യ ചിത്രം വിവാഹം കഴിഞ്ഞു. ഭാര്യക്ക് പൊന്നാനി എംഇഎസ് കോളേജില്‍ ജോലി. താമസം പൊന്നാനിയില്‍. ഒരു ദിവസം ജോണ്‍ പോളിന്റെ ടെലഗ്രാം. ശ്രീ സായി പ്രൊഡക്ഷന്‍സിന്റെ ആര്‍ എസ് ശ്രീനിവാസ് കൊച്ചിയിലെത്തുന്നു. നേരില്‍ കാണാന്‍. പക്ഷെ ഞാനെത്തിയപ്പോഴേക്കും വൈകി. അദ്ദേഹം കാത്തിരുന്നു മടുത്ത് തിരികെ വിമാനം കയറി. അന്ന് ജോണിന്റെ വക വഴക്ക്. എങ്കിലും ജോണ്‍ വീണ്ടും അദ്ദേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു. പദ്ധതിയില്‍ മാറ്റമില്ല. നേരില്‍ കാണല്‍ പിന്നീടാവാം എന്നു മറുപടി.

കോരയുടെ ചീട്ട്

സിനിമാക്കാര്‍ പ്രത്യേകിച്ച് നിര്‍മാതാക്കള്‍ വലിയ വിശ്വാസികളായിരുന്നു. കൊച്ചിയില്‍ കോര എന്നൊരാളുണ്ടായിരുന്നു. അയാള്‍ ചീട്ടിട്ട് നിശ്ചയിക്കും നടനാര്, സംവിധായകനാര് എന്നൊക്ക. അന്ന് സിനിമ കോരയുടെ ചീട്ടിന്‍ തുമ്പത്തായിരുന്നു. പുതിയ സംവിധായകനെ വെച്ച് പടം ചെയ്യാന്‍ ശ്രീ സായ് പ്രൊഡക്ഷന്‍ തീരുമാനിച്ചപ്പോള്‍ ചീട്ടു വീണത് എന്റെ പേരിലാണ്. അങ്ങിനെയാണ് നിര്‍മ്മാതാവ് ശ്രീനിവാസന്‍ എന്നെ വിടാതെ പിടിച്ചത്. ശ്രീനിവാസന്റെ മരണം ഒരു ദിവസം പത്രത്തില്‍ വാര്‍ത്ത, കുമരകത്ത് ബോട്ടപകടത്തില്‍ ശ്രീനിവാസന്‍ മരിച്ചു.അതോടെ സംവിധാന സ്വപ്നം പൊലിഞ്ഞു. ജോണ്‍ പോള്‍ ആശ്വസിപ്പിച്ചു, "വേറെ നോക്കാം".

മിഴിനീര്‍ പൂക്കള്‍

പൊന്നാനിയില്‍ ഇ കെ ഇമ്പിച്ചിബാവയുടെ വീട്ടിലെ നമ്പറാണ് അന്ന് എല്ലാവര്‍ക്കും നല്‍കിയിരുന്നത്. അതിനടുത്താണ് താമസം. ഒരു ദിവസം ജോണിന്റെ ഫോണ്‍. ഉടന്‍ മദ്രാസിലെ ത്തുക. മദ്രാസില്‍ ശ്രീനിവാസിന്റെ മക്കള്‍, കുട്ടികള്‍ എന്നു വിളിക്കാവുന്നവര്‍ പടം തുടരാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. സംവിധാനം എന്നെത്തന്നെ ഏല്‍പ്പിക്കാനും. അങ്ങിനെയാണ് 1986ല്‍ മിഴിനീര്‍പൂക്കളുണ്ടായത്.

ഭാഗ്യം വരുന്ന വഴി

ചിത്രത്തിന്റെ ഡബ്ബിങ് സമയത്ത് നായകനായ മോഹന്‍ലാല്‍ സ്വയം എനിക്ക് ഡേറ്റു തരുന്നു. നിര്‍മാണവും ഏറ്റെടുക്കുന്നു. ഒരു പുതിയ സംവിധായകനു കിട്ടാവുന്ന മഹാ സൗഭാഗ്യമാണത്. ആദ്യപടം ഇറങ്ങും മുമ്പേ അന്നത്തെ പ്രിയ നടന്‍ മുന്നോട്ടു വരിക. അപൂര്‍വഭാഗ്യം. അതാണ് "ഉണ്ണികളേ ഒരു കഥ പറയാം". തുടര്‍ന്നിങ്ങോട്ട് മുടക്കില്ലാതെ സെല്ലുലോയ്ഡ് വരെ. എങ്ങിനെയാണ് സെല്ലുലോയ്ഡ് കുറേ വര്‍ഷമായി മനസ്സില്‍ കൊണ്ടുനടന്ന പദ്ധതിയാണ് സെല്ലുലോയ്ഡായത്. മലയാള സിനിമയുടെ പിതാവിനെക്കുറിച്ചുള്ള സിനിമ. പിന്നീടാണ് വിനു എബ്രഹാമിന്റെ പുസ്തകം വായിക്കുന്നത്. പിന്നെ അതിലേക്കു വരുന്നു.

എന്തുകൊണ്ട് ഡാനിയേല്‍

ഡാനിയേല്‍ ഒന്നും മലയാള സിനിമക്ക് സംഭാവനചെയ്തിട്ടില്ല. ഒരു സിനിമ നിര്‍മിച്ചു എന്നതു മാത്രം. അതല്ലെങ്കില്‍ മറ്റൊരാളുണ്ടാകുമായിരുന്നു. പക്ഷെ ഇങ്ങനെയൊരു മാധ്യമത്തെക്കുറിച്ച് കേട്ടറിഞ്ഞ് ജീവിതസൗകര്യങ്ങളെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് സിനിമയെ പഠിക്കുകയും അതിനായി എല്ലാം നഷ്ടപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്ത ഒരാള്‍. മലയാള സിനിമ കുതിക്കുമ്പോള്‍ ഈ മനുഷ്യന്‍ ഒതുക്കപ്പെട്ടു. ആ വേദനകളില്‍ നിന്നാണ് ഡാനിയേലിന്റെ കഥയിലേക്കെത്തുന്നത്. ചരിത്രത്തില്‍ പരാജയപ്പെട്ട ഒരാള്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും പരാജയമേറ്റു വാങ്ങുന്നു. ജീവിതത്തിലും അങ്ങനെയാണല്ലോ. ഒരിക്കല്‍ പരാജയമായാല്‍ പിന്നെയും പിന്നെയും പരാജയങ്ങള്‍. സിനിമയില്‍ അതുകൂടുതലാണ്. വളരെ പെട്ടെന്ന് വിസ്മൃതിയിലാവുന്നു. എത്ര വലിയ സംഭാവന നല്‍കിയ ആളും മറവിയിലേക്ക് പോവുന്നു. പ്രേം നസീര്‍ വലിയ അഭിനയപ്രതിഭയല്ലെങ്കിലും മലയാള സിനിമയെ ഒരു കാലഘട്ടത്തില്‍ വ്യവസായമാക്കി നിലനിര്‍ത്തിയതില്‍ വലിയ പങ്കുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തെ പോലും മറന്നു. ചില ബിംബങ്ങള്‍ മാത്രം നില്‍ക്കുന്നു ഭരതനെയും പത്മരാജനെയും ഓര്‍ക്കുന്ന നമ്മള്‍ പി എന്‍ മേനോനെ മറന്നു. ജീവിച്ചിരുന്നിട്ടും കെ എസ് സേതുമാധവനെ മറന്നു. അവര്‍ നല്‍കിയ സംഭാവന മറന്നു. ഐ വി ശശി ഇപ്പോഴും വെള്ളിവെളിച്ചത്തില്‍ നില്‍ക്കുന്നു. എന്നിട്ടും നല്ലതാവട്ടെ, മോശമാവട്ടെ മലയാള സിനിമയെ നിലനിര്‍ത്തുന്നതില്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഭാവന പലരും ഓര്‍ക്കുന്നില്ല. ചില ബിംബങ്ങളെ മാത്രം ഓര്‍ക്കുകയും വാഴ്ത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. അതില്‍ നിന്നാണ് ഞാന്‍ ഡാനിയേലിനെക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ചത്. നിര്‍മാതാവിനെ കിട്ടാന്‍ എനിക്കിപ്പോള്‍ ബുദ്ധിമുട്ടില്ല. പക്ഷെ ഡാനിയേലിന്റെ കഥ സിനിമയാക്കുമ്പോള്‍ ആരും മുന്നോട്ടു വന്നില്ല. പണം പോകുമോ എന്ന ഭയമായിരുന്നു. അങ്ങിനെയാണ് സുഹൃത്തായ ഉബൈദ് ഒരു ഉപാധിയുമില്ലാതെ മുന്നോട്ടു വന്നത്.

