സ്ത്രീപക്ഷ വായനയ്ക്ക് അരഡസന് പുസ്തകങ്ങള്
2010ല് മലയാളത്തില് പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട പുസ്തകങ്ങള് പരിശോധിക്കുമ്പോള് മൌലികങ്ങളായ സാഹിത്യകൃതികള് കുറവായിരുന്നെന്ന് കാണാന് കഴിയും. എന്നാല്, മുഖ്യധാരാ മാധ്യമങ്ങളില് വേണ്ടത്ര ചര്ച്ചചെയ്യപ്പെടാതെ പോയെങ്കിലും ശ്രദ്ധേയങ്ങളായ അരഡസനോളം സ്ത്രീപക്ഷ പഠനഗ്രന്ഥങ്ങള് കഴിഞ്ഞവര്ഷം പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
സാമൂഹ്യ ശാസ്ത്രജ്ഞ ജെ ദേവികയുടെ ഏറെ വ്യത്യസ്തതയും മൌലികതയും പുലര്ത്തുന്ന 'കുലസ്ത്രീയും ചന്തപ്പെണ്ണും ഉണ്ടായതെങ്ങനെ' എന്ന കൃതിയാണിവയില് പ്രമുഖസ്ഥാനം വഹിക്കുന്നത്. കേരളസ്ത്രീകളുടെ സാമൂഹ്യപദവി ചരിത്രപരമായി വിലയിരുത്തി ആധുനിക കാലത്തും കേരള സമൂഹത്തില് നിലനില്ക്കുന്ന നവപുരുഷമേധാവിത്വ പ്രവണതകളെ അനാവരണംചെയ്യാനാണ് ദേവിക ശ്രമിക്കുന്നത്. കേരളത്തില് സ്ത്രീകളുടെ സാമൂഹ്യപദവി ഉയര്ത്തുന്നതിനായി നവോത്ഥാന കാലഘട്ടത്തില് സാമൂഹ്യപരിഷ്കര്ത്താക്കള് നടത്തിയ പോരാട്ടങ്ങളെ ദേവിക അംഗീകരിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാല്, സ്ത്രീകളെ ഉത്തമകുടുംബിനികളാക്കുന്ന നവവരേണ്യ ലിംഗമൂല്യങ്ങള്ക്കാണ് പില്ക്കാലത്ത് പ്രാമുഖ്യം കിട്ടിയതെന്ന് ദേവിക വാദിക്കുന്നു. കേരളസ്ത്രീകള് സൌമ്യാധികാരംമാത്രം പ്രയോഗിക്കുന്ന ഉത്തമ കുടുംബിനികളായി തുടരുകയാണെന്നും ഇതുവരെ അവര്ക്ക് പൂര്ണപൌരത്വം ലഭിച്ചിട്ടില്ലെന്നുമാണ് ദേവികയുടെ അഭിപ്രായം.
ഒട്ടനവധി സംവാദസാധ്യതയുള്ള നിരീക്ഷണങ്ങളാണ് ചരിത്രരേഖകളുടെ പിന്ബലത്തോടെ ദേവിക മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്നതെങ്കിലും നമ്മുടെ മുഖ്യധാരാ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങള് പൊതുവെ ഈ പുസ്തകത്തെ അവഗണിക്കയാണുണ്ടായത്. എന്നാല്, ഫേസ്ബുക്ക് തുടങ്ങിയ ഇന്റര്നെറ്റ് സാമൂഹ്യശൃംഖലകളിലും ബ്ളോഗുകളിലും ഈ പുസ്തകത്തെ അധികരിച്ചു ഗൌരവമായ ചര്ച്ച നടന്നുവരുന്നുണ്ട്.
തിരുവനന്തപുരത്തെ സെന്റര് ഫോര് ഡെവലപ്മെന്റ് സ്റ്റഡീസ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുള്ള ഈ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ലേ ഔട്ടും ചിത്രീകരണവും അതീവ മികവോടെ നിര്വഹിച്ചിട്ടുള്ളത് ബി പ്രിയരഞ്ജന് ലാല് ആണ്. ലാഭേച്ഛയില്ലാതെ ആര്ക്കും പുനഃപ്രസിദ്ധീകരിക്കാന് അനുമതി നല്കുന്ന ക്രിയേറ്റീവ് കോമണ്സ് പകര്പ്പവകാശനിയമപ്രകാരം പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന ഒരുപക്ഷേ, ആദ്യത്തെ മലയാള ഗ്രന്ഥമെന്ന പ്രത്യേകതയും ഈ പുസ്തകത്തിനുണ്ട്.
അഭിനേത്രിയും നാടകരചയിതാവുമായ സജിത മഠത്തിലിന്റെ 'മലയാള നാടക സ്ത്രീചരിത്രം' (മാതൃഭൂമി ബുക്സ്) 'അസാധാരണമായ ഒരു ചരിത്ര പുസ്തകം' എന്ന വിശേഷണത്തിന് തികച്ചും അര്ഹമായ കൃതിയാണ്. ഒരു നൂറ്റാണ്ടിലേറെ പാരമ്പര്യമുള്ള മലയാള നാടകചരിത്രത്തിലെ സ്ത്രീകളുടെ ഇടവും സംഭാവനകളും വിലയിരുത്താനാണ് ഈ പുസ്തകത്തില് സജിത ശ്രമിക്കുന്നത്. നാടകചരിത്രംപോലും വേണ്ടത്ര രേഖപ്പെടുത്താത്ത കേരളത്തിലാണ് മലയാള നാടകത്തിന്റെ സ്ത്രീപക്ഷ വായന സജിത അവതരിപ്പിക്കുന്നതെന്നതുകൊണ്ടുതന്നെ ഈ പുസ്തകം സവിശേഷ പരിഗണന അര്ഹിക്കുന്നുണ്ട്.
"കേരളത്തിന്റെ ചരിത്രവും സംസ്കാരവും രാഷ്ട്രീയവും രൂപപ്പെടുത്തുന്നതില് സ്ത്രീകളുടെ മൌനവും സഹനവും ധീരതയും എങ്ങനെ പ്രവര്ത്തിച്ചുവെന്ന് അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന'' പുസ്തകമാണ് അധ്യാപികയും സാമൂഹ്യപ്രവര്ത്തകയുമായ ഗീതയുടെ 'പെണ്കാലങ്ങള്' (കറന്റ് ബുക്സ്). പരമ്പരാഗത ചരിത്രരചനകളില് രേഖപ്പെടുത്താതെ പോവുകയോ തിരസ്കരിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്തിട്ടുള്ള വ്യക്തികളെ സവിശേഷ കേരള ചരിത്രഭൂമികയില് പ്രതിഷ്ഠിച്ച് പഠിക്കാനാണ് ഗീത ശ്രമിക്കുന്നത്. ഗാന്ധിസത്തിന്റെ വഴികളിലൂടെയും സാമുദായിക നവീകരണശ്രമങ്ങളിലൂടെയും കമ്യൂണിസ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിലൂടെയും സഞ്ചരിച്ച കെ ആര് ഗൌരിയമ്മ, കൌമുദി ടീച്ചര്, നഫീസത്തു ബീവി, യശോദ ടീച്ചര്, കൂത്താട്ടുകുളം മേരി, ശാരദാമ്മ തുടങ്ങി ഏറെ അറിയപ്പെടുന്നവര്ക്കു പുറമെ തീരെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാതെ പോയിട്ടുള്ള നിരവധി സാമൂഹ്യ രാഷ്ട്രീയ പ്രവര്ത്തകകളെ അഭിമുഖങ്ങളിലൂടെയും ചരിത്രരേഖകളുടെ സഹായത്തോടെയും ഗീത പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു.
സാമൂഹ്യ സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രജ്ഞയായ കെ ശാരദാമണിയുടെ 'ഇവര് വഴികാട്ടികള്' എന്ന പുസ്തകത്തില് (സൈന് ബുക്സ്) വിശ്വവനിതകള് എന്ന വിശേഷണത്തിനര്ഹരായ വിവിധ മേഖലകളില് സംഭാവനകള് നല്കിയ കേരളത്തിനകത്തും പുറത്തുമുള്ള പന്ത്രണ്ട് പേരുടെ ലഘു ജീവചരിത്രമാണുള്ളത്. പി ടി ഉഷ, അന്നാ മാണി, ലക്ഷ്മി എന് മേനോന് എന്നിവര്ക്കു പുറമെ ആലീസ് സ്റ്റുവേര്ട്ട്, ആങ്സാന് സൂചി തുടങ്ങിയ വിദേശവനിതകളെയും ശാരദാമണി പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു.
മലയാളിയായ പത്രപ്രവര്ത്തക അമ്മു ജോസഫിന്റെ ഇന്ത്യന് പത്രപ്രവര്ത്തകകളെപ്പറ്റിയുള്ള വിമന് ഇന് ജേര്ണലിസം എന്ന ഗ്രന്ഥം അഖിലേന്ത്യാതലത്തില് ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. എന്നാല്, കേരളീയ പത്രപ്രവര്ത്തകകളെപ്പറ്റി അത്തരത്തിലൊരു ഗ്രന്ഥം എഴുതപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. ഈ കുറവ് പത്രപ്രവര്ത്തക കൂടിയായ എ കൃഷ്ണകുമാരി രചിച്ച 'വനിതാ പത്രപ്രവര്ത്തനം ചരിത്രവും വര്ത്തമാനവും' (കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി) എന്ന കൃതിയിലൂടെ പരിഹരിച്ചിരിക്കയാണ്. കേരളത്തിലെ ഇരുപത് ആദ്യകാല വനിതാപത്രപ്രവര്ത്തകരുടെ സംഭാവനകളാണ് കൃഷ്ണകുമാരി ഈ പുസ്തകത്തില് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്. കേരളത്തിലെ ആദ്യകാല വനിതാ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളെക്കുറിച്ചും വനിതാ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളുടെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ചും പുസ്തകത്തില് പരാമര്ശിക്കുന്നുണ്ട്.
ആഗോളതലത്തില് ഏറെ ചര്ച്ചചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇന്ത്യന് കേരള സാഹചര്യത്തില് ഗൌരവമായ പഠനങ്ങള്ക്ക് വിധേയമാക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്ത വീട്ടമ്മമാരുടെ സാമൂഹ്യാവസ്ഥ പരിശോധിക്കുന്ന കൃതിയാണ് ടി കെ ആനന്ദിയുടെ 'വീട്ടമ്മ ഒരു സ്ത്രീവിചാരം' (ചിന്ത പബ്ളിക്കേഷന്സ്). മാര്ക്സിസ്റ് ഫെമിനിസത്തിന്റെ രീതിശാസ്ത്രമുപയോഗിച്ചാണ് ആനന്ദി കേരളീയ വീട്ടമ്മമാരുടെ സാമൂഹ്യസ്ഥിതി പഠനവിധേയമാക്കിയിട്ടുള്ളതെന്ന പ്രത്യേകതയും ഈ പുസ്തകത്തിനുണ്ട്. സ്ത്രീപക്ഷ ചിന്തകയായ സൂസന് ഡെയിലിന്റെ ലേഖനവും അനുബന്ധമായി പുസ്തകത്തില് ചേര്ത്തിരിക്കുന്നു.
സ്ത്രീപക്ഷപഠനങ്ങള് മലയാളത്തില് സവിശേഷ പ്രസിദ്ധീകരണശാഖയായി മാറുകയാണെന്നാണ് ഈടുറ്റ ഈ കൃതികള് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
*
ഡോ. ബി ഇക്ബാല് കടപ്പാട്: ദേശാഭിമാനി വാരാന്തപതിപ്പ് 16 ജനുവരി 2011
Showing posts with label ഫെമിനിസം. Show all posts
Showing posts with label ഫെമിനിസം. Show all posts
Monday, January 17, 2011
Sunday, January 2, 2011
സ്ത്രീപക്ഷ രാഷ്ട്രീയത്തിലെ സ്ത്രീ
കഴിഞ്ഞ വര്ഷം സ്ത്രീകളുടെ സാമൂഹ്യാവസ്ഥയില് എന്തെല്ലാം ചലനങ്ങള് സൃഷ്ടിച്ചുവെന്നാലോചിക്കുമ്പോള് സന്തോഷവും പ്രത്യാശയുമാണ് മുന്നില് നില്ക്കുന്നത്. കാലങ്ങളായി സ്ത്രീകള് അനുഭവിക്കുന്ന സാമൂഹ്യാസമത്വത്തിന്റെ കാലം അവസാനിച്ചെന്നോ അക്രമങ്ങളുടെ പരമ്പര അവസാനിച്ചെന്നോ സമത്വത്തിന്റെ പുതുലോകം വന്നുകഴിഞ്ഞെന്നോ ഇതിനര്ഥമില്ല. പലയിടങ്ങളിലും സാമൂഹ്യാസമത്വത്തിന്റെ പ്രശ്നങ്ങള് രൂക്ഷമായിരിക്കുകയാണ്. എന്നാല് സ്ത്രീപ്രസ്ഥാനങ്ങള് ദീര്ഘമായി സമരം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പല രാഷ്ട്രീയപ്രശ്നങ്ങള്ക്കും കൂടുതല് സാമൂഹ്യ രാഷ്ട്രീയ ഭരണകൂടശ്രദ്ധയും അംഗീകാരവും ലഭിച്ചതിന്റെ നല്ല ലക്ഷണങ്ങള് ഈ വര്ഷത്തില് നമുക്ക് കാണാന് കഴിഞ്ഞു. സമൂഹത്തിലെ പൊതുരാഷ്ട്രീയസാംസ്കാരിക ഇടങ്ങളില് സ്ത്രീകളുടെ സജീവപങ്കാളിത്തവും മുന്കൈയും കൂടുതലായി.
സ്ത്രീപക്ഷ രാഷ്ട്രീയം പഴയ രീതികളില് നിന്ന് മാറി കൂടുതല് വൈവിധ്യവും സങ്കീര്ണതയും ആര്ജിക്കുന്നതിന്റെ മാറ്റങ്ങളും പ്രകടമാണ്. എല്ലാ മേഖലകളും പരാമര്ശിക്കുന്ന ഒരു ചര്ച്ച വിശദമായ പഠനം ആവശ്യപ്പെടുന്നു. അതിനാല് സ്ത്രീപക്ഷത്തുനിന്നു നോക്കുമ്പോള് 2010 ന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാന സൂചികയായി സ്ത്രീകളുടെ രാഷ്ട്രീയപങ്കാളിത്തത്തെ പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഒരു അവലോകനത്തിനാണ് ഞാന് ശ്രമിക്കുന്നത്.
രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വത്തിലും ഭരണനേതൃത്വത്തിലും സ്ത്രീകളുടെ സാന്നിധ്യം ശ്രദ്ധിച്ച വര്ഷമായിരുന്നു പിന്നിട്ടത്. ലോകമാകെ നോക്കിയാല് 18 രാജ്യങ്ങളില് സ്ത്രീകള് പ്രസിഡന്റ് അല്ലെങ്കില് പ്രധാനമന്ത്രി പദവിയിലുണ്ട്. മുന്കാലങ്ങളില് പിതാവിന്റേയോ ഭര്ത്താവിന്റേയോ കുടുംബവാഴ്ചയുടേയോ തുടര്ച്ചയായാണ് സ്ത്രീകള്ക്ക് രാഷ്ട്രീയാധികാരം ലഭിച്ചിരുന്നത്. എന്നാല് മുമ്പ് സൂചിപ്പിച്ച 18 രാജ്യങ്ങളില് ഭൂരിപക്ഷവും രാഷ്ട്രീയപ്രവര്ത്തനത്തിലൂടെ അല്ലെങ്കില് തെരഞ്ഞെടുപ്പിലൂടെ അധികാരത്തില് എത്തിയവരാണെന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ വസ്തുതയാണ്. രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളില് നിലനില്ക്കുന്ന ആണ്കോയ്മയെ മറികടന്നുകൊണ്ടാണ് ഈ സ്ത്രീസാന്നിധ്യം എന്നത് ഇതിന്റെ പ്രാധാന്യം വര്ധിപ്പിക്കുന്നു. വ്യത്യസ്തമായ രാഷ്ട്രീയധാരകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നവരാണെങ്കിലും ദീര്ഘമായ രാഷ്ട്രീയപ്രവര്ത്തനത്തിന്റെ ചരിത്രമുള്ളവരാണ് പല രാജ്യങ്ങളിലേയും ഇപ്പോഴത്തെ സ്ത്രീനേതാക്കള്. ജര്മനിയുടെ ചാന്സലറായ ഏഞ്ചലാ മെര്ക്കലയും അമേരിക്കന് ഐക്യനാടുകളുടെ ചരിത്രത്തിലാദ്യമായി സ്പീക്കര് പദവിയില് എത്തിയ നാന്സി പെലോസിയും ദീര്ഘമായ രാഷ്ട്രീയപ്രവര്ത്തന ചരിത്രം ഉള്ളവരാണ്. അടുത്തിടെ നടന്ന വാശിയേറിയ തെരഞ്ഞെടുപ്പിലൂടെ ബ്രസീലില് അധികാരത്തിലെത്തിയ വര്ക്കേഴ്സ് പാര്ടിയുടെ നേതാവും ഇപ്പോഴത്തെ ബ്രസീല് പ്രസിഡന്റുമായ ദില്മാ റൂസഫ് ഇടതുപക്ഷ ഒളിപ്പോര് പ്രവര്ത്തനങ്ങളില് സജീവമായി പ്രവര്ത്തിച്ചിരുന്നു. സജീവമായ മുഴുവന് സമയരാഷ്ട്രീയപ്രവര്ത്തനം, അതും സ്ത്രീകളുടെ മാത്രം വേദികളിലല്ലാതെ പൊതുരാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഭാഗമായുള്ള പ്രവര്ത്തനം സ്ത്രീയുടെ മേഖലയല്ലെന്ന പരമ്പരാഗത വിശ്വാസം തിരുത്തുന്നുണ്ട് ഈ മാറ്റം.
നിയമനിര്മാണ സഭകളില് സ്ത്രീകള്ക്ക് സീറ്റുകള് സംവരണം ചെയ്യണമെന്ന ഇന്ത്യയിലെ സ്ത്രീകളുടെ ദീര്ഘകാല ആവശ്യത്തിന് ഭാഗികമായ ഉറപ്പ് നല്കുന്ന വനിതാസംവരണബില് രാജ്യസഭ പാസാക്കിയത് സ്ത്രീകളുടെ രാഷ്ട്രീയ സ്വയം നിര്ണയാവകാശത്തിനുള്ള സമരങ്ങള്ക്ക് കൂടുതല് കരുത്ത് നല്കും. കേരളസര്ക്കാര് നടപ്പാക്കിയ തദ്ദേശസ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങളിലെ അമ്പത് ശതമാനം സംവരണം പ്രാദേശിക രാഷ്ട്രീയത്തിലെ സ്ത്രീ പങ്കാളിത്തത്തിലും നേതൃത്വത്തിലും വലിയ സാധ്യതകളാണ് തുറന്നിരിക്കുന്നത്. പുതുമയുള്ള പല രാഷ്ട്രീയ നീക്കുപോക്കുകള്ക്കും ഇക്കഴിഞ്ഞ തെരഞ്ഞെടുപ്പില് അതു കാരണമായിട്ടുണ്ട്. അതു പ്രത്യേകം പഠനാര്ഹമായ ഒന്നാണ്.
രാഷ്ട്രീയമണ്ഡലത്തില് ഉണ്ടാകുന്ന മാറ്റങ്ങള് സ്ത്രീകളെ വ്യത്യസ്തമായ രാഷ്ട്രീയപ്രസ്ഥാനത്തിലേക്ക് ആകര്ഷിക്കുകയും സ്ത്രീപ്രശ്നങ്ങള്ക്കും പൊതുരാഷ്ട്രീയപ്രശ്നങ്ങള്ക്കും വ്യത്യസ്തമായ സമീപനങ്ങള് രൂപപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. പല രീതിയില് സ്ത്രീകളെ നിയന്ത്രിച്ച് രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഭാഗമാക്കാന് രാഷ്ട്രീയ മത സാമുദായിക നേതൃത്വങ്ങള് ഊര്ജിതമായ ശ്രമം തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നുവെന്നതാണ് മറ്റൊരു വശം. പാരമ്പര്യത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂടുകളാല് വളര്ത്തപ്പെട്ട സ്ത്രീകളെ യാഥാസ്ഥിതികമായ രാഷ്ട്രീയദര്ശനങ്ങള്ക്ക് എളുപ്പത്തില് സ്വാധീനിക്കാന് കഴിയുന്നു. വിവിധ ജാതി മത വര്ഗ ശ്രേണികളുടെ സ്വാധീനത്താല് സങ്കീര്ണമായ അവസ്ഥയിലുള്ള ഇന്ത്യയിലെ സ്ത്രീകളില് ഏതു വിഭാഗത്തിന് ഈ മാറ്റങ്ങളുടെ പ്രയോജനം ലഭിക്കും, ഏതു വിഭാഗങ്ങളുടെ ദുരിത ജീവിതം പുതിയ തരം അടിച്ചമര്ത്തലുകള്ക്ക് വിധേയമാകും എന്ന ചോദ്യം ഈ അവസരത്തില് പ്രാധാന്യമര്ഹിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പുരോഗമനപരമായ സ്ത്രീപക്ഷ രാഷ്ട്രീയം കൂടുതല് പ്രസക്തവുമാകുന്നു.
ആഗോളതലത്തില് തന്നെ ഈയൊരു വസ്തുത പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്. സ്ത്രീശാക്തീകരണം കൃത്യമായ രാഷ്ട്രീയ ദൌത്യങ്ങള് ഉള്ളതാണ്. അരാഷ്ട്രീയതയും വലതുപക്ഷ തീവ്രതയും പറയുന്നവരും ഇന്ന് സ്ത്രീകളുടെ രാഷ്ട്രീയമായ ശാക്തീകരണത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു. ഒപ്പം സ്ത്രീകളെ രാഷ്ട്രീയവല്ക്കരിക്കാനും സജീവപ്രവര്ത്തകരാക്കാനും ശ്രമിക്കുന്നു. ഗുജറാത്തിലെ വര്ഗീയകലാപത്തിനു നേതൃത്വം നല്കാനും മാറാട് സാമുദായിക സംഘര്ഷം നിലനിര്ത്താന് മുന്നില് നിന്നു പ്രവര്ത്തിക്കാനും സ്ത്രീകള് ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരും സജീവ രാഷ്ട്രീയപ്രവര്ത്തകരായിരുന്നു. സ്ത്രീപ്രശ്നവും സ്ത്രീപക്ഷ രാഷ്ട്രീയവും സങ്കീര്ണമാകുന്ന ഒരു കാലത്തിലൂടെയാണ് നാം കടന്നുപോകുന്നത്. ഇത് ഗൌരവമായ രാഷ്ട്രീയ ചര്ച്ച ആവശ്യപ്പെടുന്നതാണ്. ഉപരിപ്ളവമായ പ്രചാരണപരിപാടികളല്ല സ്ത്രീകള്ക്ക് ആവശ്യം, രാഷ്ട്രീയ നയപരിപാടികളാണ്. വോട്ടുചെയ്യുക മാത്രം ചെയ്യുന്ന പരിമിത രാഷ്ട്രീയ പ്രവര്ത്തനത്തില് നിന്നും രാഷ്ട്രീയപങ്കാളിത്തത്തിലേക്ക് സ്ത്രീകള് എത്തിയിരിക്കുന്നു. ഈ സമകാലീനതയെ മനസ്സിലാക്കുക എന്നതാണ് 2010 ലെ സ്ത്രീ നല്കുന്ന സന്ദേശം.
******
മിനി സുകുമാര്, കടപ്പാട് ൾ ദേശാഭിമാനി സ്ത്രീ സപ്ലിമെന്റ്
സ്ത്രീപക്ഷ രാഷ്ട്രീയം പഴയ രീതികളില് നിന്ന് മാറി കൂടുതല് വൈവിധ്യവും സങ്കീര്ണതയും ആര്ജിക്കുന്നതിന്റെ മാറ്റങ്ങളും പ്രകടമാണ്. എല്ലാ മേഖലകളും പരാമര്ശിക്കുന്ന ഒരു ചര്ച്ച വിശദമായ പഠനം ആവശ്യപ്പെടുന്നു. അതിനാല് സ്ത്രീപക്ഷത്തുനിന്നു നോക്കുമ്പോള് 2010 ന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാന സൂചികയായി സ്ത്രീകളുടെ രാഷ്ട്രീയപങ്കാളിത്തത്തെ പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഒരു അവലോകനത്തിനാണ് ഞാന് ശ്രമിക്കുന്നത്.രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വത്തിലും ഭരണനേതൃത്വത്തിലും സ്ത്രീകളുടെ സാന്നിധ്യം ശ്രദ്ധിച്ച വര്ഷമായിരുന്നു പിന്നിട്ടത്. ലോകമാകെ നോക്കിയാല് 18 രാജ്യങ്ങളില് സ്ത്രീകള് പ്രസിഡന്റ് അല്ലെങ്കില് പ്രധാനമന്ത്രി പദവിയിലുണ്ട്. മുന്കാലങ്ങളില് പിതാവിന്റേയോ ഭര്ത്താവിന്റേയോ കുടുംബവാഴ്ചയുടേയോ തുടര്ച്ചയായാണ് സ്ത്രീകള്ക്ക് രാഷ്ട്രീയാധികാരം ലഭിച്ചിരുന്നത്. എന്നാല് മുമ്പ് സൂചിപ്പിച്ച 18 രാജ്യങ്ങളില് ഭൂരിപക്ഷവും രാഷ്ട്രീയപ്രവര്ത്തനത്തിലൂടെ അല്ലെങ്കില് തെരഞ്ഞെടുപ്പിലൂടെ അധികാരത്തില് എത്തിയവരാണെന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ വസ്തുതയാണ്. രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളില് നിലനില്ക്കുന്ന ആണ്കോയ്മയെ മറികടന്നുകൊണ്ടാണ് ഈ സ്ത്രീസാന്നിധ്യം എന്നത് ഇതിന്റെ പ്രാധാന്യം വര്ധിപ്പിക്കുന്നു. വ്യത്യസ്തമായ രാഷ്ട്രീയധാരകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നവരാണെങ്കിലും ദീര്ഘമായ രാഷ്ട്രീയപ്രവര്ത്തനത്തിന്റെ ചരിത്രമുള്ളവരാണ് പല രാജ്യങ്ങളിലേയും ഇപ്പോഴത്തെ സ്ത്രീനേതാക്കള്. ജര്മനിയുടെ ചാന്സലറായ ഏഞ്ചലാ മെര്ക്കലയും അമേരിക്കന് ഐക്യനാടുകളുടെ ചരിത്രത്തിലാദ്യമായി സ്പീക്കര് പദവിയില് എത്തിയ നാന്സി പെലോസിയും ദീര്ഘമായ രാഷ്ട്രീയപ്രവര്ത്തന ചരിത്രം ഉള്ളവരാണ്. അടുത്തിടെ നടന്ന വാശിയേറിയ തെരഞ്ഞെടുപ്പിലൂടെ ബ്രസീലില് അധികാരത്തിലെത്തിയ വര്ക്കേഴ്സ് പാര്ടിയുടെ നേതാവും ഇപ്പോഴത്തെ ബ്രസീല് പ്രസിഡന്റുമായ ദില്മാ റൂസഫ് ഇടതുപക്ഷ ഒളിപ്പോര് പ്രവര്ത്തനങ്ങളില് സജീവമായി പ്രവര്ത്തിച്ചിരുന്നു. സജീവമായ മുഴുവന് സമയരാഷ്ട്രീയപ്രവര്ത്തനം, അതും സ്ത്രീകളുടെ മാത്രം വേദികളിലല്ലാതെ പൊതുരാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഭാഗമായുള്ള പ്രവര്ത്തനം സ്ത്രീയുടെ മേഖലയല്ലെന്ന പരമ്പരാഗത വിശ്വാസം തിരുത്തുന്നുണ്ട് ഈ മാറ്റം.
നിയമനിര്മാണ സഭകളില് സ്ത്രീകള്ക്ക് സീറ്റുകള് സംവരണം ചെയ്യണമെന്ന ഇന്ത്യയിലെ സ്ത്രീകളുടെ ദീര്ഘകാല ആവശ്യത്തിന് ഭാഗികമായ ഉറപ്പ് നല്കുന്ന വനിതാസംവരണബില് രാജ്യസഭ പാസാക്കിയത് സ്ത്രീകളുടെ രാഷ്ട്രീയ സ്വയം നിര്ണയാവകാശത്തിനുള്ള സമരങ്ങള്ക്ക് കൂടുതല് കരുത്ത് നല്കും. കേരളസര്ക്കാര് നടപ്പാക്കിയ തദ്ദേശസ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങളിലെ അമ്പത് ശതമാനം സംവരണം പ്രാദേശിക രാഷ്ട്രീയത്തിലെ സ്ത്രീ പങ്കാളിത്തത്തിലും നേതൃത്വത്തിലും വലിയ സാധ്യതകളാണ് തുറന്നിരിക്കുന്നത്. പുതുമയുള്ള പല രാഷ്ട്രീയ നീക്കുപോക്കുകള്ക്കും ഇക്കഴിഞ്ഞ തെരഞ്ഞെടുപ്പില് അതു കാരണമായിട്ടുണ്ട്. അതു പ്രത്യേകം പഠനാര്ഹമായ ഒന്നാണ്.
രാഷ്ട്രീയമണ്ഡലത്തില് ഉണ്ടാകുന്ന മാറ്റങ്ങള് സ്ത്രീകളെ വ്യത്യസ്തമായ രാഷ്ട്രീയപ്രസ്ഥാനത്തിലേക്ക് ആകര്ഷിക്കുകയും സ്ത്രീപ്രശ്നങ്ങള്ക്കും പൊതുരാഷ്ട്രീയപ്രശ്നങ്ങള്ക്കും വ്യത്യസ്തമായ സമീപനങ്ങള് രൂപപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. പല രീതിയില് സ്ത്രീകളെ നിയന്ത്രിച്ച് രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഭാഗമാക്കാന് രാഷ്ട്രീയ മത സാമുദായിക നേതൃത്വങ്ങള് ഊര്ജിതമായ ശ്രമം തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നുവെന്നതാണ് മറ്റൊരു വശം. പാരമ്പര്യത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂടുകളാല് വളര്ത്തപ്പെട്ട സ്ത്രീകളെ യാഥാസ്ഥിതികമായ രാഷ്ട്രീയദര്ശനങ്ങള്ക്ക് എളുപ്പത്തില് സ്വാധീനിക്കാന് കഴിയുന്നു. വിവിധ ജാതി മത വര്ഗ ശ്രേണികളുടെ സ്വാധീനത്താല് സങ്കീര്ണമായ അവസ്ഥയിലുള്ള ഇന്ത്യയിലെ സ്ത്രീകളില് ഏതു വിഭാഗത്തിന് ഈ മാറ്റങ്ങളുടെ പ്രയോജനം ലഭിക്കും, ഏതു വിഭാഗങ്ങളുടെ ദുരിത ജീവിതം പുതിയ തരം അടിച്ചമര്ത്തലുകള്ക്ക് വിധേയമാകും എന്ന ചോദ്യം ഈ അവസരത്തില് പ്രാധാന്യമര്ഹിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പുരോഗമനപരമായ സ്ത്രീപക്ഷ രാഷ്ട്രീയം കൂടുതല് പ്രസക്തവുമാകുന്നു.
ആഗോളതലത്തില് തന്നെ ഈയൊരു വസ്തുത പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്. സ്ത്രീശാക്തീകരണം കൃത്യമായ രാഷ്ട്രീയ ദൌത്യങ്ങള് ഉള്ളതാണ്. അരാഷ്ട്രീയതയും വലതുപക്ഷ തീവ്രതയും പറയുന്നവരും ഇന്ന് സ്ത്രീകളുടെ രാഷ്ട്രീയമായ ശാക്തീകരണത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു. ഒപ്പം സ്ത്രീകളെ രാഷ്ട്രീയവല്ക്കരിക്കാനും സജീവപ്രവര്ത്തകരാക്കാനും ശ്രമിക്കുന്നു. ഗുജറാത്തിലെ വര്ഗീയകലാപത്തിനു നേതൃത്വം നല്കാനും മാറാട് സാമുദായിക സംഘര്ഷം നിലനിര്ത്താന് മുന്നില് നിന്നു പ്രവര്ത്തിക്കാനും സ്ത്രീകള് ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരും സജീവ രാഷ്ട്രീയപ്രവര്ത്തകരായിരുന്നു. സ്ത്രീപ്രശ്നവും സ്ത്രീപക്ഷ രാഷ്ട്രീയവും സങ്കീര്ണമാകുന്ന ഒരു കാലത്തിലൂടെയാണ് നാം കടന്നുപോകുന്നത്. ഇത് ഗൌരവമായ രാഷ്ട്രീയ ചര്ച്ച ആവശ്യപ്പെടുന്നതാണ്. ഉപരിപ്ളവമായ പ്രചാരണപരിപാടികളല്ല സ്ത്രീകള്ക്ക് ആവശ്യം, രാഷ്ട്രീയ നയപരിപാടികളാണ്. വോട്ടുചെയ്യുക മാത്രം ചെയ്യുന്ന പരിമിത രാഷ്ട്രീയ പ്രവര്ത്തനത്തില് നിന്നും രാഷ്ട്രീയപങ്കാളിത്തത്തിലേക്ക് സ്ത്രീകള് എത്തിയിരിക്കുന്നു. ഈ സമകാലീനതയെ മനസ്സിലാക്കുക എന്നതാണ് 2010 ലെ സ്ത്രീ നല്കുന്ന സന്ദേശം.
******
മിനി സുകുമാര്, കടപ്പാട് ൾ ദേശാഭിമാനി സ്ത്രീ സപ്ലിമെന്റ്
Sunday, December 12, 2010
സ്ത്രീപക്ഷവിചാരം, ചുരുക്കത്തിൽ
ആണ്-പെണ് തുല്യത, ലിംഗസമത്വം, പൊതുസമൂഹമെന്നു വ്യവഹരിക്കപ്പെടുന്ന ഘടന താത്വികമായെങ്കിലും അംഗീകരിക്കാന് തയാറാവുന്ന ഒരു അനുരഞ്ജന കാലാവസ്ഥ:: അത് ഇരുപത്തൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ ദശകത്തില് സാമാന്യേന പുലരുന്നുണ്ടെന്ന നിരീക്ഷണത്തിനു പിന്തുണ വര്ധിക്കുന്നു. എന്നാല് കാലങ്ങളായി, പല തലങ്ങളില് നടന്ന ഫെമിനിസ്റ്റ് പോരാട്ടം വിജയശ്രീലാളിതമായെന്നു പ്രഖ്യാപിക്കാന് വരട്ടെ. പെങ്ങമ്മാരേ, തോക്ക് താഴെവെക്കാന് സമയമായിട്ടില്ല. തൊഴിലവസരങ്ങളില്, വേതന വ്യവസ്ഥയില്, സാമൂഹ്യ-രാഷ്ട്രീയ-സാംസ്കാരിക മണ്ഡലങ്ങളില്, സ്ത്രീ നേരിടേണ്ടിവന്നിരുന്ന വിവേചനം, അവഗണന, അകറ്റിനിര്ത്തല്, തന്ത്രപരമായ താഴ്ത്തിക്കെട്ടല്, ഒട്ടുമിക്ക പരിഷ്കൃത സമൂഹങ്ങളിലും ഏതാണ്ട് അവസാനിച്ചുവെന്നത് ശരിതന്നെ. പക്ഷേ സ്ത്രീയെ പുനര്നിര്വചിക്കാന് പുരുഷന് ഇനിയും സന്നദ്ധനായിട്ടില്ല എന്ന സത്യം അവശേഷിക്കുന്നു. രക്ഷാധികാരിയുടെ (Patron), സംരക്ഷകന്റെ (Protector), വഴികാട്ടിയുടെ (Guide) ചമയങ്ങള് അഴിച്ചുവെക്കാന് ആണിന് ഇപ്പോഴും മനസ്സുവരുന്നില്ല. മാത്രമല്ല, അമര്ത്തിപ്പിടിച്ച ഒരു ജന്ഡര്പുച്ഛം പുരുഷന്റെ ഇടപെടലുകളില് പലപ്പോഴും നുരപൊട്ടുന്നുമുണ്ട്. മോളിക്കുട്ടി മാഡത്തിന്റെ സന്നിധിയില് ഫയലുമായി നില്ക്കുന്ന ഓഫീസ് സൂപ്രണ്ട് ബലരാമമേനോക്കിയുടെ പ്രസന്നവദനം നിങ്ങള് ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടോ? അവിടെ ഒരു നേര്ത്ത ചിരിയുടെ ലാഞ്ഛനയുണ്ടാവും. Smirk (സ്മിര്ക്) എന്നാണ് അതിനെ ആംഗലത്തില് പറയുക. അതില് ഇതള്വിരിയുന്നത് പരിഹാസമത്രെ. ചെറുപ്പക്കാരിയായ പൊലീസ് മേധാവിയുടെ മുന്നില് വടിപോലെ നീര്ന്നുനിന്നു സല്യൂട്ടടിക്കുന്ന ഉണ്ടവയറന് ഹെഡ്കോണ്സ്റ്റബിള് കുക്കുടം കുമാരന്റെ അധരപുടങ്ങളിലും ഈ ഹാസ്യഭാവത്തിന്റെ മിന്നായം കാണാം. ഉദരനിമിത്തം ഇവളുമാരെയൊക്കെ സലാംവയ്ക്കേണ്ടിവരുന്ന ആണിന്റെ ഗതികേട് എന്ന് ടിയാന്റെ ഉള്ളില്നിന്നു Male ego - ആണ്അഹന്ത- പിറുപിറുക്കുന്നത് നിപുണ ശ്രോത്രങ്ങള്ക്കു കേള്ക്കുകയുമാവാം.
ലിംഗസമത്വം, പെണ്ബിംബത്തിന്റെ പുനഃപ്രതിഷ്ഠ, നിയമനിര്മാണത്തിലൂടെമാത്രം സാധ്യമാവുന്ന സംഗതിയല്ല. ഇക്കാര്യം പല ഫെമിനിസ്റ്റ് സൈദ്ധാന്തികരും അടിവരയിട്ടു പറഞ്ഞതാണ്. അയേണ്ലേഡി എന്നു പുകള്പൊങ്ങിയ മാഗി മദാമ്മയും-സംശയിക്കേണ്ട, മാര്ഗററ്റ്താച്ചര്തന്നെ -ഇതേ അഭിപ്രായം പ്രകടിപ്പിക്കുകയുണ്ടായി. ആണ്-പെണ് മനോഭാവങ്ങളിലാണ് പൊളിച്ചെഴുത്തു നടക്കേണ്ടത്. സമീപനങ്ങളില്, കാഴ്ച്ചപ്പാടുകളില് വിപ്ളവകരമായ പരിവര്ത്തനങ്ങളുണ്ടാകണം. ഈ മാറ്റങ്ങളുടെ കാറ്റിനു ചൂടുകൂടും. തൊലി പൊള്ളിയെന്നുവരും. പാരമ്പര്യത്തിന്റെ താടിക്കു തീപ്പിടിച്ചെന്നും വരും. ഏട്ടിലെ പശുവായി ലിംഗസമത്വം വര്ത്തിക്കുമ്പോള് ഒരു അലോഹ്യവുമില്ല, പുരുഷാധീശ സമൂഹത്തിന്. ആ പശു പുല്ലുതിന്നാന് തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് ആണിന് അങ്കലാപ്പ്.
പെണ് അവബോധത്തില്, വീക്ഷണത്തില്, അപഗ്രഥന രീതിശാസ്ത്രത്തില്, അടിമുടി ഉടച്ചുവാര്ക്കലുകളുണ്ടാകേണ്ടതിന്റെ അത്യാവശ്യത്തെക്കുറിച്ചാണ് സ്വത്വനിര്ണയത്തെ ഗൌരവമായി പരിഗണിച്ച പുരോഗമന സ്ത്രീപക്ഷം ആവര്ത്തിച്ചു പറഞ്ഞത്. മഹിളാമണികള് അവിടെയുമിവിടെയും മന്ത്രിമാരായതുകൊണ്ടോ, പൊതുസ്ഥാപനങ്ങളുടെ തലപ്പത്തെത്തിയതുകൊണ്ടോ, വ്യവസായ സംരംഭകളായി വിജയഗാഥ രചിച്ചതുകൊണ്ടോ, ബഹിരാകാശയാനങ്ങളില് ഇടം നേടിയതുകൊണ്ടോ, മീശക്കാരന് കേശവനുമാത്രമായി സംവരണം ചെയ്യപ്പെട്ട കര്മരംഗങ്ങളില് ഇടിച്ചുകയറിയതുകൊണ്ടോ സ്ത്രീവിമോചനം സംഭവിച്ചുകഴിഞ്ഞു എന്ന യുഫോറിയ- അത്യാഹ്ളാദം- അസ്ഥാനത്താണ്. അപകടകരവുമാണ്. ഈ താക്കീത് ഉദ്ബുദ്ധ ഫെമിനിസം കാലാകാലങ്ങളില് നല്കിയിട്ടുണ്ട്. സ്ത്രീയുടെ റോളും പുരുഷന്റെ റോളും പ്രത്യേകമായി വ്യവസ്ഥപ്പെടുത്തുന്ന വഴക്കങ്ങളും അവയ്ക്കു പിന്നില് പ്രവര്ത്തിക്കുന്ന സമൂഹ മാനസികഘടനയും മാറാതിരിക്കുന്ന കാലത്തോളം പെണ്മുക്തി എന്നത് സംഭവിക്കുകയില്ലെന്നു കോറാ കാപ്ളാന് (Cora Kaplan) പറഞ്ഞതാണ് ശരി. ഉപരിപ്ളവമായ മാറ്റങ്ങളെ (Cosmetic Changes) പല വനിതാ കൂട്ടായ്മകളും വിപ്ളവപരമെന്നു തെറ്റായി വായിക്കുന്നു. ഈ മാറ്റങ്ങളില് ഊറ്റംകൊള്ളുകയും ചെയ്യുന്നു.
വിവാഹം, കുടുംബം, ലൈംഗിക വേഴ്ച, അധ്വാനം, ഉല്പാദനം, വിനോദം തുടങ്ങിയ അതിപ്രധാനമായ ജീവിതവൃത്തികളിലെല്ലാംതന്നെ ആണും പെണ്ണും തുല്യപങ്കാളികള് (equal partners) ആണെന്നും, പരസ്പര പൂരകങ്ങളായ മനുഷ്യഘടകങ്ങളാണെന്നും ഏംഗല്സ് നിരീക്ഷിക്കുകയുണ്ടായി. പ്രകൃതി ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഈ തുല്യതയെ അംഗീകരിക്കാന് ആണ്കോയ്മ വിസമ്മതിച്ചു. ഒരു യജമാന-ദാസി സങ്കല്പം പും-സ്ത്രീ ബന്ധങ്ങളില് ആണ്ഗര്വ് അടിച്ചേല്പിക്കുകയും ചെയ്തു. സിമണ് ദെ ബുവെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയപോലെ സ്ത്രീ എന്ന സ്വത്വത്തെ പുരുഷമേധാവിത്വം ഒരു ഗര്ഭപാത്രമാക്കി (Womb)ച്ചുരുക്കി. ഈ പാത്രത്തില് ബീജം (Seed) നിക്ഷേപിക്കാനുള്ള ദൈവദത്തമായ അവകാശം ആണിനുണ്ടെന്നു വരുത്തിത്തീര്ത്തു. ധ്വജവാഴ്ചയെ വാഴ്ത്തുന്ന മിത്തുകള് സൃഷ്ടിച്ചു. സ്ത്രീ തീര്ത്തും അബലയാണ്, അതി ലോലയാണ്, പടര്ന്നുകയറാന് മരം തേടുന്ന വള്ളിയാണ് എന്നു പെണ്ണിനെത്തന്നെ വിശ്വസിപ്പിച്ചു. ഒരാണ്തുണയില്ലെങ്കില് തനിക്കു രക്ഷയില്ലെന്ന ധാരണ അവളില് വളര്ത്തി.
Enslavement of the feminine gender-സ്ത്രീലിംഗത്തിന്റെ ദാസ്യവത്കരണം -എന്ന് ക്ളാരാ സെറ്റ്കിന് കൃത്യമായി അടയാളപ്പെടുത്തിയ അവസ്ഥയുണ്ടല്ലോ, അത് ആസൂത്രിതവും അനുക്രമവുമായിരുന്നു. മതം, സദാചാരം, ദൈവഭയം, സല്ക്കീര്ത്തി, മാന്യത തുടങ്ങിയ സംഗതികളെയൊക്കെ സ്ത്രീയുടെ അടിമത്തവത്കരണത്തില് പുരുഷന് പരമാവധി പ്രയോജനപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. ചാരിത്രം (Chastity) എന്നാല് പെണ്ണുമാത്രം പവിത്രമായി പരിരക്ഷിക്കേണ്ട ഒരു സ്വഭാവശുദ്ധി എന്ന വ്യാഖ്യാനം പ്രചരിച്ചു. ആണിനു നേരമ്പോക്കാകാം. ആര്ക്കുമതില് പരാതിയില്ല. മറിയയെ കല്ലെറിയാനും വിശാലുവിന്റെ തല മുണ്ഡനം ചെയ്യാനുമൊക്കെ പുരുഷനിര്മിത സദാചാരച്ചിട്ടകളില് വകുപ്പുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാല് അവരോട് സഹശയിച്ച വറതപ്പനും വേലുക്കുട്ടിമേനോനും ശിക്ഷയില്ല. ആണുങ്ങളായാല് ചളിയില് ചവിട്ടും; അടുത്തു കണ്ടവെള്ളത്തില് കാല് കഴുകുകയും ചെയ്യും. അത്രതന്നെ.
ഈ നെറികേടിന്, നീതിനിഷേധത്തിന്, സ്വത്വ ധ്വംസനത്തിന് എതിരായാണ് പെണ്കൂട്ടായ്മകള് പട നടത്തിപ്പോന്നത്. ചില രാജ്യങ്ങളില് അടിച്ചമര്ത്തപ്പെടുന്ന കീഴാള സമൂഹവുമായി സ്ത്രീ സംഘങ്ങള് ഐക്യപ്പെടുകയും കൈകോര്ക്കുകയും ചെയ്തു. പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ പ്രബുദ്ധത അവര് ഉള്ക്കൊണ്ടു. സംഘം ചേരുക, ശക്തി നേടുക എന്ന ആഹ്വാനത്തിന് ആവേശകരമായ പിന്തുണയാണ് കിട്ടിയത്. വോട്ടവകാശവും ഭരണ സംവിധാനത്തില് മോശമല്ലാത്ത പ്രാതിനിധ്യവും തരപ്പെട്ടാല് തങ്ങളുടെ യുദ്ധം പാതി ജയിച്ചതായി കരുതാമെന്നായി ചില ലിബറല് ഫെമിനിസ്റ്റുകള്. ഇവിടെയാണ് പിഴച്ചത്. ഏതാനും രാഷ്ട്രീയ സൌകര്യങ്ങള് ചാര്ത്തിക്കിട്ടിയതുകൊണ്ട് സ്ത്രീമോചനം സഫലമാവുന്നില്ല.