ചരിത്രം പറച്ചിലായിരുന്നോ


ഒരിക്കലുമല്ല. അതൊരു ഡോക്യുമെന്ററിയല്ല. ചരിത്രത്തെ അപ്പാടെ രേഖപ്പെടുത്തലുമല്ല. എന്റെ മാത്രം കാഴ്ചപ്പാടിലൂടെ ഡാനിയേലിന്റെ ജീവിതം പറയലായിരുന്നു. ചേലങ്ങാടിന്റെ രചനയോ വിനുവിന്റെ നോവലോ അതില്‍ പൂര്‍ണമായി ഇല്ല. കഥാചിത്രമാണത്, പൂര്‍ണ്ണമായും. ആധികാരിക രേഖയായി സെല്ലുലോയ്ഡിനെ കാണരുത്. ലിങ്കണെ സ്പില്‍ബര്‍ഗും ഗാന്ധിയെ അറ്റന്‍ബറോയും വായിച്ചത് അവരുടെ കണ്ണിലൂടെയാണ്. അതു തന്നെയാണ് ഞാന്‍ ചെയ്തത്. ഫിക്ഷനും ചരിത്രവും കൂടിക്കുഴഞ്ഞ ഒരു കഥ മാത്രമാണ് സെല്ലുലോയ്ഡ്. പുറകെ വന്ന വിവാദങ്ങള്‍ അതു സിനിമ കാണാത്തതുകൊണ്ടുണ്ടായതാണ്. ചില വര്‍ത്തമാനങ്ങള്‍ വിവരക്കേടു കൊണ്ടും ചിലത് ബ്യൂറോക്രാറ്റിക് താല്‍പര്യം കൊണ്ടുമാണ്. ഡാനിയേലിനെ മലയാള സിനിമയുടെ പിതാവായി അംഗീകരിച്ചിട്ട് അധികം വര്‍ഷമായിട്ടില്ലല്ലോ. മഹാനടന്‍ മധുവിന് പത്മാ ബഹുമതി ലഭിക്കാന്‍ വൈകിയതെന്തുകൊണ്ട്. അതിനേക്കാള്‍ ചെറിയവര്‍ക്ക് അതു ലഭിച്ചുകഴിഞ്ഞല്ലോ. എന്നിട്ടും നല്‍കിയത് പത്മശ്രീ മാത്രമാണ്. ഇതിനു പുറകിലൊക്കെ ഒരു തരം ബ്യൂറോക്രാറ്റിക് താല്‍പര്യം മാത്രമാണ്. അത് അന്നും ഇന്നുമുണ്ട്. ഇതൊക്കെ ചേര്‍ന്നാണ് അനാവശ്യ വിവാദങ്ങള്‍ ഉയര്‍ത്തിവിട്ടത്.

നമ്മുടെ സമൂഹം പുറകോട്ടു പോവുന്നുണ്ടോ

പണ്ട് ഡാനിയേലിനോടും റോസിയോടും ചെയ്തത് ചില ആചാരങ്ങള്‍ മാത്രമാണ്. ജാതീയതയും പ്രാമാണിത്തവും കൊടികുത്തിയ കാലത്ത് നടത്തിയ ആചാരം. അവര്‍ക്ക് അന്നത് അനാചാരമായിരുന്നില്ല. എന്നാല്‍ ആ കാലത്തേക്കല്ല നമ്മുടെ സമൂഹം നടക്കുന്നത്. അതിനേക്കാള്‍ അപകടകരവും പിന്തിരിപ്പനുമായ കാലത്തേക്കാണ്. കമല്‍ഹാസന്റെ വിശ്വരൂപത്തോടുള്‍പ്പടെ കാണിച്ച അസഹിഷ്ണുത കലാകാരന്മാരെയാകെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. ഫാസിസത്തിന്റെ ഭയാനക കാഴ്ചകളിലേക്കാണ് ഓരോ ദിവസവും നാം നടന്നു കയറുന്നത്. ചിന്തിക്കാന്‍ പോലുമുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം എടുത്തുമാറ്റുകയാണ് ചിലര്‍. ചിന്തയെ ഭയപ്പെടുന്നവരാണത്. വരും തലമുറയെ ചിന്താശേഷിയില്ലാത്തവരാക്കലാണ് ലക്ഷ്യം. പുതിയ പദ്ധതികള്‍ ആലോചനയിലുണ്ട്. ഒന്നും പ്രഖ്യാപിക്കാറായിട്ടില്ല കുടുംബം ഭാര്യ സാബുറാബി കൊടുങ്ങല്ലൂര്‍ എംഇഎസ് അസ്മാബി കോളേജില്‍ ഇംഗ്ലീഷ് അധ്യാപികയാണ്. മകന്‍ ജാനൂസ് ഇംഗ്ലണ്ടില്‍ എംബിഎ പഠനവും അവിടെത്തന്നെ സിനിമാപഠനവും കഴിഞ്ഞ് എന്നോടൊപ്പമുണ്ട്; സിനിമ ചെയ്യാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പില്‍. മകള്‍ ഹന്ന എംബിഎ വിദ്യാര്‍ഥിനിയാണ്. വിവാഹിതയാണ്.

*
കമല്‍/കെ ഗിരീഷ്
 
ദേശാഭിമാനി 10 മാര്‍ച്ച് 2013

Sunday, February 24, 2013

സെല്ലുലോയ്ഡ് വൈകിപ്പോയ ദക്ഷിണ

മൂന്ന് പതിറ്റാണ്ടിലേറെയായി മലയാളസിനിമയെ തന്റെ പ്രതിഭാ സ്പര്‍ശംകൊണ്ട് സമ്പന്നമാക്കുന്ന ചലചിത്രകാരനാണ് കമല്‍. 1981ല്‍ "ത്രാസം" എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെ തുടങ്ങിയ ചലച്ചിത്രയാത്ര സെല്ലുലോയ്ഡില്‍ എത്തിനില്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഈ കലാകാരന്‍ പിന്നിട്ടത് നല്ല സിനിമയുടെ ചരിത്രപഥങ്ങള്‍കൂടിയാണ്. നിരവധി സംസ്ഥാന- ദേശീയ പുരസ്കാരങ്ങള്‍ ഈ യാത്രയില്‍ കമലിന് ഊര്‍ജം പകര്‍ന്നു. ഇന്ത്യന്‍ സിനിമ 100 വര്‍ഷവും മലയാളസിനിമ 85 വര്‍ഷവും പൂര്‍ത്തിയാക്കിയ വേളയില്‍ മലയാള സിനിമയ്ക്കും അതിന്റെ പിതാവ് ജെ സി ഡാനിയേലിനും കമല്‍ സമര്‍പ്പിക്കുന്ന ദക്ഷിണയാണ് സെല്ലുലോയ്ഡ് എന്ന ചിത്രം. ചരിത്രത്തോട് പൂര്‍ണമായും നീതി പുലര്‍ത്തി ഒരുക്കിയ ഈ ചിത്രത്തിന്റെ കെട്ടുറപ്പുള്ള തിരക്കഥ എഴുതിയതും കമല്‍തന്നെ. തന്റെ സിനിമകളില്‍ എന്നും സംഗീതത്തിന് പ്രാധാന്യം നല്‍കിയ കമല്‍ സെല്ലുലോയ്ഡില്‍ ഒരുക്കിയ പാട്ടുകള്‍ ഇതിനകം മലയാളികള്‍ നെഞ്ചേറ്റി. പഴമയുടെ ചൂടും ചൂരും ഗൃഹാതുരതയുടെ ഈണവും കൊണ്ട് ചിത്രത്തിലെ പാട്ടുകള്‍ വേറിട്ടു നില്‍ക്കുന്നു. അഭ്രപാളിയില്‍ ഭാവഗീതമെഴുതുന്ന കമല്‍ ഇത്തവണ, ജാതീയതയുടെ ഇരയായി സിനിമയില്‍നിന്നും സ്വന്തം നാട്ടില്‍നിന്നും പലായനം ചെയ്യേണ്ടി വന്ന ജെ സി ഡാനിയേല്‍ എന്ന മനുഷ്യന്റെ വികാരതീക്ഷ്ണമായ കഥ ഹൃദയ സ്പര്‍ശിയായി പറഞ്ഞുതരുന്നു. മികച്ച ചിത്രത്തിനും നടനുമുള്ളതടക്കം ഏഴ് സംസ്ഥാനഅവാര്‍ഡുകള്‍ നേടിയ സെല്ലുലോയ്ഡിന്റെ വിശേഷങ്ങള്‍ കമല്‍ പങ്കുവയ്ക്കുന്നു

? സെല്ലുലോയ്ഡ് എന്ന സിനിമയുടെ തുടക്കത്തെക്കുറിച്ച് പറയാമോ.

നാലുവര്‍ഷമായി ഈ സിനിമയുടെ കഥ മനസ്സില്‍ കൊണ്ടുനടക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട്. എന്നാല്‍, പ്രോഡ്യൂസറെ കണ്ടെത്താന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. കമേഴ്സ്യല്‍ പടംചെയ്യാന്‍ ഒരുപാടുപേര്‍ സമീപിച്ചിരുന്നെങ്കിലും ഡാനിയലിന്റെ കഥ പറയുമ്പോഴേക്കും പലരും മുഖം ചുളിക്കും. ഒടുവില്‍ ഞാന്‍തന്നെ സിനിമ നിര്‍മിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. അപ്പോഴാണ് എന്റെ നാട്ടുകാരന്‍കൂടിയായ ഉബൈദും കൂടെച്ചേര്‍ന്നത്. പടത്തിന്റെ തുടക്കത്തില്‍തന്നെ എത്ര പണം വേണമെങ്കിലും തരാമെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. അത് വലിയ ആശ്വാസമായി. പിന്നെ സാറ്റലൈറ്റ് റൈറ്റിനോടും ഞാന്‍ വലിയ നന്ദി പറയുന്നു. സാറ്റലൈറ്റ് റൈറ്റ് കിട്ടുമെന്ന ഒറ്റക്കാരണത്താല്‍ നിരവധി മോശം പടം ഇറങ്ങുന്നു എന്നത് ഞാന്‍ കാണാതിരിക്കുന്നില്ല.

പൃഥ്വിരാജ്, ശ്രീനിവാസന്‍ എന്നിവരെല്ലാം പ്രതിഫലം കുറച്ചാണ് വാങ്ങിയത്. ടെക്നീഷ്യന്മാരും ഇത്തരത്തില്‍ സഹായിച്ചു. മറ്റൊരു പ്രൊഡ്യൂസര്‍ക്കുവേണ്ടി പടംചെയ്യുമ്പോഴുള്ള സമ്മര്‍ദമൊന്നുമുണ്ടായില്ല.

? എങ്ങനെയാണ് ജെ സി ഡാനിയലില്‍ എത്തിയത്. എന്തൊക്കെ തയ്യാറെടുപ്പുകളാണ് പടത്തിനുവേണ്ടി ചെയ്തത്.

വിനു എബ്രഹാമിന്റെ "നഷ്ടനായിക" എന്ന നോവലാണ് ഒരു സിനിമയുടെ സാധ്യത എനിക്ക് കാണിച്ചുതന്നത്. ആ നോവലില്‍ ജെ സി ഡാനിയലിന്റെ ഇളയമകന്‍ ഹാരിസ് ഡാനിയല്‍ ഫിലിം ചുരുളുകള്‍ കത്തിക്കുന്നതൊക്കെ വിവരിക്കുന്ന ഒരധ്യായമുണ്ട്. ആ വിഷ്വല്‍ എന്റെ മനസ്സില്‍ വല്ലാതെ മുറിവേല്‍പ്പിച്ചു. ആ നിമിഷംമുതല്‍ ഞാന്‍ സിനിമയുടെ സാധ്യതയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചുതുടങ്ങി. നോവല്‍ റോസിയെക്കുറിച്ചായിരുന്നെങ്കിലും എന്നെ വല്ലാതെ സ്പര്‍ശിച്ചത് ഡാനിയല്‍ എന്ന സംവിധായകന്റെ ജീവിതമാണ്. ചേലങ്ങാട് ഗോപാലകൃഷ്ണന്റെ "ജെ സി ഡാനിയലിന്റെ ജീവിതകഥ" എന്ന പുസ്തകം ഡാനിയലിനെക്കുറിച്ച് ഒരുപാട് വിവരങ്ങള്‍ തന്നു. അടൂര്‍ ഗോപാലകൃഷ്ണന്‍, മണര്‍കാട് മാത്യു, ഹാരിസ് ഡാനിയല്‍, ചേലങ്ങാടിന്റെ മകന്‍ സാജു ചേലങ്ങാട്് എന്നിവരും വിലപ്പെട്ട നിരവധി കാര്യങ്ങള്‍ പറഞ്ഞുതന്നു. മണര്‍കാട് മാത്യു ഡാനിയലിനെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. വിഗതകുമാരന്റെ ഫിലിം ചുരുളുകള്‍ ആറുവയസ്സുള്ളപ്പോള്‍ കളിക്കാനെടുത്തതും കത്തിച്ചതും സത്യംതന്നെയാണോ എന്നറിയാനാണ് ഹാരിസ് ഡാനിയലിനെ ബന്ധപ്പെട്ടത്. സത്യത്തില്‍ ഈ സിനിമയുടെ പിറവിക്കുപിന്നിലെ സിനിമാറ്റിക് തോട്ട് ആ സംഭവമാണ്.

? ചരിത്രസിനിമയാണെങ്കിലും സിനിമാറ്റിക്കാക്കാനുള്ള ചില പൊടിക്കൈകള്‍ ചിത്രത്തിലുണ്ട്. അത് അനിവാര്യവുമാണ്. എത്രത്തോളം ഫിക്ഷന്‍ സിനിമയിലുണ്ട്.