ലിംഗസമത്വവും അവസര സമത്വവും ഭരണഘടനയുടെ തന്നെ ഭാഗമാക്കുകയും അവ കാര്യക്ഷമമായി നടപ്പിലാക്കുകയും ചെയ്ത ആദ്യ രാഷ്ട്രം യുഎസ്എസ് ആര് (Union of Soviet Socialist Republics) - അതായത് പഴയ സോവിയറ്റ് യൂണിയന് - ആയിരുന്നു. ഒരു നിത്യചൂഷിത വര്ഗമെന്നനിലയില് സ്ത്രീ സമൂഹത്തെ കാണുകയും പെണ്പ്രശ്നങ്ങളെ ശാസ്ത്രീയമായി അപഗ്രഥിക്കുകയും ചെയ്ത ഒരു മോചന തത്വശാസ്ത്രത്തിന്റെ ധീരമായ പരീക്ഷണശാലയായി മാറി സോവിയറ്റുനാട്. വിപ്ളവാചാര്യനായ ലെനിന് സംവിധാനം ചെയ്ത സോഷ്യലിസ്റ്റ് സമൂഹക്രമത്തില് സുപ്രധാനമായ സ്ഥാനവും സര്വതോമുഖമായ വളര്ച്ചയുമാണ് സ്ത്രീസമൂഹത്തിനു കൈവന്നത്. സോഷ്യലിസ്റ്റ് നവലോക നിര്മിതിയില് അടങ്ങാത്ത ആത്മവീര്യത്തോടും അഗാധമായ അര്പ്പണബോധത്തോടും കൂടിയാണ് റഷ്യയിലെ പെണ്ണുങ്ങള് പങ്കെടുത്തത്. അവര്ക്കുമുമ്പില് ഒരു വാതിലും അടഞ്ഞുകിടന്നില്ല. ലിംഗപരമായ വിവേചനത്തിന്റെ എല്ലാ വരമ്പുകളും അവിടെ തകര്ക്കപ്പെട്ടു. സ്ത്രീയുടെ അധ്വാനത്തിന്റെ അന്തസ്സ് ആദരപൂര്വം അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. വ്യഭിചാരമെന്നത് അക്ഷരാര്ഥത്തില് അപ്രത്യക്ഷമായി. വിവാഹം, കുടുംബം, ഇണചേരല് എന്നീ കാര്യങ്ങളിലൊക്കെ സോവിയറ്റ്സ്ത്രീക്ക് സമ്പൂര്ണമായ സ്വയം നിര്ണയാവകാശം സ്ഥാപിച്ചുകിട്ടി.
'വെല്ഫേര് സ്റ്റേറ്റുകളെ'ന്ന് സ്വയം വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന പല യൂറോപ്യന് രാജ്യങ്ങള്ക്കും സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ സ്ത്രീശാക്തീകരണ പ്രയത്നങ്ങള് മാതൃകയും പാഠപുസ്തകവുമായി. യു കെ, ഓസ്ട്രിയ, നോര്വെ, സ്വീഡന്, ഡെന്മാര്ക്ക്, ഫിന്ലന്ഡ്, നെതര്ലന്ഡ്, ബെല്ജിയം എന്നീ നാടുകളിലാണ് ആ വഴിക്കുള്ള നീക്കങ്ങളുണ്ടായത്. പക്ഷേ അവിടങ്ങളിലെല്ലാംതന്നെ 'കോസ്മെറ്റിക്' -തൊലിപ്പുറത്തുള്ളത്- എന്ന് വിളിക്കാവുന്ന ചായംപൂശലുകളേ നടന്നിട്ടുള്ളു. കാരണം ഈ നാടുകളെല്ലാം അടിസ്ഥാനപരമായി ക്യാപ്പിറ്റലിസ്റ്റ് വ്യവസ്ഥയുടെ വരുതിയിലാണ്. ആ വ്യവസ്ഥയാകട്ടെ പുരുഷാധിപത്യപരവും.
രണ്ടാം ലോകയുദ്ധം കത്തിയമര്ന്നപ്പോള് പല രാഷ്ട്രീയ ഭൂപടങ്ങളും മാറ്റിവരയ്ക്കപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയുണ്ടായി. കിഴക്കന് യൂറോപ്പില് ജനകീയ ജനാധിപത്യ സോഷ്യലിസ്റ്റ് ഭരണകൂടങ്ങള് നിലവില്വന്നു: ഈസ്റ്റ് ജര്മനി, ഹംഗറി, പോളണ്ട്, ബള്ഗേറിയ, റൊമേനിയ, യുഗസ്ളോവിയ എന്നീ നാടുകളില്. അവിടെയൊക്കെ സ്ത്രീ സ്വാതന്ത്ര്യവും ലിംഗസമത്വവും പൂര്ണമായും അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. വമ്പിച്ച വനിതാ മുന്നേറ്റത്തിനാണ് പൂര്വ യൂറോപ്പ് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചത്. ലൈംഗിക വൈജാത്യമെന്നത് വെറും ജീവശാസ്ത്രപരമായ കാര്യമായി മാറി.
ലാറ്റിന് അമേരിക്കന് നാടുകളിലെ മര്ദിത വര്ഗപ്പോരാട്ടങ്ങളില് പടച്ചട്ടയും തോക്കുമായി മുന്നിട്ടിറങ്ങിയവരാണ് അവിടത്തെ സ്ത്രീജനങ്ങള്: ക്യൂബയില്, ബൊളീവിയയില്, ചിലിയില്, നിക്കരാഗ്വയില്, ബ്രസീലില്, അര്ജന്റീനയില്, പെറുവില്, കൊളമ്പിയയില്, വെനിസുലയില്. ലാറ്റിന് അമേരിക്കന് ജനതയുടെ വിമോചന യുദ്ധങ്ങളില് സ്ത്രീകള് വഹിച്ച ഐതിഹാസികമായ പങ്കിനെ ചെഗുവേര മുക്തകണ്ഠം പ്രശംസിച്ചിട്ടുണ്ട്. ക്യൂബയില് സായുധ സോഷ്യലിസ്റ്റ് വിപ്ളവം വിജയകരമായി അവസാനിക്കുകയും ജനകീയ ഭരണകൂടം രൂപംകൊള്ളുകയും ചെയ്തപ്പോള് ഫിദല്കാസ്ട്രോ ആദ്യം ചെയ്തത് എല്ലാ മേഖലകളിലും സ്ത്രീസമത്വം ഉറപ്പുവരുത്തുക എന്നതാണ്. അത് ഒരു 'ideological mandate’ - പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ ആദേശം - ആണെന്ന് ഹവാനയില് ചേര്ന്ന ജനപ്രതിനിധി സഭയില് അദ്ദേഹം പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തു.
ദൂരപൌരസ്ത്യ ദേശങ്ങളില് സ്ത്രീസ്വാതന്ത്ര്യനിഷേധം ഏറെ രൂക്ഷമായിരുന്നു, പ്രത്യേകിച്ച് പഴയ ചൈനയില്. പെണ്കുട്ടികളുടെ പാദങ്ങള് വരിഞ്ഞുകെട്ടിവയ്ക്കുന്ന ഏര്പ്പാടുണ്ടായിരുന്നു. ചെറിയ പാദങ്ങളാണ് ഭംഗി എന്ന പുരുഷ ധാരണയാണ് ഈ വഴക്കം സൃഷ്ടിച്ചത്. ഒരു ഭാര്യക്ക് നാല്പതു വയസ്സുകഴിഞ്ഞാല് അവള് സ്വന്തം ഭര്ത്താവിന് ചെറുപ്പക്കാരിയായ ഒരു കിടപ്പറക്കൂട്ടിനെ കണ്ടുപിടിച്ചു നല്കണമെന്ന ചിട്ടയും നിലനിന്നിരുന്നു (പേള് എസ് ബെക്കിന്റെ വിശ്വവിഖ്യാതമായ 'ഗുഡ് എര്ത്ത്' എന്ന നോവലില് ഇതു വിവരിക്കുന്നുണ്ട്). ഇന്ത്യയിലെന്നപോലെ പെണ്ണ് ആണിന്റെ ദാസി എന്ന സങ്കല്പം ചൈനയിലും നിലനിന്നിരുന്നു. പൊതുസമൂഹത്തില് തിണ്ണ അനുവദിച്ചിരുന്നത് ഉപരിവര്ഗത്തിലെ പൊന്നും പണവുമുള്ള പെണ്ണുങ്ങള്ക്കു മാത്രമായിരുന്നു. ജനകീയ ചൈന പുലര്ന്നപ്പോഴാണ് പെണ്മുക്തി ഒരു യാഥാര്ഥ്യമായത്. ലിംഗപരമായ എല്ലാ വിവേചനങ്ങള്ക്കും ചെയര്മാന് മാവോ വിരാമമിട്ടു. സോവിയറ്റ് റഷ്യയിലെന്നപോലെ പീപ്പിള്സ് ചൈനയിലും സ്ത്രീ-പുരുഷ തുല്യത എല്ലാ കര്മമുഖങ്ങളിലും നടപ്പായി. ആണിനും പെണ്ണിനും ഒരേ തൊഴില്ക്കുപ്പായം (Work gown) എന്ന മാവോയുടെ ആശയം തീര്ത്തും വിപ്ളവകരമായിരുന്നു.
വിയത്നാമിലുമുണ്ടായി ഗംഭീരമായ സ്ത്രീപക്ഷ മുന്നേറ്റം. ആദ്യം ഫ്രഞ്ച് കൊളോണിയല് വാഴ്ചക്കെതിരായും പിന്നീട് തെക്കന്വിയറ്റ്നാമില് താവളമടിച്ച അമേരിക്കന് സാമ്രാജ്യത്വത്തിനെതിരായും സഖാവ് ഹോചിമിന് നടത്തിയ നീണ്ട യുദ്ധവും പുളകകാരിയായ ചെറുത്തുനില്പ്പും ലോകചരിത്രത്തിന്റെ ചുവന്ന ഏടുകളാണ്. സ്ത്രീശക്തിയില്, സ്ത്രീ മോചനത്തില് ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ചിരുന്ന പടത്തലവനായിരുന്നു ഹോ. പാടത്തു പണിയെടുക്കുന്ന നാട്ടുപെണ്ണുങ്ങള്ക്കു അദ്ദേഹം തന്റെ പട്ടാളത്തില് പ്രവേശനം നല്കി. പല തിളയ്ക്കുന്ന സമരമുഖങ്ങളിലും ആണ്പടയാളികളോടൊപ്പം പെണ്പുലികളുമുണ്ടായിരുന്നു. മോചിത വിയത്നാം കാഴ്ചവച്ചത് പെണ്നവോത്ഥാനത്തിന്റെ ആവേശകരമായ കഥയത്രെ.
സെക്സ് ബോംബുകളെ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന, പെണ്ശരീരത്തെ, സ്ത്രീസൌന്ദര്യത്തെ, സ്ത്രൈണചേഷ്ടകളെ, പല മട്ടില് വിപണനവത്കരിക്കുകയും മലീമസമാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന, പില്ക്കാല മുതലാളിത്ത വ്യവസ്ഥയുടെ അഥര്വ വേദാന്തത്തിന് മാന്യതയും സ്വീകാര്യതയും അതിഥിപീഠവും ഒരു പച്ചച്ചിരിയോടെ അനുവദിക്കുകയാണ് വര്ത്തമാന സമൂഹം ചെയ്യുന്നത്. സൌന്ദര്യറാണി മത്സരങ്ങളും ഫാഷന് ഷോകളും അനാവരണത്തിന്റെ ആഭാസങ്ങളും നിത്യേനയെന്നോണം നടക്കുന്നു. ഇതിനെതിരായ സിംഹിക ഗര്ജനങ്ങള് വളരെ വിരളമായേ കേള്ക്കുന്നുള്ളു. സ്ത്രീസംഘങ്ങള്തന്നെ പല സ്വത്വമലിനീകരണങ്ങളോടും സന്ധിചെയ്യുന്നു. പിന്നില്നിന്നു തോണ്ടുന്ന വഷളന്റെ വൃത്തികെട്ട മോന്തക്ക് മുഷ്ടി ചുരുട്ടിയടിക്കാന് പണ്ടുണ്ടായിരുന്ന തന്റേടം ഇപ്പോള് ചോര്ന്നുപോവുന്നുണ്ടോ എന്നു സംശയം. പോരാട്ടങ്ങള് അവസാനിക്കുന്നില്ല. അത് മറക്കരുത്.
*****
വി സുകുമാരന്, കടപ്പാട് : ദേശാഭിമാനി
അധിക വായനയ്ക്ക് :
ഫെമിനിസ്റ്റ് സിദ്ധാന്ത വിചാരം
കാലം മറന്നുപോയ ഫെമിനിസ്റ്റ് - കേറ്റ് മില്ലറ്റ്
സിമണ് ദെ ബൊവെ - ഫ്രഞ്ച് ഫെമിനിസത്തിന്റെ വഴികാട്ടി...
ഫെമിനിസത്തിന്റെ മാര്ക്സിസ്റ്റ് മുഖങ്ങള്
നുണകള്, രഹസ്യങ്ങള്, നിശ്ശബ്ദതകള്: ഏഡ്റിയന് റി...
ഡേല് സ്പെന്ഡര് : ദി ക്രിംസണ് ഫെമിനിസ്റ്റ്
ലൂസ് ഇറിഗാറെ : ലിംഗവൈജാത്യത്തിന്റെ സിദ്ധാന്ത രൂപങ്...
അപനിര്മാണവും ഫെമിനിസവും: ഗായത്രി ചക്രബൊര്തി സ്പ...
കറുത്ത കത്രീനയുടെ സംഘകഥ
ഫെമിനിസത്തിന്റെ ഇന്ത്യന് രുചിഭേദങ്ങള്
ഫെമിനിസവും ഇന്ഡിംഗ്ളീഷ് നോവലും
സ്ത്രീപക്ഷവിചാരം, ചുരുക്കത്തില്
ലിംഗസമത്വം, പെണ്ബിംബത്തിന്റെ പുനഃപ്രതിഷ്ഠ, നിയമനിര്മാണത്തിലൂടെമാത്രം സാധ്യമാവുന്ന സംഗതിയല്ല. ഇക്കാര്യം പല ഫെമിനിസ്റ്റ് സൈദ്ധാന്തികരും അടിവരയിട്ടു പറഞ്ഞതാണ്. അയേണ്ലേഡി എന്നു പുകള്പൊങ്ങിയ മാഗി മദാമ്മയും-സംശയിക്കേണ്ട, മാര്ഗററ്റ്താച്ചര്തന്നെ -ഇതേ അഭിപ്രായം പ്രകടിപ്പിക്കുകയുണ്ടായി. ആണ്-പെണ് മനോഭാവങ്ങളിലാണ് പൊളിച്ചെഴുത്തു നടക്കേണ്ടത്. സമീപനങ്ങളില്, കാഴ്ച്ചപ്പാടുകളില് വിപ്ളവകരമായ പരിവര്ത്തനങ്ങളുണ്ടാകണം. ഈ മാറ്റങ്ങളുടെ കാറ്റിനു ചൂടുകൂടും. തൊലി പൊള്ളിയെന്നുവരും. പാരമ്പര്യത്തിന്റെ താടിക്കു തീപ്പിടിച്ചെന്നും വരും. ഏട്ടിലെ പശുവായി ലിംഗസമത്വം വര്ത്തിക്കുമ്പോള് ഒരു അലോഹ്യവുമില്ല, പുരുഷാധീശ സമൂഹത്തിന്. ആ പശു പുല്ലുതിന്നാന് തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് ആണിന് അങ്കലാപ്പ്.
പെണ് അവബോധത്തില്, വീക്ഷണത്തില്, അപഗ്രഥന രീതിശാസ്ത്രത്തില്, അടിമുടി ഉടച്ചുവാര്ക്കലുകളുണ്ടാകേണ്ടതിന്റെ അത്യാവശ്യത്തെക്കുറിച്ചാണ് സ്വത്വനിര്ണയത്തെ ഗൌരവമായി പരിഗണിച്ച പുരോഗമന സ്ത്രീപക്ഷം ആവര്ത്തിച്ചു പറഞ്ഞത്. മഹിളാമണികള് അവിടെയുമിവിടെയും മന്ത്രിമാരായതുകൊണ്ടോ, പൊതുസ്ഥാപനങ്ങളുടെ തലപ്പത്തെത്തിയതുകൊണ്ടോ, വ്യവസായ സംരംഭകളായി വിജയഗാഥ രചിച്ചതുകൊണ്ടോ, ബഹിരാകാശയാനങ്ങളില് ഇടം നേടിയതുകൊണ്ടോ, മീശക്കാരന് കേശവനുമാത്രമായി സംവരണം ചെയ്യപ്പെട്ട കര്മരംഗങ്ങളില് ഇടിച്ചുകയറിയതുകൊണ്ടോ സ്ത്രീവിമോചനം സംഭവിച്ചുകഴിഞ്ഞു എന്ന യുഫോറിയ- അത്യാഹ്ളാദം- അസ്ഥാനത്താണ്. അപകടകരവുമാണ്. ഈ താക്കീത് ഉദ്ബുദ്ധ ഫെമിനിസം കാലാകാലങ്ങളില് നല്കിയിട്ടുണ്ട്. സ്ത്രീയുടെ റോളും പുരുഷന്റെ റോളും പ്രത്യേകമായി വ്യവസ്ഥപ്പെടുത്തുന്ന വഴക്കങ്ങളും അവയ്ക്കു പിന്നില് പ്രവര്ത്തിക്കുന്ന സമൂഹ മാനസികഘടനയും മാറാതിരിക്കുന്ന കാലത്തോളം പെണ്മുക്തി എന്നത് സംഭവിക്കുകയില്ലെന്നു കോറാ കാപ്ളാന് (Cora Kaplan) പറഞ്ഞതാണ് ശരി. ഉപരിപ്ളവമായ മാറ്റങ്ങളെ (Cosmetic Changes) പല വനിതാ കൂട്ടായ്മകളും വിപ്ളവപരമെന്നു തെറ്റായി വായിക്കുന്നു. ഈ മാറ്റങ്ങളില് ഊറ്റംകൊള്ളുകയും ചെയ്യുന്നു.
വിവാഹം, കുടുംബം, ലൈംഗിക വേഴ്ച, അധ്വാനം, ഉല്പാദനം, വിനോദം തുടങ്ങിയ അതിപ്രധാനമായ ജീവിതവൃത്തികളിലെല്ലാംതന്നെ ആണും പെണ്ണും തുല്യപങ്കാളികള് (equal partners) ആണെന്നും, പരസ്പര പൂരകങ്ങളായ മനുഷ്യഘടകങ്ങളാണെന്നും ഏംഗല്സ് നിരീക്ഷിക്കുകയുണ്ടായി. പ്രകൃതി ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഈ തുല്യതയെ അംഗീകരിക്കാന് ആണ്കോയ്മ വിസമ്മതിച്ചു. ഒരു യജമാന-ദാസി സങ്കല്പം പും-സ്ത്രീ ബന്ധങ്ങളില് ആണ്ഗര്വ് അടിച്ചേല്പിക്കുകയും ചെയ്തു. സിമണ് ദെ ബുവെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയപോലെ സ്ത്രീ എന്ന സ്വത്വത്തെ പുരുഷമേധാവിത്വം ഒരു ഗര്ഭപാത്രമാക്കി (Womb)ച്ചുരുക്കി. ഈ പാത്രത്തില് ബീജം (Seed) നിക്ഷേപിക്കാനുള്ള ദൈവദത്തമായ അവകാശം ആണിനുണ്ടെന്നു വരുത്തിത്തീര്ത്തു. ധ്വജവാഴ്ചയെ വാഴ്ത്തുന്ന മിത്തുകള് സൃഷ്ടിച്ചു. സ്ത്രീ തീര്ത്തും അബലയാണ്, അതി ലോലയാണ്, പടര്ന്നുകയറാന് മരം തേടുന്ന വള്ളിയാണ് എന്നു പെണ്ണിനെത്തന്നെ വിശ്വസിപ്പിച്ചു. ഒരാണ്തുണയില്ലെങ്കില് തനിക്കു രക്ഷയില്ലെന്ന ധാരണ അവളില് വളര്ത്തി.
Enslavement of the feminine gender-സ്ത്രീലിംഗത്തിന്റെ ദാസ്യവത്കരണം -എന്ന് ക്ളാരാ സെറ്റ്കിന് കൃത്യമായി അടയാളപ്പെടുത്തിയ അവസ്ഥയുണ്ടല്ലോ, അത് ആസൂത്രിതവും അനുക്രമവുമായിരുന്നു. മതം, സദാചാരം, ദൈവഭയം, സല്ക്കീര്ത്തി, മാന്യത തുടങ്ങിയ സംഗതികളെയൊക്കെ സ്ത്രീയുടെ അടിമത്തവത്കരണത്തില് പുരുഷന് പരമാവധി പ്രയോജനപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. ചാരിത്രം (Chastity) എന്നാല് പെണ്ണുമാത്രം പവിത്രമായി പരിരക്ഷിക്കേണ്ട ഒരു സ്വഭാവശുദ്ധി എന്ന വ്യാഖ്യാനം പ്രചരിച്ചു. ആണിനു നേരമ്പോക്കാകാം. ആര്ക്കുമതില് പരാതിയില്ല. മറിയയെ കല്ലെറിയാനും വിശാലുവിന്റെ തല മുണ്ഡനം ചെയ്യാനുമൊക്കെ പുരുഷനിര്മിത സദാചാരച്ചിട്ടകളില് വകുപ്പുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാല് അവരോട് സഹശയിച്ച വറതപ്പനും വേലുക്കുട്ടിമേനോനും ശിക്ഷയില്ല. ആണുങ്ങളായാല് ചളിയില് ചവിട്ടും; അടുത്തു കണ്ടവെള്ളത്തില് കാല് കഴുകുകയും ചെയ്യും. അത്രതന്നെ.
ഈ നെറികേടിന്, നീതിനിഷേധത്തിന്, സ്വത്വ ധ്വംസനത്തിന് എതിരായാണ് പെണ്കൂട്ടായ്മകള് പട നടത്തിപ്പോന്നത്. ചില രാജ്യങ്ങളില് അടിച്ചമര്ത്തപ്പെടുന്ന കീഴാള സമൂഹവുമായി സ്ത്രീ സംഘങ്ങള് ഐക്യപ്പെടുകയും കൈകോര്ക്കുകയും ചെയ്തു. പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ പ്രബുദ്ധത അവര് ഉള്ക്കൊണ്ടു. സംഘം ചേരുക, ശക്തി നേടുക എന്ന ആഹ്വാനത്തിന് ആവേശകരമായ പിന്തുണയാണ് കിട്ടിയത്. വോട്ടവകാശവും ഭരണ സംവിധാനത്തില് മോശമല്ലാത്ത പ്രാതിനിധ്യവും തരപ്പെട്ടാല് തങ്ങളുടെ യുദ്ധം പാതി ജയിച്ചതായി കരുതാമെന്നായി ചില ലിബറല് ഫെമിനിസ്റ്റുകള്. ഇവിടെയാണ് പിഴച്ചത്. ഏതാനും രാഷ്ട്രീയ സൌകര്യങ്ങള് ചാര്ത്തിക്കിട്ടിയതുകൊണ്ട് സ്ത്രീമോചനം സഫലമാവുന്നില്ല.
ലിംഗസമത്വവും അവസര സമത്വവും ഭരണഘടനയുടെ തന്നെ ഭാഗമാക്കുകയും അവ കാര്യക്ഷമമായി നടപ്പിലാക്കുകയും ചെയ്ത ആദ്യ രാഷ്ട്രം യുഎസ്എസ് ആര് (Union of Soviet Socialist Republics) - അതായത് പഴയ സോവിയറ്റ് യൂണിയന് - ആയിരുന്നു. ഒരു നിത്യചൂഷിത വര്ഗമെന്നനിലയില് സ്ത്രീ സമൂഹത്തെ കാണുകയും പെണ്പ്രശ്നങ്ങളെ ശാസ്ത്രീയമായി അപഗ്രഥിക്കുകയും ചെയ്ത ഒരു മോചന തത്വശാസ്ത്രത്തിന്റെ ധീരമായ പരീക്ഷണശാലയായി മാറി സോവിയറ്റുനാട്. വിപ്ളവാചാര്യനായ ലെനിന് സംവിധാനം ചെയ്ത സോഷ്യലിസ്റ്റ് സമൂഹക്രമത്തില് സുപ്രധാനമായ സ്ഥാനവും സര്വതോമുഖമായ വളര്ച്ചയുമാണ് സ്ത്രീസമൂഹത്തിനു കൈവന്നത്. സോഷ്യലിസ്റ്റ് നവലോക നിര്മിതിയില് അടങ്ങാത്ത ആത്മവീര്യത്തോടും അഗാധമായ അര്പ്പണബോധത്തോടും കൂടിയാണ് റഷ്യയിലെ പെണ്ണുങ്ങള് പങ്കെടുത്തത്. അവര്ക്കുമുമ്പില് ഒരു വാതിലും അടഞ്ഞുകിടന്നില്ല. ലിംഗപരമായ വിവേചനത്തിന്റെ എല്ലാ വരമ്പുകളും അവിടെ തകര്ക്കപ്പെട്ടു. സ്ത്രീയുടെ അധ്വാനത്തിന്റെ അന്തസ്സ് ആദരപൂര്വം അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. വ്യഭിചാരമെന്നത് അക്ഷരാര്ഥത്തില് അപ്രത്യക്ഷമായി. വിവാഹം, കുടുംബം, ഇണചേരല് എന്നീ കാര്യങ്ങളിലൊക്കെ സോവിയറ്റ്സ്ത്രീക്ക് സമ്പൂര്ണമായ സ്വയം നിര്ണയാവകാശം സ്ഥാപിച്ചുകിട്ടി.
'വെല്ഫേര് സ്റ്റേറ്റുകളെ'ന്ന് സ്വയം വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന പല യൂറോപ്യന് രാജ്യങ്ങള്ക്കും സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ സ്ത്രീശാക്തീകരണ പ്രയത്നങ്ങള് മാതൃകയും പാഠപുസ്തകവുമായി. യു കെ, ഓസ്ട്രിയ, നോര്വെ, സ്വീഡന്, ഡെന്മാര്ക്ക്, ഫിന്ലന്ഡ്, നെതര്ലന്ഡ്, ബെല്ജിയം എന്നീ നാടുകളിലാണ് ആ വഴിക്കുള്ള നീക്കങ്ങളുണ്ടായത്. പക്ഷേ അവിടങ്ങളിലെല്ലാംതന്നെ 'കോസ്മെറ്റിക്' -തൊലിപ്പുറത്തുള്ളത്- എന്ന് വിളിക്കാവുന്ന ചായംപൂശലുകളേ നടന്നിട്ടുള്ളു. കാരണം ഈ നാടുകളെല്ലാം അടിസ്ഥാനപരമായി ക്യാപ്പിറ്റലിസ്റ്റ് വ്യവസ്ഥയുടെ വരുതിയിലാണ്. ആ വ്യവസ്ഥയാകട്ടെ പുരുഷാധിപത്യപരവും.
രണ്ടാം ലോകയുദ്ധം കത്തിയമര്ന്നപ്പോള് പല രാഷ്ട്രീയ ഭൂപടങ്ങളും മാറ്റിവരയ്ക്കപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയുണ്ടായി. കിഴക്കന് യൂറോപ്പില് ജനകീയ ജനാധിപത്യ സോഷ്യലിസ്റ്റ് ഭരണകൂടങ്ങള് നിലവില്വന്നു: ഈസ്റ്റ് ജര്മനി, ഹംഗറി, പോളണ്ട്, ബള്ഗേറിയ, റൊമേനിയ, യുഗസ്ളോവിയ എന്നീ നാടുകളില്. അവിടെയൊക്കെ സ്ത്രീ സ്വാതന്ത്ര്യവും ലിംഗസമത്വവും പൂര്ണമായും അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. വമ്പിച്ച വനിതാ മുന്നേറ്റത്തിനാണ് പൂര്വ യൂറോപ്പ് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചത്. ലൈംഗിക വൈജാത്യമെന്നത് വെറും ജീവശാസ്ത്രപരമായ കാര്യമായി മാറി.
ലാറ്റിന് അമേരിക്കന് നാടുകളിലെ മര്ദിത വര്ഗപ്പോരാട്ടങ്ങളില് പടച്ചട്ടയും തോക്കുമായി മുന്നിട്ടിറങ്ങിയവരാണ് അവിടത്തെ സ്ത്രീജനങ്ങള്: ക്യൂബയില്, ബൊളീവിയയില്, ചിലിയില്, നിക്കരാഗ്വയില്, ബ്രസീലില്, അര്ജന്റീനയില്, പെറുവില്, കൊളമ്പിയയില്, വെനിസുലയില്. ലാറ്റിന് അമേരിക്കന് ജനതയുടെ വിമോചന യുദ്ധങ്ങളില് സ്ത്രീകള് വഹിച്ച ഐതിഹാസികമായ പങ്കിനെ ചെഗുവേര മുക്തകണ്ഠം പ്രശംസിച്ചിട്ടുണ്ട്. ക്യൂബയില് സായുധ സോഷ്യലിസ്റ്റ് വിപ്ളവം വിജയകരമായി അവസാനിക്കുകയും ജനകീയ ഭരണകൂടം രൂപംകൊള്ളുകയും ചെയ്തപ്പോള് ഫിദല്കാസ്ട്രോ ആദ്യം ചെയ്തത് എല്ലാ മേഖലകളിലും സ്ത്രീസമത്വം ഉറപ്പുവരുത്തുക എന്നതാണ്. അത് ഒരു 'ideological mandate’ - പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ ആദേശം - ആണെന്ന് ഹവാനയില് ചേര്ന്ന ജനപ്രതിനിധി സഭയില് അദ്ദേഹം പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തു.
ദൂരപൌരസ്ത്യ ദേശങ്ങളില് സ്ത്രീസ്വാതന്ത്ര്യനിഷേധം ഏറെ രൂക്ഷമായിരുന്നു, പ്രത്യേകിച്ച് പഴയ ചൈനയില്. പെണ്കുട്ടികളുടെ പാദങ്ങള് വരിഞ്ഞുകെട്ടിവയ്ക്കുന്ന ഏര്പ്പാടുണ്ടായിരുന്നു. ചെറിയ പാദങ്ങളാണ് ഭംഗി എന്ന പുരുഷ ധാരണയാണ് ഈ വഴക്കം സൃഷ്ടിച്ചത്. ഒരു ഭാര്യക്ക് നാല്പതു വയസ്സുകഴിഞ്ഞാല് അവള് സ്വന്തം ഭര്ത്താവിന് ചെറുപ്പക്കാരിയായ ഒരു കിടപ്പറക്കൂട്ടിനെ കണ്ടുപിടിച്ചു നല്കണമെന്ന ചിട്ടയും നിലനിന്നിരുന്നു (പേള് എസ് ബെക്കിന്റെ വിശ്വവിഖ്യാതമായ 'ഗുഡ് എര്ത്ത്' എന്ന നോവലില് ഇതു വിവരിക്കുന്നുണ്ട്). ഇന്ത്യയിലെന്നപോലെ പെണ്ണ് ആണിന്റെ ദാസി എന്ന സങ്കല്പം ചൈനയിലും നിലനിന്നിരുന്നു. പൊതുസമൂഹത്തില് തിണ്ണ അനുവദിച്ചിരുന്നത് ഉപരിവര്ഗത്തിലെ പൊന്നും പണവുമുള്ള പെണ്ണുങ്ങള്ക്കു മാത്രമായിരുന്നു. ജനകീയ ചൈന പുലര്ന്നപ്പോഴാണ് പെണ്മുക്തി ഒരു യാഥാര്ഥ്യമായത്. ലിംഗപരമായ എല്ലാ വിവേചനങ്ങള്ക്കും ചെയര്മാന് മാവോ വിരാമമിട്ടു. സോവിയറ്റ് റഷ്യയിലെന്നപോലെ പീപ്പിള്സ് ചൈനയിലും സ്ത്രീ-പുരുഷ തുല്യത എല്ലാ കര്മമുഖങ്ങളിലും നടപ്പായി. ആണിനും പെണ്ണിനും ഒരേ തൊഴില്ക്കുപ്പായം (Work gown) എന്ന മാവോയുടെ ആശയം തീര്ത്തും വിപ്ളവകരമായിരുന്നു.
വിയത്നാമിലുമുണ്ടായി ഗംഭീരമായ സ്ത്രീപക്ഷ മുന്നേറ്റം. ആദ്യം ഫ്രഞ്ച് കൊളോണിയല് വാഴ്ചക്കെതിരായും പിന്നീട് തെക്കന്വിയറ്റ്നാമില് താവളമടിച്ച അമേരിക്കന് സാമ്രാജ്യത്വത്തിനെതിരായും സഖാവ് ഹോചിമിന് നടത്തിയ നീണ്ട യുദ്ധവും പുളകകാരിയായ ചെറുത്തുനില്പ്പും ലോകചരിത്രത്തിന്റെ ചുവന്ന ഏടുകളാണ്. സ്ത്രീശക്തിയില്, സ്ത്രീ മോചനത്തില് ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ചിരുന്ന പടത്തലവനായിരുന്നു ഹോ. പാടത്തു പണിയെടുക്കുന്ന നാട്ടുപെണ്ണുങ്ങള്ക്കു അദ്ദേഹം തന്റെ പട്ടാളത്തില് പ്രവേശനം നല്കി. പല തിളയ്ക്കുന്ന സമരമുഖങ്ങളിലും ആണ്പടയാളികളോടൊപ്പം പെണ്പുലികളുമുണ്ടായിരുന്നു. മോചിത വിയത്നാം കാഴ്ചവച്ചത് പെണ്നവോത്ഥാനത്തിന്റെ ആവേശകരമായ കഥയത്രെ.
സെക്സ് ബോംബുകളെ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന, പെണ്ശരീരത്തെ, സ്ത്രീസൌന്ദര്യത്തെ, സ്ത്രൈണചേഷ്ടകളെ, പല മട്ടില് വിപണനവത്കരിക്കുകയും മലീമസമാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന, പില്ക്കാല മുതലാളിത്ത വ്യവസ്ഥയുടെ അഥര്വ വേദാന്തത്തിന് മാന്യതയും സ്വീകാര്യതയും അതിഥിപീഠവും ഒരു പച്ചച്ചിരിയോടെ അനുവദിക്കുകയാണ് വര്ത്തമാന സമൂഹം ചെയ്യുന്നത്. സൌന്ദര്യറാണി മത്സരങ്ങളും ഫാഷന് ഷോകളും അനാവരണത്തിന്റെ ആഭാസങ്ങളും നിത്യേനയെന്നോണം നടക്കുന്നു. ഇതിനെതിരായ സിംഹിക ഗര്ജനങ്ങള് വളരെ വിരളമായേ കേള്ക്കുന്നുള്ളു. സ്ത്രീസംഘങ്ങള്തന്നെ പല സ്വത്വമലിനീകരണങ്ങളോടും സന്ധിചെയ്യുന്നു. പിന്നില്നിന്നു തോണ്ടുന്ന വഷളന്റെ വൃത്തികെട്ട മോന്തക്ക് മുഷ്ടി ചുരുട്ടിയടിക്കാന് പണ്ടുണ്ടായിരുന്ന തന്റേടം ഇപ്പോള് ചോര്ന്നുപോവുന്നുണ്ടോ എന്നു സംശയം. പോരാട്ടങ്ങള് അവസാനിക്കുന്നില്ല. അത് മറക്കരുത്.
*****
വി സുകുമാരന്, കടപ്പാട് : ദേശാഭിമാനി
അധിക വായനയ്ക്ക് :
ഫെമിനിസ്റ്റ് സിദ്ധാന്ത വിചാരം
കാലം മറന്നുപോയ ഫെമിനിസ്റ്റ് - കേറ്റ് മില്ലറ്റ്
സിമണ് ദെ ബൊവെ - ഫ്രഞ്ച് ഫെമിനിസത്തിന്റെ വഴികാട്ടി...
ഫെമിനിസത്തിന്റെ മാര്ക്സിസ്റ്റ് മുഖങ്ങള്
നുണകള്, രഹസ്യങ്ങള്, നിശ്ശബ്ദതകള്: ഏഡ്റിയന് റി...
ഡേല് സ്പെന്ഡര് : ദി ക്രിംസണ് ഫെമിനിസ്റ്റ്
ലൂസ് ഇറിഗാറെ : ലിംഗവൈജാത്യത്തിന്റെ സിദ്ധാന്ത രൂപങ്...
അപനിര്മാണവും ഫെമിനിസവും: ഗായത്രി ചക്രബൊര്തി സ്പ...
കറുത്ത കത്രീനയുടെ സംഘകഥ
ഫെമിനിസത്തിന്റെ ഇന്ത്യന് രുചിഭേദങ്ങള്
ഫെമിനിസവും ഇന്ഡിംഗ്ളീഷ് നോവലും
സ്ത്രീപക്ഷവിചാരം, ചുരുക്കത്തില്
ഫെമിനിസവും ഇന്ഡിംഗ്ളീഷ് നോവലും
ഇത് ഒരനുബന്ധമാകുന്നു. പ്രബുദ്ധമായ ഫെമിനിസ്റ്റ് വിചാരങ്ങള് എഴുത്തിലൂടെ അവതരിപ്പിച്ച വനിതാപ്രതിഭകള് ഇന്ത്യന് സാഹിത്യത്തില് ഒരുപാടുണ്ടായി. അവരില് പലരും തായ്മൊഴികളിലെഴുതിയവരാണ്: ഹിന്ദിയില്, ഉറുദുവില്, പഞ്ചാബിയില്, ബങ്കളയില്, ഒറിയയില്, മറാഠിയില്, കശ്മീരിയില്, സിന്ധിയില്, ഗുജറാത്തിയില്, ഡോഗ്രിയില്, തെലുങ്കില്, തമിഴില്, മലയാളത്തില്. ആഗോളമായ ഒരനുവാചകമണ്ഡലത്തെ മുന്നില് കണ്ടുകൊണ്ട് ചില എഴുത്തുകാരികള് ശീമത്തമ്പുരാനില്നിന്ന് വീണുകിട്ടിയ ആംഗലത്തിലും കഥയും കവിതയും നോവലുമെഴുതി. അവരില് ചിലരെക്കുറിച്ചാണ് ഇവിടെ ചെറുതായി നിരൂപിക്കുന്നത്.
Anglicised bourgeoisie (ആംഗലവത്കൃത ബൂര്ഷ്വാസി) എന്ന് സാമാന്യമായി വ്യവഹരിക്കാവുന്ന ഒരു ത്രിശങ്കുവര്ഗത്തിന്റെ സന്താനങ്ങളായിരുന്നു ഇന്ഡോ- ആംഗ്ളിയന് അഥവാ ഇന്ഡിംഗ്ളീഷ് നോവലിസ്റ്റുകളില് മുക്കാലെ മുണ്ടാണിയും: പാശ്ചാത്യ നാഗരികതയുടെ നിഴല്പറ്റി നടന്ന സമ്പന്ന കുടുംബങ്ങളില്നിന്ന് വന്നവര്; കോണ്വെന്റുകളില്, സ്നോബിഷ് പള്ളിക്കൂടങ്ങളില് പഠിച്ചവര്; clipped accent ഓടെ -ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സ്വരഭാരത്തോടെ-സംസാരിക്കുന്നവര്; സീമന്ത സിന്ദൂരവുമായി അടുക്കളയിലൊതുങ്ങുന്ന ഭാരതീയ നാരിയില്നിന്ന് തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ജീവിതവീക്ഷണം പുലര്ത്തുന്നവര്; താലിച്ചരടിന്റെ കെട്ടുപൊട്ടിച്ചാല് ആകാശം വീഴുമെന്നും ഭൂമി പിളരുമെന്നും വിശ്വസിക്കാന് തയാറാകാത്തവര്. ഉപരി മധ്യവര്ഗ സദാചാര സംഹിതയുടെ തടവറകളില്നിന്ന് സാഹസികമായി മതില് ചാടി പുറത്തുവന്നു സ്വത്വ സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രഖ്യാപിക്കാന് അവരില് പലര്ക്കും സാധിച്ചു. അമ്പരപ്പിക്കുന്ന ഒരു ധിക്കാരം, നിര്ഭയമായ ഒരു നിഷേധം അവരുടെ എഴുത്തില് അത്യുഷ്ണമായി വര്ത്തിച്ചു. പടിഞ്ഞാറുനിന്ന് തിരമാലകളുടെ ഉപ്പും കൊണ്ടുവരുന്ന കാറ്റുകളെ അവര് ഉള്ക്കൊണ്ടു. കൂടു തകര്ക്കാന് പോരിമയുള്ള കിളികളുടെ പക്ഷവിക്ഷേപമാണ് അവരുടെ നോവലുകളില് വലിയ അന്ധാളിപ്പോടെ ആണ്കോയ്മ കേട്ടത്. തകര്ക്കല് എന്നത് നിര്മാണത്തിന്റെ സ്വാഭാവികമായ ആരംഭമാണെന്ന അവബോധം: അതും ഈ പെണ്ണെഴുത്തുകാര്ക്കുണ്ടായി. ഇന്ഡിംഗ്ളീഷ് പെണ്നോവലിസ്റ്റുകളെല്ലാവരും നാഗപുറത്തങ്ങാടിയില് ഉറുമി വീശീയ ഉണ്ണിയാര്ച്ചകളായിരുന്നു എന്ന വിവക്ഷ ഇവിടെയില്ല. മൈലാഞ്ചിയെക്കാള് മനോഹരം അങ്കംവെട്ടുമ്പോള് പെണ്കൊടിയുടെ കൈവെള്ളക്കുണ്ടാകുന്ന ചുകപ്പാണ് എന്ന വിശ്വാസം പല കാരണങ്ങളാലും പങ്കുവയ്ക്കാന് ധൈര്യമില്ലാത്ത എഴുത്തുകാരികളുമുണ്ടായിരുന്നു. മൊത്തത്തില് ഇന്ത്യനെഴുത്തുകാരികളുടെ ഇംഗ്ളീഷ് നോവല് വ്യായാമം സോദ്ദേശ്യവും സമരോത്സുകവും സ്വത്വാന്വേഷണപരവുമായിരുന്നു എന്നാണ് പറഞ്ഞുവന്നത്. അപവാദങ്ങളില്ലാത്ത അവലോകനമില്ലല്ലോ.
അനിത ദേശായ് എന്ന അര്ധ ഇന്ത്യന് നോവലിസ്റ്റില്നിന്ന് തുടങ്ങിയാലോ? (അവരുടെ അമ്മ ജര്മന് വംശജയായതുകൊണ്ടാണ് അര്ധ ഇന്ത്യന് എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചത്. ദുരുദ്ദേശം ഒന്നുമില്ല). 1937 ല് ഡിഎന് മജുംദാര് എന്നൊരു ബംഗാളി വര്ത്തക പ്രമാണിയുടെ മകളായി മുസ്സോറിയില് ജനിച്ച അനിത തന്റെ ആദ്യകഥ ഒമ്പതാം വയസ്സില് ഇംഗ്ളീഷിലെഴുതി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച കേമിയത്രെ. നേരത്തെ പറഞ്ഞില്ലേ, ആംഗലവത്കൃത ഇന്ത്യന് ബൂര്ഷ്വാസിയെപ്പറ്റി. ആ വര്ഗത്തിന്റെ അസ്സല് പ്രതിനിധിയാണ് ഈ കൃതഹസ്തയായ നോവലിസ്റ്റ്. ഒന്നാംതരം സ്കൂളുകളില് പഠിച്ച്; ഡല്ഹിയിലെ പ്രഖ്യാതമായ മിറാന്ഡ ഹൌസില് ഉപരിപഠനം നടത്തി; ഇംഗ്ളിഷ് സാഹിത്യത്തില് ബിരുദം സമ്പാദിച്ചു. വന്കിട വ്യവസായിയായ അശ്വിന് ദേശായിയെ വിവാഹം ചെയ്തു. നാലു മക്കളുണ്ട്.
എഴുത്തിന്റെ തച്ചുശാസ്ത്രത്തില് പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കുകയും പ്ളോട്ട് തേച്ചുമിനുക്കാന് മെനക്കെടുകയും ചെയ്യുന്ന നോവലിസ്റ്റത്രെ അനിത. താനവതരിപ്പിക്കുന്ന സ്വഭാവങ്ങളുടെ, കഥാപാത്രങ്ങളുടെ അന്തരാളങ്ങളിലേക്കിറങ്ങിച്ചെല്ലാന് ഈ എഴുത്തുകാരി ശ്രദ്ധിക്കുന്നു. സ്ത്രീപാത്രങ്ങളുടെ വികാര കാലാവസ്ഥ വിശ്ളേഷിക്കാന് അനിത ദേശായിക്ക് സാധിക്കുന്നു. ഉപരിതല സഞ്ചാരമാണ് അവര്ക്ക് പഥ്യമെന്ന ഒരു നിരീക്ഷണം ചില നിരൂപകന്മാര് നടത്തുന്നുണ്ടെങ്കിലും സുക്ഷ്മപരിശോധനയില് ഇത് ശരിയല്ലെന്ന് ബോധ്യപ്പെടും.
ഇന്ത്യന് സമൂഹത്തിന്റെ വിചിത്രചിത്രങ്ങളെ, ജീവിതാവസ്ഥകളെ, ഭാരതീയമെന്ന് വിളിക്കാവുന്ന അന്തരീക്ഷത്തെ, ഇന്ത്യന് ലാന്ഡ്സ്കേപ്പിനെ അസൂയാവഹമായ സാമര്ഥ്യത്തോടെയും യാഥാര്ഥ്യബോധത്തോടെയുമാണ് അനിത ദേശായ് നോവലിന്റെ ക്യാന്വാസില് പകര്ത്തുന്നതെന്ന് എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്.
വിവാഹത്തിന് മുമ്പുതന്നെ അനിത കഥയില് കൈവച്ചിരുന്നു. കോമണ്വെല്ത്ത് സാഹിത്യത്തിന്റെ പ്രചാരണത്തിന് വലിയ പ്രയത്നം നടത്തിയ പീറ്റര്അവന് (Peter owen) എന്ന പ്രസാധകനാണ് അവരുടെ കന്നി കൃതി ''The Peacock' ലണ്ടനില് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്. പിന്നെ അനിത തിരിഞ്ഞുനോക്കിയിട്ടില്ല. Voices of the city, fire on the mountains, clear light of the day,where shall we go this summer?, the Zigzag way, In custody, Baumgartner's Bombay, Fasting, Feasting, Journey to Ithaca തുടങ്ങിയ ഗുണമേന്മയില് മികച്ച പുസ്തകങ്ങള് പുറത്തുവന്നു. മറക്കാനാവാത്ത ഒരുപാട് സ്വഭാവങ്ങളെ അനിത നമുക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തി. സ്ത്രീമോചനവും പെണ്ണിന്റെ സ്വയം നിര്ണയാവകാശവുമൊക്കെ വിശദമായി ചര്ച്ചചെയ്തു. ഇന്ത്യന് മനോഭാവങ്ങളും പടിഞ്ഞാറന് ജീവിതശൈലികളും തമ്മിലുള്ള അനിവാര്യമായ സംഘര്ഷത്തെ അവര് ശക്തമായി ആവിഷ്കരിക്കുകയും ചെയ്തു. വിസ്തരഭയത്താലാണ് അനിത ദേശായിയുടെ നോവലുകളുടെ അപഗ്രഥനത്തിന് ഇവിടെ മുതിരാത്തത്.
ഒന്നിലേറെ തവണ മാന്ബുക്കര് പ്രൈസിന് അവരുടെ നോവലുകള് നിര്ദേശിക്കപ്പെടുകയുണ്ടായെങ്കിലും അത് നേടാനുള്ള ഭാഗ്യം അനിതയുടെ മകള് കിരണ്ദേശായിക്കാണുണ്ടായത്. കിരണ് എഴുതിയ 'Loss of Inheritance' എന്ന ശ്രദ്ധേയമായ നോവലിന് ബുക്കര് സമ്മാനം മാത്രമല്ല ആഗോളമായ പ്രശസ്തിയും കൈവന്നു.
അനിതയുടെ 1984 ല് എഴുതിയ 'In custody' എന്ന വിഖ്യാത നോവല് 1993ല് ഇസ്മയില് മര്ച്ചന്റ് സിനിമയാക്കി. ഓംപുരിയും ശശികപൂറും ശബ്നാആസ്മിയും അഭിനയിച്ച ഈ പടം ഏറെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു.
നയന്താര സൈഗള് (Nayantara Sahgal) വിജയലക്ഷ്മി പണ്ഡിറ്റിന്റെ മകള്, ജവാഹര്ലാല് നെഹ്റുവിന്റെ നേരനന്തരവള് - പെണ്ണനുഭവങ്ങളെയും ജന്ഡര് പ്രശ്നങ്ങളെയും വിചാരണക്കെടുത്ത ഇന്ഡോ-ആംഗ്ളിയന് നോവലിസ്റ്റാണ്. മംഗത്റായ് എന്ന സിവില് സര്വീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥനുമായി വിവാഹത്തിന്റെ ഔപചാരികതക്ക് വഴങ്ങാതെ ഒന്നിച്ച് ജീവിക്കാന് നയന്താര എന്ന ഫെമിനിസ്റ്റ് തന്റേടം കാട്ടി.
അവരും ഒരു പശ്ചിമവത്കൃത ബൂര്ഷ്വാ സംസ്കാരത്തിന്റെ സന്താനമാണ്. യുഎസ്സിലെ വെല്ലസ്ലി കോളേജിലായിരുന്നു വിദ്യാഭ്യാസം. നെഹ്റുവിന്റെ മരുമകളെന്ന നിലയില് ഇന്ത്യന് രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ അന്തര്നാടകങ്ങള് പലതും അവര് സ്റ്റേജിനോട് ചേര്ന്നുനിന്ന് വീക്ഷിച്ചിരുന്നു. ഗാന്ധിയന് ആദര്ശവാദത്തോടും സോഷ്യലിസ്റ്റ് ദര്ശനത്തോടും ഒരേ സമയം വൈകാരികമായി പ്രതിസ്പന്ദിച്ചിരുന്ന വിശ്വപൌരനായ അമ്മാവന്റെ നിഴല്പറ്റി ബഹുദൂരം നടക്കാന് നയന്താരക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. ഇന്ദിരാഗാന്ധിയുടെ കടുത്ത വിമര്ശകയായി പില്ക്കാലത്ത് ഈ എഴുത്തുകാരി മാറി.
ആകാരസൌഷ്ഠവമുള്ള ആഖ്യായികകളാണ് നയന്താര രചിച്ചത്.Elegant- സുഭഗം- എന്ന് വിളിക്കാവുന്ന സൃഷ്ടികള്. A time to be happy, This time of morning, Storm in chandigarh, The day in shadow, A situation in New Delhi, Rich Lake us എന്നീ നോവലുകളില് വ്യക്തമായ ഒരു ഫെമിനിസ്റ്റ് കാഴ്ചപ്പാടുണ്ട്. Plans for Departure, Prison and Chocolate Cake, From Fear set free എന്നീ പുസ്തകങ്ങള് ആത്മകഥാംശങ്ങള് ധാരാളമുള്ക്കൊള്ളുന്നു.
ജയശ്രീ മിശ്ര മലയാളിയാണ്; തകഴിയുടെ അടുത്ത ബന്ധു. ഒരുപട്ടാള ഓഫീസറായിരുന്ന അച്ഛന് ഡല്ഹിയിലും ബംഗളൂരുവിലുമൊക്കെ ആയിരുന്നതിനാല് ജയശ്രീയുടെ പഠിത്തവും വളര്ച്ചയുമൊക്കെ ആ നഗരങ്ങളിലായിരുന്നു . ഇടയ്ക്ക് ഒഴിവുകാലത്ത് ദൈവത്തിന്റെ നാട്ടില് വിരുന്നുവരുന്നതിന്റെ രോമാഞ്ചത്തെക്കുറിച്ച് അവര് എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. അവരും ഏതാണ്ട് ആംഗലവത്കൃതമായ നാഗരിക മധ്യവര്ഗത്തിന്റെ ഉല്പ്പന്നമാകുന്നു
ഹൈസ്കൂളില് അഭ്യസിക്കുമ്പോള് ജയശ്രീ നായര്, കൌമാര കൌതുകംമൂലമാവാം, അയലത്തെ പയ്യനുമായി ഇഷ്ടത്തിലായി. പട്ടാളക്കാരനായ അച്ഛനുണ്ടോ ഈടാര്ന്നു വായ്ക്കുന്ന അനുരാഗനദിക്ക് വിഘ്നം കൂടാതൊഴുക്ക് അനുവദിക്കുന്നു? മൂപ്പര് മകളെ പതിനെട്ടാം വയസ്സില് നല്ലൊരു നായരുടെ കൂടെ കെട്ടിച്ചയച്ചു, കേരളത്തിലേക്ക്. ചെക്കനാണെങ്കില് ചൊങ്കന്, ബിസിനസുകാരന്, തറവാടി. കൂട്ടുകുടുംബമാണ് അയാളുടേത്. ദൈവത്തിന്റെ നാട്ടില് വളര്ന്നിട്ടില്ലാത്ത ജയശ്രീക്ക് ഭര്തൃഗൃഹത്തിലെ അകത്തളവുമായി പൊരുത്തപ്പെടാന് നന്നെ പ്രയാസമുണ്ടായി. അമ്മായിഅമ്മയുടെ ആധിപത്യമായിരുന്നു സര്വത്ര. ഭര്ത്താവിനാണെങ്കില് അമ്മപ്പേടി കലശല്. ഡല്ഹിയില് വളര്ന്നുവലുതായ പെണ്കുട്ടിക്ക് ശ്വാസംമുട്ടി. നിരുന്മേഷമായ ആ ദാമ്പത്യത്തില് ഒരു പെണ്കുട്ടി പിറന്നു. അവള്ക്കാണെങ്കില് ഒരു മാനസികപ്രശ്നം. ഡിസ്ലെക്സിയ - പഠനവൈകല്യം- എന്ന് ഇംഗ്ളീഷില് പറയും. പത്തുകൊല്ലത്തെ നരകയാതനക്കു ശേഷം ജയശ്രീ വിവാഹമോചനം നേടി. ഇതിനിടയ്ക്ക് കേരള യൂണിവേഴ്സിറ്റിയില്നിന്ന് എം എ ബിരുദവും സമ്പാദിച്ചിരുന്നു. ഒരു സ്കോളര്ഷിപ്പ് നേടി നേരെ പോയത് ലണ്ടനിലേക്കാണ്. തന്റെ മകളെ ചികിത്സിക്കാനും പരിചരിക്കാനും വേണ്ടപോലെ വളര്ത്താനുമുള്ള സാഹചര്യം വിദേശത്തുണ്ടാകുമെന്ന അവരുടെ കണക്കുകൂട്ടല് തെറ്റിയില്ല.
ലണ്ടനില്വെച്ച് ജയശ്രീ തന്റെ പഴയ കളിത്തോഴനെ യദൃച്ഛയാ കണ്ടുമുട്ടുന്നു. അയാള് വിവാഹിതനായിരുന്നില്ല. അവര് ഒന്നിക്കുന്നു. മനംപോലെ മംഗല്യം
തന്റെ സ്വന്തം കഥ തന്നെയാണ് 'Ancient Promises' എന്ന 2000 ല് വെളിച്ചത്തുവന്ന നോവലില് ജയശ്രീ അല്പസ്വല്പ വ്യത്യാസങ്ങളോടെ കുശലമായി പറഞ്ഞത്. മുഖ്യപാത്രമായ ജാനകി നോവലിസ്റ്റ് തന്നെ. ലണ്ടനില് വെച്ചെഴുതിയ ഈ നോവല് പെന്ഗ്വിന് ആണ് പ്രകാശിപ്പിച്ചത്. തന്റെ ആഖ്യായിക ഭാഗികമായി ആത്മകഥാപരമാണെന്ന് എഴുത്തുകാരിതന്നെ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. മറക്കാനാവാത്ത ഒരു വായനാനുഭവമായി ഈ പുസ്തകം മാറുന്നുണ്ടെന്ന്പുകഴ്ത്തിക്കൊണ്ടുള്ള ഗ്രന്ഥനിരൂപണങ്ങളാണ് പത്രമാസികകളില് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്. പിന്നീട് വന്ന 'Accidents like love and Marriage , Afterwards' എന്നീ സുഘടിതമായ നോവലുകള് ആഗോളമായിത്തന്നെ ചര്ച്ചചെയ്യപ്പെട്ടു. 'Afterwards'എന്ന നോവലില് തണലും താങ്ങും തേടിയുള്ള പെണ്ണിന്റെ തെരച്ചില് അതിഭാവുകതയുടെ കടുംനിറങ്ങള് കലരാതെ ജയശ്രീ മിശ്ര ചിത്രണം ചെയ്യുന്നുണ്ട്.
റാണിലക്ഷ്മീഭായ് അഥവാ }ഝാന്സിറാണി ഇന്നൊരു 'ഐക്കണ്' (വിഗ്രഹം) ആയി മാറിയിരിക്കുന്നു. ആ ചരിത്ര കഥാപാത്രത്തിന്റെ ജീവിതത്തിലൂന്നിക്കൊണ്ട് ജയശ്രീ മിശ്ര രചിച്ച നോവല് ആവശ്യമില്ലാത്ത വിവാദകോലാഹലങ്ങള്ക്കാണ് വഴിതുറന്നത്. ഉത്തര്പ്രദേശ് സര്ക്കാര് പുസ്തകം നിരോധിക്കുകയും ചെയ്തു. ദേശീയ വികാരങ്ങളെ - അതെന്താണെന്ന് ആര്ക്കും പിടിയില്ല- വ്രണപ്പെടുത്തുന്നു എന്നായിരുന്നു ആരോപണം. കഴിഞ്ഞകൊല്ലം പുറത്തുവന്ന ജയശ്രീ മിശ്രയുടെ 'Secrets and Lies' എന്ന പുസ്തകം ബ്രിട്ടീഷ് ബുക്ക് ക്ളബിന്റെ ബെസ്റ്റ്-സെല്ലര് ലിസ്റ്റില് ഇടം നേടുകയുണ്ടായി. ഇക്കൊല്ലം ഇറങ്ങാനിരിക്കുന്ന "secrets and sinners'- എന്ന പുസ്തകം വലിയ പ്രതീക്ഷയോടെയാണ് വായനാസമൂഹം കാത്തിരിക്കുന്നത്.
ജയശ്രീയുടെ മിക്ക നോവലുകളിലും; പെണ്ണനുഭവത്തിന്റെ (Female experience) തീക്ഷ്ണത നിറഞ്ഞുനില്ക്കുന്നുണ്ട്. പെണ്ണിന്റെ സ്വയം കണ്ടെത്തല്, സ്വത്വ പുനഃസ്ഥാപനം, സ്ത്രീ പുരുഷബന്ധങ്ങളുടെ അവ്യവസ്ഥ, ഒറ്റപ്പെടല്, ഓടിയൊളിക്കല് ഇവയൊക്കെ അവരുടെ പ്രമേയങ്ങളില് കുമിളയ്ക്കുന്നു.
അരുന്ധതി റോയ് ഒരൊറ്റ നോവലേ എഴുതിയതായറിവുള്ളൂ: മാന്ബുക്കര് സമ്മാനം നേടിയ 'The God of Small Things'. അമ്പരപ്പിക്കുന്ന വിറ്റുവരവാണ് ഈ അയ്മനം കഥയ്ക്കുണ്ടായത് . ഈ നോവലിനെ "a beautifull book of a hundred rebellions"- ഒരു നൂറു പോരാട്ടങ്ങളുടെ മനോഹര പുസ്തകം- എന്ന് ഒരു അമേരിക്കന് നിരൂപകന് വാഴ്ത്തുകയുണ്ടായി. ക്രിസ്ത്യന് പിന്തുടര്ച്ചാവകാശ നിയമത്തിനെതിരായി, സുറിയാനിപ്പെണ്ണിന്റെ സ്വത്തവകാശത്തിനുവേണ്ടി, ഒറ്റക്ക് പൊരുതിയ മേരിറോയിയുടെ മകള് ഒരു 'റിബല്' ആയതില്, തുറന്നെഴുത്തിന്റെ സുവിശേഷം പ്രചരിപ്പിച്ചതില്, വ്യവസ്ഥിതിയുടെ എതിര്ദിശയില് നീങ്ങുന്നതില് ഒരത്ഭുതവുമില്ല.
ഒരു ഫെമിനിസ്റ്റായി അറിയപ്പെടാന് അരുന്ധതി എപ്പോഴെങ്കിലും ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്നറിയില്ല. അത് ഒരു പരിമിതപ്പെടുത്തലാണെന്ന അഭിപ്രായവും അവര്ക്കുണ്ടാകാം. പക്ഷേ ഫെമിനിസ്റ്റ് ചിന്തക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട പ്രമേയങ്ങള് തന്റെ നോവലില് ഈ എഴുത്തുകാരി ചര്ച്ചക്കെടുക്കുന്നുണ്ട് . ലൈംഗികത എന്നത്, ലൈംഗികത്വര എന്നത് അശ്ളീലമല്ല എന്ന ഉദ്ബുദ്ധ സ്ത്രീപക്ഷ നിലപാട് തന്നെയാണ് അവര്ക്കുമുള്ളത്. The God of Small Things എന്ന നോവലില് ഡിഎച്ച് ലോറന്സിന് സമാനമായ ഒരാഖ്യാന ധൈര്യം അരുന്ധതി പ്രദര്ശിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. taboo- നിഷിദ്ധം/ വര്ജിക്കപ്പെടേണ്ടത്- എന്ന രീതിയില് മധ്യവര്ഗ സദാചാരവും അതിന്റെ ഭാഷയും കാര്പ്പറ്റിന്നടിയിലേക്ക് തള്ളിയ കാര്യങ്ങളെ ഒരു ചളിപ്പുമില്ലാതെ ആലോചനക്കെടുക്കാന് ഈ നോവലിസ്റ്റ് മടിക്കുന്നില്ല. മഹത്തായ ഒരു നോവലാണ് അരുന്ധതി റോയ് എഴുതിയതെന്ന അഭിപ്രായം എനിക്കില്ല. ആത്മകഥാസ്വഭാവമുള്ള ഈ പാഠത്തില് അപാകതകളേറെയുണ്ട്. എന്നിരിക്കിലും കേറ്റ്മില്ലറ്റും ഡേല് സ്പെന്ഡറുമൊക്കെ ആവശ്യപ്പെടുന്ന തുറന്നെഴുത്തുണ്ടല്ലോ, അതിന്റെ പ്രകാശവും പ്രസാദവും ഈ പുസ്തകത്തിനുണ്ട്.
കഴിഞ്ഞ രണ്ടുമൂന്ന് പതിറ്റാണ്ടുകളിലായി, ഇംഗ്ളീഷിലെഴുതുന്ന ഇന്ത്യന് സ്ത്രീകളുടെ എണ്ണം സാരമായി വര്ധിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് സാഹിത്യ സര്വേകള് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. കഥകളും നോവലുകളും ധാരാളമുണ്ടാകുന്നുണ്ട്. അവയില് പലതും ഉന്നതനിലവാരം പുലര്ത്തുന്നുമുണ്ട്. വാക്കു മരിക്കുന്നില്ല. അത് വളരുകയും തളിര്ക്കുകയുമാണ്.
*****
വി സുകുമാരന്, കടപ്പാട് : ദേശാഭിമാനി
അധിക വായനയ്ക്ക് :
ഫെമിനിസ്റ്റ് സിദ്ധാന്ത വിചാരം
കാലം മറന്നുപോയ ഫെമിനിസ്റ്റ് - കേറ്റ് മില്ലറ്റ്
സിമണ് ദെ ബൊവെ - ഫ്രഞ്ച് ഫെമിനിസത്തിന്റെ വഴികാട്ടി...
ഫെമിനിസത്തിന്റെ മാര്ക്സിസ്റ്റ് മുഖങ്ങള്
നുണകള്, രഹസ്യങ്ങള്, നിശ്ശബ്ദതകള്: ഏഡ്റിയന് റി...
ഡേല് സ്പെന്ഡര് : ദി ക്രിംസണ് ഫെമിനിസ്റ്റ്
ലൂസ് ഇറിഗാറെ : ലിംഗവൈജാത്യത്തിന്റെ സിദ്ധാന്ത രൂപങ്...
അപനിര്മാണവും ഫെമിനിസവും: ഗായത്രി ചക്രബൊര്തി സ്പ...
കറുത്ത കത്രീനയുടെ സംഘകഥ
ഫെമിനിസത്തിന്റെ ഇന്ത്യന് രുചിഭേദങ്ങള്
ഫെമിനിസവും ഇന്ഡിംഗ്ളീഷ് നോവലും
സ്ത്രീപക്ഷവിചാരം, ചുരുക്കത്തില്
Anglicised bourgeoisie (ആംഗലവത്കൃത ബൂര്ഷ്വാസി) എന്ന് സാമാന്യമായി വ്യവഹരിക്കാവുന്ന ഒരു ത്രിശങ്കുവര്ഗത്തിന്റെ സന്താനങ്ങളായിരുന്നു ഇന്ഡോ- ആംഗ്ളിയന് അഥവാ ഇന്ഡിംഗ്ളീഷ് നോവലിസ്റ്റുകളില് മുക്കാലെ മുണ്ടാണിയും: പാശ്ചാത്യ നാഗരികതയുടെ നിഴല്പറ്റി നടന്ന സമ്പന്ന കുടുംബങ്ങളില്നിന്ന് വന്നവര്; കോണ്വെന്റുകളില്, സ്നോബിഷ് പള്ളിക്കൂടങ്ങളില് പഠിച്ചവര്; clipped accent ഓടെ -ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സ്വരഭാരത്തോടെ-സംസാരിക്കുന്നവര്; സീമന്ത സിന്ദൂരവുമായി അടുക്കളയിലൊതുങ്ങുന്ന ഭാരതീയ നാരിയില്നിന്ന് തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ജീവിതവീക്ഷണം പുലര്ത്തുന്നവര്; താലിച്ചരടിന്റെ കെട്ടുപൊട്ടിച്ചാല് ആകാശം വീഴുമെന്നും ഭൂമി പിളരുമെന്നും വിശ്വസിക്കാന് തയാറാകാത്തവര്. ഉപരി മധ്യവര്ഗ സദാചാര സംഹിതയുടെ തടവറകളില്നിന്ന് സാഹസികമായി മതില് ചാടി പുറത്തുവന്നു സ്വത്വ സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രഖ്യാപിക്കാന് അവരില് പലര്ക്കും സാധിച്ചു. അമ്പരപ്പിക്കുന്ന ഒരു ധിക്കാരം, നിര്ഭയമായ ഒരു നിഷേധം അവരുടെ എഴുത്തില് അത്യുഷ്ണമായി വര്ത്തിച്ചു. പടിഞ്ഞാറുനിന്ന് തിരമാലകളുടെ ഉപ്പും കൊണ്ടുവരുന്ന കാറ്റുകളെ അവര് ഉള്ക്കൊണ്ടു. കൂടു തകര്ക്കാന് പോരിമയുള്ള കിളികളുടെ പക്ഷവിക്ഷേപമാണ് അവരുടെ നോവലുകളില് വലിയ അന്ധാളിപ്പോടെ ആണ്കോയ്മ കേട്ടത്. തകര്ക്കല് എന്നത് നിര്മാണത്തിന്റെ സ്വാഭാവികമായ ആരംഭമാണെന്ന അവബോധം: അതും ഈ പെണ്ണെഴുത്തുകാര്ക്കുണ്ടായി. ഇന്ഡിംഗ്ളീഷ് പെണ്നോവലിസ്റ്റുകളെല്ലാവരും നാഗപുറത്തങ്ങാടിയില് ഉറുമി വീശീയ ഉണ്ണിയാര്ച്ചകളായിരുന്നു എന്ന വിവക്ഷ ഇവിടെയില്ല. മൈലാഞ്ചിയെക്കാള് മനോഹരം അങ്കംവെട്ടുമ്പോള് പെണ്കൊടിയുടെ കൈവെള്ളക്കുണ്ടാകുന്ന ചുകപ്പാണ് എന്ന വിശ്വാസം പല കാരണങ്ങളാലും പങ്കുവയ്ക്കാന് ധൈര്യമില്ലാത്ത എഴുത്തുകാരികളുമുണ്ടായിരുന്നു. മൊത്തത്തില് ഇന്ത്യനെഴുത്തുകാരികളുടെ ഇംഗ്ളീഷ് നോവല് വ്യായാമം സോദ്ദേശ്യവും സമരോത്സുകവും സ്വത്വാന്വേഷണപരവുമായിരുന്നു എന്നാണ് പറഞ്ഞുവന്നത്. അപവാദങ്ങളില്ലാത്ത അവലോകനമില്ലല്ലോ.
അനിത ദേശായ് എന്ന അര്ധ ഇന്ത്യന് നോവലിസ്റ്റില്നിന്ന് തുടങ്ങിയാലോ? (അവരുടെ അമ്മ ജര്മന് വംശജയായതുകൊണ്ടാണ് അര്ധ ഇന്ത്യന് എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചത്. ദുരുദ്ദേശം ഒന്നുമില്ല). 1937 ല് ഡിഎന് മജുംദാര് എന്നൊരു ബംഗാളി വര്ത്തക പ്രമാണിയുടെ മകളായി മുസ്സോറിയില് ജനിച്ച അനിത തന്റെ ആദ്യകഥ ഒമ്പതാം വയസ്സില് ഇംഗ്ളീഷിലെഴുതി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച കേമിയത്രെ. നേരത്തെ പറഞ്ഞില്ലേ, ആംഗലവത്കൃത ഇന്ത്യന് ബൂര്ഷ്വാസിയെപ്പറ്റി. ആ വര്ഗത്തിന്റെ അസ്സല് പ്രതിനിധിയാണ് ഈ കൃതഹസ്തയായ നോവലിസ്റ്റ്. ഒന്നാംതരം സ്കൂളുകളില് പഠിച്ച്; ഡല്ഹിയിലെ പ്രഖ്യാതമായ മിറാന്ഡ ഹൌസില് ഉപരിപഠനം നടത്തി; ഇംഗ്ളിഷ് സാഹിത്യത്തില് ബിരുദം സമ്പാദിച്ചു. വന്കിട വ്യവസായിയായ അശ്വിന് ദേശായിയെ വിവാഹം ചെയ്തു. നാലു മക്കളുണ്ട്.എഴുത്തിന്റെ തച്ചുശാസ്ത്രത്തില് പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കുകയും പ്ളോട്ട് തേച്ചുമിനുക്കാന് മെനക്കെടുകയും ചെയ്യുന്ന നോവലിസ്റ്റത്രെ അനിത. താനവതരിപ്പിക്കുന്ന സ്വഭാവങ്ങളുടെ, കഥാപാത്രങ്ങളുടെ അന്തരാളങ്ങളിലേക്കിറങ്ങിച്ചെല്ലാന് ഈ എഴുത്തുകാരി ശ്രദ്ധിക്കുന്നു. സ്ത്രീപാത്രങ്ങളുടെ വികാര കാലാവസ്ഥ വിശ്ളേഷിക്കാന് അനിത ദേശായിക്ക് സാധിക്കുന്നു. ഉപരിതല സഞ്ചാരമാണ് അവര്ക്ക് പഥ്യമെന്ന ഒരു നിരീക്ഷണം ചില നിരൂപകന്മാര് നടത്തുന്നുണ്ടെങ്കിലും സുക്ഷ്മപരിശോധനയില് ഇത് ശരിയല്ലെന്ന് ബോധ്യപ്പെടും.
ഇന്ത്യന് സമൂഹത്തിന്റെ വിചിത്രചിത്രങ്ങളെ, ജീവിതാവസ്ഥകളെ, ഭാരതീയമെന്ന് വിളിക്കാവുന്ന അന്തരീക്ഷത്തെ, ഇന്ത്യന് ലാന്ഡ്സ്കേപ്പിനെ അസൂയാവഹമായ സാമര്ഥ്യത്തോടെയും യാഥാര്ഥ്യബോധത്തോടെയുമാണ് അനിത ദേശായ് നോവലിന്റെ ക്യാന്വാസില് പകര്ത്തുന്നതെന്ന് എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്.
വിവാഹത്തിന് മുമ്പുതന്നെ അനിത കഥയില് കൈവച്ചിരുന്നു. കോമണ്വെല്ത്ത് സാഹിത്യത്തിന്റെ പ്രചാരണത്തിന് വലിയ പ്രയത്നം നടത്തിയ പീറ്റര്അവന് (Peter owen) എന്ന പ്രസാധകനാണ് അവരുടെ കന്നി കൃതി ''The Peacock' ലണ്ടനില് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്. പിന്നെ അനിത തിരിഞ്ഞുനോക്കിയിട്ടില്ല. Voices of the city, fire on the mountains, clear light of the day,where shall we go this summer?, the Zigzag way, In custody, Baumgartner's Bombay, Fasting, Feasting, Journey to Ithaca തുടങ്ങിയ ഗുണമേന്മയില് മികച്ച പുസ്തകങ്ങള് പുറത്തുവന്നു. മറക്കാനാവാത്ത ഒരുപാട് സ്വഭാവങ്ങളെ അനിത നമുക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തി. സ്ത്രീമോചനവും പെണ്ണിന്റെ സ്വയം നിര്ണയാവകാശവുമൊക്കെ വിശദമായി ചര്ച്ചചെയ്തു. ഇന്ത്യന് മനോഭാവങ്ങളും പടിഞ്ഞാറന് ജീവിതശൈലികളും തമ്മിലുള്ള അനിവാര്യമായ സംഘര്ഷത്തെ അവര് ശക്തമായി ആവിഷ്കരിക്കുകയും ചെയ്തു. വിസ്തരഭയത്താലാണ് അനിത ദേശായിയുടെ നോവലുകളുടെ അപഗ്രഥനത്തിന് ഇവിടെ മുതിരാത്തത്.
ഒന്നിലേറെ തവണ മാന്ബുക്കര് പ്രൈസിന് അവരുടെ നോവലുകള് നിര്ദേശിക്കപ്പെടുകയുണ്ടായെങ്കിലും അത് നേടാനുള്ള ഭാഗ്യം അനിതയുടെ മകള് കിരണ്ദേശായിക്കാണുണ്ടായത്. കിരണ് എഴുതിയ 'Loss of Inheritance' എന്ന ശ്രദ്ധേയമായ നോവലിന് ബുക്കര് സമ്മാനം മാത്രമല്ല ആഗോളമായ പ്രശസ്തിയും കൈവന്നു.
അനിതയുടെ 1984 ല് എഴുതിയ 'In custody' എന്ന വിഖ്യാത നോവല് 1993ല് ഇസ്മയില് മര്ച്ചന്റ് സിനിമയാക്കി. ഓംപുരിയും ശശികപൂറും ശബ്നാആസ്മിയും അഭിനയിച്ച ഈ പടം ഏറെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു.
നയന്താര സൈഗള് (Nayantara Sahgal) വിജയലക്ഷ്മി പണ്ഡിറ്റിന്റെ മകള്, ജവാഹര്ലാല് നെഹ്റുവിന്റെ നേരനന്തരവള് - പെണ്ണനുഭവങ്ങളെയും ജന്ഡര് പ്രശ്നങ്ങളെയും വിചാരണക്കെടുത്ത ഇന്ഡോ-ആംഗ്ളിയന് നോവലിസ്റ്റാണ്. മംഗത്റായ് എന്ന സിവില് സര്വീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥനുമായി വിവാഹത്തിന്റെ ഔപചാരികതക്ക് വഴങ്ങാതെ ഒന്നിച്ച് ജീവിക്കാന് നയന്താര എന്ന ഫെമിനിസ്റ്റ് തന്റേടം കാട്ടി.അവരും ഒരു പശ്ചിമവത്കൃത ബൂര്ഷ്വാ സംസ്കാരത്തിന്റെ സന്താനമാണ്. യുഎസ്സിലെ വെല്ലസ്ലി കോളേജിലായിരുന്നു വിദ്യാഭ്യാസം. നെഹ്റുവിന്റെ മരുമകളെന്ന നിലയില് ഇന്ത്യന് രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ അന്തര്നാടകങ്ങള് പലതും അവര് സ്റ്റേജിനോട് ചേര്ന്നുനിന്ന് വീക്ഷിച്ചിരുന്നു. ഗാന്ധിയന് ആദര്ശവാദത്തോടും സോഷ്യലിസ്റ്റ് ദര്ശനത്തോടും ഒരേ സമയം വൈകാരികമായി പ്രതിസ്പന്ദിച്ചിരുന്ന വിശ്വപൌരനായ അമ്മാവന്റെ നിഴല്പറ്റി ബഹുദൂരം നടക്കാന് നയന്താരക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. ഇന്ദിരാഗാന്ധിയുടെ കടുത്ത വിമര്ശകയായി പില്ക്കാലത്ത് ഈ എഴുത്തുകാരി മാറി.
ആകാരസൌഷ്ഠവമുള്ള ആഖ്യായികകളാണ് നയന്താര രചിച്ചത്.Elegant- സുഭഗം- എന്ന് വിളിക്കാവുന്ന സൃഷ്ടികള്. A time to be happy, This time of morning, Storm in chandigarh, The day in shadow, A situation in New Delhi, Rich Lake us എന്നീ നോവലുകളില് വ്യക്തമായ ഒരു ഫെമിനിസ്റ്റ് കാഴ്ചപ്പാടുണ്ട്. Plans for Departure, Prison and Chocolate Cake, From Fear set free എന്നീ പുസ്തകങ്ങള് ആത്മകഥാംശങ്ങള് ധാരാളമുള്ക്കൊള്ളുന്നു.
ജയശ്രീ മിശ്ര മലയാളിയാണ്; തകഴിയുടെ അടുത്ത ബന്ധു. ഒരുപട്ടാള ഓഫീസറായിരുന്ന അച്ഛന് ഡല്ഹിയിലും ബംഗളൂരുവിലുമൊക്കെ ആയിരുന്നതിനാല് ജയശ്രീയുടെ പഠിത്തവും വളര്ച്ചയുമൊക്കെ ആ നഗരങ്ങളിലായിരുന്നു . ഇടയ്ക്ക് ഒഴിവുകാലത്ത് ദൈവത്തിന്റെ നാട്ടില് വിരുന്നുവരുന്നതിന്റെ രോമാഞ്ചത്തെക്കുറിച്ച് അവര് എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. അവരും ഏതാണ്ട് ആംഗലവത്കൃതമായ നാഗരിക മധ്യവര്ഗത്തിന്റെ ഉല്പ്പന്നമാകുന്നുഹൈസ്കൂളില് അഭ്യസിക്കുമ്പോള് ജയശ്രീ നായര്, കൌമാര കൌതുകംമൂലമാവാം, അയലത്തെ പയ്യനുമായി ഇഷ്ടത്തിലായി. പട്ടാളക്കാരനായ അച്ഛനുണ്ടോ ഈടാര്ന്നു വായ്ക്കുന്ന അനുരാഗനദിക്ക് വിഘ്നം കൂടാതൊഴുക്ക് അനുവദിക്കുന്നു? മൂപ്പര് മകളെ പതിനെട്ടാം വയസ്സില് നല്ലൊരു നായരുടെ കൂടെ കെട്ടിച്ചയച്ചു, കേരളത്തിലേക്ക്. ചെക്കനാണെങ്കില് ചൊങ്കന്, ബിസിനസുകാരന്, തറവാടി. കൂട്ടുകുടുംബമാണ് അയാളുടേത്. ദൈവത്തിന്റെ നാട്ടില് വളര്ന്നിട്ടില്ലാത്ത ജയശ്രീക്ക് ഭര്തൃഗൃഹത്തിലെ അകത്തളവുമായി പൊരുത്തപ്പെടാന് നന്നെ പ്രയാസമുണ്ടായി. അമ്മായിഅമ്മയുടെ ആധിപത്യമായിരുന്നു സര്വത്ര. ഭര്ത്താവിനാണെങ്കില് അമ്മപ്പേടി കലശല്. ഡല്ഹിയില് വളര്ന്നുവലുതായ പെണ്കുട്ടിക്ക് ശ്വാസംമുട്ടി. നിരുന്മേഷമായ ആ ദാമ്പത്യത്തില് ഒരു പെണ്കുട്ടി പിറന്നു. അവള്ക്കാണെങ്കില് ഒരു മാനസികപ്രശ്നം. ഡിസ്ലെക്സിയ - പഠനവൈകല്യം- എന്ന് ഇംഗ്ളീഷില് പറയും. പത്തുകൊല്ലത്തെ നരകയാതനക്കു ശേഷം ജയശ്രീ വിവാഹമോചനം നേടി. ഇതിനിടയ്ക്ക് കേരള യൂണിവേഴ്സിറ്റിയില്നിന്ന് എം എ ബിരുദവും സമ്പാദിച്ചിരുന്നു. ഒരു സ്കോളര്ഷിപ്പ് നേടി നേരെ പോയത് ലണ്ടനിലേക്കാണ്. തന്റെ മകളെ ചികിത്സിക്കാനും പരിചരിക്കാനും വേണ്ടപോലെ വളര്ത്താനുമുള്ള സാഹചര്യം വിദേശത്തുണ്ടാകുമെന്ന അവരുടെ കണക്കുകൂട്ടല് തെറ്റിയില്ല.
ലണ്ടനില്വെച്ച് ജയശ്രീ തന്റെ പഴയ കളിത്തോഴനെ യദൃച്ഛയാ കണ്ടുമുട്ടുന്നു. അയാള് വിവാഹിതനായിരുന്നില്ല. അവര് ഒന്നിക്കുന്നു. മനംപോലെ മംഗല്യം
തന്റെ സ്വന്തം കഥ തന്നെയാണ് 'Ancient Promises' എന്ന 2000 ല് വെളിച്ചത്തുവന്ന നോവലില് ജയശ്രീ അല്പസ്വല്പ വ്യത്യാസങ്ങളോടെ കുശലമായി പറഞ്ഞത്. മുഖ്യപാത്രമായ ജാനകി നോവലിസ്റ്റ് തന്നെ. ലണ്ടനില് വെച്ചെഴുതിയ ഈ നോവല് പെന്ഗ്വിന് ആണ് പ്രകാശിപ്പിച്ചത്. തന്റെ ആഖ്യായിക ഭാഗികമായി ആത്മകഥാപരമാണെന്ന് എഴുത്തുകാരിതന്നെ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. മറക്കാനാവാത്ത ഒരു വായനാനുഭവമായി ഈ പുസ്തകം മാറുന്നുണ്ടെന്ന്പുകഴ്ത്തിക്കൊണ്ടുള്ള ഗ്രന്ഥനിരൂപണങ്ങളാണ് പത്രമാസികകളില് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്. പിന്നീട് വന്ന 'Accidents like love and Marriage , Afterwards' എന്നീ സുഘടിതമായ നോവലുകള് ആഗോളമായിത്തന്നെ ചര്ച്ചചെയ്യപ്പെട്ടു. 'Afterwards'എന്ന നോവലില് തണലും താങ്ങും തേടിയുള്ള പെണ്ണിന്റെ തെരച്ചില് അതിഭാവുകതയുടെ കടുംനിറങ്ങള് കലരാതെ ജയശ്രീ മിശ്ര ചിത്രണം ചെയ്യുന്നുണ്ട്.
റാണിലക്ഷ്മീഭായ് അഥവാ }ഝാന്സിറാണി ഇന്നൊരു 'ഐക്കണ്' (വിഗ്രഹം) ആയി മാറിയിരിക്കുന്നു. ആ ചരിത്ര കഥാപാത്രത്തിന്റെ ജീവിതത്തിലൂന്നിക്കൊണ്ട് ജയശ്രീ മിശ്ര രചിച്ച നോവല് ആവശ്യമില്ലാത്ത വിവാദകോലാഹലങ്ങള്ക്കാണ് വഴിതുറന്നത്. ഉത്തര്പ്രദേശ് സര്ക്കാര് പുസ്തകം നിരോധിക്കുകയും ചെയ്തു. ദേശീയ വികാരങ്ങളെ - അതെന്താണെന്ന് ആര്ക്കും പിടിയില്ല- വ്രണപ്പെടുത്തുന്നു എന്നായിരുന്നു ആരോപണം. കഴിഞ്ഞകൊല്ലം പുറത്തുവന്ന ജയശ്രീ മിശ്രയുടെ 'Secrets and Lies' എന്ന പുസ്തകം ബ്രിട്ടീഷ് ബുക്ക് ക്ളബിന്റെ ബെസ്റ്റ്-സെല്ലര് ലിസ്റ്റില് ഇടം നേടുകയുണ്ടായി. ഇക്കൊല്ലം ഇറങ്ങാനിരിക്കുന്ന "secrets and sinners'- എന്ന പുസ്തകം വലിയ പ്രതീക്ഷയോടെയാണ് വായനാസമൂഹം കാത്തിരിക്കുന്നത്.
ജയശ്രീയുടെ മിക്ക നോവലുകളിലും; പെണ്ണനുഭവത്തിന്റെ (Female experience) തീക്ഷ്ണത നിറഞ്ഞുനില്ക്കുന്നുണ്ട്. പെണ്ണിന്റെ സ്വയം കണ്ടെത്തല്, സ്വത്വ പുനഃസ്ഥാപനം, സ്ത്രീ പുരുഷബന്ധങ്ങളുടെ അവ്യവസ്ഥ, ഒറ്റപ്പെടല്, ഓടിയൊളിക്കല് ഇവയൊക്കെ അവരുടെ പ്രമേയങ്ങളില് കുമിളയ്ക്കുന്നു.
അരുന്ധതി റോയ് ഒരൊറ്റ നോവലേ എഴുതിയതായറിവുള്ളൂ: മാന്ബുക്കര് സമ്മാനം നേടിയ 'The God of Small Things'. അമ്പരപ്പിക്കുന്ന വിറ്റുവരവാണ് ഈ അയ്മനം കഥയ്ക്കുണ്ടായത് . ഈ നോവലിനെ "a beautifull book of a hundred rebellions"- ഒരു നൂറു പോരാട്ടങ്ങളുടെ മനോഹര പുസ്തകം- എന്ന് ഒരു അമേരിക്കന് നിരൂപകന് വാഴ്ത്തുകയുണ്ടായി. ക്രിസ്ത്യന് പിന്തുടര്ച്ചാവകാശ നിയമത്തിനെതിരായി, സുറിയാനിപ്പെണ്ണിന്റെ സ്വത്തവകാശത്തിനുവേണ്ടി, ഒറ്റക്ക് പൊരുതിയ മേരിറോയിയുടെ മകള് ഒരു 'റിബല്' ആയതില്, തുറന്നെഴുത്തിന്റെ സുവിശേഷം പ്രചരിപ്പിച്ചതില്, വ്യവസ്ഥിതിയുടെ എതിര്ദിശയില് നീങ്ങുന്നതില് ഒരത്ഭുതവുമില്ല.ഒരു ഫെമിനിസ്റ്റായി അറിയപ്പെടാന് അരുന്ധതി എപ്പോഴെങ്കിലും ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്നറിയില്ല. അത് ഒരു പരിമിതപ്പെടുത്തലാണെന്ന അഭിപ്രായവും അവര്ക്കുണ്ടാകാം. പക്ഷേ ഫെമിനിസ്റ്റ് ചിന്തക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട പ്രമേയങ്ങള് തന്റെ നോവലില് ഈ എഴുത്തുകാരി ചര്ച്ചക്കെടുക്കുന്നുണ്ട് . ലൈംഗികത എന്നത്, ലൈംഗികത്വര എന്നത് അശ്ളീലമല്ല എന്ന ഉദ്ബുദ്ധ സ്ത്രീപക്ഷ നിലപാട് തന്നെയാണ് അവര്ക്കുമുള്ളത്. The God of Small Things എന്ന നോവലില് ഡിഎച്ച് ലോറന്സിന് സമാനമായ ഒരാഖ്യാന ധൈര്യം അരുന്ധതി പ്രദര്ശിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. taboo- നിഷിദ്ധം/ വര്ജിക്കപ്പെടേണ്ടത്- എന്ന രീതിയില് മധ്യവര്ഗ സദാചാരവും അതിന്റെ ഭാഷയും കാര്പ്പറ്റിന്നടിയിലേക്ക് തള്ളിയ കാര്യങ്ങളെ ഒരു ചളിപ്പുമില്ലാതെ ആലോചനക്കെടുക്കാന് ഈ നോവലിസ്റ്റ് മടിക്കുന്നില്ല. മഹത്തായ ഒരു നോവലാണ് അരുന്ധതി റോയ് എഴുതിയതെന്ന അഭിപ്രായം എനിക്കില്ല. ആത്മകഥാസ്വഭാവമുള്ള ഈ പാഠത്തില് അപാകതകളേറെയുണ്ട്. എന്നിരിക്കിലും കേറ്റ്മില്ലറ്റും ഡേല് സ്പെന്ഡറുമൊക്കെ ആവശ്യപ്പെടുന്ന തുറന്നെഴുത്തുണ്ടല്ലോ, അതിന്റെ പ്രകാശവും പ്രസാദവും ഈ പുസ്തകത്തിനുണ്ട്.
കഴിഞ്ഞ രണ്ടുമൂന്ന് പതിറ്റാണ്ടുകളിലായി, ഇംഗ്ളീഷിലെഴുതുന്ന ഇന്ത്യന് സ്ത്രീകളുടെ എണ്ണം സാരമായി വര്ധിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് സാഹിത്യ സര്വേകള് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. കഥകളും നോവലുകളും ധാരാളമുണ്ടാകുന്നുണ്ട്. അവയില് പലതും ഉന്നതനിലവാരം പുലര്ത്തുന്നുമുണ്ട്. വാക്കു മരിക്കുന്നില്ല. അത് വളരുകയും തളിര്ക്കുകയുമാണ്.
*****
വി സുകുമാരന്, കടപ്പാട് : ദേശാഭിമാനി
അധിക വായനയ്ക്ക് :
ഫെമിനിസ്റ്റ് സിദ്ധാന്ത വിചാരം
കാലം മറന്നുപോയ ഫെമിനിസ്റ്റ് - കേറ്റ് മില്ലറ്റ്
സിമണ് ദെ ബൊവെ - ഫ്രഞ്ച് ഫെമിനിസത്തിന്റെ വഴികാട്ടി...
ഫെമിനിസത്തിന്റെ മാര്ക്സിസ്റ്റ് മുഖങ്ങള്
നുണകള്, രഹസ്യങ്ങള്, നിശ്ശബ്ദതകള്: ഏഡ്റിയന് റി...
ഡേല് സ്പെന്ഡര് : ദി ക്രിംസണ് ഫെമിനിസ്റ്റ്
ലൂസ് ഇറിഗാറെ : ലിംഗവൈജാത്യത്തിന്റെ സിദ്ധാന്ത രൂപങ്...
അപനിര്മാണവും ഫെമിനിസവും: ഗായത്രി ചക്രബൊര്തി സ്പ...
കറുത്ത കത്രീനയുടെ സംഘകഥ
ഫെമിനിസത്തിന്റെ ഇന്ത്യന് രുചിഭേദങ്ങള്
ഫെമിനിസവും ഇന്ഡിംഗ്ളീഷ് നോവലും
സ്ത്രീപക്ഷവിചാരം, ചുരുക്കത്തില്
കറുത്ത കത്രീനയുടെ സംഘകഥ
ബ്ളാക് ഫെമിനിസമെന്ന് (Black Feminism) വ്യവഹരിക്കപ്പെടുന്ന പെണ് പ്രസ്ഥാനവും അതിന്റെ കീഴാള പ്രത്യയശാസ്ത്രവും ഫെമിനിസ്റ്റ് വിചാരത്തെ ക്കുറിച്ചുള്ള പൊതുവായ സമാലോചനയില് പ്രത്യേകമായ പരിശോധന ആവശ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്. കൃഷ്ണവര്ണയായ ആഫ്രോ-അമേരിക്കന് അംഗനയുടെ സ്വത്വ പ്രശ്നങ്ങളുമായി, സമതാവാദവുമായി, വിപ്ളവവ്യാകരണവുമായി, സാമൂഹ്യ-രാഷ്ട്രീയ പരിതോവസ്ഥകളുമായി, ലൈംഗികാഭിരുചികളുമായി ഇതു കെട്ടുപിണഞ്ഞു കിടക്കുന്നു. ബ്ളാക് ഫെമിനിസത്തിന്റെ ആശയതലം അതീവ കലുഷവും സങ്കീര്ണവുമാണെന്നു സാരം. അടിമത്തം (Slavery), അടിച്ചമര്ത്തല് (Suppression), അവസരനിഷേധം (Denial of opportunity), ലിംഗ വിവേചനം (Gender discrimination), ലൈംഗിക ചൂഷണം (Sexual exploitation), പ്രാന്തവത്കരണം (Marginalisation), ആഭാസവത്കരണം (Vulgarisation) എന്നീ അവസ്ഥകളെയൊക്കെത്തന്നെ, പെണ്കൂട്ടായ്മ എന്ന നിലയിലും ഒരു ആശയ ശാസ്ത്രവേദി എന്ന നിലയിലും ബ്ളാക് ഫെമിനിസം അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നുണ്ട്. സ്വന്തമായൊരു ആഖ്യാനഭാഷയുടെ ആവശ്യവും ഈ സമരോത്സുക മുന്നേറ്റം ഏറ്റെടുക്കുന്നുണ്ട്.
ഇരുണ്ട ഭൂഖണ്ഡത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറന് തീരങ്ങളില്നിന്ന് ഐക്യനാടുകളിലേക്ക് അടിമവേലക്ക് ആട്ടിത്തെളിച്ചുകൊണ്ടുപോയ പരശ്ശതം കറുത്ത മനുഷ്യരുടെ സന്താനപരമ്പരയാണ് അമേരിക്കന് സമൂഹത്തില് തുല്യാവകാശങ്ങള്ക്കും തുല്യാവസരങ്ങള്ക്കും വേണ്ടി തലമുറകളായി പോരാടുന്നത്. നിരന്തമായ പൌരാവകാശ സമരങ്ങളുടെ ഫലമായി രാഷ്ട്രീയതലത്തില് തിണ്ണ നേടാന് കരുമാടിക്കുട്ടനു കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിലും സാമൂഹ്യ-സാമ്പത്തിക വിതാനങ്ങളില് പരോക്ഷമായ വിവേചനം, തന്ത്രപരമായ ഒഴിവാക്കല്, ശബ്ദമില്ലാത്ത പുറംതള്ളല് ഇപ്പോഴും തുടരുന്നു. യുഎസിലെ തെക്കന് സ്റ്റേറ്റുകളില് വര്ണവെറി പല രൂപങ്ങളില് നിലനില്ക്കുന്നു. ഒരു ബറാക് ഒബാമ വൈറ്റ്ഹൌസിലെത്തിയതുകൊണ്ടു മാത്രം അവസാനിക്കുന്നതല്ല അവിടത്തെ അടിസ്ഥാനപരമായ വംശീയ സംഘര്ഷം. വെള്ളത്തൊലിയുടെ അസഹിഷ്ണുത പുതിയ വേഷങ്ങളില് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. Black is beautiful- കറുപ്പിന് ഏഴഴക് -എന്ന് സായ്പിന് ബോധ്യം വന്നിട്ടില്ല. 'നീഗ്രോ' എന്ന പദം നിത്യോപയോഗത്തില്നിന്നു നീക്കപ്പെട്ടുവെങ്കിലും വെള്ളക്കാരന്റെ സ്വകാര്യ ഭാഷണത്തില് കരുമന് ഇപ്പോഴും Stinking Nigger-നാറുന്ന നിഗ്ഗര് -ആകുന്നു.