ഒരു ഡോക്യുമെന്ററി ആയിപ്പോകാതിരിക്കാന്‍ ചിത്രത്തില്‍ ഫിക്ഷന്‍ ചേര്‍ത്തിട്ടുണ്ട്. എന്നാല്‍, ജെ സി ഡാനിയല്‍ എന്ന സംവിധായകനോടും ജീവിതത്തോടും കൂറുപുലര്‍ത്തിക്കൊണ്ടുമാത്രമാണ് ഫിക്ഷന്‍ ഉപയോഗിച്ചത്. ഡാനിയല്‍ ഫാല്‍ക്കെയെ കണ്ട കാര്യം എടുക്കാം. 1928ല്‍ ഡാനിയല്‍ ബോംബെയില്‍ ഹിന്ദുസ്ഥാന്‍ ഫിലിം കമ്പനിയില്‍ പോയിട്ടുണ്ടെന്ന് പറയുന്നു. അക്കാലത്ത് ഫാല്‍ക്കെ "പരശുറാം" എന്ന സിനിമയായിരുന്നു എടുത്തത്. ഡാനിയല്‍ ഫാല്‍ക്കെയെ കണ്ടിട്ടുണ്ടാകാം, ഷൂട്ടിങ് കണ്ടിട്ടുണ്ടാകാം എന്നൊക്കെ സങ്കല്‍പ്പിച്ച് സിനിമയില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തി. സംവിധായകന്‍ നടരാജമുതലിയാരെ മദ്രാസിലെ സ്റ്റുഡിയോയില്‍ പോയി കണ്ട രംഗത്തിലും ഫിക്ഷന്‍ ചേര്‍ത്തിട്ടുണ്ട്. വിഗതകുമാരന്റെ സിനോപ്സിസില്‍ നായിക റോസിയില്‍ ഭ്രമം കാണിച്ചിരുന്ന ഒരാളുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് കാണുന്നുണ്ട്. സെല്ലുലോയ്ഡില്‍ ഇയാളെ കഥകളിക്കാരനായ ഒരു ശൃംഗാരലോലുപനാക്കി ഞാന്‍ മാറ്റി.

? ക്യാമറ പ്രവര്‍ത്തിപ്പിച്ചതും അഭിനയിച്ചതും ജെ സി ഡാനിയലാണെന്ന് ചേലങ്ങാട് പറയുന്നു. സെല്ലുലോയ്ഡില്‍ പക്ഷേ ക്യാമറ പ്രവര്‍ത്തിപ്പിക്കുന്നത് മറ്റൊരാളാണ്.

അഭിനയിക്കുന്ന ആള്‍ക്കുതന്നെ ക്യാമറ ചലിപ്പിക്കാന്‍ കഴിയുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. കാരണം അന്ന് ക്യാമറ പ്രവര്‍ത്തിപ്പിക്കാന്‍ കൈകൊണ്ട് ഒരു ലിവര്‍ തിരിക്കണമായിരുന്നു. "സ്പീഡ്" എന്നാണ് ഇതിന് പറയുക. രണ്ടുംകൂടി ഒരാള്‍തന്നെ ചെയ്യാന്‍ ഒരു സാധ്യതയുമില്ല.

? താങ്കളുടെ മാസ്റ്റര്‍പീസ് വര്‍ക്കായി സെല്ലുലോയ്ഡിനെ വിലയിരുത്താമോ.

ഒരു സംവിധായകനെന്ന നിലയില്‍ എക്കാലവും സിനിമയില്‍ വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്യേണ്ടിവന്നിട്ടുണ്ട്. നിര്‍മാതാവിനുവേണ്ടി, പ്രേക്ഷകനുവേണ്ടി. അല്ലെങ്കില്‍ എനിക്കുതന്നെ സംഭവിച്ച ചില അബദ്ധങ്ങള്‍ കാരണം പിന്നീട് തിരിഞ്ഞുനോക്കി ദുഃഖിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാല്‍, സെല്ലുലോയ്ഡ് ഒരു ഇച്ഛാഭംഗവും എനിക്ക് തന്നിട്ടില്ല. ഞാന്‍ ചെയ്തതില്‍ "കാക്കോത്തിക്കാവിലെ അപ്പൂപ്പന്‍താടികള്‍" എനിക്ക് ഏറെ പ്രിയപ്പെട്ട സിനിമയാണ്. എന്നാല്‍, ഒരു വിട്ടുവീഴ്ചയും ചെയ്യേണ്ടിവരാത്ത സിനിമ എന്നനിലയില്‍ എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടത് സെല്ലുലോയ്ഡാണ്. മാസ്റ്റര്‍പീസ് എന്ന വാക്ക് പ്രയോഗിച്ച് തേഞ്ഞുപോയതിനാല്‍ ആ വാക്ക് പ്രയോഗിക്കേണ്ട.

? ജെ സി ഡാനിയലിന്റെ ജീവിതകഥയില്‍ ഡാനിയലിനെ മലയാളസിനിമയുടെ പിതാവാക്കാതിരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചവരായി കെ കരുണാകരനെയും മലയാറ്റൂര്‍ രാമകൃഷ്ണനെയും ചേലങ്ങാട് വിലയിരുത്തുന്നു. സിനിമയിലും പേരു പറയാതെ ഈ സൂചന നല്‍കുന്നുണ്ട്. ഇതിനെക്കുറിച്ച് കൂടുതല്‍ അന്വേഷണം നടത്തിയിരുന്നോ.

ചരിത്രത്തോട് നീതിപുലര്‍ത്തുകമാത്രമാണ് ഞാന്‍ ചെയ്തത്. സിനിമയില്‍ ആരുടെയും പേര് മനഃപൂര്‍വം ഞാന്‍ ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ല. 1970ല്‍ മലയാളസിനിമ നേരിടുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെക്കുറിച്ച് പഠിച്ച് റിപ്പോര്‍ട്ട് തയ്യാറാക്കാന്‍ വിദഗ്ധസമിതിയെ നിയോഗിക്കാന്‍ അന്നത്തെ മുഖ്യമന്ത്രി അച്ചുതമേനോന്‍ തീരുമാനിച്ചിരുന്നതായി ചേലങ്ങാട് പറയുന്നു. അദ്ദേഹം അതില്‍ അംഗമായിരുന്നു. മലയാറ്റൂരായിരുന്നു ചെയര്‍മാന്‍. നിശബ്ദസിനിമയായതിനാല്‍ വിഗതകുമാരനെ സിനിമയുടെ കണക്കില്‍പ്പെടുത്താന്‍ കഴിയുകയില്ലെന്ന് മലയാറ്റൂര്‍ ചര്‍ച്ചയില്‍ പറഞ്ഞു. 1938ല്‍ നിര്‍മിച്ച ബാലനോടുകൂടിയാണ് മലയാളസിനിമ ജനിച്ചത് എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായം. മന്ത്രിയായിരുന്നപ്പോള്‍ കരുണാകരനും ഡാനിയലിനെ അംഗീകരിക്കാന്‍ തയ്യാറായിരുന്നില്ല.

? മലയാളസിനിമയിലെ ജാതീയതയുടെ ഇരകളാണ് ജെ സി ഡാനിയലും ആദ്യത്തെ നായിക പി കെ റോസിയും. 2013ല്‍ എത്തിനില്‍ക്കുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ സിനിമയില്‍ വര്‍ഗീയതയും ജാതീയതയും എത്രത്തോളം രൂഢമൂലമാണ്.