കറുത്ത അടിമയുടെ തുടലഴിക്കാന് മനുഷ്യസ്നേഹിയായൊരു അമേരിക്കന് പ്രസിഡന്റ് മുതിര്ന്നപ്പോഴാണല്ലോ ഒരാഭ്യന്തര യുദ്ധം (Civil War) പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടത്. ഏതായാലും അടിമത്തത്തെ നിയമവിരുദ്ധമാക്കി വിളംബരം ചെയ്യാന് അബ്രഹാംലിങ്കന് കഴിഞ്ഞു. അന്നുമുതലാണ് പൌരജീവിതത്തിന്റെ മുഖ്യധാരയിലേക്ക് കറുത്ത കീഴാളനു പ്രവേശം കിട്ടിയത്. ഐക്യനാടുകളില് ബ്ളാക് പ്രസ്ഥാനങ്ങള് പലതുണ്ടായി: Civil Rights Movement, Student Non- Violent Coordinating Committee, Black Panthers. മാര്ട്ടിന് ലൂതര് കിങ് (Martin Luther King Jr.), സ്റ്റോൿലി കാര് മൈക്കേല്(Stokly Car Michael), ജെസ്സി ജാക്സണ് ( Jessie Jackson തുടങ്ങിയ നേതാക്കന്മാര് അവരുടേതായ ദര്ശനങ്ങളുമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. കറുത്ത കൂട്ടായ്മകള്ക്ക് പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ ഒരാരൂഢം നിര്മിക്കാന്, നിരോധിക്കപ്പെട്ട അമേരിക്കന് കമ്യൂണിസ്റ്റു പാര്ടി വളരെ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്. പല ബ്ളാക് ആക്റ്റിവിസ്റ്റുകളും കമ്യൂണിസ്റ്റുകാരുമായിരുന്നു. സെനറ്റര് മക്കാര്ത്തി (Joseph Raymond Mcarthy) യുടെ മേലധ്യക്ഷതയില് 1950കളില് നടന്ന കുപ്രസിദ്ധമായ കമ്യൂണിസ്റ്റു വേട്ടക്ക് ഇരകളായവരില് വലിയൊരു ശതമാനം കറുത്തവരായ ബുദ്ധിജീവികളും കലാകാരന്മാരും സാമൂഹ്യ പ്രവര്ത്തകരുമായിരുന്നു. വിപ്ളവ ഗായകനായിരുന്ന പോള്റോബ്സണ് ഒരുദാഹരണമാണ്.
കറുത്ത വര്ഗത്തിന്റെ രണാങ്കണങ്ങളില് വലിയ തോതില് സ്ത്രീ പങ്കാളിത്തമുണ്ടായിരുന്നു. മികവുറ്റ സംഘാടകരും സൈദ്ധാന്തികരും പെണ്പക്ഷത്തുനിന്ന് അരങ്ങത്തുവന്നു. എങ്കിലും പേട്രിയാര്ക്കിയുടെ പൂതലിച്ച ഘടനകള്ക്കു വിധേയത്വം പുലര്ത്തുന്ന ഒരു വിമോചനപ്രസ്ഥാനമാണ് അമേരിക്കയില് പ്രവര്ത്തിക്കുന്നത് എന്ന തിരിച്ചറിവ് കറുത്ത സ്ത്രീക്കുണ്ടായതോടെ ഫെമിനിസ്റ്റ് കാഴ്ചപ്പാടുകള് അവതരിപ്പിക്കുന്ന, പെണ്ശബ്ദത്തിനു പൊങ്ങാന് പറ്റുന്ന, ഒരു റാഡിക്കല് പ്ളാറ്റ്ഫോം അത്യാവശ്യമാണെന്ന അവബോധം പ്രചരിച്ചു. മാത്രമല്ല, ജന്ഡര് വിവേചനവും ലിംഗ ചൂഷണവും രഹസ്യമായും പരസ്യമായും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നത് മേലാളരായ വെള്ളക്കാര് മാത്രമല്ലെന്ന് കറുത്ത കത്രീന കണ്ടു. തൊലി കറുത്ത ആണുങ്ങളും സ്ത്രീ ധ്വംസനത്തില് പങ്കാളികളാണെന്നും അവള് കൃത്യമായി വിലയിരുത്തി. ആയതിനാല് രണ്ടു അങ്കത്തട്ടുകള് തുറക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യം കറുത്ത പെണ്ണിനു ബോധ്യപ്പെട്ടു. ഒന്ന്, പൊതുവായ വംശീയ- വര്ഗചൂഷണത്തിനെതിരായി; രണ്ട്, സ്വന്തം തറവാട്ടിലും അതിന്റെ പരിസരങ്ങളിലും നടക്കുന്ന സ്ത്രീ ചൂഷണത്തിനും പുരുഷമുഷ്ക്കിനും എതിരായി.
മറ്റൊരു പ്രശ്നം കൂടി കറുത്തവര്ക്കുണ്ട് എന്ന് ബ്ളാക് ഫെമിനിസ്റ്റുകള് മനസ്സിലാക്കി. പടിഞ്ഞാറന് സ്ത്രീപക്ഷ വിചാരം മുഴുവനും ബഹിര്ഗമിച്ചത് വെളുത്ത കത്രീനകളില്നിന്നാണ്. ആ ചിന്തകളുടെ കേന്ദ്രസ്ഥാനത്ത് നില്ക്കുന്നത് മദാമ്മയാണ്, തമ്പുരാട്ടിയാണ്. വംശീയതയെ ഗൌരവമായി കണക്കിലെടുക്കാന് പടിഞ്ഞാറന് ഫെമിനിസത്തിനു താല്പര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. കറുത്ത പെണ്ണിന്റെ ലൈംഗികതയും (Black female Sexuality) ധവളാംഗനകള് സിദ്ധാന്ത ചര്ച്ചകളില് പരിഗണിച്ചില്ല. വെളുത്ത കത്രീനക്കും കറുത്ത കത്രീനക്കും ഒരേ രുചികളല്ലെന്ന്, അവരുടെ നെഞ്ചളവ് ഒന്നല്ലെന്ന് ആംഗ്ളോ-അമേരിക്കന് ഫെമിനിസ്റ്റുകള് മനഃപൂര്വം മറന്നുപോയി; ഫ്രഞ്ച് ഫെമിനിസ്റ്റുകളും. സെക്സിസത്തെയും ലിംഗവിവേചനത്തെയും തുറന്നുകാട്ടുമ്പോള് 'റേസിസ'ത്തെയും (Racism - വംശീയ വിവേചനം) കൂടി വിസ്തരിക്കണമെന്ന് അവര്ക്കു തോന്നിയില്ല. ഇതൊക്കെക്കൊണ്ടാണ് തങ്ങളുടേതായ ഒരു റാഡിക്കല് ഫെമിനിസ്റ്റ് കളരി ആവശ്യമാണെന്ന് ആലിസ് വാക്കറെ (Alice Walker) പ്പോലുള്ളവര് വാദിച്ചത്. മൂന്നാം ലോക ഫെമിനിസവുമായി (Third World Feminism) തങ്ങള്ക്കു കൂടുതല് ഇഴയടുപ്പമുണ്ടെന്നും ബ്ളാക് ഫെമിനിസ്റ്റുകള് കണ്ടെത്തി. സെക്സിസവും അടിയാളന്റെ അടിച്ചമര്ത്തലും വംശീയതയും അഴിച്ചെടുക്കാന് എളുപ്പമല്ലാത്തവിധം കുരുങ്ങിക്കിടക്കുകയാണെന്നും ബ്ളാക് ഫെമിനിസ്റ്റ് സൈദ്ധാന്തികര് വിലയിരുത്തി. വര്ഗസമരമെന്ന മാര്ക്സിയന് ആശയത്തെ ഈ പ്രസ്ഥാനം അര്ഥപൂര്ണമെന്നു കണ്ടു. കീഴാള സമൂഹത്തിന്റെ നിര്വചനത്തില് നിരന്തരമായി ചൂഷണം ചെയ്യപ്പെടുന്ന പെണ്വര്ഗത്തെയും ഉള്പ്പെടുത്തുന്ന മാര്ക്സിസ്റ്റ് രീതി അവര്ക്കു സ്വീകാര്യമായി. യൂറോപ്യന് ഫെമിനിസ്റ്റു പ്രസ്ഥാനം സാമാന്യമായി മധ്യവര്ഗ വനിതയുടെ മാത്രം തട്ടകമാണ്. ആ നില മാറണമെന്ന് ബ്ളാക് ഫെമിനിസ്റ്റുകള് വാദിച്ചു. പെണ് പ്രസ്ഥാനം താഴെത്തട്ടുകളിലേക്കിറങ്ങിവരണം. തൊഴിലിടങ്ങളില് വിയര്പ്പൊഴുക്കുന്നവളെ, തെരുവില് അപ്പം തേടി അലയുന്നവളെ, ഒരു നേരത്തെ ആഹാരത്തിന് ശരീരം വില്ക്കാന് നിര്ബന്ധിക്കപ്പെടുന്നവളെ, ജാമ്യത്തിലിറക്കാനാളില്ലാതെ തടവറയില്കഴിയുന്നവളെ സ്ത്രീമോചന പ്രസ്ഥാനം ഉള്ക്കൊള്ളുകതന്നെ വേണം.
ബ്ളാക് ഫെമിനിസം പുരോഗമനാത്മകവും സമരോന്മുഖവുമാണ്. ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ പ്രചാരകരെ (War weary warriors - പടവെട്ടിത്തളര്ന്ന യോദ്ധാക്കള്) എന്നു പലരും പരിഹസിച്ചു. കറുത്ത പെണ്ണിന്റെ മോചനമെന്നത് എല്ലാ അടിമവര്ഗങ്ങളുടെയും മോചനത്തിനു വഴിവെക്കുമെന്ന് ബ്ളാക് ഫെമിനിസ്റ്റുകള് വാദിക്കുന്നു. വംശീയ വിധ്വംസനം അവസാനിക്കുമ്പോള്, വര്ഗചൂഷണം ഇല്ലാതാവുമ്പോള്, സെക്സിസമെന്നത് കര്ശനമായി നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുമ്പോള് സംഭവിക്കുക എല്ലാ അടിയാളന്മാരുടെയും അധഃസ്ഥിതരുടെയും മുക്തിയാണ്. ആലിസ് വാക്കര് സ്ത്രീ പ്രസ്ഥാനത്തിനു പുതിയൊരു പേരുതന്നെ നിര്ദേശിക്കുകയുണ്ടായി: Womanism. സകലതല സ്പര്ശിയായ ഒരു പേരാണ് അതെന്നും അതാണ് Feminism എന്നതിനേക്കാള് അര്ഥവത്തെന്നും അവര് കരുതി.
‘In Search of our Mother's Garden: Womanist Prose' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലാണ് 'Womanism' എന്ന പദം ആലിസ് വാക്കര് ഉപയോഗിച്ചത്. പിന്നീടത് പല ഫെമിനിസ്റ്റ് ഗ്രൂപ്പുകളും ഏറ്റെടുത്തു. അമേരിക്കയിലെ കറുത്ത പെണ്ണിന്റെ അനുഭവങ്ങളെ, വീക്ഷണങ്ങളെ വിസ്തരിക്കുന്നതിനാണ് ആലിസ് വാക്കര് 'വുമണിസം' എന്ന വാക്ക് സൃഷ്ടിച്ചത്. മൂന്നാം ലോക ഫെമിനിസ്റ്റുകളും ഈ പ്രയോഗത്തെ താല്പര്യപൂര്വം സ്വീകരിച്ചു. ബ്ളാക് ഫെമിനിസവും വുമണിസവും മാറി മാറി ഉപയോഗിക്കാവുന്ന പദങ്ങളാണെന്ന തെറ്റിദ്ധാരണവരെ പലര്ക്കുമുണ്ട്. ഒരു വുമണിസ്റ്റ് പെണ്കാര്യം മാത്രമല്ല, ആണ്കാര്യവും പ്രധാനമായി കാണുന്നു. ആണ്വര്ഗത്തോടുള്ള അവരുടെ സമീപനം കൂടുതല് ഉദാരമാണ്. White Feminsm- ശ്വേത സ്ത്രീപക്ഷം-എന്നൊന്നുണ്ടെന്ന കാര്യത്തില് വുമണിസവും ബ്ളാക് ഫെമിനിസവും കൈകോര്ക്കുന്നുണ്ട്. പുരുഷ കേന്ദ്രിത വ്യവസ്ഥയെക്കുറിച്ചുള്ള സ്ത്രീവിമര്ശത്തില് വുമണിസം വെള്ളം ചേര്ക്കുന്നുവെന്ന ആരോപണം യൂറോപ്യന് ഫെമിനിസ്റ്റ് ചിന്തകരില്നിന്നുമുയരുകയുണ്ടായി.
സെക്സിസവും വംശീയ വെറിയും പരസ്പര ബന്ധിതമാണെന്നതാണ് ബ്ളാക് ഫെമിനിസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനപരമായ കാഴ്ചപ്പാട്. ഈ സത്യം അംഗീകരിക്കാത്ത ഒരു പെണ്വിമോചന ചിന്തയും സാധുവല്ലതന്നെ. വര്ഗപരവും വംശീയവുമായ അടിച്ചമര്ത്തലിനെ അവഗണിക്കുന്ന ഒരു ഫെമിനിസ്റ്റ് സിദ്ധാന്തത്തിനും സത്യസന്ധതയില്ലെന്ന് ബ്ളാക് ഫെമിനിസം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
റാഡിക്കല് ഫെമിനിസവും ബ്ളാക് ഫെമിനിസവും തമ്മില് ചില അകല്ച്ചകളുണ്ടെങ്കിലും ഒരുപാട് സമാനതകളും ചേര്ച്ചകളുമുണ്ട്. രണ്ടു പ്രസ്ഥാനങ്ങള്ക്കും പൊതുവായുള്ള വിപ്ളവ സ്വഭാവത്തെ, സമര തത്പരതയെ എടുത്തുപറയേണ്ടതുണ്ട്. ലൈംഗികതയോടൊപ്പം വര്ഗ-വംശീയ ചൂഷണവും പരിഗണിക്കപ്പെടണമെന്ന ബ്ളാക് ഫെമിനിസ്റ്റ് നിലപാടിനോട് റാഡിക്കല് പെണ്വാദവും പൂര്ണമായി യോജിക്കുന്നു. റാഡിക്കല് ഫെമിനിസ്റ്റിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അടവുകളും ആശയശാസ്ത്രവും വേര്പിരിക്കാനാവാത്തവയാണ്. ഇതേ സമീപനമാണ് ബ്ളാക് ഫെമിനിസിന്റേതും.
കറുത്ത പെണ്പക്ഷം, ബ്ളാക് മോചന പ്രസ്ഥാനത്തില്നിന്നാണ് മുളപൊട്ടിയത്. അമേരിക്കയിലെ പെണ്കൂട്ടായ്മകളില് ആരംഭംമുതലേ അപ്രഖ്യാപിതമെങ്കിലും സജീവമായ വര്ണവിവേചനം നിലനിന്നിരുന്നതുകൊണ്ട് കറുത്ത സ്ത്രീക്ക് മുഖ്യധാരയില്നിന്നു വേര്തിരിഞ്ഞ് സ്വന്തമായൊരു സംഘടന സൃഷ്ടിക്കേണ്ട അവസ്ഥ വന്നു. ശ്യാമളകളെ, അതായത് കറുത്ത വനിതകളെ വെള്ളകള്ക്കു മുന്കൈയുള്ള സ്ത്രീ സമാജങ്ങളിലെ ഔദ്യോഗിക സ്ഥാനങ്ങളില്നിന്നു തന്ത്രപൂര്വം ഒഴിവാക്കുന്ന ഒരു രീതിയുണ്ടായിരുന്നു. ഈ വിവേചനം, ഈ പ്രാന്തവല്ക്കരണം അക്കാദമിക് തലങ്ങളില്പ്പോലും കാണാമായിരുന്നു. പെണ്പഠന വകുപ്പുകളില്നിന്ന് കറുത്തവരെ മാറ്റിനിര്ത്തല് സാധാരണമായിരുന്നു. അതിനു പറയുന്ന കാരണങ്ങള് മറ്റു പലതുമായിരിക്കും. യുഎസിലെ പൊതുവായ പെണ്കൂട്ടായ്മകളൊക്കെത്തന്നെ ഒരു വംശീയ അടിത്തറയിലാണ് പണിതുയര്ത്തിയിട്ടുള്ളത് എന്ന് ബ്ളാക് ഫെമിനിസ്റ്റുകള് ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.
എന്നാല് ഒരു ബ്ളാക് ഫെമിനിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനം ഊട്ടിയുണ്ടാക്കുക എളുപ്പമായിരുന്നില്ല. കറുത്ത പെണ്ണിനു സംഘം ചേരലിന്റെ ആവശ്യകത അത്രയങ്ങു ബോധ്യപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. അവര്ക്കിടയില്- കറുത്ത പെണ്സമൂഹത്തിനിടയില്-പല അബദ്ധ ധാരണകളും പ്രചരിച്ചിരുന്നു: (1) തൊലി കറുത്തവരുടെ മോചനം അബ്രഹാം ലിങ്കണ് ഉറപ്പുവരുത്തിയിട്ടുണ്ട്. (2) വംശീയത മാത്രമാണ് ഒരു പ്രശ്നമായി അവശേഷിക്കുന്നത്. (3) ഫെമിനിസമെന്നാല് പുരുഷവിദ്വേഷമാണ്. (4) സ്ത്രീയുടെ പ്രശ്നങ്ങള് അരാഷ്ട്രീയം (Apolitical) ആണ്; സങ്കുചിതമാണ്. (5) ഫെമിനിസ്റ്റുകള് ലെസ്ബിയന്മാരാണ് (സ്വവര്ഗാനുരാഗികളാണ്). ഈ 'മിത്തു'കള്ക്കെതിരായി പടവെട്ടിക്കൊണ്ടു വേണ്ടിവന്നു, ബ്ളാക് ഫെമിനിസ്റ്റ് സംഘടനക്ക് സമ്മതി സമ്പാദിക്കാന്. The Combahee River collective Statement എന്ന ബ്ളാക് ഫെമിനിസ്റ്റ് രേഖ മുന്ചൊന്ന തെറ്റിദ്ധാരണകള് നീക്കാനും ഒരു പെണ് പരിപ്രേക്ഷ്യം കാഴ്ചവെക്കാനും കാരണമായി.
കറുത്ത പെണ്പക്ഷം രൂപം നല്കിയ ഒരു മുഖ്യ സംഘടനയാണ് NBFO (National Black feminist Organisation). മറ്റൊരു കൂട്ടായ്മ കൂടി രംഗത്തെത്തി: Black Woman organised for Action (BWOA). ഈ പ്രസ്ഥാനങ്ങള് കാര്യമായ നേട്ടങ്ങളുണ്ടാക്കിയെന്നത് നിഷേധിക്കാനാവില്ല. വെള്ള മേധാവിത്വമുള്ള സ്ത്രീ സംഘങ്ങള് അവരുടെ വംശീയ സമീപനത്തെക്കുറിച്ച് ബോധവതികളായി. വംശീയത തങ്ങളുടെ പല പ്രവര്ത്തനങ്ങളിലും നിഴലിക്കുന്നുണ്ടെന്ന കുറ്റസമ്മതം നടത്താന് അവര് തയ്യാറായി. യൂണിവേഴ്സിറ്റികളില് സ്ത്രീപഠനങ്ങളുടെ സിലബസില് ബ്ളാക് വിമണ് സ്റ്റഡീസ് സ്ഥലം കണ്ടെത്തി. അമേരിക്കയിലെ എണ്ണപ്പെട്ട യൂണിവേഴ്സിറ്റികളിലെല്ലാംതന്നെ ബ്ളാക് ഫെമിനിസ്റ്റ് പഠന വിഭാഗങ്ങള് പ്രഗത്ഭമായിത്തന്നെ പ്രവര്ത്തിക്കുന്നുണ്ട്. ഫെമിനിസ്റ്റ് വിചാര പദ്ധതിക്ക് ബ്ളാക് ഫെമിനിസ്റ്റ് ബുദ്ധിജീവികള് താത്വികമായ സംഭാവനകള് ധാരാളമായി നല്കുന്നുണ്ട്. മാര്ക്സിയന് ആശയശാസ്ത്രം പരുവപ്പെടുത്തിയ ചരിത്രബോധവും അപഗ്രഥന ശൈലിയും ബ്ളാക് ഫെമിനിസ്റ്റ് അക്കാദമിക് സംവാദങ്ങളില് പ്രത്യക്ഷമാണ്.
അറുപത്തിനാലു വയസ്സുള്ള ബാര്ബറ സ്മിത്തിനെക്കുറിച്ച് കുറഞ്ഞൊന്നുപന്യസിക്കാതെ ബ്ളാക് ഫെമിനിസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സാമാന്യാവലോകനം അവസാനിപ്പിക്കുന്നതുചിതമല്ല. Combahee River Collevtive എന്ന കൂട്ടായ്മയെക്കുറിച്ച് സൂചിപ്പിക്കുകയുണ്ടായല്ലോ. അതിന്റെ മാനിഫെസ്റ്റോ പാകപ്പെടുത്തിയത് ഈ ബ്ളാക് ലെസ്ബിയന് ഫെമിനിസ്റ്റാണ്. കറുത്ത സ്ത്രീപക്ഷത്തിന്റെ സംഘടനയിലും വളര്ച്ചയിലും അതിപ്രധാനമായ വേഷമാണ് ഈ അക്കാദമിക് ആക്റ്റിവിസ്റ്റിനുള്ളത്. കറുത്ത സ്ത്രീപക്ഷ ചിന്തയുടെ പ്രസിദ്ധീകരണത്തിലും പ്രചാരണത്തിലും ബാര്ബറ സ്മിത്ത് ആകണ്ഠം മുഴുകി. കൊമ്പാഹി റിവര് കലക്ടീവ് എന്ന സ്ത്രീവേദിയെ തികച്ചും സോഷ്യലിസ്റ്റ് പ്ളാറ്റ്ഫോമാക്കി മാറ്റിയത് അവരാണ്. കറുത്ത സ്ത്രീക്ക് സ്വന്തമായൊരു പ്രസിദ്ധീകരണ ശാല കൂടിയേ തിരൂ എന്ന് ബാര്ബറക്കു ബോധ്യപ്പെട്ടു. ഓഡ്റിലോര്ഡും ചെറി മൊറാഗയുമായി കൂട്ടുചേര്ന്ന് അവര് 'Kitchen Table' എന്ന പബ്ളിഷിങ് സ്ഥാപനത്തിനു തുടക്കം കുറിച്ചു. സൈദ്ധാന്തികവും പഠനപരവുമായ ഒരുപാട് കറുത്ത പെണ്പക്ഷ പുസ്തകങ്ങള് ഈ സ്ഥാപനം പുറത്തിറക്കുകയുണ്ടായി. പുനരുത്പാദനം, ബലാത്സംഗം, ജയില് പരിഷ്ക്കാരങ്ങള്, വന്ധീകരണം, സ്ത്രീപീഡനം, വെള്ള ഫെമിനിസ്റ്റ് ഗ്രൂപ്പുകളില് നിലനില്ക്കുന്ന വംശീയത- ഇങ്ങനെ ഒരുപാടു പൊള്ളുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചര്ച്ചകളും പാഠങ്ങളും സംവാദങ്ങളും ഈ പ്രസിദ്ധീകരണ സംരംഭത്തിലൂടെ വെളിച്ചം കണ്ടു. ബാര്ബറ സ്മിത്തിന്റെ പ്രമാണപ്പെട്ട പുസ്തകം, "The Truth that Never Hurts: Writings on Race, Gender and Freedom''ഈ പ്രസ്സിലൂടെയാണ് പുറത്തുവന്നത്.
ബാര്ബറ സ്മിത്തിന്റെ ആഗോള പ്രശസ്തിയാര്ജിച്ച പ്രബന്ധമാണ് 1982ല് ജനസമക്ഷമെത്തിയ 'Toward a Black Feminist Consciousness'. ബ്ളാക് ലെസ്ബിയന് ചര്ച്ചക്കു വാതില് തുറന്നത് ഈ കൃതിയാണെന്നു പറയാം. കറുത്ത സ്ത്രീയെസംബന്ധിക്കുന്ന പല സമാഹാരങ്ങളും ബാര്ബറ എഡിറ്റു ചെയ്തു പുറത്തിറക്കി: 'All the Women are White, all the Blacks are Men, But some of Us Brave'; 'Black Studies'; 'Home Girls: A Black Feminist Anthology'.
" Identity Politics"എന്ന പ്രയോഗം രാഷ്ട്രീയ പദാവലിക്ക് സമ്മാനിച്ചതിന്റെ ക്രെഡിറ്റും ബാര്ബറ സ്മിത്തിനുള്ളതാണ്. കറുത്ത പെണ്ണിന്റെ ഭൌതികാനുഭവത്തില്നിന്നുരുത്തിരിയുന്ന രാഷ്ട്രീയം: അതാണ് Identity Politics എന്ന് അവര് വിശദീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.
ബാര്ബറ യുഎസ് പൊതുജീവിതത്തില് സജീവമായിത്തുടരുന്നു. ഒരു സൈദ്ധാന്തികയെന്ന നിലയിലും എഴുത്തുകാരിയെന്ന നിലയിലും പ്രക്ഷോഭക എന്ന നിലയിലും അവര് വിപുലമായി അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്.
*****
വി സുകുമാരന്, കടപ്പാട് : ദേശാഭിമാനി വാരിക
അധിക വായനയ്ക്ക് :
ഫെമിനിസ്റ്റ് സിദ്ധാന്ത വിചാരം
കാലം മറന്നുപോയ ഫെമിനിസ്റ്റ് - കേറ്റ് മില്ലറ്റ്
സിമണ് ദെ ബൊവെ - ഫ്രഞ്ച് ഫെമിനിസത്തിന്റെ വഴികാട്ടി...
ഫെമിനിസത്തിന്റെ മാര്ക്സിസ്റ്റ് മുഖങ്ങള്
നുണകള്, രഹസ്യങ്ങള്, നിശ്ശബ്ദതകള്: ഏഡ്റിയന് റി...
ഡേല് സ്പെന്ഡര് : ദി ക്രിംസണ് ഫെമിനിസ്റ്റ്
ലൂസ് ഇറിഗാറെ : ലിംഗവൈജാത്യത്തിന്റെ സിദ്ധാന്ത രൂപങ്...
അപനിര്മാണവും ഫെമിനിസവും: ഗായത്രി ചക്രബൊര്തി സ്പ...
കറുത്ത കത്രീനയുടെ സംഘകഥ
ഫെമിനിസത്തിന്റെ ഇന്ത്യന് രുചിഭേദങ്ങള്
ഫെമിനിസവും ഇന്ഡിംഗ്ളീഷ് നോവലും
സ്ത്രീപക്ഷവിചാരം, ചുരുക്കത്തില്
ഇരുണ്ട ഭൂഖണ്ഡത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറന് തീരങ്ങളില്നിന്ന് ഐക്യനാടുകളിലേക്ക് അടിമവേലക്ക് ആട്ടിത്തെളിച്ചുകൊണ്ടുപോയ പരശ്ശതം കറുത്ത മനുഷ്യരുടെ സന്താനപരമ്പരയാണ് അമേരിക്കന് സമൂഹത്തില് തുല്യാവകാശങ്ങള്ക്കും തുല്യാവസരങ്ങള്ക്കും വേണ്ടി തലമുറകളായി പോരാടുന്നത്. നിരന്തമായ പൌരാവകാശ സമരങ്ങളുടെ ഫലമായി രാഷ്ട്രീയതലത്തില് തിണ്ണ നേടാന് കരുമാടിക്കുട്ടനു കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിലും സാമൂഹ്യ-സാമ്പത്തിക വിതാനങ്ങളില് പരോക്ഷമായ വിവേചനം, തന്ത്രപരമായ ഒഴിവാക്കല്, ശബ്ദമില്ലാത്ത പുറംതള്ളല് ഇപ്പോഴും തുടരുന്നു. യുഎസിലെ തെക്കന് സ്റ്റേറ്റുകളില് വര്ണവെറി പല രൂപങ്ങളില് നിലനില്ക്കുന്നു. ഒരു ബറാക് ഒബാമ വൈറ്റ്ഹൌസിലെത്തിയതുകൊണ്ടു മാത്രം അവസാനിക്കുന്നതല്ല അവിടത്തെ അടിസ്ഥാനപരമായ വംശീയ സംഘര്ഷം. വെള്ളത്തൊലിയുടെ അസഹിഷ്ണുത പുതിയ വേഷങ്ങളില് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. Black is beautiful- കറുപ്പിന് ഏഴഴക് -എന്ന് സായ്പിന് ബോധ്യം വന്നിട്ടില്ല. 'നീഗ്രോ' എന്ന പദം നിത്യോപയോഗത്തില്നിന്നു നീക്കപ്പെട്ടുവെങ്കിലും വെള്ളക്കാരന്റെ സ്വകാര്യ ഭാഷണത്തില് കരുമന് ഇപ്പോഴും Stinking Nigger-നാറുന്ന നിഗ്ഗര് -ആകുന്നു.
കറുത്ത അടിമയുടെ തുടലഴിക്കാന് മനുഷ്യസ്നേഹിയായൊരു അമേരിക്കന് പ്രസിഡന്റ് മുതിര്ന്നപ്പോഴാണല്ലോ ഒരാഭ്യന്തര യുദ്ധം (Civil War) പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടത്. ഏതായാലും അടിമത്തത്തെ നിയമവിരുദ്ധമാക്കി വിളംബരം ചെയ്യാന് അബ്രഹാംലിങ്കന് കഴിഞ്ഞു. അന്നുമുതലാണ് പൌരജീവിതത്തിന്റെ മുഖ്യധാരയിലേക്ക് കറുത്ത കീഴാളനു പ്രവേശം കിട്ടിയത്. ഐക്യനാടുകളില് ബ്ളാക് പ്രസ്ഥാനങ്ങള് പലതുണ്ടായി: Civil Rights Movement, Student Non- Violent Coordinating Committee, Black Panthers. മാര്ട്ടിന് ലൂതര് കിങ് (Martin Luther King Jr.), സ്റ്റോൿലി കാര് മൈക്കേല്(Stokly Car Michael), ജെസ്സി ജാക്സണ് ( Jessie Jackson തുടങ്ങിയ നേതാക്കന്മാര് അവരുടേതായ ദര്ശനങ്ങളുമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. കറുത്ത കൂട്ടായ്മകള്ക്ക് പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ ഒരാരൂഢം നിര്മിക്കാന്, നിരോധിക്കപ്പെട്ട അമേരിക്കന് കമ്യൂണിസ്റ്റു പാര്ടി വളരെ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്. പല ബ്ളാക് ആക്റ്റിവിസ്റ്റുകളും കമ്യൂണിസ്റ്റുകാരുമായിരുന്നു. സെനറ്റര് മക്കാര്ത്തി (Joseph Raymond Mcarthy) യുടെ മേലധ്യക്ഷതയില് 1950കളില് നടന്ന കുപ്രസിദ്ധമായ കമ്യൂണിസ്റ്റു വേട്ടക്ക് ഇരകളായവരില് വലിയൊരു ശതമാനം കറുത്തവരായ ബുദ്ധിജീവികളും കലാകാരന്മാരും സാമൂഹ്യ പ്രവര്ത്തകരുമായിരുന്നു. വിപ്ളവ ഗായകനായിരുന്ന പോള്റോബ്സണ് ഒരുദാഹരണമാണ്.
കറുത്ത വര്ഗത്തിന്റെ രണാങ്കണങ്ങളില് വലിയ തോതില് സ്ത്രീ പങ്കാളിത്തമുണ്ടായിരുന്നു. മികവുറ്റ സംഘാടകരും സൈദ്ധാന്തികരും പെണ്പക്ഷത്തുനിന്ന് അരങ്ങത്തുവന്നു. എങ്കിലും പേട്രിയാര്ക്കിയുടെ പൂതലിച്ച ഘടനകള്ക്കു വിധേയത്വം പുലര്ത്തുന്ന ഒരു വിമോചനപ്രസ്ഥാനമാണ് അമേരിക്കയില് പ്രവര്ത്തിക്കുന്നത് എന്ന തിരിച്ചറിവ് കറുത്ത സ്ത്രീക്കുണ്ടായതോടെ ഫെമിനിസ്റ്റ് കാഴ്ചപ്പാടുകള് അവതരിപ്പിക്കുന്ന, പെണ്ശബ്ദത്തിനു പൊങ്ങാന് പറ്റുന്ന, ഒരു റാഡിക്കല് പ്ളാറ്റ്ഫോം അത്യാവശ്യമാണെന്ന അവബോധം പ്രചരിച്ചു. മാത്രമല്ല, ജന്ഡര് വിവേചനവും ലിംഗ ചൂഷണവും രഹസ്യമായും പരസ്യമായും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നത് മേലാളരായ വെള്ളക്കാര് മാത്രമല്ലെന്ന് കറുത്ത കത്രീന കണ്ടു. തൊലി കറുത്ത ആണുങ്ങളും സ്ത്രീ ധ്വംസനത്തില് പങ്കാളികളാണെന്നും അവള് കൃത്യമായി വിലയിരുത്തി. ആയതിനാല് രണ്ടു അങ്കത്തട്ടുകള് തുറക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യം കറുത്ത പെണ്ണിനു ബോധ്യപ്പെട്ടു. ഒന്ന്, പൊതുവായ വംശീയ- വര്ഗചൂഷണത്തിനെതിരായി; രണ്ട്, സ്വന്തം തറവാട്ടിലും അതിന്റെ പരിസരങ്ങളിലും നടക്കുന്ന സ്ത്രീ ചൂഷണത്തിനും പുരുഷമുഷ്ക്കിനും എതിരായി.
മറ്റൊരു പ്രശ്നം കൂടി കറുത്തവര്ക്കുണ്ട് എന്ന് ബ്ളാക് ഫെമിനിസ്റ്റുകള് മനസ്സിലാക്കി. പടിഞ്ഞാറന് സ്ത്രീപക്ഷ വിചാരം മുഴുവനും ബഹിര്ഗമിച്ചത് വെളുത്ത കത്രീനകളില്നിന്നാണ്. ആ ചിന്തകളുടെ കേന്ദ്രസ്ഥാനത്ത് നില്ക്കുന്നത് മദാമ്മയാണ്, തമ്പുരാട്ടിയാണ്. വംശീയതയെ ഗൌരവമായി കണക്കിലെടുക്കാന് പടിഞ്ഞാറന് ഫെമിനിസത്തിനു താല്പര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. കറുത്ത പെണ്ണിന്റെ ലൈംഗികതയും (Black female Sexuality) ധവളാംഗനകള് സിദ്ധാന്ത ചര്ച്ചകളില് പരിഗണിച്ചില്ല. വെളുത്ത കത്രീനക്കും കറുത്ത കത്രീനക്കും ഒരേ രുചികളല്ലെന്ന്, അവരുടെ നെഞ്ചളവ് ഒന്നല്ലെന്ന് ആംഗ്ളോ-അമേരിക്കന് ഫെമിനിസ്റ്റുകള് മനഃപൂര്വം മറന്നുപോയി; ഫ്രഞ്ച് ഫെമിനിസ്റ്റുകളും. സെക്സിസത്തെയും ലിംഗവിവേചനത്തെയും തുറന്നുകാട്ടുമ്പോള് 'റേസിസ'ത്തെയും (Racism - വംശീയ വിവേചനം) കൂടി വിസ്തരിക്കണമെന്ന് അവര്ക്കു തോന്നിയില്ല. ഇതൊക്കെക്കൊണ്ടാണ് തങ്ങളുടേതായ ഒരു റാഡിക്കല് ഫെമിനിസ്റ്റ് കളരി ആവശ്യമാണെന്ന് ആലിസ് വാക്കറെ (Alice Walker) പ്പോലുള്ളവര് വാദിച്ചത്. മൂന്നാം ലോക ഫെമിനിസവുമായി (Third World Feminism) തങ്ങള്ക്കു കൂടുതല് ഇഴയടുപ്പമുണ്ടെന്നും ബ്ളാക് ഫെമിനിസ്റ്റുകള് കണ്ടെത്തി. സെക്സിസവും അടിയാളന്റെ അടിച്ചമര്ത്തലും വംശീയതയും അഴിച്ചെടുക്കാന് എളുപ്പമല്ലാത്തവിധം കുരുങ്ങിക്കിടക്കുകയാണെന്നും ബ്ളാക് ഫെമിനിസ്റ്റ് സൈദ്ധാന്തികര് വിലയിരുത്തി. വര്ഗസമരമെന്ന മാര്ക്സിയന് ആശയത്തെ ഈ പ്രസ്ഥാനം അര്ഥപൂര്ണമെന്നു കണ്ടു. കീഴാള സമൂഹത്തിന്റെ നിര്വചനത്തില് നിരന്തരമായി ചൂഷണം ചെയ്യപ്പെടുന്ന പെണ്വര്ഗത്തെയും ഉള്പ്പെടുത്തുന്ന മാര്ക്സിസ്റ്റ് രീതി അവര്ക്കു സ്വീകാര്യമായി. യൂറോപ്യന് ഫെമിനിസ്റ്റു പ്രസ്ഥാനം സാമാന്യമായി മധ്യവര്ഗ വനിതയുടെ മാത്രം തട്ടകമാണ്. ആ നില മാറണമെന്ന് ബ്ളാക് ഫെമിനിസ്റ്റുകള് വാദിച്ചു. പെണ് പ്രസ്ഥാനം താഴെത്തട്ടുകളിലേക്കിറങ്ങിവരണം. തൊഴിലിടങ്ങളില് വിയര്പ്പൊഴുക്കുന്നവളെ, തെരുവില് അപ്പം തേടി അലയുന്നവളെ, ഒരു നേരത്തെ ആഹാരത്തിന് ശരീരം വില്ക്കാന് നിര്ബന്ധിക്കപ്പെടുന്നവളെ, ജാമ്യത്തിലിറക്കാനാളില്ലാതെ തടവറയില്കഴിയുന്നവളെ സ്ത്രീമോചന പ്രസ്ഥാനം ഉള്ക്കൊള്ളുകതന്നെ വേണം.ബ്ളാക് ഫെമിനിസം പുരോഗമനാത്മകവും സമരോന്മുഖവുമാണ്. ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ പ്രചാരകരെ (War weary warriors - പടവെട്ടിത്തളര്ന്ന യോദ്ധാക്കള്) എന്നു പലരും പരിഹസിച്ചു. കറുത്ത പെണ്ണിന്റെ മോചനമെന്നത് എല്ലാ അടിമവര്ഗങ്ങളുടെയും മോചനത്തിനു വഴിവെക്കുമെന്ന് ബ്ളാക് ഫെമിനിസ്റ്റുകള് വാദിക്കുന്നു. വംശീയ വിധ്വംസനം അവസാനിക്കുമ്പോള്, വര്ഗചൂഷണം ഇല്ലാതാവുമ്പോള്, സെക്സിസമെന്നത് കര്ശനമായി നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുമ്പോള് സംഭവിക്കുക എല്ലാ അടിയാളന്മാരുടെയും അധഃസ്ഥിതരുടെയും മുക്തിയാണ്. ആലിസ് വാക്കര് സ്ത്രീ പ്രസ്ഥാനത്തിനു പുതിയൊരു പേരുതന്നെ നിര്ദേശിക്കുകയുണ്ടായി: Womanism. സകലതല സ്പര്ശിയായ ഒരു പേരാണ് അതെന്നും അതാണ് Feminism എന്നതിനേക്കാള് അര്ഥവത്തെന്നും അവര് കരുതി.
‘In Search of our Mother's Garden: Womanist Prose' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലാണ് 'Womanism' എന്ന പദം ആലിസ് വാക്കര് ഉപയോഗിച്ചത്. പിന്നീടത് പല ഫെമിനിസ്റ്റ് ഗ്രൂപ്പുകളും ഏറ്റെടുത്തു. അമേരിക്കയിലെ കറുത്ത പെണ്ണിന്റെ അനുഭവങ്ങളെ, വീക്ഷണങ്ങളെ വിസ്തരിക്കുന്നതിനാണ് ആലിസ് വാക്കര് 'വുമണിസം' എന്ന വാക്ക് സൃഷ്ടിച്ചത്. മൂന്നാം ലോക ഫെമിനിസ്റ്റുകളും ഈ പ്രയോഗത്തെ താല്പര്യപൂര്വം സ്വീകരിച്ചു. ബ്ളാക് ഫെമിനിസവും വുമണിസവും മാറി മാറി ഉപയോഗിക്കാവുന്ന പദങ്ങളാണെന്ന തെറ്റിദ്ധാരണവരെ പലര്ക്കുമുണ്ട്. ഒരു വുമണിസ്റ്റ് പെണ്കാര്യം മാത്രമല്ല, ആണ്കാര്യവും പ്രധാനമായി കാണുന്നു. ആണ്വര്ഗത്തോടുള്ള അവരുടെ സമീപനം കൂടുതല് ഉദാരമാണ്. White Feminsm- ശ്വേത സ്ത്രീപക്ഷം-എന്നൊന്നുണ്ടെന്ന കാര്യത്തില് വുമണിസവും ബ്ളാക് ഫെമിനിസവും കൈകോര്ക്കുന്നുണ്ട്. പുരുഷ കേന്ദ്രിത വ്യവസ്ഥയെക്കുറിച്ചുള്ള സ്ത്രീവിമര്ശത്തില് വുമണിസം വെള്ളം ചേര്ക്കുന്നുവെന്ന ആരോപണം യൂറോപ്യന് ഫെമിനിസ്റ്റ് ചിന്തകരില്നിന്നുമുയരുകയുണ്ടായി.
സെക്സിസവും വംശീയ വെറിയും പരസ്പര ബന്ധിതമാണെന്നതാണ് ബ്ളാക് ഫെമിനിസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനപരമായ കാഴ്ചപ്പാട്. ഈ സത്യം അംഗീകരിക്കാത്ത ഒരു പെണ്വിമോചന ചിന്തയും സാധുവല്ലതന്നെ. വര്ഗപരവും വംശീയവുമായ അടിച്ചമര്ത്തലിനെ അവഗണിക്കുന്ന ഒരു ഫെമിനിസ്റ്റ് സിദ്ധാന്തത്തിനും സത്യസന്ധതയില്ലെന്ന് ബ്ളാക് ഫെമിനിസം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
റാഡിക്കല് ഫെമിനിസവും ബ്ളാക് ഫെമിനിസവും തമ്മില് ചില അകല്ച്ചകളുണ്ടെങ്കിലും ഒരുപാട് സമാനതകളും ചേര്ച്ചകളുമുണ്ട്. രണ്ടു പ്രസ്ഥാനങ്ങള്ക്കും പൊതുവായുള്ള വിപ്ളവ സ്വഭാവത്തെ, സമര തത്പരതയെ എടുത്തുപറയേണ്ടതുണ്ട്. ലൈംഗികതയോടൊപ്പം വര്ഗ-വംശീയ ചൂഷണവും പരിഗണിക്കപ്പെടണമെന്ന ബ്ളാക് ഫെമിനിസ്റ്റ് നിലപാടിനോട് റാഡിക്കല് പെണ്വാദവും പൂര്ണമായി യോജിക്കുന്നു. റാഡിക്കല് ഫെമിനിസ്റ്റിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അടവുകളും ആശയശാസ്ത്രവും വേര്പിരിക്കാനാവാത്തവയാണ്. ഇതേ സമീപനമാണ് ബ്ളാക് ഫെമിനിസിന്റേതും.
കറുത്ത പെണ്പക്ഷം, ബ്ളാക് മോചന പ്രസ്ഥാനത്തില്നിന്നാണ് മുളപൊട്ടിയത്. അമേരിക്കയിലെ പെണ്കൂട്ടായ്മകളില് ആരംഭംമുതലേ അപ്രഖ്യാപിതമെങ്കിലും സജീവമായ വര്ണവിവേചനം നിലനിന്നിരുന്നതുകൊണ്ട് കറുത്ത സ്ത്രീക്ക് മുഖ്യധാരയില്നിന്നു വേര്തിരിഞ്ഞ് സ്വന്തമായൊരു സംഘടന സൃഷ്ടിക്കേണ്ട അവസ്ഥ വന്നു. ശ്യാമളകളെ, അതായത് കറുത്ത വനിതകളെ വെള്ളകള്ക്കു മുന്കൈയുള്ള സ്ത്രീ സമാജങ്ങളിലെ ഔദ്യോഗിക സ്ഥാനങ്ങളില്നിന്നു തന്ത്രപൂര്വം ഒഴിവാക്കുന്ന ഒരു രീതിയുണ്ടായിരുന്നു. ഈ വിവേചനം, ഈ പ്രാന്തവല്ക്കരണം അക്കാദമിക് തലങ്ങളില്പ്പോലും കാണാമായിരുന്നു. പെണ്പഠന വകുപ്പുകളില്നിന്ന് കറുത്തവരെ മാറ്റിനിര്ത്തല് സാധാരണമായിരുന്നു. അതിനു പറയുന്ന കാരണങ്ങള് മറ്റു പലതുമായിരിക്കും. യുഎസിലെ പൊതുവായ പെണ്കൂട്ടായ്മകളൊക്കെത്തന്നെ ഒരു വംശീയ അടിത്തറയിലാണ് പണിതുയര്ത്തിയിട്ടുള്ളത് എന്ന് ബ്ളാക് ഫെമിനിസ്റ്റുകള് ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.
എന്നാല് ഒരു ബ്ളാക് ഫെമിനിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനം ഊട്ടിയുണ്ടാക്കുക എളുപ്പമായിരുന്നില്ല. കറുത്ത പെണ്ണിനു സംഘം ചേരലിന്റെ ആവശ്യകത അത്രയങ്ങു ബോധ്യപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. അവര്ക്കിടയില്- കറുത്ത പെണ്സമൂഹത്തിനിടയില്-പല അബദ്ധ ധാരണകളും പ്രചരിച്ചിരുന്നു: (1) തൊലി കറുത്തവരുടെ മോചനം അബ്രഹാം ലിങ്കണ് ഉറപ്പുവരുത്തിയിട്ടുണ്ട്. (2) വംശീയത മാത്രമാണ് ഒരു പ്രശ്നമായി അവശേഷിക്കുന്നത്. (3) ഫെമിനിസമെന്നാല് പുരുഷവിദ്വേഷമാണ്. (4) സ്ത്രീയുടെ പ്രശ്നങ്ങള് അരാഷ്ട്രീയം (Apolitical) ആണ്; സങ്കുചിതമാണ്. (5) ഫെമിനിസ്റ്റുകള് ലെസ്ബിയന്മാരാണ് (സ്വവര്ഗാനുരാഗികളാണ്). ഈ 'മിത്തു'കള്ക്കെതിരായി പടവെട്ടിക്കൊണ്ടു വേണ്ടിവന്നു, ബ്ളാക് ഫെമിനിസ്റ്റ് സംഘടനക്ക് സമ്മതി സമ്പാദിക്കാന്. The Combahee River collective Statement എന്ന ബ്ളാക് ഫെമിനിസ്റ്റ് രേഖ മുന്ചൊന്ന തെറ്റിദ്ധാരണകള് നീക്കാനും ഒരു പെണ് പരിപ്രേക്ഷ്യം കാഴ്ചവെക്കാനും കാരണമായി.
കറുത്ത പെണ്പക്ഷം രൂപം നല്കിയ ഒരു മുഖ്യ സംഘടനയാണ് NBFO (National Black feminist Organisation). മറ്റൊരു കൂട്ടായ്മ കൂടി രംഗത്തെത്തി: Black Woman organised for Action (BWOA). ഈ പ്രസ്ഥാനങ്ങള് കാര്യമായ നേട്ടങ്ങളുണ്ടാക്കിയെന്നത് നിഷേധിക്കാനാവില്ല. വെള്ള മേധാവിത്വമുള്ള സ്ത്രീ സംഘങ്ങള് അവരുടെ വംശീയ സമീപനത്തെക്കുറിച്ച് ബോധവതികളായി. വംശീയത തങ്ങളുടെ പല പ്രവര്ത്തനങ്ങളിലും നിഴലിക്കുന്നുണ്ടെന്ന കുറ്റസമ്മതം നടത്താന് അവര് തയ്യാറായി. യൂണിവേഴ്സിറ്റികളില് സ്ത്രീപഠനങ്ങളുടെ സിലബസില് ബ്ളാക് വിമണ് സ്റ്റഡീസ് സ്ഥലം കണ്ടെത്തി. അമേരിക്കയിലെ എണ്ണപ്പെട്ട യൂണിവേഴ്സിറ്റികളിലെല്ലാംതന്നെ ബ്ളാക് ഫെമിനിസ്റ്റ് പഠന വിഭാഗങ്ങള് പ്രഗത്ഭമായിത്തന്നെ പ്രവര്ത്തിക്കുന്നുണ്ട്. ഫെമിനിസ്റ്റ് വിചാര പദ്ധതിക്ക് ബ്ളാക് ഫെമിനിസ്റ്റ് ബുദ്ധിജീവികള് താത്വികമായ സംഭാവനകള് ധാരാളമായി നല്കുന്നുണ്ട്. മാര്ക്സിയന് ആശയശാസ്ത്രം പരുവപ്പെടുത്തിയ ചരിത്രബോധവും അപഗ്രഥന ശൈലിയും ബ്ളാക് ഫെമിനിസ്റ്റ് അക്കാദമിക് സംവാദങ്ങളില് പ്രത്യക്ഷമാണ്.
അറുപത്തിനാലു വയസ്സുള്ള ബാര്ബറ സ്മിത്തിനെക്കുറിച്ച് കുറഞ്ഞൊന്നുപന്യസിക്കാതെ ബ്ളാക് ഫെമിനിസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സാമാന്യാവലോകനം അവസാനിപ്പിക്കുന്നതുചിതമല്ല. Combahee River Collevtive എന്ന കൂട്ടായ്മയെക്കുറിച്ച് സൂചിപ്പിക്കുകയുണ്ടായല്ലോ. അതിന്റെ മാനിഫെസ്റ്റോ പാകപ്പെടുത്തിയത് ഈ ബ്ളാക് ലെസ്ബിയന് ഫെമിനിസ്റ്റാണ്. കറുത്ത സ്ത്രീപക്ഷത്തിന്റെ സംഘടനയിലും വളര്ച്ചയിലും അതിപ്രധാനമായ വേഷമാണ് ഈ അക്കാദമിക് ആക്റ്റിവിസ്റ്റിനുള്ളത്. കറുത്ത സ്ത്രീപക്ഷ ചിന്തയുടെ പ്രസിദ്ധീകരണത്തിലും പ്രചാരണത്തിലും ബാര്ബറ സ്മിത്ത് ആകണ്ഠം മുഴുകി. കൊമ്പാഹി റിവര് കലക്ടീവ് എന്ന സ്ത്രീവേദിയെ തികച്ചും സോഷ്യലിസ്റ്റ് പ്ളാറ്റ്ഫോമാക്കി മാറ്റിയത് അവരാണ്. കറുത്ത സ്ത്രീക്ക് സ്വന്തമായൊരു പ്രസിദ്ധീകരണ ശാല കൂടിയേ തിരൂ എന്ന് ബാര്ബറക്കു ബോധ്യപ്പെട്ടു. ഓഡ്റിലോര്ഡും ചെറി മൊറാഗയുമായി കൂട്ടുചേര്ന്ന് അവര് 'Kitchen Table' എന്ന പബ്ളിഷിങ് സ്ഥാപനത്തിനു തുടക്കം കുറിച്ചു. സൈദ്ധാന്തികവും പഠനപരവുമായ ഒരുപാട് കറുത്ത പെണ്പക്ഷ പുസ്തകങ്ങള് ഈ സ്ഥാപനം പുറത്തിറക്കുകയുണ്ടായി. പുനരുത്പാദനം, ബലാത്സംഗം, ജയില് പരിഷ്ക്കാരങ്ങള്, വന്ധീകരണം, സ്ത്രീപീഡനം, വെള്ള ഫെമിനിസ്റ്റ് ഗ്രൂപ്പുകളില് നിലനില്ക്കുന്ന വംശീയത- ഇങ്ങനെ ഒരുപാടു പൊള്ളുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചര്ച്ചകളും പാഠങ്ങളും സംവാദങ്ങളും ഈ പ്രസിദ്ധീകരണ സംരംഭത്തിലൂടെ വെളിച്ചം കണ്ടു. ബാര്ബറ സ്മിത്തിന്റെ പ്രമാണപ്പെട്ട പുസ്തകം, "The Truth that Never Hurts: Writings on Race, Gender and Freedom''ഈ പ്രസ്സിലൂടെയാണ് പുറത്തുവന്നത്.ബാര്ബറ സ്മിത്തിന്റെ ആഗോള പ്രശസ്തിയാര്ജിച്ച പ്രബന്ധമാണ് 1982ല് ജനസമക്ഷമെത്തിയ 'Toward a Black Feminist Consciousness'. ബ്ളാക് ലെസ്ബിയന് ചര്ച്ചക്കു വാതില് തുറന്നത് ഈ കൃതിയാണെന്നു പറയാം. കറുത്ത സ്ത്രീയെസംബന്ധിക്കുന്ന പല സമാഹാരങ്ങളും ബാര്ബറ എഡിറ്റു ചെയ്തു പുറത്തിറക്കി: 'All the Women are White, all the Blacks are Men, But some of Us Brave'; 'Black Studies'; 'Home Girls: A Black Feminist Anthology'.
" Identity Politics"എന്ന പ്രയോഗം രാഷ്ട്രീയ പദാവലിക്ക് സമ്മാനിച്ചതിന്റെ ക്രെഡിറ്റും ബാര്ബറ സ്മിത്തിനുള്ളതാണ്. കറുത്ത പെണ്ണിന്റെ ഭൌതികാനുഭവത്തില്നിന്നുരുത്തിരിയുന്ന രാഷ്ട്രീയം: അതാണ് Identity Politics എന്ന് അവര് വിശദീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.
ബാര്ബറ യുഎസ് പൊതുജീവിതത്തില് സജീവമായിത്തുടരുന്നു. ഒരു സൈദ്ധാന്തികയെന്ന നിലയിലും എഴുത്തുകാരിയെന്ന നിലയിലും പ്രക്ഷോഭക എന്ന നിലയിലും അവര് വിപുലമായി അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്.
*****
വി സുകുമാരന്, കടപ്പാട് : ദേശാഭിമാനി വാരിക
അധിക വായനയ്ക്ക് :
ഫെമിനിസ്റ്റ് സിദ്ധാന്ത വിചാരം
കാലം മറന്നുപോയ ഫെമിനിസ്റ്റ് - കേറ്റ് മില്ലറ്റ്
സിമണ് ദെ ബൊവെ - ഫ്രഞ്ച് ഫെമിനിസത്തിന്റെ വഴികാട്ടി...
ഫെമിനിസത്തിന്റെ മാര്ക്സിസ്റ്റ് മുഖങ്ങള്
നുണകള്, രഹസ്യങ്ങള്, നിശ്ശബ്ദതകള്: ഏഡ്റിയന് റി...
ഡേല് സ്പെന്ഡര് : ദി ക്രിംസണ് ഫെമിനിസ്റ്റ്
ലൂസ് ഇറിഗാറെ : ലിംഗവൈജാത്യത്തിന്റെ സിദ്ധാന്ത രൂപങ്...
അപനിര്മാണവും ഫെമിനിസവും: ഗായത്രി ചക്രബൊര്തി സ്പ...
കറുത്ത കത്രീനയുടെ സംഘകഥ
ഫെമിനിസത്തിന്റെ ഇന്ത്യന് രുചിഭേദങ്ങള്
ഫെമിനിസവും ഇന്ഡിംഗ്ളീഷ് നോവലും
സ്ത്രീപക്ഷവിചാരം, ചുരുക്കത്തില്
അപനിര്മാണവും ഫെമിനിസവും: ഗായത്രി ചക്രബൊര്തി സ്പൈവാക്
ഗായത്രി ചക്രബൊര്തി സ്പൈവാക് എന്ന ഇന്ത്യനമേരിക്കന് അക്കാദമിക്കിനെ ഫെമിനിസ്റ്റ് എന്ന് വിളിക്കാമോ? മറ്റു പല വിഷയങ്ങളുടെയും കൂട്ടത്തില് പെണ്പക്ഷ വിചാരത്തിന്റെ പ്രേരണകളെക്കുറിച്ചും സ്വഭാവങ്ങളെക്കുറിച്ചും അവര് പറയുകയും എഴുതുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്നത് വാസ്തവമാണ്; പക്ഷേ, ഒരു ഫെമിനിസ്റ്റ് സമീപനത്തിന്റെ അഭിഭാഷകയായി ഗായത്രി സ്പൈവാക് സംവാദത്തിന്റെ അന്യോന്യങ്ങളില് ഹാജരാകുന്നില്ല. ഒരു മള്ടി-ഡിസിപ്ളിനറി (വിവിധ വിജ്ഞാനശാഖാബന്ധിതമായ) സമീക്ഷയുടെ ബൌദ്ധിക തലത്തില് നിര്ഭയം, നിര്വിശങ്കം വിഹരിക്കാനാണ് ഈ സൈദ്ധാന്തിക പ്രതിഭക്ക് താല്പര്യം. അപനിര്മാണത്തിന്റെ ആയുധങ്ങളെടുത്ത് ആശയലോകത്തു പെരുമാറുന്നതിനിടക്കു ഫെമിനിസവും അവര് ആലോചനക്കെടുക്കുന്നുവെന്നു മാത്രം.
അറുപത്തെട്ടു കഴിഞ്ഞ ഗായത്രി കൊല്ക്കത്തയിലാണ് പിറന്നതും വളര്ന്നതും. നഗരാധിഷ്ഠിത മധ്യവര്ഗത്തിന്റെ സംസ്കാരമാണ് താന് ഉള്ക്കൊണ്ടതെന്ന് അവര്തന്നെ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. മിത ശീതോഷ്ണമായ ഒരു കാലാവസ്ഥയിലാണ് ബംഗാളിലെ മിഡില് ക്ളാസ് ബുദ്ധിജീവിതം പന്തലിച്ചിരുന്നതെന്നും അവര് നിരീക്ഷിക്കുന്നു. ഏതായാലും സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തര ഇന്ത്യന് ധിഷണാ ജീവിതത്തിനു ബംഗാള് നല്കിയ സംഭാവനയില് ഗായത്രി സ്പൈവാക് തീര്ച്ചയായും പെടും. 1959ല് കൊല്ക്കത്ത യൂണിവേഴ്സിറ്റിയില്നിന്ന് ഇംഗ്ളീഷ് സാഹിത്യത്തില് ബിരുദം നേടിയശേഷം ഗായത്രി പോയത് അമേരിക്കയിലേക്കാണ്. കോര്ണെല് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയില് ഉപരിപഠനത്തിന് അവസരമുണ്ടായി. അവിടെ നിന്നാണ് എംഎ ബിരുദം സമ്പാദിച്ചത്. പിഎച്ച്ഡിക്കു തയ്യാറെടുത്തപ്പോള് ഗൈഡായി കിട്ടിയത് പോള്ഡിമ്യാന് എന്ന ലോകപ്രശസ്ത സാഹിത്യ സൈദ്ധാന്തികനെ ആയിരുന്നു. അക്കാലത്തുതന്നെയാണ് കഥാനായിക ടാല്ബട്ട് സ്പൈവാക് എന്ന അമേരിക്കന് എഴുത്തുകാരനെ വരിക്കുന്നത്. അവരുടെ ദാമ്പത്യം പെട്ടെന്ന് അവസാനിക്കുകയുംചെയ്തു.
അപനിര്മാണ സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ വേദവ്യാസനായ ജേക്സ് ദെരിദയുടെ - "Of Grammatology' എന്ന ക്ളിഷ്ടപാഠം ഇംഗ്ളീഷിലേക്ക് മൊഴിമാറ്റിയതോടുകൂടിയാണ് ഗായത്രി ചക്രബൊര്തി സ്പൈവാക് ഒരു സാഹിത്യ നക്ഷത്രത്തിന്റെ തിളക്കം നേടിയത്. ചുമ്മാതങ്ങു തര്ജമ ചെയ്യുകയല്ല അവര് ചെയ്തത്. പുസ്തകത്തിനു പ്രഗത്ഭവും സാരവത്തുമായ ഒരു മുഖവുരയുമെഴുതി. മുഖവുരകളുടെ ചരിത്രത്തില് ഗായത്രിയുടെ അവതാരിക ഒരു വേറിട്ട സംഭവമാണെന്നു വിമര്ശകന്മാര് സര്ടിഫിക്കറ്റും നല്കി. പിന്നീട് ഈ വംഗവനിത തിരിഞ്ഞുനോക്കിയിട്ടില്ല. ഉത്തരഘടനാ സാഹിത്യനിരൂപണം, മാര്ക്സിസം, ഫെമിനിസം, പോസ്റ്റ് കൊളോണിയല് എഴുത്ത്, കീഴാള പഠനങ്ങള്... ഈ മേഖലകളിലൊക്കെ അവര് ഉത്സാഹപൂര്വം സഞ്ചരിച്ചു. അപനിര്മാണത്തിന്റെ ഉപകരണങ്ങളെ പരമാവധി പ്രയോജനപ്പെടുത്തി. ഒരുപാടെഴുതി. സംസ്കാരവിചാരത്തിന്റെ വേദികളില് നിറഞ്ഞുനിന്നു. അവലോണ് ഫൌണ്ടേഷന് പ്രൊഫസര്ഷിപ്പു നല്കി കൊളംബിയ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഈ ഇന്ത്യക്കാരിയെ ബഹുമാനിക്കുകയുമുണ്ടായി. 'Displacement and the Discourse of Women', 'Can the Subaltern Speak?', 'Outside in the Teaching Machine', A Critique of Post Colonial Reason', Death of Discipline എന്നീ ഗ്രന്ഥങ്ങള് വര്ത്തമാന ബുദ്ധിജീവിതത്തിനും സാഹിത്യസിദ്ധാന്ത സമാലോചനക്കും വലിയ മുതല്ക്കൂട്ടായി.
ഒരു ഉപന്യാസത്തിന്റെയോ അഭിമുഖത്തിന്റെയോ രൂപമാണ് എഴുത്തില് ഗായത്രിക്കിഷ്ടം; പുസ്തകരൂപത്തിലുള്ള പ്രോജക്ടുകളല്ല. അവരുടെ ആദ്യ പുസ്തകം 'In Other Worlds: Essays on Cultural Politics(1987) മൂന്നു ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെടുന്നു. (1) കാനോനിക്കല് പാഠങ്ങളുടെ അതായത് പ്രകൃഷ്ട പുസ്തകങ്ങളുടെ ഉത്തരഘടനാത്മകമായ വായന. വെര്ജീനിയ വുള്ഫിന്റെ 'To The Light House' എന്ന നോവല് മുതല് ദാന്തെയുടെ 'Vita Nova' യും വേഡ്സ്വര്ത്തിന്റെ 'Prelude'ഉം വരെ ഈ സെക്ഷനില് പുനര്വായിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. രണ്ടാം ഭാഗം ഫെമിനിസം, മാര്ക്സിസം, അപനിര്മാണം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള സൈദ്ധാന്തിക ലേഖനങ്ങളത്രെ. മൂന്നാം ഭാഗത്തില് മഹാശ്വേതാദേവിയുടെ ചില ചെറുകഥകളുടെ ഭാഷാന്തരം വായിക്കാം. കൂടാതെ രണ്ടു കനപ്പെട്ട നിബന്ധങ്ങളുമുണ്ട്: ഒന്ന് പോസ്റ്റ് കൊളോണിയല് ചരിത്രപഠനത്തെക്കുറിച്ച്-അടിയാള പാഠങ്ങളെക്കുറിച്ച്- (Subaltern studies); രണ്ട് "A Literary Representation of the Subaltern : A Woman's Text from the Third World'. ഈ പ്രബന്ധത്തില് മഹാശ്വേതാദേവിയുടെ കഥാപ്രപഞ്ചത്തെ ഗായത്രി സ്പൈവാക് സൂക്ഷ്മമായി പുനര്വായിക്കുന്നു. 1990ല് പുറത്തുവന്ന "The Post-Colonial Critic' എന്ന പുസ്തകം ആസ്ത്രേലിയയിലും കനഡയിലും ഇന്ത്യയിലുമായി അവര് നല്കിയ അഭിമുഖങ്ങളുടെ സമാഹാരമാണ്. ചിലതൊക്കെ പ്രക്ഷേപണം ചെയ്യപ്പെട്ടവയുമാണ്. ഈ ഇന്റര്വ്യുകളില് ഉപയോഗിക്കുന്ന സംഭാഷണ മാതൃകയുണ്ടല്ലോ, അതിനോട് ഗായത്രി സ്പൈവാക്കിന് വലിയ താല്പര്യമാണ്. ഇത്തരം അഭിമുഖങ്ങള്ക്കിടയില് ചിലപ്പോള് ഒന്ന് അന്ധാളിച്ചുവെന്നു വരാം; ഒന്നു പാളിയെന്നുവരാം. അതിനൊരു പ്രത്യേക രസമുണ്ട് എന്നാണ് ഈ എഴുത്തുകാരി പറയുന്നത്. "lt is always interesting to see one's own slips'' (സ്വന്തം വഴുക്കലുകള് കാണുന്നത് രസകരമാണ്) എന്നാണ് ഗായത്രിയുടെ അഭിപ്രായം.
"Outside in the Teaching Machine' (OTM) എന്ന പുസ്തകം വിപുലമായി പ്രചരിച്ചു. അമേരിക്കയിലെ യൂണിവേഴ്സിറ്റികളില് നടക്കുന്ന 'മാര്ജിനാലിറ്റി' പഠനങ്ങളുടെ സ്ഫോടനത്തെക്കുറിച്ചാണ് ഗായത്രി സ്പൈവാക് ഈ കൃതിയില് മുഖ്യമായും പ്രതിപാദിക്കുന്നത്. 1980 കള്ക്കുശേഷമാണ് മാര്ജിനല് പഠനങ്ങള് പ്രബലമായത്. അതോടൊപ്പംതന്നെ തന്റെ ഇഷ്ടവിഷയങ്ങളിലേക്ക് ഈ എഴുത്തുകാരി തിരിച്ചുവരുന്നുമുണ്ട്; മാര്ക്സിസം, ഫെമിനിസം, ദെരിദ, ഫ്യൂക്കോ, മഹാശ്വേതാദേവി. പോസ്റ്റ് കൊളോണിയല് പാഠങ്ങളിലും അവരുടെ ശ്രദ്ധ പതിയുന്നുണ്ട്. ഖുറേശിയുടെ "Sammy and Rosie Get Laid';സല്മാന് റുഷ്ദിയുടെ ‘Satanic Verses' എന്നീ കൃതികള് ഈ വിമര്ശക വിചാരണ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. സാംസ്കാരിക പഠനങ്ങളെ വിമര്ശനബുദ്ധ്യാ അവലോകനം ചെയ്യാന് ഗായത്രി ശ്രമിക്കുന്നു. ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ശീര്ഷകമുണ്ടല്ലോ "Outside in the Teaching Machine' അതിനുതന്നെ പല അര്ഥതലങ്ങളുമുണ്ട്. എഴുത്തുകാരിയുടെ വിരോധാഭാസപരമെന്നു പറയാവുന്ന നിലപാടുകളെ ഈ തലക്കെട്ട് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ടീച്ചിങ്മെഷിന് എന്ന സംവിധാനത്തിനു പുറത്തുനിന്നുകൊണ്ട് അവര് സാംസ്കാരത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു. അതേസമയം ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ അകത്തുനിന്നുകൊണ്ട്, അതിന്റെ രീതിശാസ്ത്രം സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട് അധ്യാപനം നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത് ഒരു "Paradoxical Practice'-വിരോധാഭാസ പ്രവര്ത്തനം -ആണെന്ന് ഗായത്രി സ്പൈവാക് തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ട്.
സ്പൈവാക് ഒരു ഫെമിനിസ്റ്റ് എന്നും മാര്ക്സിസ്റ്റ് എന്നും ഡികണ്സ്ട്രക്ഷണിസ്റ്റ് എന്നും വര്ഗീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അവര് ഈ വര്ഗീകരണത്തെ എതിര്ക്കാറുമില്ല. അവരുടെ സിദ്ധാന്തപരമായ നിലപാടുകളുമായി ഈ ആശയരീതികളെയൊക്കെ ഇണക്കിച്ചേര്ക്കാന് കഴിയുമെന്നു സ്പൈവാക് കരുതുന്നു. ഇവയൊക്കെയും പരസ്പര ബന്ധിതമാണെന്ന ധാരണയും അവര്ക്കുണ്ട്. അവരുടെ സിദ്ധാന്ത രൂപവത്കരണങ്ങളെ സ്വാധീനിച്ചത് അമേരിക്കന് അക്കാദമിക് ജീവിതമാണെന്നതില് സംശയമില്ല. അപനിര്മിതിയുടെ കണ്ണാടിയില്ക്കൂടിയല്ലാതെ ഒരു സിദ്ധാന്ത പദ്ധതിയെയും അവര്ക്കു നിരീക്ഷിക്കാനാവില്ല. മാര്ക്സിസമാവട്ടെ, ഫ്രഞ്ച് ഫെമിനിസമാവട്ടെ, പോസ്റ്റ് കൊളോണിയല് സിദ്ധാന്തമാവട്ടെ, ചരിത്രവാദമാകട്ടെ, കീഴാള പഠനമാവട്ടെ: എല്ലാം ഗായത്രി അപനിര്മാണകാചത്തിനു കീഴില് കൊണ്ടുവരുന്നു. ആയതിനാല് ഈ സൈദ്ധാന്തികയെ തങ്ങളുടേതെന്നു വിളിക്കാന് മാര്ക്സിസ്റ്റുകളോ ഫെമിനിസ്റ്റുകളോ പോസ്റ്റ് -കൊളോണിയല് തിയൊറിസ്റ്റുകളോ തയാറല്ല. താനിങ്ങനെ ഒരു കള്ളിക്കും പാകമാകാതെ, ആര്ക്കും വേണ്ടാതെ നില്ക്കുന്നതില് ഗായത്രി സ്പൈവാക് അതീവ സന്തുഷ്ടയുമാണ്.
അപനിര്മാണമെന്നോ വിനിര്മാണമെന്നോ വിവര്ത്തനം ചെയ്യാവുന്ന deconstruction ഭാഷാ ശാസ്ത്രത്തില്, ഉത്തരഘടനാവാദത്തില്, സാഹിത്യ വിമര്ശനത്തില്, ചരിത്രചിന്തയില് കുറച്ചൊന്നുമല്ല ഇളക്കങ്ങള് സൃഷ്ടിച്ചത്. പൂവേറും കല്ലേറും അതിന് ഒരുപോലെ കിട്ടി. പോള് ഡി മ്യാന്റെ ഗവേഷണ വിദ്യാര്ഥിയായിക്കഴിയുന്ന കാലത്ത് ഗായത്രി സ്പൈവാക്കിന് ദെരിദയുടെ ചിന്താപദ്ധതിയെക്കുറിച്ചു വിശേഷിച്ചൊരറിവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവരുടെ നിര്ദേശകനായിരുന്ന പോള് ഡി മ്യാനുപോലും ദെരിദയുടെ സിദ്ധാന്തവുമായി പരിചയമുണ്ടായിരുന്നില്ലെന്ന് അവര്തന്നെ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. എന്തിനധികം? അമേരിക്കയില് അധ്യാപികയായി ജോലി ചെയ്യുമ്പോള് ലൈബ്രറി ലിസ്റ്റില്നിന്ന് " De la Grammatologie' നീക്കം ചെയ്യാന് ഗായത്രി സ്പൈവാക് ശുപാര്ശ ചെയ്യുകപോലുമുണ്ടായി. പിന്നീട് ഈ പുസ്തകം വായിക്കാന് സംഗതി വന്നപ്പോഴാണ് അവര് അതിനു പൂര്ണമായി കീഴ്പെട്ടത്. എന്നാലീ ഉഗ്രന് ഗ്രന്ഥം ഒന്നു തര്ജമ ചെയ്തുനോക്കിയാലോ എന്നായി മനോരാജ്യം. വെറും വിവര്ത്തനം മാത്രം പോര, പഠനാത്മകമായ ഒരു മുഖവുരയും ആവശ്യമാണെന്ന് ഗായത്രിക്ക് ബോധ്യപ്പെട്ടു. ദെരിദയുടെ വിചാരപദ്ധതിയെ ഇംഗ്ളീഷുവായനക്കാര്ക്കായി വിശദീകരിക്കുന്നതില് അവരെഴുതിയ ആമുഖലേഖനം തീര്ത്തും വിജയിച്ചുവെന്നു പറയാം. പുസ്തകത്തിലേക്കുള്ള നല്ല വഴികാട്ടിയായി ആ 'പ്രിഫെസ്' പ്രവര്ത്തിച്ചു.
ഫിലോസഫിയില് തനിക്കുള്ള അവഗാഹം ഗായത്രി സ്പൈവാക് വെളിവാക്കുന്നുണ്ട്; പക്ഷേ അവര് സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തുന്നത് ഒരു സാഹിത്യ നിരൂപക എന്ന വേഷത്തിലാണ്. ഗായത്രി എഴുതി: ``When I first read 'Of Grammatology', I felt I understood what it was saying and that it was a better way of describing what I was already trying to do'' (ആദ്യമായി 'ഓഫ് ഗ്രമറ്റോളജി' വായിച്ചപ്പോള് അത് എന്താണ് പറയുന്നതെന്ന് മനസ്സിലായതായി എനിക്ക് തോന്നി. ഞാന് എന്തു ചെയ്യാന് പരിശ്രമിക്കുന്നുവോ, അതിനെ കൂടുതല് നന്നായി വിവരിക്കുന്ന മാര്ഗമാണ് ഈ പുസ്തകത്തിന്റേതെന്നു ബോധ്യമാവുകയും ചെയ്തു). എന്നിരിക്കിലും അപനിര്മാണം എന്ന ആശയ രൂപത്തോട് വിമര്ശനാത്മകമല്ലാത്ത ഒരു സമീപനമല്ല അവര് സ്വീകരിച്ചതെന്ന് തിരിച്ചറിയണം. വിനിര്മാണ പദ്ധതിയുടെ പ്രചാരകരെന്ന് സ്വയം പ്രഖ്യാപിച്ച ചില അമേരിക്കന് വിമര്ശകരില്നിന്നു തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു ഈ സമീപനം. ഡികണ്സ്ട്രക്ഷന്റെ രീതികളെ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും താനൊരു deconstructionist (അപനിര്മാണവാദി) അല്ലെന്നു ഗായത്രി പറയുകയുണ്ടായി. ഒരു രാഷ്ട്രീയ പരിപാടിയുടെ അടിസ്ഥാനമായി അപനിര്മാണത്തെ ഉപയോഗിക്കാമോ എന്ന കാര്യത്തില് അവര്ക്ക് സന്ദേഹമുണ്ടായിരുന്നു.
ഫെമിനിസ്റ്റ് സംവാദങ്ങളില് ഇടക്കും തലക്കും ഗായത്രി ഇടപെട്ടിട്ടുണ്ട്. രണ്ടു മുഖ്യ പ്രബന്ധങ്ങള് അവര് രചിച്ചു: (1) `French Feminism in an International Frame' (1981); (2) `Displacement and Discourse of Women' (1983). 1977ല് ജൂലിയ ക്രിസ്റ്റേവ രചിച്ച `About Chinese Women' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ വിമര്ശപാഠമാണ് ആദ്യത്തെ ലേഖനം. പടിഞ്ഞാറന് ഫെമിനിസ്റ്റ് ചിന്തക്ക് ഭാഷ നല്കുന്ന തിരക്കില് ക്രിസ്റ്റേവ തന്റെ സാംസ്കാരിക പരിപ്രേക്ഷ്യത്തിന്റെ പരിമിതി മറന്നുപോകുന്നുവെന്നാണ് ഗായത്രിയുടെ പരാതി. പാശ്ചാത്യ മാനദണ്ഡംകൊണ്ടു ചൈനീസ് സ്ത്രീ പരിസരങ്ങളെ അളക്കുന്നത് തെറ്റാണ്. ക്രിസ്റ്റേവയെ മാത്രമല്ല സിക്സൂസിനെയും ഗായത്രി കുടയുന്നുണ്ട്. ഇവര് രണ്ടുപേരും അവാന്ത്-ഗാര്ഡ് (avante- guarde: പുരോഗമനാത്മക പ്രസ്ഥാനം) എന്നതിനു വിപ്ളവപരമായ ഒരുള്ളടക്കമുണ്ടെന്നു ധരിച്ചുവശാവുന്നു. ഫ്രഞ്ച് ഫെമിനിസം ഒരു റാഡിക്കല് ചിന്താപദ്ധതിയാണെന്ന മൌഢ്യവും അവര്ക്കുണ്ട്. ഈ ബോധങ്ങളെയാണ് ഗായത്രി ചോദ്യം ചെയ്യുന്നത്. ‘Displacement and Discourse of Women'- എന്ന പ്രബന്ധവും ഇരുത്തിച്ചിന്തിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നാണ്. ചില സ്ത്രീരൂപകങ്ങള് -Female metaphors - ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്ന സംവാദങ്ങള് എങ്ങനെ പുരുഷ സംവാദങ്ങളായി മാറ്റപ്പെടുന്നു എന്നു തുറന്നുകാട്ടുകയാണ് ഗായത്രി സ്പൈവാക് ചെയ്യുന്നത്. സാഹിത്യത്തില്നിന്നും തത്വചിന്തയില്നിന്നും ഉദാഹരണങ്ങള് നിരത്തിക്കൊണ്ട് ഇക്കാര്യം വിശദീകരിക്കാമെന്ന് അവര് തെളിയിക്കുന്നു.
ലിംഗവൈജാത്യത്തിന്റെ ഭൌതിക മാനങ്ങള്ക്കകത്തുനിന്നുകൊണ്ട് അപനിര്മാതാക്കള്-de constructivists- സ്ത്രീയുടെ തിരസ്കൃതാവസ്ഥയെ അവരുടേതാക്കി മാറ്റാന് ആഗ്രഹിക്കുകയാണെന്നു സ്പൈവാക് വാദിക്കുന്നുണ്ട്. ആ തിരസ്കൃതാവസ്ഥ -(displacement)- ഏറ്റെടുക്കുന്നതോടെ, അവന്-പുരുഷന് -സ്ത്രീ സത്വത്തെ വീണ്ടും പുറംതള്ളുകയാണ്. 1986 ല് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ‘Feminism and Critical Thought' എന്ന പാഠത്തിലും ഫെമിനിസവും അപനിര്മാണവും തമ്മിലുള്ള വേഴ്ചയും സംഘര്ഷവും സ്പൈവാക് ചര്ച്ച ചെയ്യുന്നുണ്ട്. സ്ത്രീപക്ഷ വാദത്തിനു ഗുണപരമായ സംഭാവനകള് അപനിര്മാണ വേദാന്തം നല്കുന്നുണ്ട്; അതോടൊപ്പം ചില അപകടങ്ങളും സമ്മാനിക്കുന്നുണ്ട്: ഇതാണ് സ്പൈവാക്കിന്റെ കണ്ടെത്തല്. ഫെമിനിസത്തിന്റെ ഒരാഗോള സിദ്ധാന്തം - Global Theory- രൂപപ്പെടുത്താന് അപനിര്മാണം അനുവദിക്കുന്നില്ല. ദെരിദയുടെ ആദ്യ പാഠങ്ങളില് ഫ്രോയ്ഡിന്റെ - Phallo Centrism - ധ്വജകേന്ദ്രീകരണം- എന്ന ആശയത്തിന്റെ വിമര്ശനാത്മകമായ വിനിര്മിതി നടക്കുന്നുണ്ട്. അത് ഫെമിനിസ്റ്റ് സിദ്ധാന്തത്തിന് ഉപയോഗപ്രദമാണ്. ഫെമിനിസത്തോടും മാര്ക്സിസത്തോടും അനുഭാവമുള്ള ഒരു സാമൂഹ്യ വിമര്ശന പദ്ധതിക്കു ദെരിദയുടെ ഡികണ്സ്ട്രക്റ്റിവിസ്റ്റ് സമീപനം തീര്ച്ചയായും പ്രയോജനപ്പെടും.
'സബാള്ടേണ്' പഠനങ്ങളോട് വലിയ പ്രതിപത്തിയാണ് സ്പൈവാക് പ്രദര്ശിപ്പിക്കുന്നത്. രഞ്ജിത് ഗുഹയുടെ ആഭിമുഖ്യത്തിലുള്ള കീഴാള പാഠസമ്പ്രദായത്തെ 'ഡി കണ്സ്ട്രക്ടിവ് ഹിസ്റ്റോറിയോഗ്രാഫിയുടെ' -അപനിര്മിത ചരിത്ര പഠനത്തിന്റെ-ഒന്നാംതരം ഉദാഹരണമായാണ് ഗായത്രി സ്പൈവാക് വിലയിരുത്തിയത്. Subaltern എന്നത് ഒരു ബ്രിട്ടീഷ് സൈനിക പദമത്രെ. ക്യാപ്റ്റനുതാഴെയുള്ള കീഴുദ്യോഗസ്ഥനെയാണ് ഈ പദംകൊണ്ടു വ്യവഹരിക്കുന്നത് (പ്രൈവറ്റ്, കോര്പ്പൊറല് ഇത്യാദി). എന്നാല് സാഹിത്യ സിദ്ധാന്തത്തില്, വിമര്ശനത്തില്, സാമൂഹ്യപാഠത്തില് ഈ വാക്കിനു ഒരു ഗ്രാംഷിയന് അര്ഥമാണ്: കീഴാളന്, അധഃകൃതന്, പ്രോലിറ്റേറിയന്. ‘ Can the Subaltern Speak? '- എന്നൊരു വിലപ്പെട്ട സിദ്ധാന്തപാഠം 1983 ല് ഗായത്രി സ്പൈവാക് നമുക്കു നല്കി. ഫ്യൂക്കോയുടെയും മറ്റും എഴുത്തുകളില് കാണുന്ന ചരിത്ര രീതിശാസ്ത്രത്തെ ഈ പാഠത്തില് അവര് വിചാരണ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. കൊളോണിയല് കീഴാള വിഷയത്തെ എങ്ങനെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യാമെന്ന ആലോചന ഇവിടെ മുഖ്യമാകുന്നു. സബാള്ടേണ് സൌത്ത് ഏഷ്യന് സ്ത്രീ: അവളുടെ സ്വരൂപത്തിലാണ് ഗായത്രി ഊന്നുന്നത്. ഈ സ്വരൂപം ചിട്ടപ്പെടുത്തിയത് ആണ്കോയ്മയാണ്; അതിന്റെ പാരമ്പര്യമാണ്. ചരിത്രത്തെത്തന്നെ ഒരു പുനരെഴുത്തിനു വിധേയമാക്കണമെന്നു ഗായത്രി സ്പൈവാക്കും ആവശ്യപ്പെടുന്നു. പഴയ പോസിറ്റിവിസ്റ്റ് (പ്രകൃതി തത്വജ്ഞാനവാദപരമായ) ചരിത്രനിര്മാണത്തിന്റെ സങ്കേതങ്ങളും ശൈലികളുമാണ് പോസ്റ്റ് കൊളോണിയല്-കീഴാള ചരിത്ര നിര്മിതിയിലും പുരുഷാധീശപാണ്ഡിത്യം ഉപയോഗിച്ചു കാണുന്നത്. ഇവിടെ സ്ത്രീയുടെ ഉദാത്തവത്കരണം എന്ന കള്ളക്കളി നടക്കുന്നു. ഇതിനെ തുറന്നുകാട്ടണമെന്നാണ് ഗായത്രി സ്പൈവാക് വാദിക്കുന്നത്. ഒരു 'റാഡിക്കല് റീ തിംകിങ്' (തീവ്രസ്വഭാവമുള്ള രണ്ടാംവിചാരം) ചരിത്രപഠനത്തിലും സബാള്ടേണ് പാഠങ്ങളിലും അനിവാര്യമാകുന്നു.
അപനിര്മിതിയുടെ വിഘടന ശാസ്ത്രമുപയോഗിച്ച് മാര്ക്സിസത്തെയും പോസ്റ്റ്-കൊളോണിയലിസത്തെയും ഫെമിനിസത്തെയും വായിക്കാന് ശ്രമിക്കുകയാണ് ഗായത്രി സ്പൈവാക് ചെയ്യുന്നത്. ആധുനിക സിദ്ധാന്ത വിചാര സംവാദങ്ങള്ക്ക് അവരുടെ ആശയപരമായ സംഭാവന ഒട്ടും ചെറുതല്ല. വംശം, വര്ഗം, ജെന്ഡര് എന്നിവയെ അവ ആവശ്യപ്പെടുന്ന പ്രാധാന്യത്തോടെ പരിശോധിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഗായത്രി സിദ്ധാന്ത സംവിധാനം സാധിക്കുന്നത്. മൂന്നാംലോകത്തിന്റെ സാഹിത്യപാഠങ്ങളില് ഈ മൂന്നും എങ്ങനെ പ്രവര്ത്തിക്കുന്നുവെന്ന് അവര് വിലയിരുത്തുന്നു. വര്ത്തമാന വിചാര സൈദ്ധാന്തിക സംവാദത്തില് ഗായത്രി സ്പൈവാക് എന്ന വംഗവനിതയുടെ സ്ഥാനം ഒത്ത നടുവില്ത്തന്നെയാണ്.
*****
വി സുകുമാരന്, കടപ്പാട് : ദേശാഭിമാനി വാരിക
അധിക വായനയ്ക്ക് :
ഫെമിനിസ്റ്റ് സിദ്ധാന്ത വിചാരം
കാലം മറന്നുപോയ ഫെമിനിസ്റ്റ് - കേറ്റ് മില്ലറ്റ്
സിമണ് ദെ ബൊവെ - ഫ്രഞ്ച് ഫെമിനിസത്തിന്റെ വഴികാട്ടി...
ഫെമിനിസത്തിന്റെ മാര്ക്സിസ്റ്റ് മുഖങ്ങള്
നുണകള്, രഹസ്യങ്ങള്, നിശ്ശബ്ദതകള്: ഏഡ്റിയന് റി...
ഡേല് സ്പെന്ഡര് : ദി ക്രിംസണ് ഫെമിനിസ്റ്റ്
ലൂസ് ഇറിഗാറെ : ലിംഗവൈജാത്യത്തിന്റെ സിദ്ധാന്ത രൂപങ്...
അപനിര്മാണവും ഫെമിനിസവും: ഗായത്രി ചക്രബൊര്തി സ്പ...
കറുത്ത കത്രീനയുടെ സംഘകഥ
ഫെമിനിസത്തിന്റെ ഇന്ത്യന് രുചിഭേദങ്ങള്
ഫെമിനിസവും ഇന്ഡിംഗ്ളീഷ് നോവലും
സ്ത്രീപക്ഷവിചാരം, ചുരുക്കത്തില്
അറുപത്തെട്ടു കഴിഞ്ഞ ഗായത്രി കൊല്ക്കത്തയിലാണ് പിറന്നതും വളര്ന്നതും. നഗരാധിഷ്ഠിത മധ്യവര്ഗത്തിന്റെ സംസ്കാരമാണ് താന് ഉള്ക്കൊണ്ടതെന്ന് അവര്തന്നെ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. മിത ശീതോഷ്ണമായ ഒരു കാലാവസ്ഥയിലാണ് ബംഗാളിലെ മിഡില് ക്ളാസ് ബുദ്ധിജീവിതം പന്തലിച്ചിരുന്നതെന്നും അവര് നിരീക്ഷിക്കുന്നു. ഏതായാലും സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തര ഇന്ത്യന് ധിഷണാ ജീവിതത്തിനു ബംഗാള് നല്കിയ സംഭാവനയില് ഗായത്രി സ്പൈവാക് തീര്ച്ചയായും പെടും. 1959ല് കൊല്ക്കത്ത യൂണിവേഴ്സിറ്റിയില്നിന്ന് ഇംഗ്ളീഷ് സാഹിത്യത്തില് ബിരുദം നേടിയശേഷം ഗായത്രി പോയത് അമേരിക്കയിലേക്കാണ്. കോര്ണെല് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയില് ഉപരിപഠനത്തിന് അവസരമുണ്ടായി. അവിടെ നിന്നാണ് എംഎ ബിരുദം സമ്പാദിച്ചത്. പിഎച്ച്ഡിക്കു തയ്യാറെടുത്തപ്പോള് ഗൈഡായി കിട്ടിയത് പോള്ഡിമ്യാന് എന്ന ലോകപ്രശസ്ത സാഹിത്യ സൈദ്ധാന്തികനെ ആയിരുന്നു. അക്കാലത്തുതന്നെയാണ് കഥാനായിക ടാല്ബട്ട് സ്പൈവാക് എന്ന അമേരിക്കന് എഴുത്തുകാരനെ വരിക്കുന്നത്. അവരുടെ ദാമ്പത്യം പെട്ടെന്ന് അവസാനിക്കുകയുംചെയ്തു.
അപനിര്മാണ സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ വേദവ്യാസനായ ജേക്സ് ദെരിദയുടെ - "Of Grammatology' എന്ന ക്ളിഷ്ടപാഠം ഇംഗ്ളീഷിലേക്ക് മൊഴിമാറ്റിയതോടുകൂടിയാണ് ഗായത്രി ചക്രബൊര്തി സ്പൈവാക് ഒരു സാഹിത്യ നക്ഷത്രത്തിന്റെ തിളക്കം നേടിയത്. ചുമ്മാതങ്ങു തര്ജമ ചെയ്യുകയല്ല അവര് ചെയ്തത്. പുസ്തകത്തിനു പ്രഗത്ഭവും സാരവത്തുമായ ഒരു മുഖവുരയുമെഴുതി. മുഖവുരകളുടെ ചരിത്രത്തില് ഗായത്രിയുടെ അവതാരിക ഒരു വേറിട്ട സംഭവമാണെന്നു വിമര്ശകന്മാര് സര്ടിഫിക്കറ്റും നല്കി. പിന്നീട് ഈ വംഗവനിത തിരിഞ്ഞുനോക്കിയിട്ടില്ല. ഉത്തരഘടനാ സാഹിത്യനിരൂപണം, മാര്ക്സിസം, ഫെമിനിസം, പോസ്റ്റ് കൊളോണിയല് എഴുത്ത്, കീഴാള പഠനങ്ങള്... ഈ മേഖലകളിലൊക്കെ അവര് ഉത്സാഹപൂര്വം സഞ്ചരിച്ചു. അപനിര്മാണത്തിന്റെ ഉപകരണങ്ങളെ പരമാവധി പ്രയോജനപ്പെടുത്തി. ഒരുപാടെഴുതി. സംസ്കാരവിചാരത്തിന്റെ വേദികളില് നിറഞ്ഞുനിന്നു. അവലോണ് ഫൌണ്ടേഷന് പ്രൊഫസര്ഷിപ്പു നല്കി കൊളംബിയ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഈ ഇന്ത്യക്കാരിയെ ബഹുമാനിക്കുകയുമുണ്ടായി. 'Displacement and the Discourse of Women', 'Can the Subaltern Speak?', 'Outside in the Teaching Machine', A Critique of Post Colonial Reason', Death of Discipline എന്നീ ഗ്രന്ഥങ്ങള് വര്ത്തമാന ബുദ്ധിജീവിതത്തിനും സാഹിത്യസിദ്ധാന്ത സമാലോചനക്കും വലിയ മുതല്ക്കൂട്ടായി.ഒരു ഉപന്യാസത്തിന്റെയോ അഭിമുഖത്തിന്റെയോ രൂപമാണ് എഴുത്തില് ഗായത്രിക്കിഷ്ടം; പുസ്തകരൂപത്തിലുള്ള പ്രോജക്ടുകളല്ല. അവരുടെ ആദ്യ പുസ്തകം 'In Other Worlds: Essays on Cultural Politics(1987) മൂന്നു ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെടുന്നു. (1) കാനോനിക്കല് പാഠങ്ങളുടെ അതായത് പ്രകൃഷ്ട പുസ്തകങ്ങളുടെ ഉത്തരഘടനാത്മകമായ വായന. വെര്ജീനിയ വുള്ഫിന്റെ 'To The Light House' എന്ന നോവല് മുതല് ദാന്തെയുടെ 'Vita Nova' യും വേഡ്സ്വര്ത്തിന്റെ 'Prelude'ഉം വരെ ഈ സെക്ഷനില് പുനര്വായിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. രണ്ടാം ഭാഗം ഫെമിനിസം, മാര്ക്സിസം, അപനിര്മാണം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള സൈദ്ധാന്തിക ലേഖനങ്ങളത്രെ. മൂന്നാം ഭാഗത്തില് മഹാശ്വേതാദേവിയുടെ ചില ചെറുകഥകളുടെ ഭാഷാന്തരം വായിക്കാം. കൂടാതെ രണ്ടു കനപ്പെട്ട നിബന്ധങ്ങളുമുണ്ട്: ഒന്ന് പോസ്റ്റ് കൊളോണിയല് ചരിത്രപഠനത്തെക്കുറിച്ച്-അടിയാള പാഠങ്ങളെക്കുറിച്ച്- (Subaltern studies); രണ്ട് "A Literary Representation of the Subaltern : A Woman's Text from the Third World'. ഈ പ്രബന്ധത്തില് മഹാശ്വേതാദേവിയുടെ കഥാപ്രപഞ്ചത്തെ ഗായത്രി സ്പൈവാക് സൂക്ഷ്മമായി പുനര്വായിക്കുന്നു. 1990ല് പുറത്തുവന്ന "The Post-Colonial Critic' എന്ന പുസ്തകം ആസ്ത്രേലിയയിലും കനഡയിലും ഇന്ത്യയിലുമായി അവര് നല്കിയ അഭിമുഖങ്ങളുടെ സമാഹാരമാണ്. ചിലതൊക്കെ പ്രക്ഷേപണം ചെയ്യപ്പെട്ടവയുമാണ്. ഈ ഇന്റര്വ്യുകളില് ഉപയോഗിക്കുന്ന സംഭാഷണ മാതൃകയുണ്ടല്ലോ, അതിനോട് ഗായത്രി സ്പൈവാക്കിന് വലിയ താല്പര്യമാണ്. ഇത്തരം അഭിമുഖങ്ങള്ക്കിടയില് ചിലപ്പോള് ഒന്ന് അന്ധാളിച്ചുവെന്നു വരാം; ഒന്നു പാളിയെന്നുവരാം. അതിനൊരു പ്രത്യേക രസമുണ്ട് എന്നാണ് ഈ എഴുത്തുകാരി പറയുന്നത്. "lt is always interesting to see one's own slips'' (സ്വന്തം വഴുക്കലുകള് കാണുന്നത് രസകരമാണ്) എന്നാണ് ഗായത്രിയുടെ അഭിപ്രായം.