സിനിമയുടെ അകത്ത് പലരുടെയും ഉള്ളില്‍ ശക്തമായ വര്‍ഗീയതയുണ്ട്. എന്നാല്‍, ഇത്രയധികം ബാഹ്യ ഇടപെടലുകള്‍ സിനിമയില്‍ വരുന്നത് ഇപ്പോഴാണ്. ഇടക്കാലത്ത് ഈ പ്രവണത അല്‍പ്പം കുറഞ്ഞിരുന്നു. വിഗതകുമാരന്‍ എതിര്‍പ്പ് നേരിട്ടത് അന്നത്തെ സാമൂഹികവ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായാണ്. സിനിമ എന്ന മാധ്യമത്തെക്കുറിച്ചുപോലും അന്ന് അധികമാര്‍ക്കും അറിയില്ല. ഇപ്പോള്‍ അങ്ങനെയല്ലല്ലോ.

? സിനിമയിലെ നായിക വിഗതകുമാരന്‍ കണ്ടതായാണ് നഷ്ടനായിക എന്ന നോവലില്‍ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ചേലങ്ങാട് ഇതിനെക്കുറിച്ച് വ്യക്തത തരുന്നുമില്ല. താങ്കളുടെ നായികയ്ക്ക് തിയറ്ററിന്റെ അകത്ത് പ്രവേശിക്കാന്‍പോലും പറ്റുന്നില്ല. ഈ തീരുമാനത്തിനുപിന്നില്‍.

നഷ്ടനായിക എന്ന നോവലില്‍നിന്ന് ഞാന്‍ വ്യതിചലിക്കുന്നത് ഇവിടെയാണ്. അയിത്തം നിലനിന്ന ഒരു സമൂഹത്തില്‍ ഉന്നതകുലജാതര്‍ക്കൊപ്പം ഒരേതിയറ്ററില്‍ റോസി ഇരുന്നുവെങ്കില്‍ തുടര്‍ന്ന് സംഘര്‍ഷമുണ്ടാകേണ്ടതില്ലല്ലോ. അതുകൊണ്ടാണ് റോസിക്ക് തിയറ്ററിനുള്ളിലേക്ക് കയറാന്‍പോലും കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകില്ലെന്ന് ഞാന്‍ സമര്‍ഥിക്കാന്‍ കാരണം.

? സിനിമയില്‍ വയലാറിനെ കാണിക്കുന്നതും "മതങ്ങള്‍ മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിച്ചു" എന്ന ഗാനം കേള്‍പ്പിക്കുന്നതുമൊക്കെ പുതിയ തലമുറ വന്‍ കൈയടിയോടെയാണ് സ്വീകരിക്കുന്നത്. ഇങ്ങനെയൊരു രംഗം ആവിഷ്കരിക്കാനുള്ള കാരണം.

വയലാറും ചേലങ്ങാടും തമ്മില്‍ നല്ല ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. തീര്‍ച്ചയായും ചേലങ്ങാട്ടിന്റെ എല്ലാ ശ്രമങ്ങള്‍ക്കും വയലാര്‍ പിന്തുണ നല്‍കിയിട്ടുണ്ടാകും. അന്നത്തെ സാമൂഹ്യവ്യവസ്ഥയുടെ ഓര്‍മപ്പെടുത്തല്‍കൂടിയാണല്ലോ "മനുഷ്യന്‍ മതങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചു" എന്ന പാട്ട്.

? താങ്കളുടെ സിനിമകളില്‍ പാട്ടുകള്‍ക്കെന്നും വലിയ പ്രാധാന്യം നല്‍കാറുണ്ട്. ചരിത്രം പ്രമേയമാകുന്ന പല സിനിമകളിലും പാട്ടുകള്‍ അധികപ്പറ്റാകാറാണ് പതിവ്. എന്നാല്‍, സെല്ലുലോയ്ഡിന്റെ പാകപ്പെടുത്തലില്‍ പാട്ടുകള്‍ക്ക് നല്ല പങ്കുണ്ട്. എന്തുതോന്നുന്നു.

പാട്ടുകള്‍ വേണമെന്ന് എനിക്ക് ആദ്യമേ തോന്നിയിരുന്നു. റോസി സിനിമയില്‍ എത്തുന്നതിന്റെ വിശദാംശങ്ങളും സിനിമയുടെ കഥാഗതിയും ഒരു പാട്ടിലൂടെ കാണിക്കേണ്ടത് ഒതുക്കത്തോടെ കഥ പറയാന്‍ ആവശ്യമായും വന്നു. അടൂര്‍ സാറിന്റെ അടുത്ത് സ്ക്രിപ്റ്റ് ചര്‍ച്ചയ്ക്ക് പോകുന്നതിനുമുമ്പേ രണ്ടു പാട്ടും തയ്യാറായിരുന്നു. ഞാനിറങ്ങുന്നതിനുമുമ്പ് അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു: കമലേ, ഈ സിനിമയിലും പാട്ടുണ്ടോ. ഞാന്‍ ഒരുനിമിഷം ഒന്നും പറയാതെ നിന്നു. ""പാട്ട് ചേര്‍ക്കുന്നതാണ് കമലിന്റെ ഒരേയൊരു കുഴപ്പം"" അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. അടൂര്‍ പറഞ്ഞതിനെക്കുറിച്ച് ഞാന്‍ കുറെ ആലോചിച്ചു. ഒടുവില്‍ സംഗീതത്തില്‍നിന്ന് മാറിനില്‍ക്കാന്‍ വയ്യാത്തതുകൊണ്ട് പാട്ട് വേണമെന്ന് തീരുമാനിക്കുകയായിരുന്നു.

*
ഷംസുദീന്‍ കുട്ടോത്ത്

ഫിലിം കത്തിച്ചതില്‍ ഇന്നും ദുഃഖം

അപ്പന്‍ മരിക്കുന്നതിന് മൂന്നുവര്‍ഷംമുമ്പാണ് ഞങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ അവസാനമായി കണ്ടത്. കോയമ്പത്തൂരില്‍ എല്‍ഐസി ഓഫീസറായിരുന്നു ഞാന്‍. പലപ്പോഴും സ്ഥലംമാറ്റവും തിരക്കും കാരണം അഗസ്തീശ്വരത്ത് പോയി അദ്ദേഹത്തെ കാണാന്‍ സമയം കിട്ടിയിരുന്നില്ല. എല്ലാമാസവും അപ്പന്റെ പേരില്‍ ഞാന്‍ പണം അയച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് മക്കളില്‍ കൂടുതല്‍ ഇഷ്ടം എന്നോടാണെന്ന് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. ഞാന്‍ കുസൃതിയായിരുന്നെങ്കിലും നന്നായി പഠിക്കുമായിരുന്നു. മക്കളില്‍ എന്നെമാത്രം ഒരിക്കലും അടിച്ചിരുന്നില്ല. എനിക്ക് എന്നും വിസ്മയമായിരുന്നു അദ്ദേഹം.

ക്രിസ്ത്യാനികള്‍ നാടകം കാണുന്നത് വിലക്കിയിരുന്ന കാലത്ത് അപ്പന് പത്ത് വയസ്സുള്ളപ്പോള്‍ കുടുംബ ബാര്‍ബര്‍കൂടിയായ സുഹൃത്തിനൊപ്പം രാത്രി വീട്ടില്‍ അറിയാതെ നാടകം കാണാന്‍ പോയത് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. കളരിപ്പയറ്റ്, ഫുട്ബോള്‍ തുടങ്ങിയവയില്‍ വിദഗ്ധനായിരുന്നു. മാടുവണ്ടിയില്‍ നാലും അഞ്ചും പേരെ കയറ്റി അപ്പന്‍ മലര്‍ന്നുകിടന്ന് നെഞ്ചിലൂടെ വണ്ടി കയറ്റുമായിരുന്നു. തടിക്കച്ചോടവും നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. അപ്പന്റെ സിനിമാഭ്രാന്ത് ഞങ്ങളുടെ കുടുംബത്തെ ശരിക്കും തകര്‍ത്തു. അതുകൊണ്ടാകാം സിനിമയോട് വലിയ ദേഷ്യമായിരുന്നു എനിക്ക്. ഏഴുവയസ്സുവരെ കാറിലാണ് ഞാന്‍ സ്കൂളില്‍ പോയിരുന്നത്. പിന്നീട് നടന്നും. ഇതൊക്കെ മക്കളായ ഞങ്ങളുടെ മനസ്സില്‍ ഏറെ വേദനയുണ്ടാക്കി.