"Outside in the Teaching Machine' (OTM) എന്ന പുസ്തകം വിപുലമായി പ്രചരിച്ചു. അമേരിക്കയിലെ യൂണിവേഴ്സിറ്റികളില് നടക്കുന്ന 'മാര്ജിനാലിറ്റി' പഠനങ്ങളുടെ സ്ഫോടനത്തെക്കുറിച്ചാണ് ഗായത്രി സ്പൈവാക് ഈ കൃതിയില് മുഖ്യമായും പ്രതിപാദിക്കുന്നത്. 1980 കള്ക്കുശേഷമാണ് മാര്ജിനല് പഠനങ്ങള് പ്രബലമായത്. അതോടൊപ്പംതന്നെ തന്റെ ഇഷ്ടവിഷയങ്ങളിലേക്ക് ഈ എഴുത്തുകാരി തിരിച്ചുവരുന്നുമുണ്ട്; മാര്ക്സിസം, ഫെമിനിസം, ദെരിദ, ഫ്യൂക്കോ, മഹാശ്വേതാദേവി. പോസ്റ്റ് കൊളോണിയല് പാഠങ്ങളിലും അവരുടെ ശ്രദ്ധ പതിയുന്നുണ്ട്. ഖുറേശിയുടെ "Sammy and Rosie Get Laid';സല്മാന് റുഷ്ദിയുടെ ‘Satanic Verses' എന്നീ കൃതികള് ഈ വിമര്ശക വിചാരണ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. സാംസ്കാരിക പഠനങ്ങളെ വിമര്ശനബുദ്ധ്യാ അവലോകനം ചെയ്യാന് ഗായത്രി ശ്രമിക്കുന്നു. ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ശീര്ഷകമുണ്ടല്ലോ "Outside in the Teaching Machine' അതിനുതന്നെ പല അര്ഥതലങ്ങളുമുണ്ട്. എഴുത്തുകാരിയുടെ വിരോധാഭാസപരമെന്നു പറയാവുന്ന നിലപാടുകളെ ഈ തലക്കെട്ട് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ടീച്ചിങ്മെഷിന് എന്ന സംവിധാനത്തിനു പുറത്തുനിന്നുകൊണ്ട് അവര് സാംസ്കാരത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു. അതേസമയം ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ അകത്തുനിന്നുകൊണ്ട്, അതിന്റെ രീതിശാസ്ത്രം സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട് അധ്യാപനം നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത് ഒരു "Paradoxical Practice'-വിരോധാഭാസ പ്രവര്ത്തനം -ആണെന്ന് ഗായത്രി സ്പൈവാക് തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ട്.
സ്പൈവാക് ഒരു ഫെമിനിസ്റ്റ് എന്നും മാര്ക്സിസ്റ്റ് എന്നും ഡികണ്സ്ട്രക്ഷണിസ്റ്റ് എന്നും വര്ഗീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അവര് ഈ വര്ഗീകരണത്തെ എതിര്ക്കാറുമില്ല. അവരുടെ സിദ്ധാന്തപരമായ നിലപാടുകളുമായി ഈ ആശയരീതികളെയൊക്കെ ഇണക്കിച്ചേര്ക്കാന് കഴിയുമെന്നു സ്പൈവാക് കരുതുന്നു. ഇവയൊക്കെയും പരസ്പര ബന്ധിതമാണെന്ന ധാരണയും അവര്ക്കുണ്ട്. അവരുടെ സിദ്ധാന്ത രൂപവത്കരണങ്ങളെ സ്വാധീനിച്ചത് അമേരിക്കന് അക്കാദമിക് ജീവിതമാണെന്നതില് സംശയമില്ല. അപനിര്മിതിയുടെ കണ്ണാടിയില്ക്കൂടിയല്ലാതെ ഒരു സിദ്ധാന്ത പദ്ധതിയെയും അവര്ക്കു നിരീക്ഷിക്കാനാവില്ല. മാര്ക്സിസമാവട്ടെ, ഫ്രഞ്ച് ഫെമിനിസമാവട്ടെ, പോസ്റ്റ് കൊളോണിയല് സിദ്ധാന്തമാവട്ടെ, ചരിത്രവാദമാകട്ടെ, കീഴാള പഠനമാവട്ടെ: എല്ലാം ഗായത്രി അപനിര്മാണകാചത്തിനു കീഴില് കൊണ്ടുവരുന്നു. ആയതിനാല് ഈ സൈദ്ധാന്തികയെ തങ്ങളുടേതെന്നു വിളിക്കാന് മാര്ക്സിസ്റ്റുകളോ ഫെമിനിസ്റ്റുകളോ പോസ്റ്റ് -കൊളോണിയല് തിയൊറിസ്റ്റുകളോ തയാറല്ല. താനിങ്ങനെ ഒരു കള്ളിക്കും പാകമാകാതെ, ആര്ക്കും വേണ്ടാതെ നില്ക്കുന്നതില് ഗായത്രി സ്പൈവാക് അതീവ സന്തുഷ്ടയുമാണ്.
അപനിര്മാണമെന്നോ വിനിര്മാണമെന്നോ വിവര്ത്തനം ചെയ്യാവുന്ന deconstruction ഭാഷാ ശാസ്ത്രത്തില്, ഉത്തരഘടനാവാദത്തില്, സാഹിത്യ വിമര്ശനത്തില്, ചരിത്രചിന്തയില് കുറച്ചൊന്നുമല്ല ഇളക്കങ്ങള് സൃഷ്ടിച്ചത്. പൂവേറും കല്ലേറും അതിന് ഒരുപോലെ കിട്ടി. പോള് ഡി മ്യാന്റെ ഗവേഷണ വിദ്യാര്ഥിയായിക്കഴിയുന്ന കാലത്ത് ഗായത്രി സ്പൈവാക്കിന് ദെരിദയുടെ ചിന്താപദ്ധതിയെക്കുറിച്ചു വിശേഷിച്ചൊരറിവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവരുടെ നിര്ദേശകനായിരുന്ന പോള് ഡി മ്യാനുപോലും ദെരിദയുടെ സിദ്ധാന്തവുമായി പരിചയമുണ്ടായിരുന്നില്ലെന്ന് അവര്തന്നെ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. എന്തിനധികം? അമേരിക്കയില് അധ്യാപികയായി ജോലി ചെയ്യുമ്പോള് ലൈബ്രറി ലിസ്റ്റില്നിന്ന് " De la Grammatologie' നീക്കം ചെയ്യാന് ഗായത്രി സ്പൈവാക് ശുപാര്ശ ചെയ്യുകപോലുമുണ്ടായി. പിന്നീട് ഈ പുസ്തകം വായിക്കാന് സംഗതി വന്നപ്പോഴാണ് അവര് അതിനു പൂര്ണമായി കീഴ്പെട്ടത്. എന്നാലീ ഉഗ്രന് ഗ്രന്ഥം ഒന്നു തര്ജമ ചെയ്തുനോക്കിയാലോ എന്നായി മനോരാജ്യം. വെറും വിവര്ത്തനം മാത്രം പോര, പഠനാത്മകമായ ഒരു മുഖവുരയും ആവശ്യമാണെന്ന് ഗായത്രിക്ക് ബോധ്യപ്പെട്ടു. ദെരിദയുടെ വിചാരപദ്ധതിയെ ഇംഗ്ളീഷുവായനക്കാര്ക്കായി വിശദീകരിക്കുന്നതില് അവരെഴുതിയ ആമുഖലേഖനം തീര്ത്തും വിജയിച്ചുവെന്നു പറയാം. പുസ്തകത്തിലേക്കുള്ള നല്ല വഴികാട്ടിയായി ആ 'പ്രിഫെസ്' പ്രവര്ത്തിച്ചു.
ഫിലോസഫിയില് തനിക്കുള്ള അവഗാഹം ഗായത്രി സ്പൈവാക് വെളിവാക്കുന്നുണ്ട്; പക്ഷേ അവര് സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തുന്നത് ഒരു സാഹിത്യ നിരൂപക എന്ന വേഷത്തിലാണ്. ഗായത്രി എഴുതി: ``When I first read 'Of Grammatology', I felt I understood what it was saying and that it was a better way of describing what I was already trying to do'' (ആദ്യമായി 'ഓഫ് ഗ്രമറ്റോളജി' വായിച്ചപ്പോള് അത് എന്താണ് പറയുന്നതെന്ന് മനസ്സിലായതായി എനിക്ക് തോന്നി. ഞാന് എന്തു ചെയ്യാന് പരിശ്രമിക്കുന്നുവോ, അതിനെ കൂടുതല് നന്നായി വിവരിക്കുന്ന മാര്ഗമാണ് ഈ പുസ്തകത്തിന്റേതെന്നു ബോധ്യമാവുകയും ചെയ്തു). എന്നിരിക്കിലും അപനിര്മാണം എന്ന ആശയ രൂപത്തോട് വിമര്ശനാത്മകമല്ലാത്ത ഒരു സമീപനമല്ല അവര് സ്വീകരിച്ചതെന്ന് തിരിച്ചറിയണം. വിനിര്മാണ പദ്ധതിയുടെ പ്രചാരകരെന്ന് സ്വയം പ്രഖ്യാപിച്ച ചില അമേരിക്കന് വിമര്ശകരില്നിന്നു തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു ഈ സമീപനം. ഡികണ്സ്ട്രക്ഷന്റെ രീതികളെ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും താനൊരു deconstructionist (അപനിര്മാണവാദി) അല്ലെന്നു ഗായത്രി പറയുകയുണ്ടായി. ഒരു രാഷ്ട്രീയ പരിപാടിയുടെ അടിസ്ഥാനമായി അപനിര്മാണത്തെ ഉപയോഗിക്കാമോ എന്ന കാര്യത്തില് അവര്ക്ക് സന്ദേഹമുണ്ടായിരുന്നു.
ഫെമിനിസ്റ്റ് സംവാദങ്ങളില് ഇടക്കും തലക്കും ഗായത്രി ഇടപെട്ടിട്ടുണ്ട്. രണ്ടു മുഖ്യ പ്രബന്ധങ്ങള് അവര് രചിച്ചു: (1) `French Feminism in an International Frame' (1981); (2) `Displacement and Discourse of Women' (1983). 1977ല് ജൂലിയ ക്രിസ്റ്റേവ രചിച്ച `About Chinese Women' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ വിമര്ശപാഠമാണ് ആദ്യത്തെ ലേഖനം. പടിഞ്ഞാറന് ഫെമിനിസ്റ്റ് ചിന്തക്ക് ഭാഷ നല്കുന്ന തിരക്കില് ക്രിസ്റ്റേവ തന്റെ സാംസ്കാരിക പരിപ്രേക്ഷ്യത്തിന്റെ പരിമിതി മറന്നുപോകുന്നുവെന്നാണ് ഗായത്രിയുടെ പരാതി. പാശ്ചാത്യ മാനദണ്ഡംകൊണ്ടു ചൈനീസ് സ്ത്രീ പരിസരങ്ങളെ അളക്കുന്നത് തെറ്റാണ്. ക്രിസ്റ്റേവയെ മാത്രമല്ല സിക്സൂസിനെയും ഗായത്രി കുടയുന്നുണ്ട്. ഇവര് രണ്ടുപേരും അവാന്ത്-ഗാര്ഡ് (avante- guarde: പുരോഗമനാത്മക പ്രസ്ഥാനം) എന്നതിനു വിപ്ളവപരമായ ഒരുള്ളടക്കമുണ്ടെന്നു ധരിച്ചുവശാവുന്നു. ഫ്രഞ്ച് ഫെമിനിസം ഒരു റാഡിക്കല് ചിന്താപദ്ധതിയാണെന്ന മൌഢ്യവും അവര്ക്കുണ്ട്. ഈ ബോധങ്ങളെയാണ് ഗായത്രി ചോദ്യം ചെയ്യുന്നത്. ‘Displacement and Discourse of Women'- എന്ന പ്രബന്ധവും ഇരുത്തിച്ചിന്തിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നാണ്. ചില സ്ത്രീരൂപകങ്ങള് -Female metaphors - ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്ന സംവാദങ്ങള് എങ്ങനെ പുരുഷ സംവാദങ്ങളായി മാറ്റപ്പെടുന്നു എന്നു തുറന്നുകാട്ടുകയാണ് ഗായത്രി സ്പൈവാക് ചെയ്യുന്നത്. സാഹിത്യത്തില്നിന്നും തത്വചിന്തയില്നിന്നും ഉദാഹരണങ്ങള് നിരത്തിക്കൊണ്ട് ഇക്കാര്യം വിശദീകരിക്കാമെന്ന് അവര് തെളിയിക്കുന്നു.
ലിംഗവൈജാത്യത്തിന്റെ ഭൌതിക മാനങ്ങള്ക്കകത്തുനിന്നുകൊണ്ട് അപനിര്മാതാക്കള്-de constructivists- സ്ത്രീയുടെ തിരസ്കൃതാവസ്ഥയെ അവരുടേതാക്കി മാറ്റാന് ആഗ്രഹിക്കുകയാണെന്നു സ്പൈവാക് വാദിക്കുന്നുണ്ട്. ആ തിരസ്കൃതാവസ്ഥ -(displacement)- ഏറ്റെടുക്കുന്നതോടെ, അവന്-പുരുഷന് -സ്ത്രീ സത്വത്തെ വീണ്ടും പുറംതള്ളുകയാണ്. 1986 ല് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ‘Feminism and Critical Thought' എന്ന പാഠത്തിലും ഫെമിനിസവും അപനിര്മാണവും തമ്മിലുള്ള വേഴ്ചയും സംഘര്ഷവും സ്പൈവാക് ചര്ച്ച ചെയ്യുന്നുണ്ട്. സ്ത്രീപക്ഷ വാദത്തിനു ഗുണപരമായ സംഭാവനകള് അപനിര്മാണ വേദാന്തം നല്കുന്നുണ്ട്; അതോടൊപ്പം ചില അപകടങ്ങളും സമ്മാനിക്കുന്നുണ്ട്: ഇതാണ് സ്പൈവാക്കിന്റെ കണ്ടെത്തല്. ഫെമിനിസത്തിന്റെ ഒരാഗോള സിദ്ധാന്തം - Global Theory- രൂപപ്പെടുത്താന് അപനിര്മാണം അനുവദിക്കുന്നില്ല. ദെരിദയുടെ ആദ്യ പാഠങ്ങളില് ഫ്രോയ്ഡിന്റെ - Phallo Centrism - ധ്വജകേന്ദ്രീകരണം- എന്ന ആശയത്തിന്റെ വിമര്ശനാത്മകമായ വിനിര്മിതി നടക്കുന്നുണ്ട്. അത് ഫെമിനിസ്റ്റ് സിദ്ധാന്തത്തിന് ഉപയോഗപ്രദമാണ്. ഫെമിനിസത്തോടും മാര്ക്സിസത്തോടും അനുഭാവമുള്ള ഒരു സാമൂഹ്യ വിമര്ശന പദ്ധതിക്കു ദെരിദയുടെ ഡികണ്സ്ട്രക്റ്റിവിസ്റ്റ് സമീപനം തീര്ച്ചയായും പ്രയോജനപ്പെടും.
'സബാള്ടേണ്' പഠനങ്ങളോട് വലിയ പ്രതിപത്തിയാണ് സ്പൈവാക് പ്രദര്ശിപ്പിക്കുന്നത്. രഞ്ജിത് ഗുഹയുടെ ആഭിമുഖ്യത്തിലുള്ള കീഴാള പാഠസമ്പ്രദായത്തെ 'ഡി കണ്സ്ട്രക്ടിവ് ഹിസ്റ്റോറിയോഗ്രാഫിയുടെ' -അപനിര്മിത ചരിത്ര പഠനത്തിന്റെ-ഒന്നാംതരം ഉദാഹരണമായാണ് ഗായത്രി സ്പൈവാക് വിലയിരുത്തിയത്. Subaltern എന്നത് ഒരു ബ്രിട്ടീഷ് സൈനിക പദമത്രെ. ക്യാപ്റ്റനുതാഴെയുള്ള കീഴുദ്യോഗസ്ഥനെയാണ് ഈ പദംകൊണ്ടു വ്യവഹരിക്കുന്നത് (പ്രൈവറ്റ്, കോര്പ്പൊറല് ഇത്യാദി). എന്നാല് സാഹിത്യ സിദ്ധാന്തത്തില്, വിമര്ശനത്തില്, സാമൂഹ്യപാഠത്തില് ഈ വാക്കിനു ഒരു ഗ്രാംഷിയന് അര്ഥമാണ്: കീഴാളന്, അധഃകൃതന്, പ്രോലിറ്റേറിയന്. ‘ Can the Subaltern Speak? '- എന്നൊരു വിലപ്പെട്ട സിദ്ധാന്തപാഠം 1983 ല് ഗായത്രി സ്പൈവാക് നമുക്കു നല്കി. ഫ്യൂക്കോയുടെയും മറ്റും എഴുത്തുകളില് കാണുന്ന ചരിത്ര രീതിശാസ്ത്രത്തെ ഈ പാഠത്തില് അവര് വിചാരണ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. കൊളോണിയല് കീഴാള വിഷയത്തെ എങ്ങനെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യാമെന്ന ആലോചന ഇവിടെ മുഖ്യമാകുന്നു. സബാള്ടേണ് സൌത്ത് ഏഷ്യന് സ്ത്രീ: അവളുടെ സ്വരൂപത്തിലാണ് ഗായത്രി ഊന്നുന്നത്. ഈ സ്വരൂപം ചിട്ടപ്പെടുത്തിയത് ആണ്കോയ്മയാണ്; അതിന്റെ പാരമ്പര്യമാണ്. ചരിത്രത്തെത്തന്നെ ഒരു പുനരെഴുത്തിനു വിധേയമാക്കണമെന്നു ഗായത്രി സ്പൈവാക്കും ആവശ്യപ്പെടുന്നു. പഴയ പോസിറ്റിവിസ്റ്റ് (പ്രകൃതി തത്വജ്ഞാനവാദപരമായ) ചരിത്രനിര്മാണത്തിന്റെ സങ്കേതങ്ങളും ശൈലികളുമാണ് പോസ്റ്റ് കൊളോണിയല്-കീഴാള ചരിത്ര നിര്മിതിയിലും പുരുഷാധീശപാണ്ഡിത്യം ഉപയോഗിച്ചു കാണുന്നത്. ഇവിടെ സ്ത്രീയുടെ ഉദാത്തവത്കരണം എന്ന കള്ളക്കളി നടക്കുന്നു. ഇതിനെ തുറന്നുകാട്ടണമെന്നാണ് ഗായത്രി സ്പൈവാക് വാദിക്കുന്നത്. ഒരു 'റാഡിക്കല് റീ തിംകിങ്' (തീവ്രസ്വഭാവമുള്ള രണ്ടാംവിചാരം) ചരിത്രപഠനത്തിലും സബാള്ടേണ് പാഠങ്ങളിലും അനിവാര്യമാകുന്നു.
അപനിര്മിതിയുടെ വിഘടന ശാസ്ത്രമുപയോഗിച്ച് മാര്ക്സിസത്തെയും പോസ്റ്റ്-കൊളോണിയലിസത്തെയും ഫെമിനിസത്തെയും വായിക്കാന് ശ്രമിക്കുകയാണ് ഗായത്രി സ്പൈവാക് ചെയ്യുന്നത്. ആധുനിക സിദ്ധാന്ത വിചാര സംവാദങ്ങള്ക്ക് അവരുടെ ആശയപരമായ സംഭാവന ഒട്ടും ചെറുതല്ല. വംശം, വര്ഗം, ജെന്ഡര് എന്നിവയെ അവ ആവശ്യപ്പെടുന്ന പ്രാധാന്യത്തോടെ പരിശോധിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഗായത്രി സിദ്ധാന്ത സംവിധാനം സാധിക്കുന്നത്. മൂന്നാംലോകത്തിന്റെ സാഹിത്യപാഠങ്ങളില് ഈ മൂന്നും എങ്ങനെ പ്രവര്ത്തിക്കുന്നുവെന്ന് അവര് വിലയിരുത്തുന്നു. വര്ത്തമാന വിചാര സൈദ്ധാന്തിക സംവാദത്തില് ഗായത്രി സ്പൈവാക് എന്ന വംഗവനിതയുടെ സ്ഥാനം ഒത്ത നടുവില്ത്തന്നെയാണ്.
*****
വി സുകുമാരന്, കടപ്പാട് : ദേശാഭിമാനി വാരിക
അധിക വായനയ്ക്ക് :
ഫെമിനിസ്റ്റ് സിദ്ധാന്ത വിചാരം
കാലം മറന്നുപോയ ഫെമിനിസ്റ്റ് - കേറ്റ് മില്ലറ്റ്
സിമണ് ദെ ബൊവെ - ഫ്രഞ്ച് ഫെമിനിസത്തിന്റെ വഴികാട്ടി...
ഫെമിനിസത്തിന്റെ മാര്ക്സിസ്റ്റ് മുഖങ്ങള്
നുണകള്, രഹസ്യങ്ങള്, നിശ്ശബ്ദതകള്: ഏഡ്റിയന് റി...
ഡേല് സ്പെന്ഡര് : ദി ക്രിംസണ് ഫെമിനിസ്റ്റ്
ലൂസ് ഇറിഗാറെ : ലിംഗവൈജാത്യത്തിന്റെ സിദ്ധാന്ത രൂപങ്...
അപനിര്മാണവും ഫെമിനിസവും: ഗായത്രി ചക്രബൊര്തി സ്പ...
കറുത്ത കത്രീനയുടെ സംഘകഥ
ഫെമിനിസത്തിന്റെ ഇന്ത്യന് രുചിഭേദങ്ങള്
ഫെമിനിസവും ഇന്ഡിംഗ്ളീഷ് നോവലും
സ്ത്രീപക്ഷവിചാരം, ചുരുക്കത്തില്
ലൂസ് ഇറിഗാറെ : ലിംഗവൈജാത്യത്തിന്റെ സിദ്ധാന്ത രൂപങ്ങള്
ലൂസ് ഇറിഗാറെ, ജൂലിയ ക്രിസ്റ്റേവ, ഹെലന് സിക്സ്യൂ-ഈ പ്രതിഭകളെ ഫ്രഞ്ച് ഫെമിനിസത്തിന്റെ ത്രിമൂര്ത്തികള് എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കാറുള്ളത്. കേള്ക്കാനൊരു രസമുണ്ടെങ്കിലും ഇതത്ര ശരിയല്ല. ഇവരുടെ കാഴ്ചപ്പാടും രാഷ്ട്രീയവും പ്രത്യയശാസ്ത്രവും സമീപനവുമൊക്കെ വ്യത്യസ്തമാണ്. അവര്ക്ക് പൊതുവായുണ്ടെന്ന് പറയാവുന്നത് രണ്ട് കാര്യങ്ങളാണ്: ഒന്ന്, തീവ്രമായ സ്ത്രീപക്ഷ താല്പര്യം. രണ്ട്, മനോവിശ്ളേഷണ പദ്ധതിയുമായുള്ള വേഴ്ച.
ലൂസ് ഇറിഗാറെ (Luce Irigaray) സര്വതന്ത്ര സ്വതന്ത്രമായ ഒരു ഫെമിനിസ്റ്റ് ദാര്ശനികയും സിദ്ധാന്തവാദിയുമാണ്. ഭാഷാശാസ്ത്ര വിജ്ഞാനീയത്തിലും അവര്ക്ക് അഗാധമായ അറിവും ഗവേഷണാനുഭവവും പ്രയോഗപരിചയവും അവകാശപ്പെടാം. തികച്ചും തന്റേതായ ഒരു സഞ്ചാരപഥം ഈ തിയറിസ്റ്റ് പാകപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
1932ല് ബെല്ജിയത്തിലാണ് ലൂസ് ജനിച്ചത്. 1960 കളുടെ തുടക്കത്തില് അവര് ഫ്രാന്സിലേക്ക് കടന്നു. സൈക്കോളജിയില് മാസ്റ്റേഴ്സ് ബിരുദം നേടിയത് പ്രസിദ്ധമായ പാരീസ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയില്നിന്നായിരുന്നു. സൈക്കോ പാത്തോളജിയില് ഒരു ഡിപ്ളോമയും കരസ്ഥമാക്കി. ജേക്സ് ലക്കന് എന്ന വിഖ്യാത മാനോവിശ്ളേഷണ വിദഗ്ധന്റെ സെമിനാറുകളില് ലൂസ് പങ്കെടുത്തതും അക്കാലത്താണ്. കിഴക്കന് പാരീസില് ലക്കന്റെ ആദ്യവസാനത്തില് ഒരു ഫ്രോയ്ഡിയന് മനഃശാസ്ത്ര പഠനകേന്ദ്രം (EFP- French psychoanalytic professional body) കേമമായി നടന്നിരുന്നു. വലിയ താല്പര്യത്തോടുകൂടിയാണ് ലൂസ് ഇറിഗാറെ അവിടെ ഒരു ഫാക്കല്ട്ടി മെമ്പറായിച്ചേര്ന്നത്. എന്നാല് ലക്കനുമായുണ്ടായ അഭിപ്രായഭിന്നതമൂലം അവര്ക്ക് ആ ജോലി നഷ്ടപ്പെട്ടു. 1968ല് ലൂസിന് ലിംഗ്വിസ്റ്റിക്സില് ഡോക്ടറേറ്റ് കിട്ടിയിരുന്നു. അവരുടെ രണ്ടാമത്തെ ഡോക്ടറേറ്റ് പ്രബന്ധമായിരുന്നു "Speculum of the Other Woman,"
1982ല് റോട്ടര്ഡാമിലെ എറാസ്മസ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയില് അവര് ഫിലോസഫി പഠിപ്പിച്ചു. അക്കാലത്താണ് An Ethics of Sexual Difference എന്ന പ്രാമാണിക പാഠം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്. രണ്ടുകൊല്ലം മുമ്പ് ലണ്ടന് യൂണിവേഴ്സിറ്റി കോളേജ് ഓണററി ഡോക്ടറേറ്റ് നല്കി ലൂസ് ഇറിഗാറെയെ ബഹുമാനിക്കുകയുമുണ്ടായി.
ഒരു പെണ്പക്ഷ സൈദ്ധാന്തിക എന്ന നിലയില് ലൂസ് പാശ്ചാത്യ തത്വചിന്തയുടെ പുരുഷാധിപത്യപരമായ അടിസ്ഥാനപ്രമാണങ്ങളെയാണ് ചോദ്യംചെയ്തത്; ആ അസ്തിവാരത്തെയാണ് അട്ടിമറിക്കാന് യത്നിച്ചത്. This Sex Which Is Not One എന്ന പാഠത്തില് സ്ത്രൈണ (feminine) മാതൃ (maternal) താല്പര്യങ്ങളുടെ അടിച്ചമര്ത്തല് വ്യവസ്ഥയെ അവര് പരിശോധിക്കുന്നുണ്ട്. 'ദി മാസ്ക്യുലിന്' (പുരുഷപരം) എന്ന ഘടകത്തിന്റെ ധീരോദാത്തവത്കരണമാണ് പേട്രിയാര്ക്കല് സമൂഹത്തില്, ഉഭയലൈംഗിക വ്യവസ്ഥയില്, നിരന്തരം നടക്കുന്നത്. ഇത് സ്ത്രൈണ ലൈംഗികതയുടെ ചലനാത്മകമായ ബഹുലീകരണ സ്വഭാവത്തിന് (multiplicity) നാശഹേതുകമത്രെ. സ്ത്രീയുടെ ജീവശാസ്ത്രപരമായ 'duality' (ദ്വൈതഭാവം) അവള്തന്നെ ആവര്ത്തിച്ചുറപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇങ്ങനെ മാത്രമേ ഭാഷാപരമായ വിനിമയത്തില് നിറഞ്ഞുനില്ക്കുന്ന പുരുഷസംവാദത്തെ സ്ത്രീക്ക് പ്രതിരോധിക്കാന് കഴിയൂ. സ്ത്രീസ്വത്വത്തെ ഒരു അപ്രവര്ത്തകമായ, നിര്വികാരമായ, നിഷേധാത്മകമായ 'ഇട'മായി (Space) പുരുഷസംവാദം വീക്ഷിച്ചുപോരുന്നു. ആണിന്റെ ത്വരയുടെ, കാമത്തിന്റെ, ആര്ത്തിയുടെ ഒരു പാത്രം മാത്രമായി പെണ്ണിന്റെ ശരീരം സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ അവസ്ഥക്കെതിരായാണ് പ്രവര്ത്തിക്കേണ്ടത് എന്ന് ലൂസ് ഇറിഗാറെ വാദിക്കുന്നു. അവരുടെ നിലപാടുകള് മിക്കതും ഉഭയലൈംഗിക സംസ്കാരത്തിന്റെ ചിട്ടവട്ടങ്ങളെ ചോദ്യംചെയ്യുന്നുണ്ട്. 'man's desire and woman's are strangers to each other.' എന്നാണ് ലൂസ് സിദ്ധാന്തിച്ചത് (പുരുഷകാമവും സ്ത്രീകാമവും പരസ്പരം അപരിചിതരാണ്). അവര് പറഞ്ഞ മറ്റൊരു കാര്യവും ഏറെ ശ്രദ്ധേയമാകുന്നു. 'Exploitation of woman is based on sexual difference and can be removed through sexual difference' (സ്ത്രീ ചൂഷണം ലൈംഗികവ്യത്യസ്തതയില് വേരുറപ്പിച്ചതാണ്. ലൈംഗികവ്യത്യസ്തതയില് കൂടി മാത്രമേ അത്-ചൂഷണം-അവസാനിപ്പിക്കാനും കഴിയൂ).
പെണ് ലൈംഗികതക്ക് ഇറിഗാറെ നല്കുന്ന നിര്വചനമുണ്ടല്ലോ, അത് പൂര്ണമായും സ്ത്രീശരീരത്തില് കേന്ദ്രീകരിച്ചുകൊണ്ടാണ്. സ്ത്രീയുടെ ലൈംഗികദാഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ അപഗ്രഥനവും പെണ്ശരീരത്തില് ഊന്നിക്കൊണ്ടുള്ളതാണ്. സ്ത്രീശരീരമെന്നത് ഒരു ഒറ്റ ലൈംഗികാവയവമായി (sexual organ) തരംതാഴ്ത്തപ്പെടേണ്ട ഒന്നല്ലെന്ന് ഇറിഗാറെ പറയുന്നു. അങ്ങനെ കാണാന് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത് പുരുഷാധീശസമൂഹമാണ്. ധ്വജത്തിന്റെ 'primacy' - മുഖ്യത- സ്ഥാപിക്കുന്നതിന്, അടിച്ചേല്പ്പിക്കുന്നതിന്, ആണിന് ഈ സങ്കല്പ്പം ആവശ്യമായിവരുന്നു. ധ്വജം പ്രധാനം; യോനി അപ്രധാനം: ഇങ്ങനെയാണ് പ്രചാരണം. The other-മറ്റേത്-എന്ന ലൂസ് ഇറിഗാറെയുടെ ആശയമുണ്ടല്ലോ, അത് സ്ത്രൈണത്തെ (feminine) പുനര്നിര്വചിക്കലാകുന്നു. ഈ പുനര്നിര്വചനമാകട്ടെ, പുരുഷാധീശത്വം, തന്തവാഴ്ച നിര്മിച്ച ആണ്കേന്ദ്രിത ലൈംഗിക നിര്വചനങ്ങളെ നിരാകരിക്കുന്നു. നേരത്തെ പറഞ്ഞ otherness -അപരത-ലൈംഗികമായി വര്ത്തിക്കുന്നത് സ്ത്രീശരീരത്തിലാണെന്നാണ് ഇറിഗാറെയുടെ വാദം. ഈ 'അപരത'യില് (otherness) നിന്നാണ് പുരുഷ ലൈംഗിക രൂപശാസ്ത്രത്തിന് ഒരു ബദല് ഉരുത്തിരിയുന്നത്. സ്ത്രീ 'ഫിമേല് സ്പേസ്' - പെണ് ഇടം - തിരിച്ചുപിടിക്കേണ്ടതുണ്ട്. പുരുഷനെ തീര്ത്തും ഒഴിവാക്കിക്കൊണ്ടുമാത്രമേ ഈ തിരിച്ചുപിടിക്കല് സാധ്യമാവൂ. exclusion (നിഷേധം/ബഹിഷ്കരണം) എന്ന പദമാണ് ഈ സന്ദര്ഭത്തില് ലൂസ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഉഭയ ലൈംഗികത, മാതൃത്വം എന്നൊക്കെപ്പറയുന്ന സംഗതികളെ അവര് തള്ളിക്കളയുന്നു. കാരണം ഇവയൊക്കെ സ്ത്രീശരീരത്തിന്റെ "മസോക്കിസ്റ്റ്' (സ്വയംപീഡനപരമായ) വ്യഭിചാരത്തിന് അവസരമൊരുക്കുന്നു. തന്റേതല്ലാത്ത ഒരു ലൈംഗികാര്ത്തിക്ക് വഴങ്ങിക്കൊടുക്കാന് സ്ത്രീശരീരത്തെ നിര്ബന്ധിക്കുന്നു. എല്ലാ പുരുഷസാംസ്കാരിക സംവാദങ്ങളെയും ഇറിഗാറെ അപ്പാടെ നിരാകരിക്കുന്നില്ല. സ്ത്രീയുടെ അടിച്ചമര്ത്തലിനെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കുമ്പോള് അവര് മാര്ക്സിയന് അപഗ്രഥനരീതിയെക്കുറിച്ച് പ്രസ്താവിക്കുന്നുണ്ട്.
പുരുഷപ്രാമാണ്യത്തിന്റെ ആശയശാസ്ത്രം ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സമൂഹത്തില് സ്ത്രീക്ക് അര്ഹമായ പദവി നിഷേധിക്കപ്പെടുന്നുവെന്ന അര്ഥപൂര്ണമായ ആവലാതി ലൂസ് ഇറിഗാറെ മാത്രമല്ല ഉന്നയിച്ചിട്ടുള്ളത്. എല്ലാ സ്ത്രീപക്ഷവാദികളും ഈ നിരാകരണത്തിന്, ഈ അവഹേളനത്തിന്, ഈ ഒഴിച്ചുനിര്ത്തലിന്, കട്ടിയുള്ള അടിവരയിട്ടവരാണ്: വെര്ജീനിയവുള്ഫ്, സിമണ്ദെബൊവെ, എലൈന് ഷോവാള്ടര്, കേറ്റ്മില്ലറ്റ്, ജൂലിയ ക്രിസ്റ്റേവ. എന്നാല് സ്ത്രീയുടെ സ്ഥാനനിര്ണയം സംബന്ധിച്ചുള്ള ആലോചനകളെ കൂറെക്കൂടി ആഴത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുചെല്ലാന്, സ്ത്രീ എന്ന പ്രതിഭാസത്തെ പഴയ കണ്ണടകളില് കൂടിയല്ലാതെ നിരീക്ഷിക്കാന് ലൂസ് ഇറിഗാറെക്ക് കഴിയുന്നുണ്ട്.
അവരുടെ 'പ്രോജക്ട്' (പദ്ധതി) എന്ന് പറയുന്നത് ദ്വിമുഖമത്രെ. ഒന്ന്; നിലവിലുള്ള ചട്ടക്കൂടില്നിന്നുകൊണ്ട് മനോവിശ്ളേഷണ രീതിയെയും ദാര്ശനിക പദ്ധതിയെയും വെല്ലുവിളിക്കുക; ഫിലോസഫിയില്നിന്നും ചരിത്രത്തില്നിന്നും സംവാദത്തില്നിന്നും സംസ്കാരത്തില്നിന്നും സ്ത്രീ തന്ത്രപൂര്വം ഒഴിവാക്കപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയുണ്ടല്ലൊ, അതിന്റെ കാര്യകാരണങ്ങളെ അപഗ്രഥിക്കുക. രണ്ട്; പ്രതീകാത്മക സാമൂഹ്യവ്യവസ്ഥക്കകത്ത് (Sybmbolic social order) സ്ത്രീയുടെ സ്ഥാനം എവ്വിധം പുനര്നിര്ണയിക്കാമെന്ന് ആലോചിക്കുക.
ലൂസ് ഇറിഗാറെയുടെ ഈ പദ്ധതി ഒരു വിനിര്മാണ (de construction) പരിപാടിയാണെന്ന് പറയാം. സൈക്കോ അനാലിസിസിന്റെ, പാശ്ചാത്യ സംസ്കാരത്തിന്റെ, പടിഞ്ഞാറന് വേദാന്തത്തിന്റെ. ദെരിദയുടെ മാത്രമല്ല ലക്കന്റെയും ആയുധങ്ങള് തന്റെ വിപുലമായ വിനിര്മിതിയില് ലൂസ് എടുത്ത് പ്രയോഗിക്കുന്നതായി കാണുന്നു. അവര് അനാവരണം ചെയ്യാന് ശ്രമിക്കുന്നത് സംസ്കാരത്തിന്റെ, ദാര്ശനികശാസ്ത്രങ്ങളുടെ, വിചാരപദ്ധതികളുടെ പിന്പുറത്ത് പ്രവര്ത്തിക്കുന്ന 'പേട്രിയാര്ക്കല്' ഘടനയെ ആണ് . ഫ്രോയ്ഡിന്റെയും ലക്കന്റെയും മനോവിശ്ളേഷണ വിജ്ഞാനീയത്തിന്റെ പിന്നാമ്പുറത്ത് താതകേന്ദ്രിത വ്യവസ്ഥയുടെ സാന്നിധ്യമുണ്ടെന്ന് ലൂസ് ആരോപിക്കുന്നു. അബോധമായ പുരുഷ ചോദനകള്, ആണ്പക്ഷപാതങ്ങള്, ഫ്രോയ്ഡിന്റെയും ലക്കന്റെയും വിശ്ളേഷണ വേദാന്തത്തെ ഭരിക്കുന്നുണ്ടെന്നാണ് അവരുടെ വാദം. സ്ത്രൈണത എന്നതിനെ ഒരു പുരുഷമാതൃകയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തിയാണ് സിഗ്മണ്ട് ഫ്രോയിഡ് വിചാരണക്കെടുക്കുന്നത്. ജേക്സ് ലക്കന്റെ അപഗ്രഥന രീതിശാസ്ത്രത്തിലും പുരുഷാധിപത്യത്തിന്റെ ദുഃസ്വഭാവമുണ്ട്. അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിച്ച 'ദര്പ്പണഘട്ടം' (Mirror stage) എന്ന തിയറിയെ ഒരാണ്പക്ഷ ചിന്തയായി ലൂസ് ഇറിഗാറെ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു. ലക്കന് വിശദമായി ചര്ച്ചചെയ്യുന്ന 'the imaginary' (ഭാവനാപരത) വാസ്തവത്തില് ആണ്പക്ഷ സംവാദത്തിന്റെ സന്താനമാണെന്ന് ലൂസ് കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. 'Phallus' ന് -ധ്വജത്തിന്, പുരുഷലിംഗത്തിന് അമിത പ്രാമുഖ്യം നല്കുന്നതാണ് പാശ്ചാത്യ ചിന്താപദ്ധതികളും ഉഭയലൈംഗിക സാമൂഹ്യവ്യവസ്ഥകളുമെന്ന് അവര്ക്കഭിപ്രായമുണ്ട്. ആ വ്യവസ്ഥയില് സ്ത്രീക്ക് സ്വന്തമായൊരു മുഖം, ഒരു ഐഡന്റിറ്റി നഷ്ടപ്പെടുകയോ നിഷേധിക്കപ്പെടുകയോ ആണ്. ആണ് ശരീരമാണ് മുഖ്യമെന്ന് സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു. ആണിന്റെ ആസക്തികള്, വികാരങ്ങള്, ദാഹങ്ങള്- ഇവ മാത്രമേ ആലോചനക്ക് വരുന്നുള്ളൂ. ഈ അവസ്ഥ അഥവാ ദുരവസ്ഥ അപനിര്മിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ടെന്ന് ഇറിഗാറെ സമര്ഥിക്കുന്നു. 'Masculine position' -ആണ് നിലപാട് വിനിര്മിതിക്ക് വിധേയമാക്കണം. തികച്ചും സ്ത്രീപക്ഷപരമായ 'ഡികണ്സ്ട്രക്ഷന്' അത്യാവശ്യമാകുന്നു. ദെറിദയുടെ വിനിര്മാണം ആണ്ചേരിയില്നിന്നുകൊണ്ടാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ദെറിദയുടെ വിനിര്മാണരീതി ഏകപക്ഷീയവും അസ്വീകാര്യവുമാണ്. ദെറിദയുടെ പദ്ധതിയില് 'discourse' (സംവാദം) നയിക്കുന്നത് ആണാണ്. ഒരു female imaginary(ഒരു പെണ്ഭാവനാരീതി), ഒരു female symbolic (ഒരു പെണ്പ്രതീക സങ്കല്പ്പം): അതിനുവേണ്ടിയാണ് ഇറിഗാറെ ഒച്ചവയ്ക്കുന്നത്. Male morphology-പുരുഷരൂപവിജ്ഞാനീയത്തില് കേന്ദ്രീകരിച്ചുകൊണ്ടാണ് എല്ലാ സംവാദവും നടക്കുന്നത്. ഒരു 'female morphology'- രൂപവിജ്ഞാനീയം- പരുവപ്പെടുത്തേണ്ടതിന്റെ അത്യാവശ്യമുണ്ടെന്ന് ഇറിഗാറെ സിദ്ധാന്തിക്കുന്നു. സ്ത്രീക്ക് സത്വബോധത്തോടെ സ്വന്തംനിലക്ക് സംസാരിക്കാനുള്ള കാലാവസ്ഥ സൃഷ്ടിക്കണം. ലിംഗവൈജാത്യത്തെ (sexual difference) സമൂഹം പൂര്ണമായും മുന്വിധികൂടാതെയും ഉള്ക്കൊള്ളുന്ന ഒരു അവസ്ഥ സംജാതമാകണം.
ഇറിഗാറെയുടെ പാഠങ്ങളില് ഒരുപാട് ബിംബങ്ങള് കടന്നുവരുന്നുണ്ട്; ഒരുപാട് രൂപകങ്ങള് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നുണ്ട്. ഇവയില് ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമാണ് Two lips (രണ്ടു ചുണ്ടുകള്) എന്ന ഇമേജ്. ഈ രണ്ട് അധരങ്ങള് ഇതുമല്ല, അതുമല്ല (neither the one, nor the other) അതു രണ്ടുമാണ്. ഒന്നിന്റെ 'വ്യക്തിത' എവിടെ അവസാനിക്കുന്നു? മറ്റേതിന്റെ'വ്യക്തിത' എവിടെ തുടങ്ങുന്നു? അത് അവ്യക്തം. ഈ രണ്ട് അധരങ്ങളുടെ ബന്ധം സ്ത്രീയെ അവളുടെ സത്വവുമായി ഇണക്കിനിര്ത്തുന്നു.(1 down ) 'at least two (lips) which keeps woman in touch with herself, but without any possibility of distin- guishing what is touching from what is touched. ' (ചുണ്ടുകള് സ്ത്രീയെ അവളുടെ സ്വത്വവുമായി കണ്ണികോര്ത്തു നിര്ത്തുന്നു. എന്താണ് സ്പര്ശിക്കുന്നത്, എന്തിനെയാണ് സ്പര്ശിക്കുന്നത് എന്ന് വകതിരിച്ചറിയാന് സാധ്യതയില്ല). സ്ത്രീയുടെ തുഷ്ടികള്, രസങ്ങള് (pleasure) പ്രകാശിപ്പിക്കാന്പോന്ന ഒരു ഭാഷ സൃഷ്ടിക്കേണ്ട ആവശ്യവുമുണ്ടെന്ന് ഇറിഗാറെ പറയുന്നു. അവരുടെ വാദങ്ങളില് ചിലതിനെയെങ്കിലും, അവരുടെ പദാവലിയില് ചിലതിനെങ്കിലും ജൂലിയ ക്രിസ്റ്റേവയുടേതുപോലെ ഒരസ്പഷ്ടതയുണ്ട്; ദുര്ഗ്രഹതയുണ്ട്.പല ബിംബങ്ങളും ആശയസംവേദനത്തെ സഹായിക്കുന്നില്ല എന്ന പരാതി വെറുതെ തള്ളിക്കളയാനാവില്ല.
ഒരു മാതൃവംശാവലിക്കുവേണ്ടിയും ലൈംഗിക വ്യത്യാസത്തിന്റെ നീതിശാസ്ത്രത്തിനുവേണ്ടിയുമാണ് ലൂസ് ഇറിഗാറെ നിലകൊള്ളുന്നത്. തള്ളയോടുള്ള കടം പാശ്ചാത്യ സംസ്കാരം പുറത്തുപറയാതെ പൂഴ്ത്തിവച്ചിരിക്കയാണെന്ന് അവര് പറയുന്നു. മാതൃ-പുത്രീബന്ധത്തെ പ്രതീകവത്കരിക്കാന് ആ സംസ്കാരം കൂട്ടാക്കുന്നില്ല. സ്ത്രീ ഇപ്പോള് നില്ക്കുന്നത് സമൂഹം നിര്മിച്ച പ്രതീകാത്മക വ്യവസ്ഥയുടെ (Symbolic order) അകത്തല്ല, പുറത്താണ് എന്ന് ലൂസ് ഇറിഗാറെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നുണ്ട്. അവളുടെ identity (അനന്യത/വ്യക്തിത്വം) തള്ള എന്ന സങ്കല്പ്പത്തില് പരിമിതപ്പെടുത്തുകയാണ് പേട്രിയാര്ക്കല് സമൂഹവും അതിന്റെ സംസ്കാരവും ചെയ്യുന്നത്. സ്ത്രീയുടെ വ്യക്തിത്വം അമ്മസങ്കല്പ്പത്തില്നിന്ന് അടര്ത്തിമാറ്റിയേ മതിയാവൂ. താതവംശാവലിയോടൊപ്പം തലയുയര്ത്തിനില്ക്കുന്ന അമ്മവംശാവലി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടാലേ മോചനമുള്ളൂ. അപ്പോഴേ ഒരു നവ ധര്മനീതി (New ethics) ചിട്ടപ്പെടുത്താന് പറ്റുകയുള്ളൂ. തുല്യാവകാശങ്ങള്ക്കുവേണ്ടിയുള്ള പോരാട്ടം സ്ത്രീമോചനത്തിന്റെ ഒരു ഘട്ടം മാത്രമാണെന്ന് ലൂസ് ഇറിഗാറെ ഓര്മപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. ആദ്യത്തെ സ്റ്റേജ് എന്ന് പറയാം. അവിടെനിന്ന് ബഹുദൂരം സഞ്ചരിക്കാനുണ്ട്. സമത (equality) യുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലല്ല, വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ (identity) അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് സാമൂഹ്യാവകാശങ്ങള്ക്കുവേണ്ടിയുള്ള നീക്കങ്ങള് നടത്തേണ്ടതെന്ന് ലുസ് കരുതുന്നു.
സ്ത്രീപക്ഷ സാംസ്കാരിക സിദ്ധാന്തവിചാരത്തില് ലൂസ് ഇറിഗാറെ അന്നുമിന്നും ഒരു വിവാദചിന്തകയായാണ് എണ്ണപ്പെടുന്നത്. പല ഉത്തരാധുനിക ഫെമിനിസ്റ്റുകള്ക്കും അവരെ വലിയ പഥ്യമല്ല. ലൈംഗികവ്യത്യാസത്തെക്കുറിച്ച് അവരെഴുതിയതത്രയും ഫെമിനിസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനപരമായ പ്രശ്നങ്ങളെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നുണ്ട്. എന്നിട്ടും അവരെടുത്ത ചില സൈദ്ധാന്തിക നിലപാടുകളെയും പില്ക്കാല ഫെമിനിസ്റ്റുകള് നിര്ദാക്ഷിണ്യം വിമര്ശിക്കുകയുണ്ടായി. സൈക്കോ അനലെറ്റിക്കല് ഫെമിനിസ്റ്റ് വിചാരം കൊണ്ടുനടന്ന phallogocentric (ധ്വജ കേന്ദ്രിത) സമീപനത്തെ ലൂസ് ഇറിഗാറെ എതിര്ത്തതും ശത്രുക്കളെ സൃഷ്ടിച്ചു. വാസ്തവത്തില് ലക്കനോടും ഫ്രോയ്ഡിനോടും ദെറിദയോടും ഈ സൈദ്ധാന്തിക പലതലങ്ങളില് കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവരുടെ അപഗ്രഥനോപകരണങ്ങള് ലൂസ് ഇറിഗാറെ ചതുരതയോടെ പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നുമുണ്ട്. അധികാരം, മാറ്റം (power, change) എന്നിവയുടെ വിശകലനത്തില് ലൂസ് ഇറിഗാറെക്ക് തെല്ലു പിഴച്ചുവെന്ന വിമര്ശനത്തില് കഴമ്പുണ്ട്. മാര്ക്സിയന് അനാലിസിസിന്റെ മാര്ഗങ്ങള് അവര് സ്വീകരിച്ചിരുന്നുവെങ്കില് ഈ പിഴവുകള് സംഭവിക്കുകയില്ലായിരുന്നു, തീര്ച്ച.
ലൈംഗിക വ്യത്യസ്തതയെ സംബന്ധിച്ചുള്ള ലൂസിന്റെ സിദ്ധാന്തമാണല്ലോ ഏറെ വിവാദങ്ങള്ക്ക് വഴിവച്ചത്. അവരുടെ എഴുത്ത് visionary -സാങ്കല്പ്പികം/ മായാമയം - ആണെന്നും ambiguous -സന്നിഗ്ധാര്ഥം-ആണെന്നും ആശയസ്പഷ്ടത കഷ്ടിയാണെന്നും പരാതിയുണ്ട്. ഒരുതരം ഉട്ടോപ്യനിസത്തിലേക്കും അപ്രായോഗിക ദര്ശനത്തിലേക്കും ഈ എഴുത്തുകാരി നമ്മെ കൊണ്ടുപോകാന് ശ്രമിക്കുന്നു എന്ന ആക്ഷേപവും പൊന്തി. മാറ്റത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള ലൂസ് ഇറിഗാറെയുടെ പരിപാടിയില് സാമൂഹ്യവും രാഷ്ട്രീയവുമായ സംഗതികളെ പരിഗണിക്കുന്നില്ലെന്നതും ഒരു കുറവായി എടുത്തുകാട്ടാം. അടുത്തകാലത്ത് ചില പ്രമുഖ ഫെമിനിസ്റ്റ് എഴുത്തുകാര് - റോസ്ബ്രാന്ഡോള്, ഗ്രോസ്, വൈറ്റ്ഫീല്ഡ് എന്നിവര് -ലൂസ് ഇറിഗാറെയുടെ നിലപാടുകളെ ശക്തമായി പിന്താങ്ങാന് തയാറായിട്ടുണ്ട്. ഉത്തരാധുനിക സന്ദര്ഭത്തില് ലൈംഗികവ്യത്യസ്തതയില് ഊന്നുന്ന ഒരു സ്ത്രീപക്ഷചിന്ത സൈദ്ധാന്തികമായും രാഷ്ട്രീയമായും അത്യാവശ്യമാണെന്ന് അവര് വാദിക്കുന്നു. അങ്ങനെ എഴുപത്തെട്ടാം വയസ്സില് നമ്മുടെ കഥാനായികക്ക് പിന്ബലം വര്ധിക്കുകയാണ്.
*****
വി സുകുമാരന്, കടപ്പാട് : ദേശാഭിമാനി വാരിക
അധിക വായനയ്ക്ക് :
ഫെമിനിസ്റ്റ് സിദ്ധാന്ത വിചാരം
കാലം മറന്നുപോയ ഫെമിനിസ്റ്റ് - കേറ്റ് മില്ലറ്റ്
സിമണ് ദെ ബൊവെ - ഫ്രഞ്ച് ഫെമിനിസത്തിന്റെ വഴികാട്ടി...
ഫെമിനിസത്തിന്റെ മാര്ക്സിസ്റ്റ് മുഖങ്ങള്
നുണകള്, രഹസ്യങ്ങള്, നിശ്ശബ്ദതകള്: ഏഡ്റിയന് റി...
ഡേല് സ്പെന്ഡര് : ദി ക്രിംസണ് ഫെമിനിസ്റ്റ്
ലൂസ് ഇറിഗാറെ : ലിംഗവൈജാത്യത്തിന്റെ സിദ്ധാന്ത രൂപങ്...
അപനിര്മാണവും ഫെമിനിസവും: ഗായത്രി ചക്രബൊര്തി സ്പ...
കറുത്ത കത്രീനയുടെ സംഘകഥ
ഫെമിനിസത്തിന്റെ ഇന്ത്യന് രുചിഭേദങ്ങള്
ഫെമിനിസവും ഇന്ഡിംഗ്ളീഷ് നോവലും
സ്ത്രീപക്ഷവിചാരം, ചുരുക്കത്തില്
ലൂസ് ഇറിഗാറെ (Luce Irigaray) സര്വതന്ത്ര സ്വതന്ത്രമായ ഒരു ഫെമിനിസ്റ്റ് ദാര്ശനികയും സിദ്ധാന്തവാദിയുമാണ്. ഭാഷാശാസ്ത്ര വിജ്ഞാനീയത്തിലും അവര്ക്ക് അഗാധമായ അറിവും ഗവേഷണാനുഭവവും പ്രയോഗപരിചയവും അവകാശപ്പെടാം. തികച്ചും തന്റേതായ ഒരു സഞ്ചാരപഥം ഈ തിയറിസ്റ്റ് പാകപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
1932ല് ബെല്ജിയത്തിലാണ് ലൂസ് ജനിച്ചത്. 1960 കളുടെ തുടക്കത്തില് അവര് ഫ്രാന്സിലേക്ക് കടന്നു. സൈക്കോളജിയില് മാസ്റ്റേഴ്സ് ബിരുദം നേടിയത് പ്രസിദ്ധമായ പാരീസ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയില്നിന്നായിരുന്നു. സൈക്കോ പാത്തോളജിയില് ഒരു ഡിപ്ളോമയും കരസ്ഥമാക്കി. ജേക്സ് ലക്കന് എന്ന വിഖ്യാത മാനോവിശ്ളേഷണ വിദഗ്ധന്റെ സെമിനാറുകളില് ലൂസ് പങ്കെടുത്തതും അക്കാലത്താണ്. കിഴക്കന് പാരീസില് ലക്കന്റെ ആദ്യവസാനത്തില് ഒരു ഫ്രോയ്ഡിയന് മനഃശാസ്ത്ര പഠനകേന്ദ്രം (EFP- French psychoanalytic professional body) കേമമായി നടന്നിരുന്നു. വലിയ താല്പര്യത്തോടുകൂടിയാണ് ലൂസ് ഇറിഗാറെ അവിടെ ഒരു ഫാക്കല്ട്ടി മെമ്പറായിച്ചേര്ന്നത്. എന്നാല് ലക്കനുമായുണ്ടായ അഭിപ്രായഭിന്നതമൂലം അവര്ക്ക് ആ ജോലി നഷ്ടപ്പെട്ടു. 1968ല് ലൂസിന് ലിംഗ്വിസ്റ്റിക്സില് ഡോക്ടറേറ്റ് കിട്ടിയിരുന്നു. അവരുടെ രണ്ടാമത്തെ ഡോക്ടറേറ്റ് പ്രബന്ധമായിരുന്നു "Speculum of the Other Woman,"1982ല് റോട്ടര്ഡാമിലെ എറാസ്മസ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയില് അവര് ഫിലോസഫി പഠിപ്പിച്ചു. അക്കാലത്താണ് An Ethics of Sexual Difference എന്ന പ്രാമാണിക പാഠം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്. രണ്ടുകൊല്ലം മുമ്പ് ലണ്ടന് യൂണിവേഴ്സിറ്റി കോളേജ് ഓണററി ഡോക്ടറേറ്റ് നല്കി ലൂസ് ഇറിഗാറെയെ ബഹുമാനിക്കുകയുമുണ്ടായി.
ഒരു പെണ്പക്ഷ സൈദ്ധാന്തിക എന്ന നിലയില് ലൂസ് പാശ്ചാത്യ തത്വചിന്തയുടെ പുരുഷാധിപത്യപരമായ അടിസ്ഥാനപ്രമാണങ്ങളെയാണ് ചോദ്യംചെയ്തത്; ആ അസ്തിവാരത്തെയാണ് അട്ടിമറിക്കാന് യത്നിച്ചത്. This Sex Which Is Not One എന്ന പാഠത്തില് സ്ത്രൈണ (feminine) മാതൃ (maternal) താല്പര്യങ്ങളുടെ അടിച്ചമര്ത്തല് വ്യവസ്ഥയെ അവര് പരിശോധിക്കുന്നുണ്ട്. 'ദി മാസ്ക്യുലിന്' (പുരുഷപരം) എന്ന ഘടകത്തിന്റെ ധീരോദാത്തവത്കരണമാണ് പേട്രിയാര്ക്കല് സമൂഹത്തില്, ഉഭയലൈംഗിക വ്യവസ്ഥയില്, നിരന്തരം നടക്കുന്നത്. ഇത് സ്ത്രൈണ ലൈംഗികതയുടെ ചലനാത്മകമായ ബഹുലീകരണ സ്വഭാവത്തിന് (multiplicity) നാശഹേതുകമത്രെ. സ്ത്രീയുടെ ജീവശാസ്ത്രപരമായ 'duality' (ദ്വൈതഭാവം) അവള്തന്നെ ആവര്ത്തിച്ചുറപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇങ്ങനെ മാത്രമേ ഭാഷാപരമായ വിനിമയത്തില് നിറഞ്ഞുനില്ക്കുന്ന പുരുഷസംവാദത്തെ സ്ത്രീക്ക് പ്രതിരോധിക്കാന് കഴിയൂ. സ്ത്രീസ്വത്വത്തെ ഒരു അപ്രവര്ത്തകമായ, നിര്വികാരമായ, നിഷേധാത്മകമായ 'ഇട'മായി (Space) പുരുഷസംവാദം വീക്ഷിച്ചുപോരുന്നു. ആണിന്റെ ത്വരയുടെ, കാമത്തിന്റെ, ആര്ത്തിയുടെ ഒരു പാത്രം മാത്രമായി പെണ്ണിന്റെ ശരീരം സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ അവസ്ഥക്കെതിരായാണ് പ്രവര്ത്തിക്കേണ്ടത് എന്ന് ലൂസ് ഇറിഗാറെ വാദിക്കുന്നു. അവരുടെ നിലപാടുകള് മിക്കതും ഉഭയലൈംഗിക സംസ്കാരത്തിന്റെ ചിട്ടവട്ടങ്ങളെ ചോദ്യംചെയ്യുന്നുണ്ട്. 'man's desire and woman's are strangers to each other.' എന്നാണ് ലൂസ് സിദ്ധാന്തിച്ചത് (പുരുഷകാമവും സ്ത്രീകാമവും പരസ്പരം അപരിചിതരാണ്). അവര് പറഞ്ഞ മറ്റൊരു കാര്യവും ഏറെ ശ്രദ്ധേയമാകുന്നു. 'Exploitation of woman is based on sexual difference and can be removed through sexual difference' (സ്ത്രീ ചൂഷണം ലൈംഗികവ്യത്യസ്തതയില് വേരുറപ്പിച്ചതാണ്. ലൈംഗികവ്യത്യസ്തതയില് കൂടി മാത്രമേ അത്-ചൂഷണം-അവസാനിപ്പിക്കാനും കഴിയൂ).
പെണ് ലൈംഗികതക്ക് ഇറിഗാറെ നല്കുന്ന നിര്വചനമുണ്ടല്ലോ, അത് പൂര്ണമായും സ്ത്രീശരീരത്തില് കേന്ദ്രീകരിച്ചുകൊണ്ടാണ്. സ്ത്രീയുടെ ലൈംഗികദാഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ അപഗ്രഥനവും പെണ്ശരീരത്തില് ഊന്നിക്കൊണ്ടുള്ളതാണ്. സ്ത്രീശരീരമെന്നത് ഒരു ഒറ്റ ലൈംഗികാവയവമായി (sexual organ) തരംതാഴ്ത്തപ്പെടേണ്ട ഒന്നല്ലെന്ന് ഇറിഗാറെ പറയുന്നു. അങ്ങനെ കാണാന് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത് പുരുഷാധീശസമൂഹമാണ്. ധ്വജത്തിന്റെ 'primacy' - മുഖ്യത- സ്ഥാപിക്കുന്നതിന്, അടിച്ചേല്പ്പിക്കുന്നതിന്, ആണിന് ഈ സങ്കല്പ്പം ആവശ്യമായിവരുന്നു. ധ്വജം പ്രധാനം; യോനി അപ്രധാനം: ഇങ്ങനെയാണ് പ്രചാരണം. The other-മറ്റേത്-എന്ന ലൂസ് ഇറിഗാറെയുടെ ആശയമുണ്ടല്ലോ, അത് സ്ത്രൈണത്തെ (feminine) പുനര്നിര്വചിക്കലാകുന്നു. ഈ പുനര്നിര്വചനമാകട്ടെ, പുരുഷാധീശത്വം, തന്തവാഴ്ച നിര്മിച്ച ആണ്കേന്ദ്രിത ലൈംഗിക നിര്വചനങ്ങളെ നിരാകരിക്കുന്നു. നേരത്തെ പറഞ്ഞ otherness -അപരത-ലൈംഗികമായി വര്ത്തിക്കുന്നത് സ്ത്രീശരീരത്തിലാണെന്നാണ് ഇറിഗാറെയുടെ വാദം. ഈ 'അപരത'യില് (otherness) നിന്നാണ് പുരുഷ ലൈംഗിക രൂപശാസ്ത്രത്തിന് ഒരു ബദല് ഉരുത്തിരിയുന്നത്. സ്ത്രീ 'ഫിമേല് സ്പേസ്' - പെണ് ഇടം - തിരിച്ചുപിടിക്കേണ്ടതുണ്ട്. പുരുഷനെ തീര്ത്തും ഒഴിവാക്കിക്കൊണ്ടുമാത്രമേ ഈ തിരിച്ചുപിടിക്കല് സാധ്യമാവൂ. exclusion (നിഷേധം/ബഹിഷ്കരണം) എന്ന പദമാണ് ഈ സന്ദര്ഭത്തില് ലൂസ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഉഭയ ലൈംഗികത, മാതൃത്വം എന്നൊക്കെപ്പറയുന്ന സംഗതികളെ അവര് തള്ളിക്കളയുന്നു. കാരണം ഇവയൊക്കെ സ്ത്രീശരീരത്തിന്റെ "മസോക്കിസ്റ്റ്' (സ്വയംപീഡനപരമായ) വ്യഭിചാരത്തിന് അവസരമൊരുക്കുന്നു. തന്റേതല്ലാത്ത ഒരു ലൈംഗികാര്ത്തിക്ക് വഴങ്ങിക്കൊടുക്കാന് സ്ത്രീശരീരത്തെ നിര്ബന്ധിക്കുന്നു. എല്ലാ പുരുഷസാംസ്കാരിക സംവാദങ്ങളെയും ഇറിഗാറെ അപ്പാടെ നിരാകരിക്കുന്നില്ല. സ്ത്രീയുടെ അടിച്ചമര്ത്തലിനെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കുമ്പോള് അവര് മാര്ക്സിയന് അപഗ്രഥനരീതിയെക്കുറിച്ച് പ്രസ്താവിക്കുന്നുണ്ട്.
പുരുഷപ്രാമാണ്യത്തിന്റെ ആശയശാസ്ത്രം ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സമൂഹത്തില് സ്ത്രീക്ക് അര്ഹമായ പദവി നിഷേധിക്കപ്പെടുന്നുവെന്ന അര്ഥപൂര്ണമായ ആവലാതി ലൂസ് ഇറിഗാറെ മാത്രമല്ല ഉന്നയിച്ചിട്ടുള്ളത്. എല്ലാ സ്ത്രീപക്ഷവാദികളും ഈ നിരാകരണത്തിന്, ഈ അവഹേളനത്തിന്, ഈ ഒഴിച്ചുനിര്ത്തലിന്, കട്ടിയുള്ള അടിവരയിട്ടവരാണ്: വെര്ജീനിയവുള്ഫ്, സിമണ്ദെബൊവെ, എലൈന് ഷോവാള്ടര്, കേറ്റ്മില്ലറ്റ്, ജൂലിയ ക്രിസ്റ്റേവ. എന്നാല് സ്ത്രീയുടെ സ്ഥാനനിര്ണയം സംബന്ധിച്ചുള്ള ആലോചനകളെ കൂറെക്കൂടി ആഴത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുചെല്ലാന്, സ്ത്രീ എന്ന പ്രതിഭാസത്തെ പഴയ കണ്ണടകളില് കൂടിയല്ലാതെ നിരീക്ഷിക്കാന് ലൂസ് ഇറിഗാറെക്ക് കഴിയുന്നുണ്ട്.
അവരുടെ 'പ്രോജക്ട്' (പദ്ധതി) എന്ന് പറയുന്നത് ദ്വിമുഖമത്രെ. ഒന്ന്; നിലവിലുള്ള ചട്ടക്കൂടില്നിന്നുകൊണ്ട് മനോവിശ്ളേഷണ രീതിയെയും ദാര്ശനിക പദ്ധതിയെയും വെല്ലുവിളിക്കുക; ഫിലോസഫിയില്നിന്നും ചരിത്രത്തില്നിന്നും സംവാദത്തില്നിന്നും സംസ്കാരത്തില്നിന്നും സ്ത്രീ തന്ത്രപൂര്വം ഒഴിവാക്കപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയുണ്ടല്ലൊ, അതിന്റെ കാര്യകാരണങ്ങളെ അപഗ്രഥിക്കുക. രണ്ട്; പ്രതീകാത്മക സാമൂഹ്യവ്യവസ്ഥക്കകത്ത് (Sybmbolic social order) സ്ത്രീയുടെ സ്ഥാനം എവ്വിധം പുനര്നിര്ണയിക്കാമെന്ന് ആലോചിക്കുക.
ലൂസ് ഇറിഗാറെയുടെ ഈ പദ്ധതി ഒരു വിനിര്മാണ (de construction) പരിപാടിയാണെന്ന് പറയാം. സൈക്കോ അനാലിസിസിന്റെ, പാശ്ചാത്യ സംസ്കാരത്തിന്റെ, പടിഞ്ഞാറന് വേദാന്തത്തിന്റെ. ദെരിദയുടെ മാത്രമല്ല ലക്കന്റെയും ആയുധങ്ങള് തന്റെ വിപുലമായ വിനിര്മിതിയില് ലൂസ് എടുത്ത് പ്രയോഗിക്കുന്നതായി കാണുന്നു. അവര് അനാവരണം ചെയ്യാന് ശ്രമിക്കുന്നത് സംസ്കാരത്തിന്റെ, ദാര്ശനികശാസ്ത്രങ്ങളുടെ, വിചാരപദ്ധതികളുടെ പിന്പുറത്ത് പ്രവര്ത്തിക്കുന്ന 'പേട്രിയാര്ക്കല്' ഘടനയെ ആണ് . ഫ്രോയ്ഡിന്റെയും ലക്കന്റെയും മനോവിശ്ളേഷണ വിജ്ഞാനീയത്തിന്റെ പിന്നാമ്പുറത്ത് താതകേന്ദ്രിത വ്യവസ്ഥയുടെ സാന്നിധ്യമുണ്ടെന്ന് ലൂസ് ആരോപിക്കുന്നു. അബോധമായ പുരുഷ ചോദനകള്, ആണ്പക്ഷപാതങ്ങള്, ഫ്രോയ്ഡിന്റെയും ലക്കന്റെയും വിശ്ളേഷണ വേദാന്തത്തെ ഭരിക്കുന്നുണ്ടെന്നാണ് അവരുടെ വാദം. സ്ത്രൈണത എന്നതിനെ ഒരു പുരുഷമാതൃകയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തിയാണ് സിഗ്മണ്ട് ഫ്രോയിഡ് വിചാരണക്കെടുക്കുന്നത്. ജേക്സ് ലക്കന്റെ അപഗ്രഥന രീതിശാസ്ത്രത്തിലും പുരുഷാധിപത്യത്തിന്റെ ദുഃസ്വഭാവമുണ്ട്. അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിച്ച 'ദര്പ്പണഘട്ടം' (Mirror stage) എന്ന തിയറിയെ ഒരാണ്പക്ഷ ചിന്തയായി ലൂസ് ഇറിഗാറെ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു. ലക്കന് വിശദമായി ചര്ച്ചചെയ്യുന്ന 'the imaginary' (ഭാവനാപരത) വാസ്തവത്തില് ആണ്പക്ഷ സംവാദത്തിന്റെ സന്താനമാണെന്ന് ലൂസ് കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. 'Phallus' ന് -ധ്വജത്തിന്, പുരുഷലിംഗത്തിന് അമിത പ്രാമുഖ്യം നല്കുന്നതാണ് പാശ്ചാത്യ ചിന്താപദ്ധതികളും ഉഭയലൈംഗിക സാമൂഹ്യവ്യവസ്ഥകളുമെന്ന് അവര്ക്കഭിപ്രായമുണ്ട്. ആ വ്യവസ്ഥയില് സ്ത്രീക്ക് സ്വന്തമായൊരു മുഖം, ഒരു ഐഡന്റിറ്റി നഷ്ടപ്പെടുകയോ നിഷേധിക്കപ്പെടുകയോ ആണ്. ആണ് ശരീരമാണ് മുഖ്യമെന്ന് സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു. ആണിന്റെ ആസക്തികള്, വികാരങ്ങള്, ദാഹങ്ങള്- ഇവ മാത്രമേ ആലോചനക്ക് വരുന്നുള്ളൂ. ഈ അവസ്ഥ അഥവാ ദുരവസ്ഥ അപനിര്മിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ടെന്ന് ഇറിഗാറെ സമര്ഥിക്കുന്നു. 'Masculine position' -ആണ് നിലപാട് വിനിര്മിതിക്ക് വിധേയമാക്കണം. തികച്ചും സ്ത്രീപക്ഷപരമായ 'ഡികണ്സ്ട്രക്ഷന്' അത്യാവശ്യമാകുന്നു. ദെറിദയുടെ വിനിര്മാണം ആണ്ചേരിയില്നിന്നുകൊണ്ടാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ദെറിദയുടെ വിനിര്മാണരീതി ഏകപക്ഷീയവും അസ്വീകാര്യവുമാണ്. ദെറിദയുടെ പദ്ധതിയില് 'discourse' (സംവാദം) നയിക്കുന്നത് ആണാണ്. ഒരു female imaginary(ഒരു പെണ്ഭാവനാരീതി), ഒരു female symbolic (ഒരു പെണ്പ്രതീക സങ്കല്പ്പം): അതിനുവേണ്ടിയാണ് ഇറിഗാറെ ഒച്ചവയ്ക്കുന്നത്. Male morphology-പുരുഷരൂപവിജ്ഞാനീയത്തില് കേന്ദ്രീകരിച്ചുകൊണ്ടാണ് എല്ലാ സംവാദവും നടക്കുന്നത്. ഒരു 'female morphology'- രൂപവിജ്ഞാനീയം- പരുവപ്പെടുത്തേണ്ടതിന്റെ അത്യാവശ്യമുണ്ടെന്ന് ഇറിഗാറെ സിദ്ധാന്തിക്കുന്നു. സ്ത്രീക്ക് സത്വബോധത്തോടെ സ്വന്തംനിലക്ക് സംസാരിക്കാനുള്ള കാലാവസ്ഥ സൃഷ്ടിക്കണം. ലിംഗവൈജാത്യത്തെ (sexual difference) സമൂഹം പൂര്ണമായും മുന്വിധികൂടാതെയും ഉള്ക്കൊള്ളുന്ന ഒരു അവസ്ഥ സംജാതമാകണം.
ഇറിഗാറെയുടെ പാഠങ്ങളില് ഒരുപാട് ബിംബങ്ങള് കടന്നുവരുന്നുണ്ട്; ഒരുപാട് രൂപകങ്ങള് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നുണ്ട്. ഇവയില് ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമാണ് Two lips (രണ്ടു ചുണ്ടുകള്) എന്ന ഇമേജ്. ഈ രണ്ട് അധരങ്ങള് ഇതുമല്ല, അതുമല്ല (neither the one, nor the other) അതു രണ്ടുമാണ്. ഒന്നിന്റെ 'വ്യക്തിത' എവിടെ അവസാനിക്കുന്നു? മറ്റേതിന്റെ'വ്യക്തിത' എവിടെ തുടങ്ങുന്നു? അത് അവ്യക്തം. ഈ രണ്ട് അധരങ്ങളുടെ ബന്ധം സ്ത്രീയെ അവളുടെ സത്വവുമായി ഇണക്കിനിര്ത്തുന്നു.(1 down ) 'at least two (lips) which keeps woman in touch with herself, but without any possibility of distin- guishing what is touching from what is touched. ' (ചുണ്ടുകള് സ്ത്രീയെ അവളുടെ സ്വത്വവുമായി കണ്ണികോര്ത്തു നിര്ത്തുന്നു. എന്താണ് സ്പര്ശിക്കുന്നത്, എന്തിനെയാണ് സ്പര്ശിക്കുന്നത് എന്ന് വകതിരിച്ചറിയാന് സാധ്യതയില്ല). സ്ത്രീയുടെ തുഷ്ടികള്, രസങ്ങള് (pleasure) പ്രകാശിപ്പിക്കാന്പോന്ന ഒരു ഭാഷ സൃഷ്ടിക്കേണ്ട ആവശ്യവുമുണ്ടെന്ന് ഇറിഗാറെ പറയുന്നു. അവരുടെ വാദങ്ങളില് ചിലതിനെയെങ്കിലും, അവരുടെ പദാവലിയില് ചിലതിനെങ്കിലും ജൂലിയ ക്രിസ്റ്റേവയുടേതുപോലെ ഒരസ്പഷ്ടതയുണ്ട്; ദുര്ഗ്രഹതയുണ്ട്.പല ബിംബങ്ങളും ആശയസംവേദനത്തെ സഹായിക്കുന്നില്ല എന്ന പരാതി വെറുതെ തള്ളിക്കളയാനാവില്ല.
ഒരു മാതൃവംശാവലിക്കുവേണ്ടിയും ലൈംഗിക വ്യത്യാസത്തിന്റെ നീതിശാസ്ത്രത്തിനുവേണ്ടിയുമാണ് ലൂസ് ഇറിഗാറെ നിലകൊള്ളുന്നത്. തള്ളയോടുള്ള കടം പാശ്ചാത്യ സംസ്കാരം പുറത്തുപറയാതെ പൂഴ്ത്തിവച്ചിരിക്കയാണെന്ന് അവര് പറയുന്നു. മാതൃ-പുത്രീബന്ധത്തെ പ്രതീകവത്കരിക്കാന് ആ സംസ്കാരം കൂട്ടാക്കുന്നില്ല. സ്ത്രീ ഇപ്പോള് നില്ക്കുന്നത് സമൂഹം നിര്മിച്ച പ്രതീകാത്മക വ്യവസ്ഥയുടെ (Symbolic order) അകത്തല്ല, പുറത്താണ് എന്ന് ലൂസ് ഇറിഗാറെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നുണ്ട്. അവളുടെ identity (അനന്യത/വ്യക്തിത്വം) തള്ള എന്ന സങ്കല്പ്പത്തില് പരിമിതപ്പെടുത്തുകയാണ് പേട്രിയാര്ക്കല് സമൂഹവും അതിന്റെ സംസ്കാരവും ചെയ്യുന്നത്. സ്ത്രീയുടെ വ്യക്തിത്വം അമ്മസങ്കല്പ്പത്തില്നിന്ന് അടര്ത്തിമാറ്റിയേ മതിയാവൂ. താതവംശാവലിയോടൊപ്പം തലയുയര്ത്തിനില്ക്കുന്ന അമ്മവംശാവലി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടാലേ മോചനമുള്ളൂ. അപ്പോഴേ ഒരു നവ ധര്മനീതി (New ethics) ചിട്ടപ്പെടുത്താന് പറ്റുകയുള്ളൂ. തുല്യാവകാശങ്ങള്ക്കുവേണ്ടിയുള്ള പോരാട്ടം സ്ത്രീമോചനത്തിന്റെ ഒരു ഘട്ടം മാത്രമാണെന്ന് ലൂസ് ഇറിഗാറെ ഓര്മപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. ആദ്യത്തെ സ്റ്റേജ് എന്ന് പറയാം. അവിടെനിന്ന് ബഹുദൂരം സഞ്ചരിക്കാനുണ്ട്. സമത (equality) യുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലല്ല, വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ (identity) അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് സാമൂഹ്യാവകാശങ്ങള്ക്കുവേണ്ടിയുള്ള നീക്കങ്ങള് നടത്തേണ്ടതെന്ന് ലുസ് കരുതുന്നു.
സ്ത്രീപക്ഷ സാംസ്കാരിക സിദ്ധാന്തവിചാരത്തില് ലൂസ് ഇറിഗാറെ അന്നുമിന്നും ഒരു വിവാദചിന്തകയായാണ് എണ്ണപ്പെടുന്നത്. പല ഉത്തരാധുനിക ഫെമിനിസ്റ്റുകള്ക്കും അവരെ വലിയ പഥ്യമല്ല. ലൈംഗികവ്യത്യാസത്തെക്കുറിച്ച് അവരെഴുതിയതത്രയും ഫെമിനിസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനപരമായ പ്രശ്നങ്ങളെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നുണ്ട്. എന്നിട്ടും അവരെടുത്ത ചില സൈദ്ധാന്തിക നിലപാടുകളെയും പില്ക്കാല ഫെമിനിസ്റ്റുകള് നിര്ദാക്ഷിണ്യം വിമര്ശിക്കുകയുണ്ടായി. സൈക്കോ അനലെറ്റിക്കല് ഫെമിനിസ്റ്റ് വിചാരം കൊണ്ടുനടന്ന phallogocentric (ധ്വജ കേന്ദ്രിത) സമീപനത്തെ ലൂസ് ഇറിഗാറെ എതിര്ത്തതും ശത്രുക്കളെ സൃഷ്ടിച്ചു. വാസ്തവത്തില് ലക്കനോടും ഫ്രോയ്ഡിനോടും ദെറിദയോടും ഈ സൈദ്ധാന്തിക പലതലങ്ങളില് കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവരുടെ അപഗ്രഥനോപകരണങ്ങള് ലൂസ് ഇറിഗാറെ ചതുരതയോടെ പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നുമുണ്ട്. അധികാരം, മാറ്റം (power, change) എന്നിവയുടെ വിശകലനത്തില് ലൂസ് ഇറിഗാറെക്ക് തെല്ലു പിഴച്ചുവെന്ന വിമര്ശനത്തില് കഴമ്പുണ്ട്. മാര്ക്സിയന് അനാലിസിസിന്റെ മാര്ഗങ്ങള് അവര് സ്വീകരിച്ചിരുന്നുവെങ്കില് ഈ പിഴവുകള് സംഭവിക്കുകയില്ലായിരുന്നു, തീര്ച്ച.
ലൈംഗിക വ്യത്യസ്തതയെ സംബന്ധിച്ചുള്ള ലൂസിന്റെ സിദ്ധാന്തമാണല്ലോ ഏറെ വിവാദങ്ങള്ക്ക് വഴിവച്ചത്. അവരുടെ എഴുത്ത് visionary -സാങ്കല്പ്പികം/ മായാമയം - ആണെന്നും ambiguous -സന്നിഗ്ധാര്ഥം-ആണെന്നും ആശയസ്പഷ്ടത കഷ്ടിയാണെന്നും പരാതിയുണ്ട്. ഒരുതരം ഉട്ടോപ്യനിസത്തിലേക്കും അപ്രായോഗിക ദര്ശനത്തിലേക്കും ഈ എഴുത്തുകാരി നമ്മെ കൊണ്ടുപോകാന് ശ്രമിക്കുന്നു എന്ന ആക്ഷേപവും പൊന്തി. മാറ്റത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള ലൂസ് ഇറിഗാറെയുടെ പരിപാടിയില് സാമൂഹ്യവും രാഷ്ട്രീയവുമായ സംഗതികളെ പരിഗണിക്കുന്നില്ലെന്നതും ഒരു കുറവായി എടുത്തുകാട്ടാം. അടുത്തകാലത്ത് ചില പ്രമുഖ ഫെമിനിസ്റ്റ് എഴുത്തുകാര് - റോസ്ബ്രാന്ഡോള്, ഗ്രോസ്, വൈറ്റ്ഫീല്ഡ് എന്നിവര് -ലൂസ് ഇറിഗാറെയുടെ നിലപാടുകളെ ശക്തമായി പിന്താങ്ങാന് തയാറായിട്ടുണ്ട്. ഉത്തരാധുനിക സന്ദര്ഭത്തില് ലൈംഗികവ്യത്യസ്തതയില് ഊന്നുന്ന ഒരു സ്ത്രീപക്ഷചിന്ത സൈദ്ധാന്തികമായും രാഷ്ട്രീയമായും അത്യാവശ്യമാണെന്ന് അവര് വാദിക്കുന്നു. അങ്ങനെ എഴുപത്തെട്ടാം വയസ്സില് നമ്മുടെ കഥാനായികക്ക് പിന്ബലം വര്ധിക്കുകയാണ്.
*****
വി സുകുമാരന്, കടപ്പാട് : ദേശാഭിമാനി വാരിക
അധിക വായനയ്ക്ക് :
ഫെമിനിസ്റ്റ് സിദ്ധാന്ത വിചാരം
കാലം മറന്നുപോയ ഫെമിനിസ്റ്റ് - കേറ്റ് മില്ലറ്റ്
സിമണ് ദെ ബൊവെ - ഫ്രഞ്ച് ഫെമിനിസത്തിന്റെ വഴികാട്ടി...
ഫെമിനിസത്തിന്റെ മാര്ക്സിസ്റ്റ് മുഖങ്ങള്
നുണകള്, രഹസ്യങ്ങള്, നിശ്ശബ്ദതകള്: ഏഡ്റിയന് റി...
ഡേല് സ്പെന്ഡര് : ദി ക്രിംസണ് ഫെമിനിസ്റ്റ്
ലൂസ് ഇറിഗാറെ : ലിംഗവൈജാത്യത്തിന്റെ സിദ്ധാന്ത രൂപങ്...
അപനിര്മാണവും ഫെമിനിസവും: ഗായത്രി ചക്രബൊര്തി സ്പ...
കറുത്ത കത്രീനയുടെ സംഘകഥ
ഫെമിനിസത്തിന്റെ ഇന്ത്യന് രുചിഭേദങ്ങള്
ഫെമിനിസവും ഇന്ഡിംഗ്ളീഷ് നോവലും
സ്ത്രീപക്ഷവിചാരം, ചുരുക്കത്തില്
ഡേല് സ്പെന്ഡര് : ദി ക്രിംസണ് ഫെമിനിസ്റ്റ്
കടും ചുവപ്പ്: അതാണ് ഈ ഓസ്ട്രേലിയന് ഫെമിനിസ്റ്റിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട നിറം. അറുപത്തേഴ് വയസ്സായി. ഓസ്ട്രേലിയയിലെ ന്യൂസൌത്ത് വേല്സിലാണ് ജനനം. സിഡ്നി സര്വകലാശാലയില് വിദ്യാഭ്യാസം പൂര്ത്തിയാക്കി. ലണ്ടനിലെ പ്രസിദ്ധമായ പന്ഡോര പ്രസ്സിന്റെ സ്ഥാപകരില് ഒരാളാണ്. പന്ഡോരയെ നാമോര്ക്കുന്നത് പെണ്ണെഴുത്തിന്റെ പ്രസിദ്ധീകരണശാല എന്ന നിലക്കാണ്; 'വിറാഗോ'യെപ്പോലെ Women's studies international Forum ആരംഭിച്ചതും ഡേല്സ്പെന്ഡര് തന്നെ. പെന്ഗ്വിന് ഓസ്ട്രേലിയന് വിമന്സ് ലൈബ്രറിയുടെ എഡിറ്ററായും അവര് പ്രവര്ത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഫെമിനിസത്തോളം തന്നെ ഈ എഴുത്തുകാരിക്ക് പഥ്യമായ രണ്ടു വിഷയങ്ങളുണ്ട്; ബൌദ്ധികസ്വത്തും നവ സാങ്കേതികവിജ്ഞാനീയവും. വിവാഹം എന്ന ഏര്പ്പാടില് വിശ്വാസമില്ലാത്ത ഡേല് സ്പെന്ഡര് നാലുപതിറ്റാണ്ടായി ടെഡ്ബ്രൌണ് എന്ന കൂട്ടുകാരനുമൊത്ത് കഴിയുന്നു. Homeless women- വീടില്ലാത്ത വനിതകള്. അവരാണ് ഇപ്പോള് ഡേല് സ്പെന്ഡറെ അലട്ടുന്ന സാമൂഹ്യപ്രശ്നം. അവരുടെ അനാഥാവസ്ഥയിലേക്ക് ആഗോളശ്രദ്ധ ആകര്ഷിക്കുന്നതിനാണ് ഈ ഫെമിനിസ്റ്റ് യത്നിക്കുന്നത്.
1980-ല്, അതായത് മുപ്പത് കൊല്ലം മുമ്പ് പുറത്തുവന്ന 'Man made language' എന്ന സ്ത്രീപാഠമത്രെ ഡേല് സ്പെന്ഡറെ വിളംബരംചെയ്തത്. ഈ പുസ്തകം ലോകമാസകലം ജൈത്രയാത്ര നടത്തി. നമ്മുടെ പ്രപഞ്ചവീക്ഷണത്തെ ചിട്ടപ്പെടുത്തുന്നത് ഭാഷയാണെന്ന വാദമാണ് ഡേല് സ്പെന്ഡര് ഈ ഗ്രന്ഥത്തില് ഉയര്ത്തുന്നത്. ഇത് ഒരു 'ഡിറ്റര്മിനിസ്റ്റ്' (ഏത് ലോക വ്യവഹാരവും കാര്യകാരണങ്ങള്ക്ക് കീഴ്പ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്നതാണ് ഡിറ്റര്മിനിസ്റ്റ് തിയറി) സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ മുഖച്ഛായയുള്ളതാണെന്ന് വ്യാഖ്യാനിക്കാം. കൂട്ടത്തില് 'Language is not neutral' -ഭാഷ നിര്ദോഷമല്ല / നിഷ്പക്ഷമല്ല - എന്നുകൂടി ഡേല് സ്പെന്ഡര് നിരീക്ഷിച്ചു. ഭാഷ ഒരു വാഹനം മാത്രമല്ല; അത് ആശയങ്ങളുടെ നിര്മാതാവ് കൂടിയാണ്. അതു മാനസിക പ്രവര്ത്തനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു പരിപാടിയാണ്. ഭാഷ അന്നുമിന്നും പുരുഷാധിപത്യപരമാകുന്നു. പുരുഷാധീശതയുടെ വിശ്വവീക്ഷണം പ്രകാശിപ്പിക്കാനാണ് ഭാഷ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്. ഭാഷ ശക്തമായ ഒരു ഉപകരണമായി പ്രവര്ത്തിക്കുന്നു: പെണ്ണിനെ സാമൂഹ്യമായി, സാംസ്കാരികമായി ആണിന് കീഴ്പ്പെടുത്തി നിര്ത്താന്; അവളെ പ്രാന്തവല്ക്കരിക്കാന്.
'മാന്മേഡ് ലാങ്ഗ്വേജി'ന്റെ ആദ്യഭാഗം വിശദമായി അന്വേഷിക്കുന്നത് വര്ത്തമാന ഭാഷാ ഗവേഷണത്തിന്റെ അവസ്ഥയാണ്. കൂട്ടത്തില് ഭാഷയിലെ പ്രബലമായ 'സെക്സിസ'ത്തെ (Sexism ലിംഗവിവേചനപരമായ കാഴ്ചപ്പാടും സമീപനവും) പരിശോധിക്കുന്നുമുണ്ട്. ഭാഷാഗവേഷണത്തില് സെക്സിസം കിടന്നു കളിക്കുന്നു. ലിംഗവിവേചനം എല്ലാ ബുദ്ധിവ്യാപാരങ്ങളിലും ആശയവ്യവഹാരങ്ങളിലും പരോക്ഷമായി പ്രവര്ത്തിക്കുന്നു. ആണിന് അനുകൂലമായ ഒരു 'സ്റ്റാറ്റസ്കോ' (statesquo- പൂര്വസ്ഥിതി) നിലനിര്ത്താനാണ് പുരുഷാധീശ സമൂഹത്തിന്റെ അധ്വാനം. അതിന്റെ ഭാഗമായി 'ഫെമിനിസ്റ്റ് ഡിസ്കോഴ്സി'നെ -സ്ത്രീപക്ഷ സംവാദത്തെ -തന്ത്രപൂര്വം താഴ്ത്തിക്കെട്ടുന്നു. അത് male discourse ന് -പുരുഷസംവാദത്തിന് -താഴെയാണെന്ന് വരുത്തിത്തീര്ക്കുന്നു. ഭാഷാ ഗവേഷണത്തിന്റെ രീതിശാസ്ത്രം തന്നെ ആണ്കോയ്മ സ്വഭാവം കലര്ന്നതാണ്.
പുരുഷപ്രമാണിത്തത്തിന്റെ നിഗമനങ്ങളെയും നിര്മിതികളെയും വിശ്വാസങ്ങളെയും ആഖ്യാനക്രമങ്ങളെയും ഫലപ്രദമായി വെല്ലുവിളിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീപക്ഷ ഗവേഷണ സമ്പ്രദായത്തിനുവേണ്ടിയാണ് ഡേല് സ്പെന്ഡര് വാദിക്കുന്നത്. ആധിപത്യമാളുന്ന ആണ്സംവാദത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യാന് പെണ്ണിന്റെ ഗവേഷണബുദ്ധി ശേഷി സമ്പാദിക്കണം. ചുരുക്കത്തില് തനതായൊരു മൂല്യസമ്പ്രദായത്തില് അധിഷ്ഠിതമായ ഒരു സ്ത്രീപക്ഷ വിമര്ശനപദ്ധതിയാണ്, ഗവേഷണരീതിയാണ്, ഭാഷാമാതൃകയാണ് ഫെമിനിസ്റ്റുകള് സജ്ജമാക്കേണ്ടത്. എങ്കില് മാത്രമേ സ്ത്രീയില് അടിച്ചേല്പ്പിക്കപ്പെട്ട 'സൈലന്സി'നെ- നിശ്ശബ്ദതയെ - വലിച്ചെറിയാന് കഴിയൂ. ഈ നാവനങ്ങായ്മ, ശബ്ദശൂന്യത: അതാണ് എല്ലാ ആശയ സംവാദങ്ങളിലേക്കും പെണ്ണിന് പ്രവേശം നിഷേധിക്കുന്നത്. അതിനാല് ഒരു സ്ത്രീ കേന്ദ്രിത ഭാഷാ ബദല് അനിവാര്യമാകുന്നു.
'Man made language'ന്റെ പിന്നീടുള്ള അധ്യായങ്ങളില് നേരത്തെ പറഞ്ഞ സ്ത്രീനിശ്ശബ്ദത എങ്ങനെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു എന്നതിനെ സംബന്ധിച്ച് ഡേല് ഉപന്യസിക്കുന്നുണ്ട്. അത് വെറും ലിംഗ്വിസ്റ്റിക് ചര്ച്ചയില് ഒതുങ്ങിനില്ക്കുന്നില്ല. പെണ്ണെഴുത്തുകാര് അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന പല സവിശേഷ സര്ഗ പ്രശ്നങ്ങളിലേക്കും ഡേല് സ്പെന്ഡറുടെ ആലോചന വഴി മാറുന്നുണ്ട്. ആധുനിക ഫെമിനിസം പല അവശതകളെയും അതിജീവിക്കുകയും വര്ധിച്ച പൊതുസമ്മതി കൈവരിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. എന്നിരിക്കിലും വ്യത്യസ്തമായി എഴുതാന് ഒരുമ്പെടുന്ന, അവകാശബോധമുള്ള പെണ്ണെഴുത്താളര്ക്ക് ഇപ്പോഴും അരോചകമായ ഒരു വാസ്തവത്തെ അഭിസംബോധന ചെയ്യേണ്ടിവരുന്നു: സംവാദത്തിന്റെ സദസ്സില് ഇന്നും പെണ്ണിന് അനുവദിച്ചുകിട്ടുന്നത് ഒരു രണ്ടാം വിതാനമാണ് എന്ന വാസ്തവത്തെ. അവരുടേതായ 'female reality'യെ- പെണ്യാഥാര്ഥ്യത്തെ- ആവിഷ്കരിക്കരിക്കാന് പ്രാപ്തമായ ഒരു പുതിയ സംവാദരീതിയും ഭാഷയും പരുവപ്പെടുത്തേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ഇതൊരു പോരാട്ടമാണ്. ഒരോ എഴുത്തുകാരിയും ഈ പൊയ്ത്തില് പങ്കുചേരേണ്ടതുണ്ട്. അതില്നിന്ന് മാറിനില്ക്കാന് പെണ്ണെഴുത്തിന് പറ്റില്ല.
ആണ്-പെണ് പേച്ചുകളുടെ വ്യത്യാസങ്ങളെ നേരെ ചൊവ്വേ സാമൂഹ്യശാസ്ത്രപരമായി വിചാരണചെയ്യുന്ന ഒരു ശരാശരി ഗ്രന്ഥമായി 'Man made language' നെ അടയാളപ്പെടുത്തരുത്. തന്റെ വാദങ്ങള്ക്കിടയില് സോഷ്യോ -ലിംഗ്വസ്റ്റിക് മോഡലുകളെ മുന്നിര്ത്തി 'speech' (പേച്ച് ) എന്നതിനെ ഡേല് സ്പെന്ഡര് അപഗ്രഥിക്കാന് ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടെന്നത് ശരിതന്നെ. പക്ഷേ അടിസ്ഥാനപരമായി അവര് ആലോചിക്കുന്നത് മറ്റു ചില സംഗതികളെക്കുറിച്ചാണ്; അര്ഥത്തെ, അറിവിനെ, യാഥാര്ഥ്യത്തെ ഭാഷ എവ്വിധം നിര്മിക്കുന്നു എന്നതിനെപ്പറ്റി. ഭാഷാപരമായ മേല്ക്കോയ്മ കൈയാളുന്ന വര്ഗം/ജെന്ഡര്, അര്ഥത്തിന്റെ ഉല്പ്പാദന പ്രക്രിയയെ നിയന്ത്രിച്ചുപോരുന്നു. തന്മൂലം ഭാഷയില്, സൃഷ്ടിയില്, അര്ഥത്തില്, വിചാരത്തില് തഴയപ്പെടുന്നത്, പ്രാന്തവല്ക്കരിക്കപ്പെടുന്നത് പെണ്വര്ഗമാകുന്നു. 1983ല് എഴുതിയ ഒരു പ്രബന്ധത്തില് ഡേല് സ്പെന്ഡര്, ഈ ഗ്രന്ഥത്തിലും തുടര്ന്നുള്ള തന്റെ എഴുത്തുകളിലും സ്വീകരിച്ച ആശയശാസ്ത്രപരമായ നിലപാട് വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്. നാളിതുവരെ അര്ഥനിര്മിതിയുടെ (Making of meaning) ഉത്തരവാദിത്തം പൂര്ണമായും പുല്ലിംഗത്തിനായിരുന്നു. ഈ അര്ഥനിര്മാണമാകട്ടെ, ഏകപക്ഷീയവും സ്വേച്ഛാപരവുമായി (arbitrary/one sided) പെണ്ണ് എന്ന വസ്തുവെ ഒരു നിഷേധാത്മകമായ വേഷത്തില് കാണാനായിരുന്നു പുരുഷഭാഷയുടെ പരിശ്രമം. ആണാധിപത്യ വ്യവസ്ഥയില്, അതിന്റെ ഏക സ്വരഭാഷയില്, വിശദീകരിക്കപ്പെടാതെപോയ കാര്യങ്ങള് വെളിവാകണമെങ്കില് പുതിയൊരു പെണ് സംവാദഭാഷ ഉരുത്തിരിയണം. അതിനുവേണ്ടിയാവും തന്റെ എല്ലാ അധ്വാനങ്ങളുമെന്ന് ഡേല് സ്പെന്ഡര് പ്രസ്താവിച്ചു. പെണ്ണെഴുത്തിന്റെ ഏതാണ്ട് വിസ്മൃതമായ പാരമ്പര്യത്തെ പുനരാനയിക്കുക; അതിന്റെ വെട്ടത്തില് ഒരു പെണ് കേന്ദ്രിത സംവാദഭാഷ പാകപ്പെടുത്തുക: ഇത്യാദിയാണ് ഡേല് സ്പെന്ഡറുടെ പരന്നുകിടക്കുന്ന പാഠങ്ങളിലും നിബന്ധങ്ങളിലും പ്രതിപാദ്യങ്ങളായി വര്ത്തിക്കുന്നത്.