അപ്പന്റേത് പ്രണയവിവാഹമായിരുന്നു എന്നത് ഇന്നും പലര്‍ക്കും അറിഞ്ഞുകൂടാ. വിദ്യാഭ്യാസകാലത്ത് അദ്ദേഹം താമസിച്ചിരുന്നത് പാളയത്തെ വില്‍സ് ഹോസ്റ്റലിലായിരുന്നു. ഹോസ്റ്റലിനടുത്തുള്ള പുസ്തകക്കടയില്‍വച്ച് യാദൃച്ഛികമായാണ് അദ്ദേഹം പിന്നീട് ഞങ്ങളുടെ അമ്മയായ ജാനറ്റിനെ കണ്ടത്. അന്നദ്ദേഹത്തിന് 19 വയസ്സും ജാനറ്റിന് 13 വയസ്സുമായിരുന്നു. അഞ്ചുവര്‍ഷം പ്രണയിച്ച്, 1924ല്‍ തിരുവനന്തപുരം എംഎം ചര്‍ച്ചില്‍വച്ചായിരുന്നു വിവാഹം.

വിഗതകുമാരന്റെ അവസാനത്തെ തുണ്ടുഫിലിമും ഞാനാണ് നശിപ്പിച്ചത്. ഈ എഴുപത്തിരണ്ടാമത്തെ വയസ്സിലും അതോര്‍ത്ത് ഞാന്‍ ദുഃഖിക്കാറുണ്ട്. വട്ട ടിന്നിലായിരുന്നു ഫിലിം സൂക്ഷിച്ചിരുന്നത്. ഫിലിം ചുരുട്ടി വാളാക്കിയും ബാഗുണ്ടാക്കിയുമായിരുന്നു പ്രധാന കളി. മലയാളത്തിലെ ആദ്യത്തെ ബാലതാരം എന്റെ മൂത്ത ജ്യേഷ്ഠനായ സുന്ദരന്‍ ഡാനിയലാണ്. ചേട്ടനെന്നെ അടിക്കുക പതിവായിരുന്നു. അവനോടുള്ള ദേഷ്യം തീര്‍ക്കാന്‍ അവന്‍ അഭിനയിച്ച ഭാഗങ്ങള്‍ തിരഞ്ഞുപിടിച്ച് കത്തിച്ചു. വയലറ്റ് നിറത്തില്‍ ഫിലിം റോളുകള്‍ കത്തുന്നത് കാണാന്‍ നല്ല രസമായിരുന്നു.

*
ദേശാഭിമാനി വാരാന്തപ്പതിപ്പ് 24 ഫെബ്രുവരി 2013

Monday, February 11, 2013

ഞാന്‍ അച്ചാര്‍: കലാഭവന്‍ മണി

തമാശ കാട്ടി ചിരിപ്പിച്ച് വില്ലത്തരം കാട്ടി പേടിപ്പിച്ച് ഭാവംകൊണ്ട് വിസ്മയിപ്പിച്ച് കലാഭവന്‍ മണി സിനിമയില്‍ പാട്ടുംപാടി 20 വര്‍ഷം പൂര്‍ത്തിയാക്കി

സുരേഷ് ഗോപിയാണ് ഓട്ടോ വിളിച്ചത്. ആള്‍ക്കൂട്ടത്തിനപ്പുറത്തു നിന്ന് കറുത്തു മെലിഞ്ഞ ആ ചെറുപ്പക്കാരന്‍ ഓട്ടോയുമായി പേടിയോടെ വന്നു. സുരേഷ് ഗോപി ഓട്ടോയില്‍ കയറി. ഡ്രൈവറോട്, താന്‍ ഓട്ടോ ഡ്രൈവറാണോയെന്ന് ചോദിച്ചു. നന്നായി മിമിക്രി അവതരിപ്പിക്കുന്ന; സിനിമയില്‍ അഭിനയിക്കണമെന്ന മോഹം ഭ്രാന്തായി കൊണ്ടുനടക്കുന്ന ആ ഓട്ടോക്കാരന്‍, തന്റെ വണ്ടിയുടെ പിന്നിലിരിക്കുന്ന നടനോട് താനാരാണെന്ന് വെളിപ്പെടുത്തിയില്ല. ""അതേ സാര്‍... ഞാന്‍ ഓട്ടോക്കാരന്‍ തന്നെ... ചാലക്കുടിയില്‍ വണ്ടിയോടിക്കുന്നു."" അപ്പോഴേക്കും സംവിധായകന്‍ സിബി മലയിലിന്റെ ആക്ഷന്‍ വിളി വന്നുകഴിഞ്ഞു. പേടിയോടെ അയാള്‍ ഓട്ടോ മുന്നിലേക്കെടുത്തു. ശേഷം എന്താണുണ്ടായതെന്ന് കലാഭവന്‍ മണി തന്നെ പിന്നീട് പറയും....

നാടന്‍പാട്ടിന്റെ നല്ല താളമായി മലയാളസിനിമയിലേക്ക് ചിരിച്ചിറങ്ങിയ കലാഭവന്‍ മണിയുടെ സിനിമാ ജീവിതം 20 വര്‍ഷം പിന്നിടുന്നു. 1993ല്‍ സമുദായം എന്ന ചിത്രത്തില്‍ മീന്‍ കച്ചവടക്കാരനായി തുടങ്ങിയ മണി അതേക്കുറിച്ചൊക്കെ സംസാരിക്കുന്നു. തിരുവനന്തപുരം വെള്ളായണിയിലെ മെരിലാന്റ് സ്റ്റുഡിയോയില്‍ മായാപുരി എന്ന ത്രീഡി സിനിമയുടെ സെറ്റിലായിരുന്നു അദ്ദേഹം. ഉച്ചഭക്ഷണത്തിന്റെ ഇടവേളയില്‍ കാരവനില്‍ കയറിയിരുന്ന് ചിരി അകമ്പടിയിട്ട് മണി മനസ്സ് തുറക്കുന്നു...                                              

$ മണിച്ചേട്ടന്‍ സിനിമയില്‍ എത്തി 20 വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞു. മലയാള സിനിമയില്‍ വലിയ സംഭവമാണോ താങ്കള്‍?

= സിനിമയില്‍ എത്തുമെന്നോ, ഇത്ര വലിയ നടനാകുമെന്നോ കരുതാനൊന്നും ഒട്ടും സാഹചര്യമില്ലാത്ത പശ്ചാത്തലത്തില്‍ നിന്നാണ് ഞാന്‍ നടനാകുന്നത്. നാടന്‍പാട്ടും മിമിക്രിയും അവതരിപ്പിക്കും. അങ്ങനെ സിനിമയില്‍ എത്താന്‍ പറ്റുമോയെന്നൊക്കെയുള്ള അന്വേഷണം നടത്തി നോക്കിയിരുന്നു. എന്നാല്‍, അതൊന്നും ഫലവത്തായില്ല. അപ്പോഴാണ് മിമിക്സ് ആഷന്‍ 500 എന്ന സിനിമയുടെ പിന്നണിക്കാര്‍ വിളിക്കുന്നത്. അതില്‍ ഒരു റോള്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചു കാത്തിരുന്നു. എന്നാല്‍, ഒടുവില്‍ ഞാന്‍ പുറത്ത്. അതോടെ സിനിമാ നടനാകുകയെന്ന ആഗ്രഹം ഉപേക്ഷിച്ചതായിരുന്നു. ഇതിനിടയ്ക്കാണ് ചാലക്കുടിയില്‍ എന്റെ മിമിക്രി കണ്ട ഡയറക്ടര്‍ അമ്പിളി സാര്‍ എന്നെ സിനിമയിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുന്നത്. എന്നെങ്കിലും സിനിമ ചെയ്യുന്നെുണ്ടെങ്കില്‍ മണിക്ക് അതില്‍ ഒരു റോള്‍ ഉണ്ടാകുമെന്ന് അമ്പിളി സാര്‍ പറഞ്ഞിരുന്നു. ആദ്യം "സമുദായം" എന്ന സിനിമയില്‍ മാമുക്കോയയുടെ അസിസ്റ്റന്റായി മീന്‍ വില്‍പ്പനക്കാരനായി ചെറിയൊരു റോളില്‍ അഭിനയിച്ചു. അതുകഴിഞ്ഞാണ് സിബി മലയിലിന്റെ "അക്ഷരങ്ങള്‍" എന്ന സിനിമയില്‍ അവസരം ലഭിക്കുന്നത്.

സുരേഷ് ഗോപി സഞ്ചരിക്കുന്ന ഓട്ടോയിലെ ഡ്രൈവറായാണ് വേഷം. സുരേഷ് ഗോപി ഓട്ടോയിലിരുന്നാണ്, തനിക്ക് ഓട്ടോ ഓടിക്കാനറിയുമോ എന്ന് ചോദിക്കുന്നത്. ഇനി താന്‍ മിമിക്രിക്കാരനാണെന്നു പറഞ്ഞ് ഉള്ള അവസരവും കളയണ്ട എന്നു കരുതി; അതേ സര്‍... ഞാന്‍ ഓട്ടോക്കാരനാണ്, എന്നുപറഞ്ഞ് ഓട്ടോയുടെ കിക്കര്‍ വലിച്ചു. കഷ്ടകാലത്തിന് അതാ ഓട്ടോയുടെ കിക്കര്‍ കൈയില്‍. സീനെടുക്കാന്‍ എല്ലാവരും തയ്യാറായി നില്‍ക്കുന്നു. അപ്പോഴാണ് ഓട്ടോയുടെ വക പണിമുടക്ക്. ഇതാ... ഇവിടെ തീര്‍ന്ന് അഭിനയമോഹം. സിബി മലയില്‍ സാര്‍ ചൂടാകുന്നു... എവിടെന്ന് കിട്ടിയെടോ; ഈ ഓട്ടോക്കാരനെ? ഇനിയെങ്ങനെ ഈ ഓട്ടോയോടിക്കും. ഡയറക്ടര്‍ ചൂടില്‍ തന്നെ. സാര്‍.. ഒന്നു തള്ളി തന്നാല്‍ ഞാന്‍ സ്റ്റാര്‍ട്ടാക്കിയെടുക്കാം. പേടിച്ചുവിറച്ച് ഞാനിങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ സെറ്റിലുള്ള സഹായികളെല്ലാം ഓട്ടോ തള്ളാന്‍ തുടങ്ങി. അങ്ങനെ തള്ളി വിട്ടതാണ് എന്നെ... ആ ഓട്ടോ നീങ്ങി നിരങ്ങി 1996ല്‍ സുന്ദര്‍ദാസിന്റെ സല്ലാപത്തിലെത്തി. അതിലെ രംഗം എല്ലാവര്‍ക്കും അറിയാമല്ലോ. തെങ്ങിന്റെ മണ്ടയില്‍ നിന്ന് മഞ്ജുവാര്യരെ കളിയാക്കി "തങ്ക ഭസ്മ കുറിയിട്ട തമ്പുരാട്ടി...." എന്ന പാട്ടുപാടുന്നു.... വില്ലത്തരം കാട്ടുന്നു. നല്ല തമാശ രംഗങ്ങളുണ്ട്. അങ്ങനെ ഒറ്റ സിനിമയില്‍ തന്നെ പാട്ടുകാരനായി, വില്ലനായി, കൊമേഡിയനായി എന്റെ സിനിമായാത്ര തുടങ്ങി. ഇപ്പോള്‍ ഇവിടെയെത്തി നില്‍ക്കുന്നു.                             
 
$ എന്നിട്ടും പറഞ്ഞില്ല; സിനിമയില്‍ മണി ആരാണ്? തമാശക്കാരനാണോ; പേടിപ്പെടുത്തുന്ന വില്ലനാണോ.. അതോ പാടിയതെല്ലാം ഹിറ്റാക്കിയ നാടന്‍ പാട്ടുകാരനാണോ?


= ഇതെല്ലാമാണ് മണി. കിട്ടുന്ന റോളുകള്‍; പണം മുടക്കുന്ന ആള്‍ക്ക് ബാധ്യത വരുത്താത്ത നിലയില്‍ ഞാന്‍ നന്നായി ചെയ്തു കൊടുക്കും. എങ്ങനെയും എന്നെ സിനിമയില്‍ ഉപയോഗിക്കാം. ഒരുതരത്തില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ മലയാളസിനിമയിലെ അച്ചാറാണ് ഞാന്‍. എന്നും ആദ്യം വിളമ്പുന്ന ഒഴിച്ചുകൂട്ടാന്‍ പറ്റാത്ത ഒരു തൊടുകറി. ചെറിയ വിഭവമെങ്കിലും മലയാളി സദ്യയുണ്ണുമ്പോള്‍ അച്ചാര്‍ ഒഴിവാക്കില്ലല്ലോ... അതേപോലെ പ്രേക്ഷകരും എന്നെ ഒഴിവാക്കാന്‍ കഴിയാത്ത വിഭവമായി പരിഗണിക്കുന്നു.

$ ഇടയ്ക്ക് ടൈപ്പ് റോളുകള്‍ ചെയ്ത് ആള്‍ക്കാരെ മടുപ്പിച്ചോ. മിക്കതിലും നായകവേഷമാണെങ്കിലും; പല ചിത്രങ്ങളും തിയറ്റര്‍ പോലും കണ്ടില്ല.

= ടൈപ്പ് റോളുകളാണെന്ന് അറിഞ്ഞുതന്നെ ചെയ്തതാണ്. എന്നെ ആവശ്യപ്പെട്ടു വരുന്നവരെ ഞാന്‍ മടക്കിയക്കില്ല. എല്ലാത്തരം ആള്‍ക്കാര്‍ക്കും ഞാന്‍ ഡേറ്റ് കൊടുക്കും. എന്റെ ജോലി ചെയ്യും. ചിത്രീകരണം പൂര്‍ത്തിയാക്കി രണ്ടോ മൂന്നോ വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞതിനുശേഷം പുറത്തിറങ്ങിയ സിനിമകള്‍ വരെയുണ്ട്. പലതും ഞാന്‍ അറിയുന്നപോലുമില്ല. ഇതിനിടയ്ക്ക് ചെറിയ വേഷമാണെങ്കിലും ചില സിനിമകളില്‍ വേഷമിട്ടത് ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. അമല്‍ നീരദിന്റെ ബാച്ച്ലര്‍ പാര്‍ടിയില്‍ അത്തരമൊരു വേഷമായിരുന്നു. എനിക്കും പ്രേഷകര്‍ക്കും അതിലെ റോള്‍ ഏറെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. അതുപോലെ ലാല്‍ജോസിന്റെ "അയാളും ഞാനും തമ്മില്‍" എന്ന സിനിമയിലെ പൊലീസ് വേഷവും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു.