1986ല് 'Mothers of the Novel' (നോവലിന്റെ തള്ളമാര്) എന്ന ഡേല് കൃതി പുസ്തകച്ചന്തയിലെത്തി. പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ പെണ്നോവലിസ്റ്റുകളുടെ പദവിയെ സംബന്ധിച്ച് പുലരുന്ന പൊതുധാരണകളെ പിഴുതെറിയാനാണ് ഈ പുസ്തകം ഉദ്യമിച്ചത്. പെണ് കേന്ദ്രിത രചനാതന്ത്രത്തിന്റെ 'ഫ്രേംവര്ക്' - ഉപഘടന- ഉണ്ടാക്കുക എന്ന ഉദ്ദേശ്യത്തിന്റെ വിപുലീകരണമാണ് 'Mothers of the Novel' ല് നാം കാണുന്നത്. പെണ് നോവല് പിറന്നത് പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തില്, ജേന് ഓസ്റ്റിന് എന്ന പ്രതിഭയുടെ വരവോടുകൂടിയാണ് എന്ന രൂഢമൂലമായ സാമാന്യധാരണയുണ്ടല്ലോ: അതിന്റെ കടയ്ക്കലാണ് ഡേല് സ്പെന്ഡര് കത്തിവെക്കുന്നത്. ആദ്യമൊക്കെ അവരുടെ മനോഗതവും അതു തന്നെയായിരുന്നുപോല്. പക്ഷേ നോവലിന്റെ വേരുകള് അന്വേഷിച്ചിറങ്ങിയപ്പോള് ബോധ്യമായത്രെ ആ ധാരണ തികച്ചും വികലമാണെന്ന്. ജേന് ഓസ്റ്റിന് ഒരു നിലക്കും പെണ് നോവലിന്റെ അമ്മച്ചിയല്ല. ഒരു നൂറ്റാണ്ട് പഴക്കംചെന്ന പെണ് നോവല് വഴക്കത്തിന്റെ സാമാന്യം തിളക്കവും മുഴുപ്പുമുളള കണ്ണിമാത്രമാണ് ഈ ഹാംപ്ഷയര്കാരി.
ഡേല് സ്പെന്ഡര് പെണ്നോവലിന്റെ തായമാരായി എണ്ണുന്ന എഴുത്തുകാരികളില് ചിലരെക്കുറിച്ച് മാത്രമെ വര്ത്തമാന വായനസമൂഹം കേട്ടിരിക്കാനിടയുള്ളു. ഏറിയകൂറും തീര്ത്തും വിസ്മരിക്കപ്പെട്ട നിര്ഭാഗ്യജാതങ്ങളത്രെ. അവരുടെ മുഖങ്ങള് പൊതുസ്മരണയുടെ ചിത്രച്ചുമരില്നിന്ന് പണ്ടേ മാഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു. അഫ്രബെന് (Aphra behn), ആന് റാഡ്ക്ളിഫ് (Anne Radcliff)എന്നീ സ്ത്രീ നോവലിസ്റ്റുകള് മുഴുവനായും മറക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. അവരുടെ സമകാലീനകളായ നിരവധി പെണ് നോവലിസ്റ്റുകള് പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ വായനയില് നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നുവെന്ന് ഡേല് സ്പെന്ഡര് നിരീക്ഷിക്കുന്നു. നിര്ഭാഗ്യകരമെന്നു പറയട്ടെ പില്ക്കാലത്ത് ഈ നാരീ നോവലിസ്റ്റുകളെല്ലാംതന്നെ വിസ്മൃതിയുടെ അന്ധകൂപത്തില് നിപതിക്കുകയാണുണ്ടായത്. ആരും അവരെക്കുറിച്ച് തിരക്കാന് മെനക്കെട്ടില്ല.
'Mothers of the Novel' എന്ന പാഠത്തില് ഗ്രന്ഥകര്ത്രിക്ക് രണ്ട് ഉന്നങ്ങളാണുള്ളത്. (1) ഈ കാലം മറന്നുപോയ കഥാകാരികളെ പുനരാനയിക്കുക (അവരുടെ സംക്ഷിപ്ത ജീവചരിത്രം, അവരുടെ കൃതികളുടെ രത്നച്ചുരുക്കം എന്നിവകളിലൂടെ). (2) അവരെ പാതാളത്തിലേക്ക് ചവിട്ടിത്താഴ്ത്തിയ ആണെഴുത്തിന്റെ ദുഷ്ടലാക്ക് തുറന്നുകാട്ടുക. ആണെഴുത്തിനെയും പെണ്ണെഴുത്തിനെയും വിലയിരുത്തുന്നതില്, മൂല്യ നിര്ണയം ചെയ്യുന്നതില് ഒരു - 'double standard' - ഇരട്ടത്താപ്പ്- നിലനിന്നിരുന്നുവെന്ന് - ഇപ്പോഴും രഹസ്യമായി നിലനില്ക്കുന്നുവെന്ന് - ഡേല് ആരോപിക്കുന്നു. പുരുഷാധീശ നിരൂപണവിദ്യയുടെ കള്ളക്കളി അതാണ്: ആണെഴുത്തിനെയും പെണ്ണെഴുത്തിനെയും വ്യത്യസ്തമായ കണ്ണടകളിലൂടെ കാണുക. ശൈലീപരമായിത്തന്നെ സ്ത്രീരചന രണ്ടാം കിടയാണെന്ന് ആണ്വിമര്ശനം വിധിച്ചു. സ്ത്രീ രചനകള് ഏറ്റെടുത്ത വിഷയങ്ങള്, ഉപയോഗിച്ച ബിംബങ്ങള്, രൂപകങ്ങള്: ഇവയെല്ലാം തന്നെ ഗുണമേന്മ കുറഞ്ഞവയാണെന്ന് വരുത്തിത്തീര്ത്തു. വിവാഹം, കുടുംബം, റൊമാന്സ് തുടങ്ങിയ സ്ത്രൈണ പ്രതിപാദ്യങ്ങള് ഉദാത്തതയിലേക്കുയരുന്നില്ലെന്ന് ആണ്വിമര്ശനം കുറ്റപ്പെടുത്തി. ആണെഴുതുന്നത് ഉത്കൃഷ്ടം; പെണ്ണെഴുതുന്നത് പൈങ്കിളി: ഈ അപകടകരമായ വിധിയെഴുത്ത് അക്ഷരലോകത്ത് നിലനിന്നു. അതുകൊണ്ട് ഇയാന്വാറ്റിനെ (Ian watt) പ്പോലുള്ള പക്വമതികളെന്നു കരുതപ്പെടുന്ന സാഹിത്യനിരൂപകന്മാര്പോലും പൊരുതിക്കയറുന്ന പെണ്ണെഴുത്തിനെ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചു. നോവല് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ഗുണപരമായ വളര്ച്ചക്ക് പെണ്ണെഴുത്തുകാര് നല്കിയ സംഭാവനകളെ ഇക്കൂട്ടര് അവഗണിച്ചു.
ആയതിനാല് Mothers of the Novel എന്ന പുസ്തകത്തെ, മറക്കപ്പെട്ട പെണ്ണെഴുത്തുകാരുടെ ജീവിതങ്ങളെയും കൃതികളെയും പ്രത്യാനയിക്കാന് പ്ളാനിട്ടുകൊണ്ടുള്ള ഒരു പുനരധിവാസ പ്രവര്ത്തനം മാത്രമായി ചുരുക്കിക്കാണരുത്. അതിന്റെ പര്യടനമേഖല വിപുലമാണ്. നോവലെന്ന മാധ്യമത്തിന് മുകളില് പുരുഷനുറപ്പിച്ച ആഭാസമായ ആധിപത്യത്തെ 'സ്വാഭാവികം' എന്നു വെള്ളപൂശാനുള്ള വാസനയുണ്ടല്ലോ, അതിനെ വിവസ്ത്രമാക്കുക എന്ന നിയോഗംകൂടി ഈ ഗ്രന്ഥം നിര്വഹിക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു സ്ത്രീകേന്ദ്രിത സാഹിത്യപുരാവൃത്തത്തിലേക്ക് വാതില് തുറക്കുകയാണ് ഡേല് സ്പെന്ഡര് ചെയ്യുന്നത്. ചോദ്യംചെയ്യപ്പെടാതെ തടിതപ്പുന്ന ആണ്പക്ഷ വിമര്ശനസമ്പ്രദായത്തിനെതിരായി അവര് കുറ്റപത്രം തയാറാക്കി. ഈ സമ്പ്രദായത്തിന് പിന്നില് പതിയിരിക്കുന്ന 'മിസോജിനിസ്റ്റിക്' - സ്ത്രീവിരുദ്ധ/വിദ്വേഷ പക്ഷപാതം ഡേല് പൊളിച്ചുകാട്ടുന്നു. ഈ സൈദ്ധാന്തികയുടെ മുഖ്യമായ വാദം ഇതാണ്: സ്ത്രീ ചിന്തിക്കുന്നത്, എഴുതുന്നത്, പുരുഷാധിപത്യം ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഒരു സംവാദ ഘടനക്കുള്ളില് ഒതുങ്ങിനിന്നുകൊണ്ടാണ്. ഈ ഘടനയാണെങ്കില് സ്ത്രീയുടെ സര്ഗാധ്വാനങ്ങളെ തമസ്കരിക്കാന്, തുടച്ചുമാറ്റാന്, തുടര്ച്ചയായി ഉദ്യമിക്കുകയുമാണ്. തന്താധിപത്യബിംബങ്ങള്ക്ക്, മാതൃകകള്ക്ക് മുന്തൂക്കമുള്ള ഒരു ചരിത്ര നിര്മാണമാണ് ആ 'ഡിസ്കോഴ്സ്- സംവാദം- ലക്ഷ്യംവെക്കുന്നത്. അതില് സ്ത്രീക്ക് ഇരിപ്പിടമില്ല. ഈ അവസ്ഥയില് പെണ്ചരിത്രത്തിന്റെ നഷ്ടപാരമ്പര്യം പെണ്ണുങ്ങള് തന്നെ വീണ്ടെടുക്കണം. അതിന് അതിതീവ്രമായ ബൌദ്ധികപ്രവര്ത്തനം ആവശ്യമായി വരും.
1982 ലെഴുതിയ 'Women of Ideas' എന്ന കൃതിയില് സാമ്പ്രദായിക സ്ത്രീ ചരിത്രത്തെ (conventional female history) പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ വളരെ പരിമിതമായ ഒരു പ്രതിഭാസമെന്ന നിലയില് ഡേല് സ്പെന്ഡര് വീക്ഷിക്കുകയും വിമര്ശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടുമുതല് സാമൂഹ്യവും ധിഷണാപരവുമായ പെണ് പാരതന്ത്ര്യത്തെ, കീഴൊതുങ്ങലിനെ, ചോദ്യംചെയ്ത ഒരു ചരിത്രം പാശ്ചാത്യവനിതക്കുണ്ടായിരുന്നു. ആ ചരിത്രം ഇന്ന് തമസ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതിന്റെ പുനരവതരണമോ പുനരാഖ്യാനമോ ആണ് ഡേല് സ്പെന്ഡര് തന്റെ നിയോഗമായെടുക്കുന്നത്. തന്റെ സ്വന്തം രചനകളെ പുരുഷാധിപത്യവിമര്ശനത്തിന്റെ 'സെന്സറിങ്ങി'ന് -ഗുണദോഷ പരിശോധനക്ക് -വിധേയമാക്കാന് അവര് തയാറല്ല. 1985 -ല് ഡേല് സ്പെന്ഡര് എഴുതിയ'For the record ' എന്ന കൃതിയില് ആധുനിക ഫെമിനിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രാധാന്യമര്ഹിക്കുന്ന തത്വവേദികളുടെ കാഴ്ചപ്പാടുകളെ വിമര്ശനാത്മകമായി അവലോകനം ചെയ്യുന്നുണ്ട്. സ്ത്രീകള് അവരുടെ heritage നെ പൈതൃകത്തെ/ പാരമ്പര്യത്തെ-ക്കുറിച്ച് പരസ്പരം ഓര്മിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കണമെന്നത്രെ ഈ എഴുത്തുകാരിയുടെ സുചിന്തിതമായ അഭിപ്രായം. അല്ലെങ്കില് ആ പാരമ്പര്യം സ്ത്രീക്ക് നഷ്ടമായെന്ന് വരാം. സ്ത്രീസമൂഹത്തിന്റെ സ്മൃതിഭംഗത്തിന് സ്ത്രീതന്നെയാണ് പ്രധാനഹേതു. ഒരു ബുദ്ധിപരമായ ഇടം- space -സ്ത്രീക്ക് കൂടിയേ കഴിയൂ. ആ ഇടം സ്ത്രീതന്നെ നിര്മിക്കണം. ആ നിര്മാണം പലതരത്തില് തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നത് പാട്രിയാര്ക്കല് ഡിസ്കോഴ്സ് -പുരുഷാധീശപരമായ സംവാദമാണ്.
കേറ്റ് മില്ലറ്റിനെപ്പോലെ, ഹെലന് ഡിക്സൂസിനെപ്പോലെ, വെര്ജീനിയ വൂള്ഫിനെപ്പോലെ, മൌലികത അവകാശപ്പെടാന് കോപ്പുള്ള ചിന്തകയാണോ ഡേല് സ്പെന്ഡര്? അല്ലെന്നാവും ഉടനെ കിട്ടുന്ന ഉത്തരം. ഫെമിനിസ്റ്റ് വിചാരത്തിന് പുതിയ വീക്ഷാ ഗോപുരമൊന്നും അവര് പണിയുകയുണ്ടായില്ല. അവര് അവതരിപ്പിച്ച ആശയങ്ങള്, മറ്റു പല ഫെമിനിസ്റ്റുകളും അവരുടെതായ രീതിയില് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതാണ്. സ്ത്രീ വിജ്ഞാനീയത്തിന്റെ വീണ്ടെടുക്കല്- reclamation of feminist knowledge -എന്ന അത്യാകര്ഷകമായ ആശയം ആഡ്രിയെന്റിച്ചും ജോനാറോസ്സും സമര്ഥമായിത്തന്നെ ആവിഷ്കരിച്ചതാണ്. 1986 ല് ആണല്ലോ 'Mothers of the Novel' വെളിച്ചപ്പെട്ടത്. അതിനു മൂന്നുകൊല്ലം മുമ്പ് ജോനാ റോസ് How to suppress women's writing എന്ന പുസ്തകമെഴുതി. ഡേല് സ്പെന്ഡര് തന്റെ ഗ്രന്ഥത്തില് പറഞ്ഞ പല കാര്യങ്ങളും നമുക്ക് വായിക്കാം. ഡെബോറ ക്യാമറൂണ് എന്ന ലിംഗ്വിസ്റ്റ് ഡേല് സ്പെന്ഡര് 'Man made language' ല് പ്രയോഗിച്ച ലിംഗ്വിസ്റ്റിക് രീതിശാസ്ത്രം പൂര്വാപര വിരുദ്ധമാണെന്ന് വിമര്ശിക്കുകയുണ്ടായി.
എന്തെല്ലാം കുറവുകള് ആരെല്ലാം കണ്ടാലും ഡേല് സ്പെന്ഡര് സാഹിത്യം ഇന്നും വിപുലമായി വായിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. സാഹിത്യത്തില്, ഭാഷയില് വിദ്യാഭ്യാസത്തില് സ്ത്രീയുടെ സ്ഥാനമെന്തെന്ന എല്ലാ ഗൌരവമായ ആലോചനകളിലും അവരുടെ നാമം നിറഞ്ഞുനില്ക്കുന്നുമുണ്ട്. പെണ്ണെഴുത്തിനെക്കുറിച്ചുള്ള പലരുടെയും പാഠങ്ങള് ക്ളിഷ്ടാല് ക്ളിഷ്ടതരമാവുമ്പോള് ഡേല് സ്പെന്ഡറുടെ എഴുത്ത് അക്ളിഷ്ടസുന്ദരമായി അനുഭവപ്പെടുന്നു. അവരുടെ രചനയില് ഊഷ്മളമായ ഒരു വ്യക്തി സ്പര്ശമുണ്ട്.
*****
വി സുകുമാരന്, കടപ്പാട് : ദേശാഭിമാനി വാരിക
അധിക വായനയ്ക്ക് :
ഫെമിനിസ്റ്റ് സിദ്ധാന്ത വിചാരം
കാലം മറന്നുപോയ ഫെമിനിസ്റ്റ് - കേറ്റ് മില്ലറ്റ്
സിമണ് ദെ ബൊവെ - ഫ്രഞ്ച് ഫെമിനിസത്തിന്റെ വഴികാട്ടി...
ഫെമിനിസത്തിന്റെ മാര്ക്സിസ്റ്റ് മുഖങ്ങള്
നുണകള്, രഹസ്യങ്ങള്, നിശ്ശബ്ദതകള്: ഏഡ്റിയന് റി...
ഡേല് സ്പെന്ഡര് : ദി ക്രിംസണ് ഫെമിനിസ്റ്റ്
ലൂസ് ഇറിഗാറെ : ലിംഗവൈജാത്യത്തിന്റെ സിദ്ധാന്ത രൂപങ്...
അപനിര്മാണവും ഫെമിനിസവും: ഗായത്രി ചക്രബൊര്തി സ്പ...
കറുത്ത കത്രീനയുടെ സംഘകഥ
ഫെമിനിസത്തിന്റെ ഇന്ത്യന് രുചിഭേദങ്ങള്
ഫെമിനിസവും ഇന്ഡിംഗ്ളീഷ് നോവലും
സ്ത്രീപക്ഷവിചാരം, ചുരുക്കത്തില്
1980-ല്, അതായത് മുപ്പത് കൊല്ലം മുമ്പ് പുറത്തുവന്ന 'Man made language' എന്ന സ്ത്രീപാഠമത്രെ ഡേല് സ്പെന്ഡറെ വിളംബരംചെയ്തത്. ഈ പുസ്തകം ലോകമാസകലം ജൈത്രയാത്ര നടത്തി. നമ്മുടെ പ്രപഞ്ചവീക്ഷണത്തെ ചിട്ടപ്പെടുത്തുന്നത് ഭാഷയാണെന്ന വാദമാണ് ഡേല് സ്പെന്ഡര് ഈ ഗ്രന്ഥത്തില് ഉയര്ത്തുന്നത്. ഇത് ഒരു 'ഡിറ്റര്മിനിസ്റ്റ്' (ഏത് ലോക വ്യവഹാരവും കാര്യകാരണങ്ങള്ക്ക് കീഴ്പ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്നതാണ് ഡിറ്റര്മിനിസ്റ്റ് തിയറി) സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ മുഖച്ഛായയുള്ളതാണെന്ന് വ്യാഖ്യാനിക്കാം. കൂട്ടത്തില് 'Language is not neutral' -ഭാഷ നിര്ദോഷമല്ല / നിഷ്പക്ഷമല്ല - എന്നുകൂടി ഡേല് സ്പെന്ഡര് നിരീക്ഷിച്ചു. ഭാഷ ഒരു വാഹനം മാത്രമല്ല; അത് ആശയങ്ങളുടെ നിര്മാതാവ് കൂടിയാണ്. അതു മാനസിക പ്രവര്ത്തനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു പരിപാടിയാണ്. ഭാഷ അന്നുമിന്നും പുരുഷാധിപത്യപരമാകുന്നു. പുരുഷാധീശതയുടെ വിശ്വവീക്ഷണം പ്രകാശിപ്പിക്കാനാണ് ഭാഷ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്. ഭാഷ ശക്തമായ ഒരു ഉപകരണമായി പ്രവര്ത്തിക്കുന്നു: പെണ്ണിനെ സാമൂഹ്യമായി, സാംസ്കാരികമായി ആണിന് കീഴ്പ്പെടുത്തി നിര്ത്താന്; അവളെ പ്രാന്തവല്ക്കരിക്കാന്.'മാന്മേഡ് ലാങ്ഗ്വേജി'ന്റെ ആദ്യഭാഗം വിശദമായി അന്വേഷിക്കുന്നത് വര്ത്തമാന ഭാഷാ ഗവേഷണത്തിന്റെ അവസ്ഥയാണ്. കൂട്ടത്തില് ഭാഷയിലെ പ്രബലമായ 'സെക്സിസ'ത്തെ (Sexism ലിംഗവിവേചനപരമായ കാഴ്ചപ്പാടും സമീപനവും) പരിശോധിക്കുന്നുമുണ്ട്. ഭാഷാഗവേഷണത്തില് സെക്സിസം കിടന്നു കളിക്കുന്നു. ലിംഗവിവേചനം എല്ലാ ബുദ്ധിവ്യാപാരങ്ങളിലും ആശയവ്യവഹാരങ്ങളിലും പരോക്ഷമായി പ്രവര്ത്തിക്കുന്നു. ആണിന് അനുകൂലമായ ഒരു 'സ്റ്റാറ്റസ്കോ' (statesquo- പൂര്വസ്ഥിതി) നിലനിര്ത്താനാണ് പുരുഷാധീശ സമൂഹത്തിന്റെ അധ്വാനം. അതിന്റെ ഭാഗമായി 'ഫെമിനിസ്റ്റ് ഡിസ്കോഴ്സി'നെ -സ്ത്രീപക്ഷ സംവാദത്തെ -തന്ത്രപൂര്വം താഴ്ത്തിക്കെട്ടുന്നു. അത് male discourse ന് -പുരുഷസംവാദത്തിന് -താഴെയാണെന്ന് വരുത്തിത്തീര്ക്കുന്നു. ഭാഷാ ഗവേഷണത്തിന്റെ രീതിശാസ്ത്രം തന്നെ ആണ്കോയ്മ സ്വഭാവം കലര്ന്നതാണ്.
പുരുഷപ്രമാണിത്തത്തിന്റെ നിഗമനങ്ങളെയും നിര്മിതികളെയും വിശ്വാസങ്ങളെയും ആഖ്യാനക്രമങ്ങളെയും ഫലപ്രദമായി വെല്ലുവിളിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീപക്ഷ ഗവേഷണ സമ്പ്രദായത്തിനുവേണ്ടിയാണ് ഡേല് സ്പെന്ഡര് വാദിക്കുന്നത്. ആധിപത്യമാളുന്ന ആണ്സംവാദത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യാന് പെണ്ണിന്റെ ഗവേഷണബുദ്ധി ശേഷി സമ്പാദിക്കണം. ചുരുക്കത്തില് തനതായൊരു മൂല്യസമ്പ്രദായത്തില് അധിഷ്ഠിതമായ ഒരു സ്ത്രീപക്ഷ വിമര്ശനപദ്ധതിയാണ്, ഗവേഷണരീതിയാണ്, ഭാഷാമാതൃകയാണ് ഫെമിനിസ്റ്റുകള് സജ്ജമാക്കേണ്ടത്. എങ്കില് മാത്രമേ സ്ത്രീയില് അടിച്ചേല്പ്പിക്കപ്പെട്ട 'സൈലന്സി'നെ- നിശ്ശബ്ദതയെ - വലിച്ചെറിയാന് കഴിയൂ. ഈ നാവനങ്ങായ്മ, ശബ്ദശൂന്യത: അതാണ് എല്ലാ ആശയ സംവാദങ്ങളിലേക്കും പെണ്ണിന് പ്രവേശം നിഷേധിക്കുന്നത്. അതിനാല് ഒരു സ്ത്രീ കേന്ദ്രിത ഭാഷാ ബദല് അനിവാര്യമാകുന്നു.
'Man made language'ന്റെ പിന്നീടുള്ള അധ്യായങ്ങളില് നേരത്തെ പറഞ്ഞ സ്ത്രീനിശ്ശബ്ദത എങ്ങനെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു എന്നതിനെ സംബന്ധിച്ച് ഡേല് ഉപന്യസിക്കുന്നുണ്ട്. അത് വെറും ലിംഗ്വിസ്റ്റിക് ചര്ച്ചയില് ഒതുങ്ങിനില്ക്കുന്നില്ല. പെണ്ണെഴുത്തുകാര് അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന പല സവിശേഷ സര്ഗ പ്രശ്നങ്ങളിലേക്കും ഡേല് സ്പെന്ഡറുടെ ആലോചന വഴി മാറുന്നുണ്ട്. ആധുനിക ഫെമിനിസം പല അവശതകളെയും അതിജീവിക്കുകയും വര്ധിച്ച പൊതുസമ്മതി കൈവരിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. എന്നിരിക്കിലും വ്യത്യസ്തമായി എഴുതാന് ഒരുമ്പെടുന്ന, അവകാശബോധമുള്ള പെണ്ണെഴുത്താളര്ക്ക് ഇപ്പോഴും അരോചകമായ ഒരു വാസ്തവത്തെ അഭിസംബോധന ചെയ്യേണ്ടിവരുന്നു: സംവാദത്തിന്റെ സദസ്സില് ഇന്നും പെണ്ണിന് അനുവദിച്ചുകിട്ടുന്നത് ഒരു രണ്ടാം വിതാനമാണ് എന്ന വാസ്തവത്തെ. അവരുടേതായ 'female reality'യെ- പെണ്യാഥാര്ഥ്യത്തെ- ആവിഷ്കരിക്കരിക്കാന് പ്രാപ്തമായ ഒരു പുതിയ സംവാദരീതിയും ഭാഷയും പരുവപ്പെടുത്തേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ഇതൊരു പോരാട്ടമാണ്. ഒരോ എഴുത്തുകാരിയും ഈ പൊയ്ത്തില് പങ്കുചേരേണ്ടതുണ്ട്. അതില്നിന്ന് മാറിനില്ക്കാന് പെണ്ണെഴുത്തിന് പറ്റില്ല.
ആണ്-പെണ് പേച്ചുകളുടെ വ്യത്യാസങ്ങളെ നേരെ ചൊവ്വേ സാമൂഹ്യശാസ്ത്രപരമായി വിചാരണചെയ്യുന്ന ഒരു ശരാശരി ഗ്രന്ഥമായി 'Man made language' നെ അടയാളപ്പെടുത്തരുത്. തന്റെ വാദങ്ങള്ക്കിടയില് സോഷ്യോ -ലിംഗ്വസ്റ്റിക് മോഡലുകളെ മുന്നിര്ത്തി 'speech' (പേച്ച് ) എന്നതിനെ ഡേല് സ്പെന്ഡര് അപഗ്രഥിക്കാന് ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടെന്നത് ശരിതന്നെ. പക്ഷേ അടിസ്ഥാനപരമായി അവര് ആലോചിക്കുന്നത് മറ്റു ചില സംഗതികളെക്കുറിച്ചാണ്; അര്ഥത്തെ, അറിവിനെ, യാഥാര്ഥ്യത്തെ ഭാഷ എവ്വിധം നിര്മിക്കുന്നു എന്നതിനെപ്പറ്റി. ഭാഷാപരമായ മേല്ക്കോയ്മ കൈയാളുന്ന വര്ഗം/ജെന്ഡര്, അര്ഥത്തിന്റെ ഉല്പ്പാദന പ്രക്രിയയെ നിയന്ത്രിച്ചുപോരുന്നു. തന്മൂലം ഭാഷയില്, സൃഷ്ടിയില്, അര്ഥത്തില്, വിചാരത്തില് തഴയപ്പെടുന്നത്, പ്രാന്തവല്ക്കരിക്കപ്പെടുന്നത് പെണ്വര്ഗമാകുന്നു. 1983ല് എഴുതിയ ഒരു പ്രബന്ധത്തില് ഡേല് സ്പെന്ഡര്, ഈ ഗ്രന്ഥത്തിലും തുടര്ന്നുള്ള തന്റെ എഴുത്തുകളിലും സ്വീകരിച്ച ആശയശാസ്ത്രപരമായ നിലപാട് വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്. നാളിതുവരെ അര്ഥനിര്മിതിയുടെ (Making of meaning) ഉത്തരവാദിത്തം പൂര്ണമായും പുല്ലിംഗത്തിനായിരുന്നു. ഈ അര്ഥനിര്മാണമാകട്ടെ, ഏകപക്ഷീയവും സ്വേച്ഛാപരവുമായി (arbitrary/one sided) പെണ്ണ് എന്ന വസ്തുവെ ഒരു നിഷേധാത്മകമായ വേഷത്തില് കാണാനായിരുന്നു പുരുഷഭാഷയുടെ പരിശ്രമം. ആണാധിപത്യ വ്യവസ്ഥയില്, അതിന്റെ ഏക സ്വരഭാഷയില്, വിശദീകരിക്കപ്പെടാതെപോയ കാര്യങ്ങള് വെളിവാകണമെങ്കില് പുതിയൊരു പെണ് സംവാദഭാഷ ഉരുത്തിരിയണം. അതിനുവേണ്ടിയാവും തന്റെ എല്ലാ അധ്വാനങ്ങളുമെന്ന് ഡേല് സ്പെന്ഡര് പ്രസ്താവിച്ചു. പെണ്ണെഴുത്തിന്റെ ഏതാണ്ട് വിസ്മൃതമായ പാരമ്പര്യത്തെ പുനരാനയിക്കുക; അതിന്റെ വെട്ടത്തില് ഒരു പെണ് കേന്ദ്രിത സംവാദഭാഷ പാകപ്പെടുത്തുക: ഇത്യാദിയാണ് ഡേല് സ്പെന്ഡറുടെ പരന്നുകിടക്കുന്ന പാഠങ്ങളിലും നിബന്ധങ്ങളിലും പ്രതിപാദ്യങ്ങളായി വര്ത്തിക്കുന്നത്.
1986ല് 'Mothers of the Novel' (നോവലിന്റെ തള്ളമാര്) എന്ന ഡേല് കൃതി പുസ്തകച്ചന്തയിലെത്തി. പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ പെണ്നോവലിസ്റ്റുകളുടെ പദവിയെ സംബന്ധിച്ച് പുലരുന്ന പൊതുധാരണകളെ പിഴുതെറിയാനാണ് ഈ പുസ്തകം ഉദ്യമിച്ചത്. പെണ് കേന്ദ്രിത രചനാതന്ത്രത്തിന്റെ 'ഫ്രേംവര്ക്' - ഉപഘടന- ഉണ്ടാക്കുക എന്ന ഉദ്ദേശ്യത്തിന്റെ വിപുലീകരണമാണ് 'Mothers of the Novel' ല് നാം കാണുന്നത്. പെണ് നോവല് പിറന്നത് പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തില്, ജേന് ഓസ്റ്റിന് എന്ന പ്രതിഭയുടെ വരവോടുകൂടിയാണ് എന്ന രൂഢമൂലമായ സാമാന്യധാരണയുണ്ടല്ലോ: അതിന്റെ കടയ്ക്കലാണ് ഡേല് സ്പെന്ഡര് കത്തിവെക്കുന്നത്. ആദ്യമൊക്കെ അവരുടെ മനോഗതവും അതു തന്നെയായിരുന്നുപോല്. പക്ഷേ നോവലിന്റെ വേരുകള് അന്വേഷിച്ചിറങ്ങിയപ്പോള് ബോധ്യമായത്രെ ആ ധാരണ തികച്ചും വികലമാണെന്ന്. ജേന് ഓസ്റ്റിന് ഒരു നിലക്കും പെണ് നോവലിന്റെ അമ്മച്ചിയല്ല. ഒരു നൂറ്റാണ്ട് പഴക്കംചെന്ന പെണ് നോവല് വഴക്കത്തിന്റെ സാമാന്യം തിളക്കവും മുഴുപ്പുമുളള കണ്ണിമാത്രമാണ് ഈ ഹാംപ്ഷയര്കാരി.
ഡേല് സ്പെന്ഡര് പെണ്നോവലിന്റെ തായമാരായി എണ്ണുന്ന എഴുത്തുകാരികളില് ചിലരെക്കുറിച്ച് മാത്രമെ വര്ത്തമാന വായനസമൂഹം കേട്ടിരിക്കാനിടയുള്ളു. ഏറിയകൂറും തീര്ത്തും വിസ്മരിക്കപ്പെട്ട നിര്ഭാഗ്യജാതങ്ങളത്രെ. അവരുടെ മുഖങ്ങള് പൊതുസ്മരണയുടെ ചിത്രച്ചുമരില്നിന്ന് പണ്ടേ മാഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു. അഫ്രബെന് (Aphra behn), ആന് റാഡ്ക്ളിഫ് (Anne Radcliff)എന്നീ സ്ത്രീ നോവലിസ്റ്റുകള് മുഴുവനായും മറക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. അവരുടെ സമകാലീനകളായ നിരവധി പെണ് നോവലിസ്റ്റുകള് പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ വായനയില് നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നുവെന്ന് ഡേല് സ്പെന്ഡര് നിരീക്ഷിക്കുന്നു. നിര്ഭാഗ്യകരമെന്നു പറയട്ടെ പില്ക്കാലത്ത് ഈ നാരീ നോവലിസ്റ്റുകളെല്ലാംതന്നെ വിസ്മൃതിയുടെ അന്ധകൂപത്തില് നിപതിക്കുകയാണുണ്ടായത്. ആരും അവരെക്കുറിച്ച് തിരക്കാന് മെനക്കെട്ടില്ല.
'Mothers of the Novel' എന്ന പാഠത്തില് ഗ്രന്ഥകര്ത്രിക്ക് രണ്ട് ഉന്നങ്ങളാണുള്ളത്. (1) ഈ കാലം മറന്നുപോയ കഥാകാരികളെ പുനരാനയിക്കുക (അവരുടെ സംക്ഷിപ്ത ജീവചരിത്രം, അവരുടെ കൃതികളുടെ രത്നച്ചുരുക്കം എന്നിവകളിലൂടെ). (2) അവരെ പാതാളത്തിലേക്ക് ചവിട്ടിത്താഴ്ത്തിയ ആണെഴുത്തിന്റെ ദുഷ്ടലാക്ക് തുറന്നുകാട്ടുക. ആണെഴുത്തിനെയും പെണ്ണെഴുത്തിനെയും വിലയിരുത്തുന്നതില്, മൂല്യ നിര്ണയം ചെയ്യുന്നതില് ഒരു - 'double standard' - ഇരട്ടത്താപ്പ്- നിലനിന്നിരുന്നുവെന്ന് - ഇപ്പോഴും രഹസ്യമായി നിലനില്ക്കുന്നുവെന്ന് - ഡേല് ആരോപിക്കുന്നു. പുരുഷാധീശ നിരൂപണവിദ്യയുടെ കള്ളക്കളി അതാണ്: ആണെഴുത്തിനെയും പെണ്ണെഴുത്തിനെയും വ്യത്യസ്തമായ കണ്ണടകളിലൂടെ കാണുക. ശൈലീപരമായിത്തന്നെ സ്ത്രീരചന രണ്ടാം കിടയാണെന്ന് ആണ്വിമര്ശനം വിധിച്ചു. സ്ത്രീ രചനകള് ഏറ്റെടുത്ത വിഷയങ്ങള്, ഉപയോഗിച്ച ബിംബങ്ങള്, രൂപകങ്ങള്: ഇവയെല്ലാം തന്നെ ഗുണമേന്മ കുറഞ്ഞവയാണെന്ന് വരുത്തിത്തീര്ത്തു. വിവാഹം, കുടുംബം, റൊമാന്സ് തുടങ്ങിയ സ്ത്രൈണ പ്രതിപാദ്യങ്ങള് ഉദാത്തതയിലേക്കുയരുന്നില്ലെന്ന് ആണ്വിമര്ശനം കുറ്റപ്പെടുത്തി. ആണെഴുതുന്നത് ഉത്കൃഷ്ടം; പെണ്ണെഴുതുന്നത് പൈങ്കിളി: ഈ അപകടകരമായ വിധിയെഴുത്ത് അക്ഷരലോകത്ത് നിലനിന്നു. അതുകൊണ്ട് ഇയാന്വാറ്റിനെ (Ian watt) പ്പോലുള്ള പക്വമതികളെന്നു കരുതപ്പെടുന്ന സാഹിത്യനിരൂപകന്മാര്പോലും പൊരുതിക്കയറുന്ന പെണ്ണെഴുത്തിനെ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചു. നോവല് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ഗുണപരമായ വളര്ച്ചക്ക് പെണ്ണെഴുത്തുകാര് നല്കിയ സംഭാവനകളെ ഇക്കൂട്ടര് അവഗണിച്ചു.
ആയതിനാല് Mothers of the Novel എന്ന പുസ്തകത്തെ, മറക്കപ്പെട്ട പെണ്ണെഴുത്തുകാരുടെ ജീവിതങ്ങളെയും കൃതികളെയും പ്രത്യാനയിക്കാന് പ്ളാനിട്ടുകൊണ്ടുള്ള ഒരു പുനരധിവാസ പ്രവര്ത്തനം മാത്രമായി ചുരുക്കിക്കാണരുത്. അതിന്റെ പര്യടനമേഖല വിപുലമാണ്. നോവലെന്ന മാധ്യമത്തിന് മുകളില് പുരുഷനുറപ്പിച്ച ആഭാസമായ ആധിപത്യത്തെ 'സ്വാഭാവികം' എന്നു വെള്ളപൂശാനുള്ള വാസനയുണ്ടല്ലോ, അതിനെ വിവസ്ത്രമാക്കുക എന്ന നിയോഗംകൂടി ഈ ഗ്രന്ഥം നിര്വഹിക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു സ്ത്രീകേന്ദ്രിത സാഹിത്യപുരാവൃത്തത്തിലേക്ക് വാതില് തുറക്കുകയാണ് ഡേല് സ്പെന്ഡര് ചെയ്യുന്നത്. ചോദ്യംചെയ്യപ്പെടാതെ തടിതപ്പുന്ന ആണ്പക്ഷ വിമര്ശനസമ്പ്രദായത്തിനെതിരായി അവര് കുറ്റപത്രം തയാറാക്കി. ഈ സമ്പ്രദായത്തിന് പിന്നില് പതിയിരിക്കുന്ന 'മിസോജിനിസ്റ്റിക്' - സ്ത്രീവിരുദ്ധ/വിദ്വേഷ പക്ഷപാതം ഡേല് പൊളിച്ചുകാട്ടുന്നു. ഈ സൈദ്ധാന്തികയുടെ മുഖ്യമായ വാദം ഇതാണ്: സ്ത്രീ ചിന്തിക്കുന്നത്, എഴുതുന്നത്, പുരുഷാധിപത്യം ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഒരു സംവാദ ഘടനക്കുള്ളില് ഒതുങ്ങിനിന്നുകൊണ്ടാണ്. ഈ ഘടനയാണെങ്കില് സ്ത്രീയുടെ സര്ഗാധ്വാനങ്ങളെ തമസ്കരിക്കാന്, തുടച്ചുമാറ്റാന്, തുടര്ച്ചയായി ഉദ്യമിക്കുകയുമാണ്. തന്താധിപത്യബിംബങ്ങള്ക്ക്, മാതൃകകള്ക്ക് മുന്തൂക്കമുള്ള ഒരു ചരിത്ര നിര്മാണമാണ് ആ 'ഡിസ്കോഴ്സ്- സംവാദം- ലക്ഷ്യംവെക്കുന്നത്. അതില് സ്ത്രീക്ക് ഇരിപ്പിടമില്ല. ഈ അവസ്ഥയില് പെണ്ചരിത്രത്തിന്റെ നഷ്ടപാരമ്പര്യം പെണ്ണുങ്ങള് തന്നെ വീണ്ടെടുക്കണം. അതിന് അതിതീവ്രമായ ബൌദ്ധികപ്രവര്ത്തനം ആവശ്യമായി വരും.
1982 ലെഴുതിയ 'Women of Ideas' എന്ന കൃതിയില് സാമ്പ്രദായിക സ്ത്രീ ചരിത്രത്തെ (conventional female history) പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ വളരെ പരിമിതമായ ഒരു പ്രതിഭാസമെന്ന നിലയില് ഡേല് സ്പെന്ഡര് വീക്ഷിക്കുകയും വിമര്ശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടുമുതല് സാമൂഹ്യവും ധിഷണാപരവുമായ പെണ് പാരതന്ത്ര്യത്തെ, കീഴൊതുങ്ങലിനെ, ചോദ്യംചെയ്ത ഒരു ചരിത്രം പാശ്ചാത്യവനിതക്കുണ്ടായിരുന്നു. ആ ചരിത്രം ഇന്ന് തമസ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതിന്റെ പുനരവതരണമോ പുനരാഖ്യാനമോ ആണ് ഡേല് സ്പെന്ഡര് തന്റെ നിയോഗമായെടുക്കുന്നത്. തന്റെ സ്വന്തം രചനകളെ പുരുഷാധിപത്യവിമര്ശനത്തിന്റെ 'സെന്സറിങ്ങി'ന് -ഗുണദോഷ പരിശോധനക്ക് -വിധേയമാക്കാന് അവര് തയാറല്ല. 1985 -ല് ഡേല് സ്പെന്ഡര് എഴുതിയ'For the record ' എന്ന കൃതിയില് ആധുനിക ഫെമിനിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രാധാന്യമര്ഹിക്കുന്ന തത്വവേദികളുടെ കാഴ്ചപ്പാടുകളെ വിമര്ശനാത്മകമായി അവലോകനം ചെയ്യുന്നുണ്ട്. സ്ത്രീകള് അവരുടെ heritage നെ പൈതൃകത്തെ/ പാരമ്പര്യത്തെ-ക്കുറിച്ച് പരസ്പരം ഓര്മിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കണമെന്നത്രെ ഈ എഴുത്തുകാരിയുടെ സുചിന്തിതമായ അഭിപ്രായം. അല്ലെങ്കില് ആ പാരമ്പര്യം സ്ത്രീക്ക് നഷ്ടമായെന്ന് വരാം. സ്ത്രീസമൂഹത്തിന്റെ സ്മൃതിഭംഗത്തിന് സ്ത്രീതന്നെയാണ് പ്രധാനഹേതു. ഒരു ബുദ്ധിപരമായ ഇടം- space -സ്ത്രീക്ക് കൂടിയേ കഴിയൂ. ആ ഇടം സ്ത്രീതന്നെ നിര്മിക്കണം. ആ നിര്മാണം പലതരത്തില് തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നത് പാട്രിയാര്ക്കല് ഡിസ്കോഴ്സ് -പുരുഷാധീശപരമായ സംവാദമാണ്.
കേറ്റ് മില്ലറ്റിനെപ്പോലെ, ഹെലന് ഡിക്സൂസിനെപ്പോലെ, വെര്ജീനിയ വൂള്ഫിനെപ്പോലെ, മൌലികത അവകാശപ്പെടാന് കോപ്പുള്ള ചിന്തകയാണോ ഡേല് സ്പെന്ഡര്? അല്ലെന്നാവും ഉടനെ കിട്ടുന്ന ഉത്തരം. ഫെമിനിസ്റ്റ് വിചാരത്തിന് പുതിയ വീക്ഷാ ഗോപുരമൊന്നും അവര് പണിയുകയുണ്ടായില്ല. അവര് അവതരിപ്പിച്ച ആശയങ്ങള്, മറ്റു പല ഫെമിനിസ്റ്റുകളും അവരുടെതായ രീതിയില് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതാണ്. സ്ത്രീ വിജ്ഞാനീയത്തിന്റെ വീണ്ടെടുക്കല്- reclamation of feminist knowledge -എന്ന അത്യാകര്ഷകമായ ആശയം ആഡ്രിയെന്റിച്ചും ജോനാറോസ്സും സമര്ഥമായിത്തന്നെ ആവിഷ്കരിച്ചതാണ്. 1986 ല് ആണല്ലോ 'Mothers of the Novel' വെളിച്ചപ്പെട്ടത്. അതിനു മൂന്നുകൊല്ലം മുമ്പ് ജോനാ റോസ് How to suppress women's writing എന്ന പുസ്തകമെഴുതി. ഡേല് സ്പെന്ഡര് തന്റെ ഗ്രന്ഥത്തില് പറഞ്ഞ പല കാര്യങ്ങളും നമുക്ക് വായിക്കാം. ഡെബോറ ക്യാമറൂണ് എന്ന ലിംഗ്വിസ്റ്റ് ഡേല് സ്പെന്ഡര് 'Man made language' ല് പ്രയോഗിച്ച ലിംഗ്വിസ്റ്റിക് രീതിശാസ്ത്രം പൂര്വാപര വിരുദ്ധമാണെന്ന് വിമര്ശിക്കുകയുണ്ടായി.
എന്തെല്ലാം കുറവുകള് ആരെല്ലാം കണ്ടാലും ഡേല് സ്പെന്ഡര് സാഹിത്യം ഇന്നും വിപുലമായി വായിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. സാഹിത്യത്തില്, ഭാഷയില് വിദ്യാഭ്യാസത്തില് സ്ത്രീയുടെ സ്ഥാനമെന്തെന്ന എല്ലാ ഗൌരവമായ ആലോചനകളിലും അവരുടെ നാമം നിറഞ്ഞുനില്ക്കുന്നുമുണ്ട്. പെണ്ണെഴുത്തിനെക്കുറിച്ചുള്ള പലരുടെയും പാഠങ്ങള് ക്ളിഷ്ടാല് ക്ളിഷ്ടതരമാവുമ്പോള് ഡേല് സ്പെന്ഡറുടെ എഴുത്ത് അക്ളിഷ്ടസുന്ദരമായി അനുഭവപ്പെടുന്നു. അവരുടെ രചനയില് ഊഷ്മളമായ ഒരു വ്യക്തി സ്പര്ശമുണ്ട്.
*****
വി സുകുമാരന്, കടപ്പാട് : ദേശാഭിമാനി വാരിക
അധിക വായനയ്ക്ക് :
ഫെമിനിസ്റ്റ് സിദ്ധാന്ത വിചാരം
കാലം മറന്നുപോയ ഫെമിനിസ്റ്റ് - കേറ്റ് മില്ലറ്റ്
സിമണ് ദെ ബൊവെ - ഫ്രഞ്ച് ഫെമിനിസത്തിന്റെ വഴികാട്ടി...
ഫെമിനിസത്തിന്റെ മാര്ക്സിസ്റ്റ് മുഖങ്ങള്
നുണകള്, രഹസ്യങ്ങള്, നിശ്ശബ്ദതകള്: ഏഡ്റിയന് റി...
ഡേല് സ്പെന്ഡര് : ദി ക്രിംസണ് ഫെമിനിസ്റ്റ്
ലൂസ് ഇറിഗാറെ : ലിംഗവൈജാത്യത്തിന്റെ സിദ്ധാന്ത രൂപങ്...
അപനിര്മാണവും ഫെമിനിസവും: ഗായത്രി ചക്രബൊര്തി സ്പ...
കറുത്ത കത്രീനയുടെ സംഘകഥ
ഫെമിനിസത്തിന്റെ ഇന്ത്യന് രുചിഭേദങ്ങള്
ഫെമിനിസവും ഇന്ഡിംഗ്ളീഷ് നോവലും
സ്ത്രീപക്ഷവിചാരം, ചുരുക്കത്തില്
Subscribe to:
Posts (Atom)
Posts