$ ബാച്ച്ലര്‍ പാര്‍ടിയുടെ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഓര്‍ത്തത്. ഈ ന്യൂ ജനറേഷന്‍ സിനിമയില്‍ മണിച്ചേട്ടന് റോളുണ്ടോ? പോട്ടെ; അങ്ങനെയൊരു സംഭവമുണ്ടോ മലയാള സിനിമയില്‍

= നല്ല കഴിവുള്ള പുതിയ ജനറേഷന്‍ സിനിമയില്‍ വന്നിട്ടുണ്ട്. അവരുടേത് ന്യൂ ജനറേഷന്‍ ആണെങ്കില്‍ അങ്ങനെ വിളിക്കാം. തമിഴിലൊക്കെ മുമ്പേ സംഭവിച്ചതാണല്ലോ ഇത്. പുതിയ പ്രമേയങ്ങള്‍, പുതിയ രീതിയില്‍ കാര്യങ്ങള്‍ അവതരിപ്പിക്കാന്‍ പയ്യന്മാര്‍ മിടുക്കന്മാരാണ്.

$ തമിഴിലും തെലുങ്കിലും ഭീകരനായ വില്ലനാണല്ലോ ഇപ്പോഴും. ചിരിപ്പിക്കുന്ന മണിച്ചേട്ടനായാണ് പ്രേക്ഷകര്‍ക്ക് ഏറെ ഇഷ്ടമെന്ന് തോന്നുന്നു? അല്ലേ...

= അതിപ്പോള്‍, ഒരോ ആള്‍ക്കാള്‍ക്കും ഒരോന്നല്ലെ ഇഷ്ടം. തമിഴില്‍ വില്ലന്‍ വേഷം മാത്രമല്ല, ഇപ്പോള്‍ കരാറായ മൂന്ന് സിനിമയില്‍ ഒന്ന് നായകനായാണ്. അതേപോലെ മലയാളത്തില്‍ ഇപ്പോള്‍ എനിക്ക് സ്ഥിരം പൊലീസ് വേഷങ്ങള്‍ വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ട് (അയാളും ഞാനും തമ്മില്‍, മദിരാശി തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങളില്‍). സംഗതി ഇങ്ങനെ പോയാല്‍ എന്നെ പൊലീസിലെടുക്കുമോ എന്ന അവസ്ഥ വരെ എത്തി.                                               

$ ചിലരെ പട്ടാളത്തിലെടുത്ത പോലെ....

= അയ്യോ.. അങ്ങനെ ഞാന്‍ പറയില്ല. റോളുകള്‍ ആവര്‍ത്തിക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ മാറ്റിപ്പിടിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കാറുണ്ട്. ചിലര്‍ പറയും പൊലീസ് വേഷമാണ് എനിക്ക് ചേരുന്നതെന്ന്. ചിലര്‍ വില്ലനായി കാണാന്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു. മറ്റൊരു കൂട്ടര്‍ പറയും, ഞങ്ങള്‍ക്ക് മണിച്ചേട്ടന്റെ നാടന്‍ പാട്ടും ങ്ഹ്...ഹാ.... എന്ന ചിരിയുമാണ് വേണ്ടതെന്ന്. എല്ലാത്തരം കാര്യങ്ങളും ചെയ്യുക എന്നതിലാണ് കാര്യമെന്ന് തോന്നുന്നു. ഒരുപക്ഷേ, ഞാനിപ്പോഴും സിനിമയില്‍ നില്‍ക്കുന്നതിന് ഒരുകാരണം; ടൈപ്പ് റോളുകളില്‍ ഞാന്‍ ഉറച്ചുനിന്നില്ല എന്നതു കൊണ്ടു കൂടിയാണെന്ന് തോന്നുന്നു.

$ അച്ഛന്റെ സ്മാരകമായി ചാലക്കുടിയില്‍ ഉയര്‍ത്തിയ മന്ദിരത്തില്‍ വായനശാലയും ഉണ്ടെന്ന് കേട്ടു. ഇത്തരത്തിലുള്ള സാമൂഹ്യസേവനവുംപെടുമോ മണിച്ചേട്ടന്റെ ജീവിതത്തില്‍.

= സ്കൂളില്‍ പഠിക്കാന്‍ പോലും സാഹചര്യമില്ലാത്ത അവസ്ഥയില്‍ നിന്നാണ് ഞാനൊക്കെ വളര്‍ന്നുവന്നത്. അതുപോലത്തെ കഷ്ടപ്പാട് നാട്ടിലെ കുട്ടികള്‍ക്ക് ഉണ്ടാകാന്‍ പാടില്ലെന്ന് തോന്നിയപ്പോഴാണ് അച്ഛന്റെ പേരില്‍ ഒരു സാംസ്കാരികനിലയം പണിയാന്‍ തീരുമാനിച്ചത്. കഴിഞ്ഞമാസം സഖാവ് പിണറായി വിജയനാണ് ആ മന്ദിരം ഉദ്ഘാടനംചെയ്തത്. എല്ലാത്തരം പുസ്തകങ്ങളും അത് വായിക്കാന്‍ സൗകര്യവുമുള്ള വായനശാല, പിഎസ്സി കോച്ചിങ് സെന്റര്‍, നൃത്ത-അഭിനയ പഠനക്കളരി, ട്യൂഷന്‍ സെന്റര്‍ തുടങ്ങി എല്ലാ സൗകര്യവും അതില്‍ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്. അതിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനം നല്ല രീതിയില്‍ തന്നെ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകാനാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത.്

$ വായനശാലയ്ക്കൊക്കെ ഇപ്പോഴും പ്രസക്തിയുണ്ടോ.

= വായനശാലയില്‍ നിന്നുമൊക്കെ വായിച്ചുവളര്‍ന്ന ഒരു സാംസ്കാരിക പശ്ചാത്തലമുള്ള നാടുകൂടിയാണ് ചാലക്കുടി. അത് ഇപ്പോള്‍ കൈമോശം വന്നു. വായന പൊതുവില്‍ കുറഞ്ഞു. അത്തരം നന്മകളൊക്കെ തിരിച്ചുപിടിക്കേണ്ടതല്ലെ. അതിന് എന്നാല്‍ കഴിയുന്നത് ചെയ്യുന്നു എന്നേയുള്ളൂ.

ആദ്യ സിനിമ: സമുദായം (1993).
പ്രശസ്തനാക്കിയത്: സല്ലാപത്തിലെ കള്ളുചെത്തുകാരന്റെ റോള്‍.
പൂര്‍ത്തിയാക്കിയ സിനിമകള്‍: 149
ശ്രദ്ധേയമായ വേഷങ്ങള്‍: സല്ലാപം, വാസന്തിയും ലക്ഷ്മിയും പിന്നെ ഞാനും, അനന്തഭദ്രം, തമിഴില്‍ ഗജിനി, എന്തിരന്‍.
ഗായകന്‍: 24 മലയാള സിനിമയില്‍ പിന്നണി പാടി. കരുമാടിക്കുട്ടന്‍, കാഴ്ച, കണ്ണെഴുതി പൊട്ടുംതൊട്ട് എന്നിവയിലെ പാട്ട് ശ്രദ്ധേയമായി.
എംഎല്‍എ മണി പത്താംക്ലാസും ഗുസ്തിയും എന്ന സിനിമയില്‍ സംഗീതസംവിധാനവും നിര്‍വഹിച്ചു.

*
വിനോദ് പായം